Αρχική » 2026 » Μάιος

Αρχείο μηνός Μάιος 2026

Το αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ

Τίποτα δεν πάει χαμένο. Δείτε ΕΔΩ το αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ με όλα τα δημοσιεύματα από τη δημιουργία του μέχρι σήμερα…

Τελευταίες Αναρτήσεις:
Οι επισκέπτες μας

0 5 2 1 1 6

Μπορείτε να σχολιάσετε τα θέματα μας...
Το να εκφράζεται κανείς εδώ στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ είναι πολύ σπουδαίο για
μας που το διαχειριζόμαστε, μας κάνει να χαιρόμαστε όταν διαβάζουμε τις απόψεις σας, τις θέσεις σας, για ζητήματα που το site "σκαλίζει".
Μπορείτε λοιπόν να μας γράφετε. Μόνο που, για να τα δείτε δημοσιευμένα εδώ, θα περιμένετε λιγάκι προκειμένου να… εγκριθούν.

Ακραία καιρικά φαινόμενα χειμώνα - καλοκαίρι...

Η ζωή μας ανάμεσα στις εποχές. Η φύση γύρω μας αλλάζει, αναγεννιέται από το χειμώνα. Κι εμείς το ίδιο! Το χρειαζόμαστε αυτό. Κάποτε, τα πράγματα ήταν πιο ευδιάκριτα ανάμεσα στις εποχές. Τώρα όχι πια...
Το καλοκαίρι του 2025 που ζούμε ήδη είναι ίσως το πιο θερμό των τελευταίων δεκαετιών. Μοιάζει με αυτό του 2024... Γεμάτο καύσωνες. Αυτό κάνει πολύ δύσκολη τη ζωή μας... Οι μετεωρολόγοι μας προετοίμασαν από νωρίς και το ζούμε στο έπακρο. Και ο χειμώνας ήταν γεμάτος ακραία καιρικά φαινόμενα. Κρύο, άνυδρος καιρός, επικίνδυνος... Εμείς, που έχουμε επιλέξει να γνωρίζουμε, τι μας επιφυλάσσει το μέλλον, είμαστε σε πολύ πιο πλεονεκτική θέση από την υπόλοιπη ανθρωπότητα. Υπομονή λοιπόν και δύναμη. Όλα εξελίσσονται όπως έχει προβλεφθεί!
Μάιος 2026
Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31  

Ένα site που φτιάχτηκε μέσα στην πανδημία, όταν η Σούλα αποφάσισε να ασχοληθεί με κάτι που αγαπάει και λατρεύει να φτιάχνει. Τα χειροποίητα κοσμήματα! Μπορείτε να το δείτε ΕΔΩ

Η αγγειοπλαστική παράδοση του Θραψανού Ηρακλείου Κρήτης

Η πλούσια και μακραίωνη παράδοση της αγγειοπλαστικής τέχνης στο χωριό Θραψανό Ηρακλείου το έχει αναδείξει ως το μεγαλύτερο κέντρο αγγειοπλαστικής στην Κρήτη, σταθμό για την ιστορία της νεότερης ελληνικής κεραμικής τέχνης. Σήμερα, στο χωριό εξακολουθούν να λειτουργούν εργαστήρια που κατασκευάζουν ακόμα μικρά και μεγάλα αποθηκευτικά αγγεία, γνωστά ως «θραψανιώτικα πιθάρια», τα οποία διακινούνται τόσο στην Ελλάδα, όσο και το εξωτερικό. Δείτε ΕΔΩ κι ένα υπέροχο ντοκιμαντέρ για την αγγειοπλαστική στο Θραψανό από την ΕΡΤ 3 που παίχτηκε τον Φλεβάρη του 2024. Κι ΕΔΩ ένα δημοσίευμα της εφημερίδας ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ για το χωριό μου. Δείτε ΕΔΩ ένα δημοσίευμα από τη ΦΩΝΗ του Μαλεβιζίου που δημοσιεύτηκε το 2026.

Ένας Θραψανιώτης Αγγειοπλάστης μιλά στην T.V.

Η ώρα του δειλινού...

Αναμφισβήτητα είναι η πιο όμορφη ώρα! Η ώρα του δειλινού. Φτάνει να είσαι εκεί. Την κατάλληλη ώρα, στο κατάλληλο μέρος και να απολαμβάνεις, λεπτό το λεπτό όλη αυτή την εξαιρετική εικόνα που δεν διαρκεί και πολύ.
Αυτό είναι. Να ζεις το κάθε λεπτό, να ανασαίνεις τον αέρα και να ευχαριστείς Εκείνον που έδωσε αυτό το δώρο για μας. Και να το εκτιμάμε!
Μερικοί άνθρωποι δεν ξέρουν ή δεν μπορούν, δεν είναι σε θέση να απολαύσουν τίποτα. Ψάχνουν να βρουν τι κρύβεται πίσω από το καθετί και χάνουν την ουσία, τη ζωή. Μην το κάνετε αυτό στον εαυτό σας.

Μια ανάσα καλοκαιρινή στην Τζιά

Δυο μέρες μόλις, στα τελειώματα του Αυγούστου του 2022, καταφέραμε να πάμε στη Τζιά, καλεσμένοι φίλων μας προκειμένου να μας φιλοξενήσουν. Και περάσαμε τόσο όμορφα που θα το κουβεντιάζουμε για καιρό.
Τι είναι αυτό που κάνει δεκτικούς τους ανθρώπους στο καλό, σε μια όμορφη κουβέντα, σε μια παρέα που αξίζει να τη ζήσεις και να την απολαύσεις παρά τις δυσκολίες; Το γεγονός ότι είμαστε άνθρωποι με αδυναμίες, αλλά προσπαθούμε να κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε. Αυτό είναι το μυστικό!

Ραδιόφωνα

Πατήστε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ  κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ για να ακούσετε επιλεγμένα, μουσικά, διαδικτυακα ραδιόφωνα που εκπέμπουν και στα FM... Άρα, μπορείτε να τα ακούσετε και από ένα συμβατικό ραδιόφωνο ή από το κινητό σας...

Πρωτοσέλιδα εφημερίδων:

Στήλες για τα media:

Οι εφημερίδες της Κρήτης:

Αξιόλογα Site:

Στο Πήλιο, Μάιος του 2022

Ήταν ένα ταξίδι μέσα στον Μάη… Έκανε ακόμα την ψυχρούλα του, αλλά το απολαύσαμε. Είχαμε ένα απωθημένο και το ικανοποιήσαμε. Πριν μερικά χρόνια που είχαμε πάει ένα Παρασκευο Σαββατο Κύριακο δεν το χαρήκαμε, δεν το περπατήσαμε επειδή το πρώτο πρωινό που σηκωθήκαμε βρήκαμε ένα χιόνι, καμιά 20ριά πόντους στρωμένο.
Στην κεντρική σελίδα του αρχείου του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ θα δείτε  αρκετά δημοσιεύματα. Αλλά μπορείτε να τα δείτε και από ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Αγγειοπλάστες του σήμερα

Από γενιά σε γενιά περνάει αυτή η τέχνη, του αγγειοπλάστη. Κι αν την αγκάλιαζε λίγο η Πολιτεία, όλα θα ήταν καλύτερα. Στη φωτογραφία είναι ο πατέρας μου, Λευτέρης του Κουμαλή, ως αγγειοπλάστης. Τον ακολούθησε ο γιός του, ο Κωστής Θεοδωράκης και ο εγγονός του, ο Μανώλης Βολυράκης και δίπλα του ο γιος του, ο Αγησίλαος. Δείτε ΕΔΩ ένα πολύ όμορφο δημοσίευμα από το το περιοδικό "Κ" που συνοδεύει, κάθε Κυριακή, την έκδοση της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ. Για να καταλάβετε τι λέω…

Οι γονείς μου, Λευτέρης και Παπαδιώ

Ο πατέρας μου και η μάνα μου, ο Λευτέρης και η Παπαδιώ, σε μια φωτογραφία από το γάμο της Ελένης, της κόρης της Γεωργίας μας. Ήταν σε ένα κέντρο στα Πεζά, όπου έκαναν το γλέντι. Για πάντα στην καρδιά μου, ως ότι πιο ακριβό έχω. Ανυπομονώ να τους ξαναδώ στο νέο κόσμο!

Το σπίτι μας στο χωριό

Σχεδόν τα κατάφερα να φτιάξω το σπίτι στο χωριό, κληρονομιά από τους γονείς μου, αν και μου κόστισε πολύ. Έχει ακόμα κάποιες δουλειές που πρέπει να γίνουν, αλλά σιγά - σιγά.
Μακάρι να φτιάξουν τα πράγματα και να περνάμε κάνα δυο μήνες το καλοκαίρι, εκεί. Θα μας έκανε καλό, από πολλές απόψεις... Εδώ σε έναν πίνακα ζωγραφικής μιας Γερμανίδας που φιλοξενήσαμε κάποτε και μας τον έκανε δώρο. Είναι το σπίτι μας όπως ήταν τότε! Η υπογραφή λέει, 1992!
Τα αδέλφια μου. Λιγοστεύουμε!

Μια οικογενειακή φωτογραφία που έβγαλα με τα αδέλφια μου στο γάμο τη Πόπης, της κόρης του Κωστή μας. Επάνω από αριστερά η Γεωργία μας, δεν ζει πια. Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για αυτήν. Κάτω, από αριστερά, η Στασούλα μας, δείτε για αυτήν ΕΔΩ, δίπλα της η Μαλάμω, δείτε γι’ αυτήν ΕΔΩ και δίπλα της ο Κωστής μας, που και εκείνος δεν ζει πια, δείτε ΕΔΩ.

ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ Σιδηρόδρομος τ. 181

Αυτή είναι η εφημερίδα των συνταξιούχων των ΗΣΑΠ "ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ Σιδηρόδρομος" τ. 182 που κυκλοφορεί τώρα. Για να τη δείτε πατήστε ΕΔΩ. Κι ΕΔΩ το τ.181 ΕΔΩ το τ. 180, ΕΔΩ το τ. 179, ΕΔΩ το τ.178, ΕΔΩ το τ. 177, ΕΔΩτο τ. 176, ΕΔΩ τ. 175, ΕΔΩ το τ. 174, ΕΔΩ το τ. 173, ΕΔΩ το τ. 172, ΕΔΩ το τ. 171, ΕΔΩ το τ. 170, ΕΔΩ το τ. 169, ΕΔΩ το τ.168, ΕΔΩ το τ.167 ΕΔΩ το τ.166, ΕΔΩ το τ. 165, ΕΔΩ το τ.164, ΕΔΩ το τ. 163, ΕΔΩ το τ.162. Τριάντα χρόνια αδιάλειπτης έκδοσης από τη γέννηση της, είναι μια μεγάλη επιτυχία. Παλιότερα τεύχη μπορείτε να τα δείτε σε PDF αρχείο, πηγαίνοντας στο Αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Δείτε κι ΕΔΩτο site του Σωματείου που επιμελούμαστε δημοσιογραφικά...

“Τύπος των συνταξιούχων σιδηροδρομικών” τ. 447

Έτοιμο και το και το 448 φύλλο... Δείτε το ΕΔΩ Κι ΕΔΩ το τ.447, ΕΔΩ το τ.466, ΕΔΩ το τ.445, ΕΔΩ το τ.444, ΕΔΩ, το τ. 443, ΕΔΩ το τ. 442, ΕΔΩ το τ. 441, ΕΔΩ το τ. 440, ΕΔΩ το τ. 439, ΕΔΩ το τ. 438, ΕΔΩτο τ. 437, ΕΔΩ το τ. 436, ΕΔΩ το τ. 435, ΕΔΩ το τ. 434,  ΕΔΩ το τ. 433, ΕΔΩ το τ. 432, ΕΔΩ το τ. 431,  ΕΔΩ το τ. 430, ΕΔΩ το τ. 429, ΕΔΩ το τ. 428, ΕΔΩ το τ. 427, ΕΔΩ το τ. 426, ΕΔΩ το τ. 425, ΕΔΩ το τ. 424, ΕΔΩ το τ. 423, ΕΔΩ το τ. 422, ΕΔΩ το τ. 421, ΕΔΩ το τ. 420, ΕΔΩ το τ. 419, ΕΔΩ το τ. 418, ΕΔΩ το τ. 417, ΕΔΩ το τ. 416, ΕΔΩ το τ. 415, ΕΔΩ το τ. 414, ΕΔΩ το τ. 413, ΕΔΩ το τ. 412, ΕΔΩ το τ. 411, ΕΔΩ το τ. 410, ΕΔΩ το τ. 409, ΕΔΩ το τ. 408, ΕΔΩ το τ. 407, ΕΔΩ το τ. 406, ΕΔΩ το τ. 405 ΕΔΩ το τ. 404 ΕΔΩ το τ. 403 ΕΔΩ το τ. 402, ΕΔΩ το τ. 401, ΕΔΩ το τ.400, ΕΔΩ το τ.399, ΕΔΩ το τ.398, ΕΔΩ το τ.397, ΕΔΩ το τ.396, ΕΔΩ το τ.395 ΕΔΩ το τ.394  ΕΔΩ το τ.393 ΕΔΩ το τ. 392, ΕΔΩ το τ. 391, ΕΔΩ το τ. 390, ΕΔΩ το τ. 389, ΕΔΩ το τ. 388, ΕΔΩ το τ. 387, ΕΔΩ τ. 386 και το 385 ΕΔΩ. Σε συνάρτηση μάλιστα με το Blog, δείτε το ΕΔΩ, είναι αυτό που λειτουργεί τώρα, με πιο συχνή ενημέρωση...

Ο τόπος που αγαπώ

Αγαπώ την Κρήτη και το χωριό μου, το Θραψανό… Γράφω γι' αυτά με μια νοσταλγία. Είχα κάποτε σχέδια. Δεν είμαι βέβαιος πια, αν μπορώ να τα πραγματοποιήσω. Όταν όμως αλλάξουν τα πράγματα θα ήθελα να περνάω εδώ μερικούς μήνες, κυρίως καλοκαιρινούς. Είναι ο τόπος μου. Οι ρίζες μου. Οι αναμνήσεις μου…

Χρηστικά Site:

Γνωρίζοντας την Αθήνα!

Ένα από τα πράγματα που θα δείτε να κάνουμε σ' αυτό το site είναι ότι προσπαθούμε να γνωρίσουμε την Αθήνα. Τους τόπους που κινούμαστε, που περπατάμε, που πορευόμαστε.
Έτσι, συχνά - πυκνά, θα δείτε τέτοιες παρουσιάσεις με δρόμους, πλατείες, γειτονιές, είτε του ιστορικού κέντρου, είτε της περιφέρειας.
Μας αρέσει και το κάνουμε αυτό με χαρά, όπως εδώ που βλέπετε κάτι από την πλατεία Κοραή με τον Λυκαβηττό στο βάθος, από το κέντρο της Αθήνας, το πανεπιστήμιο.
Νίκος Ελ. Θεοδωράκης

Θα χαρώ πολύ να δω εκτεταμένα τις απόψεις σας. Γράψτε μου εδώ: nikosth2004@yahoo.gr

Για την επικοινωνία μας στείλτε μου SMS στο τηλέφωνο 6932212755 που εξυπηρετείται από την VODAFON. 

Είμαστε στον 22ο χρόνο!

Ποιος είναι ο δημοσιογράφος, Νίκος Ελ. Θεοδωράκης, που έχει την ευθύνη της ενημέρωσης και διαχείρισης αυτoύ του Site σε καθημερινή βάση; Δείτε ΕΔΩ. Κι ΕΔΩ δείτε επίσης λίγα πράγματα για την ιστορία αυτού του ιστότοπου.

Περάσαμε υπέροχα στην Τέμενη Αιγίου

Τελικά τα καταφέραμε και περάσαμε όμορφα, τη μια βδομάδα, από 10-17 Σεπτέμβρη του 2022 που πήγαμε στο παραθεριστικό κέντρο του ΟΠΑΚΕ ΟΤΕ στην Τέμενη Αιγίου. Πετύχαμε αυτό που θέλαμε. Να ξεκουραστούμε, να αλλάξουμε παραστάσεις, να φορτώσουμε τις μπαταρίες μας για το χειμώνα που έρχεται και που όλα δείχνουν ότι θα έχει ένα μεγάλο βαθμό δυσκολίας, καθώς όλα γύρω μας, ακριβαίνουν και η ανασφάλεια τα κάνει όλα χειρότερα. Ευτυχώς η ελπίδα μας για κάτι καλύτερο έχει πολύ ισχυρή βάση.

Δείτε μερικά δημοσιεύματα που κάναμε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ

Μια κρυφή, γλυκιά όαση στην Ακαδημία Πλάτωνος

Για ακόμα μια χρονιά, έδωσα το καθιερωμένο μου ραντεβού με τις μουριές στο ανοιχτό αρχαιολογικό πάρκο της Ακαδημίας Πλάτωνος. Μια ανάσα από την καθημερινότητα της πόλης, μόλις δύο βήματα από το σπίτι, αυτό το πάρκο κρύβει θησαυρούς που περιμένουν όσους ξέρουν ακόμα να παρατηρούν τη φύση γύρω τους. Αυτή την περίοδο, τα δέντρα βρίσκονται στα καλύτερά τους.

Οι φυλλωσιές τους είναι γεμάτες από λευκά, πεντανόστιμα και μελωμένα μούρα. Το πιο παράξενο, όμως, είναι η αφθονία τους. Μεγάλες ποσότητες μένουν ανέγγιχτες στα κλαδιά, λες και οι περισσότεροι περαστικοί δεν έχουν πάρει είδηση την ύπαρξή τους, ή ίσως λιγόστεψαν πια εκείνοι που αναγνωρίζουν την πραγματική, αυθεντική αξία αυτών των καρπών.

Τις τελευταίες δύο ημέρες, με αφορμή κάποιες εξωτερικές δουλειές, ο δρόμος μου με έβγαλε ξανά από εκεί. Δεν έχασα την ευκαιρία. Στάθηκα κάτω από τη σκιά τους και άρχισα να τα τρυγώ, απολαμβάνοντάς τα επιτόπου — ακριβώς όπως κάναμε παλιά, με την ίδια παιδική ανεμελιά, τότε στο χωριό.

Σε πείσμα των γρήγορων ρυθμών της Αθήνας, η Ακαδημία Πλάτωνος μάς υπενθυμίζει ότι οι πιο όμορφες απολαύσεις παραμένουν απλές, γενναιόδωρες και, ευτυχώς, ακόμα ελεύθερες για όλους μας. Και τα μούρα, ξέρετε, δεν κρατάνε πολύ καιρό. Ίσα μέχρι τα μέσα Ιούνιου. Μετά τέλος…

Απόψε είναι η δεύτερη πανσέληνος του Μαϊου

Σήμερα, Κυριακή 31 Μαΐου 2026, θα παρακολουθήσουμε ένα πολύ ιδιαίτερο αστρονομικό φαινόμενο. Το να έχουμε δύο πανσελήνους μέσα στον ίδιο ημερολογιακό μήνα είναι κάτι σχετικά σπάνιο και αυτή η δεύτερη πανσέληνος έχει το δικό της, ξεχωριστό όνομα: «Μπλε Φεγγάρι» (Blue Moon).

Ας δούμε τι ακριβώς σημαίνει αυτό και τι αξίζει να έχετε στο νου σας καθώς θα κοιτάζετε τον νυχτερινό ουρανό:

Παρά το όνομά του, το φεγγάρι δεν πρόκειται να αλλάξει χρώμα και να γίνει μπλε (εκτός αν υπάρχει στην ατμόσφαιρα μεγάλη συγκέντρωση σκόνης ή καπνού από κάποια ηφαιστειακή έκρηξη ή πυρκαγιά).

Ο όρος είναι καθαρά μεταφορικός και προέρχεται από την αγγλική έκφραση “once in a blue moon”, που σημαίνει κάτι που συμβαίνει εξαιρετικά σπάνια. Επειδή ο συνοδικός μήνας (ο κύκλος της Σελήνης από πανσέληνο σε πανσέληνο) διαρκεί περίπου 29,5 ημέρες, και οι περισσότεροι δικοί μας μήνες έχουν 30 ή 31 ημέρες, ανά περίπου 2,7 χρόνια τυχαίνει ένας μήνας να έχει δύο πανσελήνους.

Τι να έχετε στο νου σας κοιτάζοντας τον ουρανό;

  • Η ψευδαίσθηση της Σελήνης: Όταν το φεγγάρι θα αρχίσει να ανατέλλει και θα βρίσκεται χαμηλά στον ορίζοντα, θα σας φανεί τεράστιο. Αυτό είναι ένα οπτικό τρικ του εγκεφάλου μας (που συγκρίνει το μέγεθός του με δέντρα ή κτίρια στην ανατολή) και προσφέρει την καλύτερη ευκαιρία για εντυπωσιακές φωτογραφίες.
  • Καθαρός Ουρανός & Φωτορύπανση: Για να απολαύσετε τη λάμψη της στο έπακρο, αν έχετε τη δυνατότητα, επιλέξτε ένα σημείο με όσο το δυνατόν λιγότερα τεχνητά φώτα. Ακόμα και μέσα από την πόλη, όμως, η φωτεινότητά της θα είναι καθηλωτική.
  • Συναισθηματική φόρτιση: Παραδοσιακά, οι πανσέληνοι συνδέονται με κορύφωση των συναισθημάτων και ένταση. Το «Μπλε Φεγγάρι», λόγω της σπανιότητάς του, θεωρείται από πολλούς μια ιδανική στιγμή για «κλείσιμο κύκλων» – μια ευκαιρία να αφήσετε πίσω σας ό,τι δεν σας εξυπηρετεί πια, καθώς ο Μάιος μας αποχαιρετά.

Ετοιμάστε, λοιπόν, ένα δροσερό ρόφημα, βγείτε στο μπαλκόνι ή σε μια ταράτσα αύριο το βράδυ και απολαύστε αυτό το σπάνιο διπλό δώρο του Μαΐου!

Άνοιξη στο Όσλο: Ένας νοερός περίπατος

Τι μπορεί να συναντήσει κανείς σε έναν περίπατο στις γειτονιές του Όσλο; Η απάντηση κρύβεται στην απόλυτη αρμονία της πόλης με το φυσικό περιβάλλον. Εκεί που ο αστικός ιστός υποκλίνεται στη φύση, η άνοιξη φέρνει μαζί της χρώματα, αρώματα και μια αξεπέραστη αίσθηση ηρεμίας. Είναι οι στιγμές που οι ρυθμοί πέφτουν και οι γειτονιές γεμίζουν ζωή.

Εκεί που θα βγουν να περπατήσουν ο παππούς και η γιαγιά με τα εγγονάκια τους, απολαμβάνοντας τον καθαρό αέρα και τον ζεστό ανοιξιάτικο ήλιο. Ο καλός μας φίλος Βασίλης, που βρίσκεται αυτή την εποχή εκεί, αποτύπωσε με τον φακό του αυτή τη μοναδική ατμόσφαιρα σε τέσσερις υπέροχες φωτογραφίες. Αφήστε τη φαντασία σας ελεύθερη, μεταφερθείτε νοερά σε αυτά τα μέρη και απολαύστε κάθε στιγμή μαζί μας…

Καθώς περπατάς στους δρόμους της πόλης, η τέχνη ξεπηδά εκεί που δεν το περιμένεις, αγκαλιασμένη από το πράσινο. Όπως βλέπουμε στη φωτογραφία, ένα πανέμορφο χάλκινο άγαλμα ενός μικρού παιδιού με καροτσάκι στολίζει το παρτέρι μιας γειτονιάς, θυμίζοντάς μας την απλότητα και την αθωότητα της καθημερινής ζωής στο Όσλο.

Λίγο πιο πέρα, η φύση κάνει το δικό της θαύμα. Κατακόκκινες και πορτοκαλί τουλίπες ξεπετάγονται ανάμεσα σε λευκά ανοιξιάτικα αγριολούλουδα και πυκνές φυλλωσιές. Η αντίθεση των χρωμάτων στο υπόβαθρο των δέντρων είναι μια ζωντανή ζωγραφιά. Αν κουραστείς, η πόλη έχει προνοήσει για την τέλεια γωνιά ξεκούρασης. Στην κάτω φωτογραφία, ένα παραδοσιακό ξύλινο παγκάκι, φωλιασμένο στη σκιά των δέντρων πάνω στο καταπράσινο γρασίδι, σε προσκαλεί να καθίσεις, να κλείσεις τα μάτια και να ακούσεις το θρόισμα των φύλλων.

Άνοιξη στο Όσλο, ενώ η Ευρώπη φλέγεται!

Καθώς το καλοκαίρι δείχνει τα δόντια του νωρίς και το μεγαλύτερο μέρος της Ευρώπης «φλέγεται» από ασυνήθιστα υψηλές για την εποχή θερμοκρασίες, εμείς επιμένουμε να αναζητάμε τη δροσιά και τη γαλήνη της φύσης.

Ταξιδεύουμε νοερά στον ευρωπαϊκό Βορρά και, μέσα από τον φωτογραφικό φακό του καλού μας φίλου Βασίλη, μεταφερόμαστε στη Νορβηγία για να απολαύσουμε μερικές μαγικές, ανοιξιάτικες εικόνες.

Το Όσλο έχει φορέσει τα γιορτινά του και η φύση κάνει το δικό της θαύμα. Τι αληθινή ομορφιά! Τα ανθισμένα δέντρα και οι καταπράσινες γωνιές της πόλης μάς θυμίζουν πόσο αναζωογονητική είναι η άνοιξη.

Οι μοβ και οι λευκές πασχαλιές έχουν πλημμυρίσει τις γειτονιές με χρώμα και άρωμα, προσφέροντας ένα μοναδικό οπτικό θέαμα που σε κάνει να σταματάς και απλώς να θαυμάζεις.

Ένα μεγάλο ευχαριστώ στον Βασίλη που, μέσα από τις φωτογραφίες του, μας χαρίζει αυτές τις μικρές, πανέμορφες «οάσεις» δροσιάς και ανοιξιάτικης μαγείας!

Στον χώρο του Ασκληπιείου της Επιδαύρου

Ολοκληρώνουμε σήμερα το μεγάλο μας αφιέρωμα στο Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου, όχι όμως με την υπόκλιση των ηθοποιών στην ορχήστρα, αλλά με μια ουσιαστική περιήγηση στον ίδιο τον αρχαιολογικό χώρο που το περιβάλλει. Για τον ανυποψίαστο επισκέπτη, η Επίδαυρος είναι το Θέατρο. Για τον «ψαγμένο» όμως ταξιδιώτη, οι διάσπαρτες πέτρες λίγα μέτρα πιο πέρα κρύβουν το πραγματικό μυστικό του τόπου. Διότι το να βλέπεις απλά αρχαία θεμέλια δεν είναι αρκετό, αν δεν γνωρίζεις την ιστορία τους, τι εξυπηρετούσαν και πώς λειτουργούσε αυτό το παγκόσμιο κέντρο ίασης.

Αυτό που αντικρίζουμε σήμερα περπατώντας στον αρχαιολογικό χώρο όπως φαίνεται χαρακτηριστικά στις φωτογραφίες, είναι το Ασκληπιείο της Επιδαύρου. Δεν επρόκειτο απλά για έναν θρησκευτικό χώρο, αλλά για το πιο φημισμένο θεραπευτικό κέντρο του αρχαίου κόσμου, το λίκνο της ιατρικής επιστήμης. Εδώ συνέρρεαν ασθενείς από κάθε γωνιά της Μεσογείου αναζητώντας τη θεραπεία. Οι εγκαταστάσεις που βλέπουμε περιλάμβαναν: Το Άβατον ή Εγκοιμητήριο. Εκεί όπου οι ασθενείς ξάπλωναν για να κοιμηθούν και να εμφανιστεί στον ύπνο τους ο θεός Ασκληπιός για να τους θεραπεύσει ή να τους υποδείξει τη θεραπεία.

Την περίφημη Θόλο: Ένα κυκλικό, αρχιτεκτονικό αριστούργημα, τα θεμέλια του οποίου διακρίνονται στον χώρο. Ξενώνες, Λουτρά και Στάδιο: Καθώς η θεραπεία στην αρχαιότητα ήταν ολιστική και περιλάμβανε καθαριότητα, άσκηση και ψυχαγωγία (εξού και η ύπαρξη του Θεάτρου!). Η ανάδυση αυτού του μοναδικού πολιτιστικού θησαυρού από το σκοτάδι του χρόνου είναι το αποτέλεσμα μιας τεράστιας και πολυετούς αρχαιολογικής δαπάνης και προσπάθειας. Οι ανασκαφές, που ξεκίνησαν συστηματικά στα τέλη του 19ου αιώνα από την Αρχαιολογική Εταιρεία και τον Παναγιώτη Καββαδία, και συνεχίζονται μέχρι τις μέρες μας, δεν έφεραν απλά στο φως τα ευρήματα.

Με εκτεταμένα προγράμματα αναστήλωσης και συντήρησης, οι αρχαιολόγοι κατάφεραν να «συναρμολογήσουν» το παζλ των αρχιτεκτονικών μελών. Έτσι, ο επισκέπτης σήμερα δεν βλέπει άμορφους σωρούς από πέτρες, αλλά μπορεί να αντιληφθεί το ύψος, τον όγκο και την αίγλη των κτιρίων, χάρη στην υποδειγματική ανάδειξη του χώρου. Αξίζει να αφιερώσετε χρόνο περπατώντας ανάμεσα στα αρχαία θεμέλια, δίπλα από το Θέατρο και το Μουσείο; Το Αρχαίο Θέατρο δεν χτίστηκε αυτόνομα· δημιουργήθηκε για να ψυχαγωγεί τους ασθενείς του Ασκληπιείου. Η περιήγηση στον αρχαιολογικό χώρο δίνει το απαραίτητο context (πλαίσιο) για να καταλάβει κανείς τη βαθύτερη φιλοσοφία των αρχαίων Ελλήνων για την ψυχοσωματική υγεία.

Το «μασάζ» και το… χιούμορ που χρειαζόμαστε!

Μέσα στην ακρίβεια, τη ζέστη που έχει αρχίσει να σφίγγει και την καθημερινή τρέλα, μια βόλτα στη λαϊκή αγορά μπορεί να κρύβει εκπλήξεις που σου φτιάχνουν τη μέρα. Γιατί, κακά τα ψέματα, ο Έλληνας παραγωγός και ο πωλητής της λαϊκής έχουν μια μοναδική «ατάκα» στο αίμα τους. Εντοπίσαμε δύο απίθανους πάγκους με ντομάτες που αποδεικνύουν ότι το χιούμορ είναι το καλύτερο φάρμακο των ημερών μας — αλλά και το καλύτερο εργαλείο marketing!

«Μην κάνετε μασάζ στις ντομάτες!»

Στον πρώτο πάγκο, ο ευρηματικός παραγωγός αποφάσισε να βάλει τέλος στους… αναποφάσιστους πελάτες που ζουλάνε τα ζαρζαβατικά για να δουν αν είναι ώριμα. Με μια φωτογραφία-έπος που παραπέμπει σε σπα, η πινακίδα ξεκαθαρίζει: «Μην κάνετε ΜΑΣΑΖ στις ντομάτες». Γιατί καλή η χαλάρωση, αλλά η ντομάτα θέλει σεβασμό, όχι μασάζ!

«Στάση Ντομάτας» και… τιμές «γλύκισμα»

Λίγο πιο δίπλα, ένας άλλος πάγκος έχει στηθεί σαν κανονική… στάση λεωφορείου, με τις δικές του επίσημες ταμπέλες: «Στάση Ντομάτας»! Και για να μην υπάρχει αμφιβολία για την ποιότητα, η χειρόγραφη τιμή μας ενημερώνει ότι οι ντομάτες Ιεράπετρας είναι σκέτο «Γλύκισμα!» στο 1,99€.

Η μεγάλη αλήθεια του Ιουνίου…

Πέρα από το αδιαμφισβήτητο χιούμορ των ανθρώπων της αγοράς, οι συγκεκριμένοι πάγκοι κατάφεραν να μας πείσουν και για κάτι άλλο, ακόμα πιο δύσκολο: ότι τώρα, που μπαίνει ο Ιούνιος, οι ντομάτες που αγοράζουμε έχουν αρχίσει να βγαίνουν επιτέλους από κανονικά περιβόλια και μυρίζουν καλοκαίρι, αφήνοντας πίσω τους τα θερμοκήπια του χειμώνα.

Αν μη τι άλλο, με τέτοιες ατάκες και τέτοια διάθεση, τα ψώνια της εβδομάδας γίνονται πολύ πιο διασκεδαστικά.

Αρχαιολογικό Μουσείο Ασκληπιείου Επιδαύρου

Όταν σχεδιάζουμε μια επίσκεψη στον αρχαιολογικό χώρο της Επιδαύρου, το μυαλό όλων μας πηγαίνει δικαιωματικά στο παγκοσμίου φήμης Αρχαίο Θέατρο, ένα αρχιτεκτονικό θαύμα που διατηρείται σε εξαιρετική κατάσταση και συνεχίζει να προκαλεί δέος με την ιστορία και την ακουστική του. Ωστόσο, η εμπειρία της Επιδαύρου παραμένει ημιτελής αν δεν διαβεί κανείς το κατώφλι του Αρχαιολογικού Μουσείου, το οποίο περιλαμβάνεται στο ίδιο ακριβώς εισιτήριο εισόδου.

Το Μουσείο της Επιδαύρου δεν είναι απλώς ένας εκθεσιακός χώρος, αλλά ένα ιστορικό μνημείο το ίδιο, στενά συνδεδεμένο με τις μεγάλες ανασκαφές του χώρου. Χτίστηκε κατά την περίοδο 1902–1906 και άνοιξε επίσημα τις πύλες του για το κοινό το 1909. Η ανέγερσή του οφείλεται στον σπουδαίο Έλληνα αρχαιολόγο Παναγιώτη Καββαδία, ο οποίος αφιέρωσε τη ζωή του στην ανασκαφή και την ανάδειξη του Ιερού του Ασκληπιού στην Επίδαυρο (υπό την αιγίδα της Εν Αθήναις Αρχαιολογικής Εταιρείας). Αρχιτέκτονας του κτιρίου ήταν ο Παναγιώτης Κάλκος.

Πρόκειται για ένα από τα παλαιότερα κρατικά αρχαιολογικά μουσεία στην ελληνική περιφέρεια, το οποίο κτίστηκε σκόπιμα μέσα στον αρχαιολογικό χώρο για να στεγάσει άμεσα τα αναρίθμητα και πολύτιμα ευρήματα που έφερνε στο φως η αρχαιολογική σκαπάνη. Μπαίνοντας στο μουσείο, ο χρόνος μοιάζει να σταματά. Ανάμεσα στα εκθέματα που κλέβουν την παράσταση είναι: Εντυπωσιακά τμήματα, περίτεχνα κορινθιακά κιονόκρανα και οι ανάγλυφες οροφές από τα σπουδαιότερα κτίρια του Ιερού, όπως ο Ναός του Ασκληπιού, ο Ναός της Αρτέμιδος και η περίφημη Θόλος της Επιδαύρου.

Γλυπτά και Ακρωτήρια: Τα εντυπωσιακά γλυπτά που κοσμούσαν τα αετώματα των ναών (πολλά από τα οποία είναι πιστά αντίγραφα, καθώς τα πρωτότυπα βρίσκονται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο στην Αθήνα), με μορφές που μοιάζουν να έχουν κίνηση και ζωή. Ιατρικά εργαλεία: Μια μοναδική συλλογή από αρχαία ιατρικά εργαλεία, που μαρτυρούν τον ρόλο του χώρου ως το σπουδαιότερο θεραπευτικό κέντρο του αρχαίου κόσμου.