Σε μια εποχή που η ακρίβεια καλπάζει και η καθημερινή επιβίωση των πολιτών μετατρέπεται σε έναν αδιάκοπο «Γολγοθά», τα ράφια των σούπερ μάρκετ επιφυλάσσουν διαρκώς νέες «εκπλήξεις» που αγγίζουν τα όρια του παραλόγου. Κατά τη διάρκεια μιας συνηθισμένης επίσκεψης σε γνωστή αλυσίδα σούπερ μάρκετ για τα ψώνια του σπιτιού, η εικόνα και μόνο της τιμής σε ένα τυποποιημένο προϊόν ήταν αρκετή για να προκαλέσει σοκ και έντονο προβληματισμό.

Όπως καταγράφηκε φωτογραφικά για τις ανάγκες του ρεπορτάζ μας, ένα συσκευασμένο πλαστικό δοχείο με καθαρισμένα Ρόδια Ερμιόνης ΠΟΠ (200 γραμμαρίων) πωλείται στην αστρονομική τιμή των 4,35 ευρώ, κάτι που μεταφράζεται σε 21,75 ευρώ το κιλό. Μια τιμή που προκαλεί ίλιγγο και γεννά αμείλικτα ερωτήματα για το πώς έχει διαμορφωθεί η αγορά και ποιος τελικά μπορεί να αντέξει αυτούς τους δείκτες τιμών.

Είναι προφανές ότι άνθρωποι που ζουν στην πόλη, εργαζόμενοι με μισθούς πείνας ή συνταξιούχοι που μετρούν και το τελευταίο ευρώ, δεν βρίσκονται σε θέση να έχουν την «πολυτέλεια» να βάλουν στο τραπέζι τους ούτε καν ένα φρούτο εποχής. Ένα αγαθό πλούσιο σε βιταμίνες και ευεργετικές ιδιότητες μετατρέπεται σε απρόσιτο «εξotics» είδος, αποκλειστικά για λίγους και εκλεκτούς.

Δυστυχώς, σε αυτό το άδικο οικονομικό σύστημα στο οποίο ζούμε, καταστάσεις σαν κι αυτή τείνουν να παρουσιάζονται ως «φυσιολογικές». Μας συνηθίζουν στην ιδέα ότι η α αισχροκέρδεια και η αδυναμία πρόσβασης σε βασικά είδη διατροφής αποτελούν απλώς τη «νέα κανονικότητα» της αγοράς. Όμως, για εμάς που στεκόμαστε κριτικά απέναντι στην πραγματικότητα και γνωρίζουμε την αλήθεια, τίποτα από αυτά δεν είναι φυσιολογικό. Η ακρίβεια δεν είναι μια αόρατη φυσική καταστροφή· είναι αποτέλεσμα επιλογών και πολιτικών που συμπιέζουν το λαϊκό εισόδημα, μετατρέποντας ακόμη και το πιο απλό φρούτο σε απλησίαστο όνειρο.

Τα Κάτω Πατήσια, και ειδικότερα η περιοχή που εκτείνεται μπροστά από τον σταθμό του ΗΣΑΠ προς την πλευρά της οδού Αχαρνών και της Στρατηγού Καλλάρη, κουβαλούν μια πλούσια αστική ιστορία. Κάποτε, η γειτονιά αυτή αποτελούσε μια από τις πιο αξιόλογες και ζωντανές γωνιές της Αθήνας, σφραγίζοντας την καθημερινότητα όσων έζησαν και εργάστηκαν εκεί. Σήμερα, ακολουθώντας τη μοίρα της ευρύτερης περιοχής της Αχαρνών, το τοπίο έχει μεταλλαχθεί, διατηρώντας ωστόσο χαραγμένα τα χνάρια μιας άλλης εποχής.

Για όσους πορεύτηκαν στον χώρο του Τύπου, η διαδρομή από αυτά τα σημεία ξυπνάει έντονα συναισθήματα. Οι μνήμες ζωντανεύουν από την περίοδο που ο Γιώργος Κοντομηνάς είχε αναβιώσει την ιστορική εφημερίδα ΑΚΡΟΠΟΛΗ, όπου πολλοί δημοσιογράφοι κλήθηκαν να εργαστούν στην ύλη της, δίνοντας καθημερινό αγώνα για την ενημέρωση. Ακολούθησαν σύντομοι, αλλά καθοριστικοί σταθμοί λίγο πριν από τη μετάβαση στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, δουλεύοντας δίπλα στον συνάδελφο Νίκο Τζανίμη στην ύλη της εβδομαδιαίας εφημερίδας ΧΩΡΑ. Στην ίδια γειτονιά κατοικεί ακόμα η Χάρις, μια αγαπημένη φίλη, κάνοντας κάθε πέρασμα από τα γνώριμα αυτά μέρη μια συναισθηματική αναδρομή στο παρελθόν.

Οι σύγχρονες εικόνες της περιοχής αποτυπώνουν με χαρακτηριστικό τρόπο τη σημερινή της ταυτότητα: Η χαρακτηριστική σύγχρονη κατασκευή – γλυπτό στο κέντρο της πλατείας ορθώνεται κάτω από τον αττικό ουρανό, πλαισιωμένη από πολυκατοικίες και καθημερινή κίνηση.  Οι πολυσύχναστοι δρόμοι με τα καταστήματα εστίασης, τα φαρμακεία, τα συνεργεία και τις πινακίδες γνωστών αλυσίδων, όπως τα Goody’s και τα γυμναστήρια Alterlife, μαρτυρούν τον παλμό μιας πυκνοκατοικημένης περιοχής που προσπαθεί να ισορροπήσει ανάμεσα στο παλιό και το νέο.

Η κίνηση των οχημάτων, τα μηχανάκια και οι πεζοί συνθέτουν το γνώριμο, αστικό μωσαϊκό της Αθήνας γύρω από τους άξονες της Αχαρνών.  Καθώς ξαναπερνά κανείς από αυτά τα μέρη, οι μνήμες μπλέκονται αρμονικά με την ωμή πραγματικότητα του σήμερα, αποδεικνύοντας ότι οι γειτονιές μπορεί να αλλάζουν όψη, αλλά οι άνθρωποι και οι ιστορίες τους παραμένουν ανεξίτηλοι.