Μια ακόμα μικρή παράταση της καραντίνας ώς τις 14 του Δεκέμβρη. Υπομονή, δεν πειράζει

paratasi

14dekΤη νέα παράταση του lockdown μέχρι τις 14 Δεκεμβρίου, όπως άλλωστε αναμενόταν, καθώς το δεύτερο κύμα κορονοϊού δεν υποχωρεί σε βαθμό επαρκή για να ανοίξει ευρύτερα η οικονομία και η κοινωνία, ανακοίνωσε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Στέλιος Πέτσας. 

Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία υπάρχει σταθεροποίηση και μείωση κρουσμάτων αλλά με πιο αργούς ρυθμούς από ό,τι αναμενόταν, εξακολουθεί να υπάρχει πίεση σε πολλά νοσοκομεία στη Βόρεια Ελλάδα και επιδημιολογικό φορτίο υψηλό, επομένως το σταδιακό άνοιγμα απομακρύνεται χρονικά και παρατείνονται τα υφιστάμενα μέτρα μέχρι και τη Δευτέρα 14 Δεκεμβρίου.

Μόνη εξαίρεση αποτελούν τα καταστήματα πώλησης αμιγώς Χριστουγεννιάτικων εποχιακών ειδών, που θα ανοίξουν από τη Δευτέρα 7 Δεκεμβρίου, όπως ανακοίνωσε το υπουργείο Ανάπτυξης. 

Μερικά από τα αγριολούλουδα του Πέτρου, που ομορφαίνουν τη ζωή μας... Ευχαριστούμε!

Posted in Επικαιρότητα

agrioluludo1.021220
Σε καιρούς καραντίνας κι ενώ ο Δεκέμβρης προχωρεί με συνεχείς ανακοινώσεις για παρατάσεις και με δυνατές βροχές, αναμενόμενες για την εποχή, έχουμε ανάγκη να πάρουμε κάτι από την ομορφιά της άγριας φύσης. Εκεί, που ο άνθρωπος δεν έχει τη δυνατότητα να παρέμβει...

agrioluludo2.021220
Εκεί, λοιπόν, στο δάσος, θα πάμε να ανακαλύψουμε την ομορφιά των αγριολούλουδων που ομορφαίνουν τη ζωή μας... Θα μπορούσε να είναι κυκλάμινα. Και μας αρέσουν τόσο, καθώς ανθίζουν αυτή την εποχή, μέσα στο χειμώνα. Τι υπέροχη, ξεχωριστή ομορφιά είναι αυτή!

agrioluludo3.021220
Ας τα δούμε λίγο από πιο κοντά... Μ' αρέσουν πολύ. Τα χρώματα, η ζωντάνια τους, καθετί που έχουν τα κάνουν να ξεχωρίζουν... Και πόσο ωραίο είναι που ο καλός μας φίλος από τη Χαλκίδα, ο Πέτρος, χρησιμοποιεί τις δυνατότητες της τεχνολογίας για να τα φέρνει σπίτι μας...

agrioluludo4.021220
Πραγματικά εντυπωσιακά! Όλα, ακόμα και οι πεσμένες βελόνες από τα πεύκα, ακόμα και οι κουκουναριές, όλα είναι ωραία. Αν διαθέσει κανείς λίγο χρόνο και είναι παρατηρητικός, θα τα δει όλα αυτά. Λίγη παραπάνω προσοχή, είναι απαραίτητη για να δεις λεπτομέρειες.

agrioluludo5.021220
Και τα έχουμε τόσο ανάγκη! Κλεισμένοι μέσα, τόσον καιρό, είναι ωραίο να διαπιστώνεις πως ανεξάρτητα από το τι βιώνουμε ο καθένας μας στην προσωπική ή οικογενειακή ζωή του, πάντα η δημιουργία του αληθινού Θεού, θα μας δίνει μαθήματα αισιοδοξίας!

agrioluludo6.021220
Κάθε φορά που βλέπω τέτοια πράγματα στον τοίχο του Πέτρου, στο Facebook, χαμογελώ και ευχαριστώ τον Θεό που τον γνώρισα και από κοντά και ξέρω τι παιδί - μάλαμα είναι... Τίποτα, προφανώς δεν γίνεται τυχαία. Κι εμείς το ξέρουμε καλύτερα από τον καθένα...

Μέχρι να έρθει το εμβόλιο, ας είμαστε υποταχτικοί στις οδηγίες με πνεύμα συνεργασίας...

Posted in Δημοσιογραφικά

skitso.kir.02 12 20
Πόσο "δεμένοι" είναι οι άνθρωποι με τα ήθη και έθιμα; Αυτό το υπέροχο σκίτσο του ΚΥΡ μας δείχνει αυτό ακριβώς το πράγμα... Ωστόσο αυτό που χρειάζεται είναι να κάνουμε όλο και περισσότερο χρήση της λογικής. Αυτό που προέχει είναι το δώρο της ζωή. Ας το διαφυλάξουμε, λοιπόν...
efimerides
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 05/12/2020

Ας ξεκινήσουμε με τη δήλωση του υπουργό Υγείας: Την άμεση διαθεσιμότητα του εμβολίου στη χώρα μας, αμέσως μετά την έγκρισή του από τις αρμόδιες ευρωπαϊκές αρχές προανήγγειλε την περασμένη Τετάρτη ο υπουργός Βασίλης Κικίλιας κατά τη διάρκεια της τακτικής ενημέρωσης των πολιτών για την εξάπλωση του κορωνοϊού στη χώρα μας.

«Βρισκόμαστε σε μια πολύ κρίσιμη καμπή για την εξέλιξη της πανδημίας στη χώρα μας. Η Ευρωπαία Επίτροπος Υγείας Στέλλα Κυριακίδου, προειδοποίησε ότι κάθε 17 δευτερόλεπτα χάνεται ένας άνθρωπος στην Ευρώπη από τον κορωνοϊό», δήλωσε ο κ. Κικίλιας.

Ελλοχεύει πολύ μεγάλος κίνδυνος εξαιτίας μιας πρόωρης χαλάρωσης των μέτρων έναντι της πανδημίας. Μπροστά μας βρίσκεται ένα νέο τρίτο κύμα του Covid 19.

Υπερβολές; Υπέρμετρη αισιοδοξία; Θέση ευθύνης κατέχει ο κ. Κικίλιας στον κρατικό μηχανισμό, υπουργός είναι, και πρέπει να έχει απόλυτη συναίσθηση των δηλώσεων του. Τον ακούν άνθρωποι που περιμένουν από την κυβέρνηση και τους ανθρώπους που την υπηρετούν, να κάνουν το καλύτερο που μπορούν, για την αντιμετώπιση της κατάσταση. Και γι' αυτό εκτιμούμε ότι πολύ σωστά επισημαίνει την ανάγκη να μη χαλαρώσουμε για κανένα λόγο.

Πότε χαλαρώνουν οι άνθρωποι; Για να μιλήσουμε γι' αυτούς που ξέρουμε, τους συμπατριώτες μας, θα πούμε με βεβαιότητα πως χαλαρώνουν κάθε φορά που ακούν μερικές αισιόδοξες ειδήσεις, όπως τώρα που βλέπουν να μπαίνει σε μια σειρά η διαδικασία για τον ερχομό τους εμβολίου.

Ωστόσο θα πρέπει να θυμόμαστε ότι θα χρειαστεί να έχουμε πρόθυμο και υποτακτικό πνεύμα απέναντι στις οδηγίες που δίδονται από τους ειδικούς, διότι αντιλαμβανόμαστε ότι τίποτα δεν πρόκειται να γίνει αμέσως. Θα χρειαστεί κάποιος χρόνος έως ότου αποκτήσουμε την ανοσία της αγέλης, στην οποία αναφέρονται οι ειδικοί

Που απλά, σημαίνει ότι συνεχίζουμε να είμαστε πολύ προσεκτικοί στις επαφές μας, στην επικοινωνία μας με τους ανθρώπους. Μας στερεί πολλά ο υποχρεωτικός εγκλεισμός με την καραντίνα, είναι αλήθεια. Αλλά σκεφτείτε το βραβείο, ότι θα διατηρήσουμε τη ζωή μας, την ώρα που καθημερινά ακούμε αριθμούς για διασωλημένους συνανθρώπους μας στις ΜΕΘ και για απώλειες.episimansis.neo

Δεν θα μιλήσουμε εμείς για τα εμβόλια. Δεν είναι δουλειά μας. Και προφανώς δεν είμαστε ειδικοί. Δεν υπήρξαμε ποτέ, στην επαγγελματική εξέλιξη μας, "ξερόλες", δεν μιλήσαμε ποτέ με σιγουριά για το ένα ή το άλλο πράγμα. Αυτά, θα τα αφήσουμε στους ειδικούς.

Το μόνο που θα σας πούμε, μέσα από αυτή τη στήλη, είναι να αγνοήσετε αυτούς που κάνουν δήθεν αστεία με το αποτέλεσμα του εμβολίου... Είναι πολύ σοβαρό θέμα για το ρίχνουμε τόσο χαμηλά. Και δεν υπάρχουν περιθώρια για να κάνουμε κάτι τέτοιο. Και βλέπουμε ήδη τέτοιες κινήσεις στα κοινωνικά δίκτυα.

Αγνοήστε λοιπόν τους συνωμοσιολόγους και όσους νομίζουν ότι η ζωή είναι απλά μια στατιστική αριθμών για να το συγκρίνουν με άλλες αρρώστιες... Ας μείνουμε στο ότι πρόκειται για κάτι πρωτόγνωρο που επιμένει και που το ψάχνουν στα εργαστήρια και ας ελπίσουμε έτσι όπως προχωρεί με γοργά βήματα η επιστήμη ότι θα βρεθεί το αντίδοτο.

Μέχρι τότε δε χρειάζεται να είμαστε εθισμένοι στα ήθη και τα έθιμα που κάποιοι έκαναν με ευλάβεια και συνέπεια, τα προηγούμενα χρόνια. Και αναφέρομαι στη ζημιά που κάνει η Εκκλησία με το να επιμένει να πείσει τους ανθρώπους, ιδιαίτερα κάποιοι ιερωμένοι, ότι ο… αγιασμός μπορεί να είναι το φάρμακο.

Αν το πιστεύουν, με γεια τους και χαρά τους. Ας το εφαρμόσουν στον εαυτό τους. Δεν χρειάζεται να το διακηρύττουν ως πανάκεια. Ανάμεσα στο ποίμνιο τους υπάρχουν αγαθοί άνθρωποι που θα τους πάρουν στο λαιμό τους. Αναρωτιέμαι πως κοιμούνται ήσυχοι τα βράδια.

Και ένα τελευταίο και ουσιαστικό: Η ευθύνη είναι προσωπική για τον καθέναν μας. Αν επιζήσουν, θα έχουν τη δυνατότητα να ξανακάνουν Χριστούγεννα. Αν όχι αυτά θα είναι τα τελευταία. Δεν είναι άδικο να φύγουν με όλη αυτή την πίκρα για το τίποτα;

  • Το κομμάτι αυτό θα δημοσιευτεί στις 5/12/2020 στην εβδομαδιαία κρητική εφημερίδα ΡΕΘΕΜΝΟΣ και στη στήλη μου "Επισημάνσεις".

Μια ανάσα ακόμα στο Θραψανό... Στις δύσκολες μέρες της καραντίνας, είναι θησαυρός!

Posted in Γενικά

grego5.311020
Ας μείνουμε λίγο ακόμα στο χωριό... Όσο διαρκεί αυτός ο υποχρεωτικός εγκλεισμός, θα προσπαθούμε να κάνουμε "εξόδους "με τη φαντασία μας, σε μέρη που αγαπούμε. Κι ένας τέτοιος τόπος δεν θα μπορούσε να είναι άλλος από το Θραψανό, το χωριό μου.

grego7.311020
Μπορούμε να πάμε στο κήπο της Στασούλας, στου Γρέγο.... Δεν έχει πολλά πράγματα αυτό τον καιρό καθώς σιγά - σιγά, το βλέπουμε και στη ζωή μας, ο χειμώνας είναι στην πόρτα μας. Αλλά ένα λάχανο θα το βρούμε. Μια σαλάτα θα γίνει, να συνοδεύσει το κυρίως πιάτο μας.

grego8.311020
Η γης αλλάζει, πρασινίζει μετά τις βροχές, βγάζει τα δικά της χορτάρια. Ο κήπος που ξέραμε αρχίζει να χάνεται. Στην κατάλληλο καιρό θα σκαφτεί και θα ξαναγίνει. Αλλά, όλα αυτά αργότερα. Μέχρι τότε θα μπορούνε οι άνθρωποι του να τρώνε τους τελευταίους καρπούς του.

grego9.311020
Ας τη δούμε γαι τελευταία φορά φέτος στην αλλαγή και στο τέλος εποχής της... Έχει κι αυτό τη χάρη του. Όλα τα πράγματα είναι ένας κύκλος. Που πρέπει να έχεις την κατάλληλη υπομονή ώστε να είσαι σε θέση να απολαύσεις την κάθε στιγμή του. Και πιστέψτε με, μπορούμε:

grego4.180519
Σε λίγο όλα, μα όλα, θα είναι διαφορετικά... Οι εποχές, οι χρόνοι, οι καιροί... Το ξέρετε εκείνο το τραγούδι που λέει, όλα τριγύρω αλλάζουνε κι όλα τα ίδια μένουν; Ε, κάπως έτσι εχουν τα πράγματα και στην καθημερινότητα μας. Αρκεί όμως να μη μένουμε απαθείς παρατηρητές.

Οι μανταρινιές του φίλους μας Λούη από τα Αποίκια της Άνδρου, που μας άρεσαν πολύ...

Posted in Επικαιρότητα

mantarinia.lui1
Η όλη ιστορία αρχίζει κάπως έτσι: "Μανταρινιά την έχω φυτέψει το 1980 και ως τώρα δεν έκανε καρπούς. Πριν από τρία χρόνια έκανε πολύ λίγα. Φέτος φορτώθηκε." Και συμπλήρωνε: "Ο παππούς μας έλεγε ότι το δέντρο πού αργεί να καρπίσει, ζει πολλά χρόνια." Και όπως δείχνουν, κάνουν και καρπό...

mantarinia.lui2
Φορτωμένες είναι φέτος! Δε χόρταινα να τις κοιτώ. Και τρέχανε τα σάλια μου καθώς μου αρέσουν πολύ οι καρποί του συγκεκριμένου δέντρου... Αν θυμάστε, φύτεψα μια και γω στην αυλή μου, πριν μερικά χρόνια (δείτε ΕΔΩ) αλλά δεν ξέρω αν και πότε θα καρπίσουν.

mantarinia.lui3
Τα συγκεκριμένα δέντρα είναι στην αυλή του σπιτιού του Λούη και της Δήμητρας, στα Αποίκια. Πριν δυο χρόνια περάσαμε μαζί τους 10 υπέροχες μέρες, εκεί, μαζί τους. Μας γνώρισαν το νησί τους, την Άνδρο και μας έκαναν να το αγαπήσουμε πολύ. Οι άνθρωποι του, είναι τόσο όμορφοι!

mantarinia.lui4
Λένε πως αυτός ο κόσμος είναι άδικος. Και είναι. Μια από τις αδικίες είναι ότι εμένα που μου αρέσουν τόσο τα φρούτα, ώστε θα μπορούσα να ζήσω και μόνο μ' αυτά δεν μπορώ να φάω πολλά, επειδή ο σακχαρώδης διαβήτης τύπου Β μου "λέει" ότι πρέπει να είμαι πολύ προσεκτικός.

mantarinia.lui5
Όταν όμως βλέπω εικόνες σαν αυτές, όπου ο Λούης χρειάστηκε να τη στηρίξει τη μανταρινιά, γιατί θα έσπαγε από το βάρος του καρπούς της, τότε πραγματικά λυπάμαι που δεν μπορώ να φάω... Στο χωριό, παιδί, θυμάμαι ότι έτσι μου άρεσε να κόβω πάνω από το δέντρο και να τρώω, όλα τα φρούτα.

mantarinia.lui6
Αλλά οι καιροί αλλάζουν. Τότε μπορούσα, τώρα δεν μπορώ. Τώρα παίρνουμε από τη λαϊκή αγορά ένα κιλό και με φτάνει να περάσω όλη την εβδομάδα. Και μετά αυτό το λες ζωή; Αλλά είναι δυνατόν τόσοι περιορισμοί να είναι ο ορισμός της ζωής; Όχι βέβαια. Εμείς αλλιώς την ονειρευόμαστε!

Μαύρος, συννεφιασμένος ουρανός, βαρύς, λίγο πριν ξεσπάσει η καταιγίδα στην Εύβοια...

Posted in Επικαιρότητα

prin.tin.kategida1.301120
Από τις υπέροχες, αυθεντικές φωτογραφίες του Πέτρου Πατσαλαρίδη. Χθεσινή σοδειά, καθώς είναι κάπου στο δάσος, στη δουλειά του και βλέπει την καταιγίδα να πλησιάζει... Ο ουρανός είναι μαύρος και βαρυφορτωμένος από σύννεφα... Έχει και η αγριάδα, την όμορφη πλευρά της. Αρκεί να προσπαθούμε να τη δούμε...

prin.tin.kategida2.301120
Παρακολουθούμε μαζί του, με κομμένη την ανάσα, όλη αυτή τη διαδικασία... Ελπίζω να μην την έχετε ζήσει στην πραγματικότητα. Ξέρεις ότι από στιγμή σε στιγμή, θα ξεσπάσει και λες να προλάβεις να κάνεις τη δουλειά σου, να γυρίσεις σπίτι και να προστατευτείς, εκεί. Ακριβώς έτσι είναι…

prin.tin.kategida3.301120
Και μερικές φορές τα καταφέρνεις, αλλά όχι πάντα... Τις περισσότερες φορές, αν δεν προλάβεις να βρεις μέρος ασφαλές για να προστατευτείς, θα γίνεις μούσκεμα. Μου έχει συμβεί, εδώ που μένω. Σε όλους μπορεί να συμβεί. Μερικές φορές, ανοίγουν οι ουρανοί. Και σταματημό δεν έχουν.

prin.tin.kategida4.301120
Χθες ήταν ένας καιρός βροχερός... Εδώ έβρεχε όλη νύχτα... Όμορφη βροχή, ποτιστική. Μετά, καθώς σηκώθηκε η μέρα ησύχασε. Είχε τη συννεφιά του και το κρύο, αλλά μπορούσες να βγεις, αν ήταν μεγάλη ανάγκη, για να κάνεις τις δουλειές σου. Κι εγώ το έκανα με ασφάλεια ως το μεσημέρι.

prin.tin.kategida5.301120
Μετά έπεσαν στην αντίληψη μου αυτές οι φωτογραφίες του Πέτρο, οπότε και αποφάσισα ότι άξιζε να τις κάνω θέμα και να τις μοιραστώ μαζί σας. Στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ οι "ειδήσεις" του, αντλούνται μέσα από την καθημερινότητα και τη ζωή και είναι πέρα για πέρα αληθινές, αυθεντικές.

Ύστερα από τη χθεσινή υπέροχη μέρα με τη Συνέλευση Περιοχής, ας χαλαρώσουμε λίγο...

Posted in Επικαιρότητα

olibos1.171120
Με φθινοπωρινά τοπία από το δάσος του Ολύμπου, το περπάτημα στο μονοπάτι με το φαράγγι του Ενιπέα και τις φωτογραφίες που μας έδωσε η φίλη μας Ελισάβετ Πολυχρόνη, θα καταφέρουμε να πιάσουμε επαφή με την πραγματικότητα, ύστερα από μια υπέροχη Κυριακή, αφιερωμένη στη Συνέλευση Περιοχής μας...

olibos2.171120
Γέμισε η καρδιά μας, με όμορφες γραφικές σκέψεις και τώρα πρέπει να τις βάλουμε σε μια σειρά, για να μπορέσουμε να τις συλλογιστούμε και να τις εφαρμόζουμε στην καθημερινότητα μας. Ας θυμηθούμε ΕΔΩ το δημοσίευμα που κάναμε στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ πριν λίγες μέρες και την υπόσχεση που σας δώσαμε.

olibos3.171120
Είχαμε πει τότε ότι θα επανέλθουμε. Και το εννοούσαμε. Το υλικό, πανέμορφο, που έχουμε στα χερια μας είναι πολύ, επομένως λογικό είναι να θέλουμε να το μοιραστούμε μαζί σας, μέχρι την τελευταία εικόνα. Και δείτε τώρα μια συνάφεια που έχει με τη... χθεσινή μας ανάρτηση για τις εικόνες της πόλης.

olibos4.171120
Διαφορετικοί κόσμοι... Τόσο διαφορετικοί, όσο η ημέρα με τη νύχτα. Χθες μάλιστα μετά τη Συνέλευση που βγήκα για λίγο έξω, ο καιρός ήταν κατάμαυρος και έριχνε θαρρείς χιονόνερο. Οπότε μπορείτε να φανταστείτε την εικόνα. Αλλά δεν χρειάζεται... Τα αυτονόητα είναι τα απλά.

olibos5.171120
Κάπου στο δρόμο μπορεί κανείς να συναντήσει και τέτοια κτίσματα. Εγκαταλειμμένα στο χρόνο. Ερείπια. Φαντάζομαι κάποτε θα πρέπει να είχαν ζωή. Αλλά όχι πια. Αξίζει όμως να σταματήσει κανείς λίγα λεπτά να τα δει να τα φωτογραφήσει και, ίσως, να προβληματιστεί για το τι είναι ο άνθρωπος και τα έργα του.

Σ' αυτή την πόλη ζω, την Αθήνα. Γεμάτη τσιμέντο και πολυκατοικίες αν τη δεις από ψηλά

Posted in Επικαιρότητα

thermosifonas1.281120
Χρειάστηκε χθες να κάνω ένα προγραμματισμένο σέρβις στον ηλιακό θερμοσίφωνα του σπιτιού μας κι έτσι ανέβηκα με τον μάστορα στην ταράτσα της πολυκατοικίας μας... Δεν ανεβαίνω συχνά, δεν έχει και τίποτα το ιδιαίτερο. Μόνο σε τέτοιες περιπτώσεις. Άρα υπολογίζω πως το ξαναέκανα πριν δυο ή τρία χρόνια.

thermosifonas2.281120
Ενώ ο μάστορας δούλευε και του κρατούσα παρέα, μιλώντας μαζί του, κάτι που ήθελε, επειδή προφανώς η δουλειά του είναι πολύ μοναχική, εγώ φωτογράφιζα γύρω μου ότι έπιανε το μάτι μου από την ταράτσα... Όχι και τίποτα το ιδιαίτερο δηλαδή, απλά τους άλλους ηλιακούς των πολυκατοικιών γύρω μου.

thermosifonas3.281120
Αποκαρδιωτική εικόνα... Πού ζούμε; Τι ποιότητα μπορεί να έχει η ζωή μας, σ' αυτά τα κλουβιά από τσιμέντο; Και πόσο λογικό μου ακούγεται αυτό που άκουσα χθες το πρωί, ότι ένας φίλος μου, ο Χρήστος Σιαμέτης, μόλις βγήκε στη σύνταξη τα παράτησε όλα και πήγε να ζήσει στο χωριό του, την Άρτα, με τη γυναίκα του.

thermosifonas4.281120
Πραγματικά τίποτα το εντυπωσιακό από ψηλά... Ξέρετε κάτι; Ίδια είναι προφανώς η εικόνα και από χαμηλά, αλλά τότε βρίσκεις λόγους πολύ σοβαρούς να θες, με επιλογή σου, να είσαι εδώ. Μ' αυτό εδώ όμως, πόσους λόγους να έχεις; Μάλλον δεν είναι και πολύ μεγάλη η επιτυχία του "ναι"...

thermosifonas5.281120
Κι όμως έχουμε πολύ κοντά μας την Ακρόπολη, είμαστε δυο βήματα από το ιστορικό κέντρο... Μπορείς και με τα πόδια να πας, αν θέλεις να περπατήσεις λίγο, πράγμα που κάνει καλό στην υγεία γενικότερα. Αλλά αρκεί αυτό; Μπορεί η ιστορία να ομορφύνει τη ζωή του σήμερα; Χλωμό το βλέπω...

thermosifonas6.281120
Τελευταία ματιά από ψηλά... Σκέτη απογοήτευση... Ευτυχώς ο μάστορας τέλειωσε σχετικά γρήγορα τη δουλειά του κι έτσι κατεβήκαμε, αφού κλειδώσαμε πίσω μας την πόρτα. Ευτυχώς ήταν μόνο μια υπενθύμιση πως τη ζωή τη φτιάχνουμε ή τη χαλάμε εμείς και όχι το περιβάλλον που ζούμε. Ευτυχώς!

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης...  Πέρα από αυτό όμως κι εγώ έχω αλλάξει πια, πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti2.300118

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη στις 30/1/2018 και δείχνει ξεκάθαρα ότι η ζωή συνεχίζεται...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος, αν θάλει ο Θεός και τον καταφέρουμε, είναι να μπουν πλακάκια τόσο στην εσωτερική αυλή, όσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους που δεν λείπουν.

Σε ποια φάση βρίσκεται σήμερα η σελήνη; Θέλετε να ξέρετε;

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας, πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες.

Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις, ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε, να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό, με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας καλής σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι, για να περνάω το χρόνο μου.

Σήμερα, όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν είχαν να προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας... Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Ούτε στις δυνάμεις μας. Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε εδώ είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του Εξωραϊστικού Συλλόγου της Κολοκυνθούς,  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το αμέσως προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του στην πρώτη μεγλάλη οικονομική κρίση. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του, θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο καλές οι προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Συνταξιούχος με τα όλα του

Τελικά είναι μεγάλη υπόθεση η υπομονή… Αν έχεις κάπου να κρατηθείς, αν μπορείς να περιμένεις, η υπομονή αμείβεται.
Επιτέλους! Άπό τις 24/10/2020 είμαι και επίσημα συνταξιούχος!… Όλα εξελίχθηκαν καλά, όπως το περίμενα και τον Νοέμβρη μπήκαν τα χρήματα της σύνταξης μου στο λογαριασμό μου. Η αγωνία μου μετρούσε από τον περσινό Νοέμβριο, οπότε και κατέθεσα τα χαρτιά μου. Μια διαδικασία που κράτησε σχεδόν ένα χρόνο! Και τώρα θα έχω τη δυνατότητα πια, να μπαλώσω ένα σωρό τρύπες που δημιουργήθηκαν τους ατέλειωτους μήνες της προσμονής. Όλα αυτά ήταν μέσα σε μια πρωτόγνωρη, δύσκολη εποχή του κορονοϊού Covid-19, με λοκντάουν και χωρίς εφημερίδες. Και όμως, όλα πήγαν καλά! Με τη βοήθεια ανθρώπων που μας αγαπούν, των παιδιών της Σούλας, δεν έχασα καμιά από τις ρυθμίσεις που είχα κάνει... Και δεν στερηθήκαμε τίποτα από τα βασικά πράγματα. Ο Ιεχωβά να τους ευλογεί!

Δοξάζω τον Ιεχωβά για την καλή έκβαση του πράγματος! Και τον ευχαριστώ, γιατί αν δεν ήταν το ισχυρό χέρι Του να με οπλίζει με υπομονή και εγκαρτέρηση, όλα θα ήταν πολύ πιο δύσκολα!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος που διαβάζετε. Ξεκίνησε, για να καλύψει κάποιες ανάγκες έκφρασης, με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής, ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία και συμπτωματική. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Που περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία και στο διαδίκτυο.

Δοκιμασία από τον Covid-19

Ότι μέχρι χθες, μόνο ως θεωρία γνωρίζαμε, το είδαμε να εφαρμόζεται στη ζωή μας... Και πήραμε τα μαθήματα μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη έναν ακριβώς χρόνο, μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Ωριμάζουμε και μαθαίνουμε... Και προσπαθούμε να το προσαρμόζουμε στις ανάγκες μας!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA