Όταν η Αθήνα φοράει το «βροχερό» της φόρεμα


Ήταν ένα τυπικό απογευματάκι στην Αθήνα, χθες λίγο μετά τις 5. Ο ουρανός, που για ώρα προειδοποιούσε με βαριά, γκρίζα σύννεφα, αποφάσισε τελικά να αλλάξει διάθεση. Μέσα σε λίγα λεπτά, η συννεφιά μεταμορφώθηκε σε μια πυκνή, σταθερή και επίμονη βροχή. Από εκείνες τις βροχές που δεν σε αφήνουν απλώς να συνεχίσεις τη βόλτα σου, αλλά σε αναγκάζουν να σταματήσεις, να κοιτάξεις γύρω σου και να αναζητήσεις άμεσα ένα καταφύγιο.
Για περισσότερη από μία ώρα, οι δρόμοι και τα μάρμαρα της πόλης άρχισαν να γυαλίζουν κάτω από το νερό, αντανακλώντας τα βιαστικά βήματα των περαστικών. Άλλοι με γαλάζιες ομπρέλες, άλλοι με έντονα κόκκινα αδιάβροχα, και κάποιοι ανά ζευγάρια κάτω από την ίδια προστασία, όλοι έγιναν μέρος ενός ζωντανού, υγρού κάδρου στο κέντρο της Αθήνας. Η αναζήτηση για ένα στέγαστρο έγινε η κοινή αποστολή όσων βρεθήκαμε εκείνη τη στιγμή στον δρόμο.
Ευτυχώς, η Τράπεζα Πειραιώς είχε ολοκληρώσει το ωράριό της από τις τρεις το μεσημέρι. Το κλειστό, στεγασμένο της υπόστεγο μετατράπηκε στο ιδανικό, αυτοσχέδιο καταφύγιο για να προστατευτούμε από τη μανία της μπόρας.
Εκεί, κάτω από την ασφάλεια του στεγάστρου, ο χρόνος έμοιαζε να κυλάει διαφορετικά. Παρατηρώντας τις σταγόνες να πέφτουν και τα αυτοκίνητα να περνούν αφήνοντας πίσω τους τον γνώριμο ήχο του βρεγμένου οδοστρώματος, η πόλη έδειχνε μια άλλη, πιο μελαγχολική αλλά και γοητευτική πλευρά της.
Όμως, η Αθήνα είναι γνωστή για τις ανατροπές της. Κατά τις 6, ο καιρός έκανε και πάλι το δικό του θαύμα. Σαν να μην είχε μεσολαβήσει ποτέ αυτή η έντονη καταιγίδα, τα σύννεφα υποχώρησαν και τη θέση τους πήρε ένας λαμπερός ήλιος. Τα λάστιχα των αυτοκινήτων συνέχισαν να κυλούν στο υγρό ασφάλτινο στενό, αλλά πλέον κάτω από ένα χρυσό, απογευματινό φως, θυμίζοντάς μας πόσο γρήγορα μπορεί να αλλάξει το σκηνικό σε αυτή την πόλη.

Ταξίδι στην ιστορία και τη λάμψη της Αθήνας

Η Αθήνα είναι μια πόλη γεμάτη εκπλήξεις και κρυμμένους θησαυρούς, έτοιμη να συναρπάσει κάθε επισκέπτη που διψά για ιστορία και πολιτισμό. Μια τέτοια μαγική εμπειρία έζησαν πρόσφατα η Σούλα και η Βικτώρια, οι οποίες επισκέφθηκαν ένα από τα πιο ιδιαίτερα και ατμοσφαιρικά μουσεία της πρωτεύουσας: το Νομισματικό Μουσείο Αθηνών. Για τη Βικτώρια, που λατρεύει να ξετυλίγει το νήμα του παρελθόντος και μαγεύεται από την ιστορική εξέλιξη της Αθήνας, η επίσκεψη αυτή ήταν μια επιβεβαίωση του πόσα πολλά και σπουδαία έχει να προσφέρει αυτή η πόλη.

Αν αναζητάτε τον επόμενο πολιτιστικό σας προορισμό στο κέντρο της Αθήνας, δείτε όλα όσα πρέπει να γνωρίζετε για αυτό το μοναδικό μουσείο. Το Νομισματικό Μουσείο δεν ξεχωρίζει μόνο για τα εκθέματά του, αλλά και για το εμβληματικό κτίριο που το φιλοξενεί. Στεγάζεται στο Ιλίου Μέλαθρον, επί της οδού Πανεπιστημίου 12. Πρόκειται για την κατοικία του διάσημου αρχαιολόγου Ερρίκου Σλήμαν (του ανθρώπου που ανέσκαψε την Τροία και τις Μυκήνες).

Το εντυπωσιακό αυτό νεοκλασικό μέγαρο σχεδιάστηκε από τον εμβληματικό αρχιτέκτονα Ερνέστο Τσίλερ και χτίστηκε μεταξύ των ετών 1878-1880. Μπαίνοντας στο εσωτερικό του, ο επισκέπτης μεταφέρεται στην αίγλη του 19ου αιώνα, καθώς οι αίθουσες κοσμούνται από υπέροχες τοιχογραφίες εμπνευσμένες από την πομπηιανή τέχνη και τα ευρήματα των ανασκαφών του Σλήμαν, περίτεχνα ψηφιδωτά δάπεδα και εντυπωσιακές μαρμάρινες σκάλες.

4
Το Νομισματικό Μουσείο Αθηνών είναι ένα από τα παλαιότερα κρατικά μουσεία της Ελλάδας (ιδρύθηκε το 1834) και ένα από τα σημαντικότερα του είδους του παγκοσμίως. Στις προθήκες του φυλάσσονται περισσότερα από 500.000 αντικείμενα, που καλύπτουν έναν τεράστιο χρονικό ορίζοντα από τον 14ο αιώνα π.Χ. έως και τη σύγχρονη εποχή. Αρχαία ελληνικά νομίσματα: Από τους «γλαύκες» (τα περίφημα τετράδραχμα) της αρχαίας Αθήνας μέχρι νομίσματα των ελληνιστικών βασιλείων και των πόλεων-κρατών. Ρωμαϊκά, Βυζαντινά και Μεσαιωνικά νομίσματα: Που αποτυπώνουν την οικονομική ιστορία μεγάλων αυτοκρατοριών. Θησαυρούς: Κλειστά σύνολα νομισμάτων που βρέθηκαν θαμμένα στη γη ή κρυμμένα σε ναυάγια. Μετάλλια, σφραγιδόλιθους και πολύτιμους λίθους.























Δυστυχώς αυτή είναι η κατάντια του κράτους (όχι της Χώρας) και της τωρινής αδιάφορης τοπικής αυτοδιοίκησης!! Κρίμα....! Δεν υπάρχουν άνθρωποι…