Τα χρυσά σταφύλια του Ηλία στην Αναστασιά


Ο Αύγουστος στην Αναστασιά Σερρών έχει τη δική του ξεχωριστή αρωματική σφραγίδα, και φέτος η αφορμή για να χαμογελάσουμε πλατιά έρχεται ξανά από το κτήμα του φίλου μας του Ηλία. Τα σταφύλια του ωρίμασαν, και η εικόνα στις κληματαριές του είναι απλά καθηλωτική: τσαμπιά βαριά, γεμάτα χυμό, που λάμπουν κάτω από τον μακεδονικό ήλιο.
Ο Ηλίας δεν παύει να μας εκπλήσσει. Η σχέση του με τη γη δεν είναι ευκαιριακή, αλλά βαθιά ουσιαστική. Όταν επέστρεψε από τη Γερμανία, αποφάσισε να ριζώσει ξανά στον τόπο του και να δημιουργήσει έναν δικό του αμπελώνα με μεράκι και γνώση. Φύτεψε ο ίδιος τα κλήματα ένα προς ένα, επιλέγοντας προσεκτικά τις ποικιλίες. Άλλες τις διάλεξε για την ανθεκτικότητα και την υψηλή τους ποιότητα, ενώ άλλες τις αναζήτησε με βάση τις γλυκές αναμνήσεις που είχε συγκρατήσει στην καρδιά του από τα παιδικά του χρόνια στο χωριό.
Μια βόλτα στο κτήμα του αποκαλύπτει έναν αληθινό γευστικό πλούτο. Από τη μία, βλέπεις κατάφορτες τις περιφράξεις με διάφανες, χρυσαφένιες ρώγες που φανερώνουν τη γλύκα τους με την πρώτη ματιά—σταφύλια επιτραπέζια, τραγανά και δροσιστικά, δεμένα προσεκτικά με γαλαζοπράσινους σπάγκους πάνω στα συρματοπλέγματα για να αντέχουν το βάρος της γενναιόδωρης καρποφορίας. Από την άλλη, ξεπροβάλλουν μέσα από το πυκνό πράσινο φυλλωσιά εντυπωσιακά, επιμήκη πορφυρά τσαμπιά, με βαθύ σκούρο χρώμα και πλούσια σάρκα, έτοιμα να προσφέρουν μοναδικές συγκινήσεις είτε στο καθημερινό τραπέζι, είτε μέσα σε ένα ποτήρι καλό ντόπιο κρασί.
Για τον Ηλία, όμως, η μεγαλύτερη ικανοποίηση της σοδειάς δεν βρίσκεται μόνο στην παραγωγή, αλλά στο μοίρασμα. Τα σταφύλια αυτά δεν προορίζονται μόνο για τον ίδιο και την οικογένειά του. Με την πρώτη ευκαιρία, ετοιμάζει πεσκέσια για να τα στείλει στους φίλους του, μετατρέποντας τους καρπούς του κόπου του σε χειροπιαστή έκφραση φιλίας και αγάπης.
Βλέποντας τα φορτωμένα κλήματα στην Αναστασιά, συνειδητοποιείς πως όταν η μεθοδικότητα, η μνήμη και το μεράκι συναντιούνται στη γη, το αποτέλεσμα δεν μπορεί παρά να είναι γλυκό σαν το πιο ώριμο σταφύλι του καλοκαιριού.

Αύγουστος στην Αθήνα, η πόλη κατεβάζει ρολά


Ο Αύγουστος στην Αθήνα έχει μια αδιαμφισβήτητη μοναδικότητα. Το αστικό τοπίο, συνήθως γεμάτο κίνηση και θόρυβο, μεταμορφώνεται σε μια πιο ήσυχη, σχεδόν υπνωτική εκδοχή του εαυτού του. Ειδικά αυτές τις μέρες στα μέσα του μήνα, η πόλη βιώνει μια συλλογική παύση. Είναι η περίοδος που πολλοί ιδιώτες επαγγελματίες επιλέγουν να κλείσουν τα καταστήματά τους για κάμποσες μέρες και να απολαύσουν τις καλοκαιρινές τους διακοπές.


Δεν χρειάστηκε να πάμε μακριά για να καταγράψουμε αυτό το φαινόμενο. Μια σύντομη βόλτα στη γειτονιά μας, στις περιοχές του Κολωνού και της Ακαδημίας Πλάτωνα, ήταν αρκετή. Ο φακός μας αποτύπωσε την ηρεμία των δρόμων και τα κατεβασμένα ρολά που μαρτυρούν την απουσία των ιδιοκτητών. Τι βρήκαμε; Ένα φαρμακείο, ένα σουβλατζίδικο, ένα μαγαζί που κάνει επιδιορθώσεις ρούχων, ένα εργαστήριο μπουγάτσας. Όλα, χωρίς εξαίρεση, είχαν αναρτήσει τις σχετικές ανακοινώσεις στις βιτρίνες τους.


Αυτές οι χειρόγραφες ή τυπωμένες σημειώσεις, συχνά συνοδευόμενες από ευχές για «Καλό Καλοκαίρι», είναι κάτι παραπάνω από απλές ειδοποιήσεις. Είναι μικρές υπενθυμίσεις της ανθρώπινης πλευράς της επιχειρηματικότητας. Πίσω από κάθε επιχείρηση, μικρή ή μεγάλη, κρύβονται άνθρωποι με ανάγκη για ξεκούραση και αποφόρτιση. Ο Κώστας με την Άννυ δυσκολεύονται να το καταλάβουν αυτό και το σχολιάζουν κάθε φορά που γίνεται πρόβλημα γι’ αυτούς ως πελάτες.


Μα, θα πείτε, δεν είναι άνθρωποι αυτοί; Δεν έχουν δικαίωμα για λίγη ξεκούραση; Προφανώς και έχουν. Είναι απαραίτητο να γεμίσουν τις μπαταρίες τους, να περάσουν χρόνο με τις οικογένειές τους και να επιστρέψουν με ανανεωμένη ενέργεια. Εμείς, δημοσιογραφικά μόνο προσεγγίζουμε το θέμα, καταγράφοντας αυτή την ιδιαίτερη ατμόσφαιρα της αυγουστιάτικης Αθήνας, όπου η πόλη δείχνει να παίρνει μια βαθιά ανάσα πριν βουτήξει ξανά στους ρυθμούς του φθινοπώρου.























Ο Ιεχωβά να τους εύλογη