Το αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ

Τίποτα δεν πάει χαμένο. Δείτε ΕΔΩ το αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ με όλα τα δημοσιεύματα από τη δημιουργία του μέχρι σήμερα…

Τελευταίες Αναρτήσεις:
Οι επισκέπτες μας
018077
Τα σχόλια σας!
Μια αναγκαία υπόμνηση!
Το να εκφράζεται κανείς εδώ στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ είναι πολύ σπουδαίο για
μας που το διαχειριζόμαστε, μας κάνει να χαιρόμαστε όταν διαβάζουμε τις απόψεις σας, τις θέσεις σας, για ζητήματα που το site "σκαλίζει".
Μπορείτε λοιπόν να μας γράφετε. Μόνο που, για να τα δείτε δημοσιευμένα εδώ, θα περιμένετε λιγάκι προκειμένου να… εγκριθούν.
Είναι λογικό να πρέπει να τα δει πρώτα ο διαχειριστής και να απομακρύνει κάποιο, αν -λέμε τώρα- μπορεί να είναι υβριστικό…

Η άνοιξη μας κλείνει το μάτι!

Η άνοιξη έρχεται σιγά - σιγά, γλυκά, σταθερά, με κάποια λουλούδια να βιάζονται να ανθίσουν και να μοσχοβολήσουν. Κι αλλάζει ο κόσμος γύρω μας. Και η καρδιά μας, όλα! Ότι πιο όμορφο μας έχει δώσει ο Θεός για να αντιμετωπίζουμε τις καθημερινές δυσκολίες…
Μάιος 2024
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031  

Ένα site που φτιάχτηκε μέσα στην πανδημία, όταν η Σούλα αποφάσισε να ασχοληθεί με κάτι που αγαπάει και λατρεύει να φτιάχνει. Τα χειροποίητα κοσμήματα! Μπορείτε να το δείτε ΕΔΩ

Η αγγειοπλαστική παράδοση του Θραψανού Ηρακλείου Κρήτης

Η πλούσια και μακραίωνη παράδοση της αγγειοπλαστικής τέχνης στο χωριό Θραψανό Ηρακλείου το έχει αναδείξει ως το μεγαλύτερο κέντρο αγγειοπλαστικής στην Κρήτη, σταθμό για την ιστορία της νεότερης ελληνικής κεραμικής τέχνης. Σήμερα, στο χωριό εξακολουθούν να λειτουργούν εργαστήρια που κατασκευάζουν ακόμα μικρά και μεγάλα αποθηκευτικά αγγεία, γνωστά ως «θραψανιώτικα πιθάρια», τα οποία διακινούνται τόσο στην Ελλάδα, όσο και το εξωτερικό. Δείτε ΕΔΩ κι ένα υπέροχο ντοκιμαντέρ για την αγγειοπλαστική στο Θραψανό από την ΕΡΤ 3 που παίχτηκε τον Φλεβάρη του 2024. Κι ΕΔΩ ένα δημοσίευμα της εφημερίδας ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ για το χωριό μου.

Η ώρα του δειλινού...

Αναμφισβήτητα είναι η πιο όμορφη ώρα! Η ώρα του δειλινού. Φτάνει να είσαι εκεί. Την κατάλληλη ώρα, στο κατάλληλο μέρος και να απολαμβάνεις, λεπτό το λεπτό όλη αυτή την εξαιρετική εικόνα που δεν διαρκεί και πολύ.
Αυτό είναι. Να ζεις το κάθε λεπτό, να ανασαίνεις τον αέρα και να ευχαριστείς Εκείνον που έδωσε αυτό το δώρο για μας. Και να το εκτιμάμε!
Μερικοί άνθρωποι δεν ξέρουν ή δεν μπορούν, δεν είναι σε θέση να απολαύσουν τίποτα. Ψάχνουν να βρουν τι κρύβεται πίσω από το καθετί και χάνουν την ουσία, τη ζωή. Μην το κάνετε αυτό στον εαυτό σας.

Μια ανάσα καλοκαιρινή στην Τζιά

Δυο μέρες μόλις, στα τελειώματα του Αυγούστου του 2022, καταφέραμε να πάμε στη Τζιά, καλεσμένοι φίλων μας προκειμένου να μας φιλοξενήσουν. Και περάσαμε τόσο όμορφα που θα το κουβεντιάζουμε για καιρό.
Τι είναι αυτό που κάνει δεκτικούς τους ανθρώπους στο καλό, σε μια όμορφη κουβέντα, σε μια παρέα που αξίζει να τη ζήσεις και να την απολαύσεις παρά τις δυσκολίες; Το γεγονός ότι είμαστε άνθρωποι με αδυναμίες, αλλά προσπαθούμε να κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε. Αυτό είναι το μυστικό!

Ραδιόφωνα

Πατήστε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ  κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ για να ακούσετε επιλεγμένα, μουσικά, διαδικτυακα ραδιόφωνα που εκπέμπουν και στα FM... Άρα, μπορείτε να τα ακούσετε και από ένα συμβατικό ραδιόφωνο ή από το κινητό σας...

Πρωτοσέλιδα εφημερίδων:

Στήλες για τα media:

Οι εφημερίδες της Κρήτης:

Αξιόλογα Site:

Στο Πήλιο, Μάιος του 2022

Ήταν ένα ταξίδι μέσα στον Μάη… Έκανε ακόμα την ψυχρούλα του, αλλά το απολαύσαμε. Είχαμε ένα απωθημένο και το ικανοποιήσαμε. Πριν μερικά χρόνια που είχαμε πάει ένα Παρασκευο Σαββατο Κύριακο δεν το χαρήκαμε, δεν το περπατήσαμε επειδή το πρώτο πρωινό που σηκωθήκαμε βρήκαμε ένα χιόνι, καμιά 20ριά πόντους στρωμένο.
Στην κεντρική σελίδα του αρχείου του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ θα δείτε  αρκετά δημοσιεύματα. Αλλά μπορείτε να τα δείτε και από ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Αγγειοπλάστες του σήμερα

Από γενιά σε γενιά περνάει αυτή η τέχνη, του αγγειοπλάστη. Κι αν την αγκάλιαζε λίγο η Πολιτεία, όλα θα ήταν καλύτερα. Στη φωτογραφία είναι ο πατέρας μου, Λευτέρης του Κουμαλή, ως αγγειοπλάστης. Τον ακολούθησε ο γιός του, ο Κωστής Θεοδωράκης και ο εγγονός του, ο Μανώλης Βολυράκης και δίπλα του ο γιος του, ο Αγησίλαος. Δείτε ΕΔΩ ένα πολύ όμορφο δημοσίευμα από το το περιοδικό "Κ" που συνοδεύει, κάθε Κυριακή, την έκδοση της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ. Για να καταλάβετε τι λέω…

Οι γονείς μου, Λευτέρης και Παπαδιώ

Ο πατέρας μου και η μάνα μου, ο Λευτέρης και η Παπαδιώ, σε μια φωτογραφία από το γάμο της Ελένης, της κόρης της Γεωργίας μας. Ήταν σε ένα κέντρο στα Πεζά, όπου έκαναν το γλέντι. Για πάντα στην καρδιά μου, ως ότι πιο ακριβό έχω. Ανυπομονώ να τους ξαναδώ στο νέο κόσμο!

Το σπίτι μας στο χωριό

Σχεδόν τα κατάφερα να φτιάξω το σπίτι στο χωριό, κληρονομιά από τους γονείς μου, αν και μου κόστισε πολύ. Έχει ακόμα κάποιες δουλειές που πρέπει να γίνουν, αλλά σιγά - σιγά.
Μακάρι να φτιάξουν τα πράγματα και να περνάμε κάνα δυο μήνες το καλοκαίρι, εκεί. Θα μας έκανε καλό, από πολλές απόψεις... Εδώ σε έναν πίνακα ζωγραφικής μιας Γερμανίδας που φιλοξενήσαμε κάποτε και μας τον έκανε δώρο. Είναι το σπίτι μας όπως ήταν τότε! Η υπογραφή λέει, 1992!
Τα αδέλφια μου. Λιγοστεύουμε!

Μια οικογενειακή φωτογραφία που έβγαλα με τα αδέλφια μου στο γάμο τη Πόπης, της κόρης του Κωστή μας. Επάνω από αριστερά η Γεωργία μας, δεν ζει πια. Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για αυτήν. Κάτω, από αριστερά, η Στασούλα μας, δείτε για αυτήν ΕΔΩ, δίπλα της η Μαλάμω, δείτε γι’ αυτήν ΕΔΩ και δίπλα της ο Κωστής μας, που και εκείνος δεν ζει πια, δείτε ΕΔΩ.

ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ Σιδηρόδρομος τ. 172

Αυτή είναι η εφημερίδα των συνταξιούχων των ΗΣΑΠ τ. 172, "ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ Σιδηρόδρομος" που κυκλοφορεί τώρα. Για να τη δείτε πατήστε ΕΔΩ. Κι ΕΔΩ το τ.171, ΕΔΩ το τ. 170, ΕΔΩ το τ. 169, ΕΔΩ το τ.168, ΕΔΩ το τ.167 ΕΔΩ το τ.166, ΕΔΩ το τ. 165, ΕΔΩ το τ.164, εδώ ΕΔΩ το τ. 163, ΕΔΩ το τ.162. Τριάντα χρόνια αδιάλειπτης έκδοσης από τη γέννηση της, είναι μια μεγάλη επιτυχία. Παλιότερα τεύχη μπορείτε να τα δείτε σε PDF αρχείο, πηγαίνοντας στο Αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Δείτε κι ΕΔΩ το site του Σωματείου που επιμελούμαστε...

“Τύπος των συνταξιούχων σιδηροδρομικών” τ. 440

Έτοιμο και το 440 φύλλο... Δείτε το ΕΔΩ, Κι ΕΔΩ το τ.439, ΕΔΩ το τ, 438, ΕΔΩ το τ. 437, ΕΔΩ το τ. 436, ΕΔΩ το τ. 435, ΕΔΩ το τ. 434,  ΕΔΩ το τ. 433, ΕΔΩ το τ. 432, ΕΔΩ το τ. 431,  ΕΔΩ το τ. 430, ΕΔΩ το τ. 429, ΕΔΩ το τ. 428, ΕΔΩ το τ. 427, ΕΔΩ το τ. 426, ΕΔΩ το τ. 425, ΕΔΩ το τ. 424, ΕΔΩ το τ. 423, ΕΔΩ το τ. 422, ΕΔΩ το τ. 421, ΕΔΩ το τ. 420, ΕΔΩ το τ. 419, ΕΔΩ το τ. 418, ΕΔΩ το τ. 417, ΕΔΩ το τ. 416, ΕΔΩ το τ. 415, ΕΔΩ το τ. 414, ΕΔΩ το τ. 413, ΕΔΩ το τ. 412, ΕΔΩ το τ. 411, ΕΔΩ το τ. 410, ΕΔΩ το τ. 409, ΕΔΩ το τ. 408, ΕΔΩ το τ. 407, ΕΔΩ το τ. 406, ΕΔΩ το τ. 405 ΕΔΩ το τ. 404 ΕΔΩ το τ. 403 ΕΔΩ το τ. 402, ΕΔΩ το τ. 401, ΕΔΩ το τ.400, ΕΔΩ το τ.399, ΕΔΩ το τ.398, ΕΔΩ το τ.397, ΕΔΩ το τ.396, ΕΔΩ το τ.395 ΕΔΩ το τ.394  ΕΔΩ το τ.393 ΕΔΩ το τ. 392, ΕΔΩ το τ. 391, ΕΔΩ το τ. 390, ΕΔΩ το τ. 389, ΕΔΩ το τ. 388, ΕΔΩ το τ. 387, ΕΔΩ τ. 386 και το 385 ΕΔΩ. Σε συνάρτηση μάλιστα με το Blog, δείτε το ΕΔΩ, είναι αυτό που λειτουργεί τώρα, με πιο συχνή ενημέρωση...

Ο τόπος που αγαπώ

Αγαπώ την Κρήτη και το χωριό μου, το Θραψανό… Γράφω γι' αυτά με μια νοσταλγία. Είχα κάποτε σχέδια. Δεν είμαι βέβαιος πια, αν μπορώ να τα πραγματοποιήσω. Όταν όμως αλλάξουν τα πράγματα θα ήθελα να περνάω εδώ μερικούς μήνες, κυρίως καλοκαιρινούς. Είναι ο τόπος μου. Οι ρίζες μου. Οι αναμνήσεις μου…

Χρηστικά Site:

Γνωρίζοντας την Αθήνα!

Ένα από τα πράγματα που θα δείτε να κάνουμε σ' αυτό το site είναι ότι προσπαθούμε να γνωρίσουμε την Αθήνα. Τους τόπους που κινούμαστε, που περπατάμε, που πορευόμαστε.
Έτσι, συχνά - πυκνά, θα δείτε τέτοιες παρουσιάσεις με δρόμους, πλατείες, γειτονιές, είτε του ιστορικού κέντρου, είτε της περιφέρειας.
Μας αρέσει και το κάνουμε αυτό με χαρά, όπως εδώ που βλέπετε κάτι από την πλατεία Κοραή με τον Λυκαβηττό στο βάθος, από το κέντρο της Αθήνας, το πανεπιστήμιο.
Νίκος Ελ. Θεοδωράκης

Θα χαρώ πολύ να δω εκτεταμένα τις απόψεις σας. Γράψτε μου εδώ: nikosth2004@yahoo.gr

Για την επικοινωνία μας στείλτε μου SMS στο τηλέφωνο 6932212755 που εξυπηρετείται από την VODAFON. 


Είμαστε στον 20ο χρόνο!
Ποιος είναι ο δημοσιογράφος, Νίκος Ελ. Θεοδωράκης, που έχει την ευθύνη της ενημέρωσης και διαχείρισης αυτoύ του Site σε καθημερινή βάση; Δείτε ΕΔΩ. Κι ΕΔΩ δείτε επίσης λίγα πράγματα για την ιστορία αυτού του ιστότοπου.

Περάσαμε υπέροχα στην Τέμενη Αιγίου

Τελικά τα καταφέραμε και περάσαμε όμορφα, τη μια βδομάδα, από 10-17 Σεπτέμβρη του 2022 που πήγαμε στο παραθεριστικό κέντρο του ΟΠΑΚΕ ΟΤΕ στην Τέμενη Αιγίου. Πετύχαμε αυτό που θέλαμε. Να ξεκουραστούμε, να αλλάξουμε παραστάσεις, να φορτώσουμε τις μπαταρίες μας για το χειμώνα που έρχεται και που όλα δείχνουν ότι θα έχεις ένα μεγάλο βαθμό δυσκολίας, καθώς όλα γύρω μας, ακριβαίνουν και η ανασφάλεια τα κάνει όλα χειρότερα. Ευτυχώς η ελπίδα μας για κάτι καλύτερο έχει πολύ ισχυρή βάση.

Δείτε μερικά δημοσιεύματα που κάναμε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ

Ευγνώμονες, περάσαμε τόσο όμορφα στην εκδρομή μας

Το έχουμε ξαναπεί. Όταν οι μέρες περνάνε γρήγορα, είναι γιατί περνάνε καλά. Τα ξημερώματα της Τρίτης 7/5/2024 πήραμε το δρόμο της επιστροφής για την Ελλάδα. Είναι μεγάλο το ταξίδι. Κουραστήκαμε. Αλλά, σε λίγες μέρες, θα είμαστε μια χαρά, έτοιμοι να επιστρέψουμε στην καθημερινή όμορφη «ρουτίνα μας». Αφήσαμε πίσω μας το ξενοδοχείο RIVA δίπλα στην πλατεία Ταξίμ, της Κωνσταντινούπολης. Τέσσερις νύχτες περάσαμε στο 601 δωμάτιο του. Μέρες που νιώσαμε τη ζεστασιά και τη θαλπωρή του. Θα έχουμε να το λέμε για καιρό στην Αθήνα. Ήταν μια όμορφη εκδρομή με καλούς φίλους!

Είδαμε ότι σας άρεσαν οι φωτογραφίες αυτές που βγάλαμε σε μαγαζί με τουριστικά είδη στην Κωνσταντινούπολη. Και χαιρόμαστε να έχουμε αναγνώστες με χιούμορ. Ιδού λοιπόν και οι φίλοι μας Θανάσης και Σούλα. Δυο Σούλες στην ίδια φωτογραφία και δεν είναι πολλές. Γνωρίσαμε δυο καινούριους φίλους, από το Πικέρμι!

Κρουαζιέρα στο Βόσπορο! Με… δικό μας καραβάκι

Δε χόρταινα να παίρνω φωτογραφίες, εκατοντάδες φωτογραφίας για να επικoινωνήσω τις τρεις ή τέσσερις, που εσείς βλέπετε. Η Κατερίνα ( Τίνα), η ξεναγός μας, μας μιλούσε από τα μεγάφωνα του σκάφους που βλέπετε. Φύσαγε έξω και έκανε ψυχρούλα και κάποιοι προτιμήσαμε να καθίσουμε κάτω, στον κλειστό με τζαμαρία χώρο.

Οι πληροφορίες της ξεναγού από τα μεγάφωνα του σκάφους, ήταν καταιγιστικές. Πού να τα θυμάσαι όλα; Είχαμε χαζέψει να ακούμε. Τόσο ωραία τα έλεγε, με την πολίτικη διάλεκτο της. Και για μιάμιση ώρα δεν έβαλε γλώσσα μέσα της. Αδύνατον να σας μεταφέρω όλο αυτό το υλικό. Και δεν έχει και νόημα. Αυτό, αξίζει να το ζήσεις.

Είναι εντυπωσιακό, πραγματικά. Και αξίζει να το κάνεις, αν βρεθείς στην Κωνσταντινούπολη. Ευρώπη και Ασία. Δυο τόσο διαφορετικοί ήπειροι και πολιτισμοί. Ιστορίες, σαν παραμύθια… Μύθοι και αλήθειες, όλα μαζί συνθέτουν κάτι πολύ εντυπωσιακό. Αρέσει να ακούς και αφήνεις τη φαντασία σου, να καλπάσει!

Στην Αγια Σοφιά και το Μπλε Τζαμί, μια εμπειρία…

Πρώτη φορά είδα τόσες ουρές και τόσο κόσμο για να επισκεφτεί την Αγία Σοφιά και το Μπλε Τζαμί. Εμείς επιλέξαμε να φωτογραφηθούμε έξω από την Αγιά Σοφία. Ότι πιο εμπορικό μπορείς να φανταστείς. Για 20 λεπτά ξενάγηση μέσα στο… γυναικωνίτη, το εισιτήριο ήταν 25 ευρώ. Δεν μπήκαμε. Δεν άξιζε τον κόπο.

Μπήκαμε όμως στο Μπλε Τζαμί. Είχαν πλάκα οι γυναίκες του γκρουπ με τις μαντίλες του. Αναγκαίος σεβασμός προς τα πιστεύω των ανθρώπων. Αν και μέσα υπήρχε το αδιαχώρητο. Τόσο που να χάνει η μάνα το παιδί και το παιδί τη μάνα. Εμείς τα καταφέραμε και μείναμε ενωμένοι. Δεν ήταν εύκολο, αλλά τα καταφέραμε.

Όλη αυτή ιστορία, χρειάζονταν πολύ υπομονή. Σε τέτοια μέρη θα συναντήσεις παντού ουρές, ατέλειωτες ουρές. Μου έκαναν εντύπωση και φωτογράφησα μερικές. Εδώ, αναγκαστικά και λόγω χώρου, σας δίνω μόνο μια. Δεν είμαι σίγουρος αν είναι από την ουρά της Αγιας Σοφιάς ή του Μπλε Τζαμιού. Και τα  δυο «σόου» είναι…

Απογευματινή βόλτα στην πλ. Ταξίμ και το δρόμο του Πέραν

Η κ. Κατερίνα, η ξεναγός μας, είναι μια εξαιρετική κυρία. Είναι μια από τους 1500 Έλληνες που κατοικούν στην Κωνσταντινούπουλη των 23.000.000 κατοίκων. Μια κοινότητα που κάποτε, όχι και τόσο παλιά, άκμαζε και οικονομικά έχοντας τα περισσότερα μαγαζιά που μπορούσες να φανταστείς στην Πόλη. Έτσι, χθες το απόγευμα, βγήκαμε μαζί μια βόλτα στην πλατεία Ταξίμ και το δρόμο του Πέραν.

Η πλατεία Ταξίμ είναι ένα κέντρο πολυσύχναστο από τους ανθρώπους. Όπως είδατε και στην πάνω φωτογραφία από το δρόμο του Πέραν, αυτή θυμίζει έντονα την Ερμού, σε ώρες αιχμής. Μόνο μουσικούς του δρόμου δεν έχει και το μικρό τραμ που κυκλοφορεί ανάμεσα στους ανθρώπους, ανενόχλητο, με πολύ χαμηλές ταχύτητες. Στα χρόνια που είχα να έρθω, έχτισαν εδώ άλλο ένα τζαμί να έχουν να πορεύονται.

Στο δρόμο του Πέραν βρήκαμε κι αυτό το εκπληκτικό μεζεδοπωλείο και απολαύσαμε υπέροχους μεζέδες σε αρνίσιο κρέας, αλλά και άλλες λιχουδιές με την παρέα μας. Παραφάγαμε κιόλας για βράδυ. Ήταν ιδέα του αρχηγού και οδηγού μας Γιάννη και της ξεναγού μας, που σήμερα έχει κανονίσει πρόγραμμα και θα είμαστε μαζί της. Πρόκειται για έναν φανταστικό άνθρωπο που του αρέσει να προσφέρεται…

Πρώτη ανάρτηση από το ταξίδι για την Κωνσταντινούπολη

Ταξιδεύαμε όλη τη νύχτα με το πούλμαν που βλέπετε. Δεν το έχουμε ξανακάνει και δεν ήταν και το πιο εύκολo πράγμα στον κόσμο. Κοντά 17 ώρες με πολλές στάσεις τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Τουρκία. Αλλά ήταν καλός ο οδηγός μας και παρέα, αποτέλεσμα όλα κύλισαν όμορφα. Θα ξεβολευτούμε λίγο τις λίγες επόμενες μέρες. Λόγω του ότι δεν θα έχουμε κάθε στιγμή Ίντερνετ.

Αλλά να είστε βέβαιοι ότι τις αναρτήσεις μας θα συνεχίσουμε να τις κάνουμε καθημερινά από το ξενοδοχείο που μένουμε το RIVA, κοντά την πλατεία Ταξίμ. Φαντάζομαι εκεί θα λειτουργεί WiFi και ναι λειτουργεί!. Δεν θα έχουμε όμως στο δρόμο, καθώς θα κινούμαστε στα διαφορά μέρη της Κωνσταντινούπολης.

Βλέπεις η Τουρκία δεν είναι χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και έχει ειδικές πανάκριβες τιμές σε ότι αφορά την περιαγωγή ή την χρήση τοπικών δικτύων. Ωστόσο αυτός ο μικρός περιορισμός δεν πρόκειται να μας στερήσει τη χαρά μας. Κάθε μέρα θα είναι και καλύτερη για μας. Θα το δείτε στην πράξη ξεκινώντας από σήμερα κιόλας!

Μια μέρα ακόμα στο RIVA, μια μέρα ακόμα στην Πόλη…

Το Riva Hotel Taksim Κωνσταντινούπολη απέχει μόλις 5 λεπτά με το αυτοκίνητο από Γέφυρα Γαλατά, ενώ επίσης διαθέτει θυρίδα ασφαλείας και εστιατόριο. Η στάση του λεωφορείου Hava Airport βρίσκεται στα 250 μέτρα μακριά από το ξενοδοχείο και 5 λεπτά θα περπατήσετε μέχρι το σταθμό μετρό Taksim-Έξοδος Gezi Parkı.
Το κατάλυμα βρίσκεται στη ιστορική συνοικία Ταξίμ. Είναι επίσης 20 λεπτά με τα πόδια μακριά από Ντολμά Μπαχτσέ. Ο σταθμός του τελεφερίκ Taskisla βρίσκεται σε απόσταση 10 λεπτών με τα πόδια.
Το ξενοδοχείο προσφέρει 55 δωμάτια εξοπλισμένα με μικρό ψυγείο-μπαρ και ανιχνευτές καπνού.
Το πρωινό με μπουφέ είναι καλό. Το δείπνο προσφέρεται στο εστιατόριο αλακάρτ Riva Restoran κάθε βράδυ.

Ταξιδεύουμε για Κωνσταντινούλη με φίλους καλούς

Και να που έφτασε η ώρα που περιμέναμε πώς και πώς! Από χθες το απόγευμα ξεκινήσαμε το ταξίδι μας για την Κωσταντινούπολη. Το θέλαμε πολύ αυτό το ταξίδι, το χρειαζόμαστε. Είναι ένα όνειρο που βάλαμε μέσα στο πλαίσιο της επετείου των εννιά χρόνων του γάμου μας με τη Σούλα. Θέλουμε να το απολαύσουμε. Και θα κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε σ’ αυτή την κατεύθυνση.
Και μην ανησυχείτε. Εσείς γνωρίζετε πως έχουμε κάθε καλή πρόθεση να το μοιραστούμε μαζί σας με καθημερινές αναρτήσεις εδώ, στην ιστοσελίδα μας. Καλό μας ταξίδι, λοιπόν…