Όταν κόβεις τα σταφύλια για να τα κάνεις κρασί... Τα κρασοστάφυλα πάνε πατητήρι...

krasostafila.lui1.150920
Ο φίλος μας ο Λούης από τα Αποίκια της Άνδρου μας έδωσε το ερέθισμα να κάνουμε αυτό το σημείωμα. Ανέβασε στον τοίχο του δυο φωτογραφίες μια στο αμπέλι και μια μέσα στο πατητήρι του... Και μας προσκάλεσε, όταν με το καλό γίνει το κρασί, να πάμε να πιούμε μαζί του, μια κούπα.

krasostafila
Αυτές τις πήραμε από τον τοίχο της Φρειδερίκης Φωτεινού... Δεν πρέπει να είναι δικιά της, αν και η ίδια τραβά πολύ ωραίες φωτογραφίες. Μάλλον έχει βρει τον τόπο στο διαδίκτυο, για να παίρνει επίσης πολύ όμορφες φωτογραφίες κι έτσι αναπληρώνει το κενό των δικών της.

krasostafila.lui2.150920
Κι εδώ είμαστε στην Άνδρο, στο πατητήρι του Λούη, στα Αποίκια. Σε λίγο όλα αυτά τα σταφίλια θα έχουν γίνει μούστος κι ο μούστος κρασί. Υποσχεθήκαμε, να πάμε να το γευτούμε. Και θα το προσπαθήσουμε. Θα είναι και μια καλή ευκαιρία να δούμε τους φίλους μας στο νησί.

Δέντρα και λουλούδια πανέμορφα με τον φακό της Σούλας... Από τον Διομήδειο Κήπο...

Posted in Επικαιρότητα

kipos.diomidios1.170920
Ξαναπήγαμε στον Διομήδειο Βοτανικό Κήπο. Κι αυτή τη φορά η Σούλα με το κινητό της τηλέφωνο εστίασε πάνω σε δέντρα και λουλούδια που της έκαναν εντύπωση για την ομορφιά τους. Όπως αυτό εδώ. Σπάνιο, δεν ξέρουμε πώς το λένε, αλλά πραγματικά είναι ξεχωριστό.

kipos.diomidios2.170920
Όπως κι αυτό εδώ... Εξαιρετικό σε ομορφιά. Μικρό, θαμνώδες, αλλά πολύ ιδιαίτερο... Εδώ στο Διομήδειο Βοτανικό Κήπο που κλείνει με τη δύση του ήλιου (το 8 του καλοκαιριού, τώρα έχει γίνει 7:30) θα συναντήσεις πάρα πολλά όμορφα φυτά και δέντρα, σχεδόν από όλο τον κόσμο.

kipos.diomidios3.170920
Μικρές κίτρινες μαργαρίτες... Οικίες, σε όλους μας. Παλιά, δεν υπήρχε κήπος σπιτιού στα χωριά που να μην είχε τέτοιες. Σχετικά εύκολο φυτό, δεν χρειάζεται ιδιαίτερη περιποίηση και έχει υψηλές αντοχές, ενώ η αισθητική του προσθέτει στο χώρο που θα το βάλεις.

kipos.diomidios4.170920
Κι αυτό το φυτό άρεσε πολύ στη Σούλα. Πράσινο και πυκνό στη βλάστηση του. Γεμίζει το χώρο και το απολαμβάνεις με όλες σου τις αισθήσεις. Προσωπικά μου αρέσει πολύ. Κι εκεί θα βρεις ολόκληρη φυτεία, ώστε να χορτάσει το μάτι, που, συνήθως δεν χορταίνει εύκολα.

kipos.diomidios5.170920
Κι αυτό το λουλουδάκι είναι πολύ όμορφο, δεν είναι; Κοιτάξτε πόσο πολύ κάνει έντονη την παρουσία του το άνθος του καθώς ξεχωρίζει μέσα σ' αυτό τον μικρό παράδεισο... Επάνω αριστερά, όπως βλέπουμε τη φωτογραφία, ετοιμάζεται ένα ακόμα να κάνει αισθητή την παρουσία του.

kipos.diomidios6.170920
Να και μια μικρή τριανταφυλλιά... Μετρώ τα άνθη της, έξι τον αριθμό! Και μυρίζουν πολύ έντονα... Τι ομορφιά! Πάντα μου άρεσαν τα τριαντάφυλλα. Δείχνουν ότι από ένα φυτό με αγκάθια, μπορεί να προκύψει κάτι πολύ καλό. Ας παίρνουμε μαθήματα, κάθε φορά που απογοητευόμαστε.

Τα πήραν και φέτος τα σταφύλια για το κρασί του σπιτιού... Μια όμορφη ιστορία συνεχίζεται

Posted in Κρήτη

krasostafila1.180920
Η σταθερότητα με την οποία συνεχίζεται, κάθε χρόνο, η συλλογή των σταφυλιών που είναι για το κρασί του σπιτιού, είναι κάτι το πολύ όμορφο και εκπληκτικό. Μπορεί να μην είναι το ποικιλιακό σταφύλι που θα δώσει την ιδιαίτερη γεύση, βγάζει όμως το ίδιο και καλύτερο κάθε φορά κρασί.

krasostafila2.180920
Η Στασούλα έχει πάει να μαζέψει στις κλούβες τα κρασοστάφυλα και ο Αγησίλαος να τα φορτώσει στην καρότσα του τρακτέρ του, για να τα πάει στο πατητήρι... Θα μαζέψουν και μερικά ακόμα που έχουν, και μετά θα μπουν στη διαδικασία του μούστου, του κρασιού, της ρακής. Τι ευλογίες για το σπίτι τους!

krasostafila3.180920
Αυτό είναι το αμπέλι από το οποίο, πήραν τον καρπό. Την κατάλληλη ώρα. Όταν αυτό έχει ζαχαριάσει και μπορεί να ανεβάσει τα γράδα. Θυμάμαι που ο πατέρας μου χρειαζόταν να προσθέσει και νερό για να χαμηλώσουν λίγο οι βαθμοί του και το κρασί να... πίνεται. Και ο Αγησίλαος, βγάζει καλό κρασί.

krasostafila4.180920
Κάπως έτσι ήταν τα σταφύλια πάνω στο αμπέλι ή τις κουρμούλες, όπως τις λένε στην Κρήτη, πριν τα κόψει η Στασούλα. Τα φροντίζουν και τα καλλιεργούν με το σωστό τρόπο. Γι' αυτό και εκείνα δίνουν στην ώρα τους την παραγωγή που είναι απαραίτητη για το κρασί τους.

krasostafila5.180920
Μετά, όλα είναι θέμα χρόνου... Θέλει χρόνο ο μούστο ςνα γίνει κρασί, το ίδιο και τα στράφυλα για να είναι έτοιμα να πάνε να γίνουν ρακή. Εδώ οι άνθρωποι δεν πετούν απολύτως τίποτα. Δείτε ΕΔΩ πριν δυο χρόνια όταν ήμασταν κι εμείς στο χωριό που ο Αγησίλαος έβγαλε στο καζάνι τη ρακή του.

Δυο καλοί αδελφοί και φίλοι από το Αίγιο, έφυγαν από τη ζωή, με μια μόλις μέρα διαφορά!

Posted in Τα δικά μου

daniil.alexudis1
Τα κακά νέα τα μάθαμε την περασμένη Δευτέρα... Και συγκλονιστήκαμε. Κοιμήθηκε ο καλός φίλος και αδελφός, Δανιήλ Αλεξούδης, αφήνοντας πίσω του τη σύζυγο του Γαρυφαλλιά και τα τέσσερα παιδιά τους. Αιτία; Μια σπάνια μορφής καρκίνου... Εδώ, σε μια περσινή φωτογραφία με τη σύζυγο του...

karagianis2
Την επομένη μέρα, κοιμήθηκε και ο καλός του φίλος, Κώστας Καραγιάννης... Φοβερό! Δεν το χωρά ο νους του ανθρώπου. Με διαφορά μιας ημέρας... Ήταν τόσο δεμένοι στη ζωή κι έφυγαν μαζί... Έτσι η εκκλησία του Αιγίου είναι πια, πιο φτωχή... Και τους δυο τους γνωρίζαμε καλά, οπότε νιώσαμε την ανάγκη να πούμε δυο πράγματα.

daniil.alexudis2
Ο Δανιήλ μας είχε φιλοξενήσει σπίτι του, τότε που πήγαμε στη βάφτιση της Ρουθ, Στη Συνέλευση Περιοχής που έγινε στην Κυλλήνη, όπως της είχαμε υποσχεθεί.,, Και γνωριστήκαμε καλύτερα καθώς μας άνοιξε την φιλόξενη καρδιά του, αλλά γνωρίσαμε καλύτερα και την εξαιρετική σύζυγο του και τα παιδιά του... Είχαμε κάνει πολλές συζητήσεις, τότε...

karagianis5
Ο Κώστας ήταν ο άνθρωπος που μας είχε κάνει εντύπωση από την πρώτη στιγμή που τον γνωρίσαμε, καθώς όταν μέναμε στο Παραθεριστικό Κέντρο του ΟΠΑΚΕ ΟΤΕ στην Τέμενη, πηγαίναμε στις συναθροίσεις της εκκλησίας του Αιγίου. Εκεί είχαμε γνωρίσει και πολλούς άλλους αδελφούς μας. Εδώ μαζί του στο "Νησί", στο Αίγιο που εκείνος μας γνώρισε.

daniil.alexudis3
Ο Δανιήλ και ο Κώστας ήταν μεταξύ τους, πολύ καλοί φίλοι. Μάλιστα επειδή ο Κώστας έμενε μόνος του στο Αίγιο, τον είχαν, όπως χαριτωμένα έλεγε, "υιοθετήσει", θεωρώντας τον μέλος της οικογένειας του. Και ο Κώστας ένιωθε πολύ όμορφα μαζί τους, είναι αλήθεια. Και περνούσαν ατέλειωτες ώρες, κουβεντιάζοντας οι δυο τους.

diakofto6.2017
Και οι δυο, είναι στη μνήμη του Ιεχωβά, έχοντας εξασφαλίσει το εισιτήριο τους για το νέο κόσμο, Σε μας μένει να συνεχίσουμε τον αγώνα μας, γι' αυτό. Και στη Γαρυφαλλιά, που χρειάζεται την αγάπη μας και τη στήριξη μας για να αντιμετωπίσει τις δυσκολίες της ζωής. Ξέρει ότι είμαστε κοντά της και την αγαπάμε. Εδώ με τον Κώστα, στην ταβέρνα του "Κώστα" στο Διακοπτό.

Κλείσαμε κιόλας έξι μήνες από τότε που μπήκαμε σε Lockdown... Επιστρέφουν οι φόβοι...

Posted in Δημοσιογραφικά

kontranews170920
Πρωτοσέλιδο της εφημερίδας KONTRA της 17/9/2020 με αυτόν ακριβώς τον προβληματισμό, ύστερα από τις ανησυχητικές αυξήσεις στα κρούσματα και, κυρίως στους διασωληνομένους ασθενείς του κορονοϊού Covid-19. Η κατάσταση ξαναγίνεται πολύ δύσκολη...

eleftheriora170920
Την ίδια ώρα κυκλοφορούν εφημερίδες που υιοθετούν άκριτα τέτοιες απόψεις και τις προβάλλουν έντονα. Εδώ είναι ένα κομμάτι της ΕΛΕΥΘΕΡΗΣ ΩΡΑΣ, που εκτός από... προφητείες του Παϊσιου, προβάλλει και το κίνημα κατά των μασκών... Προσέξτε παρακαλώ αυτό το δημοσίευμα.

agwn170920
Ο ΗΠΕΙΡΩΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝ, μια περιφερειακή εφημερίδα της Ηπείρου μάλλον καλύπτει το θέμα πολύ καλύτερα από πολλές αθηναϊκές εφημερίδες. Όντως αν συνεχίσει το πράγμα όπως πάει, τουλάχιστον εδώ στην Ελλάδα, τα πράγματα θα είναι πολύ δύσκολα, όπως και σε όλο τον κόσμο άλλωστε.
efimerides
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 19/09/2020

Κλείσαμε κιόλας έξι μήνες ζώντας το φόβο και την αγωνία αυτού του αόρατου εχθρού, του κορονοϊού Cpvid-19. Μέχρι την περασμένη Τετάρτη είχαμε 313 θανάτους και 13.730 κρούσματα από τους οποίους 67 ήταν σε κρίσιμη κατάσταση.

Κι αυτό δεν αφορά μόνο εμάς εδώ, στην Ελλάδα, αλλά ολόκληρο τον κόσμο… Εντάξει, δεν είναι εύκολο να κάνουμε πάντα αυτό που πρέπει, ειδικά εδώ όπου από παιδιά μας γαλουχούν με ένα ανυπότακτο πνεύμα.

Και τώρα τι; Το ενδεχόμενο ενός δεύτερου κύματος της COVID-19 στοιχειώνει την παγκόσμια κοινότητα, καθώς ο νέος κορωνοϊός, προκάλεσε πρωτόγνωρες αλλαγές στην καθημερινότητά μας, περισσότερους από 415.000 θανάτους και τουλάχιστον 7,2 εκατομμύρια επιβεβαιωμένα κρούσματα.

Και ζωή που γνωρίζαμε, μέσα σε αυτό το εξάμηνο, μεταβλήθηκε ραγδαία: Δρακόντεια περιοριστικά μέτρα, κοινωνική αποστασιοποίηση, κλειστά σύνορα, τραγικές απώλειες για τους ηλικιωμένους, η παγκόσμια οικονομία στο χείλος της αβύσσου.

Δυστυχώς, κατά πώς μας λένε οι επιστήμονες, τώρα φαντάζει πιο πιθανή από ποτέ η πιθανότητα ενός δεύτερου κύματος COVID-19 που θα ευνοηθεί από τη όποια χαλάρωση των περιοριστικών μέτρων.

Ήδη στο Ιράν, που πλήρωσε εξαιρετικά βαρύ τίμημα, και προχώρησε σε σταδιακή χαλάρωση των μέτρων από τον Απρίλιο, στις αρχές του μήνα καταγράφηκε κατακόρυφη αύξηση των νέων κρουσμάτων και οι Αρχές καλούν τον κόσμο να μην εφησυχάζει γιατί ο «ιός είναι πάντα εδώ».

Στις ΗΠΑ, τουλάχιστον 14 Πολιτείες καταγράφουν δραματική αύξηση των κρουσμάτων και των νοσηλειών που οφείλονται στη χαλάρωση των μέτρων, αλλά και στο Σαββατοκύριακο της 25ης Μαΐου όπου σημειώθηκε μεγάλη συνάθροιση ατόμων σε διάφορες εκδηλώσεις.episimansis.neo

Εκτός όμως από τον φόβο μιας νέας έξαρσης, οι ειδικοί έκαναν σημαντικές διαπιστώσεις το εξάμηνο της πανδημίας, ανάμεσα στις οποίες ότι ήμασταν εντελώς ανέτοιμοι για τη μεγάλη υγειονομική πρόκληση. «Αυτή η πανδημία ήταν πολύ χειρότερη από οτιδήποτε είχαμε προβλέψει» επισημαίνει ο Μάρτιν Χίμπερτ, καθηγητής Αναδυόμενων Λοιμωδών Νόσων στη Σχολή Υγιεινής και Τροπικών Ασθενειών του Λονδίνου.

Και η αλήθεια είναι, πως όταν εμφανίστηκε πολλοί πίστεψαν ότι επρόκειτο για μία απλή αναπνευστική λοίμωξη, που προσέβαλε το ανώτερο αναπνευστικό σύστημα. Τώρα είναι σαφές ότι αυτή η εκτίμηση είναι εσφαλμένη.

Ο νέος κορωνοϊός προκαλεί ασθένεια στα ιγμόρεια, επηρεάζει το ενδοθήλιο των αιμοφόρων αγγείων πυροδοτώντας τη δημιουργία θρόμβων. Επίσης συνδέεται με καταλυτική κόπωση, νεφρικές βλάβες και καρδιακές προσβολές, ακόμα και σε σχετικά νέους ασθενείς. Σίγουρα είναι μία νόσος που δεν επιτρέπεται να υποεκτιμήσουμε.

Ένα σημαντικό μάθημα που πήραμε από την COVID-19, το περασμένο εξάμηνο, είναι ότι οφείλουμε να μάθουμε να συμβιώνουμε μαζί της, για πολύ μεγάλο διάστημα ακόμα. Είναι επιτακτική η αναζήτηση τρόπων ελέγχου της εξάπλωσής της, χωρίς την επιβολή λόκνταουν, που προκαλούν βαθιά οικονομικά και ψυχικά τραύματα. Και αυτό δεν είναι καθόλου εύκολο.

Ένα άλλο θέμα που προκαλεί πονοκέφαλο στους επιστήμονες είναι η ανοσία που αποκτούν όσοι προσβλήθηκαν από τον κορωνοϊό. Όπως επισημαίνουν, συγκρατημένες εκτιμήσεις υποδεικνύουν ότι τα αντισώματα μπορεί να δρουν προστατευτικά επί μερικούς μήνες μέχρι δύο χρόνια.

Είναι αναγκαίο να μάθουμε τη διάρκεια της ανοσίας, γιατί επηρεάζει τη μετάδοση της νόσου στην κοινωνία. Όσο πιο μακρόβια είναι η ανοσία, τόσο θα επιβραδύνεται η μετάδοση της νόσου. Γι’ αυτόν τον λόγο οι ερευνητές μελετούν τις συγκεντρώσεις αντισωμάτων στους πρώην ασθενείς.

Όμως υπάρχει χώρος για αισιοδοξία. Μπορεί να απέχουμε από το εμβόλιο, αλλά διαθέτουμε ικανοποιητικές αντιιικές θεραπείες. Ας εμπιστευόμαστε λοιπόν τους ειδικούς και ας μην κάνουμε του κεφαλιού μας. Το να είμαστε υποτακτικοί στις οδηγίες τους, θα βοηθήσει πολύ στην αντιμετώπιση της νόσου.

  • Το κομμάτι αυτό θα δημοσιευτεί στο Σάββατο 19/9/2020 στην εβδομαδιαία κρητική εφημερίδα ΡΕΘΕΜΝΟΣ και στη στήλη μου, "Επισημάνσεις".

Το Ρέθυμνο που αγάπησα και κάποτε σχεδίαζα να ζήσω εκεί για πάντα. Ναι, συνέβη κι αυτό!

Posted in Επικαιρότητα

rethenos1.160920
Σήμερα θα σας δείξω το Ρέθυμνο που αγάπησα μέσα από τα μάτια της Ioanna Maroulaki. Και την ευχαριστώ πολύ που μου θύμισε όμορφα πράγματα τα οποία έχω περάσει εκεί και υπέροχους ανθρώπους με τους οποίους έχω μοιραστεί πολλά. Πάντα μου άρεσε αυτή η πόλη της Κρήτης.

rethenos2.160920
Δέθηκα περισσότερο μαζί της από τότε που εγώ δούλευα ακόμα σε εφημερίδες, εδώ στην Αθήνα και στην ΠΕΤ ΟΤΕ, αλλά καθώς ώθησα τον φίλο μου Νίκο Καραγιαννάκη να βγάλει την εβδομαδιαία εφημερίδα ΡΕΘΕΜΝΟΣ, του υποσχέθηκα ότι θα έγραφα σε κάθε φύλλο. Και το τηρώ, ανελλιπώς, 17 χρόνια τώρα...

rethenos3.160920
Στην παραλία της, έκανα σχέδια και όνειρα, καθώς ο τόπος δεν βγάζει μόνο καλούς ανθρώπους, αλλά και έναν απατεώνα που έβαλε φωτιά στα όνειρα μου... Ας είναι, η τιμωρία του ήταν βαριά για τα ψέματα που είπε στους "συνεργάτες του". Έφυγε από τη ζωή, σε σχετικά μικρή ηλικία...

rethenos4.160920
Το Ρέθυμνο όμως θα μείνει για πάντα στην καρδιά μου... Έχω σοβαρούς λόγους να το σκέφτομαι και να αναπολώ στιγμές που έχω ζήσει εκεί με πολλούς και διαφορετικούς ανθρώπους. Ακόμα θυμάμαι τις μεγάλες δημοσιογραφικές έρευνες που έκανα στα πρώτα χρόνια έκδοσης του ΡΕΘΕΜΝΟΣ.

rethenos5.160920
Δεν θα ξεχάσω ποτέ που αναρωτιόντουσαν ποιος είναι αυτός ο Θεοδωράκης, που δεν μένει στην πόλη και όμως γνωρίζει τόσα πολλά για το Ρέθυμνο και τα θέματα του; Και η αλήθεια είναι πως δεν έκανα ποτέ σκανδαλοθηρία. Ότι δημοσίευα, στηρίζονταν στην έρευνα που έκανα, έχοντας πολλαπλά στοιχεία, στη διάθεση μου.

rethenos6.160920
Ναι, αυτή η πόλη της Κρήτης μ' αρέσει, ιδιαίτερα η παλιά πόλη... Έχω περάσει ατέλειωτες ώρες στα καφέ της και στις ταβέρνες της και έχω κάνει τις πιο όμορφες συζητήσεις. Όλα τούτα είναι που με κάνουν να την αγαπώ και όταν κατεβαίνω στην Κρήτη, να προσπαθώ να πηγαίνω μια βόλτα από εκεί.

Στην άκρη του δρόμου είναι που συναντάς τα ωραία! Δείτε ένα δέντρο κι ένα λουλούδι...

Posted in Επικαιρότητα

akakia1
Να περπατάς, λέει και να... πέσεις πάνω σε ένα τέτοιο δέντρο... Στην άκρη του δρόμου, χωρίς ιδιαίτερη περιποίηση αλλά να που μεγαλώνει από μόνο του. Είναι ακακία και είναι πολύ ωραίο. Μπορείς να απολαύσεις καθώς κοντοστέκεσαι, για λίγο... Ομορφιές που όσο κι αν προσπαθεί, δεν μπορεί να κάνει ο άνθρωπος.

stin akri.tou.dromu1.140920
Τέτοια πράγματα θα συνεχίζουν να μας ξαφνιάζουν... Όπως ένα πολύ όμορφο φυτό, άγριο, στην άκρη του δρόμου. Το είδε ο φίλος μου Πέτρος Πατσαλαρήδης και, όπως κάνει πάντα, σταμάτησε, προκειμένου να του δώσει την πρέπουσα προσοχή... Ένα τόσο όμορφο λουλούδι στην άκρη του δρόμου.

akakia2
Επιστροφή στην ακακία... Στο μεγάλο και επιβλητικό δέντρο. Τα χρώματα του εντυπωσιάζουν και παραπέμπουν στο φθινόπωρο που υποθέτω πως κάποια στιγμή θα έρθει, δεν γίνεται να μην έρθει, εκτός και αν μια μέρα ξυπνήσουμε και έχει μπει, απότομα, ο χειμώνας. Όλα είναι πιθανά, στην εποχή που ζούμε.

stin akri.tou.dromu2.140920
Συνεχίζει, ωστόσο, να μας εντυπωσιάζει αυτό το πανέμορφο αγριολούλουδο... Και δεν μπορούμε να αποφύγουμε λογικές σκέψεις: Ποιος το έσπειρε σ' αυτό το μέρος; Ποιος το καλλιέργησε, ποιος το φρόντισε για να έχει αυτή την ανάπτυξη και ομορφιά; Απαντήσεις, δεκτές...

akakia3
Σκόπιμα βάλαμε το μικρό, δίπλα στο μεγάλο. Το ταπεινό λουλούδι, στο επιβλητικό δέντρο. Κάπως έτσι δεν είναι και η ζωή; Όλα είναι μπροστά μας. Κι εμείς χρησιμοποιώντας τη λογική μας, μπορούμε να διαλέξουμε τι μας αρέσει κάθε φορά, ανάλογα με τις ανάγκες μας.

Ελάτε, να σας γνωρίσουμε ένα κομμάτι της Βουκουρεστίου, στο κέντρο της Αθήνας...

Posted in Επικαιρότητα

vukurastiu1
Η Βουκουρεστίου είναι ένας μεγάλος δρόμος στο κέντρο των Αθηνών... Ξεκινάει από τη Σταδίου, μερικά μέτρα από την πλατεία Συντάγματος και φτάνει ψηλά ώς τον Λυκαβηττό, την οδό Στρατιωτικού Συνδέσμου. Και μετά, με σκαλάκια, ως πάνω στον όμορφο πράσινο λόφο των Αθηνών.

vukurastiu2
Σε ένα κομμάτι της, δηλαδή από τη Σταδίου μέχρι και την Ακαδημίας, είναι πεζόδρομος, με πολλά μαγαζιά και καφέ για να ψωνίσεις αν θες, αλλά και να ξεκουραστείς να χαλαρώσεις. Εμείς στις φωτογραφίες που σας δείχνουμε περιοριζόμαστε σε ένα τετράγωνο μόνο. Από τη Σταδίου ώς την Πανεπιστημίου.

vukurastiu3
Είναι πολύ όμορφο, αυτό το μικρό σχετικά, σημείο της Βουκουρεστίου. Εδώ θα βρείτε το ΠΑΛΛΑΣ που βλέπετε και στη φωτογραφία, αλλά και το όμορφο CITY LINK που αξίζει να το επισκεφτείτε ένα βράδυ. Δημιουργεί μια εξαιρετική ατμόσφαιρα που είναι καλό να τη ζήσετε. Αποτελεί από μόνη της, μια εμπειρία.

vukurastiu4
Συχνά, αν είναι Κυριακή, που δεν υπάρχει μεγάλη κίνηση στα μαγαζιά τις πρωινές ώρες, μπορείτε να δείτε παρκαρισμένα αυτοκίνητα, για λίγο φαντάζομαι, πάνω στον πεζόδρομο. Τις άλλες μέρες, δεν το κάνουν, γιατί ξέρουν πως τα πρόστιμα για παράνομη στάθμευση είναι πολύ μεγάλα.

vukurastiu5
Το ωραίο είναι ότι σ' αυτό το δρόμο θα δείτε να δένει το παλιό με το νέο. Αυτό είναι το κτίριο του Μετοχικού Ταμείου, όπου ένα πολύ μεγάλο μέρος του καλύπτεται από τα καταστήματα ΑΤΤΙΚΑ... Αλλά την είσοδο του μαγαζιού, θα τη βρείτε από την Πανεπιστημίου.

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης...  Πέρα από αυτό όμως κι εγώ έχω αλλάξει πια, πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti2.300118

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη στις 30/1/2018 και δείχνει ξεκάθαρα ότι η ζωή συνεχίζεται...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος, αν θάλει ο Θεός και τον καταφέρουμε, είναι να μπουν πλακάκια τόσο στην εσωτερική αυλή, όσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους που δεν λείπουν.

Σε ποια φάση βρίσκεται σήμερα η σελήνη; Θέλετε να ξέρετε;

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας, πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες.

Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις, ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε, να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό, με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας καλής σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι, για να περνάω το χρόνο μου.

Σήμερα, όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν είχαν να προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας... Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Ούτε στις δυνάμεις μας. Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε εδώ είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του Εξωραϊστικού Συλλόγου της Κολοκυνθούς,  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το αμέσως προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του στην πρώτη μεγλάλη οικονομική κρίση. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του, θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο καλές οι προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Ασκώντας υπομονή!

Δυο φορές με απόλυση μέσα σε πέντε χρόνια… Φλεβάρη του 2012 απολύθηκα, με εθελούσια έξοδο, από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ και 1 Νοέμβρη του 2017 από το Σωματείο της ΠΕΤ ΟΤΕ όπου εργαζόμουν από το 1983, ως δημοσιογράφος.
Θεωρητικά, αιτία και των δύο απολύσεων, ήταν το γεγονός ότι ήμουν κοντά στη συνταξιοδότηση μου. Κοντά; Πόσο κοντά; Μάλλον πολύ μακρυα, όπως δείχνουν τα πράγματα...
Την 1 Νοέμβρη 2019, κατέθεσα τα χαρτιά μου για τη συνταξιοδότηση... Και περιμένω. Μέχρι στιγμή, κανένα νέο.
Αλλά δεν είμαι τρομαγμένος… Έχω εμπιστοσύνη στον αληθινό Θεό Ιεχωβά και ξέρω ότι Εκείνος θα με στηρίξει και θα με προστατέψει σ’ αυτούς τους δύσκολους καιρούς… Τα πράγματα είναι ακόμα χειρότερα την εποχή του κονοϊού Covid-19
Όλοι, μπροστά στην ανεργία και τον θάνατο, είμαστε ίσοι… Όλοι! Ότι δουλεια κι αν κάναμε… Αυτό που μου δίνει ειρήνη διάνοιας, ώστε να συνεχίζω να αγωνίζομαι όρθιος, είναι η πίστη, πως δεν είμαι μόνος! Μπορώ να εμπιστεύομαι απόλυτα τον Ιεχωβά! Δίνω καθημερινά τις μικρές ή μεγάλες μάχες. Με αξιοπρέπεια!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος που διαβάζετε. Ξεκίνησε, για να καλύψει κάποιες ανάγκες έκφρασης, με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής, ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία και συμπτωματική. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Που περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία και στο διαδίκτυο.

Δοκιμασία από τον Covid-19

Ότι μέχρι χθες, μόνο ως θεωρία γνωρίζαμε, το είδαμε να εφαρμόζεται στη ζωή μας... Και πήραμε τα μαθήματα μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη έναν ακριβώς χρόνο, μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Ωριμάζουμε και μαθαίνουμε... Και προσπαθούμε να το προσαρμόζουμε στις ανάγκες μας!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA