Αρχική » 2026

Αρχείο έτους 2026

Το αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ

Τίποτα δεν πάει χαμένο. Δείτε ΕΔΩ το αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ με όλα τα δημοσιεύματα από τη δημιουργία του μέχρι σήμερα…

Τελευταίες Αναρτήσεις:
Οι επισκέπτες μας

0 4 3 6 4 7

Εδώ θα δείτε τα σχόλια σας!
Το να εκφράζεται κανείς εδώ στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ είναι πολύ σπουδαίο για
μας που το διαχειριζόμαστε, μας κάνει να χαιρόμαστε όταν διαβάζουμε τις απόψεις σας, τις θέσεις σας, για ζητήματα που το site "σκαλίζει".
Μπορείτε λοιπόν να μας γράφετε. Μόνο που, για να τα δείτε δημοσιευμένα εδώ, θα περιμένετε λιγάκι προκειμένου να… εγκριθούν.

Ακραία καιρικά φαινόμενα χειμώνα - καλοκαίρι...

Η ζωή μας ανάμεσα στις εποχές. Η φύση γύρω μας αλλάζει, αναγεννιέται από το χειμώνα. Κι εμείς το ίδιο! Το χρειαζόμαστε αυτό. Κάποτε, τα πράγματα ήταν πιο ευδιάκριτα ανάμεσα στις εποχές. Τώρα όχι πια...
Το καλοκαίρι του 2025 που ζούμε ήδη είναι ίσως το πιο θερμό των τελευταίων δεκαετιών. Μοιάζει με αυτό του 2024... Γεμάτο καύσωνες. Αυτό κάνει πολύ δύσκολη τη ζωή μας... Οι μετεωρολόγοι μας προετοίμασαν από νωρίς και το ζούμε στο έπακρο. Και ο χειμώνας ήταν γεμάτος ακραία καιρικά φαινόμενα. Κρύο, άνυδρος καιρός, επικίνδυνος... Εμείς, που έχουμε επιλέξει να γνωρίζουμε, τι μας επιφυλάσσει το μέλλον, είμαστε σε πολύ πιο πλεονεκτική θέση από την υπόλοιπη ανθρωπότητα. Υπομονή λοιπόν και δύναμη. Όλα εξελίσσονται όπως έχει προβλεφθεί!
Ιανουάριος 2026
Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031

Ένα site που φτιάχτηκε μέσα στην πανδημία, όταν η Σούλα αποφάσισε να ασχοληθεί με κάτι που αγαπάει και λατρεύει να φτιάχνει. Τα χειροποίητα κοσμήματα! Μπορείτε να το δείτε ΕΔΩ

Η αγγειοπλαστική παράδοση του Θραψανού Ηρακλείου Κρήτης

Η πλούσια και μακραίωνη παράδοση της αγγειοπλαστικής τέχνης στο χωριό Θραψανό Ηρακλείου το έχει αναδείξει ως το μεγαλύτερο κέντρο αγγειοπλαστικής στην Κρήτη, σταθμό για την ιστορία της νεότερης ελληνικής κεραμικής τέχνης. Σήμερα, στο χωριό εξακολουθούν να λειτουργούν εργαστήρια που κατασκευάζουν ακόμα μικρά και μεγάλα αποθηκευτικά αγγεία, γνωστά ως «θραψανιώτικα πιθάρια», τα οποία διακινούνται τόσο στην Ελλάδα, όσο και το εξωτερικό. Δείτε ΕΔΩ κι ένα υπέροχο ντοκιμαντέρ για την αγγειοπλαστική στο Θραψανό από την ΕΡΤ 3 που παίχτηκε τον Φλεβάρη του 2024. Κι ΕΔΩ ένα δημοσίευμα της εφημερίδας ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ για το χωριό μου.

Ένας Θραψανιώτης Αγγειοπλάστης μιλά στην T.V.

Η ώρα του δειλινού...

Αναμφισβήτητα είναι η πιο όμορφη ώρα! Η ώρα του δειλινού. Φτάνει να είσαι εκεί. Την κατάλληλη ώρα, στο κατάλληλο μέρος και να απολαμβάνεις, λεπτό το λεπτό όλη αυτή την εξαιρετική εικόνα που δεν διαρκεί και πολύ.
Αυτό είναι. Να ζεις το κάθε λεπτό, να ανασαίνεις τον αέρα και να ευχαριστείς Εκείνον που έδωσε αυτό το δώρο για μας. Και να το εκτιμάμε!
Μερικοί άνθρωποι δεν ξέρουν ή δεν μπορούν, δεν είναι σε θέση να απολαύσουν τίποτα. Ψάχνουν να βρουν τι κρύβεται πίσω από το καθετί και χάνουν την ουσία, τη ζωή. Μην το κάνετε αυτό στον εαυτό σας.

Μια ανάσα καλοκαιρινή στην Τζιά

Δυο μέρες μόλις, στα τελειώματα του Αυγούστου του 2022, καταφέραμε να πάμε στη Τζιά, καλεσμένοι φίλων μας προκειμένου να μας φιλοξενήσουν. Και περάσαμε τόσο όμορφα που θα το κουβεντιάζουμε για καιρό.
Τι είναι αυτό που κάνει δεκτικούς τους ανθρώπους στο καλό, σε μια όμορφη κουβέντα, σε μια παρέα που αξίζει να τη ζήσεις και να την απολαύσεις παρά τις δυσκολίες; Το γεγονός ότι είμαστε άνθρωποι με αδυναμίες, αλλά προσπαθούμε να κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε. Αυτό είναι το μυστικό!

Ραδιόφωνα

Πατήστε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ  κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ για να ακούσετε επιλεγμένα, μουσικά, διαδικτυακα ραδιόφωνα που εκπέμπουν και στα FM... Άρα, μπορείτε να τα ακούσετε και από ένα συμβατικό ραδιόφωνο ή από το κινητό σας...

Πρωτοσέλιδα εφημερίδων:

Στήλες για τα media:

Οι εφημερίδες της Κρήτης:

Αξιόλογα Site:

Στο Πήλιο, Μάιος του 2022

Ήταν ένα ταξίδι μέσα στον Μάη… Έκανε ακόμα την ψυχρούλα του, αλλά το απολαύσαμε. Είχαμε ένα απωθημένο και το ικανοποιήσαμε. Πριν μερικά χρόνια που είχαμε πάει ένα Παρασκευο Σαββατο Κύριακο δεν το χαρήκαμε, δεν το περπατήσαμε επειδή το πρώτο πρωινό που σηκωθήκαμε βρήκαμε ένα χιόνι, καμιά 20ριά πόντους στρωμένο.
Στην κεντρική σελίδα του αρχείου του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ θα δείτε  αρκετά δημοσιεύματα. Αλλά μπορείτε να τα δείτε και από ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Αγγειοπλάστες του σήμερα

Από γενιά σε γενιά περνάει αυτή η τέχνη, του αγγειοπλάστη. Κι αν την αγκάλιαζε λίγο η Πολιτεία, όλα θα ήταν καλύτερα. Στη φωτογραφία είναι ο πατέρας μου, Λευτέρης του Κουμαλή, ως αγγειοπλάστης. Τον ακολούθησε ο γιός του, ο Κωστής Θεοδωράκης και ο εγγονός του, ο Μανώλης Βολυράκης και δίπλα του ο γιος του, ο Αγησίλαος. Δείτε ΕΔΩ ένα πολύ όμορφο δημοσίευμα από το το περιοδικό "Κ" που συνοδεύει, κάθε Κυριακή, την έκδοση της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ. Για να καταλάβετε τι λέω…

Οι γονείς μου, Λευτέρης και Παπαδιώ

Ο πατέρας μου και η μάνα μου, ο Λευτέρης και η Παπαδιώ, σε μια φωτογραφία από το γάμο της Ελένης, της κόρης της Γεωργίας μας. Ήταν σε ένα κέντρο στα Πεζά, όπου έκαναν το γλέντι. Για πάντα στην καρδιά μου, ως ότι πιο ακριβό έχω. Ανυπομονώ να τους ξαναδώ στο νέο κόσμο!

Το σπίτι μας στο χωριό

Σχεδόν τα κατάφερα να φτιάξω το σπίτι στο χωριό, κληρονομιά από τους γονείς μου, αν και μου κόστισε πολύ. Έχει ακόμα κάποιες δουλειές που πρέπει να γίνουν, αλλά σιγά - σιγά.
Μακάρι να φτιάξουν τα πράγματα και να περνάμε κάνα δυο μήνες το καλοκαίρι, εκεί. Θα μας έκανε καλό, από πολλές απόψεις... Εδώ σε έναν πίνακα ζωγραφικής μιας Γερμανίδας που φιλοξενήσαμε κάποτε και μας τον έκανε δώρο. Είναι το σπίτι μας όπως ήταν τότε! Η υπογραφή λέει, 1992!
Τα αδέλφια μου. Λιγοστεύουμε!

Μια οικογενειακή φωτογραφία που έβγαλα με τα αδέλφια μου στο γάμο τη Πόπης, της κόρης του Κωστή μας. Επάνω από αριστερά η Γεωργία μας, δεν ζει πια. Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για αυτήν. Κάτω, από αριστερά, η Στασούλα μας, δείτε για αυτήν ΕΔΩ, δίπλα της η Μαλάμω, δείτε γι’ αυτήν ΕΔΩ και δίπλα της ο Κωστής μας, που και εκείνος δεν ζει πια, δείτε ΕΔΩ.

ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ Σιδηρόδρομος τ. 181

Αυτή είναι η εφημερίδα των συνταξιούχων των ΗΣΑΠ "ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ Σιδηρόδρομος" τ. 181 που κυκλοφορεί τώρα. Για να τη δείτε πατήστε ΕΔΩ. Κι ΕΔΩ το τ. 180, ΕΔΩ το τ. 179, ΕΔΩ το τ.178, ΕΔΩ το τ. 177, ΕΔΩτο τ. 176, ΕΔΩ τ. 175, ΕΔΩ το τ. 174, ΕΔΩ το τ. 173, ΕΔΩ το τ. 172, ΕΔΩ το τ. 171, ΕΔΩ το τ. 170, ΕΔΩ το τ. 169, ΕΔΩ το τ.168, ΕΔΩ το τ.167 ΕΔΩ το τ.166, ΕΔΩ το τ. 165, ΕΔΩ το τ.164, ΕΔΩ το τ. 163, ΕΔΩ το τ.162. Τριάντα χρόνια αδιάλειπτης έκδοσης από τη γέννηση της, είναι μια μεγάλη επιτυχία. Παλιότερα τεύχη μπορείτε να τα δείτε σε PDF αρχείο, πηγαίνοντας στο Αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Δείτε κι ΕΔΩτο site του Σωματείου που επιμελούμαστε δημοσιογραφικά...

“Τύπος των συνταξιούχων σιδηροδρομικών” τ. 447

Έτοιμο και το και το 447 φύλλο... Δείτε το ΕΔΩ. Κι ΕΔΩ το τ.466, ΕΔΩ το τ.445, ΕΔΩ το τ.444, ΕΔΩ, το τ. 443, ΕΔΩ το τ. 442, ΕΔΩ το τ. 441, ΕΔΩ το τ. 440, ΕΔΩ το τ. 439, ΕΔΩ το τ. 438, ΕΔΩ το τ. 437, ΕΔΩ το τ. 436, ΕΔΩ το τ. 435, ΕΔΩ το τ. 434,  ΕΔΩ το τ. 433, ΕΔΩ το τ. 432, ΕΔΩ το τ. 431,  ΕΔΩ το τ. 430, ΕΔΩ το τ. 429, ΕΔΩ το τ. 428, ΕΔΩ το τ. 427, ΕΔΩ το τ. 426, ΕΔΩ το τ. 425, ΕΔΩ το τ. 424, ΕΔΩ το τ. 423, ΕΔΩ το τ. 422, ΕΔΩ το τ. 421, ΕΔΩ το τ. 420, ΕΔΩ το τ. 419, ΕΔΩ το τ. 418, ΕΔΩ το τ. 417, ΕΔΩ το τ. 416, ΕΔΩ το τ. 415, ΕΔΩ το τ. 414, ΕΔΩ το τ. 413, ΕΔΩ το τ. 412, ΕΔΩ το τ. 411, ΕΔΩ το τ. 410, ΕΔΩ το τ. 409, ΕΔΩ το τ. 408, ΕΔΩ το τ. 407, ΕΔΩ το τ. 406, ΕΔΩ το τ. 405 ΕΔΩ το τ. 404 ΕΔΩ το τ. 403 ΕΔΩ το τ. 402, ΕΔΩ το τ. 401, ΕΔΩ το τ.400, ΕΔΩ το τ.399, ΕΔΩ το τ.398, ΕΔΩ το τ.397, ΕΔΩ το τ.396, ΕΔΩ το τ.395 ΕΔΩ το τ.394  ΕΔΩ το τ.393 ΕΔΩ το τ. 392, ΕΔΩ το τ. 391, ΕΔΩ το τ. 390, ΕΔΩ το τ. 389, ΕΔΩ το τ. 388, ΕΔΩ το τ. 387, ΕΔΩ τ. 386 και το 385 ΕΔΩ. Σε συνάρτηση μάλιστα με το Blog, δείτε το ΕΔΩ, είναι αυτό που λειτουργεί τώρα, με πιο συχνή ενημέρωση...

Ο τόπος που αγαπώ

Αγαπώ την Κρήτη και το χωριό μου, το Θραψανό… Γράφω γι' αυτά με μια νοσταλγία. Είχα κάποτε σχέδια. Δεν είμαι βέβαιος πια, αν μπορώ να τα πραγματοποιήσω. Όταν όμως αλλάξουν τα πράγματα θα ήθελα να περνάω εδώ μερικούς μήνες, κυρίως καλοκαιρινούς. Είναι ο τόπος μου. Οι ρίζες μου. Οι αναμνήσεις μου…

Χρηστικά Site:

Γνωρίζοντας την Αθήνα!

Ένα από τα πράγματα που θα δείτε να κάνουμε σ' αυτό το site είναι ότι προσπαθούμε να γνωρίσουμε την Αθήνα. Τους τόπους που κινούμαστε, που περπατάμε, που πορευόμαστε.
Έτσι, συχνά - πυκνά, θα δείτε τέτοιες παρουσιάσεις με δρόμους, πλατείες, γειτονιές, είτε του ιστορικού κέντρου, είτε της περιφέρειας.
Μας αρέσει και το κάνουμε αυτό με χαρά, όπως εδώ που βλέπετε κάτι από την πλατεία Κοραή με τον Λυκαβηττό στο βάθος, από το κέντρο της Αθήνας, το πανεπιστήμιο.
Νίκος Ελ. Θεοδωράκης

Θα χαρώ πολύ να δω εκτεταμένα τις απόψεις σας. Γράψτε μου εδώ: nikosth2004@yahoo.gr

Για την επικοινωνία μας στείλτε μου SMS στο τηλέφωνο 6932212755 που εξυπηρετείται από την VODAFON. 

Είμαστε στον 22ο χρόνο!

Ποιος είναι ο δημοσιογράφος, Νίκος Ελ. Θεοδωράκης, που έχει την ευθύνη της ενημέρωσης και διαχείρισης αυτoύ του Site σε καθημερινή βάση; Δείτε ΕΔΩ. Κι ΕΔΩ δείτε επίσης λίγα πράγματα για την ιστορία αυτού του ιστότοπου.

Περάσαμε υπέροχα στην Τέμενη Αιγίου

Τελικά τα καταφέραμε και περάσαμε όμορφα, τη μια βδομάδα, από 10-17 Σεπτέμβρη του 2022 που πήγαμε στο παραθεριστικό κέντρο του ΟΠΑΚΕ ΟΤΕ στην Τέμενη Αιγίου. Πετύχαμε αυτό που θέλαμε. Να ξεκουραστούμε, να αλλάξουμε παραστάσεις, να φορτώσουμε τις μπαταρίες μας για το χειμώνα που έρχεται και που όλα δείχνουν ότι θα έχει ένα μεγάλο βαθμό δυσκολίας, καθώς όλα γύρω μας, ακριβαίνουν και η ανασφάλεια τα κάνει όλα χειρότερα. Ευτυχώς η ελπίδα μας για κάτι καλύτερο έχει πολύ ισχυρή βάση.

Δείτε μερικά δημοσιεύματα που κάναμε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ

Ο σιδηρόδρομος  συναντά το μεγάλο λιμάνι

Στην καρδιά του Πειραιά, δίπλα στο λιμάνι, την Πλατεία Λουδοβίκου 1, ο χρόνος μοιάζει να κυλά με τους δικούς του ρυθμούς, ανάμεσα στο σφύριγμα των πλοίων και τον χαρακτηριστικό ήχο του «Ηλεκτρικού». Εκεί, πάνω από τον εμβληματικό τερματικό σταθμό του ΗΣΑΠ, στεγάζεται ένας χώρος γεμάτος μνήμες: το Σωματείο Συνταξιούχων των ΗΣΑΠ και το Μουσείο Ηλεκτρικών Σιδηροδρόμων.

Οι πρόσφατες φωτογραφίες μας, αποτυπώνουν αυτή τη μοναδική ατμόσφαιρα μιας τυπικής χειμωνιάτικης ημέρας στο λιμάνι. Ο ουρανός του Πειραιά, φορτωμένος με γκρίζα σύννεφα, προμήνυε αυτό που ακολούθησε λίγο αργότερα: μια δυνατή, καθηλωτική βροχή που τύλιξε την πόλη. Όμως, πριν το ξέσπασμα της καταιγίδας, η πλατεία παρέμενε ζωντανή. Με φόντο το κεντρικό επιβατηγό λιμάνι της χώρας, το επιβλητικό κτίριο του σταθμού στέκει ως φύλακας της ιστορίας των μετακινήσεων στην Αττική.

Ευκάλυπτοι σε «αναμονή» ή δέντρα σε κίνδυνο;

Η βόλτα από τα Σεπόλια προς τον Κολωνό, εκεί κοντά στην είσοδο του Σταθμού Λαρίσης από την Κωνσταντινουπόλεως, κρύβει τελευταία μια εικόνα που προκαλεί θλίψη και ερωτηματικά. Οι άλλοτε επιβλητικοί ευκάλυπτοι, στέκουν πλέον σαν “σκελετοί”. Το κλάδεμα που υπέστησαν δεν ήταν μια απλή συντήρηση, αλλά μια βαθιά καρατόμηση που άλλαξε ριζικά το τοπίο της γειτονιάς μας.

Ο ευκάλυπτος, ο «μετανάστης» από την Αυστραλία, είναι ένα από τα πιο ανθεκτικά και ταχυαυξητικά δέντρα στον κόσμο. Διαθέτει κοιμώμενους οφθαλμούς κάτω από τον φλοιό του, οι οποίοι, μετά από ένα τέτοιο σοκ, ενεργοποιούνται για να σώσουν το δέντρο. Σύντομα θα δούμε να ξεπετάγονται φουντωτά κλαδιά (λαίμαργοι) απευθείας από τον κορμό.

Ωστόσο, υπάρχουν μερικά σημαντικά “αλλά”: Η αισθητική, το δέντρο δεν θα αποκτήσει ποτέ ξανά τη φυσική, μεγαλοπρεπή του μορφή. Θα μοιάζει περισσότερο με “σκούπα” παρά με δέντρο. Η ασφάλεια, τα νέα κλαδιά που βγαίνουν μετά την καρατόμηση δεν έχουν την ίδια δομική συνοχή με τα αρχικά. Μεγαλώνουν γρήγορα αλλά είναι πιο εύθραυστα, κάτι που μελλοντικά μπορεί να γίνει επικίνδυνο σε δυνατούς ανέμους.

Η υγεία του δέντρου, οι μεγάλες ανοιχτές πληγές που βλέπουμε στις φωτογραφίες είναι πύλες εισόδου για μύκητες και ασθένειες. Συχνά, οι υπηρεσίες καταφεύγουν σε αυτή τη λύση λόγω της εγγύτητας με καλώδια, κτίρια ή τις γραμμές του τρένου, φοβούμενες την πτώση μεγάλων κλαδιών. Όμως, η επιστήμη της δενδροκομίας υποστηρίζει ότι το σωστό, σταδιακό κλάδεμα προσφέρει μεγαλύτερη ασφάλεια από αυτή την απότομη “αποκεφάλιση”.

Η γη εκπέμπει SOS στην καρδιά της Αθήνας

Για δύο μήνες, οι δρόμοι της επαρχίας “φλέγονταν” από τα δίκαια αιτήματα των ανθρώπων του μόχθου. Την Παρασκευή το απόγευμα, το “στρατόπεδο” της αξιοπρέπειας μεταφέρθηκε εκεί που χτυπά η καρδιά της λήψης των αποφάσεων: Στην Πλατεία Συντάγματος! Οι φωτογραφίες από τη συγκέντρωση, μιλούν από μόνες τους. Τα ογκώδη τρακτέρ, παρατεταγμένα με απόλυτη τάξη μπροστά από το κτίριο της Βουλής, δημιούργησαν ένα σκηνικό που η Αθήνα είχε χρόνια να δει. Το επιβλητικό κτίριο του Κοινοβουλίου φωτισμένο τη νύχτα, και μπροστά του, τα εργαλεία της δουλειάς εκείνων που μας ταΐζουν.

Σφιγμένες γροθιές, σημαίες και το βλέμμα των αγροτών που δεν ήρθαν για “εκδρομή”, αλλά για να διεκδικήσουν την επιβίωσή τους. Ενώ τα περισσότερα μέσα ενημέρωσης εστίασαν στο “πρωτόγνωρο” του θεάματος και στην κυκλοφοριακή αναστάτωση, η ουσία παρέμεινε στις σκιές.  Οι αγρότες δεν κατέβηκαν στην Αθήνα για να γίνουν θέμα στις ειδήσεις, αλλά γιατί:

  1. Το κόστος παραγωγής έχει εκτοξευθεί σε επίπεδα που καθιστούν την καλλιέργεια απαγορευτική.
  2. Η αξιοπρέπεια του αγροτικού κόσμου απειλείται από την αβεβαιότητα.
  3. Η ανάγκη για άμεσα μέτρα στήριξης δεν είναι αίτημα πολυτελείας, αλλά όρος επιβίωσης για την ύπαιθρο.

Το μεσημέρι του Σαββάτου, οι αγρότες αποχώρησαν συντεταγμένα, ακριβώς όπως ήρθαν: με πειθαρχία και σεβασμό. Ωστόσο, το μήνυμα που άφησαν πίσω τους στους δρόμους της πρωτεύουσας είναι ξεκάθαρο. Η κάθοδος στην Αθήνα δεν ήταν το τέλος, αλλά ένας σταθμός. Όπως δηλώνουν οι ίδιοι, οι μηχανές δεν σβήνουν αν δεν υπάρξουν ουσιαστικές λύσεις. Ο αγώνας για τη γη, για τη ζωή και για την αλήθεια των προβλημάτων τους συνεχίζεται στα μπλόκα και στα χωράφια. «Δεν ζητάμε ελεημοσύνη, ζητάμε το δικαίωμα να παραμείνουμε στον τόπο μας.»

Μαθαίνοντας να φροντίζουμε ό,τι αγαπάμε

Υπάρχει κάτι που να δημιουργήθηκε και να μη χρειάζεται συντήρηση για να παραμείνει ζωντανό και λειτουργικό; Το ερώτημα είναι ρητορικό. Από ένα μικρό φυτό μέχρι τις πιο σύνθετες ανθρώπινες κατασκευές –αλλά και τις ίδιες τις σχέσεις μας– η διάρκεια στον χρόνο απαιτεί φροντίδα, συνέπεια και γνώση. Τίποτα δεν συνεχίζει να προσφέρει αν το αφήσουμε στην τύχη του.

Τι γίνεται όμως όταν η θέληση υπάρχει, αλλά λείπει η τεχνογνωσία; Εκεί έρχεται η αξία της εκπαίδευσης. Στην πρόσφατη δράση μας, είχαμε την τύχη να καθοδηγηθούμε από ανθρώπους που μοιράστηκαν γενναιόδωρα την εμπειρία τους μαζί μας. Στην πράξη μάθαμε, τον σωστό καθαρισμό ενός κήπου. Κι ακόμα πώς να προετοιμάζουμε το έδαφος και τον περιβάλλοντα χώρο, απομακρύνοντας ό,τι εμποδίζει την ανάπτυξη.

Σημαντικό είναι επίσης το κλάδεμα με σκοπό. Μάθαμε την τεχνική που επιτρέπει στα φυτά να αναπνέουν και να δυναμώνουν. Ασχοληθήκαμε με την περιποίηση καλλωπιστικών δέντρων. Και είδαμε στην πράξη τη λεπτή ισορροπία ανάμεσα στην αισθητική και την υγεία του φυτού. Η φροντίδα του κήπου μας, δεν είναι απλώς μια εργασία εξωτερικού χώρου. Είναι ένα μάθημα υπευθυνότητας.

Μαθαίνοντας να συντηρούμε τον χώρο μας, μαθαίνουμε να σεβόμαστε το περιβάλλον και να διατηρούμε την ποιότητα ζωής στην κοινότητά μας. Όπως αποδείχθηκε στην πράξη, η εκπαίδευση είναι το παν. Όταν ξέρεις το «πώς», η εργασία μετατρέπεται σε δημιουργία και η συντήρηση σε μια πράξη αγάπης προς το αύριο. Ευχαριστούμε θερμά όλους όσους συμμετείχαν και μας δίδαξαν ότι η γνώση, όταν μοιράζεται, ανθίζει!

Λίγο φέτος το λάδι, δεν πουλιέται κιόλας!

Σε μία από τις πιο δύσκολες ελαιοκομικές χρονιές των τελευταίων ετών εξελίσσεται η φετινή περίοδος στην Κρήτη, με τις τιμές να παραμένουν καθηλωμένες και την εμπορική κίνηση να χαρακτηρίζεται εξαιρετικά περιορισμένη.

Αν και με τις συνθήκες που διαμορφώθηκαν φέτος και οδήγησαν σε εξαιρετικά μειωμένη παραγωγή θα περίμενε κανείς μια καλύτερη προοπτική για το λάδι που υπήρχε και ίσως καλύτερες τιμές, δεν συμβαίνει ούτε το ένα, ούτε το λάδι.

Η μείωση ανά περιοχή ξεκινά από το 40% της περυσινής χρονιάς, που επίσης δεν ήταν καλύτερη και φθάνει ως το 90% στις περιοχές που επλήγησαν περισσότερο.

Αιτία οι επιπτώσεις τις κλιματικής αλλαγής με ακραία καιρικά φαινόμενα (χαλάζι που «ράβδισε» πρόωρα τις ελιές) και λειψυδρία που δεν άφησε να αρδευτούν τα λιόφυτα όπως ήταν επιβεβλημένο. Φυσικά καθοριστικός παράγοντας η μη ολοκλήρωση του προγράμματος του δάκου που προφανώς επηρέασε αρνητικά την παραγωγή.

Δέκα φύλλα ΡΕΘΕΜΝΟΣ μαζί, δύο μήνες μετά!

Η κατάσταση με τα Ελληνικά Ταχυδρομεια έχει ξεπεράσει κάθε όριο λογικής, αγγίζοντας πλέον τα όρια του παραλόγου. Φανταστείτε την έκπληξή μου όταν, πριν από λίγες ημέρες, η αλληλογραφία μου περιλάμβανε όχι ένα, ούτε δύο, αλλά δέκα ολόκληρα φύλλα της εβδομαδιαίας εφημερίδας «ΡΕΘΕΜΝΟΣ», με ημερομηνίες έκδοσης που ξεκινούν από τον Οκτώβριο και φτάνουν μέχρι τον Δεκέμβριο 2025!

Είναι απορίας άξιο πώς ένας οργανισμός που υποτίθεται ότι βρίσκεται σε φάση «αναδιάρθρωσης», αδυνατεί να επιτελέσει το στοιχειώδες έργο του: την έγκαιρη διανομή. Η εικόνα των στοιβαγμένων εφημερίδων στο κατώφλι μου γεννά συγκεκριμένα και αμείλικτα ερωτήματα προς κάθε υπεύθυνο: Πού βρίσκονταν αποθηκευμένα αυτά τα φύλλα επί δύο και πλέον μήνες;

Σε ποιες αποθήκες «λίμναζαν» οι κόποι μιας εφημερίδας και τα χρήματα των συνδρομητών; Πώς αποφασίστηκε η ξαφνική αποστολή τους τώρα; Θεώρησε κανείς στα ΕΛΤΑ ότι η ενημέρωση του Οκτωβρίου έχει την ίδια αξία στα μέσα Φεβρουαρίου; Ποιος αποζημιώνει την εφημερίδα και τον πολίτη; Η επιχείρηση κατέβαλε το κόστος αποστολής και ο συνδρομητής πλήρωσε για να ενημερώνεται στην ώρα του. Η υπηρεσία που παρείχαν τα ΕΛΤΑ ήταν, πρακτικά, ανύπαρκτη.

Δυστυχώς, φαίνεται πως το ζητούμενο για την κυβέρνηση και τη διοίκηση των ΕΛΤΑ είναι οι αριθμοί της αναδιάρθρωσης και όχι η ουσιαστική εξυπηρέτηση των πολιτών. Σε ένα συγκροτημένο κράτος, η αξιοπιστία των ταχυδρομικών υπηρεσιών είναι αυτονόητη. Στη δική μας περίπτωση, η μόνη «συνέπεια» που επιδεικνύεται είναι αυτή της καθυστέρησης και της αδιαφορίας. Αν αυτή είναι η εικόνα του «εκσυγχρονισμού», τότε έχουμε χάσει το νόημα των λέξεων.

Μια προαναγγελθείσα πτώση στην οδό Κλειούς

Επτά χρόνια “κορδέλα” και υποσχέσεις, για έναν τοίχο που έπαψε προ πολλού να είναι ασφαλής. Πότε θα παρέμβει ουσιαστικά ο Δήμος Αθηναίων; Στην οδό Κλειούς στον Κολωνό, ο χρόνος μοιάζει να έχει σταματήσει στο 2019 – τουλάχιστον όσον αφορά την αντίληψη των υπευθύνων για την ασφάλεια των πολιτών. Οι φωτογραφίες αυτές που τραβήχτηκαν στις 12 Φεβρουαρίου 2026 μιλούν από μόνες τους: ένας τοίχος με εμφανή κλίση, ένα ρήγμα που βαθαίνει μέρα με τη μέρα και μια αγριοσυκιά που, με τη δύναμη των ριζών της, “σπρώχνει” την κατασκευή προς το πεζοδρόμιο.

Οι κάτοικοι της περιοχής έχουν εξαντλήσει κάθε μέσο ενημέρωσης των υπευθύνων. Προσωπικές επισκέψεις στις υπηρεσίες, αιτήματα μέσω ψηφιακών εφαρμογών, εκκλήσεις για το αυτονόητο. Η απάντηση του Δήμου Αθηναίων; Μνημείο προχειρότητας: Ένας γερανός της υπηρεσίας Πρασίνου εμφανίζεται κατά καιρούς. Κλαδεύονται τα “προκλητικά” κλαδιά που κρέμονται στον δρόμο. Τοποθετείται η γνωστή ερυθρόλευκη κορδέλα. Το πρόβλημα παραμένει στη ρίζα του. Ο τοίχος δεν “κινδυνεύει” απλώς να πέσει. Είναι θέμα χρόνου να καταρρεύσει πάνω σε κάποιον περαστικό, σε κάποιο παιδί ή σε κάποιο σταθμευμένο αυτοκίνητο.

Content by: Nikos Theodorakis

WordPress / Academica WordPress Θέμα από WPZOOM