Αρχείο ημέρας 14 Ιουνίου 2026

Το αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ

Τίποτα δεν πάει χαμένο. Δείτε ΕΔΩ το αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ με όλα τα δημοσιεύματα από τη δημιουργία του μέχρι σήμερα…

Τελευταίες Αναρτήσεις:
Οι επισκέπτες μας

0 5 2 0 4 4

Μπορείτε να σχολιάσετε τα θέματα μας...
Το να εκφράζεται κανείς εδώ στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ είναι πολύ σπουδαίο για
μας που το διαχειριζόμαστε, μας κάνει να χαιρόμαστε όταν διαβάζουμε τις απόψεις σας, τις θέσεις σας, για ζητήματα που το site "σκαλίζει".
Μπορείτε λοιπόν να μας γράφετε. Μόνο που, για να τα δείτε δημοσιευμένα εδώ, θα περιμένετε λιγάκι προκειμένου να… εγκριθούν.

Ακραία καιρικά φαινόμενα χειμώνα - καλοκαίρι...

Η ζωή μας ανάμεσα στις εποχές. Η φύση γύρω μας αλλάζει, αναγεννιέται από το χειμώνα. Κι εμείς το ίδιο! Το χρειαζόμαστε αυτό. Κάποτε, τα πράγματα ήταν πιο ευδιάκριτα ανάμεσα στις εποχές. Τώρα όχι πια...
Το καλοκαίρι του 2025 που ζούμε ήδη είναι ίσως το πιο θερμό των τελευταίων δεκαετιών. Μοιάζει με αυτό του 2024... Γεμάτο καύσωνες. Αυτό κάνει πολύ δύσκολη τη ζωή μας... Οι μετεωρολόγοι μας προετοίμασαν από νωρίς και το ζούμε στο έπακρο. Και ο χειμώνας ήταν γεμάτος ακραία καιρικά φαινόμενα. Κρύο, άνυδρος καιρός, επικίνδυνος... Εμείς, που έχουμε επιλέξει να γνωρίζουμε, τι μας επιφυλάσσει το μέλλον, είμαστε σε πολύ πιο πλεονεκτική θέση από την υπόλοιπη ανθρωπότητα. Υπομονή λοιπόν και δύναμη. Όλα εξελίσσονται όπως έχει προβλεφθεί!
Ιούνιος 2026
Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
282930  

Ένα site που φτιάχτηκε μέσα στην πανδημία, όταν η Σούλα αποφάσισε να ασχοληθεί με κάτι που αγαπάει και λατρεύει να φτιάχνει. Τα χειροποίητα κοσμήματα! Μπορείτε να το δείτε ΕΔΩ…

Η αγγειοπλαστική παράδοση του Θραψανού Ηρακλείου Κρήτης

Η πλούσια και μακραίωνη παράδοση της αγγειοπλαστικής τέχνης στο χωριό Θραψανό Ηρακλείου το έχει αναδείξει ως το μεγαλύτερο κέντρο αγγειοπλαστικής στην Κρήτη, σταθμό για την ιστορία της νεότερης ελληνικής κεραμικής τέχνης. Σήμερα, στο χωριό εξακολουθούν να λειτουργούν εργαστήρια που κατασκευάζουν ακόμα μικρά και μεγάλα αποθηκευτικά αγγεία, γνωστά ως «θραψανιώτικα πιθάρια», τα οποία διακινούνται τόσο στην Ελλάδα, όσο και το εξωτερικό. Δείτε ΕΔΩ κι ένα υπέροχο ντοκιμαντέρ για την αγγειοπλαστική στο Θραψανό από την ΕΡΤ 3 που παίχτηκε τον Φλεβάρη του 2024. Κι ΕΔΩ ένα δημοσίευμα της εφημερίδας ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ για το χωριό μου. Δείτε ΕΔΩ ένα δημοσίευμα από τη ΦΩΝΗ του Μαλεβιζίου που δημοσιεύτηκε το 2026.

Ένας Θραψανιώτης Αγγειοπλάστης μιλά στην T.V.

Η ώρα του δειλινού...

Αναμφισβήτητα είναι η πιο όμορφη ώρα! Η ώρα του δειλινού. Φτάνει να είσαι εκεί. Την κατάλληλη ώρα, στο κατάλληλο μέρος και να απολαμβάνεις, λεπτό το λεπτό όλη αυτή την εξαιρετική εικόνα που δεν διαρκεί και πολύ.
Αυτό είναι. Να ζεις το κάθε λεπτό, να ανασαίνεις τον αέρα και να ευχαριστείς Εκείνον που έδωσε αυτό το δώρο για μας. Και να το εκτιμάμε!
Μερικοί άνθρωποι δεν ξέρουν ή δεν μπορούν, δεν είναι σε θέση να απολαύσουν τίποτα. Ψάχνουν να βρουν τι κρύβεται πίσω από το καθετί και χάνουν την ουσία, τη ζωή. Μην το κάνετε αυτό στον εαυτό σας.

Μια ανάσα καλοκαιρινή στην Τζιά

Δυο μέρες μόλις, στα τελειώματα του Αυγούστου του 2022, καταφέραμε να πάμε στη Τζιά, καλεσμένοι φίλων μας προκειμένου να μας φιλοξενήσουν. Και περάσαμε τόσο όμορφα που θα το κουβεντιάζουμε για καιρό.
Τι είναι αυτό που κάνει δεκτικούς τους ανθρώπους στο καλό, σε μια όμορφη κουβέντα, σε μια παρέα που αξίζει να τη ζήσεις και να την απολαύσεις παρά τις δυσκολίες; Το γεγονός ότι είμαστε άνθρωποι με αδυναμίες, αλλά προσπαθούμε να κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε. Αυτό είναι το μυστικό!

Ραδιόφωνα

Πατήστε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ  κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ για να ακούσετε επιλεγμένα, μουσικά, διαδικτυακα ραδιόφωνα που εκπέμπουν και στα FM... Άρα, μπορείτε να τα ακούσετε και από ένα συμβατικό ραδιόφωνο ή από το κινητό σας...

Πρωτοσέλιδα εφημερίδων:

Στήλες για τα media:

Οι εφημερίδες της Κρήτης:

Αξιόλογα Site:

Στο Πήλιο, Μάιος του 2022

Ήταν ένα ταξίδι μέσα στον Μάη… Έκανε ακόμα την ψυχρούλα του, αλλά το απολαύσαμε. Είχαμε ένα απωθημένο και το ικανοποιήσαμε. Πριν μερικά χρόνια που είχαμε πάει ένα Παρασκευο Σαββατο Κύριακο δεν το χαρήκαμε, δεν το περπατήσαμε επειδή το πρώτο πρωινό που σηκωθήκαμε βρήκαμε ένα χιόνι, καμιά 20ριά πόντους στρωμένο.
Στην κεντρική σελίδα του αρχείου του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ θα δείτε  αρκετά δημοσιεύματα. Αλλά μπορείτε να τα δείτε και από ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Αγγειοπλάστες του σήμερα

Από γενιά σε γενιά περνάει αυτή η τέχνη, του αγγειοπλάστη. Κι αν την αγκάλιαζε λίγο η Πολιτεία, όλα θα ήταν καλύτερα. Στη φωτογραφία είναι ο πατέρας μου, Λευτέρης του Κουμαλή, ως αγγειοπλάστης. Τον ακολούθησε ο γιός του, ο Κωστής Θεοδωράκης και ο εγγονός του, ο Μανώλης Βολυράκης και δίπλα του ο γιος του, ο Αγησίλαος. Δείτε ΕΔΩ ένα πολύ όμορφο δημοσίευμα από το το περιοδικό "Κ" που συνοδεύει, κάθε Κυριακή, την έκδοση της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ. Για να καταλάβετε τι λέω…

Οι γονείς μου, Λευτέρης και Παπαδιώ

Ο πατέρας μου και η μάνα μου, ο Λευτέρης και η Παπαδιώ, σε μια φωτογραφία από το γάμο της Ελένης, της κόρης της Γεωργίας μας. Ήταν σε ένα κέντρο στα Πεζά, όπου έκαναν το γλέντι. Για πάντα στην καρδιά μου, ως ότι πιο ακριβό έχω. Ανυπομονώ να τους ξαναδώ στο νέο κόσμο!

Το σπίτι μας στο χωριό

Σχεδόν τα κατάφερα να φτιάξω το σπίτι στο χωριό, κληρονομιά από τους γονείς μου, αν και μου κόστισε πολύ. Έχει ακόμα κάποιες δουλειές που πρέπει να γίνουν, αλλά σιγά - σιγά.
Μακάρι να φτιάξουν τα πράγματα και να περνάμε κάνα δυο μήνες το καλοκαίρι, εκεί. Θα μας έκανε καλό, από πολλές απόψεις... Εδώ σε έναν πίνακα ζωγραφικής μιας Γερμανίδας που φιλοξενήσαμε κάποτε και μας τον έκανε δώρο. Είναι το σπίτι μας όπως ήταν τότε! Η υπογραφή λέει, 1992!
Τα αδέλφια μου. Λιγοστεύουμε!

Μια οικογενειακή φωτογραφία που έβγαλα με τα αδέλφια μου στο γάμο τη Πόπης, της κόρης του Κωστή μας. Επάνω από αριστερά η Γεωργία μας, δεν ζει πια. Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για αυτήν. Κάτω, από αριστερά, η Στασούλα μας, δείτε για αυτήν ΕΔΩ, δίπλα της η Μαλάμω, δείτε γι’ αυτήν ΕΔΩ και δίπλα της ο Κωστής μας, που και εκείνος δεν ζει πια, δείτε ΕΔΩ.

ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ Σιδηρόδρομος τ. 181

Αυτή είναι η εφημερίδα των συνταξιούχων των ΗΣΑΠ "ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ Σιδηρόδρομος" τ. 182 που κυκλοφορεί τώρα. Για να τη δείτε πατήστε ΕΔΩ. Κι ΕΔΩ το τ.181 ΕΔΩ το τ. 180, ΕΔΩ το τ. 179, ΕΔΩ το τ.178, ΕΔΩ το τ. 177, ΕΔΩτο τ. 176, ΕΔΩ τ. 175, ΕΔΩ το τ. 174, ΕΔΩ το τ. 173, ΕΔΩ το τ. 172, ΕΔΩ το τ. 171, ΕΔΩ το τ. 170, ΕΔΩ το τ. 169, ΕΔΩ το τ.168, ΕΔΩ το τ.167 ΕΔΩ το τ.166, ΕΔΩ το τ. 165, ΕΔΩ το τ.164, ΕΔΩ το τ. 163, ΕΔΩ το τ.162. Τριάντα χρόνια αδιάλειπτης έκδοσης από τη γέννηση της, είναι μια μεγάλη επιτυχία. Παλιότερα τεύχη μπορείτε να τα δείτε σε PDF αρχείο, πηγαίνοντας στο Αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Δείτε κι ΕΔΩτο site του Σωματείου που επιμελούμαστε δημοσιογραφικά...

“Τύπος των συνταξιούχων σιδηροδρομικών” τ. 447

Έτοιμο και το και το 448 φύλλο... Δείτε το ΕΔΩ Κι ΕΔΩ το τ.447, ΕΔΩ το τ.466, ΕΔΩ το τ.445, ΕΔΩ το τ.444, ΕΔΩ, το τ. 443, ΕΔΩ το τ. 442, ΕΔΩ το τ. 441, ΕΔΩ το τ. 440, ΕΔΩ το τ. 439, ΕΔΩ το τ. 438, ΕΔΩτο τ. 437, ΕΔΩ το τ. 436, ΕΔΩ το τ. 435, ΕΔΩ το τ. 434,  ΕΔΩ το τ. 433, ΕΔΩ το τ. 432, ΕΔΩ το τ. 431,  ΕΔΩ το τ. 430, ΕΔΩ το τ. 429, ΕΔΩ το τ. 428, ΕΔΩ το τ. 427, ΕΔΩ το τ. 426, ΕΔΩ το τ. 425, ΕΔΩ το τ. 424, ΕΔΩ το τ. 423, ΕΔΩ το τ. 422, ΕΔΩ το τ. 421, ΕΔΩ το τ. 420, ΕΔΩ το τ. 419, ΕΔΩ το τ. 418, ΕΔΩ το τ. 417, ΕΔΩ το τ. 416, ΕΔΩ το τ. 415, ΕΔΩ το τ. 414, ΕΔΩ το τ. 413, ΕΔΩ το τ. 412, ΕΔΩ το τ. 411, ΕΔΩ το τ. 410, ΕΔΩ το τ. 409, ΕΔΩ το τ. 408, ΕΔΩ το τ. 407, ΕΔΩ το τ. 406, ΕΔΩ το τ. 405 ΕΔΩ το τ. 404 ΕΔΩ το τ. 403 ΕΔΩ το τ. 402, ΕΔΩ το τ. 401, ΕΔΩ το τ.400, ΕΔΩ το τ.399, ΕΔΩ το τ.398, ΕΔΩ το τ.397, ΕΔΩ το τ.396, ΕΔΩ το τ.395 ΕΔΩ το τ.394  ΕΔΩ το τ.393 ΕΔΩ το τ. 392, ΕΔΩ το τ. 391, ΕΔΩ το τ. 390, ΕΔΩ το τ. 389, ΕΔΩ το τ. 388, ΕΔΩ το τ. 387, ΕΔΩ τ. 386 και το 385 ΕΔΩ. Σε συνάρτηση μάλιστα με το Blog, δείτε το ΕΔΩ, είναι αυτό που λειτουργεί τώρα, με πιο συχνή ενημέρωση...

Ο τόπος που αγαπώ

Αγαπώ την Κρήτη και το χωριό μου, το Θραψανό… Γράφω γι' αυτά με μια νοσταλγία. Είχα κάποτε σχέδια. Δεν είμαι βέβαιος πια, αν μπορώ να τα πραγματοποιήσω. Όταν όμως αλλάξουν τα πράγματα θα ήθελα να περνάω εδώ μερικούς μήνες, κυρίως καλοκαιρινούς. Είναι ο τόπος μου. Οι ρίζες μου. Οι αναμνήσεις μου…

Χρηστικά Site:

Γνωρίζοντας την Αθήνα!

Ένα από τα πράγματα που θα δείτε να κάνουμε σ' αυτό το site είναι ότι προσπαθούμε να γνωρίσουμε την Αθήνα. Τους τόπους που κινούμαστε, που περπατάμε, που πορευόμαστε.
Έτσι, συχνά - πυκνά, θα δείτε τέτοιες παρουσιάσεις με δρόμους, πλατείες, γειτονιές, είτε του ιστορικού κέντρου, είτε της περιφέρειας.
Μας αρέσει και το κάνουμε αυτό με χαρά, όπως εδώ που βλέπετε κάτι από την πλατεία Κοραή με τον Λυκαβηττό στο βάθος, από το κέντρο της Αθήνας, το πανεπιστήμιο.
Νίκος Ελ. Θεοδωράκης

Θα χαρώ πολύ να δω εκτεταμένα τις απόψεις σας. Γράψτε μου εδώ: nikosth2004@yahoo.gr

Για την επικοινωνία μας στείλτε μου SMS στο τηλέφωνο 6932212755 που εξυπηρετείται από την VODAFON. 

Είμαστε στον 22ο χρόνο!

Ποιος είναι ο δημοσιογράφος, Νίκος Ελ. Θεοδωράκης, που έχει την ευθύνη της ενημέρωσης και διαχείρισης αυτoύ του Site σε καθημερινή βάση; Δείτε ΕΔΩ. Κι ΕΔΩ δείτε επίσης λίγα πράγματα για την ιστορία αυτού του ιστότοπου.

Περάσαμε υπέροχα στην Τέμενη Αιγίου

Τελικά τα καταφέραμε και περάσαμε όμορφα, τη μια βδομάδα, από 10-17 Σεπτέμβρη του 2022 που πήγαμε στο παραθεριστικό κέντρο του ΟΠΑΚΕ ΟΤΕ στην Τέμενη Αιγίου. Πετύχαμε αυτό που θέλαμε. Να ξεκουραστούμε, να αλλάξουμε παραστάσεις, να φορτώσουμε τις μπαταρίες μας για το χειμώνα που έρχεται και που όλα δείχνουν ότι θα έχει ένα μεγάλο βαθμό δυσκολίας, καθώς όλα γύρω μας, ακριβαίνουν και η ανασφάλεια τα κάνει όλα χειρότερα. Ευτυχώς η ελπίδα μας για κάτι καλύτερο έχει πολύ ισχυρή βάση.

Δείτε μερικά δημοσιεύματα που κάναμε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ

Αναζητώντας το πραγματικό, αληθινό ψωμί στη Τζιά

14 Ιουνίου 2026 / Σχολιάστε

Όταν βρισκόμαστε σε ένα νησί, όπως η Κέα (Τζιά), η ανάγκη να συνδεθούμε με την αυθεντικότητα του τόπου ξεκινά συχνά από τα πιο απλά, τα πιο θεμελιώδη πράγματα. Από εκείνα που δυστυχώς, στην καθημερινότητα της πόλης, έχουμε σχεδόν ξεχάσει πώς είναι στην πραγματική τους μορφή. Ψάχνεις, λοιπόν, να βρεις καλό, τίμιο ψωμί για να συνοδεύσεις το φαγητό σου. Στις μέρες μας, οι περισσότεροι έχουν παραδοθεί στην ευκολία, αντιγράφοντας τους ρυθμούς και τις πρακτικές των μεγάλων αστικών κέντρων.

Παντού συναντά κανείς κατεψυγμένα ψωμιά, προψημένα προϊόντα που απλώς ξεπαγώνουν και μπαίνουν για λίγο στον φούρνο, όπως ακριβώς συμβαίνει και στα μεγάλα σούπερ μάρκετ. Σου δίνουν, βέβαια, την πρόσκαιρη ψευδαίσθηση ότι αγοράζεις κάτι φρέσκο, καθώς η μυρωδιά της στιγμής σε παραπλανά. Όμως, ας μην γελιόμαστε· αυτά δεν είναι πια τα ψωμιά που ξέραμε. Δεν έχουν καμία σχέση με το αληθινό καρβέλι.

Πού πήγαν τα ψωμιά εκείνα που ήταν ζυμωμένα με πραγματικό προζύμι; Εκείνα που έβγαιναν από τα χέρια του φούρναρη, ο οποίος ξυπνούσε από τις τρεις τα ξημερώματα, μέσα στη σιωπή της νύχτας, για να πιάσει το ζυμάρι και να δώσει ψυχή στο προϊόν του;

Σήμερα, το να εντοπίσεις ένα αξιοπρεπές, χειροποίητο ψωμί έχει μετατραπεί σε μια μικρή εξερεύνηση. Κι όμως, η Τζιά κρύβει ακόμα τέτοιες αυθεντικές γωνιές για όποιον ξέρει να παρατηρεί. Εμείς σταθήκαμε τυχεροί. Καθώς ανηφορίζαμε τον δρόμο με κατεύθυνση προς την πανέμορφη, αμφιθεατρική Ιουλίδα, το βλέμμα μας μαγνητίστηκε από μια φιλόξενη στάση στο πλάι του δρόμου.

Ο Παραδοσιακός Φούρνος του Αντώνη Ι. Τσουρτή

Εκεί, με φόντο τις χαρακτηριστικές ξερολιθιές, τις πλαγιές του νησιού και το απέραντο γαλάζιο του Αιγαίου να απλώνεται στο βάθος, βρίσκεται ένας φούρνος που κρατά ζωντανή την παράδοση από το 1958. Η επιγραφή «Fresh Bakery – An. I. Tsourtis» αποτελεί υπόσχεση και εγγύηση ποιότητας, καθώς στεγάζεται δίπλα στο γνώριμο Ok! Market, δημιουργώντας ένα απαραίτητο σημείο συνάντησης.

Μπαίνοντας μέσα, καταλαβαίνεις αμέσως ότι εδώ τα πράγματα γίνονται ακόμη με τον παλιό, καλό τρόπο. Η μυρωδιά από το ξύλο που καίγεται σε προδιαθέτει. Το ψωμί τους, ψημένο στον παραδοσιακό ξυλόφουρνο, έχει εκείνη τη βαθιά, γήινη νοστιμιά, την τραγανή κόρα και τη μεστή ψίχα που αναζητά κάθε λάτρης του καλού φαγητού. Είναι το ψωμί που σέβεται το τραπέζι σου.

Όμως, η γευστική εμπειρία δεν σταμάτησε εκεί. Πριν πάρουμε το καρβέλι για το γεύμα μας, δεν μπορέσαμε να αντισταθούμε στον πρωινό πειρασμό. Απολαύσαμε μια παραδοσιακή μπουγάτσα με κρέμα. Μας τη σέρβιραν ζεστή – ζεστή, μοσχομυριστή, πασπαλισμένη γενναιόδωρα με άχνη ζάχαρη και κανέλα. Κάθε μπουκιά και μια επιστροφή στις αυθεντικές γεύσεις, μια γλυκιά επιβράβευση της απόφασής μας να ξεφύγουμε από τα τυποποιημένα.

Αν ο δρόμος σάς φέρει στη Τζιά και ανηφορίσετε προς την Ιουλίδα, κάντε μια στάση. Αναζητήστε το αληθινό ψωμί, δοκιμάστε τα παξιμάδια τους, τα σφολιατοειδή ή το δικό τους χειροποίητο παγωτό από ντόπιο γάλα. Αξίζει να στηρίζουμε τους ανθρώπους που επιμένουν να κρατούν ζωντανή τη γεύση της αυθεντικής Ελλάδας.

  • Info: Αρτοποιείο Αντώνιος Ι. Τσουρτής (Ετ. Ιδρύσεως 1958), Στο δρόμο προς Ιουλίδα, Κέα (Τζιά). Προϊόντα Ξυλόφουρνου & Παραδοσιακές Γεύσεις.

Όταν η φύση ανθίζει μακριά από τον καύσωνα

Ενώ στην Ελλάδα το θερμόμετρο έχει πάρει την ανηφόρα, καταγράφοντας θερμοκρασίες που ξεπερνούν κάθε λογική και μας αναγκάζουν να αναζητάμε λίγη δροσιά, κάπου στο σκανδιναβικό Βορρά η Άνοιξη ξετυλίγει το πιο όμορφο, ζωντανό και πολύχρωμο πρόσωπό της.

Ο καλός φίλος Βασίλης, που αυτόν τον καιρό βρίσκεται στη Νορβηγία μαζί με τη Ζαννέτα, κοντά στα παιδιά και τα εγγόνια τους, μας μεταφέρει νοερά σε ένα τελείως διαφορετικό σκηνικό. Εκεί, μακριά από τις δικές μας «απειλητικές» μετεωρολογικές προβλέψεις, που πότε προειδοποιούν για αφόρητη ζέστη και πότε για ξαφνικά, απογευματινά μπουρίνια, η φύση ακολουθεί το δικό της, ήρεμο και αναζωογονητικό ρυθμό.

Με ιδιαίτερο κέφι και την ευαισθησία ενός ανθρώπου που ξέρει να εκτιμά τις μικρές, καθημερινές ομορφιές, ο Βασίλης έσκυψε στο ύψος των λουλουδιών, αποτυπώνοντας με τον φακό του τη μαγεία της νορβηγικής άνοιξης. Στις φωτογραφίες που μας έστειλε, τα κατακίτρινα «νερολούλουδα» (Trollius) κλέβουν την παράσταση, πλαισιωμένα από κομψούς λευκούς και κίτρινους νάρκισσους, κατακόκκινες τουλίπες, αλλά και τις πανέμορφες μπλε και μοβ πινελιές των μυοσωτίδων και των σταφυλοϋάκινθων (Muscari) που ξεπροβάλλουν γεμάτα ζωντάνια από το νωπό χώμα.

Ακόμα και η τέχνη μοιάζει να εναρμονίζεται με το καταπράσινο ανοιξιάτικο τοπίο. Ένα ιδιαίτερο χάλκινο γλυπτό, που απεικονίζει μια φιγούρα πάνω σε μονοκύκλο να ισορροπεί με παιδιά στους ώμους, στέκεται μέσα σε ένα πάρκο περιτριγυρισμένο από πανύψηλα έλατα. Είναι μια ζωντανή υπενθύμιση της οικογενειακής θαλπωρής, του παιχνιδιού και της ξεγνοιασιάς, στοιχεία που ο Βασίλης και η Ζαννέτα ζουν στο έπακρο αυτές τις μέρες δίπλα στα αγαπημένα τους πρόσωπα.

Μέσα από αυτά τα υπέροχα στιγμιότυπα, παίρνουμε μια βαθιά ανάσα δροσιάς και ομορφιάς. Στέλνουμε τις πιο ζεστές μας ευχές στον Βασίλη και τη Ζαννέτα, να περάσουν υπέροχα με την οικογένειά τους και να συνεχίσουν να μας χαρίζουν τέτοιες μοναδικές εικόνες που τόσο έχουμε ανάγκη!