Αρχική » Επικαιρότητα
Αρχείο κατηγορίας Επικαιρότητα
Τίποτα δεν πάει χαμένο. Δείτε ΕΔΩ το αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ με όλα τα δημοσιεύματα από τη δημιουργία του μέχρι σήμερα…
Τελευταίες Αναρτήσεις:
Οι επισκέπτες μας
Μπορείτε να σχολιάσετε τα θέματα μας...
μας που το διαχειριζόμαστε, μας κάνει να χαιρόμαστε όταν διαβάζουμε τις απόψεις σας, τις θέσεις σας, για ζητήματα που το site "σκαλίζει".
Μπορείτε λοιπόν να μας γράφετε. Μόνο που, για να τα δείτε δημοσιευμένα εδώ, θα περιμένετε λιγάκι προκειμένου να… εγκριθούν.
Α και κάτι ακόμα. Επειδή δεχόμασταν μεγάλη επίθεση από αυτόματα μηχανήματα για δικούς τους διαφημιστικούς λόγους θα μπείτε στον μικρό κόπο να... αποδείξετε ότι είστε άνθρωποι. Τόσο απλή δοκιμασία που θα γελάσετε!
Νίκο χαίρομαι που η ελπίδα σας κρατάει όρθιους, δραστήριους και δημιουργικούς. Συνεχίστε να κρατάτε γερά αυτήν την άγκυρα με την…
Ο Ιεχωβά να τους εύλογη
Δυστυχώς αυτή είναι η κατάντια του κράτους (όχι της Χώρας) και της τωρινής αδιάφορης τοπικής αυτοδιοίκησης!! Κρίμα....! Δεν υπάρχουν άνθρωποι…
Κάθε Ελληνικό νησί ήταν πάντα μια πρόκληση για μένα από τα παιδικά μου χρόνια, και περισσότερο η Αμοργός. Δεν κατάφερα…
Το καλοκαίρι του 2025 που ζούμε ήδη είναι ίσως το πιο θερμό των τελευταίων δεκαετιών. Μοιάζει με αυτό του 2024... Γεμάτο καύσωνες. Αυτό κάνει πολύ δύσκολη τη ζωή μας... Οι μετεωρολόγοι μας προετοίμασαν από νωρίς και το ζούμε στο έπακρο. Και ο χειμώνας ήταν γεμάτος ακραία καιρικά φαινόμενα. Κρύο, άνυδρος καιρός, επικίνδυνος... Εμείς, που έχουμε επιλέξει να γνωρίζουμε, τι μας επιφυλάσσει το μέλλον, είμαστε σε πολύ πιο πλεονεκτική θέση από την υπόλοιπη ανθρωπότητα. Υπομονή λοιπόν και δύναμη. Όλα εξελίσσονται όπως έχει προβλεφθεί!
Αυτό είναι. Να ζεις το κάθε λεπτό, να ανασαίνεις τον αέρα και να ευχαριστείς Εκείνον που έδωσε αυτό το δώρο για μας. Και να το εκτιμάμε!
Μερικοί άνθρωποι δεν ξέρουν ή δεν μπορούν, δεν είναι σε θέση να απολαύσουν τίποτα. Ψάχνουν να βρουν τι κρύβεται πίσω από το καθετί και χάνουν την ουσία, τη ζωή. Μην το κάνετε αυτό στον εαυτό σας.
Τι είναι αυτό που κάνει δεκτικούς τους ανθρώπους στο καλό, σε μια όμορφη κουβέντα, σε μια παρέα που αξίζει να τη ζήσεις και να την απολαύσεις παρά τις δυσκολίες; Το γεγονός ότι είμαστε άνθρωποι με αδυναμίες, αλλά προσπαθούμε να κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε. Αυτό είναι το μυστικό!
Στην κεντρική σελίδα του αρχείου του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ θα δείτε αρκετά δημοσιεύματα. Αλλά μπορείτε να τα δείτε και από ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.
Μακάρι να φτιάξουν τα πράγματα και να περνάμε κάνα δυο μήνες το καλοκαίρι, εκεί. Θα μας έκανε καλό, από πολλές απόψεις... Εδώ σε έναν πίνακα ζωγραφικής μιας Γερμανίδας που φιλοξενήσαμε κάποτε και μας τον έκανε δώρο. Είναι το σπίτι μας όπως ήταν τότε! Η υπογραφή λέει, 1992!
Έτσι, συχνά - πυκνά, θα δείτε τέτοιες παρουσιάσεις με δρόμους, πλατείες, γειτονιές, είτε του ιστορικού κέντρου, είτε της περιφέρειας.
Μας αρέσει και το κάνουμε αυτό με χαρά, όπως εδώ που βλέπετε κάτι από την πλατεία Κοραή με τον Λυκαβηττό στο βάθος, από το κέντρο της Αθήνας, το πανεπιστήμιο.
Ο παλιός σιδηροδρομικός σταθμός Κερατέας
Μια βροχερή, γκρίζα χειμωνιάτικη μέρα σαν τη σημερινή δεν προσφέρεται για εξωτερικές περιπλανήσεις. Η συννεφιά και το ψιχάλισμα καθηλώνουν τους περισσότερους από εμάς σε εσωτερικούς χώρους, αναζητώντας μια μικρή αίσθηση σιγουριάς και συντροφιάς μέσα από τις οθόνες του διαδικτύου — πάντα με τη δέουσα προσοχή και επιφυλακτικότητα που απαιτεί ο ψηφιακός κόσμος.
Μέσα σε αυτή τη ραστώνη, το βλέμμα σταμάτησε σε μια δημοσίευση που ξεχώρισα στην ομάδα ΑΓΑΠΩ ΤΗΝ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ!!!. Ο φωτογραφικός φακός του Vassilios Papanikolaou αιχμαλώτισε δύο ατμοσφαιρικά στιγμιότυπα από τον εγκαταλειμμένο πια σιδηροδρομικό σταθμό της Κερατέας.
Η εικόνα μιλάει κατευθείαν στην καρδιά. Το λιθόκτιστο κτίσμα του σταθμού, με τις χαρακτηριστικές κόκκινες και λευκές ρίγες στις γωνίες του και την πινακίδα «ΚΕΡΑΤΕΑ» να στέκει ακόμα εκεί, μοιάζει βυθισμένο στη σιωπή. Η βρεγμένη αποβάθρα καθρεφτίζει τον μολυβένιο ουρανό, ενώ τα κιτρινισμένα φθινοπωρινά φύλλα έχουν καλύψει τις σκουριασμένες ράγες. Τα γυμνά δέντρα, η σκεπή που φθείρεται από τον χρόνο και η εγκατάλειψη συνθέτουν ένα σκηνικό γεμάτο μελαγχολία και νοσταλγία.
Πίσω όμως από την αισθητική ομορφιά της φωτογραφίας, αναδύεται μια πικρή πραγματικότητα. Η εικόνα αυτού του σταθμού συμπυκνώνει τη θλίψη για ένα ολόκληρο σιδηροδρομικό δίκτυο που αφέθηκε σταδιακά στην τύχη του, έτοιμο να καταρρεύσει. Στην εποχή μας, όπου η βιωσιμότητα και η χρησιμότητα ενός δημόσιου αγαθού υπολογίζονται συχνά στενά με όρους αμιγώς οικονομικής κερδοφορίας, υποδομές που κάποτε συνέδεαν κοινότητες, μετέφεραν ανθρώπους και ιστορίες και έδιναν ζωή στην περιφέρεια, κρίνονται «ασύμφορες» και εγκαταλείπονται στη φθορά.
Ο σιδηρόδρομος δεν είναι μόνο ένα μέσο μεταφοράς· είναι πολιτισμός, ιστορία και συλλογική μνήμη. Το να βλέπει κανείς τέτοια αρχιτεκτονικά και ιστορικά διαμάντια να ρημάζουν κάτω από τη βροχή γεννά ερωτήματα για το τι είδους ανάπτυξη επιλέγουμε και τι αφήνουμε πίσω μας. Δυστυχώς, αυτή είναι η εποχή στην οποία ζούμε, όπου η ιστορική μνήμη και η κοινωνική προσφορά συχνά παραμερίζονται μπροστά στους αριθμούς.
Οι φωτογραφίες του άγνωστου σε μας Vassilios Papanikolaou δεν αποτυπώνουν απλώς ένα τοπίο· λειτουργούν ως μια σιωπηλή διαμαρτυρία και μια υπενθύμιση για όλα όσα αφήσαμε να χαθούν.
Η ώρα άλλαξε! Γυρίσατε μια ώρα πίσω τα ρολόγια;
Τα ξημερώματα της Κυριακής 25 Οκτωβρίου 2026 πραγματοποιήθηκε η αλλαγή ώρας, με τους δείκτες των ρολογιών να γυρνούν μία ώρα πίσω, από τις 04:00 στις 03:00.
Η αλλαγή στη χειμερινή ώρα γίνεται παραδοσιακά την τελευταία Κυριακή του Οκτωβρίου κάθε έτους.
Φέτος, η τελευταία Κυριακή είναι στις 25 του μήνα, μία ημερομηνία που είναι λίγο πιο νωρίς από ό,τι συνήθως.
Η ρύθμιση γίνεται πάντα ξημερώματα Κυριακής ώστε να ελαχιστοποιηθούν τα προβλήματα στις μετακινήσεις και την καθημερινότητα.
Όσον αφορά τις αυτόματες συσκευές, δηλαδή τα κινητά τηλέφωνα, οι υπολογιστές και οι «smart» συσκευές ενημερώνονται συνήθως αυτόματα.
Δεν πρέπει να ξεχάσετε να ρυθμίσετε χειροκίνητα τα αναλογικά ρολόγια, τα μη αυτόματα ξυπνητήρια και τα ρολόγια αυτοκινήτων.
Το ζήτημα της κατάργησης της αλλαγής της ώρας
Η συζήτηση για την κατάργηση της εποχικής αλλαγής της ώρας στην Ευρωπαϊκή Ένωση παραμένει ανοιχτή εδώ και χρόνια, καθώς το 2018, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή είχε καταθέσει πρόταση για τον τερματισμό της πρακτικής της μετακίνησης των δεικτών δύο φορές τον χρόνο.
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είχε ταχθεί υπέρ της αλλαγής του ισχύοντος συστήματος.
Μέχρι σήμερα δεν έχει ληφθεί η απαιτούμενη τελική απόφαση, με αποτέλεσμα να εξακολουθεί να εφαρμόζεται το υφιστάμενο καθεστώς.
Η Πανσέληνος Οκτωβρίου 2026, είναι ήδη εδώ!
Η πανσέληνος του μήνα Οκτωβρίου “πρόκειται να εμφανιστεί “εμφανίστηκε” τη Δευτέρα στις 26/10, ενώ η πιο φωτεινή φάση της ήταν τις πρώτες πρωινές ώρες, γύρω στις 06:12 το πρωί, ώρα Ελλάδας. Το φεγγάρι, ωστόσο, θα είναι εντυπωσιακό και ολόγιομο από χθεςτο βράδυ της Κυριακής (25 Οκτωβρίου) έως και τη νύχτα της Δευτέρας, προσφέροντας μοναδικό θέαμα σε όσους αγαπούν την παρατήρηση του ουρανού.
Ωστόσο ο βροχερός καιρός της Αθήνας δεν βοήθησε να τη δούμε και να την απολαύσουμε…
Η πανσέληνος αυτή είναι γνωστή και ως «Φεγγάρι του Κυνηγού», σύμφωνα με παλαιά αγροτικά ημερολόγια και την παράδοση. Η ονομασία προέρχεται από τις φυλές Ιθαγενών της Αμερικής και τους αγρότες, καθώς αυτή η περίοδος σηματοδοτούσε το τέλος της συγκομιδής
Τα χωράφια είχαν μόλις θεριστεί, διευκολύνοντας τους κυνηγούς να εντοπίσουν ζώα που έβγαιναν στα ανοιχτά για να τραφούν με τα υπολείμματα της σοδειάς. Επιπλέον, η πανσέληνος ανέτειλε λίγο αργότερα από το συνηθισμένο μετά το ηλιοβασίλεμα, παρέχοντας επιπλέον φως για τις αγροτικές εργασίες πριν από την έλευση του χειμώνα.
Για όσους επιθυμούν να απολαύσουν το φαινόμενο, η καλύτερη στιγμή παρατήρησης είναι αμέσως μετά τη δύση του ήλιου, κατά την ανατολή της σελήνης. Τότε, λόγω οπτικής ψευδαίσθησης, το φεγγάρι φαίνεται μεγαλύτερο και αποκτά πορτοκαλοκόκκινη απόχρωση.
Δεν απαιτείται ειδικός εξοπλισμός ή τηλεσκόπιο. Αρκεί μια βόλτα σε σημείο με ελάχιστη φωτορύπανση, μακριά από τα φώτα της πόλης, για να απολαύσετε τη μαγεία της φθινοπωρινής πανσελήνου.
Από ΤΑ ΝΕΑ…
Επιχείρηση σχολική λίστα στο ΜΑΧ Σεπολίων
Μετρό των Σεπολίων για να πάρουμε μερικούς φακέλους κι ένα μπλοκ Α4. Υπολογίζαμε χωρίς τον ξενοδόχο — ή μάλλον, χωρίς το σχολικό ημερολόγιο. Δευτέρα απόγευμα, πρώτη ημέρα που άνοιξαν τα σχολεία και ο εσωτερικός χώρος του καταστήματος θύμιζε κάτι ανάμεσα σε κεντρικό σταθμό τρένου σε ώρα αιχμής και σε «πεδίο μάχης» γραφικής ύλης. Ξυπνώντας μέσα μου το δημοσιογραφικό ένστικτο, δεν γινόταν να μην καταγράψω την εικόνα. Εκατοντάδες γονείς και παιδιά είχαν κατακλύσει τους διαδρόμους.
Η ατμόσφαιρα ήταν ηλεκτρισμένη: κουρασμένοι γονείς, που μόλις είχαν σχολάσει από τη δουλειά, τραβολογιόνταν ανάμεσα στα ράφια κρατώντας στο χέρι την περίφημη εκτυπωμένη σχολική λίστα. Δίπλα τους, παιδιά κάθε ηλικίας —από μικρά με ροζ φουστάκια και καροτσάκια μέχρι εφήβους— να κοιτούν με απορία ή ανυπομονησία τα σχολικά εξαρτήματα. Οι εικόνες μιλούν από μόνες τους. Στους διαδρόμους, ο ένας ήταν κυριολεκτικά πάνω στον άλλον. Στα κεντρικά καλάθια και στους πάγκους, οι στοίβες από τετράδια (μπλε, κίτρινα, σπιράλ) και τα ρολά διάφανης αυτοκόλλητης μεμβράνης για το ντύσιμο των βιβλίων γίνονταν ανάρπαστα.
Γονείς και μαθητές τα περιεργάζονταν με προσοχή, συγκρίνοντας τιμές και ελέγχοντας αν οι προδιαγραφές της δασκάλας καλύπτονταν πλήρως. Λίγο πιο πέρα, στους τοίχους με τις σχολικές τσάντες, η επιλογή έμοιαζε με ολόκληρη τελετουργία. Μαθητές κοντοστέκονταν μπροστά στις πολύχρωμες Polo, στις τσάντες με ήρωες όπως η Peppa Pig ή ο Spider-Man, προσπαθώντας να καταλήξουν στο σχέδιο που θα τους συντροφεύει όλη τη χρονιά. Όσο για τα ταμεία; Η ουρά απλωνόταν σε όλο το μήκος του διαδρόμου, ανάμεσα σε παγούρια και κασετίνες.
Η υπομονή όλων δοκιμαζόταν: γκρίνιες από τα μικρότερα παιδιά που είχαν κουραστεί, παράπονα, αλλά και μια βουβή αλληλεγγύη μεταξύ των γονιών που αντάλλασσαν βλέμματα κατανόησης. Παρά τον συνωστισμό, τον θόρυβο και την ταλαιπωρία, υπάρχει κάτι αυθεντικό και γνώριμο σε αυτή την εικόνα. Επέστρεψαν τα σχολεία και μαζί τους επέστρεψε και αυτή η ετήσια, ιδιότυπη «παράνοια» της πρώτης εβδομάδας. Μια εμπειρία που, όσο κι αν σε εξαντλεί στο τέλος μιας κουραστικής μέρας, σηματοδοτεί πάντα μια νέα αρχή, γεμάτη προσδοκίες, καινούργια τετράδια και μυρωδιά από φρέσκο χαρτί.
Η φθινοπωρινή ισημερία, στις 23 Σεπτεμβρίου
Το φθινόπωρο είναι μία από τις τέσσερις εύκρατες εποχές. Έξω από τις τροπικές περιοχές, το φθινόπωρο σηματοδοτεί τη μετάβαση από το καλοκαίρι στο χειμώνα, τον Σεπτέμβριο (Βόρειο Ημισφαίριο) ή τον Μάρτιο (Νότιο Ημισφαίριο), όταν η διάρκεια του φωτός της ημέρας γίνεται αισθητά μικρότερη και η θερμοκρασία πέφτει σημαντικά.
Η διάρκεια της ημέρας μειώνεται και η διάρκεια της νύχτας αυξάνεται καθώς η σεζόν προχωρά μέχρι το Χειμερινό Ηλιοστάσιο τον Δεκέμβριο (Βόρειο Ημισφαίριο) και τον Ιούνιο (Νότιο Ημισφαίριο). Ένα από τα κύρια χαρακτηριστικά του σε εύκρατα κλίματα είναι η απόρριψη φύλλων από τα φυλλοβόλα δέντρα.
Ορισμένοι πολιτισμοί θεωρούν την φθινοπωρινή ισημερία ως «μέσα του φθινοπώρου», ενώ άλλες με μεγαλύτερη υστέρηση θερμοκρασίας αντιμετωπίζουν την ισημερία ως την αρχή του φθινοπώρου. Στον αγγλόφωνο κόσμο, το Φθινόπωρο ξεκινάει παραδοσιακά με την Ημέρα του Λάμμα και τελειώνει γύρω από το Χάλοουιν, τα κατά προσέγγιση μεσαία σημεία μεταξύ του μεσοκαλοκαιριού, της φθινοπωρινής ισημερίας και του μεσοχειμώνα.
Οι μετεωρολόγοι (και οι περισσότερες από τις εύκρατες χώρες στο νότιο ημισφαίριο) χρησιμοποιούν έναν ορισμό που βασίζεται στους Γρηγοριανούς ημερολογιακούς μήνες, με το φθινόπωρο να είναι Σεπτέμβριος, Οκτώβριος και Νοέμβριος στο βόρειο ημισφαίριο, και Μάρτιος, Απρίλιος και Μάιος στο νότιο ημισφαίριο.
Το φθινόπωρο ξεκινά παραδοσιακά με την φθινοπωρινή ισημερία (21 έως 24 Σεπτεμβρίου) και τελειώνει με το χειμερινό ηλιοστάσιο (21 ή 22 Δεκεμβρίου). Η λαϊκή κουλτούρα στις Ηνωμένες Πολιτείες συνδέει την Ημέρα της Εργασίας, την πρώτη Δευτέρα του Σεπτεμβρίου, ως το τέλος του καλοκαιριού και τις αρχές του φθινοπώρου ορισμένες καλοκαιρινές παραδόσεις, όπως η χρήση λευκών ρούχων, αποθαρρύνονται μετά από αυτήν την ημερομηνία. Καθώς οι θερμοκρασίες ημέρας και νύχτας μειώνονται, τα φυλλοβόλα δέντρα αλλάζουν χρώμα από πράσινο σε κίτρινο και μετά σε καφέ, και έπειτα ρίχνουν τα φύλλα τους.
Στον παραδοσιακό ηλιακό όρο της Ανατολικής Ασίας, το φθινόπωρο ξεκινά στις 8 Αυγούστου και τελειώνει στις 7 Νοεμβρίου.
Σε χώρες του νότιου ημισφαίριου, όπως η Αυστραλία και η Νέα Ζηλανδία, που τείνουν να βασίζουν τα εποχιακά ημερολόγιά τους μετεωρολογικά και όχι αστρονομικά, το φθινόπωρο ξεκινά επίσημα την 1η Μαρτίου και λήγει στις 31 Μαΐου.
Οι πληροφορίες είναι το WIKIPEDIA…
Οι Βούλγαροι γιορτάζουν τη νέα σχολική χρονιά
Στη βοή της μεγάλης πόλης, ανάμεσα στους γρήγορους ρυθμούς της καθημερινότητας, υπάρχουν γωνιές όπου η παράδοση, η μνήμη και η συλλογικότητα βρίσκουν καταφύγιο. Μια τέτοια εικόνα γεμάτη χρώμα, μουσική και χαμόγελα εκτυλίχθηκε στην πλατεία Αττικής, όπου μέλη της βουλγαρικής κοινότητας της Αθήνας συγκεντρώθηκαν για να γιορτάσουν την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς. Οι άνθρωποι αυτοί, που άφησαν τη χώρα τους αναζητώντας ένα καλύτερο αύριο στην Ελλάδα, έχουν καταφέρει μέσα στα χρόνια να ριζώσουν στην πρωτεύουσα, διατηρώντας παράλληλα αδιάρρηκτους τους δεσμούς με την ιδιαίτερη πατρίδα τους. Μέσα από τους πολιτιστικούς τους συλλόγους, διοργανώνουν συχνά εκδηλώσεις που λειτουργούν ως γέφυρα ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν τους.
Η ατμόσφαιρα στην πλατεία Αττικής ήταν από νωρίς γιορτινή. Η μικροφωνική εγκατάσταση στήθηκε κάτω από τη σκιά των δέντρων, με τους διοργανωτές να ρυθμίζουν τον ήχο και τις κονσόλες για να ακουστούν οι παραδοσιακές μελωδίες της Βουλγαρίας. Πολύχρωμα μπαλόνια στους δρόμους της πλατείας, γιορτινά πανό και στολισμοί έδιναν τον παλμό μιας ημέρας αφιερωμένης στα παιδιά. Μικροί και μεγάλοι γρήγορα έγιναν μια παρέα. Ο κυκλικός παραδοσιακός χορός δεν άργησε να στηθεί ανάμεσα στα δέντρα: γυναίκες, άνδρες και νεαρά παιδιά έπιασαν το χέρι ο ένας του άλλου, χορεύοντας στους ρυθμούς της πατρίδας τους.
Κάποιοι φορούσαν παραδοσιακές φορεσιές, ενώ άλλοι συμμετείχαν με καθημερινά ρούχα, αποδεικνύοντας ότι η διάθεση για συλλογικότητα δεν απαιτεί επισημότητες. Στα πρόσωπα των παρευρισκόμενων διακρινόταν η συγκίνηση αλλά και η χαρά της συνάντησης. Αφορμή για τη συγκεκριμένη γιορτή στάθηκε το πρώτο κουδούνι του σχολείου. Τα παιδιά της δεύτερης γενιάς, γεννημένα και μεγαλωμένα στην Ελλάδα, φοιτούν στα ελληνικά σχολεία, μιλούν άπταιστα τη γλώσσα και σταδιακά αφομοιώνονται από την τοπική κοινωνία.
Αυτή η φυσική διαδικασία ενσωμάτωσης είναι αναμενόμενη και υγιής, όμως για τους γονείς δημιουργεί μια γλυκόπικρη ανάγκη: να κρατήσουν ζωντανή την επαφή των παιδιών τους με τις ρίζες, τα έθιμα και τη γλώσσα της καταγωγής τους. Τέτοιες πρωτοβουλίες στην καρδιά της Αθήνας υπενθυμίζουν πως η πολυπολιτισμικότητα μιας μητρόπολης δεν είναι απλώς μια αφηρημένη έννοια, αλλά ζωντανές στιγμές ανθρώπων που μοιράζονται τη χαρά, τις μνήμες και την ελπίδα για το μέλλον των παιδιών τους.
Σήμερα είναι η Πανσέληνος του Αυγούστου
Η Πανσέληνος του Αυγούστου, γνωστή και ως “Φεγγάρι του Οξύρρυγχου”, θα κάνει την εμφάνισή της σήμερα, Παρασκευή 28 Αυγούστου προσφέροντας ένα εντυπωσιακό θέαμα στους λάτρεις των ουράνιων φαινομένων. Στις 00:18 ώρα Ελλάδας η Σελήνη θα βρίσκεται ακριβώς απέναντι από τον Ήλιο σε σχέση με τη Γη, ενώ λίγες ώρες αργότερα θα ακολουθήσει και μια μερική έκλειψη Σελήνης.
Στην Ελλάδα το φαινόμενο θα ξεκινήσει κατά τη διάρκεια των πρώτων πρωινών ωρών της 28ης Αυγούστου και θα είναι ορατό χωρίς εξειδικευμένο εξοπλισμό.
Από πού πήρε το όνομά του το “Φεγγάρι του Οξύρρυγχου”
Κατά την αρχαιότητα, οι άνθρωποι χώριζαν τον χρόνο με βάση την Πανσέληνο. Έτσι, ονομάτιζαν τα φεγγάρια ανάλογα με τις γεωργικές εργασίες ή τις δραστηριότητες με τις οποίες καταπιάνονταν την εκάστοτε περίοδο.
Η “Αυγουστιάτικη Πανσέληνος” έλαβε την ονομασία “Φεγγάρι του Οξύρρυγχου”, επειδή κατά την εποχή που εμείς σήμερα γνωρίζουμε ως Αύγουστο, οι ιθαγενείς της Αμερικής ψάρευαν το ομώνυμο ψάρι, γνωστό και ως Μουρούνα.
Πανσέληνος στο Μουσείο της Ακρόπολης
Με την ευκαιρία της Αυγουστιάτικης Πανσελήνου, το Μουσείο Ακρόπολης θα παρατείνει το ωράριο της λειτουργίας του και θα είναι ανοιχτό συνεχόμενα από τις 9 το πρωί έως τις 12 τα μεσάνυχτα, δίνοντας την ευκαιρία στους επισκέπτες να περιηγηθούν τους εκθεσιακούς χώρους και να απολαύσουν τη θέα του Ιερού Βράχου υπό το σεληνόφως του νυχτερινού αττικού ουρανού. Η είσοδος στο Μουσείο θα είναι με κανονικό εισιτήριο γενικής εισόδου και τα εκδοτήρια εισιτηρίων και τα Πωλητήρια του Μουσείου θα κλείσουν στις 11:30 μ.μ.
Δείτε ΕΔΩ ολόκληρο το δημοσίευμα από το NEWS 24/7
Οι χειροποίητες πινακίδες στην «Ακτή του Ήλιου»
Για την «Ακτή του Ήλιου» στον Άλιμο έχουμε ξαναγράψει στο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Πρόκειται για μια οργανωμένη πλαζ του τοπικού Δήμου, την ευθύνη διαχείρισης της οποίας έχει αναλάβει ιδιωτική εταιρεία. Είναι ιδιαίτερα φροντισμένη και όχι πολύ ακριβή —ειδικά με το ειδικό τιμολόγιο που ισχύει για τους δημότες— αν και μια πολυμελής οικογένεια, σίγουρα θα έκανε μια δεύτερη σκέψη πριν την επισκεφθεί. Σήμερα, όμως, αξίζει να σταθούμε σε μια πολύ ξεχωριστή αισθητική και λειτουργική πινελιά του χώρου: τις πανέμορφες, ενημερωτικές πινακίδες σημάνσεως που βρίσκει κανείς καθώς περιπλανιέται μέσα στην πλαζ.
Πέρα από τη δεδομένη χρησιμότητά τους —καθώς σε καθοδηγούν άμεσα στα σημεία που θέλεις να πας— αυτό που κλέβει την παράσταση είναι η ίδια η κατασκευή τους, αλλά και ο τρόπος με τον οποίο έχουν τοποθετηθεί στο τοπίο. Όπως μπορείτε να δείτε και στις φωτογραφίες, δεν πρόκειται για τις συνηθισμένες, απρόσωπες μεταλλικές ή πλαστικές πινακίδες που συναντάμε συχνά σε δημόσιους χώρους. Αντίθετα, πρόκειται για ξύλινες κατασκευές με έντονο χειροποίητο χαρακτήρα. Κάθε πινακίδα έχει το σχήμα βέλους ή μικρής σανίδας σερφ, βαμμένη σε ζωντανά, καλοκαιρινά χρώματα —από το θαλασσί και το πράσινο του σμαραγδιού, μέχρι το θερμό μπορντό, το ροζ και το ηλιόλουστο κίτρινο.
Η γραφή είναι προσεγμένη και χειρόγραφη, συνοδευόμενη από όμορφα, απλά σκιτσάκια που δηλώνουν την κάθε υπηρεσία: ένα μικρό μαγιό για τα «Αποδυτήρια / Dressing Rooms», ένας σταυρός για τις «Πρώτες Βοήθειες / First Aid», μια ντουζιέρα για τις «Ντουζιέρες / Showers», αθλητικές φιγούρες για τα «WC» και το λογότυπο της ακτής για τα «Γραφεία / Offices» και το «Best Buy». Η δίγλωσση σήμανση (ελληνικά και αγγλικά) εξυπηρετεί ασφαλώς και τους ξένους επισκέπτες. Όμως, εξίσου ενδιαφέρων είναι και ο τρόπος τοποθέτησής τους. Οι πινακίδες είναι στερεωμένες σε λευκούς, φυσικούς ξύλινους κορμούς που θυμίζουν κατάρτια ή ξύλα που ξεβράστηκαν από τη θάλασσα.
Είναι τοποθετημένες σε καίρια σημεία πάνω στο περιποιημένο πράσινο γκαζόν, ανάμεσα σε φοίνικες, παρτέρια και σκιερά δέντρα. Δένουν απόλυτα με το φυσικό περιβάλλον και την αύρα της παραλίας, προσθέτοντας μια νότα ανεμελιάς, καλλιτεχνικής φροντίδας και θαλασσινού χαρακτήρα σε όλο το συγκρότημα. Είναι πραγματικά όμορφο να βλέπει κανείς πώς ένα χρηστικό αντικείμενο καθημερινής αναγκαιότητας μπορεί, με μεράκι, αισθητική και φαντασία, να μετατραπεί σε ένα μικρό έργο τέχνης που ομορφαίνει τη μέρα του λουόμενου.
Συμφωνώ και επαυξάνω. Λίγο ακόμη!!!!!