Η Πανσέληνος, στο Συντάγμα και αλλού... Μια πραγματικά ανεπανάληπτη ομορφιά!

fegari.sintagma1.120919
Να βρεθείς την κατάλληλη ώρα στην κατάλληλη θέση, αυτό κι αν είναι υπέροχο. Στην πλατεία Συντάγματος καθώς το φεγγάρι, με Πανσέληνο βρίσκεται δίπλα από τη Βουλή... Κι εμείς θαυμάζουμε Εκείνον που έφτιαξε τόσο ωραία τη δημιουργία Του. Και ρουφούμε κάθε σταγάνα της ζωής, ευγνώμωνες...

fegari.sintagma2.120919
Κόσμος περπατάει αμέριμνος στην πλατεία... Χιλιάδες κόσμος! Ο καθένας κουβαλάει τα προβλήματα του, τις αγωνίες του, τα άγχη του. Οι περισσότεροι είναι με τις παρέες τους, αλλά λίγοι είναι αυτοί που σηκώνουν τα μάτια τους στον ουρανό να θαυμάσουν αυτή την ομορφιά.

fegari.sintagma3.120919
Το κτίριο της Βουλής φωτισμένο... Και στο πλάι του το φεγγάρι να του δίνει την ομορφιά που της λείπει. Είναι πριν τις εννιά το βράδυ. Αλλά τώρα βραδιάζει νωρίς και αρχίζει να έχει το απαλό κρύο του ή τη δροσιά του να την πούμε καλύτερα, που κάνει πιο υποφερτό το μακρόσυρτο φετινό καλοκαίρι.

fegari.sintagma4.120919
Οι άνθρωποι, είπαμε δεν δίνουν και τόσο σημασία. Πιο πολύ τους έκανε εντύπωση το σιντριβάνι που χθες δεν λειτουργούσε με τους σχηματισμούς των νερών και των χρωμάτων που τα φωτίζουν... Αυτοί είμαστε, δυστυχώς. Κι έτσι πορευόμαστε επιλέγοντας να χάνομαι όμορφες στιγμές...

karditsa.120919

Ο εγκαταλειμμένος σιδηροδρομικός σταθμός στην πόλη του Αιγίου. Πιάνεται η ψυχή σου!

Posted in Επικαιρότητα

stathmos.trenon.egio1
Ένα από τα πράγματα που ξέρουμε ότι υπάρχει στο Αίγιο και είναι εμφανής με την πρώτη ματιά, είναι η εγκατάλειψη του σιδηροδρομικού δικτύου... Σε όλη την Πελοπόννησο βέβαια, αλλά εδώ το όλον θέαμα είναι μπροστά στα μάτια σου. Πήγαμε επί τούτου, τις ημέρες που ήμασταν στην Τέμενη να επισκεφτούμε το παλιό σιδηροδρομικό σταθμό της πόλης.

stathmos.trenon.egio2
Αυτή ήταν η εικόνα στον εγκαταλειμμένο, από χρόνια, σταθμό των τρένων στο Αίγιο... Βαγόνια σαν αυτό, έχουν σκουριάσει να περιμένουν μια επαναλειτουργία, ίσως. Βαγόνια που κάποτε έζησαν δόξες, τότε που ο σιδηρόδρομος ήταν ένα καλό και φτηνό μέσο μεταφοράς σε όλη την Ελλάδα.

stathmos.trenon.egio3
Ύστερα, στον καιρό της κρίσης και των μνημονίων, το δίκτυο στην Πελοπόννησο εγκαταλείφθηκε ως ασύμφορο. Προφανώς, έτσι το είδαν οι ιδιώτες "επενδυτές" που αγόρασαν τον ΟΣΕ από το ελληνικό δημόσιο. Δεν τους ενδιέφερε πια η εξυπηρέτηση, αλλά τα κέρδη. Απλά πράγματα στην ελεύθερη οικονομία αυτά, έτσι δεν είναι;

stathmos.trenon.egio4
Είδαμε βαγόνια μέσα στο σταθμό εγκαταλειμμένα, λεηλατημένα, σπασμένα, χωρίς τζάμια και καθίσματα γεμάτα με αντιαισθητικά γκράφιτι που αφαιρούν αντί να προσθέτουν κάτι. Αλλά δεν μου έκανε καθόλου εντύπωση. Έτσι αφήνουν και απαξιώνεται η περιουσία του κράτους...

stathmos.trenon.egio5
Και όπως μπορείτε να αντιληφθείτε κι εσείς από το δέντρο που έχει φυτρώσει και μεγαλώσει μέσα στις γραμμές του τρένου, δεν πρόκειται για ένα, δυο ή τρία χρόνια. Η απαξίωση, για να είναι τέλεια, χρειάζεται να συνεργήσουν όλοι οι τοπικοί φορείς και οι άνθρωποι και να υπάρχει αρκετός χρόνος στη διάθεση τους.

stathmos.trenon.egio6
Άλλο ένα βαγόνι τρένου αφημένο στην τύχη του... Ίσως επειδή η όλη κατασκευή του είναι μεταλλική, δεν μπόρεσαν να κάνουν πολλές ζημιές πάνω του. Μόνο να  το... διακοσμήσουν με τις απίστευτες αυτές ζωγραφιές που κάποιοι συνάνθρωποι μας ίσως θεωρούν τέχνη. Αλλά θα το υποστηρίζατε κι εσείς αυτό;

Μια αγαπημένη παρέα ξαναβρίσκεται, ύστερα από μισό αιώνα ζωής! Δεν είναι και τόσο μικρό, ε;

Posted in Τα δικά μου

mia.parea1
Ας ξεκινήσουμε μ' αυτή τη φωτογραφία που ζωντανεύει μια παλιά όμορφη ιστορία η οποία συνεχίζει να ζει, ζεστή και όμορφη, 50 χρόνια μετά... Είναι η Σούλα, ο Κώστας, ο Γιώργος και ο Δημήτρης... Ξαναβρέθηκαν στην ταβέρνα του "Πάρη" στην Άρτεμις (Λούτσα) και ήταν κάτι που άνοιξε το ασκό των αναμνήσεων.

mia.parea2
Ήταν κι άλλοι μαζί τους σ' αυτή την παρέα... Ανάμεσα του κι εγώ... Και μοιραστήκαμε τη χαρά τους, τις στιγμές τους, όταν ήταν 20χρονοι νέοι στο Αιγάλεω, πώς χάθηκαν μέσα στην πορεία της ζωής που έχει απρόβλεπτα παιχνίδια, πώς ξαναβρέθηκαν και πώς αγωνίζονται για να μην ξαναχαθούν αν και μένουν πια σε διαφορετικά μέρη του κόσμου... Εκτός από τον Δημήτρη, που συνεχίζει να μένει Αιγάλεω....

mia.parea3
Όλοι με χαμογελαστά πρόσωπα... Δεν ήταν και λίγο αυτό που ζούσαν, ε; Αφορμή ήταν ο Κώστας και ο συνδετικός κρίκος. Φιλόξενος όσο δεν πάει, με χιούμορ και καλή διάθεση για ζωή, απολαύσαμε την παρέα τους, τις δυο ώρες που μείναμε μαζί τους. Γιατί μετά έπρεπε να φύγουμε. Είχαμε ανειλημμένες υποχρεώσεις.

mia.parea4
Εκείνοι όμως κάθισαν αρκετά... Και καλά έκαναν... Είχαν τόσα να πουν, να θυμηθούν, να ξαναβάλουν κάτω στα όρια που τους επέτρεπε η μνήμη και να "ακουμπήσουν" στιγμές ανέμελες, τότε που προσπαθούσαν να γνωρίσουν τον κόσμο... Μια ομορφιά και μια αθωότητα ανεπανάληπτη!

mia.parea5
Σας έχουμε πολλά διαφορετικά πλάνα σ' αυτό το ρεπορτάζ... Είναι γιατί οι φίλοι μας, μας προμήθευσαν με πλούσιο φωτογραφικό υλικό. Ναι για την Μάγδα λέω και την Γιώργο. Ο δεύτερος χρειάστηκε μια υπόμνηση, η πρώτη αξιόπιστη στα λόγια της, έκανε άμεσα ότι υποσχέθηκε. Ευχαριστούμε!

mia.parea6
Ναι, ήταν μια πολύ όμορφη μέρα έτσι όπως εξελίχθηκε... Η μικρή παρέα των τεσσάρων θα το θυμάται για χρόνια αυτό το ραντεβού πάνω στο κύμα και όλοι εμείς οι άλλοι, θα θεωρούμε τους εαυτούς τυχερούς που μοιραστήκαμε μαζί τους όμορφες αναμνήσεις ζωής... Τελικά, αυτά μένουν.

Πίσω από τα χαμόγελα της πρώτης μέρας στο σχολείο, καραδοκούν τα προβλήματα...

Posted in Δημοσιογραφικά

 thessalia120919
Οι τίτλοι των εφημερίδων, επαρχιακών οι περισσότερες, μιλάνε για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν στην περιοχή τους με το άνοιγμα των σχολείων... Εδώ η εφημερίδα ΘΕΣΣΑΛΙΑ. Προφανώς τα προβλήματα είναι πολύ πιο σοβαρά, από όσα καταγράφουν στα πρωτοσέλιδα τους.

neakriti120919
Η ΝΕΑ ΚΡΗΤΗ του Ηρακλείου, έχει αυτό το πρωτοσέλιδο... Μιλά για ελπίδες και προβλήματα... Τι όμορφα που βάζουν κάτω από τα χαλί τα μεγάλα ζητήματα που αφορούν ολόκληρη την κοινωνία, αλλά αποτυπώνονται καλύτερα πάνω στα παιδιά, που στο κάτω - κάτω δεν φταίνε και σε τίποτα.

xaniwtikanea120919
Στα ΧΑΝΙΩΤΙΚΑ ΝΕΑ βλέπουμε και ένα άλλο πρόβλημα που συνήθως προσπερνούμε επειδή δεν αφορά τους γονείς και τα παιδιά τους. Αφορά όμως τους εκπαιδευτικούς, εκείνους που σηκώνουν στις πλάτες τους την ευθύνη της διαπαιδαγώγησης και της γνώσης των παιδιών μας, χωρίς υλικοτεχνικές υποδομές.

kosmos120919
Και κάποια άλλου είδους σχολεία που ξεκινά ο Δήμος της Λάρισας, προβάλει η τοπική εφημερίδα ΚΟΣΜΟΣ και αξίζουν ίσως και βρουν μιμητές στην επικράτεια... Το να κάνεις δημιουργικές δράσεις στις συνοικίες της πόλης, είναι μια καλή ιδέα και αξίζουν πολλά μπράβο σε όσους τις στηρίζουν και τις προωθούν.
efimerides
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 14/09/2019

Ωραία! Τα σχολεία άνοιξαν για τη νέα χρονιά, αλλά τα πράγματα δεν είναι και τόσο ιδανικά, όσο μας τα παρουσίασαν την πρώτη μέρα... Πίσω από τα χαμογελαστά πρόσωπα των παιδιών που ξαναβρίσκονται ύστερα από την καλοκαιρινή ανάπαυλα, τα προβλήματα είναι εκεί, κάτω από το χαλί και περιμένουν.

Και είναι πολλά και μεγάλα. Ανάλογα με αυτά που αντιμετωπίζει ολόκληρη η κοινωνία... Μέσα σε ένα άρθρο, δεν είναι δυνατόν να τα δούμε όλα αυτά. Ας στρέψουμε τους προβολείς του ενδιαφέροντος μας σε ένα από αυτά, ως αποτέλεσμα της κρίσης και των συνεχόμενων μνημονίων...

Τα τελευταία 6 χρόνια τους μαθητές πολλών σχολείων της Αθήνας, στηρίζει το Πρόγραμμα Σίτισης και Προώθησης Υγιεινής Διατροφής – ΔΙΑΤΡΟΦΗ, προσφέροντας καθημερινά σε κάθε παιδί ένα υγιεινό γεύμα και προωθώντας έμπρακτα την υγιεινή διατροφή..

Ελλάδα 2019, κρίση, μετανάστευση... Μία χώρα, μία κατάσταση που διαμορφώθηκε, ένα ζήτημα που ξεκίνησε πριν 10ετίες, αλλά εντάθηκε μετά τον πόλεμο στη Συρία και στο Ιράκ.

Τι πραγματικά συμβαίνει στην ελληνική κοινωνία σήμερα; Ποια είναι τα πραγματικά προβλήματα και ποιους αφορούν; Αφορούν κυρίως μετανάστες;

Ένα δείγμα της κατάστασης που επικρατεί στην ελληνική κοινωνία, μπορεί να πάρει κανείς στα ελληνικά σχολεία. Ιδιαίτερα στο κέντρο της Αθήνας. Λίγο έως πολύ, η κατάσταση είναι ανάλογη σε πολλά σχολεία της Ελλάδας, ιδιαίτερα όμως των πόλεων.

Στον Πειραιά, λένε έρευνες, υπάρχουν παιδιά που κλέβουν το κολατσιό των συμμαθητών τους, διότι τα ίδια δεν έχουν τη δυνατότητα να πάρουν φαγητό από το σπίτι τους. Γίνονται έρανοι, για να συγκεντρωθούν ρούχα, φαγητά, ή να καλυφθούν τα ελάχιστα ναύλα μίας εκδρομής, ώστε το παιδάκι να μην αισθανθεί ότι βρίσκεται στο περιθώριο. Η κατάσταση, όμως, στην Αθήνα είναι ακόμη χειρότερη.episimansis.neo

Τα σχολεία, βρίσκονται στο κέντρο της Αθήνας. Είναι δύο δημοτικά και συστεγάζονται με δύο νηπιαγωγεία και συγκεκριμένα τα 170ο και 108ο Δημοτικά και τα 90ο και 108ο Νηπιαγωγεία, στην περιοχή των Κάτω Πατησίων.

Έχουν λαμπρούς εκπαιδευτικούς και πρωτοποριακές εκπαιδευτικές δραστηριότητες, ενώ προάγουν τη συνεργασία, την κατανόηση και την πολυπολιτισμικότητα μέσα από τη συνεχή έκφραση αγάπης προς όλους τους μαθητές.

Τα παιδιά, ωστόσο, αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα. Τα τελευταία 6 χρόνια τους μαθητές των σχολείων αυτών προσφέρονται καθημερινά σε κάθε παιδί ένα υγιεινό γεύμα και προωθώντας έμπρακτα την υγιεινή διατροφή. Και όλα αυτά από ιδιωτικές οργανώσεις.

Σύμφωνα με στελέχη του Ινστιτούτου Prolepsis, φορέα υλοποίησης του προγράμματος, τα σχολεία αυτά πολύ λίγα έχουν να ζηλέψουν από τα διεθνή σχολεία που λειτουργούν στη χώρα μας, εκτός βέβαια από τις υλικές ανάγκες που πλήττουν τις οικογένειές τους. 64% των μαθητών αντιμετωπίζουν επισιτιστική ανασφάλεια, ενώ περίπου το 24% του συνόλου των μαθητών βιώνει πείνα.

Σχεδόν οι μισοί μαθητές (47,5%) δεν έχουν φυσιολογικό βάρος. 37,6% των μαθητών δεν καταναλώνουν ή καταναλώνουν το πολύ μία μερίδα την εβδομάδα λαχανικά, ενώ υπάρχουν παιδιά (6%), τα οποία καταναλώνουν λιγότερο από μία φορά την εβδομάδα φρούτα, γάλα ή γιαούρτι. Επίσης, 13% των παιδιών παρουσιάζει υποβαθμισμένη ποιότητα ζωής εξαιτίας προβλημάτων υγείας.

Τα σχολεία αυτά συμμετέχουν στο Πρόγραμμα ΔΙΑΤΡΟΦΗ του Ινστιτούτου Prolepsis από το σχολικό έτος 2013-14 με δωρεά του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος, Ιδρυτικού Δωρητή του προγράμματος, ενώ τα τελευταία έτη με δωρεά της ΑΒ Βασιλόπουλος, Χρυσού Δωρητή του προγράμματος. Το πρόγραμμα, που υλοποιείται φέτος για 9η σχολική χρονιά σε σχολεία ευπαθών περιοχών υπό την αιγίδα του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων, ήταν παρόν και την 1η ημέρα έναρξης των μαθημάτων, διανέμοντας σάντουιτς και μπανάνες σε όλους τους μαθητές.

  • Το κομμάτι αυτό θα δημοσιευτεί το Σάββατο 14/9/2019, στην εβδομαδιαία κρητική εφημερίδα ΡΕΘΕΜΝΟΣ και στη στήλη μου "Επισημάνσεις".

Καθώς ανεβαίνει από το νερό η βυθιζόμενη γέφυρα στο Ίσθμια. Την είδαμε βήμα - βήμα

Posted in Επικαιρότητα

istmia.gefira1
Το είδατε το σημείωμα που κάναμε ΕΔΩ, για τη βυθιζόμενη γέφυρα στον Ισθμό της Κορίνθου, από τη μεριά των Ισθμίων... Όταν φτάσαμε εκεί ήταν ήδη μέσα στο νερό. Περιμέναμε κάπου μισή ώρα, για να περάσουν τα καραβάκια που είχαν προγραμματιστεί. Και στη συνέχεια άρχισε να ανεβαίνει στην επιφάνεια.

istmia.gefira2
Ο Γιώργος δεν είχε ξαναδεί όλη αυτή τη διαδικασία και του έκανε μεγάλη εντύπωση... Αποφάσισε λοιπόν να την καταγράψει με την κάμερα του κινητού του τηλέφωνου στο βίντεο. Κι εγώ με τη σειρά μου κατέγραψα καρέ - καρέ την επιχείρηση ανέλκυσης της βυθισμένης γέφυρας.

istmia.gefira3
Σε όλες τις φωτογραφίες, φρόντισα να είναι μέσα στο πλάνο, στην άκρη του, ο Γιώργος. Ήθελα να έχει την αυθεντικότητα της στιγμής που προσπαθεί και ο άλλος να κάνει το καλύτερο που μπορεί, ώστε να αποτυπώσε,ι ψηφιακά, αυτή τη διαδικασία... Και νομίζω, εκτιμώντας το αποτέλεσμα, ότι τα κατάφερα.

istmia.gefira4
Έχει κιόλας βγει η γέφυρα που κινείται με το ηλεκτρικό ρεύμα, ο μηχανισμός της, έξω από το νερό... Και οι άνθρωποι, αλλά και τα αυτοκίνητα στο πλάι περιμένουν για να περάσουν απέναντι. Από τη μια και από την άλλη μεριά. Παρακολουθούμε και καταγράφουμε την υπομονή τους στην αναμονή.

istmia.gefira5
Έχει βγει πια για τα καλά έξω από το νερό και ευθυγραμμίζεται με το δρόμο. Ο Γιώργος, όπως βλέπεται, συνεχίζει να βιντεοσκοπεί... Κι εγώ συνεχίζω τη δουλειά μου. Πάντα ήθελα να το κάνω αυτό. Και να, που μου δόθηκε η ευκαιρία... Όλα, είναι πια στη θέση τους.

istmia.gefira6
Σ' αυτό το πλάνο φαίνεται καθαρά πως δίνεται πια στην κυκλοφορία. Και όλα αποκαθίστανται. Ο Γιώργος δεν έχει λόγο να συνεχίσει να βιντεοσκοπεί... Όλα επιστρέφουν στην κανονικότητα τους. Κι εμείς παίρνουμε το δρόμο της επιστροφής για την Αθήνα, περνώντας με το αυτοκίνητο μας πάνω από αυτή τη γέφυρα.

Βλέπωντας τα πλοία να περνούν πάνω από τη βυθιζόμενη γέφυρα στα Ίσθμια της Κορίνθου

Posted in Επικαιρότητα

isthmia1
Στην επιστροφή μας από την Τέμενη Αιγίου, την περασμένη Δευτέρα, κάναμε μια στάση στα Ίσθμια. Εκεί στη βυθιζόμενη γέφυρα που βρίσκεται στον Ισθμό για να διευκολύνει τα αυτοκίνητα και τους πεζούς να διασχίσουν τη διώρυγα. Και παρακολουθήσαμε, καθώς η γέφυρα ήταν βυθισμένη τα καράβια να περνούν...

isthmia2
Καθίσαμε στο μαγαζί, ακριβώς δίπλα από τη θάλασσα, περιμένοντας... Μας ενημέρωσαν ότι θα έπρεπε να περιμένουμε μισή ώρα. Οπότε σκεφτήκαμε ότι ήταν καλό να πάρουμε μια ποικιλία ούζου. Και στο μεταξύ παρακολουθούσαμε τα πλοία να περνούν. Ήταν μια καλή εμπειρία από όποια πλευρά κι αν το δεις.

isthmia3
Δες πόσο κοντά είμαστε! Ο Γιώργος δεν σταματά να το φωτογραφίζει ή να τραβά βίντεο. Το καράβι που είχαμε μπροστά μας ήταν όμορφο, η ταχύτητα του πολύ μικρή, ούτε καν κυματισμό έκανε. Πολλές φορές έχω περάσει από εδώ. Και πάντα μου αρέσει. Κι όποτε μπορώ, κάθομαι λιγάκι να ξεκουραστώ.

isthmia4
Το κάδρο ολοκληρώνεται καθώς περνάει τη βυθιζόμενη γέφυρα... Θα χρειαστεί στη συνέχεια να περάσει κάτω από τη μεγάλη υπερυψωμένη γέφυρα στον παλιό δρόμο που οδηγεί και στο Λουτράκι και μια δεύτερη βυθιζόμενη γέφυρα στο ύψος της Κορίνθου με την πόλη του Λουτρακίου.

isthmia5
Όλη αυτή η ιστορία μας άρεσε να την παρακολουθούμε. Και καθώς την είχαμε συνδυάσει με το ουζάκι μας και την καλή παρέα, ούτε που καταλάβαμε πώς έφυγε ο χρόνος. Και η γέφυρα, αφού πέρασαν μερικά, διαφορετικά καραβάκια ξανανέβηκε στη θέση της. Αλλά γι' αυτό σας έχουμε άλλο δημοσίευμα.

isthmia6
Είναι πάντως μια μεγάλη εξυπηρέτηση για όσους επιλέγουν το δρόμο χωρίς διόδια προς την Αθήνα. Και σκέψου ότι πριν την κατασκευή της, τα αυτοκίνητα μεταφέρονταν με μια πλωτή σχεδία. Δεν το προλάβαμε αυτό, αλλά μπορούμε να καταλάβουμε τι θα σήμαινε κάτι τέτοιο...

Όταν η φύση κάνει παιχνίδια ομορφιάς... Αυτοί οι ορεινοί όγκοι είναι πολύ κοντά στο Αίγιο

Posted in Επικαιρότητα

orini.ongi1
Σήμερα σας έχουμε μερικούς ορεινούς όγκους από μια περιοχή κοντά στο Αίγιο που επισκεφτήκαμε στη διάρκεια που μείναμε στο Παραθεριστικό Κέντρο του ΟΠΑΚΕ ΟΤΕ στην Τέμενη Αιγίου. Λέμε για τον ορεινό όγκο λίγο πιο πέρα από την Κάτω Πτέρη και ακριβώς απέναντι από το χωριό Άγιος Ανδρέα.

orini.ongi2
Από εκεί ψηλά είναι παρμένες και αυτές οι φωτογραφίες. Τραβηγμένες από τον Γιώργο, με το κινητό του τηλέφωνο. Βλέπετε στο βάθος και στο κάτω μέρος του δρόμου που περάσαμε και περπατήσαμε... Είναι εντυπωσιακοί οι ορεινοί όγκοι. Και το ψάξαμε λίγο για να δούμε πώς λέγονται. Δεν βρήκαμε και κανέναν να τον ρωτήσουμε.

orini.ongi3
Από την έρευνα που κάναμε πρέπει να είναι το βουνό Ερύμανθος... Ωστόσο το Site αυτό δεν έχει να κάνει με τη Γεωγραφία. Σε μάς έκανε εντύπωση, επειδή θα μπορούσες με μια πρώτη ματιά να πεις ότι μοιάζουν στα... Μετέωρα. Δηλαδή όχι ακριβώς, αλλά προσεγγίζει, κάπως...

orini.ongi4
Ούτε όμως έχουν αυτό το σκληρό βράχο. Μάλλον για σκληρό χώμα, μου φέρνει... Αλλά δεν παύει να εντυπωσιάζει τον επισκέπτη. Προσωπικά, τουλάχιστον, μου άρεσε πολύ, τόσο που ζήτησα μερικές φωτογραφίες από τον Γιώργο για να το κάνω θέμα στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Κι αυτός μου τις παραχώρησε με χαρά.

orini.ongi5
Το ενδιαφέρον είναι ότι εδώ, όπως διαπιστώνετε και από τη φωτογραφία υπάρχει χαμηλή βλάστηση, θαμνώδης, πάνω στους ορεινούς όγκους... Και τα βουνά μοιάζουν σαν αν είναι όχι από πέτρα ή βράχο, αλλά από σκληρό χώμα. Τέτοιο, που μπορεί και να βλαστήσει πράσινο, πάνω του.

orini.ongi6
Μια πινελιά λοιπόν είναι το σημερινό κομμάτι. Μια πινελιά φυσικού τοπίου και ομορφιάς, έτσι όπως τη ζήσαμε εμείς, όταν το επισπευτήκαμε... Τώρα, καθώς βρισκόμαστε στην Αθήνα και κοιτάζουμε πίσω μας, όλα αρχίζουν να λειτουργούν ως αναμνήσεις. Ωραίες αναμνήσεις...

Αναχωρούμε από το Παραθεριστικό Κέντρο του ΟΠΑΚΕ ΟΤΕ στην Τέμενη. Περάσαμε υπέροχα!

Posted in Επικαιρότητα

diakopes.me.giorgo1
Θεωρούμε στοιχειώδη υποχρέωση μας να πούμε ένα μεγάλο "ευχαριστώ" σε εκείνους που μας έδωσαν τη δυνατότητα να μείνουμε οκτώ ολόκληρες μέρες στο Παραθεριστικό Κέντρο του ΟΠΑΚΕ ΟΤΕ, στην Τέμενη Αιγίου. Είναι το λιγότερο που μπορούμε να κάνουμε, καθώς ολοκληρώσαμε την παραμονή μας εδώ...

diakopes.me.giorgo2
Και καθώς μαζεύουμε τα πράγματα μας για να φύγουμε, κατά το μεσημέρι, παίρνουμε μαζί μας εικόνες όπως αυτή από τα Ψηλά Αλώνια του Αιγίου, με φόντο το λιμάνι της πόλης... Είναι ο θησαυρός μας, οι αναμνήσεις μας. Οι στιγμές, που λέγαμε και στο χθεσινό σημείωμα μας...

diakopes.me.giorgo3
Περάσαμε υπέροχα εδώ, από την περασμένη Δευτέρα. Πέρα από τα όσα είχαμε προγραμματίσει και κάναμε, η καθημερινότητα μας ήταν όμορφη. Σ' αυτά τα "μονοπάτια" κινούμασταν. Αυτός είναι ο τόπος μέσα στον οποίο ζήσαμε στον ΟΠΑΚΕ ΟΤΕ... Και τον απολαύσαμε σε όλο του το μέγεθος.

diakopes.me.giorgo4
Στα Διγελλιώτικα, την ημέρα που πήγαμε περπατώντας... Λίγα χιλιόμετρα πιο μακριά από το κάμπινγκ. Σε μερικές περιπτώσεις, δεν υπήρχε καν δρόμος δίπλα στη θάλασσα... Όπως εδώ. Για αρκετή ώρα χρειάστηκε να περπατήσουμε πάνω στα βότσαλα. Αλλά κι αυτό είναι διακοπές, πώς να το κάνουμε...

diakopes.me.giorgo5
Άλλη μια εικόνα μέσα από το κάμπινγκ... Πρόκειται για το χώρο που ψήνονται τα σουβλάκια, το βράδυ. Αλλά και την ημέρα σ' αυτό το σημείο έχει πολύ ίσκιο, οπότε μερικές φορές χρησιμοποιούσαμε τα τραπέζια του, για το μεσημεριανό μας φαγητό. Ναι, ήταν μια καλή επιλογή.

diakopes.me.giorgo66
Σε μια βόλτα έχεις ανάγκη να ξεκουραστείς, λιγάκι. Και έχουν προνοήσει σε καίρια σημεία να έχουν τοποθετήσει παγκάκια. Κι αυτά, βλέπουν πάντα στη θάλασσα. Είναι ωραίο τελικά να ρεμβάζεις κοιτώντας τα αφρισμένα κύματα ή την ήρεμη επιφάνεια της... Σε μας αρέσει πολύ, αυτό.

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης...  Πέρα από αυτό όμως κι εγώ έχω αλλάξει πια, πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti2.300118

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη στις 30/1/2018 και δείχνει ξεκάθαρα ότι η ζωή συνεχίζεται...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος αν τον καταφέρουμε είναι να μπουν πλακάκιαν τόσο στην εσωτερική αυλή οσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους.

Κάποτε το θέλαμε να επιστρέψουμε, όσο τίποτα άλλο... Τώρα, δεν είμαι πια βέβαιος...

livades.diakopes2013

Η Λιβάδα... Η τεχνιτή λίμνη στο χωριό μου που τα καλοκαίρια περνούσα πολλές ώρες εδώ... Πανέμορφη και πάντα έχει κάτι εξαιρετικό να σου δώσει... Δείτε ΕΔΩ ένα βίντεο που τραβηξα πριν μερικά χρόνια από τη λίμνη. Έτσι είναι και σήμερα. Δεν έχει αλλάξει τίποτα... Η ίδια ομορφιά! Μόνο που εγώ δεν μπορώ να είμαι κοντά της, πια, με τη συχνότητα που ήμουν κάποτε...

panoramiki.livada.2014

Ιδού και μια πανοραμική φωτογραφία της λίμνης, που τράβηξα το χειμώνα του 2014 όταν κατέβηκα στο χωριό, για να μαζέψω τις ελιές μου...  Ελάτε, αν θέλετε, να σας πάω στις ελιές μου στου Μπουρμά. Δείτε ΕΔΩ. Τα τελευταία χρόνια δεν είχαν καρπό και από ότι δείχνουν τα πράγματα, ούτε και φέτος... Λογικό. Για να δώσουν καρπό, πρέπει να καλλιεργηθούν σωστά και φυσικά να βάλεις λιπάσματα. Κι αν το δεις από οικονομική άποψη, δεν είμαι βέβαιος ότι αξίζει τον κόπο...

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες. Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι για να περνάω την ώρα μου.

Σήμερα όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν έχουν προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας. Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του εξωραϊστικού συλλόγου της Κολοκυνθούς  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Είκοσι τρεις μήνες, άνεργος...

Δυο φορές με απόλυση μέσα σε πέντε χρόνια… Ήταν Φλεβάρης του 2012 όταν απολύθηκα, με εθελούσια έξοδο, από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ και η δεύτερη 1 Νοέμβρη του 2017 από το Σωματείο της ΠΕΤ ΟΤΕ όπου εργαζόμουν από το 1983 ως δημοσιογράφος.
Θεωρητικά, αιτία και των δύο απολύσεων, ήταν το γεγονός ότι ήμουν κοντά στη συνταξιοδότηση μου. Κοντά; Πόσο κοντά;
Οι συνθήκες συνεχώς αλλάζουν, με εντολή των δανειστών της χώρας μας. Αυτοί επιβάλλουν και η κυβέρνηση ( ή όποια κυβέρνηση), ως εκτελεστικό όργανο, νομοθετεί… Τι ξημερώνει λοιπόν την επόμενη μέρα; Κανείς δεν γνωρίζει…

Αλλά εγώ δεν είμαι τρομαγμένος… Έχω εμπιστοσύνη στον αληθινό Θεό Ιεχωβά και ξέρω ότι Εκείνος θα με στηρίξει και θα με προστατέψει σ’ αυτούς τους δύσκολους καιρούς…
Όλοι, τελικά, μπροστά στην ανεργία και τον θάνατο, είμαστε ίσοι… Όλοι! Ότι δουλεια κι αν κάναμε… Αυτό που μου δίνει ειρήνη διάνοιας, ώστε να συνεχίζω να αγωνίζομαι όρθιος, είναι η πίστη πως δεν είμαι μόνος! Μπορώ και εμπιστεύομαι απόλυτα τον Ιεχωβά!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος. Ξεκίνησε για να καλύψει κάποιες ανάγκης έκφρασης με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία και συμπτωματική. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Που περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία.

Η κόρη μου Ειρήνη...

Στενοχωρηθήκαμε, χωρίς λόγο για μένα, για κείνην πολύ σοβαρό. Ώρα να κάνουμε βήματα επανένωσης.  Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ. Όλα γίνονται, αν θέλουμε...

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη ένα ακριβώς χρόνο μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Μεγαλώνουμε και μαθαίνουμε... Και προσπαθούμε να το προσαρμόζουμε στις ανάγκες μας!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA