Ο Αύγουστος διανύει τις τελευταίες του ημέρες και η Αθήνα αρχίζει σιγά-σιγά να ανακτά τους γνώριμους ρυθμούς της. Οι άδειες δρόμοι γεμίζουν πάλι κίνηση, οι πόρτες των μαγαζιών ανοίγουν η μία μετά την άλλη και η ζωή επιστρέφει στις γειτονιές. Στον Κολωνό, στην πλατεία Σωτήρη Πέτρουλα, η επιστροφή αυτή έχει μια γλυκιά, σχεδόν νοσταλγική γεύση. Στην καρδιά της πλατείας, το ζαχαροπλαστείο «OSCAR» –ένα σημείο αναφοράς με μακρά ιστορία από το 1972, όπως προδίδει και η επιγραφή στην είσοδό του– άνοιξε ξανά τις πόρτες του. Τα τραπέζια του έχουν απλωθεί κάτω από τη σκιά των πυκνών δέντρων της πλατείας, προσφέροντας μια όαση δροσιάς μέσα στη θερινή ραστώνη.
Παρά τη ζέστη της ημέρας, ο κόσμος συγκεντρώνεται εδώ για να απολαύσει τον πρωινό ή τον απογευματινό καφέ του, να μοιραστεί τα νέα του καλοκαιριού και να ανταλλάξει χαλαρές κουβέντες. Η ατμόσφαιρα θυμίζει έντονα επαρχιακό καφενείο. Οι περισσότεροι θαμώνες είναι άνθρωποι μιας κάποιας ηλικίας, γνώριμοι μεταξύ τους από τα παλιά. Το γκαρσόνι κινείται ανάμεσα στα τραπέζια με οικειότητα, χαιρετώντας τους πάντες με το μικρό τους όνομα και γνωρίζοντας από πριν την παραγγελία του καθενός. Κάτω από τους ανεμιστήρες δροσισμού που γυρίζουν ρυθμικά πάνω από τις κιτρινωπές πάνινες καρέκλες, η ώρα περνά αργά, με το αεράκι να μπλέκεται στα κλαδιά των φυλλωσιών και τον ήχο από τα παγάκια στα ποτήρια να συνθέτει το απόλυτο καλοκαιρινό soundtrack της γειτονιάς.
Λίγα μέτρα πιο πέρα, στην ίδια πλατεία, η επιχειρηματική κινητικότητα της γειτονιάς συνεχίζεται. Το «Εργαστήριο Μπουγάτσα Family» προετοιμάζεται πυρετωδώς για τη δική του επιστροφή. Τα ρολά του είναι προς το παρόν κατεβασμένα και τα προστατευτικά χαρτόνια στο πεζοδρόμιο μαρτυρούν τις εργασίες συντήρησης και ανακαίνισης που γίνονται στο εσωτερικό του. Η επιγραφή στην πόρτα ενημερώνει τους ανυπόμονους κατοίκους πως το ραντεβού με τη φρέσκια, ζεστή μπουγάτσα και τον πρωινό καφέ ανανεώνεται για τις 30 Σεπτεμβρίου.
Ο Κολωνός, όπως και κάθε αυθεντική γειτονιά της Αθήνας, δεν χρειάζεται φανταχτερά σκηνικά για να εκπέμψει τη γοητεία του. Της αρκούν τα ψηλά δέντρα μιας πλατείας, η μυρωδιά του φρέσκου καφέ, τα παλιά ζαχαροπλαστεία που αντέχουν στον χρόνο και η ανθρώπινη επαφή που παραμένει ζωντανή. Ο Αύγουστος μπορεί να μας αποχαιρετά, αλλά η πλατεία Σωτήρη Πέτρουλα αποδεικνύει πως η καθημερινότητα στην πόλη μπορεί να είναι εξίσου όμορφη και ζεστή.