Αρχική » Ταξίδια

Αρχείο κατηγορίας Ταξίδια

Το αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ

Τίποτα δεν πάει χαμένο. Δείτε ΕΔΩ το αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ με όλα τα δημοσιεύματα από τη δημιουργία του μέχρι σήμερα…

Τελευταίες Αναρτήσεις:
Οι επισκέπτες μας
017363
Τα σχόλια σας!
Μια αναγκαία υπόμνηση!
Το να εκφράζεται κανείς εδώ στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ είναι πολύ σπουδαίο για
μας που το διαχειριζόμαστε, μας κάνει να χαιρόμαστε όταν διαβάζουμε τις απόψεις σας, τις θέσεις σας, για ζητήματα που το site "σκαλίζει".
Μπορείτε λοιπόν να μας γράφετε. Μόνο που, για να τα δείτε δημοσιευμένα εδώ, θα περιμένετε λιγάκι προκειμένου να… εγκριθούν.
Είναι λογικό να πρέπει να τα δει πρώτα ο διαχειριστής και να απομακρύνει κάποιο, αν -λέμε τώρα- μπορεί να είναι υβριστικό…

Η άνοιξη μας κλείνει το μάτι!

Η άνοιξη έρχεται σιγά - σιγά, γλυκά, σταθερά, με κάποια λουλούδια να βιάζονται να ανθίσουν και να μοσχοβολήσουν. Κι αλλάζει ο κόσμος γύρω μας. Και η καρδιά μας, όλα! Ότι πιο όμορφο μας έχει δώσει ο Θεός για να αντιμετωπίζουμε τις καθημερινές δυσκολίες…
Απρίλιος 2024
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
2930  

Ένα site που φτιάχτηκε μέσα στην πανδημία, όταν η Σούλα αποφάσισε να ασχοληθεί με κάτι που αγαπάει και λατρεύει να φτιάχνει. Τα χειροποίητα κοσμήματα! Μπορείτε να το δείτε ΕΔΩ

Η αγγειοπλαστική παράδοση του Θραψανού Ηρακλείου Κρήτης

Η πλούσια και μακραίωνη παράδοση της αγγειοπλαστικής τέχνης στο χωριό Θραψανό Ηρακλείου το έχει αναδείξει ως το μεγαλύτερο κέντρο αγγειοπλαστικής στην Κρήτη, σταθμό για την ιστορία της νεότερης ελληνικής κεραμικής τέχνης. Σήμερα, στο χωριό εξακολουθούν να λειτουργούν εργαστήρια που κατασκευάζουν ακόμα μικρά και μεγάλα αποθηκευτικά αγγεία, γνωστά ως «θραψανιώτικα πιθάρια», τα οποία διακινούνται τόσο στην Ελλάδα, όσο και το εξωτερικό. Δείτε ΕΔΩ κι ένα υπέροχο ντοκιμαντέρ για την αγγειοπλαστική στο Θραψανό από την ΕΡΤ 3 που παίχτηκε τον Φλεβάρη του 2024. Κι ΕΔΩ ένα δημοσίευμα της εφημερίδας ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ για το χωριό μου.

Η ώρα του δειλινού...

Αναμφισβήτητα είναι η πιο όμορφη ώρα! Η ώρα του δειλινού. Φτάνει να είσαι εκεί. Την κατάλληλη ώρα, στο κατάλληλο μέρος και να απολαμβάνεις, λεπτό το λεπτό όλη αυτή την εξαιρετική εικόνα που δεν διαρκεί και πολύ.
Αυτό είναι. Να ζεις το κάθε λεπτό, να ανασαίνεις τον αέρα και να ευχαριστείς Εκείνον που έδωσε αυτό το δώρο για μας. Και να το εκτιμάμε!
Μερικοί άνθρωποι δεν ξέρουν ή δεν μπορούν, δεν είναι σε θέση να απολαύσουν τίποτα. Ψάχνουν να βρουν τι κρύβεται πίσω από το καθετί και χάνουν την ουσία, τη ζωή. Μην το κάνετε αυτό στον εαυτό σας.

Μια ανάσα καλοκαιρινή στην Τζιά

Δυο μέρες μόλις, στα τελειώματα του Αυγούστου του 2022, καταφέραμε να πάμε στη Τζιά, καλεσμένοι φίλων μας προκειμένου να μας φιλοξενήσουν. Και περάσαμε τόσο όμορφα που θα το κουβεντιάζουμε για καιρό.
Τι είναι αυτό που κάνει δεκτικούς τους ανθρώπους στο καλό, σε μια όμορφη κουβέντα, σε μια παρέα που αξίζει να τη ζήσεις και να την απολαύσεις παρά τις δυσκολίες; Το γεγονός ότι είμαστε άνθρωποι με αδυναμίες, αλλά προσπαθούμε να κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε. Αυτό είναι το μυστικό!

Ραδιόφωνα

Πατήστε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ  κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ για να ακούσετε επιλεγμένα, μουσικά, διαδικτυακα ραδιόφωνα που εκπέμπουν και στα FM... Άρα, μπορείτε να τα ακούσετε και από ένα συμβατικό ραδιόφωνο ή από το κινητό σας...

Πρωτοσέλιδα εφημερίδων:

Στήλες για τα media:

Οι εφημερίδες της Κρήτης:

Αξιόλογα Site:

Στο Πήλιο, Μάιος του 2022

Ήταν ένα ταξίδι μέσα στον Μάη… Έκανε ακόμα την ψυχρούλα του, αλλά το απολαύσαμε. Είχαμε ένα απωθημένο και το ικανοποιήσαμε. Πριν μερικά χρόνια που είχαμε πάει ένα Παρασκευο Σαββατο Κύριακο δεν το χαρήκαμε, δεν το περπατήσαμε επειδή το πρώτο πρωινό που σηκωθήκαμε βρήκαμε ένα χιόνι, καμιά 20ριά πόντους στρωμένο.
Στην κεντρική σελίδα του αρχείου του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ θα δείτε  αρκετά δημοσιεύματα. Αλλά μπορείτε να τα δείτε και από ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Αγγειοπλάστες του σήμερα

Από γενιά σε γενιά περνάει αυτή η τέχνη, του αγγειοπλάστη. Κι αν την αγκάλιαζε λίγο η Πολιτεία, όλα θα ήταν καλύτερα. Στη φωτογραφία είναι ο πατέρας μου, Λευτέρης του Κουμαλή, ως αγγειοπλάστης. Τον ακολούθησε ο γιός του, ο Κωστής Θεοδωράκης και ο εγγονός του, ο Μανώλης Βολυράκης και δίπλα του ο γιος του, ο Αγησίλαος. Δείτε ΕΔΩ ένα πολύ όμορφο δημοσίευμα από το το περιοδικό "Κ" που συνοδεύει, κάθε Κυριακή, την έκδοση της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ. Για να καταλάβετε τι λέω…

Οι γονείς μου, Λευτέρης και Παπαδιώ

Ο πατέρας μου και η μάνα μου, ο Λευτέρης και η Παπαδιώ, σε μια φωτογραφία από το γάμο της Ελένης, της κόρης της Γεωργίας μας. Ήταν σε ένα κέντρο στα Πεζά, όπου έκαναν το γλέντι. Για πάντα στην καρδιά μου, ως ότι πιο ακριβό έχω. Ανυπομονώ να τους ξαναδώ στο νέο κόσμο!

Το σπίτι μας στο χωριό

Σχεδόν τα κατάφερα να φτιάξω το σπίτι στο χωριό, κληρονομιά από τους γονείς μου, αν και μου κόστισε πολύ. Έχει ακόμα κάποιες δουλειές που πρέπει να γίνουν, αλλά σιγά - σιγά.
Μακάρι να φτιάξουν τα πράγματα και να περνάμε κάνα δυο μήνες το καλοκαίρι, εκεί. Θα μας έκανε καλό, από πολλές απόψεις... Εδώ σε έναν πίνακα ζωγραφικής μιας Γερμανίδας που φιλοξενήσαμε κάποτε και μας τον έκανε δώρο. Είναι το σπίτι μας όπως ήταν τότε! Η υπογραφή λέει, 1992!
Τα αδέλφια μου. Λιγοστεύουμε!

Μια οικογενειακή φωτογραφία που έβγαλα με τα αδέλφια μου στο γάμο τη Πόπης, της κόρης του Κωστή μας. Επάνω από αριστερά η Γεωργία μας, δεν ζει πια. Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για αυτήν. Κάτω, από αριστερά, η Στασούλα μας, δείτε για αυτήν ΕΔΩ, δίπλα της η Μαλάμω, δείτε γι’ αυτήν ΕΔΩ και δίπλα της ο Κωστής μας, που και εκείνος δεν ζει πια, δείτε ΕΔΩ.

ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ Σιδηρόδρομος τ. 171

Αυτή είναι η εφημερίδα των συνταξιούχων των ΗΣΑΠ τ. 171, "ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ Σιδηρόδρομος" που κυκλοφορεί τώρα. Για να τη δείτε πατήστε ΕΔΩ. Κι ΕΔΩ το 170, ΕΔΩ το 169, ΕΔΩ το τ.168, ΕΔΩ το τ.167 ΕΔΩ το τ.166, ΕΔΩ το τ. 165, ΕΔΩ το τ.164, εδώ ΕΔΩ το τ. 163, ΕΔΩ το τ.162. Τριάντα χρόνια αδιάλειπτης έκδοσης από τη γέννηση της, είναι μια μεγάλη επιτυχία. Παλιότερα τεύχη μπορείτε να τα δείτε σε PDF αρχείο, πηγαίνοντας στο Αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Δείτε κι ΕΔΩ το site του Σωματείου που επιμελούμαστε...

“Τύπος των συνταξιούχων σιδηροδρομικών” τ. 440

Έτοιμο και το 440 φύλλο... Δείτε το ΕΔΩ, Κι ΕΔΩ το τ.439, ΕΔΩ το τ, 438, ΕΔΩ το τ. 437, ΕΔΩ το τ. 436, ΕΔΩ το τ. 435, ΕΔΩ το τ. 434,  ΕΔΩ το τ. 433, ΕΔΩ το τ. 432, ΕΔΩ το τ. 431,  ΕΔΩ το τ. 430, ΕΔΩ το τ. 429, ΕΔΩ το τ. 428, ΕΔΩ το τ. 427, ΕΔΩ το τ. 426, ΕΔΩ το τ. 425, ΕΔΩ το τ. 424, ΕΔΩ το τ. 423, ΕΔΩ το τ. 422, ΕΔΩ το τ. 421, ΕΔΩ το τ. 420, ΕΔΩ το τ. 419, ΕΔΩ το τ. 418, ΕΔΩ το τ. 417, ΕΔΩ το τ. 416, ΕΔΩ το τ. 415, ΕΔΩ το τ. 414, ΕΔΩ το τ. 413, ΕΔΩ το τ. 412, ΕΔΩ το τ. 411, ΕΔΩ το τ. 410, ΕΔΩ το τ. 409, ΕΔΩ το τ. 408, ΕΔΩ το τ. 407, ΕΔΩ το τ. 406, ΕΔΩ το τ. 405 ΕΔΩ το τ. 404 ΕΔΩ το τ. 403 ΕΔΩ το τ. 402, ΕΔΩ το τ. 401, ΕΔΩ το τ.400, ΕΔΩ το τ.399, ΕΔΩ το τ.398, ΕΔΩ το τ.397, ΕΔΩ το τ.396, ΕΔΩ το τ.395 ΕΔΩ το τ.394  ΕΔΩ το τ.393 ΕΔΩ το τ. 392, ΕΔΩ το τ. 391, ΕΔΩ το τ. 390, ΕΔΩ το τ. 389, ΕΔΩ το τ. 388, ΕΔΩ το τ. 387, ΕΔΩ τ. 386 και το 385 ΕΔΩ. Σε συνάρτηση μάλιστα με το Blog, δείτε το ΕΔΩ, είναι αυτό που λειτουργεί τώρα, με πιο συχνή ενημέρωση...

Ο τόπος που αγαπώ

Αγαπώ την Κρήτη και το χωριό μου, το Θραψανό… Γράφω γι' αυτά με μια νοσταλγία. Είχα κάποτε σχέδια. Δεν είμαι βέβαιος πια, αν μπορώ να τα πραγματοποιήσω. Όταν όμως αλλάξουν τα πράγματα θα ήθελα να περνάω εδώ μερικούς μήνες, κυρίως καλοκαιρινούς. Είναι ο τόπος μου. Οι ρίζες μου. Οι αναμνήσεις μου…

Χρηστικά Site:

Γνωρίζοντας την Αθήνα!

Ένα από τα πράγματα που θα δείτε να κάνουμε σ' αυτό το site είναι ότι προσπαθούμε να γνωρίσουμε την Αθήνα. Τους τόπους που κινούμαστε, που περπατάμε, που πορευόμαστε.
Έτσι, συχνά - πυκνά, θα δείτε τέτοιες παρουσιάσεις με δρόμους, πλατείες, γειτονιές, είτε του ιστορικού κέντρου, είτε της περιφέρειας.
Μας αρέσει και το κάνουμε αυτό με χαρά, όπως εδώ που βλέπετε κάτι από την πλατεία Κοραή με τον Λυκαβηττό στο βάθος, από το κέντρο της Αθήνας, το πανεπιστήμιο.
Νίκος Ελ. Θεοδωράκης

Θα χαρώ πολύ να δω εκτεταμένα τις απόψεις σας. Γράψτε μου εδώ: nikosth2004@yahoo.gr

Για την επικοινωνία μας στείλτε μου SMS στο τηλέφωνο 6932212755 που εξυπηρετείται από την VODAFON. 


Είμαστε στον 20ο χρόνο!
Ποιος είναι ο δημοσιογράφος, Νίκος Ελ. Θεοδωράκης, που έχει την ευθύνη της ενημέρωσης και διαχείρισης αυτoύ του Site σε καθημερινή βάση; Δείτε ΕΔΩ. Κι ΕΔΩ δείτε επίσης λίγα πράγματα για την ιστορία αυτού του ιστότοπου.

Περάσαμε υπέροχα στην Τέμενη Αιγίου

Τελικά τα καταφέραμε και περάσαμε όμορφα, τη μια βδομάδα, από 10-17 Σεπτέμβρη του 2022 που πήγαμε στο παραθεριστικό κέντρο του ΟΠΑΚΕ ΟΤΕ στην Τέμενη Αιγίου. Πετύχαμε αυτό που θέλαμε. Να ξεκουραστούμε, να αλλάξουμε παραστάσεις, να φορτώσουμε τις μπαταρίες μας για το χειμώνα που έρχεται και που όλα δείχνουν ότι θα έχεις ένα μεγάλο βαθμό δυσκολίας, καθώς όλα γύρω μας, ακριβαίνουν και η ανασφάλεια τα κάνει όλα χειρότερα. Ευτυχώς η ελπίδα μας για κάτι καλύτερο έχει πολύ ισχυρή βάση.

Δείτε μερικά δημοσιεύματα που κάναμε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ

Στο Μπελίζ ο Κώστας και η Άννυ περνάνε πολύ όμορφα!

Στο Μπελίζ είναι κάτι σαν καλοκαίρι αυτή την εποχή. Και δεν μας κάνει εντύπωση που ο Κώστας φοράει αυτό το Χαβανέζικο καλοκαιρινό πουκάμισο. Για την Άννυ δεν σχολιάζουμε, που δείχνει να φοράει, όσο μπορούμε να δούμε, κάτι πολύ ελαφρύ πάνω της. Της αρέσει το κρύο και δεν αντέχει τη ζέστη. Την όποια ζέστη.

Για το Μπελίζ έχουμε ξαναγράψει στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ… Είναι ένας όμορφος προσεγμένος τόπος ιδανικός για διακοπές σε ανθρώπους που μένουν στις ΗΠΑ ή στην κοντινή Ήπειρο. Τα παιδιά μας ήρθαν από το Βανκούβερ του Καναδά. Αλλά τελικά οι αποστάσεις δεν είναι και τόσο μεγάλες.

Στις διακοπές δεν είναι καθόλου παράξενο να πας σε ένα μπαράκι και να απολαύσεις το ποτό σου ή ότι άλλο εσύ κρίνεις ότι χρειάζεσαι. Και αυτό συμβαίνει και στο Σαν Πέδρο. Το San Pedro είναι μια πόλη στο νότιο τμήμα του νησιού Ambergris Caye στην περιοχή Μπελίζ, στην Κεντρική Αμερική.

Οι κάτοικοι του San Pedro, 16.444 το 2015, είναι γνωστοί ως San Pedrano και οι περισσότεροι από αυτούς προέρχονταν αρχικά από το Μεξικό. Οι περισσότεροι μιλούν άπταιστα ισπανικά και αγγλικά. Λέγεται ότι κάποιος δεν είναι αληθινός San Pedrano αν δεν ξέρει να ψαρεύει.

Mε ένα μικρό αεροπλάνο στο Μπελίζ, στην Καραϊβική

Προσωπικά δεν το έχουμε κάνει αυτό το ταξίδι, αλλά να που τα παιδιά μας, ο Κώστας και η Άννυ, είναι σα να μας έχουν κοντά τους και μοιραζόμαστε βήμα – βήμα, αυτό το ταξίδι. Από το Σιάτλ των ΗΠΑ μ’ αυτό το μικρό αεροσκάφος, φτάνουν στο Μπελίζ, στο σπίτι τους εκεί…

Ο πιλότος του μικρού αεροσκάφους, σε ώρα εργασίας. Τόσο μικρό και εντυπωσιακό είναι. Ο ίδιος βρίσκεται ανάμεσα στους επιβάτες του. Καμιά σχέση με τα μεγάλα αεροσκάφη, όπου το πιλοτήριο είναι κάπου απομονωμένο. Εδώ, όλα είναι διαφορετικά. Το μέγεθος είναι που κάνει τη διαφορά.

Το βλέπετε κι εδώ. Ο Κώστας και η Άννυ σε μια σέλφι που ωστόσο δείχνει και αρκετούς από τους υπόλοιπους επιβάτες της πτήσης τους, κατά την προετοιμασία τους λίγο πριν την απογείωση. Ασφαλώς θα είχε ενδιαφέρον ένα τέτοιο ταξίδι. Και το Μπελίζ έχει πάντα να δώσει ωραία πράγματα…

Πώς είναι η Ζαγορά Πηλίου αυτή την περίοδο; Ανθισμένη!

Η Ζαγορά Πηλίου είναι ένα μέρος που μας αρέσει πολύ. Γνωρίσαμε εκεί τη φίλη μας Βικτώρια με τον ξενώνας της και έχουμε ζήσει χειμώνα και… άνοιξη. Κάτι από καλοκαίρι και φθινόπωρο μας λείπει και έχουμε ζήσει, όλες τις εποχές του χρόνου. Αν θεωρήσει κανείς ότι υπάρχουν ακόμα εποχές, ευδιάκριτες… Αξίζει λοιπόν να επιστρέψουμε λίγο και να δούμε πώς είναι αυτή την εποχή ανθισμένο.

Τις φωτογραφίες μας τις έστειλε η καλή μας φίλη Βικτώρια που διαθέτει και τα ενοικιαζόμενα δωμάτια. Πάνε χρόνια που γνωριζόμαστε, από τότε που ζούσε ακόμα ο φίλος μας ο Άρης και πήγαμε για ένα τριήμερο, όταν μας έπιασαν τα χιόνια, με αποτέλεσμα να μην μπορέσουμε να περπατήσουμε και να δούμε την ομορφιά του Πηλιορείτικου τοπίου.

Δε θα ξεχάσω ποτέ του λουκουμάδες με μέλι που έφτιαξε στο μπαλκόνι της η Βικτώρια και τις πρόσθεσε στο πρωινό μας. Ναι, τα θυμάμαι καλά όλα αυτά. Κι επιτέλους τα καταφέραμε πριν δυο χρόνια τέτοια εποχή και κάναμε το όνειρο μας πραγματικότητα με τη Σούλα. Το περπατήσαμε για τα καλά το Πήλιο. Όλο!

Να θυμηθούμε λοιπόν ξανά μ’ αυτήν ανάρτηση και να θυμίσουμε και σας, τους τακτικούς παλιούς και νέους αναγνώστες μας, πώς περάσαμε τότε στη Ζαγορά Πηλίου. Ακολουθούν λοιπόν μερικά δημοσιεύματα από το αρχείο μας και μπορείτε να τα δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ, κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ

Πώς είναι το Ναύπλιο αυτή την εποχή; Ας το δούμε!

Το Ναύπλιο θα είναι πάντα στην καρδιά μας. Ιδανικό για μια ημερήσια εκδρομή, καθώς βρίσκεται μόλις μιάμιση ώρα από την Αθήνα κι έχει να προσφέρει πολλά και διαφορετικά πράγματα. Τρεις φωτογραφίες σας έχουμε σήμερα. Τραβηγμένες από τρεις διαφορετικούς ανθρώπους. Μόνο τους κοινό σημείο ότι αφορούν το Ναύπλιο αυτή την εποχή. Ας τις δούμε προσεκτικά, παρακαλώ. Από την Ομάδα “Ελλάδα Παντού – Hellas Everywhere”.

Είτε επιλέξεις να περπατήσεις στα μαγαζιά και τον πεζόδρομο της παλιάς πόλης, είτε να ανέβεις στο κάστρο στο Παλαμίδι, στο Μπούρτζι ή στα καφέ και τα ρεστοράντ της παραλίας, πάντα θα έχεις κάνει την καλή επιλογή. Οι άνθρωποι καταφέρνουν να σε κερδίζουν. Αν και τουριστικό το μέρος, δεν έχουν αλλοτριωθεί από το χρήμα, τουλάχιστον στο βαθμό που να είναι αυτό εξώφθαλμο και έντονο. Η φωτογραφία είναι από την ομάδα “Η αξεθωριαστη μνημη ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ”.

Έχεις την αίσθηση πως το χαμόγελο τους είναι αληθινό. Ακόμα κι αν δεν είναι έτσι. Και προσποιητό να είναι, λόγω των υπηρεσιών που παρέχουν στους τουρίστες, σε κερδίζουν. Μ’ αρέσει να προσέχω και να παρακολουθώ τους ανθρώπους, ιδιαίτερα όταν βρίσκομαι σε δημόσιους χώρους. Δεν το κάνω πάντα με… επιτυχία, καθώς η διπλωματικότητα δεν αποτελεί στοιχείο του χαρακτήρα μου, αλλά το απολαμβάνω και ευτυχώς, χωρίς προβλήματα ώς τώρα. Η φωτογραφία είναι του Ioannis Dimitrakopoulos, δημοσιευμένη στην Ομάδα “ΝΑΥΠΛΙΟ…στη γειτονιά του έρωτα!!!”

Εικόνες εποχής από το κυκλαδίτικο νησί της Σίφνου…

Σας μεταφέρομε σήμερα στο νησί των Κυκλάδων, Σίφνο, να το δούμε πώς είναι ανοιξιάτικα. Οι φωτογραφίες με τις ίριδες, είναι της Daphne Spitaki. Η Σίφνος είναι νησί μεσαίου μεγέθους στις δυτικές Κυκλάδες. Βρίσκεται μεταξύ Σερίφου και Κιμώλου. Απέχει περίπου 130 χιλιόμετρα ή 80 ναυτικά μίλια από τον Πειραιά.

Εχει μεγάλη παράδοση στην αγγειοπλαστική και στη μαγειρική, καθώς είναι η γενέτειρα του Νίκου Τσελεμεντέ, του κορυφαίου Έλληνα σεφ του 20ού αιώνα, το μόνο έγκυρο βιβλίο με συνταγές στην προ ίντερνετ εποχή. Το έδαφος της Σίφνου αποτελείται από πετρώματα γρανίτη, αργιλώδη ψαμμίτη λίθο ή σχιστόλιθους, ασβεστόλιθους κ.λπ.

Όμορφο πρωινό στα Λιβαδάκια, η παραλία στη φυσική της κατάσταση με λίγα χόρτα ποσειδωνίας που έφεραν οι νότιοι άνεμοι, και οξαλίδες σε πλήρη άνθιση, η άγρια φύση όπως μας αρέσει. Η γη της Σίφνου έχει και ορυκτό πλούτο, όπως μεταλλεύματα σιδήρου, χαλκού, μολύβδου, μαγγανίου, γαληνίτη, μαγνησίου κ.λπ.

Πήγαμε στη λίμνη Δόξα και απολαύσαμε το φυσικό τοπίο

Η λίμνη Δόξα είναι μία τεχνητή λίμνη σε υψόμετρο 900 μέτρων, η οποία βρίσκεται στην περιοχή Φενεού Κορινθίας, στις υπώρειες του όρους Πεντέλεια (Ντουρντουβάνας) και Αροανίων (Χελμού) πλησίον των οικισμών Αρχαίας Φενεού (Καλύβια) και Πανοράματος (Φονιά). Κάναμε παραπάνω από δυο ώρες ταξίδι με το αυτοκίνητο, αλλά χαλάλι του!

Η κατασκευή του φράγματος ολοκληρώθηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1990 και η λίμνη σχηματίζεται από τα νερά που ρέουν από τα παραπάνω βουνά. Το όνομα Δόξα το πήρε από το μικρό ποτάμι που ξεκινούσε από την περιοχή και κατέληγε σε καταβόθρες κοντά στο όρος Σαιτά, στα νότια του οροπεδίου του Φενεού.

Αλλά και η ίδια περιοχή ήταν γνωστή ως “στου Δόξα”. Το ποτάμι και η περιοχή το όνομα Δόξα πρέπει να το έχει πάρει από κάποιον οικισμό με το ίδιο όνομα που υπήρχε στην περιοχή. Υπάρχει τοποθεσία “Απάνου Δόξα”, πράγμα που σημαίνει ότι υπήρχε και Κάτω Δόξα ή απλώς Δόξα. Στην απογραφή που έκαναν οι Ενετοί το 1700 αναφέρονται δύο οικισμοί με το όνομα Δόξια και Δόξα (DOJIA και DOJA).

Έτσι το όνομα Δόξα ίσως να έχει σχέση με τον Αλβανό οπλαρχηγό Δοξία ή Δόξα που αντιστάθηκε και πολέμησε τον Μωάμεθ Β΄ το 1458 όταν αυτός κατέλαβε και κατέστρεψε την μεσαιωνική Ταρσό, δέκα περίπου χιλιόμετρα βόρεια της τεχνητής λίμνης. Όπως και να έχει το πράγμα εμείς τη χαρήκαμε την εκδρομή μας με τους φίλους μας.

Εσείς γνωρίζετε την Τήνο; Το όμορφο κυκλαδίτικο νησί;

Οι φίδες που πρασίνιζαν την Τήνο. Σε μερικές περιοχές του νησιού, στο Κεχροβούνι, στον Κουμάρο (κουμαριά), στου Σπριν (πρίνοι), στην Καραμπούσα (μαύρος σχίνος), στην Καρδιανή ή στην κατεβασιά από τον  Μαρλά, προς τον Πάνορμο, αντικρίζεις σήμερα τις μικρές οάσεις πρασινάδας, απομεινάρια μιας άλλης εποχής, που ήταν κάποτε το καμάρι της βλάστησης του ξερού νησιού της Τήνου. Φωτογραφία του Mixalis Mixelis στην Ομάδα “Τήνος (Οφιούσα )”. Από εκεί είναι και όλες οι σημερινές φωτογραφίες.

O Φαλατάδος είναι το δεύτερο μεγαλύτερο (μετά τον Πύργο) χωριό της Τήνου. Από σχετικές ιστορικές αναφορές, φαίνεται ότι το χωριό υπήρχε ήδη από το 1400 µ.Χ. και το όνομά του προέρχεται από κυριώνυμο (οικογένεια Βαλατά) ή από τη λέξη φάλακα (= οχύρωμα, παρατηρητήριο). Ο Φαλατάδος είναι ξακουστός για το ρακί του. Στο χωριό λειτουργούν πολλά πατητήρια και αποστακτήρια. Φωτογραφία της Μαρούλα Δεσύπρη.

Οι μαρμάρινες κρήνες της Τήνου. Η Τήνος έχει πολλές πηγές. Γι’ αυτό και στην αρχαιότητα την ονόμαζαν “Υδρούσα”. Προσωνυμία δηλωτική των μικρών κατά κανόνα αλλά πολυάριθμων θέσεων εκροής νερού. Διάσπαρτες στα χωριά της Τήνου και στη Χώρα, που προσφέρουν νερό, την πηγή της ζωής. Καμωμένες με μαστοριά έχοντας ανάγλυφο διάκοσμο εμπνευσμένο από τη φύση και τη χριστιανική πίστη. Η φωτογραφία είναι του Σιμος Φιοραντης.

Η πρώτη εξερεύνηση, ήταν η πιο κοντινή εκδρομή στην Τήνο και ήταν ένας συνδυασμός εξερεύνησης χωριών και το αποκαλούμενο beach hopping (μετάβαση από παραλία σε παραλία με παράλληλες μικρές βουτιές). Πρώτη στάση το χωριό Τριαντάρος, ένα κρυμμένο στολίδι της Τήνου! Καθώς σκαρφαλώνεις την πλαγιά του λόφου, θα συνειδητοποιήσεις γρήγορα ότι έχεις μπει σ’ έναν γοητευτικό οικισμό, βγαλμένο από παραμύθι. Κι αυτή η φωτογραφία είναι του Σιμος Φιοραντης.