Το αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ

Τίποτα δεν πάει χαμένο. Δείτε ΕΔΩ το αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ με όλα τα δημοσιεύματα από τη δημιουργία του μέχρι σήμερα…

Τελευταίες Αναρτήσεις:
Οι επισκέπτες μας
016047
Τα σχόλια σας!
Μια αναγκαία υπόμνηση!
Το να εκφράζεται κανείς εδώ στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ είναι πολύ σπουδαίο για
μας που το διαχειριζόμαστε, μας κάνει να χαιρόμαστε όταν διαβάζουμε τις απόψεις σας, τις θέσεις σας, για ζητήματα που το site "σκαλίζει".
Μπορείτε λοιπόν να μας γράφετε. Μόνο που, για να τα δείτε δημοσιευμένα εδώ, θα περιμένετε λιγάκι προκειμένου να… εγκριθούν.
Είναι λογικό να πρέπει να τα δει πρώτα ο διαχειριστής και να απομακρύνει κάποιο, αν -λέμε τώρα- μπορεί να είναι υβριστικό…

Ένας δύσκολος Χειμώνας

Αν και κοντεύει να εξαφανιστεί αυτή η εποχή, υπάρχουν στιγμές που μπορείς να δεις την ομορφιά του. Ο χειμώνας είναι δίπλα μας. Και μερικές φορές γίνεται απειλητικός για την ασφάλεια μας...
Φεβρουάριος 2024
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
26272829  

Ένα site που φτιάχτηκε μέσα στην πανδημία, όταν η Σούλα αποφάσισε να ασχοληθεί με κάτι που αγαπάει και λατρεύει να φτιάχνει. Τα χειροποίητα κοσμήματα! Μπορείτε να το δείτε ΕΔΩ

Η αγγειοπλαστική παράδοση του Θραψανού Ηρακλείου Κρήτης

Η πλούσια και μακραίωνη παράδοση της αγγειοπλαστικής τέχνης στο χωριό Θραψανό Ηρακλείου το έχει αναδείξει ως το μεγαλύτερο κέντρο αγγειοπλαστικής στην Κρήτη, σταθμό για την ιστορία της νεότερης ελληνικής κεραμικής τέχνης. Σήμερα, στο χωριό εξακολουθούν να λειτουργούν εργαστήρια που κατασκευάζουν ακόμα μικρά και μεγάλα αποθηκευτικά αγγεία, γνωστά ως «θραψανιώτικα πιθάρια», τα οποία διακινούνται τόσο στην Ελλάδα, όσο και το εξωτερικό. Δείτε ΕΔΩ κι ένα υπέροχο ντοκιμαντέρ για την αγγειοπλαστική στο Θραψανό από την ΕΡΤ 3 που παίχτηκε τον Φλεβάρη του 2024.

Η ώρα του δειλινού...

Αναμφισβήτητα είναι η πιο όμορφη ώρα! Η ώρα του δειλινού. Φτάνει να είσαι εκεί. Την κατάλληλη ώρα, στο κατάλληλο μέρος και να απολαμβάνεις, λεπτό το λεπτό όλη αυτή την εξαιρετική εικόνα που δεν διαρκεί και πολύ.
Αυτό είναι. Να ζεις το κάθε λεπτό, να ανασαίνεις τον αέρα και να ευχαριστείς Εκείνον που έδωσε αυτό το δώρο για μας. Και να το εκτιμάμε!
Μερικοί άνθρωποι δεν ξέρουν ή δεν μπορούν, δεν είναι σε θέση να απολαύσουν τίποτα. Ψάχνουν να βρουν τι κρύβεται πίσω από το καθετί και χάνουν την ουσία, τη ζωή. Μην το κάνετε αυτό στον εαυτό σας.

Μια ανάσα καλοκαιρινή στην Τζιά

Δυο μέρες μόλις, στα τελειώματα του Αυγούστου του 2022, καταφέραμε να πάμε στη Τζιά, καλεσμένοι φίλων μας προκειμένου να μας φιλοξενήσουν. Και περάσαμε τόσο όμορφα που θα το κουβεντιάζουμε για καιρό.
Τι είναι αυτό που κάνει δεκτικούς τους ανθρώπους στο καλό, σε μια όμορφη κουβέντα, σε μια παρέα που αξίζει να τη ζήσεις και να την απολαύσεις παρά τις δυσκολίες; Το γεγονός ότι είμαστε άνθρωποι με αδυναμίες, αλλά προσπαθούμε να κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε. Αυτό είναι το μυστικό!

Ραδιόφωνα

Πατήστε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ  κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ για να ακούσετε επιλεγμένα, μουσικά, διαδικτυακα ραδιόφωνα που εκπέμπουν και στα FM... Άρα, μπορείτε να τα ακούσετε και από ένα συμβατικό ραδιόφωνο ή από το κινητό σας...

Πρωτοσέλιδα εφημερίδων:

Στήλες για τα media:

Οι εφημερίδες της Κρήτης:

Αξιόλογα Site:

Στο Πήλιο, Μάιος του 2022

Ήταν ένα ταξίδι μέσα στον Μάη… Έκανε ακόμα την ψυχρούλα του, αλλά το απολαύσαμε. Είχαμε ένα απωθημένο και το ικανοποιήσαμε. Πριν μερικά χρόνια που είχαμε πάει ένα Παρασκευο Σαββατο Κύριακο δεν το χαρήκαμε, δεν το περπατήσαμε επειδή το πρώτο πρωινό που σηκωθήκαμε βρήκαμε ένα χιόνι, καμιά 20ριά πόντους στρωμένο.
Στην κεντρική σελίδα του αρχείου του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ θα δείτε  αρκετά δημοσιεύματα. Αλλά μπορείτε να τα δείτε και από ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Αγγειοπλάστες του σήμερα

Από γενιά σε γενιά περνάει αυτή η τέχνη, του αγγειοπλάστη. Κι αν την αγκάλιαζε λίγο η Πολιτεία, όλα θα ήταν καλύτερα. Στη φωτογραφία είναι ο πατέρας μου, Λευτέρης του Κουμαλή, ως αγγειοπλάστης. Τον ακολούθησε ο γιός του, ο Κωστής Θεοδωράκης και ο εγγονός του, ο Μανώλης Βολυράκης και δίπλα του ο γιος του, ο Αγησίλαος. Δείτε ΕΔΩ ένα πολύ όμορφο δημοσίευμα από το το περιοδικό "Κ" που συνοδεύει, κάθε Κυριακή, την έκδοση της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ. Για να καταλάβετε τι λέω…

Οι γονείς μου, Λευτέρης και Παπαδιώ

Ο πατέρας μου και η μάνα μου, ο Λευτέρης και η Παπαδιώ, σε μια φωτογραφία από το γάμο της Ελένης, της κόρης της Γεωργίας μας. Ήταν σε ένα κέντρο στα Πεζά, όπου έκαναν το γλέντι. Για πάντα στην καρδιά μου, ως ότι πιο ακριβό έχω. Ανυπομονώ να τους ξαναδώ στο νέο κόσμο!

Το σπίτι μας στο χωριό

Σχεδόν τα κατάφερα να φτιάξω το σπίτι στο χωριό, κληρονομιά από τους γονείς μου, αν και μου κόστισε πολύ. Έχει ακόμα κάποιες δουλειές που πρέπει να γίνουν, αλλά σιγά - σιγά.
Μακάρι να φτιάξουν τα πράγματα και να περνάμε κάνα δυο μήνες το καλοκαίρι, εκεί. Θα μας έκανε καλό, από πολλές απόψεις... Εδώ σε έναν πίνακα ζωγραφικής μιας Γερμανίδας που φιλοξενήσαμε κάποτε και μας τον έκανε δώρο. Είναι το σπίτι μας όπως ήταν τότε! Η υπογραφή λέει, 1992!
Τα αδέλφια μου. Λιγοστεύουμε!

Μια οικογενειακή φωτογραφία που έβγαλα με τα αδέλφια μου στο γάμο τη Πόπης, της κόρης του Κωστή μας. Επάνω από αριστερά η Γεωργία μας, δεν ζει πια. Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για αυτήν. Κάτω, από αριστερά, η Στασούλα μας, δείτε για αυτήν ΕΔΩ, δίπλα της η Μαλάμω, δείτε γι’ αυτήν ΕΔΩ και δίπλα της ο Κωστής μας, που και εκείνος δεν ζει πια, δείτε ΕΔΩ.

ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ Σιδηρόδρομος τ. 169

Αυτή είναι η εφημερίδα των συνταξιούχων των ΗΣΑΠ τ. 170 "ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ Σιδηρόδρομος" που κυκλοφορεί τώρα. Για να τη δείτε πατήστε ΕΔΩ. Κι ΕΔΩ. ΕΔΩ το τ.168, ΕΔΩ το τ.167 ΕΔΩ το τ.166, ΕΔΩ το τ. 165, ΕΔΩ το τ.164, εδώ ΕΔΩ το τ. 163, ΕΔΩ το τ.162. Τριάντα χρόνια αδιάλειπτης έκδοσης από τη γέννηση της, είναι μια μεγάλη επιτυχία. Παλιότερα τεύχη μπορείτε να τα δείτε σε PDF αρχείο, πηγαίνοντας στο Αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Δείτε κι ΕΔΩ το site του Σωματείου που επιμελούμαστε...

“Τύπος των συνταξιούχων σιδηροδρομικών” τ. 439

Έτοιμο και το 439 φύλλο... Δείτε το ΕΔΩ. Κι ΕΔΩ το τ, 438, ΕΔΩ το τ. 437, ΕΔΩ το τ. 436, ΕΔΩ το τ. 435, ΕΔΩ το τ. 434,  ΕΔΩ το τ. 433, ΕΔΩ το τ. 432, ΕΔΩ το τ. 431,  ΕΔΩ το τ. 430, ΕΔΩ το τ. 429, ΕΔΩ το τ. 428, ΕΔΩ το τ. 427, ΕΔΩ το τ. 426, ΕΔΩ το τ. 425, ΕΔΩ το τ. 424, ΕΔΩ το τ. 423, ΕΔΩ το τ. 422, ΕΔΩ το τ. 421, ΕΔΩ το τ. 420, ΕΔΩ το τ. 419, ΕΔΩ το τ. 418, ΕΔΩ το τ. 417, ΕΔΩ το τ. 416, ΕΔΩ το τ. 415, ΕΔΩ το τ. 414, ΕΔΩ το τ. 413, ΕΔΩ το τ. 412, ΕΔΩ το τ. 411, ΕΔΩ το τ. 410, ΕΔΩ το τ. 409, ΕΔΩ το τ. 408, ΕΔΩ το τ. 407, ΕΔΩ το τ. 406, ΕΔΩ το τ. 405 ΕΔΩ το τ. 404 ΕΔΩ το τ. 403 ΕΔΩ το τ. 402, ΕΔΩ το τ. 401, ΕΔΩ το τ.400, ΕΔΩ το τ.399, ΕΔΩ το τ.398, ΕΔΩ το τ.397, ΕΔΩ το τ.396, ΕΔΩ το τ.395 ΕΔΩ το τ.394  ΕΔΩ το τ.393 ΕΔΩ το τ. 392, ΕΔΩ το τ. 391, ΕΔΩ το τ. 390, ΕΔΩ το τ. 389, ΕΔΩ το τ. 388, ΕΔΩ το τ. 387, ΕΔΩ τ. 386 και το 385 ΕΔΩ. Σε συνάρτηση μάλιστα με το Blog, δείτε το ΕΔΩ, είναι αυτό που λειτουργεί τώρα, με πιο συχνή ενημέρωση...

Ο τόπος που αγαπώ

Αγαπώ την Κρήτη και το χωριό μου, το Θραψανό… Γράφω γι' αυτά με μια νοσταλγία. Είχα κάποτε σχέδια. Δεν είμαι βέβαιος πια, αν μπορώ να τα πραγματοποιήσω. Όταν όμως αλλάξουν τα πράγματα θα ήθελα να περνάω εδώ μερικούς μήνες, κυρίως καλοκαιρινούς. Είναι ο τόπος μου. Οι ρίζες μου. Οι αναμνήσεις μου…

Χρηστικά Site:

Γνωρίζοντας την Αθήνα!

Ένα από τα πράγματα που θα δείτε να κάνουμε σ' αυτό το site είναι ότι προσπαθούμε να γνωρίσουμε την Αθήνα. Τους τόπους που κινούμαστε, που περπατάμε, που πορευόμαστε.
Έτσι, συχνά - πυκνά, θα δείτε τέτοιες παρουσιάσεις με δρόμους, πλατείες, γειτονιές, είτε του ιστορικού κέντρου, είτε της περιφέρειας.
Μας αρέσει και το κάνουμε αυτό με χαρά, όπως εδώ που βλέπετε κάτι από την πλατεία Κοραή με τον Λυκαβηττό στο βάθος, από το κέντρο της Αθήνας, το πανεπιστήμιο.
Νίκος Ελ. Θεοδωράκης

Θα χαρώ πολύ να δω εκτεταμένα τις απόψεις σας. Γράψτε μου εδώ: nikosth2004@yahoo.gr

Για την επικοινωνία μας στείλτε μου SMS στο τηλέφωνο 6932212755 που εξυπηρετείται από την VODAFON. 


Είμαστε στον 20ο χρόνο!
Ποιος είναι ο δημοσιογράφος, Νίκος Ελ. Θεοδωράκης, που έχει την ευθύνη της ενημέρωσης και διαχείρισης αυτoύ του Site σε καθημερινή βάση; Δείτε ΕΔΩ. Κι ΕΔΩ δείτε επίσης λίγα πράγματα για την ιστορία αυτού του ιστότοπου.

Περάσαμε υπέροχα στην Τέμενη Αιγίου

Τελικά τα καταφέραμε και περάσαμε όμορφα, τη μια βδομάδα, από 10-17 Σεπτέμβρη του 2022 που πήγαμε στο παραθεριστικό κέντρο του ΟΠΑΚΕ ΟΤΕ στην Τέμενη Αιγίου. Πετύχαμε αυτό που θέλαμε. Να ξεκουραστούμε, να αλλάξουμε παραστάσεις, να φορτώσουμε τις μπαταρίες μας για το χειμώνα που έρχεται και που όλα δείχνουν ότι θα έχεις ένα μεγάλο βαθμό δυσκολίας, καθώς όλα γύρω μας, ακριβαίνουν και η ανασφάλεια τα κάνει όλα χειρότερα. Ευτυχώς η ελπίδα μας για κάτι καλύτερο έχει πολύ ισχυρή βάση.

Δείτε μερικά δημοσιεύματα που κάναμε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ

Εδώ έχουμε ήπιο χειμώνα, αλλά στην Άνδρο έχουν άνοιξη!

Φίλοι χρόνια τώρα, αναγνώστες του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ και προσωπικοί φίλοι μας, μας τροφοδοτούν με φωτογραφίες από το όμορφο νησί της Άνδρου που δείχνει πώς είναι αυτή την εποχή. Αν κι εμείς εδώ βιώνουμε μια μικρή κακοκαιρία σε ήπια μορφή, που παραπέμπει σε μίνι χειμώνα, εκεί έχουν ήδη άνοιξη! Δεν είναι φοβερό;

Οι αμυγδαλιές άνθισαν και είναι πανέμορφες! Δείτε προσεκτικά την ομορφιά αυτής της φωτογραφίας. Με τέτοιες υψηλές θερμοκρασίες για την εποχή και με τόση ηλιοφάνεια είναι δυνατόν να μην μπερδευτούν τα φυτά και τα δέντρα; Εδώ, εμείς και δεν μπορούμε να κοντρολάρουμε καμιά φορά τα πράγματα…

Δείτε μερικά πανέμορφα λουλούδια, όπως είναι ανθισμένα. Είναι κι η γωνία που έχει επιλέξει να τα φωτογραφίσει η Ευαγγελία. Είναι και ο τόπος που μένει, ένας μικρός παράδεισος λίγο πιο έξω από τ’ Αποίκια, όλα παίζουν το ρόλο τους στο τελικό αποτέλεσμα. Και χαίρεσαι να το απολαμβάνεις. Ευχαριστούμε από καρδιάς!

Δέντρα που βιάζονται να μιλήσουν για την άνοιξη, ανθισμένα! Και πιο δίπλα, σπίτια όλο πέτρα, η ομορφιά της Άνδρου! Χαιρόμαστε κάθε φορά που γίνεται λόγος γι’ αυτό το νησί των Κυκλάδων. Οι τακτικοί αναγνώστες μας, ξέρουν και το γιατί. Έχουμε φίλους εδώ και έχουμε μοιραστεί τόσα πράγματα μαζί τους!

Ένας σκύλος στην πλατεία Καπνικαρέας με το αφεντικό του

Δεν το βλέπεις και κάθε μέρα, ένα τέτοιο μεγάλο σε μέγεθος σκυλί στο κέντρο της Αθήνας, στην πλατεία Καπνικαρέας. Σ’ αυτόν τον πολυσύχναστο πεζόδρομο της Ερμού, μας έκανε εντύπωση που ήταν ιδιαίτερα συνεργάσιμος και υποτακτικός στο αφεντικό του. Γαύγιζε μόνο αν κάποιος πλησίαζε ακόμη και με καλό κίνητρο και το εκλάμβανε ως απειλή.

Το παρατηρούσα για αρκετή ώρα, μέχρι να βρω την κατάλληλη ευκαιρία, για να το φωτογραφίσω. Επάνω του έγραφε SERVICE DOC. Δεν γνωρίζω, τι υπηρεσίες παρέχουν τέτοια σκυλιά, αλλά σίγουρα είναι χρήσιμα για τους ανθρώπους. Και παρά την φαινομενική αγριάδα του, είχε μια γλύκα εκπληκτική που άρεσε σε όλους όσους το έβλεπαν.

Τα κατάφερα και τα τράβηξα μερικές φωτογραφίες από διάφορες πλευρές. Δεν πήγα πάρα πολύ κοντά. Χρησιμοποίησα λίγο και το ζουμ στο φακό του κινητού μου, αλλά νομίζω δεν δημιούργησε πρόβλημα. Μια ώρα, ίσως και περισσότερο κάθισαν εκεί οι δυο τους. Και μείς τους είδαμε σαν παρέα και τους καλοδεχτήκαμε.

Ξέρετε τη σπηλιά του Κίτσου στον Θορικό Λαυρίου;

Η Σπηλιά του Κίτσου, στον Θορικό Λαυρίου. Έχετε πάει; Εμείς όχι, αλλά μας άρεσαν όσα διαβάσαμε γι’ αυτήν, τόσο που θέλαμε να το μεταφέρουμε κι εδώ. Οι φωτογραφίες είναι του Vassilios Papanikolaou και τις δημοσίευσε στην Ομάδα “i love lavrio”. Αυτή τη σπηλιά έκανε κρησφύγετο του, τις δεκαετίες του 1850 και 60 ο περίφημος λήσταρχος της εποχής, Κίτσος.

Η Γαλλοελληνική έρευνα στη Σπηλιά του Κίτσου, πραγματοποιήθηκε υπό την υποδειγματική οργάνωση της Νicole Lambert, από το 1968 ως το 1975. Οι ανασκαφές έφεραν στο φως τα πρώτα ίχνη κατοίκησης στην περιοχή του Λαυρίου και τα αρχαιότερα στην Αττική. Αυτό μαρτυρούν τα πρωτόγονα λίθινα εργαλεία, των θηρευτών και τροφοσυλλεκτών της εποχής, που βρέθηκαν εντός του σπηλαίου.

Η αρχαιολόγος, Όλγα Αποστολοπούλου – Καβογιάννη μας πληροφορεί: “35.000 χρόνια αργότερα επιστρέφουν και πάλι στην σπηλιά του Κίτσου, στην οποία κατοικούν (ολοχρονίς ή κατά μικρότερες περιόδους) συνεχώς από το 5.000 π.Χ. έως το 3.000 π.Χ. Από τα οστά 18 ατόμων που βρέθηκαν μέσα στα στρώματα της σπηλιάς συμπεραίνουμε ότι είχαν μέτριο ύψος και πολύ λίγοι έφθαναν σε γήρας.

Η περιοχή, την εποχή αυτή, καλύπτεται από δάση κυρίως πεύκων και θάμνους, όπου οι άνθρωποι θηρεύουν άγρια ζώα (ελάφια, καφέ αρκούδες, λύγκες, λύκους, αλεπούδες, αγριογούρουνα και κυρίως λαγούς και πουλιά), με τελειοποιημένα όπλα, όπως αιχμές βελών. Ακόμη συνέλεγαν κοχύλια και σαλιγκάρια στα ποτάμια και τις ακτές της θάλασσας.

Συνεργείο του Δήμου Αθηναίων πλένει το δρόμο μας…

Είχε ξανασυμβεί να το δούμε μέσα στην πανδημία του COVID-19 και το επαινέσαμε και τότε. Είναι ωραίο να βλέπεις ότι ο Δήμος Αθηναίων, ένας τεράστιος, σε έκταση και πληθυσμό, Δήμος, φροντίζει την υγιεινή και στις λαϊκές συνοικίες σαν τη δική μας, τον Κολωνό. Μπράβο τους! Ναι, είναι ωραίο να διακρίνεις τη φροντίδα, μπροστά σου.

Ο Δήμος Αθηναίων στα χρόνια που ζω, εδώ, έχω διαπιστώσει ότι πιο πολύ τον ενδιέφερε πάντα η βιτρίνα, το τουριστικό κέντρο και όχι οι συνοικίες που μένουν οι άνθρωποι. Πάντα φρόντιζαν να είναι πιο καθαρό, πιο φωτισμένο, πιο ασφαλές. Είχαμε την ευκαιρία να δούμε αυτή την αλλαγή επί διοίκησης του πρώην δημάρχου κ. Μπακογιάννη και το βλέπουμε και τώρα.

Μακάρι ο νέος δήμαρχος κ. Δούκας να κρατήσει ότι καλό βρήκε από τον προηγούμενο και να μην κάνει, αυτό που, συνήθως κάνουν οι πολιτικοί… Να σαρώνουν δηλαδή ότι βρήκαν, καλό ή κακό και να θέλουν να κάνουν τη δική τους πολιτική, αγνοώντας το πραγματικό συμφέρον των κατοίκων που ζουν, αναπνέουν και ξέρουν καλύτερα από τον καθένα τα προβλήματά της γειτονιάς τους.

Πάμε μια βόλτα στην άλλη πλευρά της γης, Παταγονία

Η Παταγονία (ισπανικά: Patagonia) προσδιορίζεται ως γεωγραφική περιοχή που καταλαμβάνει το νοτιότερο τμήμα της Νότιας Αμερικής και βρίσκεται στις νότιες περιοχές της Αργεντινής και της Χιλής. Δυτικά και νότια περιλαμβάνει την οροσειρά των Άνδεων, ενώ ανατολικά τα υψίπεδα και τις πεδιάδες των αργεντινών πεδιάδων (πάμπας).

Το όνομα Παταγονία προέρχεται, με βάση ορισμένους ερευνητές, από τη λέξη «παταγών» (patagon), την οποία αρχικά χρησιμοποίησε ο Μαγγελάνος για να περιγράψει τους ιθαγενείς που συνάντησε κατά την εκστρατεία του, και θεώρησε ότι είχαν γιγάντιες διαστάσεις. Εμείς για να σας προλάβουμε, δεν έχουμε πάει ποτέ, αλλά ακούγεται ελκυστικός ένας τέτοιος προορισμός.

Σήμερα, πιστεύεται ότι οι Παταγόνες ήταν Ινδιάνοι Τεουέλτσες, οι οποίοι είχαν μέσο ύψος 1,80 εκ. σε σύγκριση με το μέσο ύψος των 1,55 εκ. των Ισπανών εξερευνητών, εκείνη την εποχή. Μας αρέσει να γνωρίζουμε νέους τόπους, συνήθειες, πολιτισμούς, ανθρώπους. Εντάξει δεν ξέρουμε τη γλώσσα, αλλά κάτι θα κάνουμε με κάποιος μηχανικό μεταφραστή.

Ανατολικά από τις Άνδεις η Παταγονία εκτείνεται βόρεια από τους ποταμούς Νεουκέν και Κολοράδο στην Αργεντινή, ενώ δυτικά των Άνδεων εκτείνεται νότια από το γεωγραφικό πλάτος 39° Ν, χωρίς να περιλαμβάνει το Αρχιπέλαγος Τσιλοέ. Το τμήμα της Παταγονίας που ανήκει στην Αργεντινή περιλαμβάνει τις επαρχίες Νεουκέν, Ρίο Νέγρο, Τσουμπούτ, Σάντα Κρους και Γη του Πυρός, καθώς και νότιες εκτάσεις των επαρχιών του Μπουένος Άιρες, της Μεντόσα και της Λα Πάμπα.

Κάπως έτσι γράφτηκε το τέλος, για μένα, στο ΡΕΘΕΜΝΟΣ

Δεν ήταν ομολογουμένως κάτι εύκολο για μένα, επειδή αγαπώ τη δημοσιογραφία. Αλλά έπρεπε να βάλω στη σωστή σειρά τις αγάπες μου… Έγραψα λοιπόν ένα e-mail το έστειλα στη διεύθυνση της εβδομαδιαίας εφημερίδας ΡΕΘΕΜΝΟΣ, υπόψη της διεύθυνσης και των συναδέλφων. Ήταν ο πιο ανώδυνος τρόπος, να τους πω ότι ο κύκλος αυτός ολοκληρώθηκε για μένα.

Έτσι έκανα γνωστό, ότι σταματώ να αρθρογραφώ στην εφημερίδα. Κάτι που το έκανα και μου άρεσε, από το ξεκίνημα της εφημερίδας. Οι συνάδελφοι έκριναν ότι έπρεπε να ενημερωθούν και οι αναγνώστες και το έβαλαν στη θέση του άρθρου… Αυτό είναι το φύλλο. Και η σελίδα 7 στο εξής θα φιλοξενεί, ολόκληρη, επίκαιρα σχόλια. Χαρούμενος, που η απόφαση μου δεν δημιούργησε πρόβλημα στην εφημερίδα…

Σας έχω και το πρωτοσέλιδο του φύλλου που δημοσιεύτηκε. Ήταν το φύλλο 1.200. Μαζί πορευτήκαμε όλα αυτά τα χρόνια… Κι ευχαριστώ που με τον ωραίο τρόπο τους, επικοινώνησαν και με τους αναγνώστες μου. Λίγοι ή πολλοί, άξιζε να γνωρίζουν την απόφαση μου, όχι μέσα από φήμες, αλλά με τον τρόπο που επέλεξα εγώ.

Πλατάνια που θα συναντήσετε στο κέντρο της Αθήνας…

Η αλήθεια είναι πως δεν το συναντάς και κάθε μέρα, σε μια μεγαλούπολη. Πλατάνια λοιπόν στο κέντρο της Αθήνας; Ναι, και βέβαια υπάρχουν, ιδιαίτερα στο ιστορικό κέντρο και δεν ποτίζονται, όπως αυτά τα πλατάνια που έβαλε στην Πανεπιστημίου ο πρώην δήμαρχος Αθηναίων. πέρσι το καλοκαίρι με ειδικό πότισμα. Εδώ είναι στον πεζόδρομο της Πραξιτέλους.

Κι αυτός ο πλάτανος, ψηλός και ευθυτενής, λες και προσπάθησε να περάσει το ύψος των πολυκατοικιών, για να βλέπει καθαρά τον ήλιο που τόσο καλό του κάνει. Εμφανώς δεν υπάρχουν τρεχούμενα νερά στο χώρο. Τότε, πώς μεγάλωσε τόσο; Είναι ένα ερώτημα. Εκτός κι αν υπάρχουν υπόγεια νερά που το βοηθούν. Στον πεζόδρομο της Αγίου Μάρκου.

Αυτός ο πλάτανος είναι στην Αιόλου, στο σημείο που ενώνεται με την Ευρυπίδου. Φυσικά αυτή την εποχή τούτα τα δέντρα δεν έχουν φύλλα, εκτός από κάτι λίγα που έχουν μείνει πριν έρθουν τα νέα βλαστάρια και χρειαστεί να τα εγκαταλείψουν κι αυτά. Είναι όμως όμορφα και τα καλοκαίρια, εστία δροσιάς για τους περιπατητές..

Το ίδιο δέντρο με το προηγούμενο. Προτίμησα όμως αυτή την φορά να πάρω ένα πλάνο από την κορυφή του. Ομολογουμένως είναι ωραίος ο πλάτανος! Δεν είναι καρποφόρος, αλλά τον καιρό που έχει τα φύλλα του, είναι μια καταπράσινη ομορφιά. Έστω κι έτσι όμως, εμένα μου προξένησε την προσοχή για να το κάνω θέμα στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ.