Αρχική » Ταξίδια

Αρχείο κατηγορίας Ταξίδια

Το αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ

Τίποτα δεν πάει χαμένο. Δείτε ΕΔΩ το αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ με όλα τα δημοσιεύματα από τη δημιουργία του μέχρι σήμερα…

Τελευταίες Αναρτήσεις:
Οι επισκέπτες μας
003469
Τα δικά σας σχόλια
Μια αναγκαία υπόμνηση!
Το να εκφράζεται κανείς εδώ στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ είναι πολύ σπουδαίο για
μας που το διαχειριζόμαστε, μας κάνει να χαιρόμαστε όταν διαβάζουμε τις απόψεις σας, τις θέσεις σας, για ζητήματα που το site "σκαλίζει".
Μπορείτε λοιπόν να γράφετε. Μόνο που για να τα δείτε δημοσιευμένα εδώ, θα περιμένετε λιγάκι προκειμένου να… εγκριθούν.
Είναι λογικό να πρέπει να τα δει πρώτα ο διαχειριστής και να απομακρύνει κάποιο, αν -λέμε τώρα- μπορεί να είναι υβριστικό… Απλά πράγματα.
Αλλά θεώρησα ότι έπρεπε να το γνωρίζετε…

Έρχεται ο Χειμώνας!

Μπαίνουμε σε λίγο στον χειμώνα! Δεν είναι μόνο οι θερμοκρασίες που έχουν πέσει και μας τον θυμίζουν, είναι και οι ημερομηνίες που το δείχνουν αυτό. Για να είμαστε σαφείς ο χειμώνας αρχίζει την Τετάρτη 21 Δεκεμβρίου ώς και την Δευτέρα 20 Μαρτίου, οπότε και θα έρθει η άνοιξη να τον αντικαταστήσει.
Η λέξη χειμώνας βγαίνει από την αρχαία ελληνική λέξη χειμών, που με την σειρά του βγαίνει από την λέξη χεῖμα που σήμαινε χειμερινός καιρός, παγωνιά, κρύο. Μεταφορικά, επίσης, σημαίνει ψυχρός καιρός με θύελλα.
Δεκέμβριος 2022
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031  

Ένα site που φτιάχτηκε μέσα στην πανδημία όταν η Σούλα αποφάσισε να ασχοληθεί με κάτι που αγαπάει και λατρεύει να φτιάχνει. Μπορείτε να το δείτε ΕΔΩ

Η ώρα του δειλινού...

Αναμφισβήτητα είναι η πιο όμορφη ώρα! Η ώρα του δειλινού. Φτάνει να είσαι εκεί. Την κατάλληλη ώρα, στο κατάλληλο μέρος και να απολαμβάνεις, λεπτό το λεπτό όλη αυτή την εξαιρετική εικόνα που δεν διαρκεί και πολύ.
Αυτό είναι. Να ζεις το κάθε λεπτό, αν ανασαίνεις τον αέρα και να ευχαριστείς Εκείνον που έδωσε αυτό το δώρο. Και να το εκτιμάς!
Μερικοί άνθρωποι δεν ξέρουν ή δεν μπορούν να απολαύσουν τίποτα. Ψάχνουν να βρουν τι κρύβεται πίσω και χάνουν την ουσία, τη ζωή. Μην το κάνετε αυτό στον εαυτό σας.

Μια ανάσα στην Τζια

Δυο μέρες μόλις, στα τελειώματα του Αυγούστου του 2022, καταφέραμε να πάμε στη Τζια, καλεσμένοι φίλων μας προκειμένου να μας φιλοξενήσουν. Και περάσαμε τόσο όμορφα που θα το κουβεντιάζουμε για καιρό.
Τι είναι αυτό που κάνει δεκτικούς τους ανθρώπους στο καλό, σε μια όμορφη κουβέντα, σε μια παρέα που αξίζει να τη ζήσεις και να την απολαύσεις παρά τις δυσκολίες; Το γεγονός ότι είμαστε άνθρωποι με αδυναμίες, αλλά προσπαθούμε να κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε. Αυτό είναι το μυστικό!

Ραδιόφωνα

Πατήστε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ  κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ για να ακούσετε επιλεγμένα, μουσικά, διαδικτυακα ραδιόφωνα που εκπέμπουν και στα FM... Άρα, μπορείτε να τα ακούσετε και από ένα συμβατικό ραδιόφωνο ή από το κινητό σας...

Πρωτοσέλιδα εφημερίδων:

Οι εφημερίδες της Κρήτης:

Αξιόλογα Site:

Στο Πήλιο, Μάιος του 2022

Ήταν ένα ταξίδι μέσα στον Μάη… Έκανε ακόμα την ψυχρούλα του αλλά το απολαύσαμε. Είχαμε ένα απωθημένο και το ικανοποιήσαμε. Πριν μερικά χρόνια που είχαμε πάει ένα Παρασκευο Σαββατο Κύριακο δεν το χαρήκαμε, δεν το περπατήσαμε επειδή το πρώτο πρωινό που σηκωθήκαμε βρήκαμε ένα χιόνι καμιά 20ριά πόντους στρωμένο.
Στην κεντρική σελίδα του αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ θα δείτε  αρκετά δημοσιεύματα. Αλλά μπορείτε να τα δείτε και από ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Αγγειοπλάστες του σήμερα

Από γενιά σε γενιά πάει αυτή η τέχνη του αγγειοπλάστη. Κι αν την αγκάλιαζε λίγο η Πολιτεία, όλα θα ήταν καλύτερα. Στη φωτογραφία είναι ο πατέρας μου, Λευτέρης του Κουμαλή, ως αγγειοπλάστης. Τον ακολούθησε ο γιός του, ο Κωστής Θεοδωράκης και ο εγγονός του, ο Μανώλης Βολυράκης και δίπλα του ο γιος του, ο Αγησίλαος. Δείτε ΕΔΩ ένα πολύ καλό δημοσίευμα από το το περιοδικό "Κ" που συνοδεύει κάθε Κυριακή την έκδοση της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ. Για να καταλάβετε τι λέω…

Οι γονείς μου

Ο πατέρας μου και η μάνα μου σε μια φωτογραφία από το γάμο της Ελένης, της κόρης της Γεωργίας μας. Ήταν σε ένα κέντρο στα Πεζά, όπου έκαναν το γλέντι. Για πάντα στην καρδιά μου ως ότι πιο ακριβό έχω. Ανυπομονώ να τους ξαναδώ στο νέο κόσμο!

Το σπίτι μας στο χωριό

Σχεδόν τα κατάφερα να φτιάξω το σπίτι στο χωριό κληρονομιά από τους γονείς μου, αν και μου κόστισε πολύ. Έχει ακόμα κάποιες δουλειές που πρέπει να γίνουν, αλλά σιγά-σιγά.
Μακάρι να φτιάξουν τα πράγματα και να περνάμε κάνα δυο μήνες το καλοκαίρι εκεί. Θα μας έκανε καλό, από πολλές απόψεις... Εδώ σε έναν πίνακα ζωγραφικής μιας Γερμανίδας που φιλοξενήσαμε κάποτε. Η υπογραφή λέει, 1992!
Τα αδέλφια μου

Μια οικογενειακή φωτογραφία που έβγαλα με τα αδέλφια μου στο γάμο τη Πόπης, της κόρης του Κωστή μας. Επάνω από αριστερά η Γεωργία μας, δεν ζει πια. Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για αυτήν. Κάτω, από αριστερά, η Στασούλα μας, δείτε για αυτήν ΕΔΩ, δίπλα της η Μαλάμω, δείτε γι’ αυτήν ΕΔΩ και δίπλα της ο Κωστής μας που δεν ζει πια, δείτε ΕΔΩ.

ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ τ. 163

Αυτή είναι η εφημερίδα των συνταξιούχων των ΗΣΑΠ τ.  163. που κυκλοφορεί τώρα. Για να τη δείτε πατήστε ΕΔΩ. Κι ΕΔΩ. δείτε το τ.162 Είκοσι εννιά χρόνια αδιάλειπτης έκδοσης από τη γέννηση της, είναι μια μεγάλη επιτυχία. Παλιότερα τεύχη μπορείτε να τα δείτε σε PDF αρχείο πηγαίνοντας στο Αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Δείτε κι ΕΔΩ το site του Σωματείου που επιμελούμαστε...

“Τύπος των συνταξιούχων σιδηροδρομικών” τ. 435

Έτοιμο και το 435 φύλλο... Δείτε το ΕΔΩ. Κι ΕΔΩ το 434,  ΕΔΩ το 433, ΕΔΩ το 432, ΕΔΩ το τ.431,  ΕΔΩ το 430, ΕΔΩ το 429, ΕΔΩ το 428, ΕΔΩ το 427, ΕΔΩ το 426, ΕΔΩ το 425, ΕΔΩ το τ.424, ΕΔΩ το τ.423, ΕΔΩ το τ.422, ΕΔΩ το τ.421, ΕΔΩ το τ.420, ΕΔΩ το τ.419, ΕΔΩ το τ.418, ΕΔΩ το τ.417, ΕΔΩ το τ.416, ΕΔΩ το τ.415, ΕΔΩ το τ.414, ΕΔΩ το 413, ΕΔΩ το 412, ΕΔΩ το 411, ΕΔΩ το 410, ΕΔΩ το τ.409, ΕΔΩ το τ.408, ΕΔΩ το τ.407, ΕΔΩ το τ.406, ΕΔΩ το τ.405 ΕΔΩ το τ.404 ΕΔΩ το τ.403 ΕΔΩ το τ.402, ΕΔΩ το τ.401, ΕΔΩ το τ.400, ΕΔΩ το τ.399, ΕΔΩ το τ.398, ΕΔΩ το τ.397, ΕΔΩ το τ.396, ΕΔΩ το τ.395 ΕΔΩ το τ.394  ΕΔΩ το τ.393 ΕΔΩ το τ.392, ΕΔΩ το τ.391, ΕΔΩ το τ.390, ΕΔΩ το τ.389, ΕΔΩ το τ.388, ΕΔΩ το τ.387, ΕΔΩ τ.386 και το 385 ΕΔΩ. Σε συνάρτηση μάλιστα με το Blog, δείτε ΕΔΩ είναι αυτό που λειτουργεί τώρα, με πιο συχνή ενημέρωση...

Ο τόπος που αγαπώ

Αγαπώ την Κρήτη, το χωριό μου… Γράφω γι' αυτά με μια νοσταλγία. Είχα κάποτε σχέδια. Δεν είμαι βέβαιος πια αν μπορώ να τα πραγματοποιήσω. Όταν όμως αλλάξουν τα πράγματα θα ήθελα να περνάω εδώ μερικούς μήνες κυρίως καλοκαιρινούς. Είναι ο τόπος μου. Οι ρίζες μου. Οι αναμνήσεις μου…

Γνωρίζοντας την Αθήνα!

Ένα από τα πράγματα που θα δείτε να κάνουμε σ' αυτό το site είναι ότι προσπαθούμε να γνωρίσουμε την Αθήνα. Τους τόπους που κινούμαστε, που περπατάμε, που πορευόμαστε.
Έτσι, συχνά - πυκνά, θα δείτε τέτοιες παρουσιάσεις με δρόμους, πλατείες, γειτονιές, είτε του ιστορικού κέντρου, είτε της περιφέρειας.
Μας αρέσει και το κάνουμε αυτό με χαρά, όπως εδώ που βλέπετε κάτι από την πλατεία Κοραή με τον Λυκαβηττό στο βάθος, από το κέντρο της Αθήνας, το πανεπιστήμιο.
Νίκος Ελ. Θεοδωράκης

Θα χαρώ πολύ να δω εκτεταμένα τις απόψεις σας. Γράψτε μου εδώ: nikosth2004@yahoo.gr

Για την επικοινωνία μας στείλτε μου SMS στο τηλέφωνο 6932212755 που εξυπηρετείται από την VODAFON. 


Είμαστε στον 17ο χρόνο!
Ποιος είναι ο δημοσιογράφος, Νίκος Ελ. Θεοδωράκης, που έχει την ευθύνη της ενημέρωσης και διαχείρισης αυτoύ του Site σε καθημερινή βάση; Δείτε ΕΔΩ. Κι ΕΔΩ δείτε επίσης λίγα πράγματα για την ιστορία αυτού του ιστότοπου.

Περάσαμε υπέροχα στην Τέμενη Αιγίου

Τελικά τα καταφέραμε και περάσαμε όμορφα τη μια βδομάδα, από 10-17 Σεπτέμβρη που πήγαμε στο παραθεριστικό κέντρο του ΟΠΑΚΕ ΟΤΕ στην Τέμενη Αιγίου. Πετύχαμε αυτό που θέλαμε. Να ξεκουραστούμε, να αλλάξουμε παραστάσεις, να φορτώσουμε τις μπαταρίες μας για το χειμώνα που έρχεται και που όλα δείχνουν ότι θα έχεις ένα μεγάλο βαθμό δυσκολίας, καθώς όλα γύρω μας, ακριβαίνουν και η ανασφάλεια τα κάνει όλα χειρότερα. Ευτυχώς η ελπίδα μας για κάτι καλύτερο έχει πολύ ισχυρή βάση.

Δείτε μερικά δημοσιεύματα που κάναμε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ

Η ομορφιά του φθινοπώρου, από τον Κίσσαβο Θεσσαλίας…

Η Όσσα είναι βουνό της Θεσσαλίας, γνωστό επίσης με το όνομα Κίσσαβος. Βρίσκεται στα βορειοανατολικά του νομού Λάρισας και νότια των Τεμπών και του Πηνειού, απέναντι από τον Όλυμπο, του οποίου αποτελεί συνέχεια γεωλογικά και από τον οποίο χωρίζεται από την κοιλάδα των Τεμπών. Και οι φωτογραφίες που βλέπετε είναι του Giorgos Koukoutianos, δημοσιευμένες στην ομάδα “Ορεινές Περιπλανήσεις“. Τον ευχαριστούμε!

Η Όσσα βλέπει δυτικά τον κάμπο της Λάρισας, νότια τον κάμπο της Αγιάς και ανατολικά την θάλασσα, όπου και καταλήγουν οι πλαγιές της, σχηματίζοντας ορμίσκους. Το βουνό χωρίζεται σε δύο μέρη από μια κοιλάδα, η οποία ονομάζεται στα βόρεια “Μεγάλο Φαράγγι” και στα νότια “Μεγάλο Ρέμα”. Τα πυκνά δάση από έλατα, οξιές, δρύες, καστανιές και τα άφθονα νερά του, του προσδίδουν ένα ποιητικό μεγαλείο και τον χαρακτηρίζουν ως Βοτανικό Κήπο με πολλούς υδάτινους δρόμους, λίμνες και φαράγγια.

Ο Κίσσαβος αποτελεί έναν τεράστιο βοτανικό κήπο, για την αφθονία και ποικιλία της βλάστησής του. Αείφυλλα – πλατύφυλλα, όπως αριές, κουτσουπιές, κουμαριές, ρείκια αλλά και άφθονα ποώδη (θυμάρι, ρίγανη) φύονται χαμηλά στο βουνό, ενώ ψηλότερα επικρατούν οι βελανιδιές, οι καστανιές, οι κρανιές, τα σφενδάμια, οι φράξοι, οι φλαμουριές καθώς και η μαύρη πεύκη, με την οποία αναδασώθηκε ένα μικρό τμήμα αυτής της ζώνης.

Η Έστερ, η κόρη της Σούλας, σε εκδρομή με την οικογένεια

Ο Στηβ και η Έστερ, η κόρη της Σούλας και η οικογένεια τους, βρίσκονται ακόμα σε ένα από τα νησιά της πόλης που μένουν στο Βανκούβερ του Καναδά. Έτσι, για να πάρουμε μια γεύση από την ομορφιά του. Χειμώνας κι εκεί και μάλιστα πολύ πιο κρύος ο καιρός απ’ ότι ο δικός μας. Ώρα για λίγη ξεκούραση και χαλάρωση, οικογενειακώς. Χαρήκαμε με τις φωτογραφίες τους.

Η νήσος Βανκούβερ (Vancouver Island) είναι ένα νησί στον Ειρηνικό ωκεανό, το οποίο ανήκει στην καναδική επαρχία της Βρετανικής Κολομβίας. Με έκταση 31.285 τετραγωνικά χιλιόμετρα είναι το 11ο μεγαλύτερο νησί του Καναδά. Η Βικτωρία είναι η μεγαλύτερη πόλη της νήσου Βανκούβερ και η πρωτεύουσα της καναδικής επαρχίας της Βρετανικής Κολομβίας. Κοιτάξετε μια ομορφιά!

Η παραλία του νησιού, με μια τεράστια αμμουδερή παραλία. Και με τους κορμούς που βγάζει έξω η θάλασσα. Τα είδαμε από κοντά το 2015 που ήμασταν εκεί. Είναι μια εμπειρία που δεν θα τη δεις ποτέ στο Αιγαίο και στις δικές μας θάλασσες. Ο ωκεανός έχει τη δική του γλύκα, αγριάδα και ομορφιά… Ευχόμαστε κάθε μέρα που μένουν εκεί να είναι όμορφη με τις παρέες τους.

Ένα χωριό στην Πέλλα που ακούγεται όπως το επίθετό μου…

Το χωριό ονομάζεται Θεοδωράκι (μέχρι το 1925 Τούδορτσι ή Τόδορτσι) είναι χωριό του δήμου Αλμωπίας, της περιφερειακής ενότητας (πρώην νομού) Πέλλας, στην περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας. Και πόσο κοντά είναι στο Θεοδωράκη! Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, το Θεοδωράκι έχει 583 κατοίκους. Βρίσκεται σε υψόμετρο 420 μέτρων, στους πρόποδες του όρους Πάικο.

Απέχει 17 χιλιόμετρα από την Αριδαία και 11 χιλιόμετρα από τον Εξαπλάτανο. Η οικονομία του χωριού βασίζεται στην κτηνοτροφία και τη γεωργία, με την καλλιέργεια αμπελιών, ελιών και δημητριακών. Στο χωριό παράγονται τυριά και κάθε Οκτώβριο διοργανώνεται γιορτή τυριού. Από αυτό το χωριό είναι οι φωτογραφίες οι σημερινές.

Το Θεοδωράκι δημιουργήθηκε τον 14ο αιώνα. Στην απαρίθμηση του 1913 είχε 436 κατοίκους και στην απογραφή του 1920 είχε 354 κατοίκους. Αχ και να είχαμε τη δυνατότητα, να ήμασταν πιο κοντά και να περπατούσαμε στις πλαγιές του, αυτή την εποχή! Δεν είναι πανέμορφες οι φωτογραφίες που σας δίνουμε;

Μια όμορφη, άγρια παραλία στην Άνδρο, η Μπαρμπαρόλα…

Είδαμε στο διαδίκτυο μια παλιά ανάρτηση, από το Facebook, του φίλου μας Louis Triantafillakis, για την Άνδρο. Πρόκειται για την παραλία Μπαρμπαρόλα. Οι φωτογραφίες είναι τραβηγμένες το Νοέμβριο του 2020. Μια μικρή παραλία που, όπως έγραφε ο Λούης, πας μόνο με τα πόδια ή με βάρκα. Και φυσικά μας έρεσε πολύ η αγριάδα του τοπίου, η ιδιαίτερη ομορφιά του νησιού.

Βέβαια μέχρι τότε ξέραμε μόνο της “Μπαρπαρόλα” την ταβέρνα, που, το 2018 είχαμε πάει μαζί τους, με τον Λούη και τη Δήμητρα και φάγαμε ψάρια. Και είναι υπέροχο το τοπίο, με φόντο τη θάλασσα, από εκεί ψηλά. Έψαξα στο αρχείο μας και δεν βρήκα φωτογραφίες, αν και είμαι βέβαιος ότι βγάλαμε τότε με τους φίλους μας και είχαμε πάει και αργότερα με τον Κώστα και την Άννυ.

Η αλήθεια είναι ότι για να πας σ’ αυτή την παραλία πρέπει να έχει πολύ κουράγιο αν το επιχειρήσεις με τα πόδια. Υποθέτω θα έχει κάποιο μονοπάτι προκειμένου να φτάσεις έως εκεί αλλά φαντάζεστε τι όμορφα θα είναι να είσαι με τον άνθρωπο σου; Εντελώς ιδιωτική παραλία, ακόμα και τον Αύγουστο στη φουλ σεζόν… Θέλει πολύ κουράγιο και τόλμη για να επιχειρήσεις να φτάσεις μέχρι εκεί.

Λίγη χαλάρωση σήμερα! Ας περπατήσουμε στον Ταΰγετο

Το Δυρράχιο είναι ένα ελληνικό ορεινό χωριό, στο Νομό Αρκαδίας. Βρίσκεται από τα αρχαία χρόνια, από την Κάθοδο των Δωριέων, όπως αναφέρουν οι ιστορικοί, «σκαρφαλωμένο» σε υψόμετρο 840 μ., στο Αρκαδικό τμήμα του Ταΰγετου, στα όρια των Νομών Αρκαδίας, Λακωνίας και Μεσσηνίας.

Προσεγγίζεται εύκολα οδικά, από τη Μεγαλόπολη και την Καλαμάτα από όπου απέχει 36 και 34 χιλιόμετρα αντίστοιχα. Έχει χαρακτηριστεί παραδοσιακός οικισμός. Οι φωτογραφίες σ’ αυτό το δημοσίευμα είναι του Sagwnas Nikos, δημοσιευμένες στην ομάδα “Ορεινές Περιπλανήσεις”. Και είναι από το μονοπάτι “Ρέμα των Μύλων”

Το Δυρράχιο αποτελεί, από τις 4 Δεκεμβρίου 1997 με την εφαρμογή του σχεδίου «Καποδίστριας» ένα από τα 28 Δημοτικά Διαμερίσματα του Δήμου Φαλαισίας, με μόνιμο πληθυσμό, σύμφωνα με τα αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού 2001, 167 κατοίκους (221, σύμφωνα με την απογραφή πληθυσμού 1991).

Στο Λουτράκι, βόλτα στην παραλία, στην επιστροφή μας

Είδατε χθες την ανάρτηση που κάναμε για την λίμνη Ηραίου, Βουλιαγμένης (δείτε τη ξανά ΕΔΩ) όπου με αφορμή την αργία της 28ης Οκτωβρίου, επισκεφτήκαμε σε μια ημερήσια εκδρομή με τους φίλους μας. Σήμερα σας έχουμε τη συνέχεια, καθώς στην επιστροφή καθίσαμε στο Λουτράκι, βολτάροντας στην ατέλειωτη παραλία του και απολαμβάνοντας από μια μερίδα λουκουμάδες με μέλι ή σοκολάτα.

Δεν είναι η πρώτη φορά που ερχόμαστε στο Λουτράκι, αλλά για τους φίλους μας ήταν, οπότε και για μας ήταν. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ παλιότερες δημοσιεύσεις από το αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ, επειδή μερικά πράγματα αξίζουν κι έχουμε μάθει από τις επισκέψεις σας σ’ αυτό ότι το εμπιστεύεστε, διαχρονικά. Και καλά κάνετε. Κρύβει μέσα του Θησαυρούς!

Όποιος έχει πάει στο Λουτράκι, που δεν είναι και τόσο μακριά από την Αθήνα, ξέρει καλά πόσο μεγάλη είναι η παραλία του. Και πόσο όμορφη, αφού από την άλλη μεριά του δρόμου βρίσκονται κάθε είδους μαγαζιά, πρόκληση για να καθίσεις και να ξαποστάσεις, όποτε βολτάρεις εδώ. Το Λουτράκι είναι πάντα μια πόλη που έχει πολλούς λόγους να μας ελκύει…

Εκδρομή στη λίμνη Ηραίου, στη Βουλιαγμένη Κορινθίας…

Το επιχειρήσαμε χθες με τους φίλους μας, Μουσταφά και Ναταλία, αλλά και την κόρη τους, Σοφία. Επωφεληθήκαμε από την αργία και πήγαμε μια εκδρομή στη λίμνη Ηραίου στη Βουλιαγμένη Κορινθίας. Μπορεί να ταλαιπωρηθήκαμε το πρωί στο μποτιλιάρισμα της εξόδου, από την Αθήνα από τον Σκαραμαγκά μέχρι και τα διόδια της Ελευσίνας, αλλά αποζημιωθήκαμε και με το παραπάνω εκεί που πήγαμε.

Δίπλα στη λίμνη με το αρμυρό νερό, βρήκαμε μια ήσυχη ταβερνούλα και απολαύσαμε τους μεζέδες της. Πιο πολύ απ’ όλα, η παρέα ήταν όμορφη. Και η κοινωνική συναναστροφή εποικοδομητική, καθώς είχαμε τόσα πράγματα να κουβεντιάσουμε. Όλα ήταν ωραία και ο καιρός δροσερός, χωρίς να είναι κρύος. Φύσαγε ένα αεράκι αλλά η τέντα με το νάιλον, μας προφύλασσε αρκετά.

Η επιστροφή ήταν πολύ καλύτερη από πλευράς κίνησης. Επιλέξαμε τον παλιό εθνικό δρόμο για να πάμε πιο αργά και να απολαύσουμε τη διαδρομή, ανάμεσα στα πεύκα και τη θάλασσα. Φτάσαμε λίγο πριν πέσει το σκοτάδι. Κουρασμένοι μεν, αλλά γεμάτοι όμορφες εμπειρίες. Τη χαρήκαμε τη μέρα αυτή. Και τη χάρηκαν και οι φίλοι μας. Δεν υπάρχει πιο ωραίο από αυτό!