Αρχική » Καθημερινότητα

Αρχείο κατηγορίας Καθημερινότητα

Το αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ

Τίποτα δεν πάει χαμένο. Δείτε ΕΔΩ το αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ με όλα τα δημοσιεύματα από τη δημιουργία του μέχρι σήμερα…

Τελευταίες Αναρτήσεις:
Οι επισκέπτες μας
003471
Τα δικά σας σχόλια
Μια αναγκαία υπόμνηση!
Το να εκφράζεται κανείς εδώ στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ είναι πολύ σπουδαίο για
μας που το διαχειριζόμαστε, μας κάνει να χαιρόμαστε όταν διαβάζουμε τις απόψεις σας, τις θέσεις σας, για ζητήματα που το site "σκαλίζει".
Μπορείτε λοιπόν να γράφετε. Μόνο που για να τα δείτε δημοσιευμένα εδώ, θα περιμένετε λιγάκι προκειμένου να… εγκριθούν.
Είναι λογικό να πρέπει να τα δει πρώτα ο διαχειριστής και να απομακρύνει κάποιο, αν -λέμε τώρα- μπορεί να είναι υβριστικό… Απλά πράγματα.
Αλλά θεώρησα ότι έπρεπε να το γνωρίζετε…

Έρχεται ο Χειμώνας!

Μπαίνουμε σε λίγο στον χειμώνα! Δεν είναι μόνο οι θερμοκρασίες που έχουν πέσει και μας τον θυμίζουν, είναι και οι ημερομηνίες που το δείχνουν αυτό. Για να είμαστε σαφείς ο χειμώνας αρχίζει την Τετάρτη 21 Δεκεμβρίου ώς και την Δευτέρα 20 Μαρτίου, οπότε και θα έρθει η άνοιξη να τον αντικαταστήσει.
Η λέξη χειμώνας βγαίνει από την αρχαία ελληνική λέξη χειμών, που με την σειρά του βγαίνει από την λέξη χεῖμα που σήμαινε χειμερινός καιρός, παγωνιά, κρύο. Μεταφορικά, επίσης, σημαίνει ψυχρός καιρός με θύελλα.
Δεκέμβριος 2022
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031  

Ένα site που φτιάχτηκε μέσα στην πανδημία όταν η Σούλα αποφάσισε να ασχοληθεί με κάτι που αγαπάει και λατρεύει να φτιάχνει. Μπορείτε να το δείτε ΕΔΩ

Η ώρα του δειλινού...

Αναμφισβήτητα είναι η πιο όμορφη ώρα! Η ώρα του δειλινού. Φτάνει να είσαι εκεί. Την κατάλληλη ώρα, στο κατάλληλο μέρος και να απολαμβάνεις, λεπτό το λεπτό όλη αυτή την εξαιρετική εικόνα που δεν διαρκεί και πολύ.
Αυτό είναι. Να ζεις το κάθε λεπτό, αν ανασαίνεις τον αέρα και να ευχαριστείς Εκείνον που έδωσε αυτό το δώρο. Και να το εκτιμάς!
Μερικοί άνθρωποι δεν ξέρουν ή δεν μπορούν να απολαύσουν τίποτα. Ψάχνουν να βρουν τι κρύβεται πίσω και χάνουν την ουσία, τη ζωή. Μην το κάνετε αυτό στον εαυτό σας.

Μια ανάσα στην Τζια

Δυο μέρες μόλις, στα τελειώματα του Αυγούστου του 2022, καταφέραμε να πάμε στη Τζια, καλεσμένοι φίλων μας προκειμένου να μας φιλοξενήσουν. Και περάσαμε τόσο όμορφα που θα το κουβεντιάζουμε για καιρό.
Τι είναι αυτό που κάνει δεκτικούς τους ανθρώπους στο καλό, σε μια όμορφη κουβέντα, σε μια παρέα που αξίζει να τη ζήσεις και να την απολαύσεις παρά τις δυσκολίες; Το γεγονός ότι είμαστε άνθρωποι με αδυναμίες, αλλά προσπαθούμε να κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε. Αυτό είναι το μυστικό!

Ραδιόφωνα

Πατήστε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ  κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ για να ακούσετε επιλεγμένα, μουσικά, διαδικτυακα ραδιόφωνα που εκπέμπουν και στα FM... Άρα, μπορείτε να τα ακούσετε και από ένα συμβατικό ραδιόφωνο ή από το κινητό σας...

Πρωτοσέλιδα εφημερίδων:

Οι εφημερίδες της Κρήτης:

Αξιόλογα Site:

Στο Πήλιο, Μάιος του 2022

Ήταν ένα ταξίδι μέσα στον Μάη… Έκανε ακόμα την ψυχρούλα του αλλά το απολαύσαμε. Είχαμε ένα απωθημένο και το ικανοποιήσαμε. Πριν μερικά χρόνια που είχαμε πάει ένα Παρασκευο Σαββατο Κύριακο δεν το χαρήκαμε, δεν το περπατήσαμε επειδή το πρώτο πρωινό που σηκωθήκαμε βρήκαμε ένα χιόνι καμιά 20ριά πόντους στρωμένο.
Στην κεντρική σελίδα του αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ θα δείτε  αρκετά δημοσιεύματα. Αλλά μπορείτε να τα δείτε και από ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Αγγειοπλάστες του σήμερα

Από γενιά σε γενιά πάει αυτή η τέχνη του αγγειοπλάστη. Κι αν την αγκάλιαζε λίγο η Πολιτεία, όλα θα ήταν καλύτερα. Στη φωτογραφία είναι ο πατέρας μου, Λευτέρης του Κουμαλή, ως αγγειοπλάστης. Τον ακολούθησε ο γιός του, ο Κωστής Θεοδωράκης και ο εγγονός του, ο Μανώλης Βολυράκης και δίπλα του ο γιος του, ο Αγησίλαος. Δείτε ΕΔΩ ένα πολύ καλό δημοσίευμα από το το περιοδικό "Κ" που συνοδεύει κάθε Κυριακή την έκδοση της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ. Για να καταλάβετε τι λέω…

Οι γονείς μου

Ο πατέρας μου και η μάνα μου σε μια φωτογραφία από το γάμο της Ελένης, της κόρης της Γεωργίας μας. Ήταν σε ένα κέντρο στα Πεζά, όπου έκαναν το γλέντι. Για πάντα στην καρδιά μου ως ότι πιο ακριβό έχω. Ανυπομονώ να τους ξαναδώ στο νέο κόσμο!

Το σπίτι μας στο χωριό

Σχεδόν τα κατάφερα να φτιάξω το σπίτι στο χωριό κληρονομιά από τους γονείς μου, αν και μου κόστισε πολύ. Έχει ακόμα κάποιες δουλειές που πρέπει να γίνουν, αλλά σιγά-σιγά.
Μακάρι να φτιάξουν τα πράγματα και να περνάμε κάνα δυο μήνες το καλοκαίρι εκεί. Θα μας έκανε καλό, από πολλές απόψεις... Εδώ σε έναν πίνακα ζωγραφικής μιας Γερμανίδας που φιλοξενήσαμε κάποτε. Η υπογραφή λέει, 1992!
Τα αδέλφια μου

Μια οικογενειακή φωτογραφία που έβγαλα με τα αδέλφια μου στο γάμο τη Πόπης, της κόρης του Κωστή μας. Επάνω από αριστερά η Γεωργία μας, δεν ζει πια. Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για αυτήν. Κάτω, από αριστερά, η Στασούλα μας, δείτε για αυτήν ΕΔΩ, δίπλα της η Μαλάμω, δείτε γι’ αυτήν ΕΔΩ και δίπλα της ο Κωστής μας που δεν ζει πια, δείτε ΕΔΩ.

ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ τ. 163

Αυτή είναι η εφημερίδα των συνταξιούχων των ΗΣΑΠ τ.  163. που κυκλοφορεί τώρα. Για να τη δείτε πατήστε ΕΔΩ. Κι ΕΔΩ. δείτε το τ.162 Είκοσι εννιά χρόνια αδιάλειπτης έκδοσης από τη γέννηση της, είναι μια μεγάλη επιτυχία. Παλιότερα τεύχη μπορείτε να τα δείτε σε PDF αρχείο πηγαίνοντας στο Αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Δείτε κι ΕΔΩ το site του Σωματείου που επιμελούμαστε...

“Τύπος των συνταξιούχων σιδηροδρομικών” τ. 435

Έτοιμο και το 435 φύλλο... Δείτε το ΕΔΩ. Κι ΕΔΩ το 434,  ΕΔΩ το 433, ΕΔΩ το 432, ΕΔΩ το τ.431,  ΕΔΩ το 430, ΕΔΩ το 429, ΕΔΩ το 428, ΕΔΩ το 427, ΕΔΩ το 426, ΕΔΩ το 425, ΕΔΩ το τ.424, ΕΔΩ το τ.423, ΕΔΩ το τ.422, ΕΔΩ το τ.421, ΕΔΩ το τ.420, ΕΔΩ το τ.419, ΕΔΩ το τ.418, ΕΔΩ το τ.417, ΕΔΩ το τ.416, ΕΔΩ το τ.415, ΕΔΩ το τ.414, ΕΔΩ το 413, ΕΔΩ το 412, ΕΔΩ το 411, ΕΔΩ το 410, ΕΔΩ το τ.409, ΕΔΩ το τ.408, ΕΔΩ το τ.407, ΕΔΩ το τ.406, ΕΔΩ το τ.405 ΕΔΩ το τ.404 ΕΔΩ το τ.403 ΕΔΩ το τ.402, ΕΔΩ το τ.401, ΕΔΩ το τ.400, ΕΔΩ το τ.399, ΕΔΩ το τ.398, ΕΔΩ το τ.397, ΕΔΩ το τ.396, ΕΔΩ το τ.395 ΕΔΩ το τ.394  ΕΔΩ το τ.393 ΕΔΩ το τ.392, ΕΔΩ το τ.391, ΕΔΩ το τ.390, ΕΔΩ το τ.389, ΕΔΩ το τ.388, ΕΔΩ το τ.387, ΕΔΩ τ.386 και το 385 ΕΔΩ. Σε συνάρτηση μάλιστα με το Blog, δείτε ΕΔΩ είναι αυτό που λειτουργεί τώρα, με πιο συχνή ενημέρωση...

Ο τόπος που αγαπώ

Αγαπώ την Κρήτη, το χωριό μου… Γράφω γι' αυτά με μια νοσταλγία. Είχα κάποτε σχέδια. Δεν είμαι βέβαιος πια αν μπορώ να τα πραγματοποιήσω. Όταν όμως αλλάξουν τα πράγματα θα ήθελα να περνάω εδώ μερικούς μήνες κυρίως καλοκαιρινούς. Είναι ο τόπος μου. Οι ρίζες μου. Οι αναμνήσεις μου…

Γνωρίζοντας την Αθήνα!

Ένα από τα πράγματα που θα δείτε να κάνουμε σ' αυτό το site είναι ότι προσπαθούμε να γνωρίσουμε την Αθήνα. Τους τόπους που κινούμαστε, που περπατάμε, που πορευόμαστε.
Έτσι, συχνά - πυκνά, θα δείτε τέτοιες παρουσιάσεις με δρόμους, πλατείες, γειτονιές, είτε του ιστορικού κέντρου, είτε της περιφέρειας.
Μας αρέσει και το κάνουμε αυτό με χαρά, όπως εδώ που βλέπετε κάτι από την πλατεία Κοραή με τον Λυκαβηττό στο βάθος, από το κέντρο της Αθήνας, το πανεπιστήμιο.
Νίκος Ελ. Θεοδωράκης

Θα χαρώ πολύ να δω εκτεταμένα τις απόψεις σας. Γράψτε μου εδώ: nikosth2004@yahoo.gr

Για την επικοινωνία μας στείλτε μου SMS στο τηλέφωνο 6932212755 που εξυπηρετείται από την VODAFON. 


Είμαστε στον 17ο χρόνο!
Ποιος είναι ο δημοσιογράφος, Νίκος Ελ. Θεοδωράκης, που έχει την ευθύνη της ενημέρωσης και διαχείρισης αυτoύ του Site σε καθημερινή βάση; Δείτε ΕΔΩ. Κι ΕΔΩ δείτε επίσης λίγα πράγματα για την ιστορία αυτού του ιστότοπου.

Περάσαμε υπέροχα στην Τέμενη Αιγίου

Τελικά τα καταφέραμε και περάσαμε όμορφα τη μια βδομάδα, από 10-17 Σεπτέμβρη που πήγαμε στο παραθεριστικό κέντρο του ΟΠΑΚΕ ΟΤΕ στην Τέμενη Αιγίου. Πετύχαμε αυτό που θέλαμε. Να ξεκουραστούμε, να αλλάξουμε παραστάσεις, να φορτώσουμε τις μπαταρίες μας για το χειμώνα που έρχεται και που όλα δείχνουν ότι θα έχεις ένα μεγάλο βαθμό δυσκολίας, καθώς όλα γύρω μας, ακριβαίνουν και η ανασφάλεια τα κάνει όλα χειρότερα. Ευτυχώς η ελπίδα μας για κάτι καλύτερο έχει πολύ ισχυρή βάση.

Δείτε μερικά δημοσιεύματα που κάναμε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ

Στην Αθήνα, λίγο πριν ξεσπάσει η κακοκαιρία “Άριελ”

Αγαπούμε την πόλη που μένουμε, την Αθήνα. Με όλα τα αρνητικά της σημεία που έχουν να κάνουν με την εγκατάλειψη των κτιρίων, όπως εδώ δυο βήματα από την Ομόνοια. Μαγαζιά κλειστά και παλιές πολυκατοικίες ερειπωμένες, εγκαταλειμμένες στην τύχη τους, την ώρα που το βλέπουμε ότι υπάρχουν τόσοι άστεγοι γύρω μας. Αυτή κι αν είναι αδικία!

Να ‘ναι ο καιρός βροχερός, λίγο πριν το νέο καιρικό φαινόμενο με την ονομασία “Άριελ” που δεν ξέρουμε ακόμα τη μορφή θα έχει και πώς θα μας επηρεάσει σε προσωπικό επίπεδο. Μια στάση στο βενζινάδικο της γειτονιάς. Το Beverly χρειάζεται καύσιμα για να κινηθεί και να μας πάει εκεί που θέλουμε. Και η τιμή της, χθεσινή, δεν είναι καθόλου χαμηλή.

Μια στάση την ΕΥΔΑΠ να πληρώσουμε το νερό του σπιτιού… Όλα θέλουν το χρόνο τους, αλλά ευτυχώς δεν έχει ουρά έξω στο πεζόδρομο της Σατωβριάνδου. Μπήκαμε και εξυπηρετηθήκαμε πολύ γρήγορα. Από τις ελάχιστες φορές που πάω στο ταμείο μιας εταιρίας. Προτιμώ την πληρωμή μέσω e-bank. Στο χρόνο που θέλεις, χωρίς στριμωξίδι και ουρές.

Καντίνα στον τερματικό σταθμό του ΗΣΑΠ, στον Πειραιά

Και ξαφνικά συνέβη κι αυτό. Προέκυψε η είδηση εν μέσω καλοκαιριού, ότι ιδιώτης ενοικίασε ένα μέρος της αποβάθρας, με σκοπό να εγκαταστήσει κατάστημα υγειονομικού ενδιαφέροντος (καντίνα). Το Σωματεία Συνταξιούχων ΗΣΑΠ, το Σωματείο Εργαζομένων ΣΤΑ.ΣΥ και το Μουσείο Ηλεκτρικών Σιδηροδρόμων αντέδρασαν άμεσα. Μια τέτοια εξέλιξη θα ήταν ότι χειρότερο μπορούσε να συμβεί.

Εξέφρασαν τις αντιρρήσεις τους, εξώδικα την 10-8-2022 και με υπόμνημα την 18-10-2022 καθώς οποιαδήποτε προσθήκη στο μνημείο, εμπίπτει στις διατάξεις του αρ. 10 του Ν. 3028/2002 οι οποίες συνιστούν, επί της ουσίας, διατάξεις ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗΣ ΕΠΕΜΒΑΣΕΩΝ, ΑΛΛΑΓΗΣ ΧΡΗΣΗΣ, ΠΡΟΣΘΗΚΩΝ ΝΕΩΝ ΧΡΗΣΕΩΝ κλπ, χωρίς την προηγούμενη έγκριση του υπουργείου Πολιτισμού.

Στο παρελθόν, όταν ήταν ανάγκη να γίνουν επισκευές ή βελτιώσεις στο κτίριο του σταθμού, τότε συνάντησαν την άρνηση από το αρμόδιο υπουργείο. Άλλωστε πριν μερικά χρόνια το ίδιο υπουργείο Πολιτισμού, αποφάσισε την απομάκρυνση των πινακίδων, των προθηκών και των πάγκων που υπήρχαν από παλιά. Τι άλλαξε τώρα και άφησε την καντίνα;

Κάτι γίνεται στη γειτονιά μας… Σαν να ζωντανεύει, λίγο…

Αυτό το μαγαζί, με τους γρήγορους ρυθμούς που πάει, σε λίγο θα είναι έτοιμο να λειτουργήσει. “Στήνεται” στη Ναυπλίου και Αλαμάνας, γωνία. Είναι το πρώτο σούπερ μάρκετ, ακριβώς δίπλα μας. Μέχρι τώρα είχαμε τον “Γαλαξία” και τον “Κρητικό” σε κοντινή απόσταση. Σε λίγο θα προστεθεί και αυτό. Για τα ψώνια της τελευταίας στιγμής, είναι ιδανικό! Ας είναι καλά οι άνθρωποι που έχουν το κουράγιο να ξεκινούν νέες προσπάθειες στη ζωή τους.

Μόλις την προηγούμενη εβδομάδα είχαμε δει τα συνεργεία να δουλεύουν… Οργανωμένα και με σχέδιο. Έτσι ώστε το πρώην “συνεργείο” να μεταμορφωθεί στην κυριολεξία σε ένα χώρο “σούπερ μάρκετ”, σύγχρονο και οργανωμένο. Απίστευτο πόσο γρήγορα προχωρούν. Πραγματικά σε λίγο θα βάλουν πάγκους και εμπόρευμα και θα είναι έτοιμοι να ξεκινήσουν τη δουλειά τους. Λεφτά μόνο να έχεις και όλα είναι στα πόδια σου.

Ναι, τις είδαμε και τις καταγράψαμε αυτές τις εικόνες, καθώς βρεθήκαμε μπροστά στο έργο, σε ένα από τα περπατήματα μας. Και τελικά είναι ωραίο να βλέπεις τον τόπο που μένεις να μη μαραζώνει οικονομικά, αλλά να αναπτύσσεται. Ο χρόνος βέβαια θα δείξει αν αντέχει η περιοχή ένα ακόμα σούπερ μάρκετ. “Α-Β Βασιλόπουλο” πάντως, έστω και ως συνεργάτη, πρώτη φορά βλέπουμε μετά τη Λένορμαν που έκλεισε για να πάει στα Σεπόλια.

Στη διασταύρωση Αγ. Μελετίου και Κωνσταντινουπόλεως

Σε λίγο θα αποτελούν παρελθόν από την επιφάνεια της γης, αυτές οι σιδηροδρομικές γραμμές. Ήδη έχουν περιορίσει τις δύο γραμμές σε μία, όπως φαίνεται καθαρά στη φωτογραφία. Βέβαια στην Ελλάδα ζούμε και αυτό το “σε λίγο” δεν ξέρουμε πόσο θα διαρκέσει, αλλά τα πράγματα έχουν πάρει το δρόμο τους. Λένε, ότι ο χώρος θα διαμορφωθεί σε πάρκο και θα δοθεί στους κατοίκους.

Και οι γραμμές του τρένου που συνδέουν την Αθήνα με τη Θεσσαλονίκη, ίσως πει κάποιος, από πού θα περάσουν; Τα σχέδια είναι, να γίνει υπογειοποίηση. Και απ’ ότι ακούμε παράλληλα με την επιφάνεια γίνονται κι αυτές οι εργασίες. Το ξέρουμε ότι θα γίνει κάποια στιγμή, αλλά το ζήτημα είναι να το προλάβουμε να το ζήσουμε, όσο είμαστε ζωντανοί. Θα είναι κάτι πολύ ωραίο!

Για την ώρα η όλη κατάσταση βρίσκεται σε μια εγκατάλειψη, όπως μπορείτε να διαπιστώσετε κι εσείς, Μερικοί, μάλιστα, που δεν αντιλαμβάνονται τη σοβαρότητα του πράγματος, πετούν εκεί τα σκουπίδια τους. Κι εμείς βιαζόμαστε να δούμε όλη αυτή την περιοχή να μεταμορφώνεται σε ένα πνεύμονα πρασίνου. Θα την κρατήσουμε αυτή τη φωτογραφία για τότε…

Ένα πάρκο στη Νέα Ιωνία, και στην πλ. Πάρση, ρημαγμένο

Βρεθήκαμε για δουλειά στη Νέα Ιωνία και περιμένοντας να περάσει λίγο η ώρα, περπατήσαμε σε ένα πάρκο ρημαγμένο κι εγκαταλειμμένο, τουλάχιστον το καφέ που ήταν μέσα σε αυτό. Ψάχνοντας στους χάρτες της Google βρήκα αυτή τη φωτογραφία από το όχι και τόσο μακρινό 2014… Οι υπόλοιπες φωτογραφίες είναι δικές μου. Για να πάρετε μια γεύση του τι σημαίνει εγκατάλειψη.

Δείτε την άλλοτε λιμνούλα μπροστά στο καφέ. Χωρίς νερό, με τα λίγα φυτά μόλις να επιζούν. Συζητώντας με τους κατοίκους εκεί, μας είπαν ότι την ευθύνη την έχει ο Δήμος. Δικιά του περιουσία είναι. Και το μαγαζί αυτό το νοίκιαζε κάπου 6.000 ευρώ το μήνα. Ήρθε κι η κρίση του 2012, πού να αντέξει ο άνθρωπος που το είχε μισθώσει; Τα παράτησε κι έφυγε.

Και τώρα, είναι σ’ αυτή την κατάσταση… Θλίψη σε πιάνει να βλέπεις αυτό το πράγμα. Αιτία; Όπως λένε οι κάτοικοι, ο Δήμος, που αρνείται να βάλει λίγο νερό στο κρασί του, να χαμηλώσει το ενοίκιο και να βρεθεί κάποιος να ενδιαφερθεί να το λειτουργήσει. Αλήθεια, προτιμά να το έχει σ’ αυτή την κατάσταση; Ειλικρινά δεν καταλαβαίνω αυτή τη δημοσιοϋπαλληλική, επικίνδυνη, νοοτροπία.

Ακαδημία Αθηνών, επιβλητικό κτίριο στο κέντρο της πόλης

Η Ακαδημία είναι μια από τις κεντρικότερες περιοχές της Αθήνας. Βρίσκεται ανάμεσα στην Ομόνοια, στην Πλατεία Κάνιγγος, στα Εξάρχεια και στο Κολωνάκι. Διασχίζεται από τρεις παράλληλες οδούς (Σταδίου, Πανεπιστημίου, Ακαδημίας). Είναι η πιο πολυσύχναστη περιοχή της Αθήνας και είναι γεμάτη εμπορικά καταστήματα, τράπεζες, υπηρεσίες και πνευματικά ιδρύματα.

H Aκαδημία Aθηνών υπήρξε ο πρώτος ερευνητικός φορέας της χώρας. Στον Iδρυτικό της νόμο, το 1926, η επιστημονική έρευνα περιλαμβάνεται στους σκοπούς της, για την επίτευξη των οποίων προβλέπεται η ίδρυση “Eργαστηρίων επιστημονικής έρευνας” και η ενθάρρυνση και ενίσχυση ερευνών.

Στο πλαίσιο αυτό η Aκαδημία Aθηνών, αμέσως μετά την ίδρυσή της, ενέταξε στους κόλπους της, δύο επιστημονικά αρχεία – κέντρα που λειτουργούσαν ήδη: το Iστορικόν Λεξικόν (ίδρυση 1914) σήμερα Kέντρο Έρευνας των Nεοελληνικών Διαλέκτων και Iδιωμάτων, και το Λαογραφικό Aρχείο (ίδρυση 1918) σήμερα Kέντρο Έρευνας της Eλληνικής Λαογραφίας.

Μοναστηράκι: Η βόλτα τα πρωινά της Κυριακής, είναι ωραία

Είχαμε καιρό να πάμε μια βόλτα πρωί στο Μοναστηράκι που έχει παζάρι την Κυριακή και φυσικά πολύ κόσμο για να δει τα εκθέματα και να ψωνίσει, από τα παλιά πράγματα που μπορείς να βρεις εκεί. Δεν είναι η πρώτη φορά που πηγαίναμε. Δείτε κι άλλες φορές από το αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ που έχουμε καταγράψει ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Τα πάντα, μπορείς να βρεις εδώ. Παλιά αντικείμενα, δίσκοι, βιβλία, φωτογραφίες. Δεν είναι πια φτηνά όσο κάποτε, αλλά έχεις τη δυνατότητα να κάνεις παζάρι και να το εξασφαλίσεις, αν αυτό που θα δεις σε ενδιαφέρει, σε μια καλύτερη τιμή. Ναι, γενική διαπίστωση είναι αυτή και την ακούσαμε κι από άλλους, άγνωστους σε μας, καθώς περπατούσαμε.

Εδώ μπορείς να βρεις, ότι φαντάζεσαι. Ακόμα και πράγματα που ξεπερνούν τη φαντασία. Να πάρεις ιδέες για να φτιάξεις κάτι δικό σου ή ακόμα και να αλλάξεις χρήση σε κάτι που είδες και σου άρεσε και να το προσαρμόσεις στο δικό σου χώρο. Αρκεί να έχεις κέφι και διάθεση για ζωή, οπότε μπορείς να κάνεις όμορφα τα πρωινά της Κυριακής.