Δείτε τι όμορφα πράγματα μπορεί να κάνει η δύναμη της πίστης και της αγάπης…

apostolina

Την λένε Αποστολίνα Τσάγκα, ετών 90, από το χωριό Χρυσό Σερρών… Γνώρισε την Αλήθεια σε ηλικία 28 χρονών, παντρεμένη με ένα μικρό παιδάκι. Μοναδική γυναίκα στο χωριό, αδελφή. Βρήκε φοβερή εναντίωση από τον άνδρα της, Γιώργο και την πεθερά της.

Στις συναθροίσεις πήγαινε, ξέροντας ότι η πόρτα θα ήταν κλειστή και θα κοιμόταν έξω. Μετά από χρόνια, ο Γιώργος πήγε στην συνάθροιση για να κάνει φασαρία, να την δείρει και να την πάρει σπίτι. Εκεί οι αδελφοί του φέρθηκαν ευγενικά και έτσι έκατσε και παρακολούθησε την συνάθροιση. Του άρεσε και έτσι γνώρισε την Αλήθεια. Έμεινε πιστός μέχρι τον θάνατο του.

Σήμερα ζει στην Θεσσαλονίκη στην περιοχή Συκιές. Δεν χάνει τις συναθροίσεις και πολλές φορές οι αδελφοί κάνουν το ξεκίνημα σπίτι της. Με χαρά μας είπε, πως μια αδελφή κανόνισε ένα πρωί και μάζεψε αδελφές ηλικιωμένες στο σπίτι της για να δουν το broadcasting. Εχει τρία παιδιά και εννιά εγγόνια και δισέγγονα, όλα στην Αλήθεια. Τέτοιες όμορφες ιστορίες μπορεί κανείς να βρει πολλές μέσα στο λαό του Ιεχωβά! Και είναι πανέμορφες...

 

Θα σταθώ δυνατός

Μοιάζει η ζωή μου, μοιάζει η ζωή μου
με μια μικρή βαρκούλα μέσα στον Ωκεανό
που την χτυπούν θεόρατα κύματα
καθώς συνεχίζει σταθερά την πορεία της.

Πώς να το εκφράσω με μια λέξη
αγωνίζομαι να έχω την καρδιά μου έτοιμη
σαν να είναι η μοναδική μάχη στη ζωή μου,
σαν να μην υπάρχει άλλη. 

Όλα αυτά τα πράγματα που δεν μπορώ να πω
σαν φλογισμένες μπάλες 
προσπαθούν να καταστρέψουν το μυαλό μου
όμως, σήμερα εγώ θέλω να φωνάξω δυνατά
Μπορείς να ακούσεις την κραυγή μου την ώρα αυτή;

Αυτός είναι ο ύμνος της μεγαλύτερης μάχης μου
Ο ύμνος που θα μου δώσει πίσω τη ζωή μου
αυτός ο ύμνος για εμένα γράφτηκε
η δύναμή μου επίστρεψε σε εμένα

Θα σταθώ λοιπόν και πάλι δυνατός
και θα ψάλλω συνεχώς τον ύμνο που μου έδωσε ζωή 
χωρίς να με νοιάζει τι πιστεύουν οι άνθρωποι γύρω μου
γιατί πιστεύω ότι έχω να δώσω κι άλλες μάχες στη ζωή μου

Έχασα πολλούς που και στον ύπνο μου με καταδιώκουν
όλοι δείχνουν ότι τάχα ανησυχούν για εμένα πολύ βαθιά
Νιώθω ότι έπεσα χαμηλά (πολύ χαμηλά)
Είναι σχεδόν δυο χρόνια που είμαι μακριά από το σπίτι μου
υπάρχει όμως μια φωτιά που καίει τα σωθικά μου
όμως, εγώ ακόμα πιστεύω, Ναι, ακόμα πιστεύω

Όλα αυτά τα πράγματα που δεν μπορώ να πω
σαν φλογισμένες μπάλες 
προσπαθούν να καταστρέψουν το μυαλό μου
όμως, σήμερα εγώ θέλω να φωνάξω δυνατά
Μπορείς να ακούσεις την κραυγή μου την ώρα αυτή;

Αυτός είναι ο ύμνος της μεγαλύτερης μάχης μου
Ο ύμνος που θα μου δώσει πίσω τη ζωή μου
αυτός ο ύμνος για εμένα γράφτηκε
η δύναμή μου επίστρεψε σε εμένα

Θα σταθώ λοιπόν και πάλι δυνατός
και θα ψάλλω συνεχώς τον ύμνο που μου έδωσε ζωή 
χωρίς να με νοιάζει τι πιστεύουν οι άνθρωποι γύρω μου
γιατί πιστεύω ότι έχω να δώσω κι άλλες μάχες στη ζωή μου

Μοιάζει η ζωή μου, μοιάζει η ζωή μου
με μια μικρή βαρκούλα μέσα στον Ωκεανό
που την χτυπούν θεόρατα κύματα
καθώς συνεχίζει σταθερά την πορεία της.

Πώς να το εκφράσω με μια λέξη
αγωνίζομαι να έχω την καρδιά μου έτοιμη
σαν να είναι η μοναδική μάχη στη ζωή μου
σαν να μην υπάρχει άλλη 

Αυτός είναι ο ύμνος της μεγαλύτερης μάχης μου
Ο ύμνος που θα μου δώσει πίσω τη ζωή μου
αυτός ο ύμνος για εμένα γράφτηκε
η δύναμή μου επίστρεψε σε εμένα

Θα σταθώ λοιπόν και πάλι δυνατός
και θα ψάλλω συνεχώς τον ύμνο που μου έδωσε ζωή 
χωρίς να με νοιάζει τι πιστεύουν οι άνθρωποι γύρω μου
γιατί πιστεύω ότι έχω να δώσω κι άλλες μάχες στη ζωή μου.

Λόγια αγάπης, συμπόνιας, παρηγοριάς...

Μια όψη της Αθήνας, πίσω από τη βιτρίνα που δεν ξέραμε και που σιγά - σιγά τη μαθαίνουμε

Posted in Επικαιρότητα

agios.pavlos1
Τα φανταχτερά χρώματα για την Αθήνα είναι κάτι συνηθισμένο. Χωρίς να το θέλουμε κι εμείς έχουμε κατά καιρούς συμβάλει στο να διατηρηθεί αυτός ο μύθος. Στην πραγματικότητα πίσω από τη βιτρίνα υπάρχουν κι αυτές οι γειτονιές. Ναι, οι άνθρωποι ζουν κάτω από συνθήκες καθόλου όμορφες.

agios.pavlos2
Ένα στοιχείο, είναι ο ανθρώπινος φόβος... Δείτε τις φωτογραφίες, η επάνω πιο μακρινό πλάνο, εδώ πιο κοντινό. Προσέξτε ότι έχουν προσθέσει εξωτερική σιδεριά σε μια μονοκατοικία που η πρώτη εντύπωση είναι ότι πρόκειται για ευκατάστατους σχετικά ανθρώπους...

agios.pavlos3
Αλλά ο φόβος, είναι φόβος... Είτε σε ακριβά σπίτια, είτε σε απλές πολυκατοικίες, τέτοια σπίτια με πρόσθετη σιδεριά που κάνει το σπίτι ή την πολυκατοικία συνήθως, να μοιάζει με φυλακή, όπου κάποιος κλείνεται οικειοθελώς, μπορεί να δει πολλά.

agios.pavlos4
Οι συγκεκριμένες φωτογραφίες έχουν παρθεί όχι τυχαία από το διαδίκτυο, αλλά είναι δικές μου, φωτογραφημένες με το κινητό μου τηλέφωνο. Τα είδα με τα μάτια μου στη φυσική τους μορφή, όλα αυτά. Κι αυτό τα κάνει να έχουν μεγαλύτερη αξία, αφού είναι πραγματικά.

agios.pavlos5
Και όλα αυτά, ανάμεσα σε σπίτια εγκαταλειμμένα στην τύχη τους, όπως αυτό εδώ, στην περιοχή του Αγίου Παύλου, Μεταξουργείου. Γκρεμισμένα, εγκαταλειμμένα σπίτια, ανάμεσα σε άλλα που είναι κατοικημένα. Πιάνεται η ψυχή σου, να βλέπεις αυτή την κατάντια.

agios.pavlos6
Τότε πώς οι άνθρωποι ζουν, ίσως αναρωτηθεί κανείς. Λίγο πιο κάτω μέσα σε ένα οικόπεδο είδαμε την απάντηση. Κάποιος αξιοποίησε τον τοίχο μιας πολυκατοικίας και έκανε αυτή τη θαυμάσια ζωγραφιά. Απλή αλλά αισιόδοξη για τη ζωή. Και η υπογραφή του καλλιτέχνη σε κάνει να γελάς.

Μικρή ανάσα ζωής... Το θέλουμε. Επειδή, έτσι ξαφνικά, όλα μπορεί να τελειώσουν...

Posted in Επικαιρότητα

xrisanthema1
Δύσκολη μέρα, η χθεσινή. Δεν είναι και το πιο εύκολο να είσαι σε μια κηδεία φίλου. Όσο κι αν ξέρεις και είσαι βέβαιος ότι οι νεκροί θα είναι ασφαλισμένοι στη μνήμη του Ιεχωβά ώς την Ανάσταση, ο πόνος και η θλίψη είναι συναισθήματα που έρχονται είτε το θες, είτε όχι.

iperoxo.fthinoporino1
Γι' αυτό προτίμησα και σήμερα μια ασφαλή λύση, για να ξεπεράσουμε τον... κάβο της καθημερινότητας... Με ένα μεγάλο μπουκέτο χρυσάνθεμα, λουλούδια εποχής και με υπέροχα φθινοπωρινά τοπία μέσα στην πόλη που μας στείλατε εσείς, οι φίλοι μας και αναγνώστες του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ.

iperoxo.fthinoporino2
Την ξέρετε την αγάπη μας και σας ευχαριστούμε από τα βάθη της καρδιάς μας που μας σκέφτεστε εσείς, έτσι όμορφα... Για μας η δημιουργία, ακόμα κι αυτή που μπορεί να βρίσκεται μέσα σε μια γλάστρα, δεν θα πάψει ποτέ να αποτελεί ένα υπέροχο ψυχολογικό απάγκιο.

iperoxo.fthinoporino3
Κι ύστερα, λίγο πράσινο σε μεγάλες ποσότητες... Αυτά τα χρώματα της φύσης είναι που γαληνεύουν την ψυχή μας. Ιδιαίτερα για μας, τους ανθρώπους της πολής, που τα έχουμε τόσο ανάγκη... Μεγαλώσαμε και τέτοια απαλά φυσικά χρώματα μας ξεκουράζουν.

iperoxo.fthinoporino4
Κάπως έτσι, καταρρίπτεται ο μύθος ότι η άνοιξη είναι η μόνη εποχή για τα λουλούδια... Αναμφίβολα είναι η καλύτερη, αλλά όχι και η μόνη. Μια ματιά να ρίξετε γύρω σας θα το διαπιστώσετε. Εμείς το κάνουμε προσεκτικά και παρατηρούμε λεπτομέρειες...

iperoxo.fthinoporino5
Καθετί που προσφέρει η φύση, έχει την ομορφιά του. Ξαναδείτε λίγο προσεκτικά τις φωτογραφίες που δημοσιεύουμε, παρακαλώ και είμαι βέβαιος ότι θα δείτε κι εσείς όμορφα πράγματα και μέσα σ' αυτήν την ανάρτηση, αλλά κυρίως έξω στους δρόμους, στους κήπους, στην πραγματική ζωή!

Αποχαιρετούμε έναν καλό φίλο, σήμερα το μεσημέρι στις 2:30, τον Διονύση Χόρτη...

Posted in Επικαιρότητα

xortis.d1
Η είδηση έφτασε σε μας μέσα από τα κοινωνικά δίκτυα, προχθές το βράδυ λίγο πριν... κατεβάσουμε τα ρολά και πάμε για ύπνο. Και μας αναστάτωσε. Ο Διονύσης Χόρτης κοιμήθηκε τον ύπνο του θανάτου. Ξέραμε ότι ήταν στο νοσοκομείο, διαβάζαμε τους φίλους που πήγαιναν να τον δουν, αλλά δεν καταφέραμε να πάμε εμείς να τον δούμε.

xortis.d2
Τι σου είναι αυτό το καθημερινό μαγγανοπήγαδο... Είναι αδύνατον να υλοποιήσεις πάντα, όλα τα σχέδια σου. Και επειδή είμαστε πλασμένοι να ζούμε για πάντα, νομίζουμε πως έχουμε χρόνο απεριόριστο και ότι τελικά είμαστε σε θέση να τα προλάβουμε όλα. Λάθος. Η ζωή είναι διαφορετική.

xortis.d3
Ο Διονύσης, λοιπόν, έφυγε από κοντά μας. Και σήμερα το μεσημέρι οι φίλοι του θα είναι στο νεκροταφείο Αγίου Δημητρίου, όπου το μεσημέρι στις 2:30 θα τον αποχαιρετίσουμε και θα προσπαθήσουμε να δώσουμε λίγο κουράγιο και δύναμη στην οικογένεια του. Όσο αυτό είναι δυνατόν.

xortis.d4
Ο Διονύσης ήταν ένας ξεχωριστός άνθρωπος. Μπήκε ξαφνικά στη ζωή μου με ένα τηλεφώνημα που μου έκανε. Ήθελε να γνωριστούμε. Είχε διαβάσει στο διαδίκτυο και είχε δει τη δουλειά μου. Απλός λιτός, μεθοδικός, οργανωτικός, είχε συγκεντρωμένες πάνω του πολλές όμορφες ιδιότητες.

xortis.d5
Πήγαμε μαζί με άλλους φίλους στο σπίτι του τον περασμένο Σεπτέμβρη. Φιλόξενος ως εκεί που δεν έπαιρνε άλλο. Και η οικογένεια του το ίδιο… Και πάντα κοντά στους φίλους του. Όταν το καλοκαίρι γεννήθηκε το θέμα με τη Θεσσαλονίκη, άκουσε με κατανόηση την άποψη μου για το θέμα.

limni.muson1.280517
Μπορεί να μην ήταν ο άνθρωπος που μοιραζόμαστε καθημερινά πράγματα. Αλλά πάντα θαύμαζα το οργανωτικό το πνεύμα… Θα μου λείψουν οι εύστοχες παρατηρήσεις του, το χαμόγελο του, η αγάπη του για τους αδελφούς του και φυσικά, ο τρόπος που αντιμετώπιζε τα πράγματα.

xortis.d7
Οι δοκιμασίες του Διονύση ήταν ήδη μεγάλες... Τον βλέπουμε εδώ στο κρεβάτι ενός νοσοκομείου… Και πέρσι, τον Ιανουάριο, έχασε τον πατέρα του... Δείτε ΕΔΩ ένα δημοσίευμα που κάναμε τότε στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Τώρα έχασε ο ίδιος τη μάχη με τον καρκίνο... Διονύση, φίλε καλέ, ανυπομονούμε να ειδωθούμε ξανά στο νέο κόσμο του Θεού.

Η ομίχλη που καλύπτει τα πάντα... Ένα φαινόμενο που θα το συναντήσεις συχνά σε χωριά…

Posted in Επικαιρότητα

omixli1
Θολό τοπίο; Δεν θα το έλεγα, είναι η ομίχλη που το κάνει να φαίνεται έτσι... Αυτή την εποχή κι όσο προχωρεί ο χειμώνας, θα το βλέπουμε όλο και πιο συχνά το φαινόμενο... Αλλά για σταθείτε λίγο. Δεν έχει κι αυτό την ομορφιά του; Μαγευτικό μοιάζει το τοπίο!

omixli2
Όσο πιο μακριά βλέπεις, τόσο πιο πολύ είναι... Αλλά το χωριό, δεν χάνει την ομορφιά του. Μπορείς να διαθέσεις ώρες και να το περπατήσεις, αν είσαι εκεί, διότι για μας που ζούμε στην Αθήνα οι εικόνες αυτές μοιάζουν εξωπραγματικές. Κι ωστόσο είναι, πέρα για πέρα αληθινές.

omixli3
Αν έλειπαν και τα καλώδια, όλα θα ήταν πιο όμορφα... Ευτυχώς γίνονται από πολλούς δήμους που είναι παραδοσιακοί, προσπάθειες, όλα αυτά τα καλώδια (ΔΕΗ, ΟΤΕ κ.λπ) να γίνουν υπόγεια και να μην αποσπάται η προσοχή. Στην Αρεόπολη της Μάνης, το είδαμε να γίνεται πράξη...

omixli4
Αλλά εσείς κρατήστε την ομορφιά του τοπίου μέσα στην ομίχλη. Κινηματογραφιστές έχουν απαθανατίσει στις ταινίες τους, τέτοια φαινόμενα, δίνοντας στα έργα τους μια εξαιρετική αίσθηση ξεχωριστής ομορφιάς. Κι εδώ που τα λέμε, καλά έκαναν.

omixli5
Θα μου άρεσε πολύ να περπατούσα μέσα σε ένα τέτοιον δρόμο... Αλλά και σε ποιον δεν θα άρεσε! Όμορφο, σχεδόν χειμωνιάτικο, τοπίο. Κι αν ο καιρός είναι προχωρημένος να βλέπεις κάποιο τζάκι ή σόμπα αναμμένο. Να μπερδεύεται ο καπνός με την ομίχλη, γλυκά.

omixli6
Ελπίζω να μη σας βαρύναμε την καρδιά, με όλες αυτές τις φωτογραφίες σήμερα, αλλά εμάς μας άρεσαν πολύ και σκεφτήκαμε να τις αξιοποιήσουμε με τον καλύτερο τρόπο, δίνοντας τους χώρο σ' αυτόν τον φιλόξενο ιστότοπο, όπου συναντιούνται ανθρώπινες ψυχές.

omixli7
Όλα γύρω δείχνουν φθινόπωρο στο πολύ προχωρημένο του. Τα ξερά κιτρινισμένα, πεσμένα φύλλα των δέντρων, έχουν στρώσει ένα γύρω το τοπίο. Όλα! Και πραγματικά, όπως λέω και στην αρχή, πολύ θα θέλαμε να είμαστε εκεί. Σ' όποιο σημείο της Ελλάδας κι αν είναι αυτό το μέρος.

Συνέβη προχθές και το ζήσαμε... Μια μπόρα ήταν μόνο, αλλά δυνατή και πέρασε γρήγορα...

Posted in Επικαιρότητα

vrexeri.mera1
Είμαστε στο πρώτο δεκαήμερο του Νοέμβρη κι ωστόσο ο καιρός παλαντζάρει. Λίγο ζέστη, λίγο κρύο, δεν ξέρεις πώς να ντυθείς. Αλλά προχθες, ξαφνικά εκεί κατά το μεσημέρι, μαύρισε ο καιρός και ξέσπασε μια δυνατή μπόρα, με μπουμπουνητά που σε φόβιζαν.

vrexeri.mera2
Χρειάστηκε να βγω στο μπαλκόνι, να δω από κοντά αυτόν τον χαλασμό κόσμου, που δεν κράτησε πολύ, αλλά ήταν εντυπωσιακό ως φαινόμενο, όλο το γεγονός. Τράβηξα δυο φωτογραφίες και τις ανέβασα στα κοινωνικά δίκτυα. Κι αμέσως άρχισαν οι... αντιδράσεις.

vrexeri.mera3
Οι φίλοι ανταποκρίνονταν χωρίς αν να τους το ζητήσω και έφτασαν σε μένα αρκετές φωτογραφίες. Τόσες που, θες από το γεγονός ότι μου άρεσαν, θες γιατί θέλω οι αναρτήσεις του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ να συμβαδίζουν με την πραγματική ζωή, αποφάσισα να καταθέσω μερικές εδώ.

vrexeri.mera4
Τα βρεγμένα φύλλα, είναι αλλιώς... Μ' αρέσει να τα βλέπω, μ' αρέσει να βγαίνω μετά τη βροχή και να μυρίζω το χώμα... Όταν είμαι σε μέρος που έχει χώμα το κάνω. Διότι, εμείς που ζούμε στην Αθήνα, δεν το έχουμε πάντα το προνόμιο αυτό. Κάποιοι, ίσως και να μην καταλαβαίνουν τι λέω.

vrexeri.mera5
Με όμορφες αισιόδοξες εικόνες μιας ζωής πραγματικής, προσπάθησα να στήσω και το σημερινό κομμάτι. Επειδή το χρειαζόμαστε, το έχουμε ανάγκη για να πορευόμαστε ανάμεσα στις δυσκολίες. Κι επιτέλους αυτό το διαδίκτυο θέλουμε και αγαπούμε, το αληθινό.

vrexeri.mera6
Μια τέτοια βροχερή μέρα, την κρατάμε στην καρδιά μας. Ποιος ξέρει πότε και αν, θα την ξαναδούμε. Και μέσα στο σπίτι, θα μας περιμένει μια θαλπωρή, μια ζεστασιά. Ο χειμώνα θα έρθει κάποια στιγμή... Χαιρόμαστε που δεν βιάζεται. Έτσι οι άνθρωποι θα μπορέσουν να αντιμετωπίσουν τις δυσκολίες του.

Εκκλησιαστική περιουσία και μισθοί κληρικών. Θέλουν άραγε και οι δύο αυτές τις αλλαγές;

Posted in Δημοσιογραφικά

iefimerida071118
Μ' αυτόν τον τρόπο παρουσίασε την επομένη της κοινής ανακοίνωσης Τσίπρα - Ιερώνυμου η ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ, ως να είχε κιόλας γίνει κάτι. Αν ήταν έτσι, τότε ίσως μπορούσε να δικαιολογηθεί ο τίτλος. Όχι όμως τώρα. Τώρα, απλά κουβέντα να γίνεται...

 dimokratia071118
Και ξαφνικά, ο Κύριος απέκτησε την... Αριστερά του. Στην ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ κάνουν λογοπαίγνια ρίχνοντας ευθείες βολές στο Ιερώνυμο. Γιατί; Επειδή απλά κουβέντιασε και ανακοίνωσαν κάποιες σκέψεις δημόσια. Ειλικρινά δεν του το είχα του Ιερώνυμου. Αυτός ξεπέρασε και τον Τσίπρα στην... αριστεροσύνη...

kathimerini071118
Ο απόλυτος συντονισμός στους τίτλους ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ και ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ μας κάνει να διερωτόμαστε για τη δημοσιογραφική φτώχεια. Ποιο άραγε είναι το κέντρο που συντονίζει τέτοιες γελείες αντιδράσεις; Λίγη σοβαρότητα απέναντι στους αναγνώστες τους δεν θα έβλαπτε.

eleftheriora081118
Η αθλιότητα όμως της ΕΛΕΥΘΕΡΗΣ ΩΡΑΣ με τον τρόπο που προβάλει την είδηση δεν υπάρχει! Φυσικά σ' αυτό είχε σύμμαχο τον εκπρόσωπο της κυβέρνησης κ. Τζανακόπουλο που σε μια προσπάθεια να φανεί αρεστός στους ψηφοφόρους τους, είπε ότι θα καλυφθούν οι θέσει με νέες προσλήψεις...

efimeridesΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 10/11/2018

Έχουμε να δούμε πολλά σ’ αυτό το έργο, που έχουμε μπροστά μας. Το διαχωρισμό δηλαδή κράτους - εκκλησίας. Κατ’ άλλους και μάλιστα μητροπολίτες, «η Ορθοδοξία πουλήθηκε με δικαιολογία και επικάλυμμα την θρησκευτική ουδετερότητα!» Αυτό είναι ένα σύντομο σχόλιο ανθρώπων που είχαν μάθει αλλιώς, όλα αυτά τα χρόνια που η θρησκεία πήγαινε αγκαλιά με το κράτος.

Δείτε το σκεπτικό τους: Η εκκλησιαστική περιουσία, όση έχει απομείνει, χάνεται κι' αυτή! Το αδηφάγο ελληνικό κράτος, με πρόσχημα την από κοινού αξιοποίηση και εκμετάλλευσή της, εντελώς ανέξοδα οικειοποιείται και κατατρώγει το 50% αυτής. Εκτός αυτού υπάρχει ο κίνδυνος, ώστε η ακίνητη περιουσία της Εκκλησίας να ευρεθεί και αυτή στα πλοκάμια του λεγομένου Υπερταμείου, όπου σήμερα έχουν ενταχθεί ακόμη και ιεροί Ναοί - Μνημεία!

Ο εφημεριακός κλήρος «εξωπετάγεται» και ποδοπατείται! Ο Έλληνας παπάς, ο οποίος όχι μόνον εργάζεται εικοσιτέσσερις ώρες το εικοσιτετράωρο, αφού οποιαδήποτε ώρα ο χριστιανός μπορεί να τον καλέσει (!).

Καθώς, λοιπόν, ο έλληνας ορθόδοξος παπάς φέρει στους ώμους του μια ανεκτίμητη προσφορά στο Ελληνικό Γένος και Έθνος, ο ιερός ορθόδοξος κλήρος της Ελλάδας πετάγεται στα σκουπίδια! Το ελληνικό κράτος θα ξεγράψει τον ιερέα από τους καταλόγους των μισθοδοτούμενων από τον κρατικό κορβανά!

Έτσι, ενώ ο Πρωθυπουργός προεκλογικά υποσχόταν, ότι θα σχίσει τα Μνημόνια, τελικά όλως αυθαίρετα, σήμερα ξεσχίζει και ποδοπατάει τη συμφωνία με την διοικούσα εκκλησία περί μισθοδοσίας του εφημεριακού κλήρου, μια συμφωνία, που υπεγράφη πολλές δεκαετίες πριν, ως αντάλλαγμα της μεγάλης σε έκταση και αξία εκκλησιαστικής και μοναστηριακής περιουσίας, την οποία έλαβε από τη μητέρα εκκλησία. (!)

Ο πρωθυπουργός της Ελλάδος προέβη και σε μια ακόμη απάτη! Είπε, ότι όσοι εφημέριοι υπηρετούν σήμερα θα παύσουν να θεωρούνται ως Δημόσιοι Υπάλληλοι! Θα μεταφερθούν σε ένα ειδικό ταμείο, που θα συσταθεί από τον εκκλησιαστικό οργανισμό. Αλλά νέες εφημεριακές θέσεις δεν θα προστεθούν. (!)

Οι θέσεις των σήμερα μισθοδοτούμενων εφημερίων έχουν μειωθεί πολύ, επειδή σήμερα ένας μεγάλος αριθμός από τις θεσμοθετημένες οργανικές εφημεριακές θέσεις είναι κενές. (!) episimansis

Επομένως ο πρωθυπουργός κ. Τσίπρας, παραβιάζει, καταπατεί και καταργεί τις υφιστάμενες συμφωνίες, μεταξύ Πολιτείας και Εκκλησίας, όσον αφορά τη μισθοδοσία του κλήρου και άρα, τις υποσχέσεις της Πολιτείας προς την Εκκλησία για την προστασία και την μισθοδοσία του ιερού εφημεριακού κλήρου. Ποιός μας εγγυάται, ότι αύριο, κάποιο άλλο κυβερνητικό σχήμα, δεν θα αρνηθεί την χρηματοδότηση αυτού του ειδικού ταμείου της εκκλησίας; (!)

Οι παραπάνω δηλώσεις έγιναν, όχι από κάποιον πολιτικό, αλλά από τον μητροπολίτη Καλαβρίτων κ. Αμβρόσιο. Και είναι, μόνο ένα μέρος τους. Φροντίσαμε να αφαιρέσουμε εκείνα τα σημεία που θα σκανδάλιζαν, ακόμα και τους πιστούς του.

Ακούγοντας αυτά τα πράγματα και βλέποντας την αντίδραση του κλήρου ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος σε δηλώσεις του, αμέσως μετά την ολοκλήρωση της συνεδρίασης της Διαρκούς Ιεράς Συνόδο, διευκρίνισε: «Έχουμε μια ανακοίνωση ότι έχουμε πρόθεση και καλή διάθεση να βρούμε λύση με την Πολιτεία σε προβλήματα που χρονίζουν έναν αιώνα. Όλοι τα συναντάμε μπροστά μας κάθε μέρα». Η στροφή, ευδιάκριτη, φαντάζομαι…

Και πρόσθεσε: Από εδώ και πέρα έχουμε να κάνουμε έναν μεγάλο αγώνα. Να πούμε στους ιερείς μας, γιατί αυτοί είναι που κυρίως ανησυχούν ότι ό,τι είναι να γίνει θα το κάνουμε μαζί, με όλους τους ιερείς, θα βρούμε τρόπο, δεν θα κάνουμε ότι θέλει ο Αρχιεπίσκοπος, ούτε ό,τι θέλει η Σύνοδος, αλλά ό,τι θέλει και εγκρίνει η Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδας που θα συνέλθει και ό,τι θέλει η Πολιτεία που έδειξε την καλή της διάθεση.

Επειδή βλέπω την αγωνία των ιερέων, επαναλαμβάνω πως ό,τι θα κάνουμε, θα είναι μέσα οι ιερείς και αν δεν να υπογράψουν και συγκατατεθούν με την έννοια του γενικότερου συμφέροντος, όχι μόνο των ιερέων, αλλά του λαού μας, δεν θα γίνει απολύτως τίποτα.

Είμαστε στην αρχή ενός έργου που, αναμφίβολα θα έχει πολλά επεισόδια. Ετοιμαστείτε να τα απολαύσουμε. Κάτι είναι κι αυτό, ανάμεσα στις τεράστιες οικονομικές δυσκολίες που αντιμετωπίζουμε.
  • Το κομμάτι αυτό θα δημοσιευτεί, αύριο, Σάββατο 10/11/2018 στην εβδομαδιαία κρητική εφημερίδα ΡΕΘΕΜΝΟΣ και στη στήλη μου «Επισημάνσεις».
  • Ας διαβάσουμε και αυτό ΕΔΩ το άρθρο. Είναι μια χαρτογράφηση της ψυχολογίας του ΣΥΡΙΖΑ…
  • Και η θέση του Φαναρίου. Δείτε ΕΔΩ. Δυσφορία, το λένε τώρα...
  • Δείτε κι αυτό ΕΔΩ το άρθρο για πιο σφαιρική ενημέρωση…

Τότε που πήγαμε στον Τσούτσουρα, μια μέρα που ήμασταν στο χωρίο μου, το Θραψανό...

Posted in Επικαιρότητα

tsutsuras.2018.1
Μια μέρα, από αυτές που ήμασταν στο Θραψανό, τις λίγες μέρες που κατεβήκαμε φέτος, τον περασμένο μήνα (τον Οκτώβρη) τη διαθέσαμε για μας, κάνοντας μια εκδρομή στα νότια του νομού Ηρακλείου, στον όμορφο Τσούτσουρα. Η αλήθεια είναι πως κάναμε κι άλλα πράγματα αυτή τη μέρα.

tsutsuras.2018.2
Ας μείνουμε όμως σ' αυτό το σημείωμα, στη βόλτα στον Τσούτσουρα... Το χρειαζόμαστε και είχε μια υπέροχη ηλιοφάνεια αυτή τη μέρα. Περπατήσαμε λοιπόν δίπλα στη θάλασσα και καθίσαμε να πιούμε ένα ουζάκι σ' ένα τραπεζάκι πάνω στο κύμα...

tsutsuras.2018.3
Επιλέξαμε να καθίσουμε στο εστιατόριο "Σαρακήνα" που διαθέτει και δωμάτια προς ενοικίαση. Το σέρβις ήταν άψογο. Οι άνθρωποι πολύ φιλικοί και εξυπηρετικοί. Και με το χαμόγελο. Πριν μας σερβίρουν είχα την ευκαιρία να ρίξω μια ματιά στα e-mail μου.

tsutsuras.2018.4
Κι αφού φάγαμε, κατεβήκαμε κάτω στη θάλασσα να πάρουμε δυο φωτογραφίες... Να θυμόμαστε αυτή την όμορφη βόλτα μας. Όλα έδειχναν πως ήταν μια ωραία μέρα για μας. Ακόμα και ο ήλιος είχε τα κέφια του. Ειλικρινά, αν είχα μαγιό μαζί μου, θα έκανα μπάνιο.

tsutsuras.2018.5
Η κοπέλα δίπλα στη Σούλα, είναι η Γιώτα, υπάλληλος στη "Σαρακήνα", το μαγαζί που καθίσαμε να πιούμε το ούζο μας. Δεν είχαν πολύ δουλειά την ημέρα που πήγαμε και είχαμε την ευκαιρία να κουβεντιάσουμε και να γνωριστούμε. Ετσι και θέλησε να φωτογραφηθεί μαζί της.

tsutsuras.2018.6
Κρατάμε ότι καλύτερο, ως ανάμνηση πια... Και όταν κατεβούμε ξανά είναι βέβαιο ότι θα ξεκλέψουμε λίγο χρόνο, να το ξανακάνουμε. Ο Τσούτσουρας είναι ένας τόπος που μου αρέσει πολύ. Και έχω ζήσει πολλά εδώ. Κάθε φορά αναβιώνουν σκέψεις και συναισθήματα.

Ζωντανή η ελπίδα της επιστροφής στο Θραψανό... Βόλτα στη λίμνη της Λιβάδας...

livades.diakopes2013

Η Λιβάδα... Η τεχνιτή λίμνη στο χωριό μου που τα καλοκαίρια περνάω πολλές ώρες εδώ... Πανέμορφη και πάντα έχει κάτι εξαιρετικό να σου δώσει... Δείτε ΕΔΩ ένα βίντεο που τραβηξα πριν τρία χρόνια από τη λίμνη. Έτσι είναι και σήμερα. Δεν έχει αλλάξει τίποτα... Η ίδια ομορφιά!

panoramiki.livada.2014

Ιδού και μια πανοραμική φωτογραφία της λίμνης, που τράβηξα το χειμώνα του 2014 όταν κατέβηκα στο χωριό, για να μαζέψω τις ελιές μου... Το 2015, τις μάζεψε η  Ειρήνη Κρουσανιωτάκη, με ένα καλό συνεργείο. Ελάτε, αν θέλετε, να σας πάω στις ελιές μου στου Μπουρμά. Δείτε ΕΔΩ. Τα τελευταία χρόνια δεν είχαν και από ότι δείχνουν τα πράγματα, ούτε και φέτος...

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που θα ήθελα να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και ονειρεύομαι να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν βγω στη σύνταξη. Ωστόσο έρχονται οι κυβερνώντες και με τους απίθανους πολιτικούς σαλτιμπαγκισμούς τους, αλλάζουν συνεχώς τα όρια συνταξιοδότησης... Έτσι αρχίζω να συνειδητοποιώ πως ίσως να μην το ζήσω και ποτέ... Δεν πειράζει. Είμαι καλά και αυτό έχει σημασία... Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti2.300118

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017 όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Θα χρειαστεί να περιμένουμε λίγο. Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή είναι τραβηγμένη στις 30/1/2018 και δείχνει ξεκάθαρα ότι η ζωή συνεχίζεται...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017 στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Η απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου τη στείλουν… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες της φωτογραφίας, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες. Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι για να περνάω την ώρα μου.

Σήμερα όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν έχουν προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας. Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του εξωραϊστικού συλλόγου της Κολοκυνθούς  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Στην ανεργία πρώτη φορά

Δυο φορές με απόλυση μέσα σε πέντε χρόνια… Ήταν Φλεβάρης του 2012 όταν απολύθηκα με εθελούσια έξοδο από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ και τώρα 1 Νοέμβρη του 2017 από το Σωματείο της ΠΕΤ ΟΤΕ όπου εργαζόμουν από το 1983 ως δημοσιογράφος.

Θεωρητικά, αιτία και των δύο απολύσεων ήταν το γεγονός ότι ήμουν κοντά στη συνταξιοδότηση μου. Κοντά; Πόσο κοντά;

Οι συνθήκες συνεχώς αλλάζουν, με εντολή των δανειστών της χώρας μας. Αυτοί επιβάλλουν και η κυβέρνηση ως εκτελεστικό όργανο νομοθετεί… Τι ξημερώνει λοιπόν την επόμενη μέρα; Κανείς δεν γνωρίζει…

Αλλά εγώ δεν είμαι τρομαγμένος… Έχω εμπιστοσύνη στον αληθινό Θεό Ιεχωβά και ξέρω ότι Εκείνος θα με στηρίξει και θα με προστατέψει σ’ αυτούς τους δύσκολους καιρούς…

Όλοι, τελικά, μπροστά στην ανεργία και τον θάνατο είμαστε ίσοι… Όλοι! Ότι δουλεια κι αν κάνουμε… Αυτό που μου δίνει ειρήνη διάνοιας ώστε να συνεχίζω να αγωνίζομαι όρθιος, είναι η πίστη πως δεν είμαι μόνος! 

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτο όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος. Ξεκίνησε για να καλύψει κάποιες ανάγκης έκφρασης με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και το βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία και συμπτωματική. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Που περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία.

Ο Γάμος της Ειρήνης...

Η Ειρήνη με τον Χριστόφορο παντρεύτηκαν στις 10/10/2010. Το μωρό τους ήρθε στις 28/08/13. Να τους ζήσει! Κι έτσι έγινα παππούς...

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη ένα ακριβώς χρόνο μετά. Λιγοστεύουμε...

Αλλαγές στο Site μου

Σημαντικές αλλαγές αισθητικής στο Site. Μεγαλώνουμε και μαθαίνουμε... Πώς σας φαίνετε η νέα μορφή του από 9/9/2013;

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA