Αρχική » Κρήτη
Αρχείο κατηγορίας Κρήτη
Το Google Alert σου μιλάει μόνο για… «σκοτάδι»

Έχω ρυθμίσει εδώ και πολύ καιρό αυτό το έξυπνο «ψαχτήρι» της Google. Ξέρετε, αυτή την ψηφιακή ειδοποίηση που σκανάρει όλο το διαδίκτυο και σου στέλνει ένα e-mail κάθε φορά που κάπου, κάπως, και για κάποια αιτία γράφεται η λέξη «Θραψανό».
Κάθε φορά που ακούω το «ντινγκ» στο κινητό, η καρδιά μου κάνει ένα μικρό σκίρτημα. Ελπίζω να διαβάσω για μια νέα πολιτιστική εκδήλωση, για μια διάκριση κάποιου συγχωριανού, για την τέχνη της αγγειοπλαστικής μας που ταξιδεύει στον κόσμο ή για τις ομορφιές του τόπου μας.
Αντ’ αυτού, η ψηφιακή μου ενημέρωση έχει καταντήσει ένα ημερολόγιο… ενεργειακής αβεβαιότητας.
Μια «έξυπνη» ειδοποίηση για μια «κουφή» πραγματικότητα
Είναι σχεδόν τραγικό. Ζούμε στην εποχή της τεχνητής νοημοσύνης, των οπτικών ινών και των «έξυπνων» σπιτιών, αλλά στο Θραψανό η πιο συχνή είδηση είναι οι προγραμματισμένες διακοπές ρεύματος.
Το e-mail μου γεμίζει με πίνακες του ΔΕΔΔΗΕ:
- «Παρασκευή 16 Ιανουαρίου: Διακοπή 08:00 έως 10:00»
- «Περιοχή: Χωριά Κελιά, Φιλίσια, Βόνη, Αστρακοί, Θραψανό…»
Και αναρωτιέμαι: Πώς να κρατήσεις ένα σπίτι λειτουργικό; Πώς να προστατεύσεις τις ηλεκτρικές συσκευές που πλέον κοστίζουν μια περιουσία; Πόσα «σκαμπανεβάσματα» της τάσης μπορεί να αντέξει ένας υπολογιστής, ένα ψυγείο ή ένας καυστήρας;
Θησαυρός στο τραπέζι από «xορτοσυλλεκτική»

Υπάρχει μια ιδιαίτερη ιεροτελεστία που ξεκινά πολύ πριν ανάψει το μάτι της κουζίνας. Ξεκινά με ένα ζευγάρι άνετα παπούτσια, ένα κοφτερό μαχαιράκι και μια βαθιά γνώση που μεταφέρεται από γενιά σε γενιά. Η φύση δεν είναι απλά ένα τοπίο· είναι ένας ζωντανός οργανισμός που, αν ξέρεις να τον ακούσεις, σου προσφέρει τα καλύτερα δώρα του. Στη φωτογραφία, δεν υπάρχουν απλά «χόρτα». Υπάρχει ο κόπος μιας ολόκληρης ημέρας στο βουνό ή στον κάμπο. Υπάρχει η καθαρή μυρωδιά του μάραθου που κυριαρχεί στον χώρο, η σπιρτάδα των άγριων πράσων και η γήινη γεύση από τους ζωχούς, τις παπαρούνες και τα ραδίκια. Η γη δίνει τα καλύτερά της σε εκείνους που ξέρουν πού να ψάξουν, αλλά κυρίως, σε εκείνους που σέβονται τον χρόνο της. Το να μαζεύεις άγρια χόρτα είναι μια μορφή διαλογισμού. Είναι η στιγμή που το μυαλό αδειάζει και η προσοχή εστιάζει στο πράσινο της πλαγιάς, αναζητώντας το σωστό φύλλο, την τρυφερή κορυφή. Όταν επιστρέφεις στο σπίτι με αυτά η κουζίνα μεταμορφώνεται. Το καθάρισμα των χόρτων είναι ο χρόνος της παρέας και της κουβέντας.
Από την Ομάδα “ΑΓΡΙΑ ΧΟΡΤΑ ΘΑΜΝΟΙ ΚΑΙ ΛΟΥΛΟΎΔΙΑ ΤΟΥ ΤΟΠΟΥ ΜΑΣ” στο FACEBOOK. Η φωτογραφία είναι του Mixhalis Markodemetrakes
1.400.000 € για την αποκατάσταση του Σχολείου

Μία ιδιαίτερα θετική εξέλιξη σημειώθηκε τη Δευτέρα που μας πέρασε για τον Δήμο Μινώα Πεδιάδας, με την έγκριση χρηματοδότησης ύψους 1.400.000 ευρώ από το Υπουργείο Εσωτερικών για την αποκατάσταση του ιστορικού, διατηρητέου Δημοτικού Σχολείου Θραψανού, επισημαίνεται στη σχετική ανακοίνωση του Δήμου Μινώα Πεδιάδας. Όπως ανέφερε ο Δήμαρχος Μινώα Πεδιάδας, Βασίλης Κεγκέρογλου, με την εξέλιξη αυτή: “βρισκόμαστε ένα βήμα πιο κοντά στην αποκατάσταση του σχολείου, ώστε το ιστορικό αυτό κτίριο να είναι ξανά ασφαλές και λειτουργικό, μετά τις ανυπολόγιστες ζημιές που υπέστη από το σεισμό της 27ης Σεπτεμβρίου του 2021».

Διαβάστε ΕΔΩ ολόκληρη την είδηση όπως δημοσιεύτηκε στο CRETALIVE NEWS…
Σύκα το Δεκέμβρη, ένα δώρο από την κρητική γη

Καθώς ο Δεκέμβρης απλώνει την ψύχρα του, η φύση γύρω μας μοιάζει να ησυχάζει, ντυμένη στα γυμνά κλαδιά και τους ήσυχους τόνους του χειμώνα. Όμως, στου Γρέγο, στο Θραψανού, η γη επιφυλάσσει πάντα εκπλήξεις. Στο κτήμα του Αγησιλάου και της Στασούλας, της αδελφής μου, και αυτό που αντικρίσαμε ήταν μια εικόνα βγαλμένη από παραμύθι. Με τον κορμό της γυμνό και τα κλαδιά της να απλώνονται σαν δαντέλα στον γαλανό ουρανό, η συκιά δεν έχει πια φύλλα. Κι όμως, ανάμεσα στα κλαδιά της, κρέμονται πολλά μικρά, πράσινα σύκα!

Αυτά τα χειμωνιάτικα σύκα δεν είναι απλώς διακοσμητικά. Είναι φαγώσιμα, μια απόδειξη της μοναδικής αντοχής και γενναιοδωρίας του μεσογειακού κλίματος και της κρητικής γης. Κάτω από τον ίσκιο της, το έδαφος είναι στρωμένο με ένα καταπράσινο, ζωηρό χαλί από τριφύλλι, (ή όπως το λέμε εμείς λουλούδι) που δίνει μια νότα φρεσκάδας στη χειμωνιάτικη εικόνα. Λίγο παραπέρα, δίπλα σε έναν παραδοσιακό πέτρινο τοίχο, είναι ένα μικρό μεταλλικό υπόστεγο Εδώ η ζωή κυλάει σε ρυθμούς αγνούς, παραγωγικούς και δεμένους με τη γη. Εκείνη είναι η αρχόντισσα και ο άνθρωπος ο πιστός καλλιεργητής.

Το πράσινο “ξύπνημα” της φύσης στο Θραψανό

Είναι η εποχή που η φύση στο Θραψανό παίρνει μια βαθιά, ανακουφιστική ανάσα. Μετά την ξηρασία του καλοκαιριού, οι πρώτες, δυνατές βροχές έχουν κάνει το θαύμα τους, μεταμορφώνοντας το ξερό χώμα σε έναν ζωντανό, καταπράσινο καμβά. Οι φωτογραφίες αυτές, από το χωριό, αποκαλύπτουν μια στιγμή ηρεμίας και ελπίδας. Προχωρώντας στον χωμάτινο δρόμο, ανάμεσα στις αιωνόβιες ελιές, συναντάμε τους πρώτους κατοίκους που χαίρονται τούτο το ξύπνημα: τα προβατάκια του Αγησίλαου.

Τα πρόβατα στέκονται λες ακίνητα, σαν μικρά λευκά γλυπτά. Μοιάζουν να ατενίζουν τον επισκέπτη, αλλά στην πραγματικότητα απολαμβάνουν την πιο φρέσκια χλόη που μόλις φύτρωσε. Κάθε μπουκιά τους είναι ένα τραγούδι για τη γονιμότητα της κρητικής γης. Εδώ, κάτω από τη σκιά των δέντρων, νιώθεις τον ρυθμό της αγροτικής ζωής: αργός, σταθερός, και αιώνιος. Λίγο πιο πέρα, βρίσκεται το καλοκαιρινό καταφύγιο του κηπουρού – ο μικρός κήπος. Τώρα, είναι μια «θάλασσα» από πλούσιο, άγριο πράσινο, ένα χαλί από τριφύλλι και αγριόχορτα που προστατεύουν το χώμα από το κρύο.

Το μόνο που προεξέχει, σαν φύλακας της επόμενης σοδειάς, μια αγκινάρα, σκληροτράχηλη και έτοιμη να ανθίσει. Ο κήπος είναι τώρα σε χειμερία νάρκη, φορτίζοντας τις δυνάμεις του. Είναι η ώρα που η γη δίνει στην ίδια της την υπόσχεση για τα ζουμερά λαχανικά και τους καρπούς του ερχόμενου καλοκαιριού. Είναι κι αυτή η ατελείωτη θέα της υπαίθρου. Ανεβαίνουμε λίγο ψηλότερα. Η θέα κόβει την ανάσα. Το χωριό αυτή την εποχή στην αρχή του χειμώνα, είναι υπέροχο…

Από το Αρκαλοχώρι στο ΑΠΘ και στο Μόναχο

Όποιος θέλει να μιλήσει με τον Λεωνίδα Ασκιανάκη πρέπει πρώτα να βρει ένα κενό στο ημερολόγιό του. Και αυτό είναι οργανωμένο με χειρουργική ακρίβεια – σε ημίωρα από τις πέντε το πρωί μέχρι τις έντεκα το βράδυ. Συναντήσεις; Μόνο διαδικτυακές. Θέμα συζήτησης; Μόνο το Διάστημα. Παρότι έχει τόσα διαθέσιμα «παράθυρα», τα ραντεβού του είναι κλεισμένα εβδομάδες πριν. Πολύς φόρτος για έναν 22χρονο. Πότε κοιμάται; «Τώρα είμαι στην τελική ευθεία», λέει αφοπλιστικά. «Δεν γίνεται να αφήσω το πρότζεκτ μου στη μέση».
Τα μανιτάρια του Αγησίλαου, στο Θραψανό!

Ο Αγησίλαος το έκανε πάλι το θαύμα του! Επέστρεψε στα γνώριμα λημέρια του στο Θραψανό και γύρισε με τα χέρια γεμάτα. Φρέσκα, άγρια μανιτάρια, από τα μέρη που βγαίνουν κάθε χρόνο, ελεγμένα και πεντανόστιμα. Έτοιμα να μεταμορφωθούν στον απόλυτο μεζέ για κρασί. Γιατί τα καλύτερα δώρα της φύσης, είναι αυτά που μοιράζεσαι με καλούς φίλους. Στο Θραψανό, η γη ξέρει να κρατάει τις υποσχέσεις της, αρκεί να ξέρεις πού να ψάξεις. Και ο Αγησίλαος ξέρει.

Όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος, πιστός στο φθινοπωρινό του ραντεβού, επισκέφθηκε τα «μυστικά» του περάσματα. Εκείνα τα συγκεκριμένα σημεία που μόνο ένας έμπειρος συλλέκτης γνωρίζει. Και η φύση τον ανταμείψε γενναιόδωρα. Τα μανιτάρια που βλέπετε δεν είναι απλώς μια τυχαία συγκομιδή. Είναι ελεγμένα, σίγουρα και διαλεγμένα με προσοχή και γνώση. Είναι η επιτομή της αγνής τροφής που φτάνει από τους λόφους του χωριού, κατευθείαν στην κουζίνα.























Δυστυχώς αυτή είναι η κατάντια του κράτους (όχι της Χώρας) και της τωρινής αδιάφορης τοπικής αυτοδιοίκησης!! Κρίμα....! Δεν υπάρχουν άνθρωποι…