Αρχική » Επικαιρότητα

Αρχείο κατηγορίας Επικαιρότητα

Το αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ

Τίποτα δεν πάει χαμένο. Δείτε ΕΔΩ το αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ με όλα τα δημοσιεύματα από τη δημιουργία του μέχρι σήμερα…

Τελευταίες Αναρτήσεις:
Οι επισκέπτες μας
003471
Τα δικά σας σχόλια
Μια αναγκαία υπόμνηση!
Το να εκφράζεται κανείς εδώ στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ είναι πολύ σπουδαίο για
μας που το διαχειριζόμαστε, μας κάνει να χαιρόμαστε όταν διαβάζουμε τις απόψεις σας, τις θέσεις σας, για ζητήματα που το site "σκαλίζει".
Μπορείτε λοιπόν να γράφετε. Μόνο που για να τα δείτε δημοσιευμένα εδώ, θα περιμένετε λιγάκι προκειμένου να… εγκριθούν.
Είναι λογικό να πρέπει να τα δει πρώτα ο διαχειριστής και να απομακρύνει κάποιο, αν -λέμε τώρα- μπορεί να είναι υβριστικό… Απλά πράγματα.
Αλλά θεώρησα ότι έπρεπε να το γνωρίζετε…

Έρχεται ο Χειμώνας!

Μπαίνουμε σε λίγο στον χειμώνα! Δεν είναι μόνο οι θερμοκρασίες που έχουν πέσει και μας τον θυμίζουν, είναι και οι ημερομηνίες που το δείχνουν αυτό. Για να είμαστε σαφείς ο χειμώνας αρχίζει την Τετάρτη 21 Δεκεμβρίου ώς και την Δευτέρα 20 Μαρτίου, οπότε και θα έρθει η άνοιξη να τον αντικαταστήσει.
Η λέξη χειμώνας βγαίνει από την αρχαία ελληνική λέξη χειμών, που με την σειρά του βγαίνει από την λέξη χεῖμα που σήμαινε χειμερινός καιρός, παγωνιά, κρύο. Μεταφορικά, επίσης, σημαίνει ψυχρός καιρός με θύελλα.
Δεκέμβριος 2022
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031  

Ένα site που φτιάχτηκε μέσα στην πανδημία όταν η Σούλα αποφάσισε να ασχοληθεί με κάτι που αγαπάει και λατρεύει να φτιάχνει. Μπορείτε να το δείτε ΕΔΩ

Η ώρα του δειλινού...

Αναμφισβήτητα είναι η πιο όμορφη ώρα! Η ώρα του δειλινού. Φτάνει να είσαι εκεί. Την κατάλληλη ώρα, στο κατάλληλο μέρος και να απολαμβάνεις, λεπτό το λεπτό όλη αυτή την εξαιρετική εικόνα που δεν διαρκεί και πολύ.
Αυτό είναι. Να ζεις το κάθε λεπτό, αν ανασαίνεις τον αέρα και να ευχαριστείς Εκείνον που έδωσε αυτό το δώρο. Και να το εκτιμάς!
Μερικοί άνθρωποι δεν ξέρουν ή δεν μπορούν να απολαύσουν τίποτα. Ψάχνουν να βρουν τι κρύβεται πίσω και χάνουν την ουσία, τη ζωή. Μην το κάνετε αυτό στον εαυτό σας.

Μια ανάσα στην Τζια

Δυο μέρες μόλις, στα τελειώματα του Αυγούστου του 2022, καταφέραμε να πάμε στη Τζια, καλεσμένοι φίλων μας προκειμένου να μας φιλοξενήσουν. Και περάσαμε τόσο όμορφα που θα το κουβεντιάζουμε για καιρό.
Τι είναι αυτό που κάνει δεκτικούς τους ανθρώπους στο καλό, σε μια όμορφη κουβέντα, σε μια παρέα που αξίζει να τη ζήσεις και να την απολαύσεις παρά τις δυσκολίες; Το γεγονός ότι είμαστε άνθρωποι με αδυναμίες, αλλά προσπαθούμε να κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε. Αυτό είναι το μυστικό!

Ραδιόφωνα

Πατήστε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ  κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ για να ακούσετε επιλεγμένα, μουσικά, διαδικτυακα ραδιόφωνα που εκπέμπουν και στα FM... Άρα, μπορείτε να τα ακούσετε και από ένα συμβατικό ραδιόφωνο ή από το κινητό σας...

Πρωτοσέλιδα εφημερίδων:

Οι εφημερίδες της Κρήτης:

Αξιόλογα Site:

Στο Πήλιο, Μάιος του 2022

Ήταν ένα ταξίδι μέσα στον Μάη… Έκανε ακόμα την ψυχρούλα του αλλά το απολαύσαμε. Είχαμε ένα απωθημένο και το ικανοποιήσαμε. Πριν μερικά χρόνια που είχαμε πάει ένα Παρασκευο Σαββατο Κύριακο δεν το χαρήκαμε, δεν το περπατήσαμε επειδή το πρώτο πρωινό που σηκωθήκαμε βρήκαμε ένα χιόνι καμιά 20ριά πόντους στρωμένο.
Στην κεντρική σελίδα του αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ θα δείτε  αρκετά δημοσιεύματα. Αλλά μπορείτε να τα δείτε και από ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Αγγειοπλάστες του σήμερα

Από γενιά σε γενιά πάει αυτή η τέχνη του αγγειοπλάστη. Κι αν την αγκάλιαζε λίγο η Πολιτεία, όλα θα ήταν καλύτερα. Στη φωτογραφία είναι ο πατέρας μου, Λευτέρης του Κουμαλή, ως αγγειοπλάστης. Τον ακολούθησε ο γιός του, ο Κωστής Θεοδωράκης και ο εγγονός του, ο Μανώλης Βολυράκης και δίπλα του ο γιος του, ο Αγησίλαος. Δείτε ΕΔΩ ένα πολύ καλό δημοσίευμα από το το περιοδικό "Κ" που συνοδεύει κάθε Κυριακή την έκδοση της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ. Για να καταλάβετε τι λέω…

Οι γονείς μου

Ο πατέρας μου και η μάνα μου σε μια φωτογραφία από το γάμο της Ελένης, της κόρης της Γεωργίας μας. Ήταν σε ένα κέντρο στα Πεζά, όπου έκαναν το γλέντι. Για πάντα στην καρδιά μου ως ότι πιο ακριβό έχω. Ανυπομονώ να τους ξαναδώ στο νέο κόσμο!

Το σπίτι μας στο χωριό

Σχεδόν τα κατάφερα να φτιάξω το σπίτι στο χωριό κληρονομιά από τους γονείς μου, αν και μου κόστισε πολύ. Έχει ακόμα κάποιες δουλειές που πρέπει να γίνουν, αλλά σιγά-σιγά.
Μακάρι να φτιάξουν τα πράγματα και να περνάμε κάνα δυο μήνες το καλοκαίρι εκεί. Θα μας έκανε καλό, από πολλές απόψεις... Εδώ σε έναν πίνακα ζωγραφικής μιας Γερμανίδας που φιλοξενήσαμε κάποτε. Η υπογραφή λέει, 1992!
Τα αδέλφια μου

Μια οικογενειακή φωτογραφία που έβγαλα με τα αδέλφια μου στο γάμο τη Πόπης, της κόρης του Κωστή μας. Επάνω από αριστερά η Γεωργία μας, δεν ζει πια. Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για αυτήν. Κάτω, από αριστερά, η Στασούλα μας, δείτε για αυτήν ΕΔΩ, δίπλα της η Μαλάμω, δείτε γι’ αυτήν ΕΔΩ και δίπλα της ο Κωστής μας που δεν ζει πια, δείτε ΕΔΩ.

ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ τ. 163

Αυτή είναι η εφημερίδα των συνταξιούχων των ΗΣΑΠ τ.  163. που κυκλοφορεί τώρα. Για να τη δείτε πατήστε ΕΔΩ. Κι ΕΔΩ. δείτε το τ.162 Είκοσι εννιά χρόνια αδιάλειπτης έκδοσης από τη γέννηση της, είναι μια μεγάλη επιτυχία. Παλιότερα τεύχη μπορείτε να τα δείτε σε PDF αρχείο πηγαίνοντας στο Αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Δείτε κι ΕΔΩ το site του Σωματείου που επιμελούμαστε...

“Τύπος των συνταξιούχων σιδηροδρομικών” τ. 435

Έτοιμο και το 435 φύλλο... Δείτε το ΕΔΩ. Κι ΕΔΩ το 434,  ΕΔΩ το 433, ΕΔΩ το 432, ΕΔΩ το τ.431,  ΕΔΩ το 430, ΕΔΩ το 429, ΕΔΩ το 428, ΕΔΩ το 427, ΕΔΩ το 426, ΕΔΩ το 425, ΕΔΩ το τ.424, ΕΔΩ το τ.423, ΕΔΩ το τ.422, ΕΔΩ το τ.421, ΕΔΩ το τ.420, ΕΔΩ το τ.419, ΕΔΩ το τ.418, ΕΔΩ το τ.417, ΕΔΩ το τ.416, ΕΔΩ το τ.415, ΕΔΩ το τ.414, ΕΔΩ το 413, ΕΔΩ το 412, ΕΔΩ το 411, ΕΔΩ το 410, ΕΔΩ το τ.409, ΕΔΩ το τ.408, ΕΔΩ το τ.407, ΕΔΩ το τ.406, ΕΔΩ το τ.405 ΕΔΩ το τ.404 ΕΔΩ το τ.403 ΕΔΩ το τ.402, ΕΔΩ το τ.401, ΕΔΩ το τ.400, ΕΔΩ το τ.399, ΕΔΩ το τ.398, ΕΔΩ το τ.397, ΕΔΩ το τ.396, ΕΔΩ το τ.395 ΕΔΩ το τ.394  ΕΔΩ το τ.393 ΕΔΩ το τ.392, ΕΔΩ το τ.391, ΕΔΩ το τ.390, ΕΔΩ το τ.389, ΕΔΩ το τ.388, ΕΔΩ το τ.387, ΕΔΩ τ.386 και το 385 ΕΔΩ. Σε συνάρτηση μάλιστα με το Blog, δείτε ΕΔΩ είναι αυτό που λειτουργεί τώρα, με πιο συχνή ενημέρωση...

Ο τόπος που αγαπώ

Αγαπώ την Κρήτη, το χωριό μου… Γράφω γι' αυτά με μια νοσταλγία. Είχα κάποτε σχέδια. Δεν είμαι βέβαιος πια αν μπορώ να τα πραγματοποιήσω. Όταν όμως αλλάξουν τα πράγματα θα ήθελα να περνάω εδώ μερικούς μήνες κυρίως καλοκαιρινούς. Είναι ο τόπος μου. Οι ρίζες μου. Οι αναμνήσεις μου…

Γνωρίζοντας την Αθήνα!

Ένα από τα πράγματα που θα δείτε να κάνουμε σ' αυτό το site είναι ότι προσπαθούμε να γνωρίσουμε την Αθήνα. Τους τόπους που κινούμαστε, που περπατάμε, που πορευόμαστε.
Έτσι, συχνά - πυκνά, θα δείτε τέτοιες παρουσιάσεις με δρόμους, πλατείες, γειτονιές, είτε του ιστορικού κέντρου, είτε της περιφέρειας.
Μας αρέσει και το κάνουμε αυτό με χαρά, όπως εδώ που βλέπετε κάτι από την πλατεία Κοραή με τον Λυκαβηττό στο βάθος, από το κέντρο της Αθήνας, το πανεπιστήμιο.
Νίκος Ελ. Θεοδωράκης

Θα χαρώ πολύ να δω εκτεταμένα τις απόψεις σας. Γράψτε μου εδώ: nikosth2004@yahoo.gr

Για την επικοινωνία μας στείλτε μου SMS στο τηλέφωνο 6932212755 που εξυπηρετείται από την VODAFON. 


Είμαστε στον 17ο χρόνο!
Ποιος είναι ο δημοσιογράφος, Νίκος Ελ. Θεοδωράκης, που έχει την ευθύνη της ενημέρωσης και διαχείρισης αυτoύ του Site σε καθημερινή βάση; Δείτε ΕΔΩ. Κι ΕΔΩ δείτε επίσης λίγα πράγματα για την ιστορία αυτού του ιστότοπου.

Περάσαμε υπέροχα στην Τέμενη Αιγίου

Τελικά τα καταφέραμε και περάσαμε όμορφα τη μια βδομάδα, από 10-17 Σεπτέμβρη που πήγαμε στο παραθεριστικό κέντρο του ΟΠΑΚΕ ΟΤΕ στην Τέμενη Αιγίου. Πετύχαμε αυτό που θέλαμε. Να ξεκουραστούμε, να αλλάξουμε παραστάσεις, να φορτώσουμε τις μπαταρίες μας για το χειμώνα που έρχεται και που όλα δείχνουν ότι θα έχεις ένα μεγάλο βαθμό δυσκολίας, καθώς όλα γύρω μας, ακριβαίνουν και η ανασφάλεια τα κάνει όλα χειρότερα. Ευτυχώς η ελπίδα μας για κάτι καλύτερο έχει πολύ ισχυρή βάση.

Δείτε μερικά δημοσιεύματα που κάναμε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ

Μια αναφορά στην “Κιβωτό του Κόσμου”. Και τελευταία

Δεν θέλουμε να μείνουμε άλλο σ’ αυτή την ιστορία. Θυμώνουμε με όσα ακούμε και διαβάζουμε. Θα το αφήσουμε στα χέρια των εισαγγελικών αρχών, ελπίζοντας πως θα λειτουργήσουν σωστά και θα αποδώσουν δικαιοσύνη, τουλάχιστον στα ανθρώπινα μέτρα. Και χωρίς να κοροϊδεύουν τους ανθρώπους, απλά για να δείξουν ότι κάτι κάνουν. Ότι μαθαίνουμε όμως, καθημερινά, μας κάνουν να ανατριχιάζουμε.

Βάσει της τελευταίας καταγραφής που έγινε στις 3 Οκτωβρίου 2022, φιλοξενούνται πανελλαδικά σε 95 δομές παιδικής προστασίας 1.396 ανήλικοι. Η «Κιβωτός του Κόσμου», σύμφωνα με τα στοιχεία των αρμόδιων υπηρεσιών, φιλοξενεί σήμερα 137 παιδιά στις επτά δομές της σε Πειραιά, Κόνιτσα, Πωγωνιανή, Χίο, Βόλο, Καλαμάτα και Άνοιξη, δηλαδή περίπου το 10% των ανηλίκων που ζουν σε δομές όλης της χώρας. χωρίς κανένας αριθμός να είναι ο αληθινός, αφού λειτουργούσαν ανεξέλεγκτα.

Ωστόσο, το 2021 η «Κιβωτός» φέρεται να έχει προβεί μόνο σε έξι από τις 210 νέες αναδοχές. Η δομή της Χίου φέρεται να μην έχει προβεί σε καμία αναδοχή από το 2020 έως σήμερα, ενώ η πιο πολυπληθής δομή της οργάνωσης, στην Πωγωνιανή, στην οποία φιλοξενούνται 45 παιδιά, έχει πραγματοποιήσει τρεις αναδοχές τα τελευταία δύο χρόνια. Συνολικά, από τις 24 αναδοχές της οργάνωσης οι 21 έχουν πραγματοποιηθεί από δομές της Αθήνας.

Δυο νεκροί από την έντονη βροχόπτωση στην Αγία Πελαγία

Τραγικό επίλογο είχαν οι έρευνες για τον εντοπισμό της γυναίκας, τα ίχνη της οποίας είχαν χαθεί το Σάββατο, κατά τη διάρκεια της κακοκαιρίας στην περιοχή της Αγίας Πελαγίας Ηρακλείου, στην Κρήτη. Τη γυναίκα, η οποία επέβαινε στο ίδιο αυτοκίνητο με τον 50χρονο που εντοπίστηκε χθες νεκρός, αναζητούσαν δύτες και στελέχη του Λιμενικού. Η γυναίκα εντοπίστηκε τελικά νεκρή, περίπου στις 10 το πρωί της Κυριακής.

Στην επιχείρηση για τον εντοπισμό της γυναίκας συμμετείχαν και δύτες από την 3η ΕΜΑΚ και το λιμενικό και drone, ενώ επρόκειτο για μια δύσκολη επιχείρηση, λόγω των φερτών υλικών μέσα στη θάλασσα, που από χθες καθιστούν δύσκολη την ορατότητα. Η γυναίκα εντοπίστηκε στον κόλπο της Αγίας Πελαγίας, προς την παραλία της Λυγαριάς. Όλες οι φωτογραφίες είναι από AP Photo/Harry Nakos και το κείμενο από το site της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ

Μαρτυρίες κατοίκων ανέφεραν ότι στην προσπάθεια της να βγει από το αυτοκίνητο, την ώρα που αυτό το είχαν παρασύρει τα ορμητικά νερά, η ίδια παρασύρθηκε προς τη θάλασσα. Στο σημείο της τραγωδίας παρασύρθηκαν περισσότερα από δέκα οχήματα, ενώ στα ανοιχτά του κόλπου της Αγίας Πελαγίας είναι βυθισμένα ακόμη περισσότερα, σύμφωνα με κατοίκους που τα έβλεπαν να παρασύρονται προς τη θάλασσα.

Λίγο πράσινο ανάμεσα στο Μουσείο και το Πολυτεχνείο

Βρεθήκαμε εκεί, λόγω δουλειάς, το περασμένο Σάββατο το μεσημέρι και είχαμε την ευκαιρία να περπατήσουμε ανάμεσα στο παρκάκι με το πράσινο που έχει από τη μια μεριά το Μουσείο και από την απέναντι το Πολυτεχνείο με πρόσωπο και είσοδο από την Πατησίων. Ήταν μια ζεστή μέρα και είχε υγρασία, οπότε, ιδιαίτερα τα κορίτσια που ήταν μαζί μας, διαπίστωσαν γρήγορα τις επιπτώσεις από τα κουνούπια.

Είναι όμως ωραίο το μέρος και δεν θέλω να σας απογοητεύσω από τη δική μας εμπειρία με τα κουνούπια. Αν και στο κέντρο της πόλης των Αθηνών, είναι ήρεμα, ήσυχα και υπάρχουν πολλά παγκάκια για να καθίσει να ξεκουραστείς και να συνεχίσετε την κουβέντα που έχετε ξεκινήσει. Άσε που σε πολύ κοντινή απόσταση είναι και ο “Κήπος του Μουσείου”, το καφέ – ρεστοράν για να τσιμπήσετε κάτι ή να πιείτε ποτό ή καφέ.

Ελπίζω οι φωτογραφίες που τράβηξα με το κινητό μου, να καταφέρουν να σας μεταφέρουν λίγο το κλίμα και το χρώμα του τόπου για τον οποίο σας μιλώ. Είναι όμως πέρα από κάθε αμφιβολία ωραίο, οπότε σας παροτρύνουμε να το βάλετε στόχο να πάτε και να περπατήσετε χωρίς να κινδυνεύετε κάθε τόσο από τα Ι.Χ. Δοκιμάστε το! Αξίζει τον κόπο.

Θάλασσα! Ομορφιά, όπως και όπου κι αν τη δεις…

Στα μάτια, στα αυτιά, η θάλασσα διεγείρει τις αισθήσεις… Συχνά μας αρέσει να περπατάμε ή να καθόμαστε δίπλα της, να κουβεντιάζουμε ή να μένουμε σιωπηλοί. Είναι μοναδικός ο ήχος από το πλατσούρισμα ακόμα και των πιο μικρών κυμάτων. Απολαμβάνουμε να τον ακούμε. Μας ηρεμεί και μας μεταφέρει σε έναν όμορφο κόσμο που πολύ θα θέλαμε να είναι αλήθινός και να τον ζούσαμε.

Να, μια ωραία εικόνα καλοκαιρινή. Θυμάστε να τη ζήσατε κάπου; Μην προβληματιστείτε να της δώσετε όνομα. Είναι ακριβώς εκεί που εσείς και τα αγαπημένα σας πρόσωπα περάσατε καλά, νιώσατε όμορφα και αισθανθήκατε να… φεύγετε για το δικό σας ταξίδι, εκεί όπου καθετί είναι όμορφο και σημαντικό. Θα το νιώσατε κάποτε, δεν μπορεί. Θυμηθείτε μόνο λίγο.

Τα καλοκαιρινά δειλινά, είναι παντού όμορφα, παντού. Αλλά εμείς θα σας μιλήσουμε πιο πολύ για την Ελλάδα που ξέρουμε, που έχουμε ζήσει, που προσπαθούμε και ψάχνουμε ευκαιρίες για να την ξαναζούμε! Χαλαρά, με ένα ποτό να απολαμβάνεις τη στιγμή. Απλά πράγματα, όμορφα, που δεν είναι πολύ μακριά από εμάς και μπορούμε να τα βάλουμε στη ζωή μας, αν το θέλουμε.

Τι όμορφο και ευεργετικό να είσαι δίπλα στη θάλασσα!

Η φωτογραφία είναι τραβηγμένη πριν τέσσερα χρόνια στο Λιμένι, όταν είχαμε κατέβει με την Έστερ και τα κορίτσια της, στην Αρεόπολη, για μερικές μέρες.

Να είσαι εκεί την κατάλληλη ώρα, Αυγουστιάτικα και να κάνεις σκέψεις, είναι ότι πιο όμορφο μπορεί να σου προκύψει. Καθώς είμαστε πια στα μέσα Αυγούστου και τα πράγματα είναι όλο και πιο δύσκολα.

Η πόλη αδειάζει και από τον κόσμο της και δίδει τη δυνατότητα και σε αυτούς που δεν έχουν άδεια να φύγουν, σχεδόν για ένα τετραήμερο.

Εμείς βέβαια που ζητήσαμε να κάνουμε χρήση των εγκαταστάσεων τουπραθεριστικού κέντρου του ΟΠΑΚΕ ΟΤΕ στην Τέμενη Αιγίου, ούτε που μας πήραν, έτσι από ευγένεια, να πουν ότι δεν υπάρχει κατάλυμα για την εβδομάδα 13-20/8 που ζητήσαμε. Τι τα θες, έτσι είναι στον κόσμο. Μόλις «φεύγεις» από κάπου, παύεις να έχεις τη δύναμη που σου δίνει το πόστο της δουλειάς σου.

Δες, κάπου 35 χρόνια δούλεψα στην ΠΕΤ ΟΤΕ και δεν υπάρχει διαθέσιμο ούτε ένα ψέλλισμα, μια δικαιολογία, ότι φέτος δεν υπάρχει ούτε για δείγμα, δωμάτιο στο παραθεριστικό κέντρο που τόσο μας αρέσει.

Όχι δηλαδή, ότι δεν το περίμενα, αλλά θα μου άρεσε να διαψευστώ σ’ αυτό το θέμα. Ωστόσο μερικά πράγματα είναι σταθερά σαν μπλόκ, αμετακίνητα στο πέρασμα των χρόνων.

Και τώρα; Τώρα εδώ στην Αθήνα, σ’ αυτά που έχουμε αναλάβει και χαιρόμαστε να τα υπηρετούμε. Με λίγους καλούς φίλους που έμειναν πίσω, επειδή κι αυτοί δυσκολεύονται με όλη αυτή την ακρίβεια, να πάνε κάπου και να ξεκουραστούν για μερικές μέρες, αλλάζοντας εικόνες και παραστάσεις.

Αλλά δεν απογοητευόμαστε. Μπορούμε να είμαστε καλά παντού, φτάνει να είμαστε καλά μέσα μας. Εκεί έχουμε ρίξει το βάρος μας, την ελπίδα μας και τη χαρά μας.

Και δεν θα διαψευστούμε, επειδή η ίδια η ζωή μας το έχει δείξει αυτό, σε πάρα πολλές περιπτώσεις. Χαμογελάμε και πάμε ένα βήμα πιο πέρα. Είμαστε βέβαιοι ότι θα υλοποιήσουμε τους μικρούς μας στόχους, αφού δεν ξεπερνούν τη δική μας δύναμη και θέληση για να τα καταφέρουμε.

Και κάπως έτσι, η ζωή συνεχίζεται σε δύσκολες εποχές. Ωστόσο προσπαθούμε να είμαστε ψύχραιμοι, να μην πνιγόμαστε σε μια κουταλιά νερό και με το κεφάλι ψηλά. Όλο και κάτι θα καταφέρουμε. Άσε που δεν θα αφήσουμε τη μιζέρια να επηρεάσει την καρδιά μας.

Έρχεται νέος καύσωνας, σύμφωνα με τους μετεωρολόγους

Το κακό με τις υψηλές θερμοκρασίες ξεκίνησε από χθες Παρασκευή, όταν η θερμοκρασία στα ηπειρωτικά άγγιξε και θα ξεπέρασε τους 39 βαθμούς Κελσίου. Σύμφωνα πάντα με τους μετεωρολόγους οι υψηλές θερμοκρασίες θα διαρκέσουν με μικρές διακυμάνσεις τουλάχιστον μέχρι το τέλος του μήνα. Αναμένουμε λοιπόν το Σαββατοκύριακο να έχει θερμοκρασίες που θα είναι υψηλές, αλλά όχι ακραίες.

Σύμφωνα με τον μετεωρολόγο της ΕΡΤ, Παναγιώτη Γιαννόπουλο, «δεν θα πρόκειται για έναν ακραίο καύσωνα, αλλά για έναν τυπικό καύσωνα για το ελληνικό καλοκαίρι με τις θερμοκρασίες πιο υψηλές στα δυτικά ηπειρωτικά εκεί το θερμόμετρο λίγο πάνω από τους 40 βαθμούς Κελσίου».

Τι λέει ο Γιάννης Καλλιάνος

Το ίδιο ακριβώς επισημαίνει και ο μετεωρολόγος, Γιάννης Καλλιάνος, ότι δηλαδή οι υψηλές θερμοκρασίες αναμένονταν στη χώρα μας από την Παρασκευή 22 Ιουλίου.

Οι άνθρωποι αυτοί, όπως και οι περισσότεροι συνάνθρωποι μας έχουν σελίδες στα social media. Κι εκεί έγραψε από τις προηγούμενες ημέρες.

Διαβάζουμε στο Facebook:

«Φαίνεται ότι τουλάχιστον για 3-5 ημέρες θα μας επισκεφτούν αυτές οι θερμές αέριες μάζες. Ο υδράργυρος στη χώρα μας, κατά τη διάρκεια αυτού του καύσωνα, θα αγγίξει τους 40-41 βαθμούς Κελσίου και τοπικά ακόμη και τους 42 βαθμούς Κελσίου στις ευπαθείς στη ζέστη περιοχές.

Μπορεί να έρχεται καύσωνας, αλλά σε καμία περίπτωση δεν θα σημειωθούν στην Αττική θερμοκρασίες ακραίες. Για παράδειγμα, αν διατηρηθούν τα νεότερα προγνωστικά στοιχεία, δεν θα δούμε πιθανότατα στην Αθήνα θερμοκρασίες που θα υπερβαίνουν τους 40-41 βαθμούς Κελσίου».

Ψυχραιμία λοιπόν! Άλλη μια δύσκολη κατάσταση είναι, που θα περάσει κι αυτή… Στο κάτω – κάτω της γραφής Ιούλιος είναι. Τι θα περίμενε κανείς για να το θεωρήσει φυσιολογικό;

Και παρακολουθείτε τις ανακοινώσεις του Δήμου που μένετε. Ίσως έχει ανοίξει κλιματιζόμενες αίθουσες για τους ευάλωτους συμπολίτες τους. Στην Αθήνα διαβάζουμε ότι κάτι τέτοιο θα ισχύσει από σήμερα σε συγκεκριμένα κτίρια του Δήμου. Φροντίστε να τα μάθετε…

Να περάσει το κακό, να πάμε για ένα μπάνιο!

Έχουν έρθει λίγο ανάποδα φέτος τα πράγματα. Αν εξαιρέσεις το μπάνιο που έκανα στο Χορευτό, ο Θεός να το κάνει μπάνιο, αφού ίσα που βούτηξα και βγήκα γρήγορα από τα παγωμένα νερά!

Αν και θεωρητικά όλα βαίνουν καλώς, το μηχάνημα του self test επιμένει να δείχνει ότι έχω πρόβλημα, οπότε συνεχίζω να είμαι μέσα, κάνοντας όνειρα και σχέδια για ένα θαλασσινό μπάνιο, όταν με το καλό αλλάξουν οι συνθήκες.

Το νοστάλγησα βρε αδελφέ. Τελειώνει σε λίγο και το δεύτερο δεκαήμερο του Ιουλίου, οι ζέστες είναι εδώ και είμαι μακριά από τη θάλασσα που αγαπώ.

Μικρό παράπονο, είναι… Δικαιολογημένο, όταν ζεις σε μια χώρα που περιτριγυρίζεται από αυτήν. Και δεν λέω να πας σε μια οργανωμένη παραλία, αν και με τα παιδιά της Σούλας, όταν ήταν εδώ κοντά μας και το δοκιμάσαμε, μια χαρά ήταν.

Και στις μη γνωστές παραλίες που μας αρέσουν δεν θα ήταν άσχημα, αν και αυτή την εποχή, ο ένας πάνω στον άλλον θα είναι.

Όταν με το καλό, όλα περάσουν, θα το βάλουμε σε μια προτεραιότητα να πάμε. Πρέπει! Το χρειαζόμαστε. Και είναι βέβαιο ότι θα μας κάνει καλό.

Για την ώρα, όλη αυτή η υπόθεση είναι στη σκέψη μας και στο μυαλό μας. Αλλά κάτι είναι κι αυτό για να φτιάξει κάπως η διάθεση και η ψυχολογία μας. Μερικές φορές θέλει πολύ προσπάθεια για να αντέξεις την καυτή Αθήνα.

Και οι αντοχές μας αρχίζουν και γίνονται πια περιορισμένες. Έτσι ας συνεχίζουμε να κάνουμε σχέδια και όνειρα, μικρά, όχι μεγάλα, τέτοια όμως που να καλύπτου ν τις ανάγκες μας.

Και καθώς φαίνεται, αυτές δεν θα πάψουν να υπάρχουν… Θα δημιουργούνται συνεχώς με κάποια αφορμή και αιτία… Ας είμαστε έτοιμοι, λοιπόν.

Απλά να μην κουβαλάμε καθημερινά αυτό το φορτίο. Κάθε ημέρα έχει τα δικά της προβλήματα και δεν είναι λίγα. Ας το θυμόμαστε αυτό!