Αρχείο ημέρας 9 Αυγούστου 2026

Το αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ

Τίποτα δεν πάει χαμένο. Δείτε ΕΔΩ το αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ με όλα τα δημοσιεύματα από τη δημιουργία του μέχρι σήμερα…

Τελευταίες Αναρτήσεις:
Οι επισκέπτες μας

0 6 1 5 5 1

Μπορείτε να σχολιάσετε τα θέματα μας...
Το να εκφράζεται κανείς εδώ στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ είναι πολύ σπουδαίο για
μας που το διαχειριζόμαστε, μας κάνει να χαιρόμαστε όταν διαβάζουμε τις απόψεις σας, τις θέσεις σας, για ζητήματα που το site "σκαλίζει".
Μπορείτε λοιπόν να μας γράφετε. Μόνο που, για να τα δείτε δημοσιευμένα εδώ, θα περιμένετε λιγάκι προκειμένου να… εγκριθούν.

Ακραία καιρικά φαινόμενα χειμώνα - καλοκαίρι...

Η ζωή μας ανάμεσα στις εποχές. Η φύση γύρω μας αλλάζει, αναγεννιέται από το χειμώνα. Κι εμείς το ίδιο! Το χρειαζόμαστε αυτό. Κάποτε, τα πράγματα ήταν πιο ευδιάκριτα ανάμεσα στις εποχές. Τώρα όχι πια...
Το καλοκαίρι του 2025 που ζούμε ήδη είναι ίσως το πιο θερμό των τελευταίων δεκαετιών. Μοιάζει με αυτό του 2024... Γεμάτο καύσωνες. Αυτό κάνει πολύ δύσκολη τη ζωή μας... Οι μετεωρολόγοι μας προετοίμασαν από νωρίς και το ζούμε στο έπακρο. Και ο χειμώνας ήταν γεμάτος ακραία καιρικά φαινόμενα. Κρύο, άνυδρος καιρός, επικίνδυνος... Εμείς, που έχουμε επιλέξει να γνωρίζουμε, τι μας επιφυλάσσει το μέλλον, είμαστε σε πολύ πιο πλεονεκτική θέση από την υπόλοιπη ανθρωπότητα. Υπομονή λοιπόν και δύναμη. Όλα εξελίσσονται όπως έχει προβλεφθεί!
Αύγουστος 2026
Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031  

Ένα site που φτιάχτηκε μέσα στην πανδημία, όταν η Σούλα αποφάσισε να ασχοληθεί με κάτι που αγαπάει και λατρεύει να φτιάχνει. Τα χειροποίητα κοσμήματα! Μπορείτε να το δείτε ΕΔΩ

Η αγγειοπλαστική παράδοση του Θραψανού Ηρακλείου Κρήτης

Η πλούσια και μακραίωνη παράδοση της αγγειοπλαστικής τέχνης στο χωριό Θραψανό Ηρακλείου το έχει αναδείξει ως το μεγαλύτερο κέντρο αγγειοπλαστικής στην Κρήτη, σταθμό για την ιστορία της νεότερης ελληνικής κεραμικής τέχνης. Σήμερα, στο χωριό εξακολουθούν να λειτουργούν εργαστήρια που κατασκευάζουν ακόμα μικρά και μεγάλα αποθηκευτικά αγγεία, γνωστά ως «θραψανιώτικα πιθάρια», τα οποία διακινούνται τόσο στην Ελλάδα, όσο και το εξωτερικό. Δείτε ΕΔΩ κι ένα υπέροχο ντοκιμαντέρ για την αγγειοπλαστική στο Θραψανό από την ΕΡΤ 3 που παίχτηκε τον Φλεβάρη του 2024. Κι ΕΔΩ ένα δημοσίευμα της εφημερίδας ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ για το χωριό μου. Δείτε ΕΔΩ ένα δημοσίευμα από τη ΦΩΝΗ του Μαλεβιζίου που δημοσιεύτηκε το 2026.

Ένας Θραψανιώτης Αγγειοπλάστης μιλά στην T.V.

Η ώρα του δειλινού...

Αναμφισβήτητα είναι η πιο όμορφη ώρα! Η ώρα του δειλινού. Φτάνει να είσαι εκεί. Την κατάλληλη ώρα, στο κατάλληλο μέρος και να απολαμβάνεις, λεπτό το λεπτό όλη αυτή την εξαιρετική εικόνα που δεν διαρκεί και πολύ.
Αυτό είναι. Να ζεις το κάθε λεπτό, να ανασαίνεις τον αέρα και να ευχαριστείς Εκείνον που έδωσε αυτό το δώρο για μας. Και να το εκτιμάμε!
Μερικοί άνθρωποι δεν ξέρουν ή δεν μπορούν, δεν είναι σε θέση να απολαύσουν τίποτα. Ψάχνουν να βρουν τι κρύβεται πίσω από το καθετί και χάνουν την ουσία, τη ζωή. Μην το κάνετε αυτό στον εαυτό σας.

Μια ανάσα καλοκαιρινή στην Τζιά

Δυο μέρες μόλις, στα τελειώματα του Αυγούστου του 2022, καταφέραμε να πάμε στη Τζιά, καλεσμένοι φίλων μας προκειμένου να μας φιλοξενήσουν. Και περάσαμε τόσο όμορφα που θα το κουβεντιάζουμε για καιρό.
Τι είναι αυτό που κάνει δεκτικούς τους ανθρώπους στο καλό, σε μια όμορφη κουβέντα, σε μια παρέα που αξίζει να τη ζήσεις και να την απολαύσεις παρά τις δυσκολίες; Το γεγονός ότι είμαστε άνθρωποι με αδυναμίες, αλλά προσπαθούμε να κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε. Αυτό είναι το μυστικό!

Ραδιόφωνα

Πατήστε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ  κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ για να ακούσετε επιλεγμένα, μουσικά, διαδικτυακα ραδιόφωνα που εκπέμπουν και στα FM... Άρα, μπορείτε να τα ακούσετε και από ένα συμβατικό ραδιόφωνο ή από το κινητό σας...

Πρωτοσέλιδα εφημερίδων:

Στήλες για τα media:

Οι εφημερίδες της Κρήτης:

Αξιόλογα Site:

Στο Πήλιο, Μάιος του 2022

Ήταν ένα ταξίδι μέσα στον Μάη… Έκανε ακόμα την ψυχρούλα του, αλλά το απολαύσαμε. Είχαμε ένα απωθημένο και το ικανοποιήσαμε. Πριν μερικά χρόνια που είχαμε πάει ένα Παρασκευο Σαββατο Κύριακο δεν το χαρήκαμε, δεν το περπατήσαμε επειδή το πρώτο πρωινό που σηκωθήκαμε βρήκαμε ένα χιόνι, καμιά 20ριά πόντους στρωμένο.
Στην κεντρική σελίδα του αρχείου του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ θα δείτε  αρκετά δημοσιεύματα. Αλλά μπορείτε να τα δείτε και από ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Αγγειοπλάστες του σήμερα

Από γενιά σε γενιά περνάει αυτή η τέχνη, του αγγειοπλάστη. Κι αν την αγκάλιαζε λίγο η Πολιτεία, όλα θα ήταν καλύτερα. Στη φωτογραφία είναι ο πατέρας μου, Λευτέρης του Κουμαλή, ως αγγειοπλάστης. Τον ακολούθησε ο γιός του, ο Κωστής Θεοδωράκης και ο εγγονός του, ο Μανώλης Βολυράκης και δίπλα του ο γιος του, ο Αγησίλαος. Δείτε ΕΔΩ ένα πολύ όμορφο δημοσίευμα από το το περιοδικό "Κ" που συνοδεύει, κάθε Κυριακή, την έκδοση της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ. Για να καταλάβετε τι λέω…

Οι γονείς μου, Λευτέρης και Παπαδιώ

Ο πατέρας μου και η μάνα μου, ο Λευτέρης και η Παπαδιώ, σε μια φωτογραφία από το γάμο της Ελένης, της κόρης της Γεωργίας μας. Ήταν σε ένα κέντρο στα Πεζά, όπου έκαναν το γλέντι. Για πάντα στην καρδιά μου, ως ότι πιο ακριβό έχω. Ανυπομονώ να τους ξαναδώ στο νέο κόσμο!

Το σπίτι μας στο χωριό

Σχεδόν τα κατάφερα να φτιάξω το σπίτι στο χωριό, κληρονομιά από τους γονείς μου, αν και μου κόστισε πολύ. Έχει ακόμα κάποιες δουλειές που πρέπει να γίνουν, αλλά σιγά - σιγά.
Μακάρι να φτιάξουν τα πράγματα και να περνάμε κάνα δυο μήνες το καλοκαίρι, εκεί. Θα μας έκανε καλό, από πολλές απόψεις... Εδώ σε έναν πίνακα ζωγραφικής μιας Γερμανίδας που φιλοξενήσαμε κάποτε και μας τον έκανε δώρο. Είναι το σπίτι μας όπως ήταν τότε! Η υπογραφή λέει, 1992!
Τα αδέλφια μου. Λιγοστεύουμε!

Μια οικογενειακή φωτογραφία που έβγαλα με τα αδέλφια μου στο γάμο τη Πόπης, της κόρης του Κωστή μας. Επάνω από αριστερά η Γεωργία μας, δεν ζει πια. Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για αυτήν. Κάτω, από αριστερά, η Στασούλα μας, δείτε για αυτήν ΕΔΩ, δίπλα της η Μαλάμω, δείτε γι’ αυτήν ΕΔΩ και δίπλα της ο Κωστής μας, που και εκείνος δεν ζει πια, δείτε ΕΔΩ.

ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ Σιδηρόδρομος τ. 183

Αυτή είναι η εφημερίδα των συνταξιούχων των ΗΣΑΠ "ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ Σιδηρόδρομος" τ. 183 που κυκλοφορεί τώρα. Για να τη δείτε πατήστε ΕΔΩ. Κι ΕΔΩ το τ. 182, ΕΔΩ το τ.181 ΕΔΩ το τ. 180, ΕΔΩ το τ. 179, ΕΔΩ το τ.178, ΕΔΩ το τ. 177, ΕΔΩτο τ. 176, ΕΔΩ τ. 175, ΕΔΩ το τ. 174, ΕΔΩ το τ. 173, ΕΔΩ το τ. 172, ΕΔΩ το τ. 171, ΕΔΩ το τ. 170, ΕΔΩ το τ. 169, ΕΔΩ το τ.168, ΕΔΩ το τ.167 ΕΔΩ το τ.166, ΕΔΩ το τ. 165, ΕΔΩ το τ.164, ΕΔΩ το τ. 163, ΕΔΩ το τ.162. Τριάντα χρόνια αδιάλειπτης έκδοσης από τη γέννηση της, είναι μια μεγάλη επιτυχία. Παλιότερα τεύχη μπορείτε να τα δείτε σε PDF αρχείο, πηγαίνοντας στο Αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Δείτε κι ΕΔΩτο site του Σωματείου που επιμελούμαστε δημοσιογραφικά...

“Τύπος των συνταξιούχων σιδηροδρομικών” τ. 449

Έτοιμο και το 449 φύλλο... Δείτε το ΕΔΩ, Κι ΕΔΩ το τ.448, ΕΔΩ το τ.447, ΕΔΩ το τ.466, ΕΔΩ το τ.445, ΕΔΩ το τ.444, ΕΔΩ, το τ. 443, ΕΔΩ το τ. 442, ΕΔΩ το τ. 441, ΕΔΩ το τ. 440, ΕΔΩ το τ. 439, ΕΔΩ το τ. 438, ΕΔΩτο τ. 437, ΕΔΩ το τ. 436, ΕΔΩ το τ. 435, ΕΔΩ το τ. 434,  ΕΔΩ το τ. 433, ΕΔΩ το τ. 432, ΕΔΩ το τ. 431,  ΕΔΩ το τ. 430, ΕΔΩ το τ. 429, ΕΔΩ το τ. 428, ΕΔΩ το τ. 427, ΕΔΩ το τ. 426, ΕΔΩ το τ. 425, ΕΔΩ το τ. 424, ΕΔΩ το τ. 423, ΕΔΩ το τ. 422, ΕΔΩ το τ. 421, ΕΔΩ το τ. 420, ΕΔΩ το τ. 419, ΕΔΩ το τ. 418, ΕΔΩ το τ. 417, ΕΔΩ το τ. 416, ΕΔΩ το τ. 415, ΕΔΩ το τ. 414, ΕΔΩ το τ. 413, ΕΔΩ το τ. 412, ΕΔΩ το τ. 411, ΕΔΩ το τ. 410, ΕΔΩ το τ. 409, ΕΔΩ το τ. 408, ΕΔΩ το τ. 407, ΕΔΩ το τ. 406, ΕΔΩ το τ. 405 ΕΔΩ το τ. 404 ΕΔΩ το τ. 403 ΕΔΩ το τ. 402, ΕΔΩ το τ. 401, ΕΔΩ το τ.400, ΕΔΩ το τ.399, ΕΔΩ το τ.398, ΕΔΩ το τ.397, ΕΔΩ το τ.396, ΕΔΩ το τ.395 ΕΔΩ το τ.394  ΕΔΩ το τ.393 ΕΔΩ το τ. 392, ΕΔΩ το τ. 391, ΕΔΩ το τ. 390, ΕΔΩ το τ. 389, ΕΔΩ το τ. 388, ΕΔΩ το τ. 387, ΕΔΩ τ. 386 και το 385 ΕΔΩ. Σε συνάρτηση μάλιστα με το Blog, δείτε το ΕΔΩ, είναι αυτό που λειτουργεί τώρα, με πιο συχνή ενημέρωση...

Ο τόπος που αγαπώ

Αγαπώ την Κρήτη και το χωριό μου, το Θραψανό… Γράφω γι' αυτά με μια νοσταλγία. Είχα κάποτε σχέδια. Δεν είμαι βέβαιος πια, αν μπορώ να τα πραγματοποιήσω. Όταν όμως αλλάξουν τα πράγματα θα ήθελα να περνάω εδώ μερικούς μήνες, κυρίως καλοκαιρινούς. Είναι ο τόπος μου. Οι ρίζες μου. Οι αναμνήσεις μου…

Χρηστικά Site:

Γνωρίζοντας την Αθήνα!

Ένα από τα πράγματα που θα δείτε να κάνουμε σ' αυτό το site είναι ότι προσπαθούμε να γνωρίσουμε την Αθήνα. Τους τόπους που κινούμαστε, που περπατάμε, που πορευόμαστε.
Έτσι, συχνά - πυκνά, θα δείτε τέτοιες παρουσιάσεις με δρόμους, πλατείες, γειτονιές, είτε του ιστορικού κέντρου, είτε της περιφέρειας.
Μας αρέσει και το κάνουμε αυτό με χαρά, όπως εδώ που βλέπετε κάτι από την πλατεία Κοραή με τον Λυκαβηττό στο βάθος, από το κέντρο της Αθήνας, το πανεπιστήμιο.
Νίκος Ελ. Θεοδωράκης

Θα χαρώ πολύ να δω εκτεταμένα τις απόψεις σας. Γράψτε μου εδώ: [email protected]

Για την επικοινωνία μας στείλτε μου SMS στο τηλέφωνο 6932212755 που εξυπηρετείται από την VODAFON. 

Είμαστε στον 23ο χρόνο! Και είστε στον ανανεωμένο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ

Ποιος είναι ο δημοσιογράφος, Νίκος Ελ. Θεοδωράκης, που έχει την ευθύνη της ενημέρωσης και διαχείρισης αυτoύ του Site σε καθημερινή βάση; Δείτε ΕΔΩ. Κι ΕΔΩ δείτε επίσης λίγα πράγματα για την ιστορία αυτού του ιστότοπου.

Περάσαμε υπέροχα στην Τέμενη Αιγίου

Τελικά τα καταφέραμε και περάσαμε όμορφα, τη μια βδομάδα, από 10-17 Σεπτέμβρη του 2022 που πήγαμε στο παραθεριστικό κέντρο του ΟΠΑΚΕ ΟΤΕ στην Τέμενη Αιγίου. Πετύχαμε αυτό που θέλαμε. Να ξεκουραστούμε, να αλλάξουμε παραστάσεις, να φορτώσουμε τις μπαταρίες μας για το χειμώνα που έρχεται και που όλα δείχνουν ότι θα έχει ένα μεγάλο βαθμό δυσκολίας, καθώς όλα γύρω μας, ακριβαίνουν και η ανασφάλεια τα κάνει όλα χειρότερα. Ευτυχώς η ελπίδα μας για κάτι καλύτερο έχει πολύ ισχυρή βάση.

Δείτε μερικά δημοσιεύματα που κάναμε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ

Απίστευτη θέα στην Ακρόπολη χωρίς κλιματισμό

Η Αθήνα την περίοδο του καλοκαιριού έχει τη δική της ξεχωριστή γοητεία, αλλά και τις δικές της προκλήσεις. Η μεγαλύτερη από αυτές; Η ζέστη. Και όταν η θερμοκρασία χτυπάει κόκκινο, η αναζήτηση για μια ανάσα δροσιάς στην καρδιά της πόλης γίνεται σχεδόν επιτακτική ανάγκη.
Χθες, η Άννυ και η Σούλα αποφάσισαν να κάνουν ένα διάλειμμα από τη βόλτα και τα ψώνια τους στο κέντρο. Ο δρόμος τις έβγαλε στην Ερμού. Ανεβαίνοντας στην ταράτσα, εκεί όπου στεγάζεται το «Θεαθήναι» —ένα σημείο που σας έχουμε προτείνει κι άλλες φορές μέσα από το site μας— η προσδοκία ήταν μία: ένας δροσερός καφές με φόντο το ομορφότερο καρτ ποστάλ της πόλης.

Και πράγματι, η εικόνα που αντικρίζεις μόλις βγεις έξω σε αποζημιώνει στο εκατονταπλάσιο. Οι φωτογραφίες που μας έστειλε η Άννυ μιλούν από μόνες τους. Η Ακρόπολη προβάλλει επιβλητική και ολοζώντανη κάτω από τον καταγάλανο αττικό ουρανό, ενώ ο Ιερός Βράχος μοιάζει να αγκαλιάζει τα σπίτια της Πλάκας και τα γραφικά σοκάκια που απλώνονται στα πόδια του. Από τη συγκεκριμένη ταράτσα, η θέα είναι πραγματικά ανεμπόδιστη, προσφέροντας μια οπτική γωνία που σου κόβει την ανάσα.

Ωστόσο, η εμπειρία δεν είχε την εξέλιξη που όλοι θα περιμέναμε. Η ζέστη χθες ήταν ιδιαίτερα έντονη και αποπνικτική. Τα κορίτσια αναζήτησαν καταφύγιο στον εξωτερικό χώρο του μαγαζιού για να καθίσουν προστατευμένες και να απολαύσουν τη θέα με άνεση. Δυστυχώς όμως, διαπίστωσαν πως δεν υπήρχε πρόβλεψη για κάποιο σύστημα κλιματισμού στον εσωτερικό χώρο. Η ατμόσφαιρα ήταν τόσο βαριά που ήταν κυριολεκτικά αδύνατον να σταθείς, πόσο μάλλον να καθίσεις να απολαύσεις τον καφέ σου.

Τι κρίμα! Ένας χώρος με τόσο πλεονεκτική τοποθεσία και μια από τις πιο όμορφες θέες στην Αθήνα, να χάνει πόντους από μια τόσο βασική παράλειψη. Η έλλειψη σωστού κλιματισμού τις θερμές μέρες του καλοκαιριού υποβαθμίζει την εμπειρία του επισκέπτη και κάνει έναν κατά τα άλλα υπέροχο προορισμό απαγορευτικό.

Τελικά, η Άννυ και η Σούλα αναγκάστηκαν να φύγουν χωρίς να καθίσουν. Ελπίζουμε οι υπεύθυνοι του μαγαζιού να φροντίσουν σύντομα για τη ρύθμιση της θερμοκρασίας του χώρου, γιατί είναι πραγματικά κρίμα ένα τέτοιο «διαμάντι» της Ερμού να μένει ανεκμετάλλευτο τις ζεστές μέρες του καλοκαιριού!

Δροσερό καταφύγιο της παρέας στον καύσωνα

Όταν η ζέστη σφίγγει ολόκληρη τη χώρα και ο υδράργυρος σκαρφαλώνει σε επίπεδα που κάνουν ακόμα και τη Βόρεια Ελλάδα να δυσφορεί, η αναζήτηση μιας ανάσας δροσιάς γίνεται επιτακτική ανάγκη. Τις ημέρες που το θερμόμετρο χτυπάει κόκκινο, οι κάμποι βράζουν και οι πόλεις θυμίζουν καζάνια που κοχλάζουν. Κι όμως, υπάρχουν γωνιές που προσφέρουν μια αληθινή όαση, αρκεί να ξέρεις πού να ψάξεις — ή να έχεις τους κατάλληλους ανθρώπους να σου δείξουν το δρόμο. Στην Αναστασιά των Σερρών, ο φίλος μας ο Ηλίας γνωρίζει πολύ καλά αυτό το μυστικό. Όταν στο χωριό, στα 350 μέτρα υψόμετρο, η ατμόσφαιρα γίνεται αποπνικτική, η λύση βρίσκεται ψηλότερα: μια διαδρομή που ανηφορίζει στο όρος Μενοίκιο, ξεπερνώντας τα 1.000 μέτρα υψόμετρο.

Εδώ, το ορεινό τοπίο αλλάζει εντελώς τους κανόνες του παιχνιδιού. Ο αέρας γλύφει τις πλαγιές με μια ευεργετική φρεσκάδα, η θερμοκρασία πέφτει αισθητά και η φύση απλώνεται γενναιόδωρη, προσφέροντας το ιδανικό σκηνικό για να αποδράσεις από τον αστικό καύσωνα. Αυτό το βουνό αποτελεί το προσωπικό καταφύγιο του Ηλία, αλλά η ομορφιά του δεν είναι φτιαγμένη για να την απολαμβάνει κανείς μόνος.  Το πραγματικό νόημα της απόδρασης βρίσκεται στη μοιρασιά. Κάτω από τη βαριά, προστατευτική σκιά των δέντρων, στήνεται ένα αυθεντικό ελληνικό τραπέζι.

Με ένα καρό τραπεζομάντιλο, σπιτικούς μεζέδες, ελληνικό καφέ και δροσερό νερό, μια όμορφη παρέα ανθρώπων χαμογελά στον φακό. Άνθρωποι απλοί, φιλόξενοι, που ξέρουν να εκτιμούν τις μικρές αλλά ουσιαστικές στιγμές της ζωής. Το γέλιο, η κουβέντα και η συντροφικότητα γίνονται το καλύτερο αντίδοτο στις δύσκολες, ζεστές μέρες του καλοκαιριού. Γύρω από το τραπέζι, το τοπίο του Μενοικίου καθηλώνει: καταπράσινες πλαγιές γεμάτες φτέρες, πανύψηλα κωνοφόρα δέντρα, πέτρινα κτίσματα που δένουν αρμονικά με το περιβάλλον και μια απέραντη θέα που χάνεται στο βάθος του ορίζοντα κάτω από τον καταγάλανο ουρανό με τα λευκά σύννεφα.

Η ησυχία του βουνού διακόπτεται μόνο από το θρόισμα των φύλλων και τους ήχους της φύσης. Σε εποχές απαιτητικές, όπου οι καθημερινοί ρυθμοί εξαντλούν και η ζέστη δοκιμάζει τις αντοχές μας, το να έχεις ένα τέτοιο ορεινό καταφύγιο —και κυρίως μια τέτοια παρέα για να το μοιράζεσαι— είναι αληθινό προνόμιο. Ο Ηλίας και η παρέα του μας υπενθυμίζουν πως η ποιότητα της ζωής δεν βρίσκεται στις πολυτέλειες, αλλά στη δροσιά ενός δέντρου, στον καθαρό αέρα του βουνού και στη ζεστή αγκαλιά των καλών φίλων.