Άνοιξη στο Όσλο, ενώ η Ευρώπη φλέγεται!


Καθώς το καλοκαίρι δείχνει τα δόντια του νωρίς και το μεγαλύτερο μέρος της Ευρώπης «φλέγεται» από ασυνήθιστα υψηλές για την εποχή θερμοκρασίες, εμείς επιμένουμε να αναζητάμε τη δροσιά και τη γαλήνη της φύσης.
Ταξιδεύουμε νοερά στον ευρωπαϊκό Βορρά και, μέσα από τον φωτογραφικό φακό του καλού μας φίλου Βασίλη, μεταφερόμαστε στη Νορβηγία για να απολαύσουμε μερικές μαγικές, ανοιξιάτικες εικόνες.
Το Όσλο έχει φορέσει τα γιορτινά του και η φύση κάνει το δικό της θαύμα. Τι αληθινή ομορφιά! Τα ανθισμένα δέντρα και οι καταπράσινες γωνιές της πόλης μάς θυμίζουν πόσο αναζωογονητική είναι η άνοιξη.
Οι μοβ και οι λευκές πασχαλιές έχουν πλημμυρίσει τις γειτονιές με χρώμα και άρωμα, προσφέροντας ένα μοναδικό οπτικό θέαμα που σε κάνει να σταματάς και απλώς να θαυμάζεις.
Ένα μεγάλο ευχαριστώ στον Βασίλη που, μέσα από τις φωτογραφίες του, μας χαρίζει αυτές τις μικρές, πανέμορφες «οάσεις» δροσιάς και ανοιξιάτικης μαγείας!

Στον χώρο του Ασκληπιείου της Επιδαύρου

Ολοκληρώνουμε σήμερα το μεγάλο μας αφιέρωμα στο Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου, όχι όμως με την υπόκλιση των ηθοποιών στην ορχήστρα, αλλά με μια ουσιαστική περιήγηση στον ίδιο τον αρχαιολογικό χώρο που το περιβάλλει. Για τον ανυποψίαστο επισκέπτη, η Επίδαυρος είναι το Θέατρο. Για τον «ψαγμένο» όμως ταξιδιώτη, οι διάσπαρτες πέτρες λίγα μέτρα πιο πέρα κρύβουν το πραγματικό μυστικό του τόπου. Διότι το να βλέπεις απλά αρχαία θεμέλια δεν είναι αρκετό, αν δεν γνωρίζεις την ιστορία τους, τι εξυπηρετούσαν και πώς λειτουργούσε αυτό το παγκόσμιο κέντρο ίασης.

Αυτό που αντικρίζουμε σήμερα περπατώντας στον αρχαιολογικό χώρο όπως φαίνεται χαρακτηριστικά στις φωτογραφίες, είναι το Ασκληπιείο της Επιδαύρου. Δεν επρόκειτο απλά για έναν θρησκευτικό χώρο, αλλά για το πιο φημισμένο θεραπευτικό κέντρο του αρχαίου κόσμου, το λίκνο της ιατρικής επιστήμης. Εδώ συνέρρεαν ασθενείς από κάθε γωνιά της Μεσογείου αναζητώντας τη θεραπεία. Οι εγκαταστάσεις που βλέπουμε περιλάμβαναν: Το Άβατον ή Εγκοιμητήριο. Εκεί όπου οι ασθενείς ξάπλωναν για να κοιμηθούν και να εμφανιστεί στον ύπνο τους ο θεός Ασκληπιός για να τους θεραπεύσει ή να τους υποδείξει τη θεραπεία.

Την περίφημη Θόλο: Ένα κυκλικό, αρχιτεκτονικό αριστούργημα, τα θεμέλια του οποίου διακρίνονται στον χώρο. Ξενώνες, Λουτρά και Στάδιο: Καθώς η θεραπεία στην αρχαιότητα ήταν ολιστική και περιλάμβανε καθαριότητα, άσκηση και ψυχαγωγία (εξού και η ύπαρξη του Θεάτρου!). Η ανάδυση αυτού του μοναδικού πολιτιστικού θησαυρού από το σκοτάδι του χρόνου είναι το αποτέλεσμα μιας τεράστιας και πολυετούς αρχαιολογικής δαπάνης και προσπάθειας. Οι ανασκαφές, που ξεκίνησαν συστηματικά στα τέλη του 19ου αιώνα από την Αρχαιολογική Εταιρεία και τον Παναγιώτη Καββαδία, και συνεχίζονται μέχρι τις μέρες μας, δεν έφεραν απλά στο φως τα ευρήματα.

Με εκτεταμένα προγράμματα αναστήλωσης και συντήρησης, οι αρχαιολόγοι κατάφεραν να «συναρμολογήσουν» το παζλ των αρχιτεκτονικών μελών. Έτσι, ο επισκέπτης σήμερα δεν βλέπει άμορφους σωρούς από πέτρες, αλλά μπορεί να αντιληφθεί το ύψος, τον όγκο και την αίγλη των κτιρίων, χάρη στην υποδειγματική ανάδειξη του χώρου. Αξίζει να αφιερώσετε χρόνο περπατώντας ανάμεσα στα αρχαία θεμέλια, δίπλα από το Θέατρο και το Μουσείο; Το Αρχαίο Θέατρο δεν χτίστηκε αυτόνομα· δημιουργήθηκε για να ψυχαγωγεί τους ασθενείς του Ασκληπιείου. Η περιήγηση στον αρχαιολογικό χώρο δίνει το απαραίτητο context (πλαίσιο) για να καταλάβει κανείς τη βαθύτερη φιλοσοφία των αρχαίων Ελλήνων για την ψυχοσωματική υγεία.























Δυστυχώς αυτή είναι η κατάντια του κράτους (όχι της Χώρας) και της τωρινής αδιάφορης τοπικής αυτοδιοίκησης!! Κρίμα....! Δεν υπάρχουν άνθρωποι…