Χθες, η Αθήνα ντύθηκε στα γκρίζα και η βροχή μας ανάγκασε να αφήσουμε στην άκρη τις εξωτερικές μας εκκρεμότητες. Στην αρχή, η ματαίωση του προγράμματος μοιάζει με δυσκολία. Αν όμως κοιτάξουμε πίσω από τις στάλες στα τζάμια, θα δούμε πως τέτοιες μέρες είναι τελικά ένα πολύτιμο δώρο. Γιατί η χθεσινή μέρα μας έκανε καλό; Ήταν η πολυτέλεια της παύσης. Στους έντονους ρυθμούς της καθημερινότητας, σπάνια δίνουμε στον εαυτό μας την… άδεια να σταματήσει.
Η βροχή λειτούργησε ως ένας φυσικός “διακόπτης”, προσφέροντάς μας την ηρεμία μιας μεσημεριανής ξεκούρασης που τόσο είχαμε ανάγκη. Ανασύνταξη και σκέψη. Όταν το “έξω” κλείνει, το “μέσα” ανοίγει. Ήταν η ιδανική ευκαιρία να βάλουμε σε τάξη τις σκέψεις μας, να επανασχεδιάσουμε τα επόμενα βήματά μας και να επιστρέψουμε σήμερα με καθαρό μυαλό και ανανεωμένη ενέργεια.
Η ομορφιά της αποδοχής. Το να αποδέχεσαι ήρεμα αυτό που δεν μπορείς να αλλάξεις –όπως τον καιρό– είναι μια άσκηση ψυχικής ανθεκτικότητας. Μας θύμισε πως δεν χρειάζεται να είμαστε πάντα “στην πρίζα” για να είμαστε παραγωγικοί. Η φύση ξεδιψά. Πέρα από τη δική μας ανάπαυλα, η πόλη και το αστικό πράσινο δέχτηκαν την απαραίτητη φροντίδα. Οι δρόμοι καθάρισαν και τα φυτά στα μπαλκόνια μας πήραν μια βαθιά ανάσα ζωής.
