Ο χειμώνας στην Ελλάδα έχει μια δική του, μοναδική ιεροτελεστία. Ξεκινά πάντα από εκεί, ψηλά, εκεί που οι κορυφές των βουνών αγγίζουν τα σύννεφα και οι πρώτες νιφάδες αρχίζουν να διηγούνται ιστορίες. Φέτος, ο «λευκός επισκέπτης» μας χτύπησε την πόρτα από τα βόρεια, χαρίζοντάς μας εικόνες που μοιάζουν με καρτ-ποστάλ από έναν κόσμο πιο ήσυχο, πιο καθαρό. Η διαδρομή ξεκινά από το Αχλαδοχώρι Σερρών. Εκεί, η πινακίδα στην είσοδο του χωριού σε καλωσορίζει σε ένα σκηνικό όπου το καφέ της γης δίνει σιγά-σιγά τη θέση του στο επιβλητικό λευκό των γύρω ορεινών όγκων. Μια ηρεμία που σε προετοιμάζει για τη συνέχεια.
Ανηφορίζοντας προς την Ήπειρο, η Ελάτη Ζαγορίου μας υποδέχεται μέσα σε μια «χορογραφία» από πυκνές νιφάδες. Οι πέτρινοι τοίχοι, ο εμβληματικός πλάτανος και οι δρόμοι που στρώνονται με το λευκό πέπλο δημιουργούν μια αίσθηση απόλυτης θαλπωρής. Είναι εκείνη η στιγμή που ο χρόνος σταματά και η μόνη σου επιθυμία είναι η ζεστασιά ενός τζακιού. Οι φωτογραφίες είναι παρμένες από την Ομάδα Meteo Hellas στο Facebook. Τέτοιες καιρικές ομάδες ειναι χάρμα οφθαλμών μερικές φορές…
Και φυσικά, το Μέτσοβο. Η αρχοντική ομορφιά του, μας θυμίζει γιατί αυτή η γωνιά της Ελλάδας είναι η «πρωτεύουσα» του χειμώνα. Το χιόνι δεν φέρνει μόνο κρύο· φέρνει μαζί του μια ευκαιρία για ανασύνταξη. Μας αναγκάζει να χαμηλώσουμε τους ρυθμούς μας, να κοιτάξουμε γύρω μας και να εκτιμήσουμε την άγρια ομορφιά του τόπου μας. Κι επειδή όλοι μέσα μας κρύβουμε ένα παιδί, λαχταρούμε να το δούμε κι εδώ στην Αθήνα, Λένε… Για να δούμε, θα το δούμε;