Η πρώτη εικόνα της αρχοντιάς των Κυκλάδων


Η πρώτη επαφή με την Κέα, ή την αγαπημένη μας Τζιά, ξεκινά εκεί που το γαλάζιο του Αιγαίου συναντά την ηρεμία του Λιμανιού. Η Κορησσία, με το γραφικό της χρώμα και τη ζεστή φιλοξενία, είναι η πύλη σε έναν κόσμο που μοιάζει να ισορροπεί ανάμεσα στην κοσμοπολίτικη αύρα και την παρθένα παράδοση.
Αν και το νησί δεν είναι μεγάλο σε έκταση, η προσωπικότητά του είναι πληθωρική. Από την Κορησσία, οι δρόμοι ξετυλίγονται σαν κορδέλες που οδηγούν στην καρδιά του νησιού. Είναι οι δρόμοι που μας μεταφέρουν:
- Στην αρχοντική Ιουλίδα, τη Χώρα με τα πέτρινα σοκάκια και τον εμβληματικό Λέοντα.
- Στις χρυσαφένιες αμμουδιές και τα κρυστάλλινα νερά που κρύβονται σε κάθε στροφή.
- Στα μονοπάτια που διασχίζουν την πλούσια φύση και τους αρχαίους πύργους.
Η Τζιά δεν είναι απλώς ένας προορισμός· είναι το «νησί των φίλων», ένας τόπος δίπλα μας που μας καλεί να τον ανακαλύψουμε ξανά και ξανά. Με αφετηρία το Λιμάνι, ξεκινάμε μια διαδρομή γεμάτη φως, πέτρα και θάλασσα.
Ελάτε να σας γνωρίσουμε τη δική μας Τζιά!

Μια ανάσα μακριά από την καθημερινότητα

Κάποιες στιγμές, η ανάγκη για αποσυμπίεση γίνεται επιτακτική. Λίγες μέρες ξεκούρασης μακριά από τους έντονους ρυθμούς της πόλης, είναι αρκετές για να γεμίσουν οι μπαταρίες, έτσι ώστε με την επιστροφή στην Αθήνα, όλα να φαντάζουν πιο όμορφα, πιο φωτεινά και, πάνω απ’ όλα, πιο διαχειρίσιμα. Η δική μας μικρή απόδραση ξεκίνησε από το λιμάνι του Λαυρίου. Προορισμός μας η πανέμορφη και φιλόξενη Τζιά.

Επιβιβαστήκαμε στο πλοίο «ΙΟΝΙΣ» της εταιρείας Triton Ferries, έτοιμοι να αφήσουμε πίσω μας τις έγνοιες και να παραδοθούμε στη γαλήνη του Αιγαίου. Το ημερολόγιο έδειχνε αρχές Ιουνίου. Το καλοκαίρι μόλις που έχει αρχίσει να κάνει αισθητή την παρουσία του, ξυπνώντας τις αισθήσεις και υποσχόμενο ατέλειωτες στιγμές χαλάρωσης. Καθώς ένα εορταστικό τριήμερο είχε μόλις ολοκληρωθεί, η κίνηση ήταν ιδιαίτερα μειωμένη. Το πλοίο είχε μαζί με εμάς πολύ λίγους επιβάτες, προσφέροντας μια σπάνια και πολύτιμη αίσθηση ιδιωτικότητας.

Οι άδειες σειρές των μπλε καθισμάτων στο κατάστρωμα και οι ήσυχοι, καθαροί εσωτερικοί χώροι μάς προέτρεπαν να χαλαρώσουμε από το πρώτο κιόλας λεπτό. Με τον καιρό απόλυτα σύμμαχο —πρίμα, όπως λέμε στη γλώσσα των ναυτικών— και μια υπέροχη, λαμπερή ηλιοφάνεια να λούζει τη θάλασσα, το ταξίδι μετατράπηκε σε μια απολαυστική εμπειρία. Η διαδρομή διήρκεσε μόλις μία ώρα. Μία ώρα γεμάτη καθαρό θαλασσινό αέρα, απέραντο γαλάζιο και την ηρεμία που τόσο είχαμε ανάγκη.

Ήταν ένα ταξίδι ήσυχο, σχεδόν θεραπευτικό, που λειτούργησε ως η ιδανική εισαγωγή για τις ημέρες που θα ακολουθήσουν. Τώρα, ο χρόνος κυλάει διαφορετικά. Με το που πατήσαμε το πόδι μας στο νησί, οι ρυθμοί έπεσαν. Είναι η ώρα να αφήσουμε την καθημερινότητα στην άκρη, να χαλαρώσουμε για λίγες μέρες και να απολαύσουμε την κάθε στιγμή. Η Τζιά μάς υποδέχτηκε με τον καλύτερο τρόπο, και το καλοκαίρι είναι όλο μπροστά μας…























Δυστυχώς αυτή είναι η κατάντια του κράτους (όχι της Χώρας) και της τωρινής αδιάφορης τοπικής αυτοδιοίκησης!! Κρίμα....! Δεν υπάρχουν άνθρωποι…