Αρχική » Ζωή

Αρχείο κατηγορίας Ζωή

Το αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ

Τίποτα δεν πάει χαμένο. Δείτε ΕΔΩ το αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ με όλα τα δημοσιεύματα από τη δημιουργία του μέχρι σήμερα…

Τελευταίες Αναρτήσεις:
Οι επισκέπτες μας

0 5 4 9 8 5

Μπορείτε να σχολιάσετε τα θέματα μας...
Το να εκφράζεται κανείς εδώ στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ είναι πολύ σπουδαίο για
μας που το διαχειριζόμαστε, μας κάνει να χαιρόμαστε όταν διαβάζουμε τις απόψεις σας, τις θέσεις σας, για ζητήματα που το site "σκαλίζει".
Μπορείτε λοιπόν να μας γράφετε. Μόνο που, για να τα δείτε δημοσιευμένα εδώ, θα περιμένετε λιγάκι προκειμένου να… εγκριθούν.

Ακραία καιρικά φαινόμενα χειμώνα - καλοκαίρι...

Η ζωή μας ανάμεσα στις εποχές. Η φύση γύρω μας αλλάζει, αναγεννιέται από το χειμώνα. Κι εμείς το ίδιο! Το χρειαζόμαστε αυτό. Κάποτε, τα πράγματα ήταν πιο ευδιάκριτα ανάμεσα στις εποχές. Τώρα όχι πια...
Το καλοκαίρι του 2025 που ζούμε ήδη είναι ίσως το πιο θερμό των τελευταίων δεκαετιών. Μοιάζει με αυτό του 2024... Γεμάτο καύσωνες. Αυτό κάνει πολύ δύσκολη τη ζωή μας... Οι μετεωρολόγοι μας προετοίμασαν από νωρίς και το ζούμε στο έπακρο. Και ο χειμώνας ήταν γεμάτος ακραία καιρικά φαινόμενα. Κρύο, άνυδρος καιρός, επικίνδυνος... Εμείς, που έχουμε επιλέξει να γνωρίζουμε, τι μας επιφυλάσσει το μέλλον, είμαστε σε πολύ πιο πλεονεκτική θέση από την υπόλοιπη ανθρωπότητα. Υπομονή λοιπόν και δύναμη. Όλα εξελίσσονται όπως έχει προβλεφθεί!
Ιούλιος 2026
Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031  

Ένα site που φτιάχτηκε μέσα στην πανδημία, όταν η Σούλα αποφάσισε να ασχοληθεί με κάτι που αγαπάει και λατρεύει να φτιάχνει. Τα χειροποίητα κοσμήματα! Μπορείτε να το δείτε ΕΔΩ…

Η αγγειοπλαστική παράδοση του Θραψανού Ηρακλείου Κρήτης

Η πλούσια και μακραίωνη παράδοση της αγγειοπλαστικής τέχνης στο χωριό Θραψανό Ηρακλείου το έχει αναδείξει ως το μεγαλύτερο κέντρο αγγειοπλαστικής στην Κρήτη, σταθμό για την ιστορία της νεότερης ελληνικής κεραμικής τέχνης. Σήμερα, στο χωριό εξακολουθούν να λειτουργούν εργαστήρια που κατασκευάζουν ακόμα μικρά και μεγάλα αποθηκευτικά αγγεία, γνωστά ως «θραψανιώτικα πιθάρια», τα οποία διακινούνται τόσο στην Ελλάδα, όσο και το εξωτερικό. Δείτε ΕΔΩ κι ένα υπέροχο ντοκιμαντέρ για την αγγειοπλαστική στο Θραψανό από την ΕΡΤ 3 που παίχτηκε τον Φλεβάρη του 2024. Κι ΕΔΩ ένα δημοσίευμα της εφημερίδας ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ για το χωριό μου. Δείτε ΕΔΩ ένα δημοσίευμα από τη ΦΩΝΗ του Μαλεβιζίου που δημοσιεύτηκε το 2026.

Ένας Θραψανιώτης Αγγειοπλάστης μιλά στην T.V.

Η ώρα του δειλινού...

Αναμφισβήτητα είναι η πιο όμορφη ώρα! Η ώρα του δειλινού. Φτάνει να είσαι εκεί. Την κατάλληλη ώρα, στο κατάλληλο μέρος και να απολαμβάνεις, λεπτό το λεπτό όλη αυτή την εξαιρετική εικόνα που δεν διαρκεί και πολύ.
Αυτό είναι. Να ζεις το κάθε λεπτό, να ανασαίνεις τον αέρα και να ευχαριστείς Εκείνον που έδωσε αυτό το δώρο για μας. Και να το εκτιμάμε!
Μερικοί άνθρωποι δεν ξέρουν ή δεν μπορούν, δεν είναι σε θέση να απολαύσουν τίποτα. Ψάχνουν να βρουν τι κρύβεται πίσω από το καθετί και χάνουν την ουσία, τη ζωή. Μην το κάνετε αυτό στον εαυτό σας.

Μια ανάσα καλοκαιρινή στην Τζιά

Δυο μέρες μόλις, στα τελειώματα του Αυγούστου του 2022, καταφέραμε να πάμε στη Τζιά, καλεσμένοι φίλων μας προκειμένου να μας φιλοξενήσουν. Και περάσαμε τόσο όμορφα που θα το κουβεντιάζουμε για καιρό.
Τι είναι αυτό που κάνει δεκτικούς τους ανθρώπους στο καλό, σε μια όμορφη κουβέντα, σε μια παρέα που αξίζει να τη ζήσεις και να την απολαύσεις παρά τις δυσκολίες; Το γεγονός ότι είμαστε άνθρωποι με αδυναμίες, αλλά προσπαθούμε να κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε. Αυτό είναι το μυστικό!

Ραδιόφωνα

Πατήστε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ  κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ για να ακούσετε επιλεγμένα, μουσικά, διαδικτυακα ραδιόφωνα που εκπέμπουν και στα FM... Άρα, μπορείτε να τα ακούσετε και από ένα συμβατικό ραδιόφωνο ή από το κινητό σας...

Πρωτοσέλιδα εφημερίδων:

Στήλες για τα media:

Οι εφημερίδες της Κρήτης:

Αξιόλογα Site:

Στο Πήλιο, Μάιος του 2022

Ήταν ένα ταξίδι μέσα στον Μάη… Έκανε ακόμα την ψυχρούλα του, αλλά το απολαύσαμε. Είχαμε ένα απωθημένο και το ικανοποιήσαμε. Πριν μερικά χρόνια που είχαμε πάει ένα Παρασκευο Σαββατο Κύριακο δεν το χαρήκαμε, δεν το περπατήσαμε επειδή το πρώτο πρωινό που σηκωθήκαμε βρήκαμε ένα χιόνι, καμιά 20ριά πόντους στρωμένο.
Στην κεντρική σελίδα του αρχείου του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ θα δείτε  αρκετά δημοσιεύματα. Αλλά μπορείτε να τα δείτε και από ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Αγγειοπλάστες του σήμερα

Από γενιά σε γενιά περνάει αυτή η τέχνη, του αγγειοπλάστη. Κι αν την αγκάλιαζε λίγο η Πολιτεία, όλα θα ήταν καλύτερα. Στη φωτογραφία είναι ο πατέρας μου, Λευτέρης του Κουμαλή, ως αγγειοπλάστης. Τον ακολούθησε ο γιός του, ο Κωστής Θεοδωράκης και ο εγγονός του, ο Μανώλης Βολυράκης και δίπλα του ο γιος του, ο Αγησίλαος. Δείτε ΕΔΩ ένα πολύ όμορφο δημοσίευμα από το το περιοδικό "Κ" που συνοδεύει, κάθε Κυριακή, την έκδοση της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ. Για να καταλάβετε τι λέω…

Οι γονείς μου, Λευτέρης και Παπαδιώ

Ο πατέρας μου και η μάνα μου, ο Λευτέρης και η Παπαδιώ, σε μια φωτογραφία από το γάμο της Ελένης, της κόρης της Γεωργίας μας. Ήταν σε ένα κέντρο στα Πεζά, όπου έκαναν το γλέντι. Για πάντα στην καρδιά μου, ως ότι πιο ακριβό έχω. Ανυπομονώ να τους ξαναδώ στο νέο κόσμο!

Το σπίτι μας στο χωριό

Σχεδόν τα κατάφερα να φτιάξω το σπίτι στο χωριό, κληρονομιά από τους γονείς μου, αν και μου κόστισε πολύ. Έχει ακόμα κάποιες δουλειές που πρέπει να γίνουν, αλλά σιγά - σιγά.
Μακάρι να φτιάξουν τα πράγματα και να περνάμε κάνα δυο μήνες το καλοκαίρι, εκεί. Θα μας έκανε καλό, από πολλές απόψεις... Εδώ σε έναν πίνακα ζωγραφικής μιας Γερμανίδας που φιλοξενήσαμε κάποτε και μας τον έκανε δώρο. Είναι το σπίτι μας όπως ήταν τότε! Η υπογραφή λέει, 1992!
Τα αδέλφια μου. Λιγοστεύουμε!

Μια οικογενειακή φωτογραφία που έβγαλα με τα αδέλφια μου στο γάμο τη Πόπης, της κόρης του Κωστή μας. Επάνω από αριστερά η Γεωργία μας, δεν ζει πια. Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για αυτήν. Κάτω, από αριστερά, η Στασούλα μας, δείτε για αυτήν ΕΔΩ, δίπλα της η Μαλάμω, δείτε γι’ αυτήν ΕΔΩ και δίπλα της ο Κωστής μας, που και εκείνος δεν ζει πια, δείτε ΕΔΩ.

ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ Σιδηρόδρομος τ. 183

Αυτή είναι η εφημερίδα των συνταξιούχων των ΗΣΑΠ "ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ Σιδηρόδρομος" τ. 183 που κυκλοφορεί τώρα. Για να τη δείτε πατήστε ΕΔΩ. Κι ΕΔΩ το τ. 182, ΕΔΩ το τ.181 ΕΔΩ το τ. 180, ΕΔΩ το τ. 179, ΕΔΩ το τ.178, ΕΔΩ το τ. 177, ΕΔΩτο τ. 176, ΕΔΩ τ. 175, ΕΔΩ το τ. 174, ΕΔΩ το τ. 173, ΕΔΩ το τ. 172, ΕΔΩ το τ. 171, ΕΔΩ το τ. 170, ΕΔΩ το τ. 169, ΕΔΩ το τ.168, ΕΔΩ το τ.167 ΕΔΩ το τ.166, ΕΔΩ το τ. 165, ΕΔΩ το τ.164, ΕΔΩ το τ. 163, ΕΔΩ το τ.162. Τριάντα χρόνια αδιάλειπτης έκδοσης από τη γέννηση της, είναι μια μεγάλη επιτυχία. Παλιότερα τεύχη μπορείτε να τα δείτε σε PDF αρχείο, πηγαίνοντας στο Αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Δείτε κι ΕΔΩτο site του Σωματείου που επιμελούμαστε δημοσιογραφικά...

“Τύπος των συνταξιούχων σιδηροδρομικών” τ. 447

Έτοιμο και το και το 448 φύλλο... Δείτε το ΕΔΩ Κι ΕΔΩ το τ.447, ΕΔΩ το τ.466, ΕΔΩ το τ.445, ΕΔΩ το τ.444, ΕΔΩ, το τ. 443, ΕΔΩ το τ. 442, ΕΔΩ το τ. 441, ΕΔΩ το τ. 440, ΕΔΩ το τ. 439, ΕΔΩ το τ. 438, ΕΔΩτο τ. 437, ΕΔΩ το τ. 436, ΕΔΩ το τ. 435, ΕΔΩ το τ. 434,  ΕΔΩ το τ. 433, ΕΔΩ το τ. 432, ΕΔΩ το τ. 431,  ΕΔΩ το τ. 430, ΕΔΩ το τ. 429, ΕΔΩ το τ. 428, ΕΔΩ το τ. 427, ΕΔΩ το τ. 426, ΕΔΩ το τ. 425, ΕΔΩ το τ. 424, ΕΔΩ το τ. 423, ΕΔΩ το τ. 422, ΕΔΩ το τ. 421, ΕΔΩ το τ. 420, ΕΔΩ το τ. 419, ΕΔΩ το τ. 418, ΕΔΩ το τ. 417, ΕΔΩ το τ. 416, ΕΔΩ το τ. 415, ΕΔΩ το τ. 414, ΕΔΩ το τ. 413, ΕΔΩ το τ. 412, ΕΔΩ το τ. 411, ΕΔΩ το τ. 410, ΕΔΩ το τ. 409, ΕΔΩ το τ. 408, ΕΔΩ το τ. 407, ΕΔΩ το τ. 406, ΕΔΩ το τ. 405 ΕΔΩ το τ. 404 ΕΔΩ το τ. 403 ΕΔΩ το τ. 402, ΕΔΩ το τ. 401, ΕΔΩ το τ.400, ΕΔΩ το τ.399, ΕΔΩ το τ.398, ΕΔΩ το τ.397, ΕΔΩ το τ.396, ΕΔΩ το τ.395 ΕΔΩ το τ.394  ΕΔΩ το τ.393 ΕΔΩ το τ. 392, ΕΔΩ το τ. 391, ΕΔΩ το τ. 390, ΕΔΩ το τ. 389, ΕΔΩ το τ. 388, ΕΔΩ το τ. 387, ΕΔΩ τ. 386 και το 385 ΕΔΩ. Σε συνάρτηση μάλιστα με το Blog, δείτε το ΕΔΩ, είναι αυτό που λειτουργεί τώρα, με πιο συχνή ενημέρωση...

Ο τόπος που αγαπώ

Αγαπώ την Κρήτη και το χωριό μου, το Θραψανό… Γράφω γι' αυτά με μια νοσταλγία. Είχα κάποτε σχέδια. Δεν είμαι βέβαιος πια, αν μπορώ να τα πραγματοποιήσω. Όταν όμως αλλάξουν τα πράγματα θα ήθελα να περνάω εδώ μερικούς μήνες, κυρίως καλοκαιρινούς. Είναι ο τόπος μου. Οι ρίζες μου. Οι αναμνήσεις μου…

Χρηστικά Site:

Γνωρίζοντας την Αθήνα!

Ένα από τα πράγματα που θα δείτε να κάνουμε σ' αυτό το site είναι ότι προσπαθούμε να γνωρίσουμε την Αθήνα. Τους τόπους που κινούμαστε, που περπατάμε, που πορευόμαστε.
Έτσι, συχνά - πυκνά, θα δείτε τέτοιες παρουσιάσεις με δρόμους, πλατείες, γειτονιές, είτε του ιστορικού κέντρου, είτε της περιφέρειας.
Μας αρέσει και το κάνουμε αυτό με χαρά, όπως εδώ που βλέπετε κάτι από την πλατεία Κοραή με τον Λυκαβηττό στο βάθος, από το κέντρο της Αθήνας, το πανεπιστήμιο.
Νίκος Ελ. Θεοδωράκης

Θα χαρώ πολύ να δω εκτεταμένα τις απόψεις σας. Γράψτε μου εδώ: [email protected]

Για την επικοινωνία μας στείλτε μου SMS στο τηλέφωνο 6932212755 που εξυπηρετείται από την VODAFON. 

Είμαστε στον 23ο χρόνο! Και είστε στον ανανεωμένο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ

Ποιος είναι ο δημοσιογράφος, Νίκος Ελ. Θεοδωράκης, που έχει την ευθύνη της ενημέρωσης και διαχείρισης αυτoύ του Site σε καθημερινή βάση; Δείτε ΕΔΩ. Κι ΕΔΩ δείτε επίσης λίγα πράγματα για την ιστορία αυτού του ιστότοπου.

Περάσαμε υπέροχα στην Τέμενη Αιγίου

Τελικά τα καταφέραμε και περάσαμε όμορφα, τη μια βδομάδα, από 10-17 Σεπτέμβρη του 2022 που πήγαμε στο παραθεριστικό κέντρο του ΟΠΑΚΕ ΟΤΕ στην Τέμενη Αιγίου. Πετύχαμε αυτό που θέλαμε. Να ξεκουραστούμε, να αλλάξουμε παραστάσεις, να φορτώσουμε τις μπαταρίες μας για το χειμώνα που έρχεται και που όλα δείχνουν ότι θα έχει ένα μεγάλο βαθμό δυσκολίας, καθώς όλα γύρω μας, ακριβαίνουν και η ανασφάλεια τα κάνει όλα χειρότερα. Ευτυχώς η ελπίδα μας για κάτι καλύτερο έχει πολύ ισχυρή βάση.

Δείτε μερικά δημοσιεύματα που κάναμε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ

Από το χώμα στο τραπέζι, το καλοκαίρι μας

11 Ιουλίου 2026 / Σχολιάστε

Υπάρχει μια βαθιά, σχεδόν αρχέγονη ικανοποίηση όταν αντικρίζεις τους καρπούς των κόπων σου να ωριμάζουν πάνω στο ζωντανό χώμα. Σε μια εποχή όπου οι έντονοι ρυθμοί της καθημερινότητας μας απομακρύνουν όλο και περισσότερο από τη φύση, η δημιουργία και η φροντίδα ενός ιδιόκτητου λαχανόκηπου αποτελεί μια πράξη αντίστασης και επιστροφής στην ουσία. Όταν μοιράζεσαι αυτό το ταξίδι με τον άνθρωπό σου, σκάβοντας, φυτεύοντας και ποτίζοντας μαζί, κάθε μικρό βλαστάρι που ξεπροβάλλει μετατρέπεται σε έναν κοινό θρίαμβο, σε έναν αληθινό πλούτο που καμία λαϊκή αγορά ή υπεραγορά δεν μπορεί να κοστολογήσει.

Οι φωτογραφίες των καρπών του κήπου αποτυπώνουν με τον πιο ανάγλυφο τρόπο αυτή την ευλογία. Οι στρογγυλές, ανοιχτοπράσινες πιπεριές, ιδανικές για τα παραδοσιακά γεμιστά του καλοκαιριού, στέκονται βαριές και γεμάτες υπόσχεση, δεμένες προσεκτικά για να αντέξουν το ίδιο τους το βάρος. Δίπλα τους, η επιβλητική πιπεριά Φλωρίνης, με το χαρακτηριστικό επιμήκες σχήμα της, αρχίζει να παίρνει τις τελικές της διαστάσεις, έτοιμη να προσφέρει τη γλυκιά της γεύση στις σαλάτες ή στα ψητά μας. Πιο πέρα, οι πιπεριές «μπακαλάκια», μικρές, ζωηρές και γεμάτες ένταση, υπόσχονται τους πιο εκλεκτούς μεζέδες για τα αυγουστιάτικα απογεύματα.

Και βέβαια, η μελιτζάνα, με το βαθύ, γυαλιστερό της πορφυρό χρώμα, κρέμεται σαν κόσμημα από τον βλαστό της, έτοιμη να πρωταγωνιστήσει στο επόμενο σπιτικό φαγητό. Η πραγματική αξία αυτών των καρπών κρύβεται στην απόλυτη αγνότητά τους. Ξεφεύγοντας από την ανωνυμία των μαζικών προϊόντων της αγοράς, όπου η ελκυστική και αψεγάδιαστη όψη συχνά κρύβει αλόγιστη χρήση χημικών και φαρμάκων, ο δικός μας κήπος προσφέρει τη σιγουριά της αλήθειας. Ξέρεις ακριβώς τι τρως, επειδή γνωρίζεις την ιστορία κάθε ρίζας από την πρώτη μέρα που μπήκε στο χώμα.

Αυτή η ανεξαρτησία, η απαλλαγή από την αμφιβολία για την προέλευση της τροφής μας, είναι μια μοναδική κατάκτηση. Το καλοκαιρινό τραπέζι, στρωμένο με τις δικές μας ντομάτες, τα αγγούρια, τις μελιτζάνες και τις πιπεριές, δεν προσφέρει απλώς τροφή στο σώμα, αλλά γεμίζει την ψυχή με περηφάνια και ευγνωμοσύνη για τα δώρα της γης που κερδήθηκαν με προσωπικό μόχθο και αγάπη. Αυτός είναι ο δικός μας ορισμός της ευτυχίας και της αυθεντικής ποιότητας ζωής.

O πράσινος παράδεισος στην Αναστασιά Σερρών

11 Ιουλίου 2026 / Σχολιάστε

Υπάρχουν κάποιοι τόποι όπου η φύση συνομιλεί απευθείας με το μεράκι των ανθρώπων. Στην αυλή του σπιτιού του Ηλία και της Κατερίνας, στην Αναστασιά Σερρών, αυτή η σχέση έχει πάρει μορφή, χρώμα και γεύση. Η καθημερινή τους φροντίδα έχει μετατρέψει τον κήπο τους σε έναν μικρό επίγειο παράδεισο, γεμάτο δέντρα που αυτή την εποχή προσφέρουν τους πιο όμορφους καρπούς τους.

Μια ματιά στις φωτογραφίες αρκεί για να νιώσει κανείς τον παλμό του καλοκαιριού και την υπόσχεση του φθινοπώρου. Πρώτα απ’ όλα, ξεχωρίζουν τα κάστανα. Οι νεαροί καρποί, κλεισμένοι ακόμα προστατευτικά μέσα στα ανοιχτόχρωμα, αγκαθωτά «κάψούλια» τους, αναπτύσσονται νωχελικά ανάμεσα στα καταπράσινα, πριονωτά φύλλα της καστανιάς. Είναι η ζωντανή υπόσχεση για τις ζεστές μέρες που θα έρθουν.

Δίπλα τους, η φύση δείχνει την πιο παιχνιδιάρικη πλευρά της με τα βατόμουρα. Σε μια πανέμορφη αντίθεση χρωμάτων, οι μικροί σφαιρικοί καρποί σχηματίζουν μια σχεδόν γεωμετρική σύνθεση. Ένα έντονο, κατακόκκινο, ώριμο βατόμουρο δεσπόζει στο κέντρο, περιτριγυρισμένο από τα υπόλοιπα που βρίσκονται ακόμη σε ροζ και κιτρινοπράσινες αποχρώσεις. Αυτά, βέβαια, δύσκολα θα προλάβουν να περιμένουν, αφού η γλυκιά τους γεύση τα κάνει τον πρώτο στόχο για άμεση απόλαυση.

Το σκηνικό συμπληρώνουν τα σταφύλια. Μεγάλες, πλούσιες και βαριές κληματόβεργες γεμάτες με άγουρες, επιμήκεις πράσινες ρώγες που κρέμονται προς το χώμα, δείχνοντας ότι η σοδειά θα είναι πλούσια. Κάθε ρώγα, πεντακάθαρη και σφιχτή, μαζεύει τον ήλιο της Μακεδονίας, περιμένοντας υπομονετικά τη στιγμή που θα γεμίσει σάκχαρα και θα αλλάξει χρώμα.

Για τον Ηλία και την Κατερίνα, αυτά τα δέντρα δεν είναι απλά φυτά στην αυλή τους. Είναι το αποτέλεσμα μιας κοινής προσπάθειας, ένας ζωντανός οργανισμός που ανταμείβει τον κόπο τους με τον πιο αγνό και δικαιολογημένο τρόπο: τη χαρά της δημιουργίας και της γεύσης.

Είναι εφικτή η αληθινή ευτυχία σήμερα;

23 Ιουνίου 2026 / Σχολιάστε

Ζούμε σε έναν κόσμο γεμάτο καθημερινές πιέσεις, αβεβαιότητα και δοκιμασίες που συχνά απειλούν να μας στερήσουν τη χαρά μας. Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, είναι ρεαλιστικό να προσδοκούμε πραγματική, διαρκή ευτυχία; Η απάντηση δόθηκε με τον πιο ηχηρό και πειστικό τρόπο κατά τη διάρκεια του πρόσφατου τριημέρου της Συνέλευσης Περιφέρειας 2026 των Μαρτύρων του Ιεχωβά με θέμα «Αιώνια Ευτυχία».

Όσοι είχαμε την ευλογία να παρακολουθήσουμε το πλούσιο αυτό πνευματικό πρόγραμμα, φύγαμε με την απόλυτη πεποίθηση ότι η αληθινή ευτυχία δεν είναι απλώς ένα άπιαστο όνειρο, αλλά μια ζωντανή πραγματικότητα που μπορούμε να γευόμαστε από τώρα, καθώς περιμένουμε με βεβαιότητα την πλήρη εκπλήρωσή της στο μέλλον. Το πρόγραμμα μας μετέφερε στην καρδιά της βιβλικής διδασκαλίας, αναδεικνύοντας πώς μια ουσιαστική σχέση με τον Δημιουργό μας, τον Ιεχωβά, αποτελεί το κλειδί για διαρκή ειρήνη.

Μέσα από καθηλωτικά γραφικά παραδείγματα, ομιλίες και, φυσικά, τα νέα επεισόδια του Βιβλικού Δράματος «Τα Καλά Νέα Κατά τον Ιησού», νιώσαμε την αμεσότητα των λόγων του Χριστού. Η διδασκαλία του άγγιξε τις καρδιές μας και ενίσχυσε την πίστη μας ότι κάθε υπόσχεση του αληθινού Θεού για το μέλλον θα εκπληρωθεί οπωσδήποτε στον προσδιορισμένο καιρό της. Εκτός όμως από τη βαθιά πνευματική τροφή, η συνέλευση αυτή είχε και μια άλλη, εξαιρετικά όμορφη διάσταση: την αναζωογονητική χριστιανική συναναστροφή.

Τόσο μέσα στην αίθουσα όσο και στους όμορφους εξωτερικούς χώρους στη Μαλακάσα, η αγάπη, τα χαμόγελα και η ενότητα μεταξύ των αδελφών μάς έδωσαν μια μικρή αλλά ολοζώντανη γεύση από την παγκόσμια αδελφότητα που θα απολαμβάνουμε για πάντα. Αυτές οι στιγμές κοινής πίστης και ανταλλαγής. Γεμάτοι ευγνωμοσύνη προς τον Ιεχωβά, επιστρέψαμε στην καθημερινότητά μας πιο δυνατοί, έτοιμοι να υπομείνουμε κάθε δοκιμασία με το βλέμμα μας στραμμένο στο βραβείο. Η αιώνια ευτυχία μάς περιμένει, και η βεβαιότητα αυτή είναι πλέον πιο ισχυρή από ποτέ!

Πνευματική ανανέωση και χαρά στην Συνέλευση

22 Ιουνίου 2026 / Σχολιάστε

Ένα τριήμερο γεμάτο πνευματικές ευλογίες, βαθιά συγκίνηση και θερμή αδελφική συναναστροφή ολοκληρώθηκε χθες, Κυριακή 21 Ιουνίου 2026. Από την Παρασκευή το πρωί, οι αίθουσες και οι προαύλιοι χώροι των εγκαταστάσεων στη Μαλακάσα γέμισαν με χαρούμενα πρόσωπα αδελφών που συγκεντρώθηκαν για να παρακολουθήσουν το πρόγραμμα της Περιφερειακής Συνέλευσης των Μαρτύρων του Ιεχωβά, «Αθήνα 2».

Το φετινό θέμα, «Αιώνια Ευτυχία», αποτέλεσε μια ζωντανή υπενθύμιση της διαρκούς χαράς και της ειρήνης που πηγάζουν από μια ουσιαστική σχέση με τον Δημιουργό μας, τον Ιεχωβά. Η χθεσινή, τρίτη και τελευταία ημέρα της συνέλευσης, ήταν ο ιδανικός επίλογος αυτού του πνευματικού συμποσίου. Το πρόγραμμα της Κυριακής καθήλωσε τους παρευρισκόμενους, προσφέροντας πολύτιμη καθοδήγηση και ελπίδα.

Η Δημόσια Βιβλική Ομιλία: Με κεντρικό θέμα το ερώτημα «Έχετε Ανακαλύψει τον Θησαυρό;», αναλύθηκε με μοναδικό τρόπο πώς οι αλήθειες της Αγίας Γραφής έχουν τη δύναμη να μεταμορφώσουν θετικά τη ζωή μας, οδηγώντας μας στην πραγματική, διαρκή ευτυχία. Η Περίληψη του Περιοδικού Σκοπιά: Μια πλούσια και ενθαρρυντική ανασκόπηση που ενίσχυσε την πίστη όλων. Το Βιβλικό Δράμα: Η συνέχεια της καθηλωτικής παραγωγής «Τα Καλά Νέα Κατά τον Ιησού» ζωντάνεψε μπροστά στα μάτια μας τα διδάγματα και τη γεμάτη αγάπη προσωπικότητα του Χριστού, αγγίζοντας τις καρδιές μικρών και μεγάλων.

Η ημέρα ολοκληρώθηκε σε κλίμα βαθιάς συγκίνησης καθώς όλο το πλήθος έψαλε ενωμένο τον Ύμνο 163, «Τα Μάτια μου το Έχουν Δει», δίνοντας φωνή στη βεβαιότητα και την κοινή μας ελπίδα για το λαμπρό μέλλον που υπόσχεται ο Θεός. Εξίσου όμορφες και ξεχωριστές ήταν οι στιγμές κατά τη διάρκεια του μεσημεριανού διαλείμματος. Κάτω από τον παχύ ίσκιο των δέντρων και στις όμορφες πέργκολες του περιβάλλοντος χώρου, είχαμε την ευκαιρία να απολαύσουμε το γεύμα μας, να μοιραστούμε σκέψεις, να ανταλλάξουμε εμπειρίες και να νιώσουμε τη ζεστασιά της παγκόσμιας αδελφότητάς μας. Οι φωτογραφίες αποτυπώνουν με τον καλύτερο τρόπο αυτά τα χαμογελαστά πρόσωπα και τους ισχυρούς δεσμούς αγάπης που μας ενώνουν.

Περιφερειακή Συνέλευση Μαρτύρων του Ιεχωβά

19 Ιουνίου 2026 / Σχολιάστε

Από νωρίς το πρωί σήμερα, η καρδιά της περιφέρειάς μας χτυπά στη Μαλακάσα. Σε ένα υπέροχο, καταπράσινο περιβάλλον, αγκαλιασμένο από τα πεύκα και τη γαλήνη της φύσης, έχουμε τη μοναδική ευλογία να βρισκόμαστε μαζί με αγαπημένους φίλους και αδελφούς. Αφορμή για αυτή την ξεχωριστή σύναξη είναι η έναρξη της φετινής τριήμερης Περιφερειακής Συνέλευσης των Μαρτύρων του Ιεχωβά. Σε έναν κόσμο που συχνά μοιάζει να κυριαρχείται από το μίσος, τα αντικρουόμενα συμφέροντα, την ιδιοτέλεια και τον ατομικισμό, η εικόνα που αντικρίζει κανείς εδώ μοιάζει με αληθινή όαση.

Είναι βαθιά ενθαρρυντικό να συνειδητοποιείς ότι υπάρχει μια ομάδα ανθρώπων πάνω στη Γη που καταφέρνει να διατηρεί γνήσια αγάπη και ακλόνητη ενότητα. Τα πρόσωπα γύρω μας λάμπουν· άνθρωποι που χαμογελούν με την καρδιά τους, που επικοινωνούν με ειλικρίνεια και εκφράζουν τα συναισθήματά τους χωρίς καμία επιτήδευση. Δεν πρόκειται για μια απλή κοινωνική εκδήλωση, αλλά για μια συνάντηση με βαθύτερο σκοπό. Είμαστε όλοι εδώ για να εκπαιδευτούμε από την Αγία Γραφή, να αντλήσουμε σοφία και να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι για τις οικογένειές μας και την κοινωνία.

Μέσα στις επόμενες ημέρες, είμαστε έτοιμοι να «γευτούμε» τα πλούσια πνευματικά εδέσματα που θα στρωθούν στο τραπέζι του αληθινού Θεού. Η πνευματική αυτή τροφή, οι ομιλίες, τα βίντεο και οι αναπαραστάσεις θα μας δώσουν τα εφόδια και τη δύναμη που χρειαζόμαστε για να συνεχίσουμε να βαδίζουμε με πίστη και αισιοδοξία. Ευχόμαστε σε όλους τους αδελφούς και τους παρευρισκόμενους μια υπέροχη, εποικοδομητική και γεμάτη ευλογίες Συνέλευση!

Η «κρυμμένη» μουριά που βρήκαμε στο Βουρκάρι

9 Ιουνίου 2026 / Σχολιάστε

Η Τζιά είναι ένας τόπος γεμάτος εκπλήξεις, αλλά μέχρι την τελευταία μέρα του ταξιδιού μου, πίστευα ότι μια συγκεκριμένη γλυκιά ανάμνηση θα έμενε ανεκπλήρωτη.

Γυρίζοντας το νησί, συνάντησα πολλές μουριές. Παντού πράσινο, πλούσια φύλλα, αλλά… καθόλου μούρα. Στο χωριό μου, αυτές τις μουριές που δεν βγάζουν καρπό τις λέμε «αρσενικές». Είχα αρχίσει να συμβιβάζομαι με την ιδέα ότι φέτος δεν θα δοκίμαζα τον αγαπημένο μου καλοκαιρινό καρπό.

Όμως, το νησί κρατούσε το καλύτερο για το τέλος.

Ο «τρύγος» της τελευταίας στιγμής

Εκεί που δεν το φανταζόμασταν καν, λίγο πριν πάρουμε τον δρόμο της επιστροφής, κάναμε μια τελευταία βόλτα στο Βουρκάρι. Και ξαφνικά, μπροστά μας, ορθώθηκε ακριβώς η μουριά που έψαχνα!

Δεν ήταν απλά μια μουριά· ήταν ένας επίγειος παράδεισος γεμάτος καρπούς. Για πάνω από ένα τέταρτο της ώρας, ο χρόνος σταμάτησε. Στάθηκα κάτω από τα κλαδιά της και την «τρύγησα» με την ψυχή μου.

  • Οι καρποί της; Μεγάλοι, κατακόκκινοι και βαθιοί μαύροι.
  • Η γεύση τους; Απόλυτα ώριμη, ζουμερή και απίστευτα γλυκιά.

Υπάρχει μια ιδιαίτερη μαγεία στο να γεύεσαι τους καρπούς της φύσης απευθείας από το δέντρο, ειδικά όταν σε βρίσκουν εκείνοι, την πιο απρόσμενη στιγμή.

Το «μασάζ» και το… χιούμορ που χρειαζόμαστε!

28 Μαΐου 2026 / Σχολιάστε

Μέσα στην ακρίβεια, τη ζέστη που έχει αρχίσει να σφίγγει και την καθημερινή τρέλα, μια βόλτα στη λαϊκή αγορά μπορεί να κρύβει εκπλήξεις που σου φτιάχνουν τη μέρα. Γιατί, κακά τα ψέματα, ο Έλληνας παραγωγός και ο πωλητής της λαϊκής έχουν μια μοναδική «ατάκα» στο αίμα τους. Εντοπίσαμε δύο απίθανους πάγκους με ντομάτες που αποδεικνύουν ότι το χιούμορ είναι το καλύτερο φάρμακο των ημερών μας — αλλά και το καλύτερο εργαλείο marketing!

«Μην κάνετε μασάζ στις ντομάτες!»

Στον πρώτο πάγκο, ο ευρηματικός παραγωγός αποφάσισε να βάλει τέλος στους… αναποφάσιστους πελάτες που ζουλάνε τα ζαρζαβατικά για να δουν αν είναι ώριμα. Με μια φωτογραφία-έπος που παραπέμπει σε σπα, η πινακίδα ξεκαθαρίζει: «Μην κάνετε ΜΑΣΑΖ στις ντομάτες». Γιατί καλή η χαλάρωση, αλλά η ντομάτα θέλει σεβασμό, όχι μασάζ!

«Στάση Ντομάτας» και… τιμές «γλύκισμα»

Λίγο πιο δίπλα, ένας άλλος πάγκος έχει στηθεί σαν κανονική… στάση λεωφορείου, με τις δικές του επίσημες ταμπέλες: «Στάση Ντομάτας»! Και για να μην υπάρχει αμφιβολία για την ποιότητα, η χειρόγραφη τιμή μας ενημερώνει ότι οι ντομάτες Ιεράπετρας είναι σκέτο «Γλύκισμα!» στο 1,99€.

Η μεγάλη αλήθεια του Ιουνίου…

Πέρα από το αδιαμφισβήτητο χιούμορ των ανθρώπων της αγοράς, οι συγκεκριμένοι πάγκοι κατάφεραν να μας πείσουν και για κάτι άλλο, ακόμα πιο δύσκολο: ότι τώρα, που μπαίνει ο Ιούνιος, οι ντομάτες που αγοράζουμε έχουν αρχίσει να βγαίνουν επιτέλους από κανονικά περιβόλια και μυρίζουν καλοκαίρι, αφήνοντας πίσω τους τα θερμοκήπια του χειμώνα.

Αν μη τι άλλο, με τέτοιες ατάκες και τέτοια διάθεση, τα ψώνια της εβδομάδας γίνονται πολύ πιο διασκεδαστικά.

Πλοήγηση άρθρων

← Προηγούμενα άρθρα