Αρχική » Επικαιρότητα

Αρχείο κατηγορίας Επικαιρότητα

Το αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ

Τίποτα δεν πάει χαμένο. Δείτε ΕΔΩ το αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ με όλα τα δημοσιεύματα από τη δημιουργία του μέχρι σήμερα…

Τελευταίες Αναρτήσεις:
Οι επισκέπτες μας

0 6 7 3 7 9

Μπορείτε να σχολιάσετε τα θέματα μας...
Το να εκφράζεται κανείς εδώ στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ είναι πολύ σπουδαίο για
μας που το διαχειριζόμαστε, μας κάνει να χαιρόμαστε όταν διαβάζουμε τις απόψεις σας, τις θέσεις σας, για ζητήματα που το site "σκαλίζει".
Μπορείτε λοιπόν να μας γράφετε. Μόνο που, για να τα δείτε δημοσιευμένα εδώ, θα περιμένετε λιγάκι προκειμένου να… εγκριθούν.

Ακραία καιρικά φαινόμενα χειμώνα - καλοκαίρι...

Η ζωή μας ανάμεσα στις εποχές. Η φύση γύρω μας αλλάζει, αναγεννιέται από το χειμώνα. Κι εμείς το ίδιο! Το χρειαζόμαστε αυτό. Κάποτε, τα πράγματα ήταν πιο ευδιάκριτα ανάμεσα στις εποχές. Τώρα όχι πια...
Το καλοκαίρι του 2025 που ζούμε ήδη είναι ίσως το πιο θερμό των τελευταίων δεκαετιών. Μοιάζει με αυτό του 2024... Γεμάτο καύσωνες. Αυτό κάνει πολύ δύσκολη τη ζωή μας... Οι μετεωρολόγοι μας προετοίμασαν από νωρίς και το ζούμε στο έπακρο. Και ο χειμώνας ήταν γεμάτος ακραία καιρικά φαινόμενα. Κρύο, άνυδρος καιρός, επικίνδυνος... Εμείς, που έχουμε επιλέξει να γνωρίζουμε, τι μας επιφυλάσσει το μέλλον, είμαστε σε πολύ πιο πλεονεκτική θέση από την υπόλοιπη ανθρωπότητα. Υπομονή λοιπόν και δύναμη. Όλα εξελίσσονται όπως έχει προβλεφθεί!
Σεπτέμβριος 2026
Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930  

Ένα site που φτιάχτηκε μέσα στην πανδημία, όταν η Σούλα αποφάσισε να ασχοληθεί με κάτι που αγαπάει και λατρεύει να φτιάχνει. Τα χειροποίητα κοσμήματα! Μπορείτε να το δείτε ΕΔΩ…

Η αγγειοπλαστική παράδοση του Θραψανού Ηρακλείου Κρήτης

Η πλούσια και μακραίωνη παράδοση της αγγειοπλαστικής τέχνης στο χωριό Θραψανό Ηρακλείου το έχει αναδείξει ως το μεγαλύτερο κέντρο αγγειοπλαστικής στην Κρήτη, σταθμό για την ιστορία της νεότερης ελληνικής κεραμικής τέχνης. Σήμερα, στο χωριό εξακολουθούν να λειτουργούν εργαστήρια που κατασκευάζουν ακόμα μικρά και μεγάλα αποθηκευτικά αγγεία, γνωστά ως «θραψανιώτικα πιθάρια», τα οποία διακινούνται τόσο στην Ελλάδα, όσο και το εξωτερικό. Δείτε ΕΔΩ κι ένα υπέροχο ντοκιμαντέρ για την αγγειοπλαστική στο Θραψανό από την ΕΡΤ 3 που παίχτηκε τον Φλεβάρη του 2024. Κι ΕΔΩ ένα δημοσίευμα της εφημερίδας ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ για το χωριό μου. Δείτε ΕΔΩ ένα δημοσίευμα από τη ΦΩΝΗ του Μαλεβιζίου που δημοσιεύτηκε το 2026.

Ένας Θραψανιώτης Αγγειοπλάστης μιλά στην T.V.

Η ώρα του δειλινού...

Αναμφισβήτητα είναι η πιο όμορφη ώρα! Η ώρα του δειλινού. Φτάνει να είσαι εκεί. Την κατάλληλη ώρα, στο κατάλληλο μέρος και να απολαμβάνεις, λεπτό το λεπτό όλη αυτή την εξαιρετική εικόνα που δεν διαρκεί και πολύ.
Αυτό είναι. Να ζεις το κάθε λεπτό, να ανασαίνεις τον αέρα και να ευχαριστείς Εκείνον που έδωσε αυτό το δώρο για μας. Και να το εκτιμάμε!
Μερικοί άνθρωποι δεν ξέρουν ή δεν μπορούν, δεν είναι σε θέση να απολαύσουν τίποτα. Ψάχνουν να βρουν τι κρύβεται πίσω από το καθετί και χάνουν την ουσία, τη ζωή. Μην το κάνετε αυτό στον εαυτό σας.

Μια ανάσα καλοκαιρινή στην Τζιά

Δυο μέρες μόλις, στα τελειώματα του Αυγούστου του 2022, καταφέραμε να πάμε στη Τζιά, καλεσμένοι φίλων μας προκειμένου να μας φιλοξενήσουν. Και περάσαμε τόσο όμορφα που θα το κουβεντιάζουμε για καιρό.
Τι είναι αυτό που κάνει δεκτικούς τους ανθρώπους στο καλό, σε μια όμορφη κουβέντα, σε μια παρέα που αξίζει να τη ζήσεις και να την απολαύσεις παρά τις δυσκολίες; Το γεγονός ότι είμαστε άνθρωποι με αδυναμίες, αλλά προσπαθούμε να κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε. Αυτό είναι το μυστικό!

Ραδιόφωνα

Πατήστε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ  κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ για να ακούσετε επιλεγμένα, μουσικά, διαδικτυακα ραδιόφωνα που εκπέμπουν και στα FM... Άρα, μπορείτε να τα ακούσετε και από ένα συμβατικό ραδιόφωνο ή από το κινητό σας...

Πρωτοσέλιδα εφημερίδων:

Στήλες για τα media:

Οι εφημερίδες της Κρήτης:

Αξιόλογα Site:

Στο Πήλιο, Μάιος του 2022

Ήταν ένα ταξίδι μέσα στον Μάη… Έκανε ακόμα την ψυχρούλα του, αλλά το απολαύσαμε. Είχαμε ένα απωθημένο και το ικανοποιήσαμε. Πριν μερικά χρόνια που είχαμε πάει ένα Παρασκευο Σαββατο Κύριακο δεν το χαρήκαμε, δεν το περπατήσαμε επειδή το πρώτο πρωινό που σηκωθήκαμε βρήκαμε ένα χιόνι, καμιά 20ριά πόντους στρωμένο.
Στην κεντρική σελίδα του αρχείου του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ θα δείτε  αρκετά δημοσιεύματα. Αλλά μπορείτε να τα δείτε και από ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Αγγειοπλάστες του σήμερα

Από γενιά σε γενιά περνάει αυτή η τέχνη, του αγγειοπλάστη. Κι αν την αγκάλιαζε λίγο η Πολιτεία, όλα θα ήταν καλύτερα. Στη φωτογραφία είναι ο πατέρας μου, Λευτέρης του Κουμαλή, ως αγγειοπλάστης. Τον ακολούθησε ο γιός του, ο Κωστής Θεοδωράκης και ο εγγονός του, ο Μανώλης Βολυράκης και δίπλα του ο γιος του, ο Αγησίλαος. Δείτε ΕΔΩ ένα πολύ όμορφο δημοσίευμα από το το περιοδικό "Κ" που συνοδεύει, κάθε Κυριακή, την έκδοση της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ. Για να καταλάβετε τι λέω…

Οι γονείς μου, Λευτέρης και Παπαδιώ

Ο πατέρας μου και η μάνα μου, ο Λευτέρης και η Παπαδιώ, σε μια φωτογραφία από το γάμο της Ελένης, της κόρης της Γεωργίας μας. Ήταν σε ένα κέντρο στα Πεζά, όπου έκαναν το γλέντι. Για πάντα στην καρδιά μου, ως ότι πιο ακριβό έχω. Ανυπομονώ να τους ξαναδώ στο νέο κόσμο!

Το σπίτι μας στο χωριό

Σχεδόν τα κατάφερα να φτιάξω το σπίτι στο χωριό, κληρονομιά από τους γονείς μου, αν και μου κόστισε πολύ. Έχει ακόμα κάποιες δουλειές που πρέπει να γίνουν, αλλά σιγά - σιγά.
Μακάρι να φτιάξουν τα πράγματα και να περνάμε κάνα δυο μήνες το καλοκαίρι, εκεί. Θα μας έκανε καλό, από πολλές απόψεις... Εδώ σε έναν πίνακα ζωγραφικής μιας Γερμανίδας που φιλοξενήσαμε κάποτε και μας τον έκανε δώρο. Είναι το σπίτι μας όπως ήταν τότε! Η υπογραφή λέει, 1992!
Τα αδέλφια μου. Λιγοστεύουμε!

Μια οικογενειακή φωτογραφία που έβγαλα με τα αδέλφια μου στο γάμο τη Πόπης, της κόρης του Κωστή μας. Επάνω από αριστερά η Γεωργία μας, δεν ζει πια. Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για αυτήν. Κάτω, από αριστερά, η Στασούλα μας, δείτε για αυτήν ΕΔΩ, δίπλα της η Μαλάμω, δείτε γι’ αυτήν ΕΔΩ και δίπλα της ο Κωστής μας, που και εκείνος δεν ζει πια, δείτε ΕΔΩ.

ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ Σιδηρόδρομος τ. 183

Αυτή είναι η εφημερίδα των συνταξιούχων των ΗΣΑΠ "ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ Σιδηρόδρομος" τ. 183 που κυκλοφορεί τώρα. Για να τη δείτε πατήστε ΕΔΩ. Κι ΕΔΩ το τ. 182, ΕΔΩ το τ.181 ΕΔΩ το τ. 180, ΕΔΩ το τ. 179, ΕΔΩ το τ.178, ΕΔΩ το τ. 177, ΕΔΩτο τ. 176, ΕΔΩ τ. 175, ΕΔΩ το τ. 174, ΕΔΩ το τ. 173, ΕΔΩ το τ. 172, ΕΔΩ το τ. 171, ΕΔΩ το τ. 170, ΕΔΩ το τ. 169, ΕΔΩ το τ.168, ΕΔΩ το τ.167 ΕΔΩ το τ.166, ΕΔΩ το τ. 165, ΕΔΩ το τ.164, ΕΔΩ το τ. 163, ΕΔΩ το τ.162. Τριάντα χρόνια αδιάλειπτης έκδοσης από τη γέννηση της, είναι μια μεγάλη επιτυχία. Παλιότερα τεύχη μπορείτε να τα δείτε σε PDF αρχείο, πηγαίνοντας στο Αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Δείτε κι ΕΔΩτο site του Σωματείου που επιμελούμαστε δημοσιογραφικά...

“Τύπος των συνταξιούχων σιδηροδρομικών” τ. 449

Έτοιμο και το 449 φύλλο... Δείτε το ΕΔΩ, Κι ΕΔΩ το τ.448, ΕΔΩ το τ.447, ΕΔΩ το τ.466, ΕΔΩ το τ.445, ΕΔΩ το τ.444, ΕΔΩ, το τ. 443, ΕΔΩ το τ. 442, ΕΔΩ το τ. 441, ΕΔΩ το τ. 440, ΕΔΩ το τ. 439, ΕΔΩ το τ. 438, ΕΔΩτο τ. 437, ΕΔΩ το τ. 436, ΕΔΩ το τ. 435, ΕΔΩ το τ. 434,  ΕΔΩ το τ. 433, ΕΔΩ το τ. 432, ΕΔΩ το τ. 431,  ΕΔΩ το τ. 430, ΕΔΩ το τ. 429, ΕΔΩ το τ. 428, ΕΔΩ το τ. 427, ΕΔΩ το τ. 426, ΕΔΩ το τ. 425, ΕΔΩ το τ. 424, ΕΔΩ το τ. 423, ΕΔΩ το τ. 422, ΕΔΩ το τ. 421, ΕΔΩ το τ. 420, ΕΔΩ το τ. 419, ΕΔΩ το τ. 418, ΕΔΩ το τ. 417, ΕΔΩ το τ. 416, ΕΔΩ το τ. 415, ΕΔΩ το τ. 414, ΕΔΩ το τ. 413, ΕΔΩ το τ. 412, ΕΔΩ το τ. 411, ΕΔΩ το τ. 410, ΕΔΩ το τ. 409, ΕΔΩ το τ. 408, ΕΔΩ το τ. 407, ΕΔΩ το τ. 406, ΕΔΩ το τ. 405 ΕΔΩ το τ. 404 ΕΔΩ το τ. 403 ΕΔΩ το τ. 402, ΕΔΩ το τ. 401, ΕΔΩ το τ.400, ΕΔΩ το τ.399, ΕΔΩ το τ.398, ΕΔΩ το τ.397, ΕΔΩ το τ.396, ΕΔΩ το τ.395 ΕΔΩ το τ.394  ΕΔΩ το τ.393 ΕΔΩ το τ. 392, ΕΔΩ το τ. 391, ΕΔΩ το τ. 390, ΕΔΩ το τ. 389, ΕΔΩ το τ. 388, ΕΔΩ το τ. 387, ΕΔΩ τ. 386 και το 385 ΕΔΩ. Σε συνάρτηση μάλιστα με το Blog, δείτε το ΕΔΩ, είναι αυτό που λειτουργεί τώρα, με πιο συχνή ενημέρωση...

Ο τόπος που αγαπώ

Αγαπώ την Κρήτη και το χωριό μου, το Θραψανό… Γράφω γι' αυτά με μια νοσταλγία. Είχα κάποτε σχέδια. Δεν είμαι βέβαιος πια, αν μπορώ να τα πραγματοποιήσω. Όταν όμως αλλάξουν τα πράγματα θα ήθελα να περνάω εδώ μερικούς μήνες, κυρίως καλοκαιρινούς. Είναι ο τόπος μου. Οι ρίζες μου. Οι αναμνήσεις μου…

Χρηστικά Site:

Γνωρίζοντας την Αθήνα!

Ένα από τα πράγματα που θα δείτε να κάνουμε σ' αυτό το site είναι ότι προσπαθούμε να γνωρίσουμε την Αθήνα. Τους τόπους που κινούμαστε, που περπατάμε, που πορευόμαστε.
Έτσι, συχνά - πυκνά, θα δείτε τέτοιες παρουσιάσεις με δρόμους, πλατείες, γειτονιές, είτε του ιστορικού κέντρου, είτε της περιφέρειας.
Μας αρέσει και το κάνουμε αυτό με χαρά, όπως εδώ που βλέπετε κάτι από την πλατεία Κοραή με τον Λυκαβηττό στο βάθος, από το κέντρο της Αθήνας, το πανεπιστήμιο.
Νίκος Ελ. Θεοδωράκης

Θα χαρώ πολύ να δω εκτεταμένα τις απόψεις σας. Γράψτε μου εδώ: [email protected]

Για την επικοινωνία μας στείλτε μου SMS στο τηλέφωνο 6932212755 που εξυπηρετείται από την VODAFON. 

Είμαστε στον 23ο χρόνο! Και είστε στον ανανεωμένο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ

Ποιος είναι ο δημοσιογράφος, Νίκος Ελ. Θεοδωράκης, που έχει την ευθύνη της ενημέρωσης και διαχείρισης αυτoύ του Site σε καθημερινή βάση; Δείτε ΕΔΩ. Κι ΕΔΩ δείτε επίσης λίγα πράγματα για την ιστορία αυτού του ιστότοπου.

Περάσαμε υπέροχα στην Τέμενη Αιγίου

Τελικά τα καταφέραμε και περάσαμε όμορφα, τη μια βδομάδα, από 10-17 Σεπτέμβρη του 2022 που πήγαμε στο παραθεριστικό κέντρο του ΟΠΑΚΕ ΟΤΕ στην Τέμενη Αιγίου. Πετύχαμε αυτό που θέλαμε. Να ξεκουραστούμε, να αλλάξουμε παραστάσεις, να φορτώσουμε τις μπαταρίες μας για το χειμώνα που έρχεται και που όλα δείχνουν ότι θα έχει ένα μεγάλο βαθμό δυσκολίας, καθώς όλα γύρω μας, ακριβαίνουν και η ανασφάλεια τα κάνει όλα χειρότερα. Ευτυχώς η ελπίδα μας για κάτι καλύτερο έχει πολύ ισχυρή βάση.

Δείτε μερικά δημοσιεύματα που κάναμε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ

Επιχείρηση σχολική λίστα στο ΜΑΧ Σεπολίων

15 Σεπτεμβρίου 2026 / Σχολιάστε

Μετρό των Σεπολίων για να πάρουμε μερικούς φακέλους κι ένα μπλοκ Α4. Υπολογίζαμε χωρίς τον ξενοδόχο — ή μάλλον, χωρίς το σχολικό ημερολόγιο. Δευτέρα απόγευμα, πρώτη ημέρα που άνοιξαν τα σχολεία και ο εσωτερικός χώρος του καταστήματος θύμιζε κάτι ανάμεσα σε κεντρικό σταθμό τρένου σε ώρα αιχμής και σε «πεδίο μάχης» γραφικής ύλης. Ξυπνώντας μέσα μου το δημοσιογραφικό ένστικτο, δεν γινόταν να μην καταγράψω την εικόνα. Εκατοντάδες γονείς και παιδιά είχαν κατακλύσει τους διαδρόμους.

Η ατμόσφαιρα ήταν ηλεκτρισμένη: κουρασμένοι γονείς, που μόλις είχαν σχολάσει από τη δουλειά, τραβολογιόνταν ανάμεσα στα ράφια κρατώντας στο χέρι την περίφημη εκτυπωμένη σχολική λίστα. Δίπλα τους, παιδιά κάθε ηλικίας —από μικρά με ροζ φουστάκια και καροτσάκια μέχρι εφήβους— να κοιτούν με απορία ή ανυπομονησία τα σχολικά εξαρτήματα. Οι εικόνες μιλούν από μόνες τους. Στους διαδρόμους, ο ένας ήταν κυριολεκτικά πάνω στον άλλον. Στα κεντρικά καλάθια και στους πάγκους, οι στοίβες από τετράδια (μπλε, κίτρινα, σπιράλ) και τα ρολά διάφανης αυτοκόλλητης μεμβράνης για το ντύσιμο των βιβλίων γίνονταν ανάρπαστα.

Γονείς και μαθητές τα περιεργάζονταν με προσοχή, συγκρίνοντας τιμές και ελέγχοντας αν οι προδιαγραφές της δασκάλας καλύπτονταν πλήρως. Λίγο πιο πέρα, στους τοίχους με τις σχολικές τσάντες, η επιλογή έμοιαζε με ολόκληρη τελετουργία. Μαθητές κοντοστέκονταν μπροστά στις πολύχρωμες Polo, στις τσάντες με ήρωες όπως η Peppa Pig ή ο Spider-Man, προσπαθώντας να καταλήξουν στο σχέδιο που θα τους συντροφεύει όλη τη χρονιά. Όσο για τα ταμεία; Η ουρά απλωνόταν σε όλο το μήκος του διαδρόμου, ανάμεσα σε παγούρια και κασετίνες.

Η υπομονή όλων δοκιμαζόταν: γκρίνιες από τα μικρότερα παιδιά που είχαν κουραστεί, παράπονα, αλλά και μια βουβή αλληλεγγύη μεταξύ των γονιών που αντάλλασσαν βλέμματα κατανόησης. Παρά τον συνωστισμό, τον θόρυβο και την ταλαιπωρία, υπάρχει κάτι αυθεντικό και γνώριμο σε αυτή την εικόνα. Επέστρεψαν τα σχολεία και μαζί τους επέστρεψε και αυτή η ετήσια, ιδιότυπη «παράνοια» της πρώτης εβδομάδας. Μια εμπειρία που, όσο κι αν σε εξαντλεί στο τέλος μιας κουραστικής μέρας, σηματοδοτεί πάντα μια νέα αρχή, γεμάτη προσδοκίες, καινούργια τετράδια και μυρωδιά από φρέσκο χαρτί.

Η φθινοπωρινή ισημερία, στις 23 Σεπτεμβρίου

Το φθινόπωρο είναι μία από τις τέσσερις εύκρατες εποχές. Έξω από τις τροπικές περιοχές, το φθινόπωρο σηματοδοτεί τη μετάβαση από το καλοκαίρι στο χειμώνα, τον Σεπτέμβριο (Βόρειο Ημισφαίριο) ή τον Μάρτιο (Νότιο Ημισφαίριο), όταν η διάρκεια του φωτός της ημέρας γίνεται αισθητά μικρότερη και η θερμοκρασία πέφτει σημαντικά.

Η διάρκεια της ημέρας μειώνεται και η διάρκεια της νύχτας αυξάνεται καθώς η σεζόν προχωρά μέχρι το Χειμερινό Ηλιοστάσιο τον Δεκέμβριο (Βόρειο Ημισφαίριο) και τον Ιούνιο (Νότιο Ημισφαίριο). Ένα από τα κύρια χαρακτηριστικά του σε εύκρατα κλίματα είναι η απόρριψη φύλλων από τα φυλλοβόλα δέντρα.

Ορισμένοι πολιτισμοί θεωρούν την φθινοπωρινή ισημερία ως «μέσα του φθινοπώρου», ενώ άλλες με μεγαλύτερη υστέρηση θερμοκρασίας αντιμετωπίζουν την ισημερία ως την αρχή του φθινοπώρου. Στον αγγλόφωνο κόσμο, το Φθινόπωρο ξεκινάει παραδοσιακά με την Ημέρα του Λάμμα και τελειώνει γύρω από το Χάλοουιν, τα κατά προσέγγιση μεσαία σημεία μεταξύ του μεσοκαλοκαιριού, της φθινοπωρινής ισημερίας και του μεσοχειμώνα.

Οι μετεωρολόγοι (και οι περισσότερες από τις εύκρατες χώρες στο νότιο ημισφαίριο) χρησιμοποιούν έναν ορισμό που βασίζεται στους Γρηγοριανούς ημερολογιακούς μήνες, με το φθινόπωρο να είναι Σεπτέμβριος, Οκτώβριος και Νοέμβριος στο βόρειο ημισφαίριο, και Μάρτιος, Απρίλιος και Μάιος στο νότιο ημισφαίριο.

Το φθινόπωρο ξεκινά παραδοσιακά με την φθινοπωρινή ισημερία (21 έως 24 Σεπτεμβρίου) και τελειώνει με το χειμερινό ηλιοστάσιο (21 ή 22 Δεκεμβρίου). Η λαϊκή κουλτούρα στις Ηνωμένες Πολιτείες συνδέει την Ημέρα της Εργασίας, την πρώτη Δευτέρα του Σεπτεμβρίου, ως το τέλος του καλοκαιριού και τις αρχές του φθινοπώρου ορισμένες καλοκαιρινές παραδόσεις, όπως η χρήση λευκών ρούχων, αποθαρρύνονται μετά από αυτήν την ημερομηνία. Καθώς οι θερμοκρασίες ημέρας και νύχτας μειώνονται, τα φυλλοβόλα δέντρα αλλάζουν χρώμα από πράσινο σε κίτρινο και μετά σε καφέ, και έπειτα ρίχνουν τα φύλλα τους.

Στον παραδοσιακό ηλιακό όρο της Ανατολικής Ασίας, το φθινόπωρο ξεκινά στις 8 Αυγούστου και τελειώνει στις 7 Νοεμβρίου.

Σε χώρες του νότιου ημισφαίριου, όπως η Αυστραλία και η Νέα Ζηλανδία, που τείνουν να βασίζουν τα εποχιακά ημερολόγιά τους μετεωρολογικά και όχι αστρονομικά, το φθινόπωρο ξεκινά επίσημα την 1η Μαρτίου και λήγει στις 31 Μαΐου.

Οι πληροφορίες είναι το WIKIPEDIA…

Οι Βούλγαροι γιορτάζουν τη νέα σχολική χρονιά

14 Σεπτεμβρίου 2026 / Σχολιάστε

Στη βοή της μεγάλης πόλης, ανάμεσα στους γρήγορους ρυθμούς της καθημερινότητας, υπάρχουν γωνιές όπου η παράδοση, η μνήμη και η συλλογικότητα βρίσκουν καταφύγιο. Μια τέτοια εικόνα γεμάτη χρώμα, μουσική και χαμόγελα εκτυλίχθηκε στην πλατεία Αττικής, όπου μέλη της βουλγαρικής κοινότητας της Αθήνας συγκεντρώθηκαν για να γιορτάσουν την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς. Οι άνθρωποι αυτοί, που άφησαν τη χώρα τους αναζητώντας ένα καλύτερο αύριο στην Ελλάδα, έχουν καταφέρει μέσα στα χρόνια να ριζώσουν στην πρωτεύουσα, διατηρώντας παράλληλα αδιάρρηκτους τους δεσμούς με την ιδιαίτερη πατρίδα τους. Μέσα από τους πολιτιστικούς τους συλλόγους, διοργανώνουν συχνά εκδηλώσεις που λειτουργούν ως γέφυρα ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν τους.

Η ατμόσφαιρα στην πλατεία Αττικής ήταν από νωρίς γιορτινή. Η μικροφωνική εγκατάσταση στήθηκε κάτω από τη σκιά των δέντρων, με τους διοργανωτές να ρυθμίζουν τον ήχο και τις κονσόλες για να ακουστούν οι παραδοσιακές μελωδίες της Βουλγαρίας. Πολύχρωμα μπαλόνια στους δρόμους της πλατείας, γιορτινά πανό και στολισμοί έδιναν τον παλμό μιας ημέρας αφιερωμένης στα παιδιά. Μικροί και μεγάλοι γρήγορα έγιναν μια παρέα. Ο κυκλικός παραδοσιακός χορός δεν άργησε να στηθεί ανάμεσα στα δέντρα: γυναίκες, άνδρες και νεαρά παιδιά έπιασαν το χέρι ο ένας του άλλου, χορεύοντας στους ρυθμούς της πατρίδας τους.

Κάποιοι φορούσαν παραδοσιακές φορεσιές, ενώ άλλοι συμμετείχαν με καθημερινά ρούχα, αποδεικνύοντας ότι η διάθεση για συλλογικότητα δεν απαιτεί επισημότητες. Στα πρόσωπα των παρευρισκόμενων διακρινόταν η συγκίνηση αλλά και η χαρά της συνάντησης. Αφορμή για τη συγκεκριμένη γιορτή στάθηκε το πρώτο κουδούνι του σχολείου. Τα παιδιά της δεύτερης γενιάς, γεννημένα και μεγαλωμένα στην Ελλάδα, φοιτούν στα ελληνικά σχολεία, μιλούν άπταιστα τη γλώσσα και σταδιακά αφομοιώνονται από την τοπική κοινωνία.

Αυτή η φυσική διαδικασία ενσωμάτωσης είναι αναμενόμενη και υγιής, όμως για τους γονείς δημιουργεί μια γλυκόπικρη ανάγκη: να κρατήσουν ζωντανή την επαφή των παιδιών τους με τις ρίζες, τα έθιμα και τη γλώσσα της καταγωγής τους. Τέτοιες πρωτοβουλίες στην καρδιά της Αθήνας υπενθυμίζουν πως η πολυπολιτισμικότητα μιας μητρόπολης δεν είναι απλώς μια αφηρημένη έννοια, αλλά ζωντανές στιγμές ανθρώπων που μοιράζονται τη χαρά, τις μνήμες και την ελπίδα για το μέλλον των παιδιών τους.

Σήμερα είναι η Πανσέληνος του Αυγούστου

28 Αυγούστου 2026 / Σχολιάστε

Η Πανσέληνος του Αυγούστου, γνωστή και ως “Φεγγάρι του Οξύρρυγχου”, θα κάνει την εμφάνισή της σήμερα, Παρασκευή 28 Αυγούστου προσφέροντας ένα εντυπωσιακό θέαμα στους λάτρεις των ουράνιων φαινομένων. Στις 00:18 ώρα Ελλάδας η Σελήνη θα βρίσκεται ακριβώς απέναντι από τον Ήλιο σε σχέση με τη Γη, ενώ λίγες ώρες αργότερα θα ακολουθήσει και μια μερική έκλειψη Σελήνης.

Στην Ελλάδα το φαινόμενο θα ξεκινήσει κατά τη διάρκεια των πρώτων πρωινών ωρών της 28ης Αυγούστου και θα είναι ορατό χωρίς εξειδικευμένο εξοπλισμό.

Από πού πήρε το όνομά του το “Φεγγάρι του Οξύρρυγχου”

Κατά την αρχαιότητα, οι άνθρωποι χώριζαν τον χρόνο με βάση την Πανσέληνο. Έτσι, ονομάτιζαν τα φεγγάρια ανάλογα με τις γεωργικές εργασίες ή τις δραστηριότητες με τις οποίες καταπιάνονταν την εκάστοτε περίοδο.

Η “Αυγουστιάτικη Πανσέληνος” έλαβε την ονομασία “Φεγγάρι του Οξύρρυγχου”, επειδή κατά την εποχή που εμείς σήμερα γνωρίζουμε ως Αύγουστο, οι ιθαγενείς της Αμερικής ψάρευαν το ομώνυμο ψάρι, γνωστό και ως Μουρούνα.

Πανσέληνος στο Μουσείο της Ακρόπολης

Με την ευκαιρία της Αυγουστιάτικης Πανσελήνου, το Μουσείο Ακρόπολης θα παρατείνει το ωράριο της λειτουργίας του και θα είναι ανοιχτό συνεχόμενα από τις 9 το πρωί έως τις 12 τα μεσάνυχτα, δίνοντας την ευκαιρία στους επισκέπτες να περιηγηθούν τους εκθεσιακούς χώρους και να απολαύσουν τη θέα του Ιερού Βράχου υπό το σεληνόφως του νυχτερινού αττικού ουρανού. Η είσοδος στο Μουσείο θα είναι με κανονικό εισιτήριο γενικής εισόδου και τα εκδοτήρια εισιτηρίων και τα Πωλητήρια του Μουσείου θα κλείσουν στις 11:30 μ.μ.

Δείτε ΕΔΩ ολόκληρο το δημοσίευμα από το NEWS 24/7

Οι χειροποίητες πινακίδες στην «Ακτή του Ήλιου»

12 Αυγούστου 2026 / Σχολιάστε

Για την «Ακτή του Ήλιου» στον Άλιμο έχουμε ξαναγράψει στο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Πρόκειται για μια οργανωμένη πλαζ του τοπικού Δήμου, την ευθύνη διαχείρισης της οποίας έχει αναλάβει ιδιωτική εταιρεία. Είναι ιδιαίτερα φροντισμένη και όχι πολύ ακριβή —ειδικά με το ειδικό τιμολόγιο που ισχύει για τους δημότες— αν και μια πολυμελής οικογένεια, σίγουρα θα έκανε μια δεύτερη σκέψη πριν την επισκεφθεί. Σήμερα, όμως, αξίζει να σταθούμε σε μια πολύ ξεχωριστή αισθητική και λειτουργική πινελιά του χώρου: τις πανέμορφες, ενημερωτικές πινακίδες σημάνσεως που βρίσκει κανείς καθώς περιπλανιέται μέσα στην πλαζ.

Πέρα από τη δεδομένη χρησιμότητά τους —καθώς σε καθοδηγούν άμεσα στα σημεία που θέλεις να πας— αυτό που κλέβει την παράσταση είναι η ίδια η κατασκευή τους, αλλά και ο τρόπος με τον οποίο έχουν τοποθετηθεί στο τοπίο. Όπως μπορείτε να δείτε και στις φωτογραφίες, δεν πρόκειται για τις συνηθισμένες, απρόσωπες μεταλλικές ή πλαστικές πινακίδες που συναντάμε συχνά σε δημόσιους χώρους. Αντίθετα, πρόκειται για ξύλινες κατασκευές με έντονο χειροποίητο χαρακτήρα. Κάθε πινακίδα έχει το σχήμα βέλους ή μικρής σανίδας σερφ, βαμμένη σε ζωντανά, καλοκαιρινά χρώματα —από το θαλασσί και το πράσινο του σμαραγδιού, μέχρι το θερμό μπορντό, το ροζ και το ηλιόλουστο κίτρινο.

Η γραφή είναι προσεγμένη και χειρόγραφη, συνοδευόμενη από όμορφα, απλά σκιτσάκια που δηλώνουν την κάθε υπηρεσία: ένα μικρό μαγιό για τα «Αποδυτήρια / Dressing Rooms», ένας σταυρός για τις «Πρώτες Βοήθειες / First Aid», μια ντουζιέρα για τις «Ντουζιέρες / Showers», αθλητικές φιγούρες για τα «WC» και το λογότυπο της ακτής για τα «Γραφεία / Offices» και το «Best Buy». Η δίγλωσση σήμανση (ελληνικά και αγγλικά) εξυπηρετεί ασφαλώς και τους ξένους επισκέπτες. Όμως, εξίσου ενδιαφέρων είναι και ο τρόπος τοποθέτησής τους. Οι πινακίδες είναι στερεωμένες σε λευκούς, φυσικούς ξύλινους κορμούς που θυμίζουν κατάρτια ή ξύλα που ξεβράστηκαν από τη θάλασσα.

Είναι τοποθετημένες σε καίρια σημεία πάνω στο περιποιημένο πράσινο γκαζόν, ανάμεσα σε φοίνικες, παρτέρια και σκιερά δέντρα. Δένουν απόλυτα με το φυσικό περιβάλλον και την αύρα της παραλίας, προσθέτοντας μια νότα ανεμελιάς, καλλιτεχνικής φροντίδας και θαλασσινού χαρακτήρα σε όλο το συγκρότημα. Είναι πραγματικά όμορφο να βλέπει κανείς πώς ένα χρηστικό αντικείμενο καθημερινής αναγκαιότητας μπορεί, με μεράκι, αισθητική και φαντασία, να μετατραπεί σε ένα μικρό έργο τέχνης που ομορφαίνει τη μέρα του λουόμενου.

Φρούτα εποχής στη λαϊκή του Κολωνού

30 Ιουλίου 2026 / Σχολιάστε

Κάποιες πρωινές βόλτες στην Αθήνα ξυπνούν αναμνήσεις που νομίζεις πως είχες ξεχάσει. Η βόλτα στη λαϊκή αγορά του Κολωνού, ανάμεσα στους πάγκους με τα φρούτα εποχής, είναι μία από αυτές. Καθώς περπατάς ανάμεσα στους πάγκους, η μυρωδιά από το ώριμο πεπόνι και τη δροσερή σάρκα του καρπουζιού σε ταξιδεύει αμέσως. Θα ήθελα, δεν το κρύβω, να ήταν αλλιώς τα πράγματα. Να ανέβαινα το πρωί στο δικό μου μποστάνι, να έσκυβα και να διάλεγα μόνος μου τα καλύτερα γεννήματα της γης.

Να έκοβα τα καρπούζια με το τσαμπί τους, τα πεπόνια που μοσχοβολούν από απόσταση, τα σταφύλια με την άχνη πάνω στις ρώγες τους και τις βαθυκόκκινες, ζουμερές βανίλιες. Όπως κάναμε κάποτε στο χωριό, τότε που η γεύση ήταν αυθεντική και η επαφή με τη γη, καθημερινή τελετουργία. Στην Αθήνα, όμως, αυτή τη δυνατότητα δεν την έχεις. Εδώ, ο κήπος μας είναι ο πάγκος του παραγωγού. Και πάλι καλά, λέω μέσα μου, που τα βρίσκεις όλα αυτά στη λαϊκή αγορά της γειτονιάς, έστω κι αν οι τιμές πλέον έχουν γίνει λίγο… «αλμυρές» για τα δεδομένα της εποχής.

Σήμερα διάλεξα αυτούς τους θησαυρούς που μ’ αρέσει να έχουμε πάντα περίσσιους στο σπίτι: Τα σταφύλια, με τις γυαλιστερές, ξανθές και μαύρες ρώγες τους στοιβασμένες προσεκτικά στους πάγκους, έτοιμες να προσφέρουν τη γλυκιά τους τραγανότητα. Τις βανίλιες, βαθύχρωμες και βελούδινες, που υπόσχονται αυτή την τέλεια ισορροπία γλύκας και οξύτητας. Τα καρπούζια, κατακόκκινα και «μέλι», κομμένα στη μέση για να φαίνεται η τραγανή τους σάρκα που σε προκαλεί να τα δοκιμάσεις. Τα ευωδιαστά πεπόνια, που γεμίζουν το χώρο με το μελένιο τους άρωμα.

Αυτά είναι τα φρούτα που αγαπώ να τα τρώω παγωμένα. Να τα βγάζω από το ψυγείο τις θερμές ώρες του τις όμορφες ώρες του καλοκαιρινού απογεύματος, όταν η ζέστη της πόλης γίνεται ανυπόφορη κι αυτά να προσφέρουν αυτή τη μοναδική, δροσερή ανακούφιση. Μπορεί το τσιμέντο να μας περιβάλλει, αλλά όσο υπάρχουν αυτές οι γωνιές, όπως η λαϊκή αγορά του Κολωνού, η γεύση του ελληνικού καλοκαιριού και η ανάμνηση του χωριού θα μένουν πάντα ζωντανές στο τραπέζι μας.

57.000 φορές «ευχαριστώ»: Προχωράμε μαζί!

27 Ιουλίου 2026 / Σχολιάστε

Ο μετρητής στην άκρη της σελίδας μας έγραψε έναν αριθμό που μας γεμίζει βαθιά συγκίνηση και ευγνωμοσύνη: ξεπεράσαμε τις 57.000 επισκέψεις από μοναδικές διευθύνσεις IP!

Πίσω από κάθε μία από αυτές τις ψηφιακές επισκέψεις κρύβεται ένας δικός μας άνθρωπος. Κάποιος που στάθηκε για λίγο να διαβάσει μια σκέψη, να ταξιδέψει με μια εικόνα, να θυμηθεί ή να ανακαλύψει κάτι καινούργιο. Σας ευχαριστούμε από καρδιάς που κάνατε τον «ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ» δικό σας στέκι, που του δίνετε ζωή και τον αγκαλιάζετε με τόση αγάπη.

Όπως το παραδοσιακό πιθάρι του Θραψανού στο λογότυπό μας, έτσι κι αυτός ο ιστότοπος δημιουργήθηκε για να φυλάσσει πράγματα αληθινά και διαtemporal: μνήμες, στιγμές, ιστορίες και συναισθήματα. Η πίστη μας πως «τίποτα δεν πάει χαμένο» παραμένει η πυξίδα μας. Στο ψηφιακό μας αρχείο καταγράφουμε την καθημερινότητα, την ομορφιά της φύσης, την ιστορία αλλά και τις προσωπικές χαρές που μας ενώνουν.

Κοιτάζοντας τις πρόσφατες αναρτήσεις μας, βλέπει κανείς όλο το εύρος αυτής της διαδρομής:

  • Ταξιδεύουμε στους ουρανούς, περιμένοντας τη φωτεινή Πανσέληνο του Ιουλίου —το ατμοσφαιρικό «Φεγγάρι του Ελαφιού» (Buck Moon)— που θα ανατείλει αύριο, Τετάρτη 29 Ιουλίου, λούζοντας με φως τα αρχαία μάρμαρα και τις νύχτες μας.
  • Περπατάμε στις γειτονιές της πόλης, καταγράφοντας τις ήσυχες πρωινές διαδρομές του Ιουλίου, από τον Κολωνό μέχρι το Γαλάτσι, αναζητώντας την ομορφιά στις απλές, καθημερινές γωνιές.
  • Μοιραζόμαστε την απόλυτη ευτυχία, γιορτάζοντας τη ζωή και την αγάπη σε στιγμές γεμάτες φως, όπως στον γάμο του Ηλία και της Γκρεσίλντα.

Όσο ο χρόνος κυλά, ο «Θραψανιώτης» μεγαλώνει και ωριμάζει μαζί σας. Κατακτά μια σταθερή θέση στην καρδιά σας, όχι επειδή ακολουθεί εφήμερες τάσεις, αλλά επειδή φροντίζεται με μεράκι, σεβασμό και αυθεντικότητα.

Υποσχόμαστε να συνεχίσουμε να προσέχουμε ιδιαίτερα αυτή τη γωνιά του διαδικτύου, προσφέροντάς σας ποιοτικές αναρτήσεις, όμορφες εικόνες και θέματα που αγγίζουν την ψυχή.

Σας ευχαριστούμε θερμά που είστε συνοδοιπόροι σε αυτό το ταξίδι. Συνεχίζουμε μαζί!

Πλοήγηση άρθρων

← Προηγούμενα άρθρα