Η φύση φόρεσε τα γιορτινά της και το «βουνό των Κενταύρων» μεταμορφώθηκε σε ένα αληθινό αλπικό τοπίο. Η Πορταριά, ένας από τους πιο αγαπημένους προορισμούς του Πηλίου, ξύπνησε ντυμένη στα λευκά, προσφέροντας εικόνες μοναδικής ομορφιάς που θυμίζουν καρτ-ποστάλ. Όπως αποτυπώνεται και στη χαρακτηριστική φωτογραφία της εφημερίδας ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ του Βόλου, το χιόνι έχει καλύψει τα πάντα: από τις παραδοσιακές στέγες των αρχοντικών μέχρι τα γραφικά καλντερίμια που οδηγούν προς τη γειτονική Μακρινίτσα. Το σκηνικό είναι άκρως χειμωνιάτικο, με την ηρεμία του χιονιού να δίνει έναν ξεχωριστό τόνο στην περιοχή. Η Πορταριά δεν είναι η μόνη περιοχή που «ντύθηκε» στα λευκά, καθώς το κύμα κακοκαιρίας επηρεάζει πολλές περιοχές της χώρας τις τελευταίες ώρες. Σύμφωνα με τις μετεωρολογικές προβλέψεις, το εντυπωσιακό αυτό σκηνικό θα διατηρηθεί για λίγο ακόμη.

Όταν η φύση αποφασίζει να φορέσει τα γιορτινά της, το Πήλιο μεταμορφώνεται σε ένα σκηνικό που θυμίζει παραμύθι. Αυτές τις μέρες, τα Χάνια Πηλίου έχουν παραδοθεί στη γοητεία του χιονιού, προσφέροντάς μας εικόνες σπάνιας ομορφιάς που κόβουν την ανάσα. Η φίλη μας η Βικτώρια, που κατοικεί λίγο πιο κάτω, στην πανέμορφη Ζαγορά, βρέθηκε στα Χάνια και μοιράστηκε μαζί μας αυτά τα υπέροχα στιγμιότυπα.

Μέσα από τη θαλπωρή ενός σπιτιού, αποτυπώνει την αντίθεση της παγωμένης φύσης με τη ζεστασιά του εσωτερικού χώρου. Οι αντανακλάσεις από τα φωτιστικά στο τζάμι μοιάζουν με μικρά αστέρια πάνω από τον κατάλευκο λόφο και τον πέτρινο τοίχο, που μοιάζει να «λυγίζει» κάτω από το βάρος του χιονιού.

Στον εξωτερικό χώρο, οι κούνιες και τα παγκάκια έχουν ακινητοποιηθεί στον χρόνο. Τα δέντρα, «στολισμένα» με πυκνό χιόνι, σκύβουν προστατευτικά πάνω από το τοπίο, δημιουργώντας μια ατμόσφαιρα απόλυτης ηρεμίας. Είναι από εκείνες τις στιγμές που η σιωπή του βουνού γίνεται ο πιο όμορφος ήχος. Και οι δρόμοι θέλουν προσοχή γιατί ο πάγος γλιστράει…

Υπάρχει μια παρεξήγηση για τις σκανδιναβικές πρωτεύουσες: ότι τον χειμώνα «παγώνουν». Η πραγματικότητα όμως, όπως την κατέγραψε η φίλη μας η Γιώτα πριν από δύο εβδομάδες, είναι πολύ διαφορετική. Η Κοπεγχάγη δεν παγώνει· απλώς φοράει τα καλά της, ανάβει τα φωτάκια της και μας προσκαλεί να ανακαλύψουμε την ομορφιά στην απλότητα.

Η βόλτα ξεκινά από το λιμάνι. Εκεί, η Μικρή Γοργόνα στέκεται ατάραχη πάνω στον βράχο της, με φόντο τον συννεφιασμένο ουρανό και τις καπνοδόχους του CopenHill στο βάθος. Είναι αυτή η αντίθεση της παράδοσης με το σύγχρονο, βιομηχανικό design που κάνει την Κοπεγχάγη τόσο μοναδική. Το κρύο της θάλασσας δεν διώχνει τους επισκέπτες, αντίθετα, δίνει μια αίσθηση αυθεντικότητας στο τοπίο.

Αν υπάρχει ένα σημείο που «νικάει» τη μελαγχολία του χειμώνα, αυτό είναι το Nyhavn. Τα εμβληματικά πολύχρωμα σπίτια του 17ου αιώνα μοιάζουν με πίνακα ζωγραφικής. Τα κατάρτια των πλοίων, οι αντανακλάσεις στο νερό και τα ζεστά φώτα από τα καφέ δημιουργούν μια ατμόσφαιρα που σε κάνει να θέλεις να σταματήσεις τον χρόνο και να απολαύσεις μια ζεστή σοκολάτα.

Περπατώντας προς το κέντρο, συναντάμε την επιβλητική αρχιτεκτονική του Κεντρικού Σιδηροδρομικού Σταθμού. Το κόκκινο τούβλο, σήμα κατατεθέν της πόλης, δίνει μια γήινη ζεστασιά στους δρόμους. Παρά τις χαμηλές θερμοκρασίες, τα ποδήλατα είναι παντού – οι κάτοικοι της Κοπεγχάγης δεν πτοούνται από τον καιρό, θυμίζοντάς μας ότι η ζωή συνεχίζεται με στυλ, βρέξει-χιονίσει.