Πλήρωσε ακριβά τη… διαρροή ραδιενέργειας!

Θύμα τηλεφωνικής απάτης έπεσε μια 87χρονη στο Ηράκλειο, όταν άγνωστος που προσποιήθηκε ότι εργάζεται στον ΔΕΔΔΗΕ την έπεισε πως υπήρχε κίνδυνος από διαρροή ραδιενέργειας. Η ηλικιωμένη ακολούθησε τις οδηγίες του, αφήνοντας έξω από την κατοικία της μια σακούλα με 15.000 ευρώ και προσωπικά αντικείμενα, την οποία στη συνέχεια άρπαξαν οι επιτήδειοι.
Το περιστατικό καταγράφηκε την Τετάρτη (7/10) στο Θραψανό του Δήμου Μινώα Πεδιάδας, όπου η 87χρονη δέχθηκε τηλεφωνική κλήση από έναν άνδρα που της συστήθηκε ως υπάλληλος του ΔΕΔΔΗΕ.


Σύμφωνα με πληροφορίες του creta24.gr, οι απατεώνες χρησιμοποίησαν αυτή τη φορά μια διαφορετική εκδοχή της γνωστής μεθόδου εξαπάτησης, με την οποία επικαλούνται ανύπαρκτους κινδύνους για να αποσπάσουν χρήματα και πολύτιμα αντικείμενα.


Αντί να ισχυριστεί ότι υπάρχει διαρροή ηλεκτρικού ρεύματος και κίνδυνος πυρκαγιάς, όπως συμβαίνει σε άλλες αντίστοιχες περιπτώσεις, ο άγνωστος άνδρας είπε στην ηλικιωμένη ότι υπήρχε διαρροή ραδιενέργειας.
Η 87χρονη αναστατώθηκε από όσα άκουσε και πείστηκε ότι έπρεπε να κάνει όσα της υποδείκνυε ο υποτιθέμενος υπάλληλος.


Έτσι, συγκέντρωσε σε μια σακούλα 15.000 ευρώ σε μετρητά, τραπεζικά βιβλιάρια και την αστυνομική της ταυτότητα. Μαζί με αυτά τοποθέτησε ακόμη το πιεσόμετρό της και ένα τηλεκοντρόλ, ακολουθώντας τις οδηγίες που είχε λάβει τηλεφωνικά.


Στη συνέχεια, η ηλικιωμένη άφησε τη σακούλα έξω από την πόρτα του σπιτιού της, θεωρώντας ότι με αυτόν τον τρόπο θα απέφευγε τον κίνδυνο που της είχαν περιγράψει.
Όταν, όμως, επέστρεψε για να την πάρει, διαπίστωσε ότι η σακούλα είχε εξαφανιστεί, μαζί με τις οικονομίες της και όλα τα αντικείμενα που είχε συγκεντρώσει.
Με αυτόν τον τρόπο, οι επιτήδειοι κατάφεραν να αποσπάσουν από την 87χρονη 15.000 ευρώ, εκμεταλλευόμενοι τον φόβο που της προκάλεσαν με το ψευδές σενάριο περί διαρροής ραδιενέργειας.

Αστικός περίπατος γεμάτος ιστορία, αθηναϊκό αέρα

Η Αθήνα είναι μια πόλη που αποκαλύπτεται μέσα από τα στενά και τους δρόμους της. Αν ψάχνετε για μια διαδρομή που συνδυάζει την αυθεντική γειτονιά, την ιστορική αύρα και μια ζωντανή γαστρονομική σκηνή, η οδός Κεραμεικού είναι ο επόμενος προορισμός που αξίζει να περπατήσετε. Η Κεραμεικού ξεκινά από τη Ζήνωνος, μόλις λίγα βήματα πιο κάτω από την πολύβουη πλατεία της Ομόνοιας. Είναι ένας μονόδρομος που φέρει στις πλάτες του δεκαετίες ιστορίας. Καθώς ξεκινάτε το βάδισμα, η ατμόσφαιρα αλλάζει σταδιακά. Οι πολυκατοικίες του κέντρου, τα παλιά νεοκλασικά με τις λεπτομέρειες στην αρχιτεκτονική τους και οι επιγραφές των δρόμων —όπως αυτή στη διασταύρωση με την οδό Καλλέργη— σας υπενθυμίζουν ότι βρίσκεστε σε μια από τις πιο ιστορικές γωνιές της πόλης.

Το πράσινο κάνει αισθητή την παρουσία του κατά μήκος της διαδρομής. Ψηλά δέντρα δημιουργούν φυσικά «τούνελ» πάνω από τον δρόμο, προσφέροντας μια όμορφη σκιά που κάνει τον περίπατο ευχάριστο ακόμα και τις πιο ζεστές μέρες. Η οδός Κεραμεικού δεν είναι απλώς ένα πέρασμα· είναι ένας ζωντανός πυρήνας εστίασης. Εδώ θα συναντήσετε εξαιρετικά μαγαζιά με ιδιαίτερες, πολυπολιτισμικές και παραδοσιακές γεύσεις. Από έθνικ εστιατόρια με παραδοσιακά πιάτα μέχρι μοντέρνα στέκια, ο δρόμος προσφέρεται για στάσεις ξεκούρασης και γαστρονομικές ανακαλύψεις.

Παράλληλα, ο δρόμος διατηρεί τον χαρακτήρα της γειτονιάς. Σε κάποιο σημείο του διακρίνονται οι οργανωμένες υποδομές της περιοχής, όπως οι πράσινοι κάδοι ανακύκλωσης που πλαισιώνουν τον δρόμο, ενώ κάποια συγκεκριμένη ημέρα της εβδομάδας η οδός μεταμορφώνεται καθώς στήνεται εκεί η τοπική Λαϊκή Αγορά, γεμίζοντας το στενό με χρώματα, αρώματα και φωνές.

Διασχίζοντας την Κεραμεικού, φτάνετε σχεδόν ώς την Ιερά Οδό. Περνώντας απέναντι, σας περιμένει το ιδανικό κλείσιμο αυτής της αστικής εκδρομής: η περίφημη ταράτσα του Φοίβου. Αν είναι καλοκαίρι και η ταράτσα λειτουργεί, η θέα και η ατμόσφαιρα θα σας αποζημιώσουν για κάθε βήμα της διαδρομής. Η οδός Κεραμεικού είναι μια μικρή «εκδρομή» στην καρδιά της Αθήνας που συνδυάζει το χθες με το σήμερα, την ησυχία των δέντρων με τη ζωντάνια των γεύσεων. Φορέστε άνετα παπούτσια και τολμήστε να τη γνωρίσετε!

Το παρκάκι “τσέπης” ξανά βανδαλισμένο

Είναι φορές που η πραγματικότητα σε προσγειώνει απότομα, διαλύοντας κάθε ψήγμα ελπίδας για κάτι καλύτερο στην καθημερινότητά μας. Αυτό ακριβώς συνέβη όταν, περνώντας από τη γωνία των οδών Αλαμάνας και Κιλκίς στον Κολωνό, αντίκρισα την εικόνα που βλέπετε. Η φωτογραφία, δεν είναι απλά μια εικόνα. Είναι μια κραυγή απόγνωσης, ένας καθρέφτης της κοινωνικής μας παρακμής.

Θυμόμαστε όλοι την προσπάθεια της προηγούμενης δημοτικής αρχής, υπό τον κ. Μπακογιάννη, να δημιουργήσει «παρκάκια τσέπης» σε εγκαταλελειμμένους χώρους της Αθήνας. Ήταν μια πνοή αισιοδοξίας. Ο χώρος στη γωνία Αλαμάνας και Κιλκίς, ένας πρώην σκουπιδότοπος, είχε μεταμορφωθεί σε μια μικρή όαση πρασίνου. Νέα δέντρα, θάμνοι, παγκάκια… Μια μικρή γωνιά ανάπαυσης για τους κατοίκους.

Η φωτογραφία δείχνει ακριβώς αυτό το παρκάκι σήμερα. Τα δέντρα, με τα στηρίγματά τους, προσπαθούν ακόμα να «πιάσουν», προσφέροντας λίγο ίσκιο. Τα παγκάκια, ίσως λίγο σκονισμένα, είναι εκεί. Αλλά η προσοχή μας επικεντρώνεται στο φόντο, στον τοίχο. Και εκεί, η ελπίδα σβήνει.

Ο τοίχος είναι καλυμμένος με γκράφιτι, μάλλον συνθήματα κακόγουστα. Όχι, δεν πρόκειται για τέχνη δρόμου, αλλά για τις γνωστές αθλιότητες «φιλάθλων» (τάχα μου), που θεωρούν ότι η σήμανση της επικράτειάς τους με σπρέι τους δίνει κάποια αξία. Και το χειρότερο; Ο τοίχος αυτός είχε πρόσφατα βαφτεί, ακριβώς για να καλυφθούν ανάλογες ασχήμιες.

«Δεν ξέρω τι έχουν πάθει οι άνθρωποι…». Τι είδους «άνθρωποι» είναι αυτοί που, χωρίς κανένα ίχνος σεβασμού για τον δημόσιο χώρο, για τον κόπο των άλλων, για την αισθητική της πόλης τους, έρχονται και καταστρέφουν ένα σημείο που θα μπορούσε να είναι ένα στολίδι για τη γειτονιά τους;

Οι «κάφροι με τα σπρέι», δεν είναι απλά βάνδαλοι. Είναι φορείς μιας νοοτροπίας που θεωρεί τη δημόσια περιουσία ως «κανενός». Η «επικράτεια» της ομάδας τους είναι πιο σημαντική από την ποιότητα ζωής των συμπολιτών τους. Και αυτή η νοοτροπία είναι που «κάνει το παρκάκι σαν τα μούτρα τους».

Η φωτογραφία είναι ένα τεκμήριο. Δείχνει την προσπάθεια (τα δέντρα) σε αντίθεση με την καταστροφή (το γκράφιτι). Δείχνει την επιθυμία για κάτι καλύτερο σε αντίθεση με την απαξίωση. Δείχνει, τελικά, την απελπισία.

Τι μπορούμε να κάνουμε; Να συνεχίσουμε να βάφουμε τους τοίχους; Να βάλουμε φύλακες σε κάθε γωνιά; Ή μήπως πρέπει να αλλάξουμε νοοτροπία; Ίσως η λύση να βρίσκεται στην εκπαίδευση, στη δημιουργία μιας κουλτούρας σεβασμού για τον δημόσιο χώρο. Ίσως πρέπει να καταλάβουμε ότι η πόλη μας είναι το σπίτι μας, και ότι η καταστροφή της είναι καταστροφή του ίδιου μας του εαυτού.

Μέχρι τότε, η φωτογραφία από τη γωνία Αλαμάνας και Κιλκίς θα παραμένει εκεί, ως ένα πικρό reminder για το πόσο δρόμο έχουμε ακόμα να διανύσουμε.

Μια γευστική στάση που αξίζει να ανακαλύψετε

Ο σταθμός του Μετρό στο Σύνταγμα δεν είναι απλώς ένα σημείο διέλευσης για χιλιάδες ανθρώπους που καθημερινά μετακινούνται στο κέντρο της Αθήνας. Είναι ένας χώρος όπου συναντώνται άνθρωποι, εικόνες, πολιτισμοί και διαφορετικές γωνιές της Ελλάδας. Κατά καιρούς, μάλιστα, φιλοξενεί μικρές εκθέσεις και παρουσιάσεις που δίνουν στους περαστικούς την ευκαιρία να γνωρίσουν προϊόντα, ανθρώπους και παραδόσεις από διάφορες περιοχές της χώρας. Αυτές τις ημέρες, μια τέτοια μικρή αλλά ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα έκθεση έχει κάνει την παρουσία της στον σταθμό. Δεν πρόκειται για μια μεγάλη διοργάνωση με δεκάδες πάγκους, όμως αυτό ίσως είναι και ένα από τα όμορφα στοιχεία της.

Είναι μια πιο άμεση και ανθρώπινη παρουσία, όπου ο επισκέπτης μπορεί να σταθεί, να κοιτάξει τα προϊόντα, να συζητήσει με τους ανθρώπους που βρίσκονται εκεί και, κυρίως, να μάθει περισσότερα για την προσπάθεια που βρίσκεται πίσω από κάθε προϊόν. Ανάμεσα στα εκθέματα ξεχωρίζουν οι παραδοσιακές γεύσεις της Κρήτης, προϊόντα που κουβαλούν κάτι από τον χαρακτήρα και την παράδοση του νησιού. Εμείς σταθήκαμε, συζητήσαμε με τους παραγωγούς και είχαμε την ευκαιρία να δοκιμάσουμε γραβιέρα και απάκι από τον Μυλοπόταμο της Κρήτης. Δύο προϊόντα που δεν χρειάζονται ιδιαίτερες συστάσεις σε όσους αγαπούν την κρητική κουζίνα, αλλά έχουν ακόμη μεγαλύτερη αξία όταν πίσω τους υπάρχουν άνθρωποι που τα παράγουν και προσπαθούν να τα φέρουν στο τραπέζι μας.

Και αυτό είναι ίσως το σημαντικότερο στοιχείο μιας τέτοιας δράσης. Δεν βλέπεις απλώς ένα προϊόν σε μια συσκευασία. Έχεις την ευκαιρία να μιλήσεις με τους ίδιους τους παραγωγούς, να ακούσεις για τον τόπο τους, να μάθεις πώς φτιάχνεται αυτό που δοκιμάζεις και να καταλάβεις λίγο καλύτερα την αξία των τοπικών προϊόντων. Η συγκεκριμένη έκθεση μπορεί να είναι μικρή σε μέγεθος, είναι όμως μια όμορφη πρωτοβουλία που αξίζει την προσοχή μας. Αξίζουν συγχαρητήρια τόσο σε εκείνους που είχαν την ιδέα όσο και στους ανθρώπους που εργάστηκαν για να την κάνουν πραγματικότητα. Γι’ αυτό, αν ο δρόμος σας περάσει από το Σύνταγμα, αξίζει να κάνετε μια μικρή στάση. Αφιερώστε λίγα λεπτά για να δείτε την πραμάτεια των παραγωγών, να τους γνωρίσετε, να δοκιμάσετε τις γεύσεις τους και, γιατί όχι, να αγοράσετε κάτι για το σπίτι.

Ο εμπαιγμός συνεχίζεται στην οδό Κλειούς

Ο τοίχος εκεί, στέκει ακόμα. Αντιστέκεται. Όχι στη φθορά του χρόνου, αλλά στην κοινή λογική και τις επανειλημμένες οχλήσεις. Την ιστορία του τη γνωρίζετε. Την έχω γράψει πολλές φορές μέχρι τώρα, εξαντλώντας μελάνι και πληκτρολόγια, χωρίς κανένα, απολύτως, αποτέλεσμα. Είναι μια ιστορία αδιαφορίας, γραφειοκρατίας και ενός κινδύνου που ελλοχεύει πάνω από τα κεφάλια των περαστικών.

Οι φωτογραφίες είναι αδιάψευστοι μάρτυρες της κατάστασης. Ο τοίχος, ετοιμόρροπος, με εμφανή τα σημάδια της αποσάθρωσης, «συγκρατείται» από μια κόκκινη-άσπρη κορδέλα σήμανσης, η οποία περισσότερο μοιάζει με διακόσμηση παρά με ουσιαστικό μέτρο ασφαλείας. Πίσω από τον τοίχο, η συκιά, φουντωτή και ανενόχλητη, απλώνει τα κλαδιά της, προσθέτοντας βάρος και πίεση σε μια ήδη καταπονημένη κατασκευή.

Η συνηθισμένη, μέχρι τώρα, «λύση» του Δήμου Αθηναίων; Έρχεται το γερανοφόρο όχημα, κλαδεύει λίγο τη συκιά, αποδυναμώνει κάπως το βάρος και φεύγει. Μια κίνηση εντυπωσιασμού, που δεν αγγίζει την ουσία του προβλήματος. Γιατί, όπως όλοι γνωρίζουμε, η πραγματική ζημιά δεν γίνεται από τα κλαδιά, αλλά από τις ρίζες. Ρίζες που εισχωρούν στα θεμέλια του τοίχου, τον αποσαθρώνουν και τον απομακρύνουν από τη σταθερότητά του.

Αυτή τη φορά, όμως, ο Δήμος αποφάσισε να αλλάξει τακτική. Και η νέα του κίνηση είναι, αν μη τι άλλο, προκλητική. Τοποθέτησε μια ανακοίνωση, την οποία βλέπετε στη δεύτερη φωτογραφία, δίνοντας 10ήμερη διορία στους ιδιοκτήτες να κόψουν μόνοι τους τα κλαδιά. «Παρακαλούμε όπως προβείτε εντός 10 ημερών στην κλάδευση του δένδρου ιδιοκτησίας σας…», αναφέρει το κείμενο.

Σιγά μη το κάνουν! Γιατί να μπει σε κόπο και έξοδα ο ιδιοκτήτης, όταν ο ίδιος ο Δήμος, στην ίδια ανακοίνωση, του προσφέρει τη λύση; «Σε διαφορετική περίπτωση, η Υπηρεσία Πρασίνου θα προβεί στην κλάδευση, για λόγους ασφαλείας». Είναι σαν να τους λέει: «Έχετε 10 μέρες να το κάνετε εσείς, αλλιώς, μην ανησυχείτε, θα το κάνουμε εμείς για εσάς». Ποιος, λογικός, ιδιοκτήτης θα ξόδευε χρήματα και χρόνο, όταν ξέρει ότι η «δουλειά» θα γίνει, τελικά, από τον Δήμο;

Αυτή η διορία των 10 ημερών δεν είναι τίποτα άλλο παρά ένας εμπαιγμός. Μια επικοινωνιακή κίνηση για να φανεί ότι ο Δήμος «κάνει κάτι», ενώ στην πραγματικότητα απλώς παρατείνει την κατάσταση. Οι ρίζες θα συνεχίσουν να κάνουν τη ζημιά τους. Ο τοίχος θα συνεχίσει να αποδυναμώνεται. Και ο κίνδυνος να πέσει πάνω σε ανθρώπους θα παραμένει.

Περιμένουμε τη συνέχεια… Και, δυστυχώς, φοβόμαστε ότι θα είναι η ίδια: ένα ακόμα κλάδεμα, μια ακόμα προσωρινή ανακούφιση, και η επιστροφή στην αβεβαιότητα. Μέχρι πότε, όμως, θα παίζουν με την ασφάλειά μας; Μέχρι πότε ο τοίχος θα αντιστέκεται, και η κοινή λογική θα υποχωρεί;

Η εμπειρία πίσω από τα λουλούδια της Δυρραχίου

Αρκεί, άραγε, μια προσεγμένη, μοντέρνα βιτρίνα για να δώσει πραγματική δυναμική σε ένα ανθοπωλείο ή σε οποιοδήποτε εμπορικό κατάστημα; Η απάντηση είναι ξεκάθαρα: όχι απαραίτητα! Σίγουρα, η εξωτερική εμφάνιση είναι το πρώτο «δόλωμα». Μια όμορφη πρόσοψη τραβάει το βλέμμα, προκαλεί την περιέργεια και προσκαλεί τον περαστικό να κάνει μια στάση. Ύστερα όμως, η πρώτη εντύπωση υποχωρεί και τα πράγματα μπαίνουν στη θέση τους. Η ουσία της επιχείρησης κρύβεται πίσω από το τζάμι, στον τρόπο με τον οποίο ο επαγγελματίας επικοινωνεί με τον πελάτη.

Όταν ξεκινάει η συζήτηση με τον άνθρωπο που διαχειρίζεται το κατάστημα, εκεί είναι που αλλάζουν όλα: ο τόνος της φωνής, το πραγματικό ενδιαφέρον για τις ανάγκες σου, οι εναλλακτικές λύσεις που σου προτείνει και η διάθεση εξυπηρέτησης είναι οι παράγοντες που τελικά σε κάνουν είτε να επιλέξεις το κατάστημα είτε να προσπεράσεις.  Προσπερνώντας τη Δυρραχίου στα Σεπόλια, το συγκεκριμένο ανθοπωλείο τραβά αμέσως την προσοχή. Η αισθητική του εξωτερικού χώρου είναι αναμφισβήτητα προσεγμένη: η ζεστή επένδυση από φυσικό ξύλο στους τοίχους, οι μαύρες μεταλλικές λεπτομέρειες και ο μοντέρνος φωτισμός δημιουργούν ένα πολύ σύγχρονο, φιλόξενο περιβάλλον.

Στο πεζοδρόμιο, η εικόνα συμπληρώνεται από μια πλούσια έκθεση φυτών — από προσεκτικά τοποθετημένες γλάστρες με ανθισμένες αζαλέες, κυκλάμινα, γαριφαλιές και begonia σε έντονα χρώματα, μέχρι καταπράσινα δενδρύλλια, εσπεριδοειδή και κωνοφόρα. Η ταμπέλα υπόσχεται ολοκληρωμένες υπηρεσίες για «Γάμο, Βάπτιση, Διακόσμηση», ενώ οι διακριτικές κάρτες τιμών πάνω στα γλαστράκια δείχνουν μια προσπάθεια οργάνωσης.  Κι όμως, παρά την προσεγμένη εικόνα, η ιστορία αποδεικνύει διαχρονικά ότι καμία καλή βιτρίνα δεν αρκεί από μόνη της. Ο σύγχρονος πελάτης ζητάει πολύ περισσότερα από μια όμορφη σκηνοθεσία.

Αναζητά την αυθεντική ανθρώπινη επαφή, την ουσιαστική συμβουλή για τη φροντίδα ενός φυτού, την ευελιξία στις τιμές και πάνω απ’ όλα την αίσθηση ότι ο επαγγελματίας απέναντί του νοιάζεται πραγματικά να καλύψει τις ανάγκες του. Σε μια αγορά όπου ο ανταγωνισμός είναι έντονος και οι επιλογές αμέτρητες, η βιτρίνα μπορεί να ανοίξει την πόρτα, αλλά είναι η ανθρώπινη εξυπηρέτηση που κρατάει τον πελάτη και τον μετατρέπει σε πιστό φίλο του καταστήματος. Η ομορφιά των λουλουδιών προσελκύει το μάτι, αλλά η ζεστασιά του ανθρώπου είναι αυτή που κερδίζει την καρδιά.

Δηλώσεις για αποζημιώσεις στον Δήμο Μινώα

Ο Δήμος Μινώα Πεδιάδας καλεί τους πληγέντες από την πρόσφατη κακοκαιρία να δηλώσουν ζημιές σε κατοικίες και οικοσκευές – Αυτοψίες από κλιμάκια του Υπουργείου για τις αποζημιώσεις
Οι διαδικασίες για την καταγραφή των ζημιών που προκάλεσε η πρόσφατη κακοκαιρία σε κατοικίες και οικοσκευές στον Δήμο Μινώα Πεδιάδας τίθενται σε εφαρμογή. Οι πολίτες των οποίων οι περιουσίες επλήγησαν από τα έντονα καιρικά φαινόμενα καλούνται να δηλώσουν τις ζημιές στις κατά τόπους Δημοτικές Ενότητες, ώστε τα στοιχεία να διαβιβαστούν στις αρμόδιες υπηρεσίες και να ακολουθήσουν οι προβλεπόμενες αυτοψίες για την αποζημίωσή τους.

Δήλωση ζημιών για τις κατοικίες και την οικοσκευή από την πρόσφατη κακοκαιρία