Αρχική » Ζωή

Αρχείο κατηγορίας Ζωή

Το αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ

Τίποτα δεν πάει χαμένο. Δείτε ΕΔΩ το αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ με όλα τα δημοσιεύματα από τη δημιουργία του μέχρι σήμερα…

Τελευταίες Αναρτήσεις:
Οι επισκέπτες μας
016044
Τα σχόλια σας!
Μια αναγκαία υπόμνηση!
Το να εκφράζεται κανείς εδώ στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ είναι πολύ σπουδαίο για
μας που το διαχειριζόμαστε, μας κάνει να χαιρόμαστε όταν διαβάζουμε τις απόψεις σας, τις θέσεις σας, για ζητήματα που το site "σκαλίζει".
Μπορείτε λοιπόν να μας γράφετε. Μόνο που, για να τα δείτε δημοσιευμένα εδώ, θα περιμένετε λιγάκι προκειμένου να… εγκριθούν.
Είναι λογικό να πρέπει να τα δει πρώτα ο διαχειριστής και να απομακρύνει κάποιο, αν -λέμε τώρα- μπορεί να είναι υβριστικό…

Ένας δύσκολος Χειμώνας

Αν και κοντεύει να εξαφανιστεί αυτή η εποχή, υπάρχουν στιγμές που μπορείς να δεις την ομορφιά του. Ο χειμώνας είναι δίπλα μας. Και μερικές φορές γίνεται απειλητικός για την ασφάλεια μας...
Φεβρουάριος 2024
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
26272829  

Ένα site που φτιάχτηκε μέσα στην πανδημία, όταν η Σούλα αποφάσισε να ασχοληθεί με κάτι που αγαπάει και λατρεύει να φτιάχνει. Τα χειροποίητα κοσμήματα! Μπορείτε να το δείτε ΕΔΩ

Η αγγειοπλαστική παράδοση του Θραψανού Ηρακλείου Κρήτης

Η πλούσια και μακραίωνη παράδοση της αγγειοπλαστικής τέχνης στο χωριό Θραψανό Ηρακλείου το έχει αναδείξει ως το μεγαλύτερο κέντρο αγγειοπλαστικής στην Κρήτη, σταθμό για την ιστορία της νεότερης ελληνικής κεραμικής τέχνης. Σήμερα, στο χωριό εξακολουθούν να λειτουργούν εργαστήρια που κατασκευάζουν ακόμα μικρά και μεγάλα αποθηκευτικά αγγεία, γνωστά ως «θραψανιώτικα πιθάρια», τα οποία διακινούνται τόσο στην Ελλάδα, όσο και το εξωτερικό. Δείτε ΕΔΩ κι ένα υπέροχο ντοκιμαντέρ για την αγγειοπλαστική στο Θραψανό από την ΕΡΤ 3 που παίχτηκε τον Φλεβάρη του 2024.

Η ώρα του δειλινού...

Αναμφισβήτητα είναι η πιο όμορφη ώρα! Η ώρα του δειλινού. Φτάνει να είσαι εκεί. Την κατάλληλη ώρα, στο κατάλληλο μέρος και να απολαμβάνεις, λεπτό το λεπτό όλη αυτή την εξαιρετική εικόνα που δεν διαρκεί και πολύ.
Αυτό είναι. Να ζεις το κάθε λεπτό, να ανασαίνεις τον αέρα και να ευχαριστείς Εκείνον που έδωσε αυτό το δώρο για μας. Και να το εκτιμάμε!
Μερικοί άνθρωποι δεν ξέρουν ή δεν μπορούν, δεν είναι σε θέση να απολαύσουν τίποτα. Ψάχνουν να βρουν τι κρύβεται πίσω από το καθετί και χάνουν την ουσία, τη ζωή. Μην το κάνετε αυτό στον εαυτό σας.

Μια ανάσα καλοκαιρινή στην Τζιά

Δυο μέρες μόλις, στα τελειώματα του Αυγούστου του 2022, καταφέραμε να πάμε στη Τζιά, καλεσμένοι φίλων μας προκειμένου να μας φιλοξενήσουν. Και περάσαμε τόσο όμορφα που θα το κουβεντιάζουμε για καιρό.
Τι είναι αυτό που κάνει δεκτικούς τους ανθρώπους στο καλό, σε μια όμορφη κουβέντα, σε μια παρέα που αξίζει να τη ζήσεις και να την απολαύσεις παρά τις δυσκολίες; Το γεγονός ότι είμαστε άνθρωποι με αδυναμίες, αλλά προσπαθούμε να κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε. Αυτό είναι το μυστικό!

Ραδιόφωνα

Πατήστε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ  κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ για να ακούσετε επιλεγμένα, μουσικά, διαδικτυακα ραδιόφωνα που εκπέμπουν και στα FM... Άρα, μπορείτε να τα ακούσετε και από ένα συμβατικό ραδιόφωνο ή από το κινητό σας...

Πρωτοσέλιδα εφημερίδων:

Στήλες για τα media:

Οι εφημερίδες της Κρήτης:

Αξιόλογα Site:

Στο Πήλιο, Μάιος του 2022

Ήταν ένα ταξίδι μέσα στον Μάη… Έκανε ακόμα την ψυχρούλα του, αλλά το απολαύσαμε. Είχαμε ένα απωθημένο και το ικανοποιήσαμε. Πριν μερικά χρόνια που είχαμε πάει ένα Παρασκευο Σαββατο Κύριακο δεν το χαρήκαμε, δεν το περπατήσαμε επειδή το πρώτο πρωινό που σηκωθήκαμε βρήκαμε ένα χιόνι, καμιά 20ριά πόντους στρωμένο.
Στην κεντρική σελίδα του αρχείου του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ θα δείτε  αρκετά δημοσιεύματα. Αλλά μπορείτε να τα δείτε και από ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Αγγειοπλάστες του σήμερα

Από γενιά σε γενιά περνάει αυτή η τέχνη, του αγγειοπλάστη. Κι αν την αγκάλιαζε λίγο η Πολιτεία, όλα θα ήταν καλύτερα. Στη φωτογραφία είναι ο πατέρας μου, Λευτέρης του Κουμαλή, ως αγγειοπλάστης. Τον ακολούθησε ο γιός του, ο Κωστής Θεοδωράκης και ο εγγονός του, ο Μανώλης Βολυράκης και δίπλα του ο γιος του, ο Αγησίλαος. Δείτε ΕΔΩ ένα πολύ όμορφο δημοσίευμα από το το περιοδικό "Κ" που συνοδεύει, κάθε Κυριακή, την έκδοση της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ. Για να καταλάβετε τι λέω…

Οι γονείς μου, Λευτέρης και Παπαδιώ

Ο πατέρας μου και η μάνα μου, ο Λευτέρης και η Παπαδιώ, σε μια φωτογραφία από το γάμο της Ελένης, της κόρης της Γεωργίας μας. Ήταν σε ένα κέντρο στα Πεζά, όπου έκαναν το γλέντι. Για πάντα στην καρδιά μου, ως ότι πιο ακριβό έχω. Ανυπομονώ να τους ξαναδώ στο νέο κόσμο!

Το σπίτι μας στο χωριό

Σχεδόν τα κατάφερα να φτιάξω το σπίτι στο χωριό, κληρονομιά από τους γονείς μου, αν και μου κόστισε πολύ. Έχει ακόμα κάποιες δουλειές που πρέπει να γίνουν, αλλά σιγά - σιγά.
Μακάρι να φτιάξουν τα πράγματα και να περνάμε κάνα δυο μήνες το καλοκαίρι, εκεί. Θα μας έκανε καλό, από πολλές απόψεις... Εδώ σε έναν πίνακα ζωγραφικής μιας Γερμανίδας που φιλοξενήσαμε κάποτε και μας τον έκανε δώρο. Είναι το σπίτι μας όπως ήταν τότε! Η υπογραφή λέει, 1992!
Τα αδέλφια μου. Λιγοστεύουμε!

Μια οικογενειακή φωτογραφία που έβγαλα με τα αδέλφια μου στο γάμο τη Πόπης, της κόρης του Κωστή μας. Επάνω από αριστερά η Γεωργία μας, δεν ζει πια. Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για αυτήν. Κάτω, από αριστερά, η Στασούλα μας, δείτε για αυτήν ΕΔΩ, δίπλα της η Μαλάμω, δείτε γι’ αυτήν ΕΔΩ και δίπλα της ο Κωστής μας, που και εκείνος δεν ζει πια, δείτε ΕΔΩ.

ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ Σιδηρόδρομος τ. 169

Αυτή είναι η εφημερίδα των συνταξιούχων των ΗΣΑΠ τ. 170 "ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ Σιδηρόδρομος" που κυκλοφορεί τώρα. Για να τη δείτε πατήστε ΕΔΩ. Κι ΕΔΩ. ΕΔΩ το τ.168, ΕΔΩ το τ.167 ΕΔΩ το τ.166, ΕΔΩ το τ. 165, ΕΔΩ το τ.164, εδώ ΕΔΩ το τ. 163, ΕΔΩ το τ.162. Τριάντα χρόνια αδιάλειπτης έκδοσης από τη γέννηση της, είναι μια μεγάλη επιτυχία. Παλιότερα τεύχη μπορείτε να τα δείτε σε PDF αρχείο, πηγαίνοντας στο Αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Δείτε κι ΕΔΩ το site του Σωματείου που επιμελούμαστε...

“Τύπος των συνταξιούχων σιδηροδρομικών” τ. 439

Έτοιμο και το 439 φύλλο... Δείτε το ΕΔΩ. Κι ΕΔΩ το τ, 438, ΕΔΩ το τ. 437, ΕΔΩ το τ. 436, ΕΔΩ το τ. 435, ΕΔΩ το τ. 434,  ΕΔΩ το τ. 433, ΕΔΩ το τ. 432, ΕΔΩ το τ. 431,  ΕΔΩ το τ. 430, ΕΔΩ το τ. 429, ΕΔΩ το τ. 428, ΕΔΩ το τ. 427, ΕΔΩ το τ. 426, ΕΔΩ το τ. 425, ΕΔΩ το τ. 424, ΕΔΩ το τ. 423, ΕΔΩ το τ. 422, ΕΔΩ το τ. 421, ΕΔΩ το τ. 420, ΕΔΩ το τ. 419, ΕΔΩ το τ. 418, ΕΔΩ το τ. 417, ΕΔΩ το τ. 416, ΕΔΩ το τ. 415, ΕΔΩ το τ. 414, ΕΔΩ το τ. 413, ΕΔΩ το τ. 412, ΕΔΩ το τ. 411, ΕΔΩ το τ. 410, ΕΔΩ το τ. 409, ΕΔΩ το τ. 408, ΕΔΩ το τ. 407, ΕΔΩ το τ. 406, ΕΔΩ το τ. 405 ΕΔΩ το τ. 404 ΕΔΩ το τ. 403 ΕΔΩ το τ. 402, ΕΔΩ το τ. 401, ΕΔΩ το τ.400, ΕΔΩ το τ.399, ΕΔΩ το τ.398, ΕΔΩ το τ.397, ΕΔΩ το τ.396, ΕΔΩ το τ.395 ΕΔΩ το τ.394  ΕΔΩ το τ.393 ΕΔΩ το τ. 392, ΕΔΩ το τ. 391, ΕΔΩ το τ. 390, ΕΔΩ το τ. 389, ΕΔΩ το τ. 388, ΕΔΩ το τ. 387, ΕΔΩ τ. 386 και το 385 ΕΔΩ. Σε συνάρτηση μάλιστα με το Blog, δείτε το ΕΔΩ, είναι αυτό που λειτουργεί τώρα, με πιο συχνή ενημέρωση...

Ο τόπος που αγαπώ

Αγαπώ την Κρήτη και το χωριό μου, το Θραψανό… Γράφω γι' αυτά με μια νοσταλγία. Είχα κάποτε σχέδια. Δεν είμαι βέβαιος πια, αν μπορώ να τα πραγματοποιήσω. Όταν όμως αλλάξουν τα πράγματα θα ήθελα να περνάω εδώ μερικούς μήνες, κυρίως καλοκαιρινούς. Είναι ο τόπος μου. Οι ρίζες μου. Οι αναμνήσεις μου…

Χρηστικά Site:

Γνωρίζοντας την Αθήνα!

Ένα από τα πράγματα που θα δείτε να κάνουμε σ' αυτό το site είναι ότι προσπαθούμε να γνωρίσουμε την Αθήνα. Τους τόπους που κινούμαστε, που περπατάμε, που πορευόμαστε.
Έτσι, συχνά - πυκνά, θα δείτε τέτοιες παρουσιάσεις με δρόμους, πλατείες, γειτονιές, είτε του ιστορικού κέντρου, είτε της περιφέρειας.
Μας αρέσει και το κάνουμε αυτό με χαρά, όπως εδώ που βλέπετε κάτι από την πλατεία Κοραή με τον Λυκαβηττό στο βάθος, από το κέντρο της Αθήνας, το πανεπιστήμιο.
Νίκος Ελ. Θεοδωράκης

Θα χαρώ πολύ να δω εκτεταμένα τις απόψεις σας. Γράψτε μου εδώ: nikosth2004@yahoo.gr

Για την επικοινωνία μας στείλτε μου SMS στο τηλέφωνο 6932212755 που εξυπηρετείται από την VODAFON. 


Είμαστε στον 20ο χρόνο!
Ποιος είναι ο δημοσιογράφος, Νίκος Ελ. Θεοδωράκης, που έχει την ευθύνη της ενημέρωσης και διαχείρισης αυτoύ του Site σε καθημερινή βάση; Δείτε ΕΔΩ. Κι ΕΔΩ δείτε επίσης λίγα πράγματα για την ιστορία αυτού του ιστότοπου.

Περάσαμε υπέροχα στην Τέμενη Αιγίου

Τελικά τα καταφέραμε και περάσαμε όμορφα, τη μια βδομάδα, από 10-17 Σεπτέμβρη του 2022 που πήγαμε στο παραθεριστικό κέντρο του ΟΠΑΚΕ ΟΤΕ στην Τέμενη Αιγίου. Πετύχαμε αυτό που θέλαμε. Να ξεκουραστούμε, να αλλάξουμε παραστάσεις, να φορτώσουμε τις μπαταρίες μας για το χειμώνα που έρχεται και που όλα δείχνουν ότι θα έχεις ένα μεγάλο βαθμό δυσκολίας, καθώς όλα γύρω μας, ακριβαίνουν και η ανασφάλεια τα κάνει όλα χειρότερα. Ευτυχώς η ελπίδα μας για κάτι καλύτερο έχει πολύ ισχυρή βάση.

Δείτε μερικά δημοσιεύματα που κάναμε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ

Οι 4 είσοδοι του όμορφου λόφου Σκουζέ στα Σεπόλια

Ο λόφος Σκουζέ είναι ένας μικρός λόφος, ο οποίος βρίσκεται στην 4η Δημοτική Ενότητα του Δήμου Αθηναίων. Η παλιά του ονομασία ήταν λόφος της Ευχλόου Δήμητρος. Κάποια στιγμή στα 1800, η οικογένεια Σκουζέ απέκτησε μεγάλες εκτάσεις γης στην περιοχή με αποτέλεσμα ο λόφος και η συνοικία η οποία απλώθηκε γύρω του, να πάρει το όνομά της.

Η ονομασία διατηρείται ακόμα και σήμερα. Η συνοικία του λόφου Σκουζέ συνορεύει με τις συνοικίες Κολωνός, Σεπόλια, Ακαδημία Πλάτωνος και Κολοκυνθού και εξυπηρετείται από το Μετρό, Σταθμό Σεπόλια και πολλές γραμμές λεωφορείων και τρόλεϊ. Συχνά πάμε βόλτα εκεί. Αν και σχετικά μικρός ο λόφος, έχει τη γοητεία του!

Στην κορυφή του λόφου βρίσκεται ο ναός του Αγίου Αιμιλιανού, ενώ ο περιβάλλων χώρος αποτελεί σημείο συνάντησης κατοίκων και επισκεπτών της περιοχής. Η περιοχή θα κατοικηθεί κυρίως από Κυκλαδίτες, ιδιαιτέρως δε από Μυκονιάτες. Την περασμένη Κυριακή, ήταν μια μέρα – χαρά Θεού, οπότε το επισκεφτήκαμε και και φωτογράφισα τις εισόδους του.

Η γειτονιά είναι μια ιδιαίτερη περιοχή κατοικίας, με μεσοπολεμικές μονοκατοικίες, αξιόλογης αρχιτεκτονικής φυσιογνωμίας και ενδιαφέρουσα θέα, λόγω υψομέτρου. Στην κορυφή του λόφου Σκουζέ λειτουργεί και η ταβέρνα του φίλου μου Τάσου “Η Αρετούσα“. Αν δεν έχετε δοκιμάσει τους μεζές της, αξίζει να την επισκεφτείτε.

Εδώ έχουμε ήπιο χειμώνα, αλλά στην Άνδρο έχουν άνοιξη!

Φίλοι χρόνια τώρα, αναγνώστες του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ και προσωπικοί φίλοι μας, μας τροφοδοτούν με φωτογραφίες από το όμορφο νησί της Άνδρου που δείχνει πώς είναι αυτή την εποχή. Αν κι εμείς εδώ βιώνουμε μια μικρή κακοκαιρία σε ήπια μορφή, που παραπέμπει σε μίνι χειμώνα, εκεί έχουν ήδη άνοιξη! Δεν είναι φοβερό;

Οι αμυγδαλιές άνθισαν και είναι πανέμορφες! Δείτε προσεκτικά την ομορφιά αυτής της φωτογραφίας. Με τέτοιες υψηλές θερμοκρασίες για την εποχή και με τόση ηλιοφάνεια είναι δυνατόν να μην μπερδευτούν τα φυτά και τα δέντρα; Εδώ, εμείς και δεν μπορούμε να κοντρολάρουμε καμιά φορά τα πράγματα…

Δείτε μερικά πανέμορφα λουλούδια, όπως είναι ανθισμένα. Είναι κι η γωνία που έχει επιλέξει να τα φωτογραφίσει η Ευαγγελία. Είναι και ο τόπος που μένει, ένας μικρός παράδεισος λίγο πιο έξω από τ’ Αποίκια, όλα παίζουν το ρόλο τους στο τελικό αποτέλεσμα. Και χαίρεσαι να το απολαμβάνεις. Ευχαριστούμε από καρδιάς!

Δέντρα που βιάζονται να μιλήσουν για την άνοιξη, ανθισμένα! Και πιο δίπλα, σπίτια όλο πέτρα, η ομορφιά της Άνδρου! Χαιρόμαστε κάθε φορά που γίνεται λόγος γι’ αυτό το νησί των Κυκλάδων. Οι τακτικοί αναγνώστες μας, ξέρουν και το γιατί. Έχουμε φίλους εδώ και έχουμε μοιραστεί τόσα πράγματα μαζί τους!

Μια όμορφη ανατολή από την υπέροχη Χαλκιδική

Είχαμε μερικές μέρες τώρα που έχουμε εστιάσει στη Χαβάη, όπου βρίσκονται τα παιδιά μας Κώστας και Άννυ. Και λογικά, είναι η πρώτη φορά που εγώ τουλάχιστον βλέπω τόσα πράγματα από αυτό το νησί, που έχει καταγραφεί στο μυαλό μου ως κάτι εξωτικό. θα επιστρέψουμε εκεί, αλλά ας κάνουμε ένα… διάλειμμα με τα χρώματα μιας φοβερής ανατολής που τράβηξε η καλή μας διαδικτυακή φίλη, Ελισάβετ Πολυχρόνη, χθες.

Ξέρουμε ότι η Ελισάβετ είναι ένα πολύ δραστήριο άτομο. Της αρέσει να περπατάει, να ανεβαίνει με φίλους της στα βουνά, να εξερευνά πράγματα και να ασχολείται με τη γη και τις καλλιέργειες της. Ένα τέτοιο “ανήσυχο” άτομο, δεν μπορεί παρά να ξυπνάει νωρίς και να απολαμβάνει τη Δημιουργία. Δείτε αυτή τη ανατολή που “αιχμαλώτισε” χθες στο κινητό της, τι όμορφη που είναι. Οι φωτογραφίες έχουν τραβηχτεί στη Χαλκιδική, μετά από το χωριό Καλύβες, στον οικισμό Σκορπιός.

Τα χρώματα στον ουρανό, είναι απαράμιλλα. Μας τα δείχνει συχνά, σχεδόν καθημερινά και ο επίσης πρωινός μας φίλος, Πέτρος Πατσαλαρήδης, καθώς σταματά για να φωτογραφίσει τέτοια στιγμιότυπα. Μοιάζει με πίνακα ζωγραφικής! Και πραγματικά ο καλλιτέχνης – δημιουργός, συνεχίζει να μας υπενθυμίζει την παρουσία του, καθώς είμαστε “απασχολημένοι” στην καθημερινότητα μας. Ευχαριστούμε Ελισάβετ, για άλλη μια φορά…

Είδαμε χθες, το υπέροχο «DA» στο θέατρο «Ιλίσια»

Το πολυβραβευμένο έργο του Ιρλανδού συγγραφέα Hugh Leonard “DA” είδαμε χθες Σάββατο στο Θέατρο ΙΛΙΣΙΑ. Μια υπέροχη παράσταση! Ο Γρηγόρης Βαλτινός ερμηνεύει τον ομώνυμο και πρωταγωνιστικό ρόλο που αγάπησε το κοινό. Μαζί του οι Μιχάλης Οικονόμου, Γιώργος Σουξές, Νεκταρία Γιαννουδάκη, Κωνσταντίνα Κλαψινού, Λάμπρος Κωνσταντέας και Βασίλης Παπαδημητρίου. Στο ρόλο της μητέρας, η Ταμίλλα Κουλίεβα.

Ο «DA» (από το αγγλικό daddy) αποτελεί το πιο καθοριστικό πρόσωπο της ζωής του. Με μια κινηματογραφική ελλειπτική αφήγηση, αναπλάθονται κομμάτια μιας αναγνωρίσιμης οικογενειακής ζωής. Όνειρα, συγκρούσεις,  απογοητεύσεις και χαρές έρχονται στο μυαλό του συγγραφέα και δημιουργούν «σκηνές» επί σκηνής. Το φανταστικό συνδέεται με το πραγματικό και γεννούν μια θεατρική πανδαισία χρωμάτων, ένα δυνατό παζλ αντιθετικών στιγμών, ένα σκηνικό σύμπαν, που η ανθρώπινη κραυγή εναλλάσσεται με τον ψίθυρο και το γέλιο με το κλάμα.

Στην αριστοτεχνικά δομημένη γραφή του Hugh Leonard, η καλοσύνη και η αγάπη είναι ο σταθερός αναμμένος φάρος που φωτίζει τα πολλαπλά σκοτάδια της καρδιάς και του μυαλού μας. Χθες, σήμερα, αύριο! Όσο θα υπάρχουν άνθρωποι σε αυτόν τον πλανήτη, που λέγεται γη, ο DA του καθένα μας, θα οδηγεί στο δρόμο για μια καλύτερη ζωή, για ένα καλύτερο αύριο. Οι φωτογραφίες στο δημοσίευμα μας είναι από το πρόγραμμα του θεάτρου και την επίσημη ιστοσελίδα της παράστασης.

Το «DA» έκανε την πρεμιέρα του το 1973, στις ΗΠΑ, στο Όουνι του Μέριλαντ και αργότερα μεταφέρθηκε, στο Broadway, όπου παίχτηκε επί δύο σχεδόν χρόνια, συγκεντρώνοντας, το 1978, τέσσερα θεατρικά βραβεία. Το 1988 το έργο μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο από τον Μάρτιν Κλαρκ. Στην Ελλάδα ανέβηκε για πρώτη φορά, με πρωταγωνιστή τον Μάνο Κατράκη σε σκηνοθεσία Τάκη Μουζενίδη, τη θεατρική σεζόν 1979/1980, με πολύ μεγάλη επιτυχία.

Αρκουδοπούρναρα και μια γεμάτη με καρπό, κουμαριά

Στο καταφύγιο μας, τη φύση… Το αρκουδοπούρναρο είναι ένας αειθαλής θάμνος που στο φυσικό του περιβάλλον φτάνει να γίνει και δέντρο. Έχει κυματιστά γυαλιστερά σκουροπράσινα φύλλα με αγκάθια στις άκρες των φύλλων. Τα κλαδιά του είναι σκληρά και διακλαδίζονται πυκνά, δημιουργώντας όμορφο αποτέλεσμα. Όλες πι φωτογραφίες του σημερινού δημοσιεύματος είναι από την ομάδα “Αγαπώ τα φυτα”.

Η κουμαριά είναι φυτό με ελάχιστες απαιτήσεις, αναπτύσσεται σε ξηρές και πετρώδεις πλαγιές με καλά αποστραγγιζόμενα και σχετικά όξινα εδάφη. Πλούσιο και βαθύ, το έρπον ριζικό της σύστημα εκμεταλλεύεται την υγρασία του εδάφους, ενώ παράλληλα το προστατεύει από τη διάβρωση. Η φωτογραφία είναι της Αρχοντια Κανακακη.

Το αρκουδοπούρναρο μπορείτε να το φυτέψετε στο κέντρο παρτεριών ή δημιουργήστε ένα φράχτη. Θα ευδοκιμήσει ακόμη περισσότερο αν φυτευτεί στο βουνό ή σε υψόμετρο. Η πρώτη και αυτή η φωτογραφία είναι της Νόπη Λαζαρίδου Τσιμούλα. Οι περισσότεροι που ακούνε τη λέξη “αρκουδοπούρναρο”, μάλλον αγνοούν ότι πρόκειται για ένα αγαπημένο φυτό και δε γνωρίζουν καν ποιο είναι αυτό!

Μακάρι να μπορούσα να σας δώσω λίγο από το άρωμα τους

Παρακολουθούμε με πολύ προσοχή τις αναρτήσεις του φίλου μου Yaşar Durmaz από την Τουρκία. Επειδή έχει το χάρισμα να εντοπίζει λουλούδια εποχής, στον τόπο που μένει και να ασχολείται με πολύ προσοχή μαζί τους, καταγράφοντας τα, με το κινητό του τηλέφωνο. Το έχουμε ανάγκη για να χαλαρώσουμε λίγο και να πορευτούμε στην επόμενη μέρα.

Έτσι λοιπόν θα το πάμε, στη σημερινή μας ανάρτηση. Καθώς προετοιμαζόμαστε για το ταξίδι μας στο χωριό και προσπαθούμε να ολοκληρώσουμε κάθε εκκρεμότητα, για να μην αφήσουμε πράγματα πίσω μας. Το έχουμε αυτό ως άνθρωποι. Και δεν μπορείς να πεις ότι είναι κατά βάση κακό, αλλά χρειάζεται και χρόνο και κόπο… Και καμιά φορά χωρίς να το θέλουμε και άγχος.

Τα τριαντάφυλλα είναι υπέροχα! Κι είναι κι αυτό το χρώμα που σε ξεσηκώνει. Θα μου πείτε και σε ποιον δεν αρέσουν; Μερικές φορές αν είναι ριζωμένα σε χώμα και όχι σε γλάστρα, γίνονται πολλά και αναπτύσσονται, όσο κι αν παραμελούνται. Έχω παράδειγμα τις τριανταφυλλιές της μάνας μου, στο χωριό. Άντεξαν όλες τις οικοδομικές εργασίες και ζουν ακόμα.

Φθινοπωρινά τοπία από Σάμο, Γράμμο και Γιάννενα

Το Φθινόπωρο είναι μία από τις τέσσερις εύκρατες εποχές. Έξω από τις τροπικές περιοχές, το φθινόπωρο σηματοδοτεί τη μετάβαση από το καλοκαίρι στο χειμώνα, τον Σεπτέμβριο (Βόρειο Ημισφαίριο) ή τον Μάρτιο (Νότιο Ημισφαίριο), όταν η διάρκεια του φωτός της ημέρας γίνεται αισθητά μικρότερη και η θερμοκρασία πέφτει σημαντικά. Η φωτογραφία του Kostas Amirsonis από την ομάδα «Samos Island». Είναι από την περιοχή Καρβούνης…

Η διάρκεια της ημέρας μειώνεται και η διάρκεια της νύχτας αυξάνεται καθώς η σεζόν προχωρά μέχρι το Χειμερινό Ηλιοστάσιο τον Δεκέμβριο (Βόρειο Ημισφαίριο) και τον Ιούνιο (Νότιο Ημισφαίριο). Ένα από τα κύρια χαρακτηριστικά του σε εύκρατα κλίματα είναι η απόρριψη φύλλων από φυλλοβόλα δέντρα. Η φωτογραφία του Στέργιου Παπανίκου από την ομάδα «Ορεινές Περιπλανήσεις» από την περιοχή του Γράμμου…

Τα φυλλοβόλα δέντρα χάνουν το φύλλωμά τους, τα χρώματα στη φύση είναι διαφορετικά και ξεκινούν οι πρώτες βροχές, που προετοιμάζουν το έδαφος μεταφέροντας βαθύτερα τα άλατα, μεταλλικά στοιχεία και τις θρεπτικές ουσίες για την επερχόμενη σπορά. Η φωτογραφία της Φιλαρέτη Θεοδώρου  από την ομάδα «Γιάννενα αγαπημένα μου – ΗΠΕΙΡΟΣ». Από τα βροχερά Γιάννενα…