Το καλοκαίρι μπαίνει για τα καλά και το κυκλαδίτικο τοπίο αλλάζει πρόσωπο με ρυθμούς που σχεδόν δεν προλαβαίνει το ανθρώπινο μάτι. Οι πρόσφατες εικόνες από τη Τζιά μάς υπενθυμίζουν πόσο εφήμερη και ταυτόχρονα μαγική είναι η φύση αυτή την εποχή. Εκεί που χθες ο τόπος έσφυζε από χρώματα και μεθυστικά αρώματα, σήμερα η ζέστη έχει αρχίσει να αφήνει το αποτύπωμά της. Τα ανοιξιάτικα αγριολούλουδα, που μέχρι πρότινος στόλιζαν τις πλαγιές του νησιού, παραδίδονται στο ελληνικό καλοκαίρι και μεταμορφώνονται σιγά-σιγά σε φρύγανα.
«Χθες ήταν πανέμορφα με τα χρώματα και τα αρώματά τους, σήμερα, μόλις που διακρίνει κανείς κάτι από τις περασμένες δόξες τους…»
Μια σιωπηλή μεταμόρφωση
Κοιτάζοντας τα, βλέπουμε αυτή την απαλή μετάβαση. Το χρυσό των ξερών χόρτων αγκαλιάζει τις τελευταίες μοβ πινελιές, με φόντο το απέραντο γαλάζιο της θάλασσας. Είναι η στιγμή που το ανοιξιάτικο σκηνικό δίνει τη θέση του στο άνυδρο, αλλά τόσο γοητευτικό, καλοκαιρινό τοπίο των Κυκλάδων. Λίγο πιο δίπλα, η κάμερα εστιάζει στην επίμονη ομορφιά της άγριας στατικής (limonium). Όπως, μερικά λουλούδια αντιστέκονται ακόμα, κρατώντας ζωντανό το μοβ τους χρώμα ανάμεσα στα ξερά κλαδιά και το διψασμένο χώμα, σαν μια τελευταία υπόκλιση πριν το απόλυτο θέρος.
Η γενικότερη εικόνα του νησιού αποτυπώνεται ανάγλυφα στη δεύτερη φωτοφγραφία. Ένα χαλί από μικρά, λευκά “βαμβακάκια” και ξερά φρύγανα απλώνεται πάνω στις πέτρες, μαρτυρώντας ότι ο κύκλος της άνοιξης έκλεισε οριστικά.
Το καλοκαίρι είναι εδώ
Τις επόμενες μέρες, καθώς οι θερμοκρασίες ανεβαίνουν κι άλλο, η ανοιξιάτικη ομορφιά θα περάσει οριστικά στο παρελθόν. Όμως, αυτή είναι η αυθεντική γοητεία των Κυκλάδων: μια ομορφιά σκληρή, λουσμένη στο φως, που δεν χρειάζεται πολλά φτιασίδια για να σε μαγέψει. Τα αγριολούλουδα μπορεί να ξεράθηκαν, αλλά η μυρωδιά του θυμαριού και η αλμύρα του Αιγαίου είναι πλέον εδώ για να μας συντροφεύσουν μέχρι το φθινόπωρο.