Έπιασαν τους κλέφτες της 87χρονης στο χωριό

Από παθόντες σε Ηράκλειο, Θραψανό, Ασίτες (δύο περιπτώσεις) και Αγίους Δέκα είχαν πάρει χρήματα και κοσμήματα στο πλαίσιο απάτης με πρόσχημα τη ΔΕΗ οι τρεις που συνελήφθησαν τη νύχτα της Τρίτης στη λεωφόρο 62 Μαρτύρων. Πρόκειται, όπως έγραψε νωρίτερα το Cretalive.gr, για έναν 21χρονο και δύο γυναίκες, 31 και 36 ετών αντίστοιχα, Ρομά, οι οποίοι φέρονται να είχαν ρόλο εισπράκτορα στην οργάνωση.

Σε αυτές τις περιπτώσεις περιλαμβάνεται και η απάτη με λεία 15.000 ευρώ σε μετρητά από την περιοχή του Θραψανού.

Οι τρεις εντοπίστηκαν από αστυνομικούς της ΔΙ.ΑΣ. στην λεωφόρο 62 Μαρτύρων τη νύχτα της Τρίτης καθώς είχε δοθεί σήμα αναζήτησης του αυτοκινήτου στο οποίο επέβαιναν, ένα μπλε Yaris, το οποίο ήταν “σταμπαρισμένο” ως ύποπτο. Οδηγήθηκαν στην Υποδιεύθυνση Δίωξης και Εξιχνίασης Εγκλημάτων Ηρακλείου που έχει την ευθύνη της προανάκρισης.

Δημοσιογραφικές πηγές αναφέρουν ότι εκτός από το αυτοκίνητο, παθούσα φέρεται να έχει αναγνωρίσει με βεβαιότητα και τον 21χρονο.

Για πολλοστή φορά χρειάζεται μεγάλη προσοχή καθώς οι συμμορίες έχουν “στρατούς” από …αναλώσιμους εισπράκτορες τους οποίους εξαπολύουν στην περιφέρεια για να παίρνουν τα χρήματα και τα κοσμήματα του κόσμου.

Για το θέμα αυτό σας είχαμε ενημερώσει έγκαιρα στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Δείτε ΕΔΩ…

Οι ελιές, οι αναμονές και οι δικοί μας άνθρωποι

Υπάρχει μια γλυκιά αίσθηση ανυπομονησίας αυτή την εποχή του χρόνου. Ο φθινοπωρινός αέρας αρχίζει να φορτώνεται με τη μυρωδιά του βρεγμένου χώματος, και τα λιοστάσια παίρνουν ξανά πρωταγωνιστικό ρόλο στη ζωή μας. Η ελιά, αυτό το αιωνόβιο σύμβολο της ελληνικής γης, φτάνει στην πιο κρίσιμη, αλλά και ομορφότερη στιγμή της: την ωρίμανση του καρπού.

Βλέποντας τις φωτογραφίες από την ευρύτερη περιοχή της Χαλκίδας, που μοιράστηκε μαζί μας ο φίλος μας ο Πέτρος, δεν μπορείς παρά να θαυμάσεις την ομορφιά της φύσης. Τα κλαδιά είναι φορτωμένα με μεστούς, καταπράσινους καρπούς, ορισμένοι από τους οποίους αρχίζουν ήδη να παίρνουν εκείνη την ασημο-μωβ απόχρωση που προαναγγέλλει τη συγκομιδή. Είναι η ανταμοιβή του κόπου, της φροντίδας και της υπομονής μιας ολόκληρης χρονιάς. Ο Πέτρος καλλιεργεί τα δέντρα του, τα χαίρεται, παρακολουθεί τη διαδρομή τους μέρα με τη μέρα και περιμένει πώς και πώς τη στιγμή που ο καρπός θα διαβεί την πόρτα του ελαιοτριβείου.

Αυτή η εικόνα, όμως, φέρνει μοιραία στο μυαλό και τις δικές μας εκκρεμότητες. Τους δικούς μας ελαιώνες στο Θραψανό, που βρίσκονται χιλιόμετρα μακριά. Έχουν άραγε φέτος καρπό; Θα είναι η χρονιά τους ευλογημένη; Θα καταφέρουμε να γεμίσουμε τα δοχεία μας με το πολύτιμο, φρέσκο λάδι της χρονιάς; Οι απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα δεν έρχονται πάντα με το πάτημα ενός κουμπιού. Η επικοινωνία με τους ανθρώπους στην επαρχία έχει τους δικούς της, αυθεντικούς και συχνά ασύγχρονους ρυθμούς.

Ο φίλος μου ο Μιχάλης, που έχει αναλάβει τη φροντίδα των δέντρων στο Θραψανό, είναι πάντα εκπλήξεις. Ίσως η ενημέρωση να αργεί, αλλά η γη έχει το δικό της ημερολόγιο, μακριά από τη βιασύνη της καθημερινότητας. Κι ας είναι έτσι. Στο τέλος, η σχέση μας με την ελιά δεν είναι μόνο ζήτημα παραγωγής, αλλά κυρίως σχέση εμπιστοσύνης: με τη φύση, με τον χρόνο και με τους ανθρώπους που γίνονται οι φύλακες των ριζών μας.

Είτε στη Χαλκίδα είτε στην Κρήτη, η ιεροτελεστία παραμένει η ίδια. Καλή σοδειά σε όλους τους καλλιεργητές και είθε το φετινό λάδι να είναι όσο γλυκό και ευλογημένο υπόσχονται οι εικόνες του φθινοπώρου!

Όταν ο Χειμώνας έρχεται απροειδοποίητα, ξαφνικά

Ο χειμώνας αποφάσισε φέτος να μην χτυπήσει απαλά την πόρτα, αλλά να εισβάλει σχεδόν ξαφνικά. Στα ορεινά της Αναστασιάς των Σερρών, το κρύο έκανε αισθητή την παρουσία του απότομα, αλλάζοντας το σκηνικό της καθημερινότητας μέσα σε λίγες μόλις ώρες. Εκεί που μέχρι χθες απολάμβαναν τις τελευταίες γλυκές αχτίδες του φθινοπώρου, τώρα η ανάγκη για ζεστασιά τους οδήγησε πίσω στο παλιό, αγαπημένο καταφύγιο. Η σόμπα άναψε. Οι πρώτες φλόγες άρχισαν να χορεύουν πίσω από το τζάμι, αγκαλιάζοντας τα ξύλα και γεμίζοντας το δωμάτιο με εκείνη τη γνώριμη, γλυκιά θαλπωρή που μόνο η πραγματική φωτιά μπορεί να προσφέρει.

Ο ήχος του ξύλου που τρίζει έγινε αμέσως η μουσική επένδυση του απογεύματος, καλώντας να επιβραδύνουμε τους ρυθμούς. Γύρω από το τραπέζι, η φύση και η ντόπια παραγωγή είχαν ήδη στήσει το δικό τους μικρό γλέντι. Ένα κατακόκκινο, ανοιγμένο ρόδι, γεμάτο ζουμερούς και λαμπερούς σπόρους σαν μικρά διαμάντια, δεσπόζει στο κέντρο. Δίπλα του, ολόκληρα φουντούκια και κάστανα, έτοιμα να συνοδεύσουν τη συζήτηση. Κι εκεί που νομίζεις ότι το καλοκαίρι έχει πια σβήσει εντελώς, εμφανίζονται οι τελευταίες ντομάτες της χρονιάς — σφριγηλές, κατακόκκινες, γεμάτες αρώματα από το μποστάνι.

Όλα αυτά είναι καρποί, γέννημα-θρέμμα της τοπικής γης. Σε λίγο, οι πρώτες δυνατές βροχές και τα χιόνια που θα καλύψουν τις πλαγιές θα καταστρέψουν ό,τι απέμεινε στους αγρούς. Όμως, οι άνθρωποι εδώ ξέρουν από βουνό. Έκαναν εγκαίρως το «κουμάντο» τους, μάζεψαν τους καρπούς, προνόησαν για τα ξύλα και προετοιμάστηκαν για τη μεγάλη παγωνιά. Είναι αλήθεια πως ο καιρός άλλαξε απότομα. Αλλά, αλήθεια, τι γίνεται πλέον «φυσιολογικά» στις μέρες μας;

Οι εποχές μοιάζουν να μπερδεύονται, οι μεταβάσεις γίνονται βίαιες και η απρόβλεπτη φύση μας υπενθυμίζει διαρκώς τη δύναμη της. Κάποτε, η φυσιολογική και ομαλή εναλλαγή των τεσσάρων εποχών ήταν κάτι που περιμέναμε με ανυπομονησία, μια γλυκιά τελετουργία που άρεσε σε όλους μας. Κάποτε… Όπως κι αν έχει όμως, ήρθε η ώρα να περάσουμε σε μια άλλη εποχή. Με τη ζεστή γωνιά της σόμπας, τους αυθεντικούς μεζέδες της γης μας, την καλή παρέα και την ελπίδα ότι ο φετινός χειμώνας, όσο απρόσμενος κι αν ήρθε, θα μας χαρίσει όμορφες, ζεστές στιγμές.

Τι συμβαίνει με την υπογειοποίηση στα Σεπόλια;

Στα όριά τους έχουν φτάσει οι κάτοικοι των Σεπολίων, που βλέπουν τη γειτονιά τους να παραμένει εγκλωβισμένη σε εργοτάξια, κυκλοφοριακές ρυθμίσεις και αλλεπάλληλες καθυστερήσεις ενός έργου που επρόκειτο να αναβαθμίσει μία από τις πιο κεντρικές και πυκνοκατοικημένες γειτονιές της Αθήνας, αλλά δεν λέει να τελειώσει.

Πρόκειται για την υπογειοποίηση των σιδηροδρομικών γραμμών, του έργου που συμβασιοποιήθηκε το μακρινό 2018, έπρεπε να έχει ολοκληρωθεί από τον Μάρτιο του 2023, αλλά έχει πλέον επίσημο ορίζοντα περαίωσης το 2028, δηλαδή δεκα χρόνια μετά την υπογραφή της σύμβασης κι αυτό εφόσον δεν σημειωθούν νέες καθυστερήσεις. Παράλληλα, το κόστος του, το οποίο ξεκίνησε από τα 66 εκατομμύρια ευρώ, έχει ήδη ξεπεράσει τα 100 και όλα δείχνουν ότι ο λογαριασμός θα ανέβει κι άλλο με την ολοκλήρωση της διαιτησίας που βρίσκεται σε εξέλιξη μεταξύ ΟΣΕ και αναδόχου. Την ίδια στιγμή εξαιτίας και των πολυετών καθυστερήσεων, έχει ξεκινήσει φημολογία που θέλει το έργο να περιορίζεται στο …μισό και να αφορά διπλό αντί για τετραπλό σιδηροδρομικό διάδρομο, με άλλα λόγια έναν κλάδο.

Οι κάτοικοι ζητούν πλέον από τον δήμο Αθηναίων ηχηρή παρέμβαση, αντίστοιχη με τη στάση που κρατά η δημοτική αρχή στο ζήτημα των σοβαρών βλαβών των πολυκατοικιών στην Κυψέλη, ενώ και ο δήμαρχος Αθηναίων, Χάρης Δούκας προειδοποίησε στο τελευταίο δημοτικό συμβούλιο με προσφυγές εάν τα έργα δεν προχωρήσουν, σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα.

Αφορμή στάθηκε το αίτημα του ΟΣΕ για παράταση στην …παράταση των κυκλοφοριακών ρυθμίσεων στην οδό Σιώκου, ενός υποέργου των υδραυλικών έργων, το οποίο έπρεπε να προχωρήσει καθώς στο σημείο εντοπίστηκαν δύο αγωγοί της ΕΥΔΑΠ που ήταν …αχαρτογράφητοι. Ο δήμος ενέκρινε δίμηνη παράταση, αντί για τετράμηνη που είχε αρχικά ζητηθεί, με τη συζήτηση στο Δημοτικό Συμβούλιο να αναδεικνύει την απόσταση που χωρίζει τις δεσμεύσεις για την ολοκλήρωση των επιμέρους εργασιών και την καθημερινότητα των κατοίκων.

Κληθείς στη συνεδρίαση, ο εκπρόσωπος του ΟΣΕ, Σπύρος Θωμόπουλος, ανέφερε ότι οι εργασίες στην οδό Σιώκου μπορούν να ολοκληρωθούν έως το τέλος Νοεμβρίου 2026, ενώ τόσο αυτός όσο και ο εκπρόσωπος της αναδόχου εταιρείας, Παναγιώτης Αναγνωστόπουλος απέδωσαν τις καθυστερήσεις στον …καιρό. Ο κ. Θωμόπουλος μίλησε για δύο άγνωστους κεραμικούς αγωγούς που εντοπίστηκαν στο σημείο, αλλά και για τις έντονες βροχοπτώσεις στα τέλη Ιουλίου, οι οποίες ανάγκασαν τα συνεργεία να απομακρύνουν επανειλημμένα τα μηχανήματα, να αντλούν νερά και να περιμένουν μέχρι να καταστεί δυνατή η επανέναρξη των εργασιών. Προκάλεσε μάλιστα την αντίδραση του δημάρχου όταν σε μία αποστροφή του λόγου του μίλησε για «μικρή καθυστέρηση».

Από την πλευρά του ο κ. Αναγνωστόπουλος εξήγησε ότι η αρχική μελέτη του 2018 δεν έγινε αποδεκτή από την ΕΥΔΑΠ και χρειάστηκε να αναθεωρηθεί πλήρως. Προσέθεσε ότι οι εργασίες στην οδό Σιώκου πραγματοποιούνται στην περιοχή δικτύου της ΕΥΔΑΠ και επανέλαβε ότι κάθε φορά που έβρεχε έπρεπε να απομακρύνονται τα συνεργεία: «Όπως όλοι γνωρίζουμε, κανένας ανάδοχος δεν είναι πάνω, από το Θεό. Κανείς δεν ξέρει με τις καιρικές συνθήκες έχει να κάνει», είπε χαρακτηριστικά για να προσθέσει ότι η εταιρεία καταβάλει κάθε δυνατή προσπάθεια, «από κάτω το έργο δουλεύεται και υπάρχουν τα εμπόδια της οδού Σιώκου και στη συνέχεια και στην οδό Αγίου Μελετίου».

Μήνυμα του Περιφερειάρχη Αττικής για τις βροχές

Ο Περιφερειάρχης Αττικής κ. Νικόλαος Χαρδαλιάς εξέδωσε το ακόλουθο μήνυμα που μας αφορά όλους.

𝝖𝝨 𝝚𝝞𝝡𝝖𝝨𝝩𝝚 𝝤𝝠𝝤𝝞 𝝥𝝦𝝤𝝨𝝚𝝟𝝩𝝞𝝟𝝤𝝞 

Ισχυρές βροχές, καταιγίδες και δυνατοί άνεμοι αναμένονται στην Αττική από αργά το απόγευμα μέχρι τη νύχτα. 

Ο μηχανισμός Πολιτικής Προστασίας της Περιφέρειας Αττικής βρίσκεται σε πλήρη επιφυλακή, με προσωπικό, συνεργεία και μηχανήματα έτοιμα να συνδράμουν όπου χρειαστεί. 

Απευθύνω ισχυρή σύσταση προς όλους: 

 – Περιορίζουμε τις μετακινήσεις στις απολύτως αναγκαίες. 

 – Δεν διασχίζουμε πλημμυρισμένους δρόμους και ρέματα. 

 – Αποφεύγουμε υπόγειους χώρους που κινδυνεύουν να πλημμυρίσουν. 

 – Ασφαλίζουμε αντικείμενα σε μπαλκόνια και εξωτερικούς χώρους. 

 – Ακολουθούμε πιστά τις οδηγίες των αρμόδιων Αρχών.

Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται αύριο το πρωί, Τετάρτη 14 Οκτωβρίου, κατά την προσέλευση των μαθητών στα σχολεία, ακόμη κι αν τα φαινόμενα έχουν υποχωρήσει. 

Παρακολουθούμε τις επίσημες ενημερώσεις και αποφεύγουμε κάθε περιττό κίνδυνο. 

Προτεραιότητα μας είναι η προστασία της ανθρώπινης ζωής. 

Στην Αττική, η ασφάλεια όλων απαιτεί προσοχή και υπευθυνότητα από τον καθένα μας. 

Νέο τ. (184) για τον «Ηλεκτρικό Σιδηρόδρομο»

Με εμφανή τα σημάδια των δυσκολιών που αντιμετωπίζει το Σωματείο Συνταξιούχων ΗΣΑΠ, ολοκληρώθηκε και εστάλη στο πιεστήριο το νέο τεύχος (αρ. φύλλου 184, Ιούλιος – Αύγουστος – Σεπτέμβριος 2026) της περιοδικής έκδοσης «Ο ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ Σιδηρόδρομος».

Η πλέον αισθητή αλλαγή στο συγκεκριμένο φύλλο είναι ο όγκος του: το έντυπο κυκλοφορεί πλέον μειωμένο στο μισό μέγεθος, περιλαμβάνοντας μόλις 8 σελίδες αντί για τις 16 που είχαν συνηθίσει οι αναγνώστες του. Η εξέλιξη αυτή δεν είναι τυχαία, καθώς αντανακλά τη γενικότερη κρίση και τις διοικητικές εκκρεμότητες που βιώνει το Σωματείο τους τελευταίους μήνες, λειτουργώντας με αναπληρωτές και χωρίς τη συγκρότηση μόνιμου και κανονικού προεδρείου.

Παρά τις αντιξοότητες, η πρωτοσέλιδη θεματολογία του τεύχους 184 παραμένει επικεντρωμένη στα οξύτερα προβλήματα που απασχολούν τον συνταξιουχικό κόσμο. Ο κεντρικός τίτλος «ΟΙ ΚΕΡΔΙΣΜΕΝΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΧΑΜΕΝΟΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΞΑΓΓΕΛΙΕΣ ΣΤΗ Δ.Ε.Θ.» εστιάζει στα μέτρα για τη μόνιμη ενίσχυση (επίδομα 400 ευρώ) και την προσωπική διαφορά, ενώ καταγράφει την απογοήτευση των συνταξιούχων από τις κυβερνητικές εξαγγελίες και την απουσία ουσιαστικών αυξήσεων. Στο εξώφυλλο δεσπόζουν φωτογραφικά στιγμιότυπα από τις κινητοποιήσεις και τις διαμαρτυρίες των συνταξιουχικών οργανώσεων στους δρόμους, συνοδευόμενα από το διαχρονικό σύνθημα του Σωματείου: «Η σύνταξη δεν είναι παροχή ελεημοσύνης αλλά δίκαιη αναγνώριση σκληρής δουλειάς μιας ολόκληρης ζωής».

Παράλληλα, το άρθρο του Αντιπροέδρου του Σωματείου, Γιάννη Ζαχαρή, υπό τον τίτλο «Από την απόλυτη ξεγνοιασιά του καλοκαιριού στην ωμή πραγματικότητα του φθινοπώρου», σηματοδοτεί την επιστροφή στις καθημερινές οικονομικές και κοινωνικές υποχρεώσεις, καλώντας τα μέλη σε συσπείρωση και τακτική παρουσία στις δράσεις του Σωματείου.

Η συρρίκνωση της ύλης αποτελεί μια υπενθύμιση ότι η πολυτέλεια της αναμονής εξαντλείται. Η ελπίδα όλων είναι η εσωτερική αυτή «μπόρα» να ξεπεραστεί σύντομα, ώστε το ιστορικό Σωματείο των συνταξιούχων του ΗΣΑΠ να βρει ξανά τον βηματισμό του και το έντυπό του να επιστρέψει στην πληρότητα των παλιών, λαμπρών εποχών του.

Κρυμμένη γωνιά με χρώματα στο Μεταξουργείο

Υπάρχουν σοκάκια στην Αθήνα που δεν τα συναντάς στους τουριστικούς οδηγούς, ούτε στις καθημερινές σου βιαστικές διαδρομές. Ένα από αυτά είναι η οδός Γιατράκου στο Μεταξουργείο. Ένας μικρός, αθόρυβος πεζόδρομος που φωλιάζει ανάμεσα στην Αχιλλέως και τη Μεγάλου Αλεξάνδρου, κρύβοντας μια δική του, ξεχωριστή αύρα. Με μια πρώτη ματιά, η Γιατράκου μοιάζει με έναν δρόμο με ελάχιστα σπίτια. Και πράγματι, τη μεγαλύτερη έκτασή της την καλύπτει η πίσω πλευρά –η αυλή– του 1ου ΕΠΑΛ Αθηνών, το οποίο έχει την κεντρική του είσοδο από τη Μυλλέρου και την Αχιλλέως.

 Όμως, αν τύχει και στρίψεις το βλέμμα σου προς τα εκεί ένα Σάββατο μεσημέρι, είναι αδύνατον να μην σταματήσεις. Αυτό που τραβά αμέσως την προσοχή του περαστικού είναι τα πολύχρωμα «στολίδια» που κρέμονται ψηλά, από τη μία πλευρά του δρόμου στην άλλη. Ανάμεσα στα πολυκαιρισμένα κτίρια και τους τοίχους με τα γκράφιτι, απλώνονται σειρές από χρωματιστές κορδέλες, υφασμάτινα φαναράκια αλλά και παραδοσιακά ιαπωνικά ανεμούρια σε σχήμα ψαριού (Koinobori).  Τα φαναράκια αυτά, με τα μοτίβα από ηλιοτρόπια, φλαμίνγκο και φύλλα, ανεμίζουν απαλά στον αθηναϊκό αέρα, προσφέροντας μια εικόνα που μοιάζει βγαλμένη από γειτονιά του Τόκιο ή από κάποιο κρυφό καλλιτεχνικό φεστιβάλ.

Δεν δείχνουν καθόλου ξεχασμένα ή παρατημένα· αντίθετα, μοιάζουν φροντισμένα με μεράκι, σαν κάποιος να θέλησε να δώσει ζωή, χρώμα και χαμόγελο σε αυτό το μικρό πέρασμα.  Η αντίθεση είναι εντυπωσιακή: Από τη μία πλευρά, η μπλε πινακίδα του πεζόδρομου, τα ρολά των καταστημάτων, οι τοίχοι γεμάτοι street art και τα ψηλά δέντρα της σχολικής αυλής. Από την άλλη, οι γλάστρες με τα φυτά έξω από τις εισόδους, οι περιπατητές που διασχίζουν αργά το πλακόστρωτο και αυτή η αιωρούμενη γιορτή πάνω από τα κεφάλια τους. Ψάχνοντας κανείς στη γειτονιά, μπορεί να μην βρει αμέσως κάποιο φανερό εμπορικό μαγαζί ή café που να δικαιολογεί τον στολισμό.

Ίσως να πρόκειται για την πρωτοβουλία κάποιου τοπικού καλλιτεχνικού εργαστηρίου, μιας συλλογικότητας ή απλά ενός κατοίκου που αποφάσισε να ομορφύνει την καθημερινότητά του. Όποια κι αν είναι η ιστορία πίσω από τις κορδέλες και τα φαναράκια, η οδός Γιατράκου υπενθυμίζει την ομορφιά της Αθήνας: μια ομορφιά που δεν επιβάλλεται, αλλά αποκαλύπτεται μόνο σε όσους περπατούν με ανοιχτά μάτια και διάθεση για ανακάλυψη. Αν βρεθείτε στο Μεταξουργείο, κάντε μια μικρή παράκαμψη και κοιτάξτε ψηλά. Αξίζει τη ματιά σας.