Σήμερα άλλαξε η ώρα , πήγαμε μια ώρα μπροστά!
Μία ώρα μπροστά θα πρέπει να γυρίσουμε τους δείκτες των ρολογιών μας, σήμερα Κυριακή 29 Μαρτίου στις 3 πμ, οπότε θα πρέπει να δείχνουν 4 πμ. Αν δεν το έχετε κάνει ακόμα, κάντε το τώρα στις συσκευές που το χρειάζονται. Όxι στα κινητά και τα κομπιούτερ. Εκεί, έγινε αυτόματα.
Σύμφωνα με το υπουργείο Υποδομών: «την Κυριακή 29 Μαρτίου 2026, λήγει η εφαρμογή του μέτρου της χειμερινής ώρας, σύμφωνα με την Οδηγία 2000/84 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 19/01/2001, σχετικά με τις διατάξεις για τη χειμερινή ώρα. Οι δείκτες των ρολογιών πρέπει να μετακινηθούν μία ώρα μπροστά, δηλαδή από 03:00 π.μ. σε 04:00 π.μ.».
ΠΗΓΗ: ΣΚΑΙ
Με θέα τη Ζωή, η ανανέωση της Νισαίας…
Λένε πως τα λουλούδια έχουν τη δική τους γλώσσα, και στο μπαλκόνι της Νισαίας, αυτή η γλώσσα μιλάει για αναγέννηση. Μετά την παρέμβαση του γεωπόνου μας, του Φάνη, ο χώρος δεν γέμισε απλώς φυτά, αλλά ζωντάνια, χρώματα και αρώματα που σου φτιάχνουν τη διάθεση με την πρώτη ματιά. Όπως ακριβώς οι άνθρωποι χρειαζόμαστε μια ανανέωση για να συνεχίσουμε, έτσι και οι χώροι μας απαιτούν αυτή τη φροντίδα που τους δίνει νέα πνοή.
Οι γλάστρες πλέον φιλοξενούν: Πολύχρωμα γαρίφαλα που κλέβουν την παράσταση με τις έντονες αποχρώσεις τους. Αρωματική λεβάντα, έτοιμη να σκορπίσει το ηρεμιστικό της άρωμα στο απογευματινό αεράκι. Την επιβλητική βουκαμβίλια που σκαρφαλώνει στο καφασωτό, υποσχόμενη ένα καλοκαίρι γεμάτο άνθη. Εντυπωσιακούς ιβίσκους και πλούσιες σεφλέρες που ολοκληρώνουν το πράσινο σκηνικό.
Αυτή την εποχή, οι πιο τυχεροί είναι ο Άντονι και η παρέα του. Με τον ήλιο να “χαϊδεύει” το μπαλκόνι, οι ώρες που περνούν έξω είναι στιγμές απόλαυσης και ξεγνοιασιάς. Όταν είσαι νέος και “το αίμα σου βράζει”, το να έχεις ένα τέτοιο περιβάλλον για να μοιράζεσαι γέλια και συζητήσεις με φίλους είναι η πραγματική ποιότητα ζωής.
Οι κουτσουπιές «ξυπνούν» με καθυστέρηση
Η άνοιξη φέτος στην Αθήνα μοιάζει να διστάζει. Οι ασυνήθιστες για την εποχή χαμηλές θερμοκρασίες κράτησαν τη φύση σε μια ιδιότυπη αναμονή, κάνοντας το τοπίο να θυμίζει περισσότερο τέλη Φλεβάρη παρά το ζενίθ του Μάρτη. Στον ανοιχτό αρχαιολογικό χώρο της Ακαδημίας Πλάτωνος, έναν από τους πιο γαλήνιους «πνεύμονες» της πόλης, οι κουτσουπιές μόλις τώρα αρχίζουν να διώχνουν το γκρίζο. Αν και άλλες χρονιές τέτοια μέρα το έντονο μωβ χρώμα τους κυριαρχούσε στον ορίζοντα, φέτος τα άνθη τους ξεπροβάλλουν σιγά-σιγά, σαν να δοκιμάζουν τις αντοχές τους στο κρύο πριν παραδοθούν πλήρως στον ήλιο.
Υπάρχει όμως μια ιδιαίτερη γοητεία σε αυτή την αργοπορία. Αυτή η «ατελής» ακόμα ανθοφορία αναδεικνύει τις καμπύλες των κορμών και την ιστορικότητα του πάρκου. Οι κουτσουπιές (ή «Δέντρα του Ιούδα»), με τις χαρακτηριστικές καρδιόσχημες λεπτομέρειές τους, παραμένουν το απόλυτο σύμβολο της αθηναϊκής άνοιξης, υπενθυμίζοντάς μας πως η ομορφιά δεν βιάζεται.
Μια βόλτα στα μονοπάτια της Ακαδημίας Πλάτωνος αυτή την εποχή είναι ένα μάθημα υπομονής. Η φύση δεν αργεί ποτέ πραγματικά – απλώς περιμένει την κατάλληλη στιγμή για να μας χαρίσει την πιο έντονη εκδοχή της. Είναι αλήθεια πως η φύση έχει το δικό της ρολόι, και φέτος φαίνεται πως αποφάσισε να «πατήσει» λίγο το κουμπί της αναβολής. Οι φωτογραφίες αποτυπώνουν υπέροχα αυτή την εύθραυστη στιγμή: το πέρασμα από το κρύο του χειμώνα στο δειλό, αλλά αποφασιστικό ξύπνημα της άνοιξης.
Ανάσα καθαριότητας στο παρκάκι της Αλαμάνας
Πριν από λίγες μόλις ημέρες, μέσα από τον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ, απευθύναμε μια έκκληση προς τον Δήμο Αθηναίων για την προστασία και τον ευπρεπισμό του “πάρκου τσέπης” στη γωνία των οδών Αλαμάνας και Κιλκίς στον Κολωνό. Η εικόνα των βανδαλισμένων τοίχων με τα κάθε λογής γκράφιτι προσέβαλε την αισθητική μας και υποβάθμιζε έναν χώρο που φτιάχτηκε για να δίνει “ανάσες” στη γειτονιά. Δείτε ΕΔΩ το σχετικό δημοσίευμα.
Η ανταπόκριση ήταν σχεδόν ακαριαία. Την επόμενη κιόλας ημέρα, οι τοίχοι βάφτηκαν με ένα χρώμα κοντινό στην αρχική τους απόχρωση, καλύπτοντας την αθλιότητα που κυριαρχούσε. Δεν γνωρίζουμε αν η πρωτοβουλία ανήκει σε κάποιο συνεργείο του Δήμου ή αν κάποιος ευαισθητοποιημένος συμπολίτης μας αποφάσισε να πάρει την κατάσταση στα χέρια του. Ομολογουμένως, ο τρόπος που έχει απλωθεί η μπογιά δεν μαρτυρά επαγγελματική δουλειά, όμως σε αυτή τη φάση η λεπτομέρεια έρχεται σε δεύτερη μοίρα.
Οφείλουμε να πούμε ένα ειλικρινές “μπράβο” και ένα “ευχαριστώ” σε όποιον κι αν διέθεσε χρόνο και υλικά για να καθαρίσει το οπτικό πεδίο των κατοίκων. Είναι μια απόδειξη ότι η ανάδειξη των προβλημάτων μέσα από τον τοπικό τύπο φέρνει αποτελέσματα. Φυσικά, η ανησυχία παραμένει. Είναι σχεδόν βέβαιο ότι οι γνωστοί “κάφροι” με τα σπρέι θα προσπαθήσουν να επιστρέψουν για να αφήσουν ξανά το στίγμα τους. Η προστασία αυτού του χώρου δεν σταματά σε ένα βάψιμο· απαιτεί διαρκή επαγρύπνηση και, ίσως, μια πιο μόνιμη λύση προστασίας, όπως ειδικές αντι-γκράφιτι επιστρώσεις.
Τέσσερις μέρες αφιερωμένες στη Νέα Ορλεάνη
Μετά τις βόλτες στη French Quarter και τις γευστικές δοκιμές στην καρδιά της Νέας Ορλεάνης, ολοκληρώνουμε σήμερα το αφιέρωμά μας με μια εμπειρία που δεν πρέπει να χάσει κανένας επισκέπτης: μια κρουαζιέρα στον Μισισιπή ποταμό. Και δεν μιλάμε για μια απλή βόλτα, αλλά για ένα ταξίδι στο χρόνο, με το αυθεντικό Steamboat NATCHEZ!
Ευχαριστούμε θερμά την Άννυ, την βλέπετε στη φωτογραφία, για το υπέροχο υλικό που μας έστειλε, επιτρέποντάς μας να “ταξιδέψουμε” κι εμείς μαζί της. Φαίνεται καθαρά ότι πέρασε υπέροχα με τον άνδρα της, τον Κώστα, απολαμβάνοντας κάθε στιγμή αυτής της μοναδικής εμπειρίας.
Αλλά τι θα ήταν η Νέα Ορλεάνη χωρίς τη μουσική της; Καθώς το πλοίο γλιστρά αργά στον Μισισιπή, οι νότες της τζαζ αντηχούν στο κατάστρωμα, δημιουργώντας μια ατμόσφαιρα καθαρής χαράς και διασκέδασης. Άνθρωποι από όλο τον κόσμο γίνονται μια παρέα, λικνίζονται στον ρυθμό και απολαμβάνουν τα ποτά τους, αφήνοντας πίσω τις έγνοιες της καθημερινότητας.
Η εμπειρία στο ατμόπλοιο Steamboat NATCHEZ
Όπως φαίνεται στη φωτογραφία, η καρδιά του πλοίου είναι η τεράστια, κατακόκκινη φτερωτή (paddlewheel). Είναι εντυπωσιακό να βλέπεις το νερό να αναδεύεται με δύναμη, δημιουργώντας αυτόν τον χαρακτηριστικό λευκό αφρό και έναν ρυθμικό, καθησυχαστικό ήχο. Είναι η απόδειξη ότι βρίσκεσαι σε ένα από τα τελευταία αυθεντικά ατμόπλοια που λειτουργούν ακόμα παραδοσιακά.
Οι φωτογραφίες αποτυπώνουν την ιδανική στιγμή: το δειλινό. Καθώς ο ήλιος πέφτει πίσω από τον ορίζοντα της πόλης (φωτό 2), ο ουρανός βάφεται με πορτοκαλί και μωβ αποχρώσεις, οι οποίες καθρεφτίζονται στα νερά του Μισισιπή. Η διέλευση κάτω από τις εμβληματικές γέφυρες (όπως η Greater New Orleans Bridge προκαλεί δέος, καθώς οι τεράστιες μεταλλικές κατασκευές στέκονται επιβλητικές πάνω από το κατάστρωμα.
Φαντάσου να στέκεσαι στο ξύλινο κατάστρωμα, με τον δροσερό αέρα του ποταμού να σου χαϊδεύει το πρόσωπο. Στο βάθος, οι νότες από το συγκρότημα “Dukes of Dixieland” ξεχύνονται στον αέρα. Η μουσική δεν είναι απλώς υπόκρουση· είναι η ψυχή της κρουαζιέρας. Ο ρυθμός του τρομπονιού και της τρομπέτας κάνει τους πάντες να λικνίζονται αυθόρμητα.
Στα πρόσωπα των επιβατών βλέπεις μια σπάνια γαλήνη αναμεμειγμένη με ενθουσιασμό. Είναι εκείνη η στιγμή που αφήνεις πίσω το άγχος της καθημερινότητας. Υπάρχει μια αίσθηση νοσταλγίας για μια άλλη εποχή, αλλά και καθαρής χαράς που μοιράζεσαι αυτή τη στιγμή με φίλους ή την οικογένεια. Άνθρωποι από όλο τον κόσμο γίνονται μια παρέα, τσουγκρίζουν ποτήρια με τοπικά κοκτέιλ και ανταλλάσσουν χαμόγελα καθώς το πλοίο γλιστρά αργά στο νερό.
Ανακαλύπτοντας τη μαγεία του Hotel Monteleone
Η τρίτη μέρα μας στη “Big Easy” είναι αφιερωμένη σε έναν αληθινό θρύλο της πόλης. Αφήνουμε για λίγο τους ρυθμούς της τζαζ και κατευθυνόμαστε σε ένα μέρος όπου ο χρόνος μοιάζει να έχει σταματήσει με τον πιο κομψό τρόπο: το Hotel Monteleone. Εδώ έμειναν ο Κώστας και η Άννυ, και μόλις αντικρίσεις το κτίριο, καταλαβαίνεις αμέσως το γιατί. Πριν καν περάσετε το κατώφλι, σταθείτε για λίγο να θαυμάσετε την εξωτερική του όψη. Ο εντυπωσιακός φωτισμός του το κάνει να λάμπει σαν κόσμημα μέσα στην καρδιά του French Quarter.
Η εικόνα μιλάει από μόνη της: Το Hotel Monteleone, φωτισμένο εντυπωσιακά κάτω από το νυχτερινό ουρανό. Μπαίνοντας στο εσωτερικό, η αυθεντική “παλαιά σχολή” φιλοξενίας σε υποδέχεται σε κάθε βήμα. Οι λεπτομέρειες είναι αυτές που κάνουν τη διαφορά, ξεκινώντας από τα πόδια σας: Το Κεντημένο Λογότυπο Προσέξτε το χαλάκι στην είσοδο. Το κεντημένο λογότυπο του ξενοδοχείου είναι η πρώτη υπόσχεση για την προσοχή στη λεπτομέρεια που χαρακτηρίζει αυτό το μέρος. Το κομψό, κεντημένο λογότυπο του ξενοδοχείου στο χαλάκι της εισόδου.
Η Οροφή που Διηγείται Ιστορίες Μην ξεχάσετε να σηκώσετε το κεφάλι ψηλά. Η οροφή του είναι ένα έργο τέχνης από μόνη της, θυμίζοντας την εποχή που η αρχιτεκτονική ήταν συνώνυμο της υψηλής αισθητικής. Ο περίτεχνος σχεδιασμός της είναι απλώς μαγικός: Η εκπληκτική, λεπτομερώς σχεδιασμένη οροφή του λόμπι, που σε ταξιδεύει πίσω στο χρόνο.
Μια από τις πιο συγκινητικές γωνιές είναι το παλιό γραμματοκιβώτιο που διατηρείται ακόμα στον χώρο. Είτε λειτουργεί ακόμα είτε είναι εκεί ως μια υπέροχη αντίκα, αποτελεί μια γλυκιά υπενθύμιση της εποχής των χειρόγραφων επιστολών και των μεγάλων ταξιδιών. Το αυθεντικό, χάλκινο “LETTER BOX” – μια γλυκιά αντίκα που διατηρείται με σεβασμό. Το Monteleone δεν είναι απλά ένα ξενοδοχείο· είναι ένα ζωντανό μουσείο που σε καλεί να το εξερευνήσεις, να σταθείς και να παρατηρήσεις.