Σε μια γωνιά της Πλατείας Κολοκοτρώνη, εκεί που ο παλμός του κέντρου συναντά την ιστορική αύρα της παλιάς Αθήνας, ένα φωτεινό λογότυπο μας κάνει να σταματήσουμε για μια στιγμή. Δεν είναι ένα τυχαίο σύμβολο, αλλά η γνώριμη σιλουέτα του καραβιού πάνω στο κέρμα της μιας δραχμής.
Το μπαρ «ΔΡΑΧΜΗ» δεν επέλεξε το όνομά του τυχαία. Για εμάς που προλάβαμε να την ακούσουμε να κουδουνίζει στις τσέπες μας, η δραχμή δεν είναι απλώς ένα παλιό νόμισμα· είναι ο ήχος μιας Ελλάδας που έμοιαζε πιο «χειροπιαστή», πιο οικεία.
Το λογότυπο —αυτή η πιστή απεικόνιση της δραχμής— λειτουργεί σαν μια χρονομηχανή. Στο περιβάλλον ενός σύγχρονου bar, η επιλογή αυτή αποτελεί μια έξυπνη δήλωση ταυτότητας.
Αυθεντικότητα: Σε μια εποχή παγκοσμιοποιημένης αισθητικής, η «Δραχμή» επιμένει ελληνικά και τοπικά.
Συναίσθημα: Προκαλεί αμέσως συζητήσεις. «Θυμάσαι τι παίρναμε με μια δραχμή;» είναι η φράση που πιθανότατα ακούγεται συχνά στα τραπέζια του.
Αισθητική: Το ζεστό φως που εκπέμπει το σήμα της, σε συνδυασμό με την πέτρα και το ξύλο της περιοχής, δημιουργεί μια ατμόσφαιρα «καταφυγίου» μέσα στη βουή της πόλης.
Γιατί μας γοητεύει; Ίσως γιατί στο κέντρο της Αθήνας έχουμε ανάγκη από μέρη που έχουν ρίζες. Η «Δραχμή» καταφέρνει να είναι cool χωρίς να είναι δήθεν, προσφέροντας μια εμπειρία που ισορροπεί ανάμεσα στο χθες που αγαπήσαμε και το σήμερα που ζούμε. Είναι το ιδανικό σημείο για ένα ποτό μετά τη δουλειά ή μια στάση στις σαββατιάτικες βόλτες μας, εκεί όπου το παρελθόν δεν είναι «μουσειακό», αλλά ζωντανό, φιλόξενο και… πόσιμο.
Σε τελική ανάλυση, αν η αξία ενός νομίσματος μετριέται με την αγοραστική του δύναμη, η αξία αυτού του μπαρ μετριέται με τις στιγμές που δημιουργεί. Και σε αυτό, η «Δραχμή» παραμένει ένα νόμισμα με πολύ ισχυρή ισοτιμία στις καρδιές των Αθηναίων.