Αρχική » Δημοσιογραφικά

Αρχείο κατηγορίας Δημοσιογραφικά

Το αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ

Τίποτα δεν πάει χαμένο. Δείτε ΕΔΩ το αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ με όλα τα δημοσιεύματα από τη δημιουργία του μέχρι σήμερα…

Τελευταίες Αναρτήσεις:
Οι επισκέπτες μας

0 7 1 2 2 0

Μπορείτε να σχολιάσετε τα θέματα μας...
Το να εκφράζεται κανείς εδώ στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ είναι πολύ σπουδαίο για
μας που το διαχειριζόμαστε, μας κάνει να χαιρόμαστε όταν διαβάζουμε τις απόψεις σας, τις θέσεις σας, για ζητήματα που το site "σκαλίζει".
Μπορείτε λοιπόν να μας γράφετε. Μόνο που, για να τα δείτε δημοσιευμένα εδώ, θα περιμένετε λιγάκι προκειμένου να… εγκριθούν.

Ακραία καιρικά φαινόμενα χειμώνα - καλοκαίρι...

Η ζωή μας ανάμεσα στις εποχές. Η φύση γύρω μας αλλάζει, αναγεννιέται από το χειμώνα. Κι εμείς το ίδιο! Το χρειαζόμαστε αυτό. Κάποτε, τα πράγματα ήταν πιο ευδιάκριτα ανάμεσα στις εποχές. Τώρα όχι πια...
Το καλοκαίρι του 2025 που ζούμε ήδη είναι ίσως το πιο θερμό των τελευταίων δεκαετιών. Μοιάζει με αυτό του 2024... Γεμάτο καύσωνες. Αυτό κάνει πολύ δύσκολη τη ζωή μας... Οι μετεωρολόγοι μας προετοίμασαν από νωρίς και το ζούμε στο έπακρο. Και ο χειμώνας ήταν γεμάτος ακραία καιρικά φαινόμενα. Κρύο, άνυδρος καιρός, επικίνδυνος... Εμείς, που έχουμε επιλέξει να γνωρίζουμε, τι μας επιφυλάσσει το μέλλον, είμαστε σε πολύ πιο πλεονεκτική θέση από την υπόλοιπη ανθρωπότητα. Υπομονή λοιπόν και δύναμη. Όλα εξελίσσονται όπως έχει προβλεφθεί!
Οκτώβριος 2026
Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031

Ένα site που φτιάχτηκε μέσα στην πανδημία, όταν η Σούλα αποφάσισε να ασχοληθεί με κάτι που αγαπάει και λατρεύει να φτιάχνει. Τα χειροποίητα κοσμήματα! Μπορείτε να το δείτε ΕΔΩ…

Η αγγειοπλαστική παράδοση του Θραψανού Ηρακλείου Κρήτης

Η πλούσια και μακραίωνη παράδοση της αγγειοπλαστικής τέχνης στο χωριό Θραψανό Ηρακλείου το έχει αναδείξει ως το μεγαλύτερο κέντρο αγγειοπλαστικής στην Κρήτη, σταθμό για την ιστορία της νεότερης ελληνικής κεραμικής τέχνης. Σήμερα, στο χωριό εξακολουθούν να λειτουργούν εργαστήρια που κατασκευάζουν ακόμα μικρά και μεγάλα αποθηκευτικά αγγεία, γνωστά ως «θραψανιώτικα πιθάρια», τα οποία διακινούνται τόσο στην Ελλάδα, όσο και το εξωτερικό. Δείτε ΕΔΩ κι ένα υπέροχο ντοκιμαντέρ για την αγγειοπλαστική στο Θραψανό από την ΕΡΤ 3 που παίχτηκε τον Φλεβάρη του 2024. Κι ΕΔΩ ένα δημοσίευμα της εφημερίδας ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ για το χωριό μου. Δείτε ΕΔΩ ένα δημοσίευμα από τη ΦΩΝΗ του Μαλεβιζίου που δημοσιεύτηκε το 2026.

Ένας Θραψανιώτης Αγγειοπλάστης μιλά στην T.V.

Η ώρα του δειλινού...

Αναμφισβήτητα είναι η πιο όμορφη ώρα! Η ώρα του δειλινού. Φτάνει να είσαι εκεί. Την κατάλληλη ώρα, στο κατάλληλο μέρος και να απολαμβάνεις, λεπτό το λεπτό όλη αυτή την εξαιρετική εικόνα που δεν διαρκεί και πολύ.
Αυτό είναι. Να ζεις το κάθε λεπτό, να ανασαίνεις τον αέρα και να ευχαριστείς Εκείνον που έδωσε αυτό το δώρο για μας. Και να το εκτιμάμε!
Μερικοί άνθρωποι δεν ξέρουν ή δεν μπορούν, δεν είναι σε θέση να απολαύσουν τίποτα. Ψάχνουν να βρουν τι κρύβεται πίσω από το καθετί και χάνουν την ουσία, τη ζωή. Μην το κάνετε αυτό στον εαυτό σας.

Μια ανάσα καλοκαιρινή στην Τζιά

Δυο μέρες μόλις, στα τελειώματα του Αυγούστου του 2022, καταφέραμε να πάμε στη Τζιά, καλεσμένοι φίλων μας προκειμένου να μας φιλοξενήσουν. Και περάσαμε τόσο όμορφα που θα το κουβεντιάζουμε για καιρό.
Τι είναι αυτό που κάνει δεκτικούς τους ανθρώπους στο καλό, σε μια όμορφη κουβέντα, σε μια παρέα που αξίζει να τη ζήσεις και να την απολαύσεις παρά τις δυσκολίες; Το γεγονός ότι είμαστε άνθρωποι με αδυναμίες, αλλά προσπαθούμε να κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε. Αυτό είναι το μυστικό!

Ραδιόφωνα

Πατήστε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ  κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ για να ακούσετε επιλεγμένα, μουσικά, διαδικτυακα ραδιόφωνα που εκπέμπουν και στα FM... Άρα, μπορείτε να τα ακούσετε και από ένα συμβατικό ραδιόφωνο ή από το κινητό σας...

Πρωτοσέλιδα εφημερίδων:

Στήλες για τα media:

Οι εφημερίδες της Κρήτης:

Αξιόλογα Site:

Στο Πήλιο, Μάιος του 2022

Ήταν ένα ταξίδι μέσα στον Μάη… Έκανε ακόμα την ψυχρούλα του, αλλά το απολαύσαμε. Είχαμε ένα απωθημένο και το ικανοποιήσαμε. Πριν μερικά χρόνια που είχαμε πάει ένα Παρασκευο Σαββατο Κύριακο δεν το χαρήκαμε, δεν το περπατήσαμε επειδή το πρώτο πρωινό που σηκωθήκαμε βρήκαμε ένα χιόνι, καμιά 20ριά πόντους στρωμένο.
Στην κεντρική σελίδα του αρχείου του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ θα δείτε  αρκετά δημοσιεύματα. Αλλά μπορείτε να τα δείτε και από ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Αγγειοπλάστες του σήμερα

Από γενιά σε γενιά περνάει αυτή η τέχνη, του αγγειοπλάστη. Κι αν την αγκάλιαζε λίγο η Πολιτεία, όλα θα ήταν καλύτερα. Στη φωτογραφία είναι ο πατέρας μου, Λευτέρης του Κουμαλή, ως αγγειοπλάστης. Τον ακολούθησε ο γιός του, ο Κωστής Θεοδωράκης και ο εγγονός του, ο Μανώλης Βολυράκης και δίπλα του ο γιος του, ο Αγησίλαος. Δείτε ΕΔΩ ένα πολύ όμορφο δημοσίευμα από το το περιοδικό "Κ" που συνοδεύει, κάθε Κυριακή, την έκδοση της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ. Για να καταλάβετε τι λέω…

Οι γονείς μου, Λευτέρης και Παπαδιώ

Ο πατέρας μου και η μάνα μου, ο Λευτέρης και η Παπαδιώ, σε μια φωτογραφία από το γάμο της Ελένης, της κόρης της Γεωργίας μας. Ήταν σε ένα κέντρο στα Πεζά, όπου έκαναν το γλέντι. Για πάντα στην καρδιά μου, ως ότι πιο ακριβό έχω. Ανυπομονώ να τους ξαναδώ στο νέο κόσμο!

Το σπίτι μας στο χωριό

Σχεδόν τα κατάφερα να φτιάξω το σπίτι στο χωριό, κληρονομιά από τους γονείς μου, αν και μου κόστισε πολύ. Έχει ακόμα κάποιες δουλειές που πρέπει να γίνουν, αλλά σιγά - σιγά.
Μακάρι να φτιάξουν τα πράγματα και να περνάμε κάνα δυο μήνες το καλοκαίρι, εκεί. Θα μας έκανε καλό, από πολλές απόψεις... Εδώ σε έναν πίνακα ζωγραφικής μιας Γερμανίδας που φιλοξενήσαμε κάποτε και μας τον έκανε δώρο. Είναι το σπίτι μας όπως ήταν τότε! Η υπογραφή λέει, 1992!
Τα αδέλφια μου. Λιγοστεύουμε!

Μια οικογενειακή φωτογραφία που έβγαλα με τα αδέλφια μου στο γάμο τη Πόπης, της κόρης του Κωστή μας. Επάνω από αριστερά η Γεωργία μας, δεν ζει πια. Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για αυτήν. Κάτω, από αριστερά, η Στασούλα μας, δείτε για αυτήν ΕΔΩ, δίπλα της η Μαλάμω, δείτε γι’ αυτήν ΕΔΩ και δίπλα της ο Κωστής μας, που και εκείνος δεν ζει πια, δείτε ΕΔΩ.

ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ Σιδηρόδρομος τ. 183

Αυτή είναι η εφημερίδα των συνταξιούχων των ΗΣΑΠ "ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ Σιδηρόδρομος" τ. 184 που κυκλοφορεί τώρα. Για να τη δείτε πατήστε ΕΔΩ Κι ΕΔΩ το τ.183, ΕΔΩ το τ. 182, ΕΔΩ το τ.181 ΕΔΩ το τ. 180, ΕΔΩ το τ. 179, ΕΔΩ το τ.178, ΕΔΩ το τ. 177, ΕΔΩτο τ. 176, ΕΔΩ τ. 175, ΕΔΩ το τ. 174, ΕΔΩ το τ. 173, ΕΔΩ το τ. 172, ΕΔΩ το τ. 171, ΕΔΩ το τ. 170, ΕΔΩ το τ. 169, ΕΔΩ το τ.168, ΕΔΩ το τ.167 ΕΔΩ το τ.166, ΕΔΩ το τ. 165, ΕΔΩ το τ.164, ΕΔΩ το τ. 163, ΕΔΩ το τ.162. Τριάντα χρόνια αδιάλειπτης έκδοσης από τη γέννηση της, είναι μια μεγάλη επιτυχία. Παλιότερα τεύχη μπορείτε να τα δείτε σε PDF αρχείο, πηγαίνοντας στο Αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Δείτε κι ΕΔΩτο site του Σωματείου που επιμελούμαστε δημοσιογραφικά...

“Τύπος των συνταξιούχων σιδηροδρομικών” τ. 449

Έτοιμο και το 449 φύλλο... Δείτε το ΕΔΩ, Κι ΕΔΩ το τ.448, ΕΔΩ το τ.447, ΕΔΩ το τ.466, ΕΔΩ το τ.445, ΕΔΩ το τ.444, ΕΔΩ, το τ. 443, ΕΔΩ το τ. 442, ΕΔΩ το τ. 441, ΕΔΩ το τ. 440, ΕΔΩ το τ. 439, ΕΔΩ το τ. 438, ΕΔΩτο τ. 437, ΕΔΩ το τ. 436, ΕΔΩ το τ. 435, ΕΔΩ το τ. 434,  ΕΔΩ το τ. 433, ΕΔΩ το τ. 432, ΕΔΩ το τ. 431,  ΕΔΩ το τ. 430, ΕΔΩ το τ. 429, ΕΔΩ το τ. 428, ΕΔΩ το τ. 427, ΕΔΩ το τ. 426, ΕΔΩ το τ. 425, ΕΔΩ το τ. 424, ΕΔΩ το τ. 423, ΕΔΩ το τ. 422, ΕΔΩ το τ. 421, ΕΔΩ το τ. 420, ΕΔΩ το τ. 419, ΕΔΩ το τ. 418, ΕΔΩ το τ. 417, ΕΔΩ το τ. 416, ΕΔΩ το τ. 415, ΕΔΩ το τ. 414, ΕΔΩ το τ. 413, ΕΔΩ το τ. 412, ΕΔΩ το τ. 411, ΕΔΩ το τ. 410, ΕΔΩ το τ. 409, ΕΔΩ το τ. 408, ΕΔΩ το τ. 407, ΕΔΩ το τ. 406, ΕΔΩ το τ. 405 ΕΔΩ το τ. 404 ΕΔΩ το τ. 403 ΕΔΩ το τ. 402, ΕΔΩ το τ. 401, ΕΔΩ το τ.400, ΕΔΩ το τ.399, ΕΔΩ το τ.398, ΕΔΩ το τ.397, ΕΔΩ το τ.396, ΕΔΩ το τ.395 ΕΔΩ το τ.394  ΕΔΩ το τ.393 ΕΔΩ το τ. 392, ΕΔΩ το τ. 391, ΕΔΩ το τ. 390, ΕΔΩ το τ. 389, ΕΔΩ το τ. 388, ΕΔΩ το τ. 387, ΕΔΩ τ. 386 και το 385 ΕΔΩ. Σε συνάρτηση μάλιστα με το Blog, δείτε το ΕΔΩ, είναι αυτό που λειτουργεί τώρα, με πιο συχνή ενημέρωση...

Ο τόπος που αγαπώ

Αγαπώ την Κρήτη και το χωριό μου, το Θραψανό… Γράφω γι' αυτά με μια νοσταλγία. Είχα κάποτε σχέδια. Δεν είμαι βέβαιος πια, αν μπορώ να τα πραγματοποιήσω. Όταν όμως αλλάξουν τα πράγματα θα ήθελα να περνάω εδώ μερικούς μήνες, κυρίως καλοκαιρινούς. Είναι ο τόπος μου. Οι ρίζες μου. Οι αναμνήσεις μου…

Χρηστικά Site:

Γνωρίζοντας την Αθήνα!

Ένα από τα πράγματα που θα δείτε να κάνουμε σ' αυτό το site είναι ότι προσπαθούμε να γνωρίσουμε την Αθήνα. Τους τόπους που κινούμαστε, που περπατάμε, που πορευόμαστε.
Έτσι, συχνά - πυκνά, θα δείτε τέτοιες παρουσιάσεις με δρόμους, πλατείες, γειτονιές, είτε του ιστορικού κέντρου, είτε της περιφέρειας.
Μας αρέσει και το κάνουμε αυτό με χαρά, όπως εδώ που βλέπετε κάτι από την πλατεία Κοραή με τον Λυκαβηττό στο βάθος, από το κέντρο της Αθήνας, το πανεπιστήμιο.
Νίκος Ελ. Θεοδωράκης

Θα χαρώ πολύ να δω εκτεταμένα τις απόψεις σας. Γράψτε μου εδώ: [email protected]

Για την επικοινωνία μας στείλτε μου SMS στο τηλέφωνο 6932212755 που εξυπηρετείται από την VODAFON. 

Είμαστε στον 23ο χρόνο! Και είστε στον ανανεωμένο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ

Ποιος είναι ο δημοσιογράφος, Νίκος Ελ. Θεοδωράκης, που έχει την ευθύνη της ενημέρωσης και διαχείρισης αυτoύ του Site σε καθημερινή βάση; Δείτε ΕΔΩ. Κι ΕΔΩ δείτε επίσης λίγα πράγματα για την ιστορία αυτού του ιστότοπου.

Περάσαμε υπέροχα στην Τέμενη Αιγίου

Τελικά τα καταφέραμε και περάσαμε όμορφα, τη μια βδομάδα, από 10-17 Σεπτέμβρη του 2022 που πήγαμε στο παραθεριστικό κέντρο του ΟΠΑΚΕ ΟΤΕ στην Τέμενη Αιγίου. Πετύχαμε αυτό που θέλαμε. Να ξεκουραστούμε, να αλλάξουμε παραστάσεις, να φορτώσουμε τις μπαταρίες μας για το χειμώνα που έρχεται και που όλα δείχνουν ότι θα έχει ένα μεγάλο βαθμό δυσκολίας, καθώς όλα γύρω μας, ακριβαίνουν και η ανασφάλεια τα κάνει όλα χειρότερα. Ευτυχώς η ελπίδα μας για κάτι καλύτερο έχει πολύ ισχυρή βάση.

Δείτε μερικά δημοσιεύματα που κάναμε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ

Νέο τ. (184) για τον «Ηλεκτρικό Σιδηρόδρομο»

Με εμφανή τα σημάδια των δυσκολιών που αντιμετωπίζει το Σωματείο Συνταξιούχων ΗΣΑΠ, ολοκληρώθηκε και εστάλη στο πιεστήριο το νέο τεύχος (αρ. φύλλου 184, Ιούλιος – Αύγουστος – Σεπτέμβριος 2026) της περιοδικής έκδοσης «Ο ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ Σιδηρόδρομος».

Η πλέον αισθητή αλλαγή στο συγκεκριμένο φύλλο είναι ο όγκος του: το έντυπο κυκλοφορεί πλέον μειωμένο στο μισό μέγεθος, περιλαμβάνοντας μόλις 8 σελίδες αντί για τις 16 που είχαν συνηθίσει οι αναγνώστες του. Η εξέλιξη αυτή δεν είναι τυχαία, καθώς αντανακλά τη γενικότερη κρίση και τις διοικητικές εκκρεμότητες που βιώνει το Σωματείο τους τελευταίους μήνες, λειτουργώντας με αναπληρωτές και χωρίς τη συγκρότηση μόνιμου και κανονικού προεδρείου.

Παρά τις αντιξοότητες, η πρωτοσέλιδη θεματολογία του τεύχους 184 παραμένει επικεντρωμένη στα οξύτερα προβλήματα που απασχολούν τον συνταξιουχικό κόσμο. Ο κεντρικός τίτλος «ΟΙ ΚΕΡΔΙΣΜΕΝΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΧΑΜΕΝΟΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΞΑΓΓΕΛΙΕΣ ΣΤΗ Δ.Ε.Θ.» εστιάζει στα μέτρα για τη μόνιμη ενίσχυση (επίδομα 400 ευρώ) και την προσωπική διαφορά, ενώ καταγράφει την απογοήτευση των συνταξιούχων από τις κυβερνητικές εξαγγελίες και την απουσία ουσιαστικών αυξήσεων. Στο εξώφυλλο δεσπόζουν φωτογραφικά στιγμιότυπα από τις κινητοποιήσεις και τις διαμαρτυρίες των συνταξιουχικών οργανώσεων στους δρόμους, συνοδευόμενα από το διαχρονικό σύνθημα του Σωματείου: «Η σύνταξη δεν είναι παροχή ελεημοσύνης αλλά δίκαιη αναγνώριση σκληρής δουλειάς μιας ολόκληρης ζωής».

Παράλληλα, το άρθρο του Αντιπροέδρου του Σωματείου, Γιάννη Ζαχαρή, υπό τον τίτλο «Από την απόλυτη ξεγνοιασιά του καλοκαιριού στην ωμή πραγματικότητα του φθινοπώρου», σηματοδοτεί την επιστροφή στις καθημερινές οικονομικές και κοινωνικές υποχρεώσεις, καλώντας τα μέλη σε συσπείρωση και τακτική παρουσία στις δράσεις του Σωματείου.

Η συρρίκνωση της ύλης αποτελεί μια υπενθύμιση ότι η πολυτέλεια της αναμονής εξαντλείται. Η ελπίδα όλων είναι η εσωτερική αυτή «μπόρα» να ξεπεραστεί σύντομα, ώστε το ιστορικό Σωματείο των συνταξιούχων του ΗΣΑΠ να βρει ξανά τον βηματισμό του και το έντυπό του να επιστρέψει στην πληρότητα των παλιών, λαμπρών εποχών του.

71.000+ επισκέψεις, δύναμη ενημέρωσης

Ένα σημαντικό ορόσημο πέτυχε η ιστοσελίδα του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ, επιβεβαιώνοντας πως η ειλικρινής, ανθρωποκεντρική ενημέρωση έχει πάντα τη δική της ξεχωριστή θέση στην καρδιά των αναγνωστών μας.

Με περισσότερες από 71.000 επισκέψεις, ο ιστότοπος συνεχίζει την ανοδική του τροχιά, μετατρέποντας τη σταθερή εμπιστοσύνη του κοινού σε μια ζωντανή, αμφίδρομη σχέση. Σε μια εποχή όπου ο ψηφιακός κόσμος κατακλύζεται από επιφανειακές ειδήσεις, αλγοριθμικό περιεχόμενο και ανούσιο εντυπωσιασμό, ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ επιλέγει συνειδητά έναν διαφορετικό δρόμο: αυτόν της αλήθειας, της συναισθηματικής νοημοσύνης και της ουσιαστικής επικοινωνίας.

Η επιτυχία αυτή δεν είναι απλώς ένας αριθμός σε κάποιο στατιστικό διάγραμμα. Αποτελεί την έμπρακτη επιβράβευση μιας καθημερινής προσπάθειας να αναδειχθούν τα θέματα που αγγίζουν πραγματικά τον άνθρωπο. Στον ιστότοπο, η επικαιρότητα και η αρθρογραφία δεν αντιμετωπίζονται ψυχρά. Αντίθετα, προσεγγίζονται μέσα από τη ματιά του αληθινού ανθρώπου — με τις ευαισθησίες, τις ανησυχίες, τις αδυναμίες αλλά και τις μεγάλες ελπίδες που συνοδεύουν τη σύγχρονη ζωή.

Η θεματολογία της ιστοσελίδας εστιάζει στις πραγματικές εμπειρίες που βιώνουμε όλοι μας, μακριά από ωραιοποιήσεις και ξύλινο λόγο. Αυτή η αυθεντικότητα είναι που κάνει τους αναγνώστες όχι απλώς να επισκέπτονται τη σελίδα, αλλά να νιώθουν κομμάτι μιας ευρύτερης κοινότητας που μοιράζεται κοινούς προβληματισμούς και αξίες.

Ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ» εκφράζει τη βαθιά της ευγνωμοσύνη του προς το αναγνωστικό κοινό, τονίζοντας πως η δική του αγάπη και στήριξη είναι ο πραγματικός κινητήριος μοχλός για τη συνέχεια.

«Δίνετε μ’ αυτόν τον τρόπο αξία στην προσπάθεια που κάνουμε καθημερινά να μιλάμε με αλήθειες για εκείνα που ζούμε στην ζωή και βιώνουμε ως αληθινοί άνθρωποι με αισθήματα και αδυναμίες. Τιμή μας! Σας ευχαριστούμε…»

Το ορόσημο των 71.000+ επισκέψεων δεν αποτελεί το φινάλε μιας διαδρομής, αλλά την αφετηρία για ακόμη μεγαλύτερους στόχους. Με την ίδια αφοσίωση, το μεράκι και τον σεβασμό προς τον αναγνώστη, το «Θραψανιώτης» δεσμεύεται να συνεχίσει να προσφέρει έγκυρο, ανθρώπινο και ουσιαστικό περιεχόμενο.

Η πορεία συνεχίζεται — πάντα με γνώμονα την αλήθεια και την καθαρή ματιά στα πράγματα…

Περιστέρι: Ισορροπημένη ανάπτυξη της γειτονιάς

Το Περιστέρι, η τέταρτη μεγαλύτερη πόλη της Ελλάδας, είναι ένας τόπος που πολλοί από εμάς «χωρίζαμε» νοητά με τον Κηφισό για χρόνια. Ήταν «εκεί, απέναντι», ένας δήμος-γίγαντας που τον γνωρίζαμε κυρίως από τις ειδήσεις ή ως πέρασμα. Τα τελευταία χρόνια όμως, αυτό αλλάζει. Αρχίσαμε να τον ανακαλύπτουμε. Είδαμε το κέντρο του να σφύζει από ζωή, την αναπτυγμένη αγορά του να ανταγωνίζεται τις καλύτερες της Αθήνας, και τα μαγαζιά εστίασης, ιδιαίτερα αυτά, να γίνονται προορισμός για όλη την Αττική. Αυτό το λαμπερό, σύγχρονο πρόσωπο του Περιστερίου είναι πραγματικό και εντυπωσιακό.

Όμως, χθες βρεθήκαμε σε μια άλλη, πιο «λαϊκή» γειτονιά του, εκεί κοντά στη γέφυρα της Λένορμαν, μακριά από τους κεντρικούς πεζόδρομους. Και η αίσθηση που αποκομίσαμε ήταν η ίδια: Το Περιστέρι δεν αναπτύσσεται μόνο στη βιτρίνα του. Αναπτύσσεται ισορροπημένα σε όλη του την έκταση. Καταγράψαμε χαρακτηριστικά στιγμιότυπα που αποπνέουν αυτήν ακριβώς την ισορροπία. Είναι η καθημερινότητα των ανθρώπων που εργάζονται, που κινούνται, που ζουν τον δήμο τους. Δεν είναι ένα αποστειρωμένο τοπίο, αλλά μια ζωντανή αρτηρία. Προχωρώντας, η εικόνα μιας πολυκατοικίας με έντονο το στοιχείο της τοπικής οικονομίας –μια πινακίδα που διαφημίζει «Ψυγεία Αυτοκινήτων, Μπαταρίες»– δίπλα σε σύγχρονα διαμερίσματα, μιλάει για μια περιοχή που διατηρεί τον βιοτεχνικό/εμπορικό της χαρακτήρα, την ίδια στιγμή που εκσυγχρονίζεται οικιστικά.

Είναι αυτή η μίξη που δίνει βάθος και αυθεντικότητα. Δεν έχουμε να κάνουμε με μια «κρεβατοκάμαρα» της Αθήνας, αλλά με έναν τόπο που παράγει και ζει. Μετά βλέπουμε την οικιστική πλευρά. Στενοί, καθαροί δρόμοι, φροντισμένα πεζοδρόμια, σύγχρονα αυτοκίνητα παρκαρισμένα με τάξη, και πολυκατοικίες που, αν και «λαϊκές», είναι καλοδιατηρημένες. Η έντονη παρουσία του πρασίνου, όπως τα δέντρα και οι γλάστρες στα μπαλκόνια της πολυκατοικίας με την καμάρα, δείχνει φροντίδα και μεράκι από τους κατοίκους. Αυτή η εικόνα της νοικοκυροσύνης δεν είναι τυχαία. Σίγουρα, ένα μεγάλο μερίδιο ανήκει στη διοίκηση του Δήμου. Ο άνθρωπος που βρίσκεται στο τιμόνι του για αρκετές δεκαετίες φαίνεται πως έχει καταφέρει να εμπνεύσει μια αίσθηση «κοινού» χώρου. Δεν είναι μόνο τα μεγάλα έργα, αλλά η καθημερινή καθαριότητα, ο φωτισμός, η φροντίδα του αστικού εξοπλισμού που κάνει τη διαφορά.

Ωστόσο, το μεγαλύτερο μερίδιο ίσως ανήκει στους ίδιους τους κατοίκους. Υπάρχει μια εμφανής αλλαγή νοοτροπίας. Οι Περιστεριώτες προσαρμόζονται στις νέες συνθήκες, αγαπούν και σέβονται τη γειτονιά τους. Η εικόνα αυτής της ισορροπημένης ανάπτυξης είναι το αποτέλεσμα μιας σιωπηρής, αλλά ισχυρής, συμφωνίας μεταξύ διοίκησης και πολιτών. Σε αυτή τη γειτονιά, μακριά από τη «βιτρίνα», το Περιστέρι μας έδειξε το πραγματικό του πρόσωπο: Ένα πρόσωπο αυθεντικό, εργατικό, και κυρίως, ισορροπημένο. Ένα παράδειγμα προς μίμηση.

Αγαπούμε αυτό που κάνουμε και φαίνεται…

Όταν 70.000+ διαφορετικοί άνθρωποι, μοναδικοί αναγνώστες επισκέπτονται τον «Θραψανιώτη» αυτό δεν αποτελεί απλώς έναν εντυπωσιακό αριθμό στα στατιστικά μας. Αποδεικνύει στην πράξη ότι υπάρχει ακόμη χώρος, δίψα και απαίτηση για ποιοτική ενημέρωση που δεν χαρίζεται σε εύκολες λύσεις, δεν ανακυκλώνει δελτία τύπου και δεν λειτουργεί με τον αυτόματο πιλότο της σύγχρονης διαδικτυακής δημοσιογραφίας. Σε μια εποχή που η είδηση συχνά συρρικνώνεται σε τίτλους-δόλωματα (clickbait) και η σκέψη περιορίζεται σε μια τυποποιημένη αντιγραφή, η δική σας παρουσία εδώ μας υπενθυμίζει γιατί ξεκινήσαμε αυτό το ταξίδι πριν πολλά – πολλά χρόνια.

Η σύγχρονη ενημέρωση τείνει να μοιάζει με γραμμή παραγωγής… Τα στερεότυπα, τα προκαθορισμένα καλούπια και το ατελείωτο “κόπι πέιστ” έχουν μετατρέψει μεγάλο μέρος του τοπίου σε έναν μονότονο «θόρυβο». Η αληθινή δημοσιογραφία, όμως, απαιτεί κόπο, χρόνο και επιμονή. Απαιτεί φυσική παρουσία στα γεγονότα, διασταύρωση στοιχείων, έρευνα στο πεδίο και, πάνω απ’ όλα, σεβασμό στον άνθρωπο που διαβάζει στην άλλη άκρη της οθόνης. Απαιτεί φαντασία για να αναδειχθούν οι ιστορίες που μένουν στη σκιά και θάρρος για να ειπωθούν τα πράγματα με το όνομα τους.

Όταν λοιπόν 70.000 διαφορετικές IP επιλέγουν συνειδητά να προσπεράσουν την ευκολία της τυποποιημένης πληροφορίας για να αναζητήσουν μια καθαρή, αυτόνομη και υπεύθυνη φωνή, η σχέση εκδότη (που λέει ο λόγος…) και κοινού μετατρέπεται σε κάτι πολύ πιο ουσιαστικό: γίνεται κοινωνικό συμβόλαιο.

Αυτό το ορόσημο δεν αποτελεί λόγο για έπαρση. Αντιθέτως, βαραίνει τους ώμους μας με μεγαλύτερη ευθύνη. Μεγαλύτερη ανάγκη για προσοχή, μεγαλύτερη αίσθηση καθήκοντος απέναντι στον τόπο μας και στους ανθρώπους του. Ο «Θραψανιώτης» γεννήθηκε για να είναι το βήμα της τοπικής κοινωνίας, να αναδεικνύει τα προβλήματα, να καταγράφει τις αγωνίες και να τιμά τις προσπάθειες που συχνά αγνοούνται από τα μεγάλα κέντρα αποφάσεων.

Συνεχίζουμε μαζί, με την ίδια αταλάντευτη διάθεση για αλήθεια και με το βλέμμα στραμμένο στην ουσία και όχι στην επιφάνεια των πραγμάτων. Σας ευχαριστούμε από καρδιάς για την τιμή, την εμπιστοσύνη και κυρίως για το κριτικό σας βλέμμα που μας κρατά σε εγρήγορση. Η πορεία συνεχίζεται και η ευθύνη γίνεται πυξίδα μας.

Ετοιμάζουμε το νέο τεύχος του ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΥ

Στο Σωματείο Συνταξιούχων ΗΣΑΠ, στον Πειραιά, ο χρόνος μοιάζει να έχει παγώσει σε μια ανήσυχη αναμονή. Κατεβαίνω σήμερα στα γραφεία με έναν σκοπó ξεκάθαρο: να συγκεντρώσω το απαραίτητο υλικό για τη νέα έκδοση της εφημερίδας του «ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΥ Σιδηρόδρομου». Όμως, καθώς διασχίζω την πόρτα, το συναίσθημα είναι βαρύ. Εδώ και μήνες, κοντά έναν ολόκληρο χρόνο, το Σωματείο βρίσκεται σε μια διαρκή, επώδυνη κατάσταση μετάβασης. Οι δυσκολίες είναι πια καθημερινές, αγγίζοντας ακόμα και τα πιο απλά, τα αυτονόητα πράγματα που άλλοτε διεκπεραιώνονταν με συνοπτικές διαδικασίες και αστείρευτο μεράκι.

Είμαι κοντά σε αυτούς τους ανθρώπους σχεδόν τριάντα χρόνια τώρα. Μαζί, σε εποχές με έντονους αγώνες και ζωντανές διεκδικήσεις, «γεννήσαμε» αυτή την εφημερίδα. Την ποτίσαμε με τις αγωνίες μας, τα όνειρά μας, τις ιστορίες μιας ζωής στις γραμμές του τρένου που ένωσε γενιές. Γι’ αυτό και σήμερα η καρδιά μου θλίβεται με όλο αυτό που ζω. Βλέπω τους ίδιους ανθρώπους, τους συντρόφους μιας ζωής, να παλεύουν όχι μόνο με τα προβλήματα της ηλικίας και της εποχής, αλλά και με μια εσωτερική στασιμότητα που μουδιάζει το πνεύμα του συλλογικού αγώνα.

Στα πρόσωπα των παλαιών συναδέλφων διακρίνεις την ίδια παλιά, γνήσια ζεστασιά, αλλά ταυτόχρονα και μια σιωπηλή κούραση. Τα γραφεία, κάποτε κέντρο αποφάσεων, ζωντανών συζητήσεων και αδιάκοπης κίνησης, μοιάζουν πια απόμακρα, φορτωμένα με αρχεία που περιμένουν το χέρι που θα τα ξαναζωντανέψει. Κάθε γωνία κουβαλάει μνήμες από γενικές συνελεύσεις, από τυπογραφικά δοκίμια που διορθώνονταν ως αργά το βράδυ, από καφέδες που έδιναν νέες ιδέες.

Και όμως, παρά τη θλίψη και τις δυσκολίες, αρνούμαι να πιστέψω πως αυτός είναι ο επίλογος. Το Σωματείο Συνταξιούχων ΗΣΑΠ υπήρξε επί δεκαετίες φωτεινό παράδειγμα και σημείο αναφοράς. Ήταν ένα ζωντανό και πρωτοπόρο πρωτοβάθμιο σωματείο που δεν φοβήθηκε ποτέ να τα βάλει με τα δύσκολα, να οργανώσει, να διεκδικήσει, να εμπνεύσει. Μακάρι η σημερινή εικόνα να είναι απλώς μια παρένθεση, κάτι περαστικό που θα δώσει τη θέση του στην αναγέννηση.

Η εφημερίδα, ο «ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ Σιδηρόδρομος», πρέπει να συνεχίσει να κυκλοφορεί, να ενημερώνει, να θυμίζει ποιοι είναι και από πού έρχονται. Γιατί οι αγώνες δεν συνταξιοδοτούνται ποτέ, ούτε ξεθωριάζουν στα συρτάρια. Και όσο υπάρχουν άνθρωποι που νοιάζονται, η φλόγες αυτής της ιστορίας θα βρίσκουν πάντα τον τρόπο να ξαναφουντώνουν.

Περάσαμε και τον κάβο των 69.000 αναγνωστών

Τις τελευταίες ημέρες, η οικογένειά μας μεγάλωσε με έναν τρόπο που μας γεμίζει υπερηφάνεια, συγκίνηση και, πάνω απ’ όλα, βαθιά ευθύνη. Περισσότεροι από 69.000 ξεχωριστοί αναγνώστες πέρασαν την ψηφιακή μας πόρτα, αλληλεπίδρασαν με το περιεχόμενό μας και επέλεξαν τον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ για την ενημέρωση, τον προβληματισμό και την ψυχαγωγία τους. Αυτός ο αριθμός δεν είναι απλώς μια ψυχρή στατιστική σε ένα γράφημα· είναι η ζωντανή επιβεβαίωση της σχέσης εμπιστοσύνης που χτίζουμε μαζί σας καθημερινά, βήμα-βήμα, λέξη-λέξη.

Οι δείκτες αναγνωσιμότητας της ιστοσελίδας μας καταγράφουν μια σταθερά ανοδική τροχιά. Για όλους εμάς που εργαζόμαστε καθημερινά πίσω από τις οθόνες, αυτή η εξέλιξη σημαίνει κάτι πολύ βαθύτερο από μια απλή επιτυχία: σημαίνει αναγνώριση, αποδοχή και εμπιστοσύνη. Σε μια εποχή όπου ο καταιγισμός των πληροφοριών είναι συνεχής και η ψηφιακή επικαιρότητα συχνά αναλώνεται σε επιφανειακούς εντυπωσιασμούς, η δική σας επιλογή να μας ξεχωρίσετε αποτελεί την πιο ισχυρή επιβράβευση της προσπάθειάς μας.

Ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ γεννήθηκε με όραμα να αποτελέσει μια φωνή αυθεντική, άμεση και ουσιαστική. Στόχος μας ήταν και παραμένει η ανάδειξη των θεμάτων που αγγίζουν την καθημερινότητα, την τοπική κοινωνία, τον πολιτισμό, την οικονομία και τις αληθινές ιστορίες των ανθρώπων γύρω μας. Η εμπιστοσύνη που μας δείχνετε αποδεικνύει ότι η συνέπεια, η εγκυρότητα και ο σεβασμός προς τον αναγνώστη έχουν ακόμη πρωταρχική αξία. Η δυναμική αυτή ανάπτυξη επιβεβαιώνει ότι το εγχείρημά μας όχι μόνο ριζώνει, αλλά εξελίσσεται με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.

Αυτή η ανοδική πορεία, ωστόσο, δεν μας εφησυχάζει. Αντίθετα, λειτουργεί ως ο ισχυρότερος καταλύτης για τη συνέχεια. Μας δεσμεύει να γίνουμε ακόμη καλύτεροι, να εμπλουτίσουμε τη θεματολογία μας, να αναζητήσουμε νέες δημοσιογραφικές προσεγγίσεις και να παραμείνουμε στην πρώτη γραμμή της υπεύθυνης ενημέρωσης. Κάθε κλικ, κάθε ανάγνωση και κάθε σχόλιό σας αποτελεί οδηγό για τα επόμενα βήματά μας.

Θέλουμε να σας απευθύνουμε ένα μεγάλο, ειλικρινές «ευχαριστούμε» από καρδιάς. Ευχαριστούμε τους σταθερούς μας φίλους που μας ακολουθούν από την πρώτη στιγμή, αλλά και όλους εσάς που γίνατε μέρος της παρέας μας τις τελευταίες ημέρες. Η δική σας στήριξη είναι η κινητήριος δύναμή μας.

Συνεχίζουμε μαζί, πάντα με την ίδια αφοσίωση, το ίδιο μεράκι και την ίδια προσήλωση στην ποιότητα. Ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ είναι εδώ, δυναμώνει καθημερινά και προχωρά μπροστά — χάρη σε εσάς!

Η Πανσέληνος Σεπτεμβρίου στα καλύτερα της

Η πανσέληνος του Σεπτεμβρίου αποτελεί παραδοσιακά ένα από τα πιο ατμοσφαιρικά και αγαπημένα αστρονομικά φαινόμενα του φθινοπώρου. Για το 2026, το ολόγιομο φεγγάρι στόλισε τον αττικό ουρανό το Σάββατο 26 Σεπτεμβρίου (με την πληρότητά του να παρατηρείται τις πρώτες πρωινές ώρες, προσφέροντας παράλληλα ένα εντυπωσιακό θέαμα κατά την ανατολή του τόσο το βράδυ της Παρασκευής 27 όσο και της Κυριακής).

Η πανσέληνος του Σεπτεμβρίου είναι ευρύτερα γνωστή ως το «Φεγγάρι της Σοδειάς» (Harvest Moon). Η ονομασία αυτή έχει τις ρίζες της στις παραδόσεις των ιθαγενών αμερικανικών φυλών, αλλά και των αγροτικών πληθυσμών της Ευρώπης.

Ο λόγος που πήρε αυτό το όνομα είναι καθαρά πρακτικός και συνδέεται με τη γεωργία:

  • Η Φθινοπωρινή Ισημερία: Πρόκειται για την πανσέληνο που βρίσκεται πλησιέστερα χρονικά στη φθινοπωρινή ισημερία.
  • Το Φως της Νύχτας: Εκείνες τις ημέρες, το φεγγάρι ανατέλλει πολύ πιο γρήγορα μετά τη δύση του ηλίου σε σχέση με τις υπόλοιπες περιόδους του έτους.
  • Η Βοήθεια στους Αγρότες: Το έντονο, παρατεταμένο φως του φεγγαριού αμέσως μόλις έπεφτε το σκοτάδι επέτρεπε στους αγρότες να συνεχίζουν τη συγκομιδή των καρπών (όπως τα καλαμπόκια και τα φρούτα) αργά μέσα στη νύχτα, πριν ξεκινήσουν οι πρώτες βροχές και τα κρύα του φθινοπώρου.

Εκδηλώσεις στον Αττικό Ουρανό

Όπως κάθε χρόνο, η φθινοπωρινή πανσέληνος προσφέρει μια μοναδική ευκαιρία για νυχτερινές εξορμήσεις κάτω από το αττικό φως. Αν και το Υπουργείο Πολιτισμού διοργανώνει κατά κύριο λόγο το μεγάλο πρόγραμμα δωρεάν εισόδου σε αρχαιολογικούς χώρους και μουσείο για την Πανσέληνο του Αυγούστου, η πανσέληνος του Σεπτεμβρίου συνοδεύεται επίσης από σημαντικές πρωτοβουλίες:

  • Αρχαιολογικοί Χώροι & Μουσεία: Επιλεγμένα αττικά τοπόσημα και μουσεία συνηθίζουν να παρατείνουν το ωράριό τους ή να φιλοξενούν μουσικές βραδιές.
  • Αστρονομικές Παρατηρήσεις: Ερασιτεχνικοί αστρονομικοί σύλλογοι και φορείς (όπως στο Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών) διοργανώνουν συχνά βραδιές παρατήρησης με τηλεσκόπια για το κοινό.
  • Πολιτιστικά Φεστιβάλ: Στο πλαίσιο των φθινοπωρινών φεστιβάλ των δήμων της Αττικής (όπως στους λόφους της Αθήνας, στο Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος ή στην παραλιακή ζώνη), προγραμματίζονται συναυλίες και προβολές υπό το φως του φεγγαριού.

Για όσους αγαπούν να στρέφουν το βλέμμα ψηλά, ελπίζω να τα κατάφερα στις 26 Σεπτεμβρίου 2026. Πρόσφερε την τέλεια αφορμή για μια βόλτα στον Λόφο του Φιλοπάππου, το Σούνιο ή την ακτογραμμή της Αττικής, απολαμβάνοντας τη μοναδική λάμψη του «Φεγγαριού της Σοδειάς».