Υπέροχο ηλιοβασίλεμα στην Αναστασιά Σερρών

Είναι κάτι στιγμές που η φύση αποφασίζει να ζωγραφίσει την πιο ειλικρινή εκδοχή του εαυτού μας πάνω στον ορίζοντα. Για τον φίλο μου τον Ηλία, αυτή η εικόνα δεν είναι απλώς ένα «όμορφο τοπίο». Είναι το δικό του σημείο αναφοράς. Ίσως η φωτογραφία να τραβήχτηκε στην Αναστασιά Σερρών. Και η τοποθεσία να έχει τη δική της ιστορία, ίσως πάλι να μην έχει καμία σημασία. Γιατί την ώρα που ο ήλιος ακουμπά απαλά τη γραμμή των βουνών και το χρυσό φως «λούζει» τους αγρούς, ο χρόνος σταματά παντού με τον ίδιο μαγικό τρόπο.
Ο Ηλίας βλέπει τον εαυτό του μέσα σε αυτό το κάδρο…
Αυτή η φράση κρατά όλη την ουσία. Συχνά αναζητούμε την ομορφιά έξω από εμάς, όμως οι πιο δυνατές εικόνες είναι εκείνες που λειτουργούν σαν καθρέφτες.
- Είναι η ηρεμία πριν τη νύχτα;
- Είναι η υπόσχεση πως, ό,τι κι αν έγινε σήμερα, ο ήλιος θα δύσει με αξιοπρέπεια;
- Ή είναι η ζεστασιά ενός τόπου που μας κάνει να νιώθουμε, επιτέλους, “σπίτι” μας;
Σε έναν κόσμο που τρέχει με ιλιγγιώδεις ταχύτητες, ο Ηλίας μας θυμίζει να στεκόμαστε για μια στιγμή ακίνητοι. Να βρούμε το δικό μας «ηλιοβασίλεμα» — εκείνο το σκηνικό όπου οι σκιές μικραίνουν και η αλήθεια μας λάμπει λίγο περισσότερο.
Ένα μεγαλειώδες μνημείο στην καρδιά της πόλης

Αν βρεθείτε για πρώτη φορά στη Λάρισα, υπάρχει ένα σημείο που είναι αδύνατον να προσπεράσετε δίχως να σταθείτε έστω και για λίγα λεπτά, γεμάτοι θαυμασμό. Περπατώντας στην οδό Ελευθερίου Βενιζέλου, τον κεντρικό δρόμο που οδηγεί στην πανέμορφη και ζωντανή παλιά πόλη, το βλέμμα μαγνητίζεται από ένα επιβλητικό σκηνικό: το Α΄ Αρχαίο Θέατρο της Λάρισας.

Ακόμη κι αν ο χρόνος ενός ταξιδιώτη είναι περιορισμένος και δεν επιτρέπει μια κανονική περιήγηση στο εσωτερικό του, η ορατότητα και η εγγύτητά του με τον σύγχρονο ιστό της πόλης προκαλούν δέος. Μια λευκή πινακίδα του Υπουργείου Πολιτισμού στον χώρο ενημερώνει τους περαστικούς ότι η αποκατάστασή του βρίσκεται πλέον στην Ε΄ Φάση της. Αυτή η εικόνα γεννά αυθόρμητα μια σειρά από ερωτήματα: Τι κρύβει η ιστορία αυτού του τόπου; Ποια ήταν τα ευρήματα των ανασκαφών και πώς καταφέραμε να το βλέπουμε σήμερα σχεδόν ακέραιο;

Το Α΄ Αρχαίο Θέατρο της Λάρισας κατασκευάστηκε κατά το πρώτο μισό του 3ου αιώνα π.Χ. (την ελληνιστική περίοδο), στις νότιες υπώρειες του λόφου «Φρούριο», εκεί όπου βρισκόταν η οχυρωμένη Ακρόπολη της αρχαίας πόλης. Με αρχική χωρητικότητα που άγγιζε τους 11.000 θεατές, δεν ήταν απλώς ένας χώρος πολιτισμού· κατά τους πρώτους αιώνες της λειτουργίας του, αποτελούσε το κέντρο των συνελεύσεων της ανώτερης περιφερειακής αρχής, του περίφημου Κοινού των Θεσσαλών.

Η ιστορία του άλλαξε μορφή κατά τη ρωμαϊκή εποχή (τέλος 1ου αι. π.Χ. – αρχές 1ου αι. μ.Χ.), όταν μετατράπηκε σε αρένα για μονομαχίες και θηριομαχίες. Οι ανασκαφές έφεραν στο φως μοναδικά ευρήματα: Λαξευμένο στην ίδια την πλαγιά του λόφου, με μαρμάρινα εδώλια (καθίσματα) από λευκό-γκριζωπό μάρμαρο. Μελέτες έδειξαν πως τα μάρμαρα αυτά είχαν μεταφερθεί από αρχαία λατομεία της περιοχής, όπως αυτά των Γόννων. Ένα από τα καλύτερα σωσμένα δείγματα σκηνικού οικοδομήματος, με μήκος σχεδόν 37 μέτρα, που περιλαμβάνει τέσσερα δωμάτια και μια εντυπωσιακή κιονοστοιχία (προσκήνιο).























Δυστυχώς αυτή είναι η κατάντια του κράτους (όχι της Χώρας) και της τωρινής αδιάφορης τοπικής αυτοδιοίκησης!! Κρίμα....! Δεν υπάρχουν άνθρωποι…