H μοναδική αλμυρή λίμνη της Μακεδονίας

Στα σύνορα των Περιφερειακών Ενοτήτων Κιλκίς και Θεσσαλονίκης, σε μια ήρεμη πεδιάδα, κρύβεται ένα από τα πιο ιδιαίτερα και απόκοσμα γεωλογικά φαινόμενα της Ελλάδας: η Πικρολίμνη. Πρόκειται για τη μοναδική μη παράκτια (ηπειρωτική) αλμυρή λίμνη της χώρας μας. Αν και αβαθής —με μέσο βάθος που μόλις αγγίζει το ένα μέτρο— και παρά το γεγονός ότι τους καλοκαιρινούς μήνες συχνά ξεραίνεται εντελώς, κρύβει στα σπλάχνα της έναν ανεκτίμητο φυσικό πλούτο.
Το μυστικό της υψηλής αλατότητας της Πικρολίμνης βρίσκεται στο υπέδαφός της και στην ιστορία εκατομμυρίων ετών. Η δημιουργία και η συμπεριφορά της οφείλονται σε δύο βασικούς παράγοντες:
- Ηφαιστειακά ιζήματα και υδροθερμικό πεδίο: Το νερό της λίμνης δεν επικοινωνεί με τη θάλασσα. Ωστόσο, καθώς το νερό της βροχής εισχωρεί βαθιά στο έδαφος, κυκλοφορεί μέσα από αρχαία ηφαιστειακά και ιζηματογενή πετρώματα. Λόγω του τοπικού γεωθερμικού πεδίου, το νερό αυτό θερμαίνεται, διαλύει τα μέταλλα και τα άλατα των πετρωμάτων και στη συνέχεια αναβλύζει ξανά στην επιφάνεια.
- Το φαινόμενο της εξάτμισης (Εβαπορίτες): Επειδή η λίμνη είναι κλειστή (ενδορεϊκή) και δεν έχει φυσική διέξοδο ή ροή προς κάποιο ποτάμι, το νερό «παγιδεύεται». Με την έντονη ζέστη του καλοκαιριού, το νερό εξατμίζεται, αλλά τα άλατα και τα μέταλλα παραμένουν πίσω. Όταν η λίμνη ξεραίνεται, σχηματίζονται στην επιφάνειά της εβαπορίτες (ιζηματογενή ορυκτά), αφήνοντας έναν λευκό, αλμυρό πυθμένα πλούσιο σε θειούχες ενώσεις, νιτρικά άλατα, νάτριο και μαγνήσιο.
Το αποτέλεσμα; Μια άλμη με μέση αλατότητα που μπορεί να φτάσει τις πέντε φορές πάνω από αυτή της Μεσογείου!
Σε τι είναι χρήσιμη σήμερα η Πικρολίμνη;
Η Πικρολίμνη δεν είναι απλώς ένα αξιοθέατο, αλλά ένας ζωντανός πυρήνας υγείας και οικολογίας με διπλή σημασία:
1. Πηλοθεραπεία και Ιαματικός Τουρισμός
Από την αρχαιότητα, η λίμνη ήταν γνωστή για τις θεραπευτικές της ιδιότητες (από εδώ εξασφάλιζαν οι αρχαίοι το περίφημο «χαλαστραίον νίτρον»). Σήμερα, ο μαύρος, φυσικός αλατούχος πηλός (λάσπη) του πυθμένα της χρησιμοποιείται για πηλοθεραπεία και λουτροθεραπεία. Οι ιαματικές ιδιότητες της Πικρολίμνης είναι ιδανικές για την αντιμετώπιση:
- Ρευματικών και μυοσκελετικών παθήσεων
- Δερματολογικών προβλημάτων και εκζεμάτων
- Γυναικών παθήσεων και ισχυαλγιών
2. Ένας πολύτιμος, προστατευόμενος υδροβιότοπος
Παρά την υψηλή της αλατότητα, η λίμνη αποτελεί μέρος του δικτύου Natura 2000. Περιβάλλεται από σπάνια αλόφυτα (φυτά που αντέχουν στο αλάτι) και καλαμώνες, δημιουργώντας ένα μοναδικό καταφύγιο για την πανίδα.
Η περιοχή αποτελεί Ζώνη Ειδικής Προστασίας για τα πουλιά. Είναι σταθμός-κλειδί για τη μετανάστευση, την αναπαραγωγή και το ξεχειμώνιασμα δεκάδων υδρόβιων και αρπακτικών πουλιών. Όπως φαίνεται και στις φωτογραφίες, οι εντυπωσιακοί ροζ φλαμίνγκο (φοινικόπτερα), οι αργυροπελεκάνοι και τα κιρκινέζια επιλέγουν συχνά τα αβαθή νερά της για να τραφούν, προσφέροντας ένα μοναδικό θέαμα στους λάτρεις της παρατήρησης πουλιών (birdwatching).

Μια βόλτα στον χρόνο, στην Αθήνα της αστάθειας

Οι τελευταίες μέρες στην Αθήνα κουβαλούν μια γλυκιά ζέστη. Αυτή την ατμόσφαιρα που «μυρίζει» άνοιξη προς καλοκαίρι, που σε προκαλεί να βγεις έξω, να αναπνεύσεις, να αφήσεις για λίγο τα συνηθισμένα της καθημερινότητας. Βέβαια, στους ασταθείς καιρούς που ζούμε, τίποτα δεν μοιάζει πια δεδομένο. Η σταθερότητα –ακόμα και η πιο στοιχειώδης– έχει γίνει είδος εν ανεπαρκεία και ποτέ δεν ξέρεις τι ξημερώνει αύριο.

Ο κόσμος γύρω μας αλλάζει γρήγορα, συχνά με τρόπους που μας ξενίζουν ή μας ανησυχούν. Όμως, κόντρα σε αυτή την αβεβαιότητα, εμείς επιλέξαμε να περπατήσουμε. Ξεκινήσαμε με τα πόδια, με προορισμό έναν χώρο που κουβαλάει τη δική του, σιωπηλή ιστορία: τον εγκαταλειμμένο σταθμό του ΟΣΕ Πελοποννήσου. Ένα αρχιτεκτονικό στολίδι του παρελθόντος, που πλέον στέκει εκεί, ξεχασμένο από το χρόνο, ανάμεσα στις γραμμές και τη σκουριά.

Υπάρχει μια παράξενη, μελαγχολική γοητεία στα εγκαταλειμμένα κτίρια. Σου θυμίζουν ότι όλα κάνουν τον κύκλο τους. Κάπου κάπου, σταματούσαμε για μια φωτογραφία. Για να «κλέψουμε» μια στιγμή από τον χρόνο. Για να κρατήσουμε μια ανάμνηση. Αυτή η βόλτα μάς θύμισε κάτι πολύ σημαντικό: ότι τελικά, υπάρχει ακόμα ομορφιά μέσα στην ασχήμια αυτού του κόσμου. Δεν χρειάζεται να ταξιδέψεις μακριά για να τη βρεις.

Μερικές φορές κρύβεται σε ένα παλιό βαγόνι, στις αχτίδες του ήλιου που πέφτουν πάνω σε έναν μισογκρεμισμένο τοίχο, ή απλώς στη συντροφιά και στο περπάτημα χωρίς συγκεκριμένο σκοπό. Απέναντι σε όλα όσα δεν μπορούμε να ελέγξουμε, ας κρατήσουμε αυτές τις μικρές, όμορφες στιγμές σταθερότητας που δημιουργούμε εμείς οι ίδιοι.
Έγινε ο Ποδηλατικός Γύρος που είχε αναβληθεί

Ο καιρός βοήθησε και έγινε κανονικά η προγραμματισμένη εκδήλωση με τα ποδήλατα… Αν και παλιά η αφίσα που συνοδεύει το δημοσίευμα, το μόνο που αλλάζει είναι η ημερομηνία. Ζούμε μακριά και δεν είδαμε στις σελίδες των αρμοδίων να έχουν τυπώσει νέα. Είμαι βέβαιος ότι θα το έχουν κάνει….
Και για να μην λέμε ξανά τα ίδια, διαβάστε ΕΔΩ το δημοσίευμα που κάναμε στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ, δυο εβδομάδες πριν, σχετικά με την αναβολή.
Λόγω του Ποδηλατικού Γύρου σήμερα Κυριακή, ο Πολιτιστικός Σύλλογος Θραψανού σε ανακοίνωση του αναφέρει ότι για τη διευκόλυνση των συμμετεχόντων, δεν πρέπει να υπάρχουν αυτοκίνητα στον κεντρικό δρόμο του χωριού από τον Άγιο Γεώργιο μέχρι το Σχολείο. Από τις 11 μέχρι 1.30. Όσοι μένουν στο χωριό, ας βοηθήσουν σ’ αυτή την κατεύθυνση.
Χαιρόμαστε που όλα πήγαν καλά και να το χάρηκαν, διοργανωτές και οι συμμετέχοντες…























Ο Ιεχωβά να τους εύλογη