Η ελληνική περιφέρεια αυτή την εποχή είναι στα καλύτερά της. Το βαθύ μπλε του ουρανού συναντά το έντονο πράσινο της ανοιξιάτικης γης, δημιουργώντας ένα σκηνικό που σε καλεί να το εξερευνήσεις. Στεκόμαστε λίγο έξω από το Φανάρι Καρδίτσας. Από μακριά, το βλέμμα μαγνητίζει αμέσως το επιβλητικό Βυζαντινό Κάστρο. Χτισμένο σε μια θέση στρατηγική, δεσπόζει πάνω από τον κάμπο, θυμίζοντας την πλούσια ιστορία της περιοχής που υπήρξε πέρασμα και οχυρό για αιώνες.
Οι πέτρινοι τοίχοι του μοιάζουν να φυλάνε ακόμα μυστικά από την εποχή των Παλαιολόγων. Κατεβάζοντας όμως το βλέμμα χαμηλά, ο δρόμος ξετυλίγεται μπροστά μας και μας οδηγεί προς μια άλλη κατεύθυνση, πιο προσωπική και συναισθηματική. Είναι ο δρόμος που πάει για τα Κανάλια. Αυτό το χωριό δεν είναι απλώς ένας προορισμός στον χάρτη· είναι ο τόπος του φίλου μας του Άρη.
Είχαμε την τύχη να γνωρίσουμε τα Κανάλια μέσα από τα δικά του μάτια, με τις δικές του ιστορίες και τη δική του αγάπη για το χωριό του, πριν «φύγει» από κοντά μας. Σήμερα, η διαδρομή αυτή αποκτά μια άλλη αξία. Κάθε στροφή του δρόμου, κάθε εικόνα από τα σπίτια που αχνοφαίνονται στο βάθος, είναι ένας φόρος τιμής στη μνήμη του. Η ομορφιά της ελληνικής υπαίθρου είναι πάντα εκεί, αλλά είναι οι άνθρωποι που αγαπήσαμε αυτοί που δίνουν την τελική πινελιά και το νόημα σε κάθε μας οδοιπορικό.
