Αρχείο ημέρας 15 Οκτωβρίου 2026

Το αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ

Τίποτα δεν πάει χαμένο. Δείτε ΕΔΩ το αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ με όλα τα δημοσιεύματα από τη δημιουργία του μέχρι σήμερα…

Τελευταίες Αναρτήσεις:
Οι επισκέπτες μας

0 7 1 5 8 1

Μπορείτε να σχολιάσετε τα θέματα μας...
Το να εκφράζεται κανείς εδώ στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ είναι πολύ σπουδαίο για
μας που το διαχειριζόμαστε, μας κάνει να χαιρόμαστε όταν διαβάζουμε τις απόψεις σας, τις θέσεις σας, για ζητήματα που το site "σκαλίζει".
Μπορείτε λοιπόν να μας γράφετε. Μόνο που, για να τα δείτε δημοσιευμένα εδώ, θα περιμένετε λιγάκι προκειμένου να… εγκριθούν.

Ακραία καιρικά φαινόμενα χειμώνα - καλοκαίρι...

Η ζωή μας ανάμεσα στις εποχές. Η φύση γύρω μας αλλάζει, αναγεννιέται από το χειμώνα. Κι εμείς το ίδιο! Το χρειαζόμαστε αυτό. Κάποτε, τα πράγματα ήταν πιο ευδιάκριτα ανάμεσα στις εποχές. Τώρα όχι πια...
Το καλοκαίρι του 2025 που ζούμε ήδη είναι ίσως το πιο θερμό των τελευταίων δεκαετιών. Μοιάζει με αυτό του 2024... Γεμάτο καύσωνες. Αυτό κάνει πολύ δύσκολη τη ζωή μας... Οι μετεωρολόγοι μας προετοίμασαν από νωρίς και το ζούμε στο έπακρο. Και ο χειμώνας ήταν γεμάτος ακραία καιρικά φαινόμενα. Κρύο, άνυδρος καιρός, επικίνδυνος... Εμείς, που έχουμε επιλέξει να γνωρίζουμε, τι μας επιφυλάσσει το μέλλον, είμαστε σε πολύ πιο πλεονεκτική θέση από την υπόλοιπη ανθρωπότητα. Υπομονή λοιπόν και δύναμη. Όλα εξελίσσονται όπως έχει προβλεφθεί!
Οκτώβριος 2026
Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031

Ένα site που φτιάχτηκε μέσα στην πανδημία, όταν η Σούλα αποφάσισε να ασχοληθεί με κάτι που αγαπάει και λατρεύει να φτιάχνει. Τα χειροποίητα κοσμήματα! Μπορείτε να το δείτε ΕΔΩ…

Η αγγειοπλαστική παράδοση του Θραψανού Ηρακλείου Κρήτης

Η πλούσια και μακραίωνη παράδοση της αγγειοπλαστικής τέχνης στο χωριό Θραψανό Ηρακλείου το έχει αναδείξει ως το μεγαλύτερο κέντρο αγγειοπλαστικής στην Κρήτη, σταθμό για την ιστορία της νεότερης ελληνικής κεραμικής τέχνης. Σήμερα, στο χωριό εξακολουθούν να λειτουργούν εργαστήρια που κατασκευάζουν ακόμα μικρά και μεγάλα αποθηκευτικά αγγεία, γνωστά ως «θραψανιώτικα πιθάρια», τα οποία διακινούνται τόσο στην Ελλάδα, όσο και το εξωτερικό. Δείτε ΕΔΩ κι ένα υπέροχο ντοκιμαντέρ για την αγγειοπλαστική στο Θραψανό από την ΕΡΤ 3 που παίχτηκε τον Φλεβάρη του 2024. Κι ΕΔΩ ένα δημοσίευμα της εφημερίδας ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ για το χωριό μου. Δείτε ΕΔΩ ένα δημοσίευμα από τη ΦΩΝΗ του Μαλεβιζίου που δημοσιεύτηκε το 2026.

Ένας Θραψανιώτης Αγγειοπλάστης μιλά στην T.V.

Η ώρα του δειλινού...

Αναμφισβήτητα είναι η πιο όμορφη ώρα! Η ώρα του δειλινού. Φτάνει να είσαι εκεί. Την κατάλληλη ώρα, στο κατάλληλο μέρος και να απολαμβάνεις, λεπτό το λεπτό όλη αυτή την εξαιρετική εικόνα που δεν διαρκεί και πολύ.
Αυτό είναι. Να ζεις το κάθε λεπτό, να ανασαίνεις τον αέρα και να ευχαριστείς Εκείνον που έδωσε αυτό το δώρο για μας. Και να το εκτιμάμε!
Μερικοί άνθρωποι δεν ξέρουν ή δεν μπορούν, δεν είναι σε θέση να απολαύσουν τίποτα. Ψάχνουν να βρουν τι κρύβεται πίσω από το καθετί και χάνουν την ουσία, τη ζωή. Μην το κάνετε αυτό στον εαυτό σας.

Μια ανάσα καλοκαιρινή στην Τζιά

Δυο μέρες μόλις, στα τελειώματα του Αυγούστου του 2022, καταφέραμε να πάμε στη Τζιά, καλεσμένοι φίλων μας προκειμένου να μας φιλοξενήσουν. Και περάσαμε τόσο όμορφα που θα το κουβεντιάζουμε για καιρό.
Τι είναι αυτό που κάνει δεκτικούς τους ανθρώπους στο καλό, σε μια όμορφη κουβέντα, σε μια παρέα που αξίζει να τη ζήσεις και να την απολαύσεις παρά τις δυσκολίες; Το γεγονός ότι είμαστε άνθρωποι με αδυναμίες, αλλά προσπαθούμε να κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε. Αυτό είναι το μυστικό!

Ραδιόφωνα

Πατήστε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ  κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ για να ακούσετε επιλεγμένα, μουσικά, διαδικτυακα ραδιόφωνα που εκπέμπουν και στα FM... Άρα, μπορείτε να τα ακούσετε και από ένα συμβατικό ραδιόφωνο ή από το κινητό σας...

Πρωτοσέλιδα εφημερίδων:

Στήλες για τα media:

Οι εφημερίδες της Κρήτης:

Αξιόλογα Site:

Στο Πήλιο, Μάιος του 2022

Ήταν ένα ταξίδι μέσα στον Μάη… Έκανε ακόμα την ψυχρούλα του, αλλά το απολαύσαμε. Είχαμε ένα απωθημένο και το ικανοποιήσαμε. Πριν μερικά χρόνια που είχαμε πάει ένα Παρασκευο Σαββατο Κύριακο δεν το χαρήκαμε, δεν το περπατήσαμε επειδή το πρώτο πρωινό που σηκωθήκαμε βρήκαμε ένα χιόνι, καμιά 20ριά πόντους στρωμένο.
Στην κεντρική σελίδα του αρχείου του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ θα δείτε  αρκετά δημοσιεύματα. Αλλά μπορείτε να τα δείτε και από ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Αγγειοπλάστες του σήμερα

Από γενιά σε γενιά περνάει αυτή η τέχνη, του αγγειοπλάστη. Κι αν την αγκάλιαζε λίγο η Πολιτεία, όλα θα ήταν καλύτερα. Στη φωτογραφία είναι ο πατέρας μου, Λευτέρης του Κουμαλή, ως αγγειοπλάστης. Τον ακολούθησε ο γιός του, ο Κωστής Θεοδωράκης και ο εγγονός του, ο Μανώλης Βολυράκης και δίπλα του ο γιος του, ο Αγησίλαος. Δείτε ΕΔΩ ένα πολύ όμορφο δημοσίευμα από το το περιοδικό "Κ" που συνοδεύει, κάθε Κυριακή, την έκδοση της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ. Για να καταλάβετε τι λέω…

Οι γονείς μου, Λευτέρης και Παπαδιώ

Ο πατέρας μου και η μάνα μου, ο Λευτέρης και η Παπαδιώ, σε μια φωτογραφία από το γάμο της Ελένης, της κόρης της Γεωργίας μας. Ήταν σε ένα κέντρο στα Πεζά, όπου έκαναν το γλέντι. Για πάντα στην καρδιά μου, ως ότι πιο ακριβό έχω. Ανυπομονώ να τους ξαναδώ στο νέο κόσμο!

Το σπίτι μας στο χωριό

Σχεδόν τα κατάφερα να φτιάξω το σπίτι στο χωριό, κληρονομιά από τους γονείς μου, αν και μου κόστισε πολύ. Έχει ακόμα κάποιες δουλειές που πρέπει να γίνουν, αλλά σιγά - σιγά.
Μακάρι να φτιάξουν τα πράγματα και να περνάμε κάνα δυο μήνες το καλοκαίρι, εκεί. Θα μας έκανε καλό, από πολλές απόψεις... Εδώ σε έναν πίνακα ζωγραφικής μιας Γερμανίδας που φιλοξενήσαμε κάποτε και μας τον έκανε δώρο. Είναι το σπίτι μας όπως ήταν τότε! Η υπογραφή λέει, 1992!
Τα αδέλφια μου. Λιγοστεύουμε!

Μια οικογενειακή φωτογραφία που έβγαλα με τα αδέλφια μου στο γάμο τη Πόπης, της κόρης του Κωστή μας. Επάνω από αριστερά η Γεωργία μας, δεν ζει πια. Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για αυτήν. Κάτω, από αριστερά, η Στασούλα μας, δείτε για αυτήν ΕΔΩ, δίπλα της η Μαλάμω, δείτε γι’ αυτήν ΕΔΩ και δίπλα της ο Κωστής μας, που και εκείνος δεν ζει πια, δείτε ΕΔΩ.

ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ Σιδηρόδρομος τ. 183

Αυτή είναι η εφημερίδα των συνταξιούχων των ΗΣΑΠ "ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ Σιδηρόδρομος" τ. 184 που κυκλοφορεί τώρα. Για να τη δείτε πατήστε ΕΔΩ Κι ΕΔΩ το τ.183, ΕΔΩ το τ. 182, ΕΔΩ το τ.181 ΕΔΩ το τ. 180, ΕΔΩ το τ. 179, ΕΔΩ το τ.178, ΕΔΩ το τ. 177, ΕΔΩτο τ. 176, ΕΔΩ τ. 175, ΕΔΩ το τ. 174, ΕΔΩ το τ. 173, ΕΔΩ το τ. 172, ΕΔΩ το τ. 171, ΕΔΩ το τ. 170, ΕΔΩ το τ. 169, ΕΔΩ το τ.168, ΕΔΩ το τ.167 ΕΔΩ το τ.166, ΕΔΩ το τ. 165, ΕΔΩ το τ.164, ΕΔΩ το τ. 163, ΕΔΩ το τ.162. Τριάντα χρόνια αδιάλειπτης έκδοσης από τη γέννηση της, είναι μια μεγάλη επιτυχία. Παλιότερα τεύχη μπορείτε να τα δείτε σε PDF αρχείο, πηγαίνοντας στο Αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Δείτε κι ΕΔΩτο site του Σωματείου που επιμελούμαστε δημοσιογραφικά...

“Τύπος των συνταξιούχων σιδηροδρομικών” τ. 449

Έτοιμο και το 449 φύλλο... Δείτε το ΕΔΩ, Κι ΕΔΩ το τ.448, ΕΔΩ το τ.447, ΕΔΩ το τ.466, ΕΔΩ το τ.445, ΕΔΩ το τ.444, ΕΔΩ, το τ. 443, ΕΔΩ το τ. 442, ΕΔΩ το τ. 441, ΕΔΩ το τ. 440, ΕΔΩ το τ. 439, ΕΔΩ το τ. 438, ΕΔΩτο τ. 437, ΕΔΩ το τ. 436, ΕΔΩ το τ. 435, ΕΔΩ το τ. 434,  ΕΔΩ το τ. 433, ΕΔΩ το τ. 432, ΕΔΩ το τ. 431,  ΕΔΩ το τ. 430, ΕΔΩ το τ. 429, ΕΔΩ το τ. 428, ΕΔΩ το τ. 427, ΕΔΩ το τ. 426, ΕΔΩ το τ. 425, ΕΔΩ το τ. 424, ΕΔΩ το τ. 423, ΕΔΩ το τ. 422, ΕΔΩ το τ. 421, ΕΔΩ το τ. 420, ΕΔΩ το τ. 419, ΕΔΩ το τ. 418, ΕΔΩ το τ. 417, ΕΔΩ το τ. 416, ΕΔΩ το τ. 415, ΕΔΩ το τ. 414, ΕΔΩ το τ. 413, ΕΔΩ το τ. 412, ΕΔΩ το τ. 411, ΕΔΩ το τ. 410, ΕΔΩ το τ. 409, ΕΔΩ το τ. 408, ΕΔΩ το τ. 407, ΕΔΩ το τ. 406, ΕΔΩ το τ. 405 ΕΔΩ το τ. 404 ΕΔΩ το τ. 403 ΕΔΩ το τ. 402, ΕΔΩ το τ. 401, ΕΔΩ το τ.400, ΕΔΩ το τ.399, ΕΔΩ το τ.398, ΕΔΩ το τ.397, ΕΔΩ το τ.396, ΕΔΩ το τ.395 ΕΔΩ το τ.394  ΕΔΩ το τ.393 ΕΔΩ το τ. 392, ΕΔΩ το τ. 391, ΕΔΩ το τ. 390, ΕΔΩ το τ. 389, ΕΔΩ το τ. 388, ΕΔΩ το τ. 387, ΕΔΩ τ. 386 και το 385 ΕΔΩ. Σε συνάρτηση μάλιστα με το Blog, δείτε το ΕΔΩ, είναι αυτό που λειτουργεί τώρα, με πιο συχνή ενημέρωση...

Ο τόπος που αγαπώ

Αγαπώ την Κρήτη και το χωριό μου, το Θραψανό… Γράφω γι' αυτά με μια νοσταλγία. Είχα κάποτε σχέδια. Δεν είμαι βέβαιος πια, αν μπορώ να τα πραγματοποιήσω. Όταν όμως αλλάξουν τα πράγματα θα ήθελα να περνάω εδώ μερικούς μήνες, κυρίως καλοκαιρινούς. Είναι ο τόπος μου. Οι ρίζες μου. Οι αναμνήσεις μου…

Χρηστικά Site:

Γνωρίζοντας την Αθήνα!

Ένα από τα πράγματα που θα δείτε να κάνουμε σ' αυτό το site είναι ότι προσπαθούμε να γνωρίσουμε την Αθήνα. Τους τόπους που κινούμαστε, που περπατάμε, που πορευόμαστε.
Έτσι, συχνά - πυκνά, θα δείτε τέτοιες παρουσιάσεις με δρόμους, πλατείες, γειτονιές, είτε του ιστορικού κέντρου, είτε της περιφέρειας.
Μας αρέσει και το κάνουμε αυτό με χαρά, όπως εδώ που βλέπετε κάτι από την πλατεία Κοραή με τον Λυκαβηττό στο βάθος, από το κέντρο της Αθήνας, το πανεπιστήμιο.
Νίκος Ελ. Θεοδωράκης

Θα χαρώ πολύ να δω εκτεταμένα τις απόψεις σας. Γράψτε μου εδώ: [email protected]

Για την επικοινωνία μας στείλτε μου SMS στο τηλέφωνο 6932212755 που εξυπηρετείται από την VODAFON. 

Είμαστε στον 23ο χρόνο! Και είστε στον ανανεωμένο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ

Ποιος είναι ο δημοσιογράφος, Νίκος Ελ. Θεοδωράκης, που έχει την ευθύνη της ενημέρωσης και διαχείρισης αυτoύ του Site σε καθημερινή βάση; Δείτε ΕΔΩ. Κι ΕΔΩ δείτε επίσης λίγα πράγματα για την ιστορία αυτού του ιστότοπου.

Περάσαμε υπέροχα στην Τέμενη Αιγίου

Τελικά τα καταφέραμε και περάσαμε όμορφα, τη μια βδομάδα, από 10-17 Σεπτέμβρη του 2022 που πήγαμε στο παραθεριστικό κέντρο του ΟΠΑΚΕ ΟΤΕ στην Τέμενη Αιγίου. Πετύχαμε αυτό που θέλαμε. Να ξεκουραστούμε, να αλλάξουμε παραστάσεις, να φορτώσουμε τις μπαταρίες μας για το χειμώνα που έρχεται και που όλα δείχνουν ότι θα έχει ένα μεγάλο βαθμό δυσκολίας, καθώς όλα γύρω μας, ακριβαίνουν και η ανασφάλεια τα κάνει όλα χειρότερα. Ευτυχώς η ελπίδα μας για κάτι καλύτερο έχει πολύ ισχυρή βάση.

Δείτε μερικά δημοσιεύματα που κάναμε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ

Έπιασαν τους κλέφτες της 87χρονης στο χωριό

Από παθόντες σε Ηράκλειο, Θραψανό, Ασίτες (δύο περιπτώσεις) και Αγίους Δέκα είχαν πάρει χρήματα και κοσμήματα στο πλαίσιο απάτης με πρόσχημα τη ΔΕΗ οι τρεις που συνελήφθησαν τη νύχτα της Τρίτης στη λεωφόρο 62 Μαρτύρων. Πρόκειται, όπως έγραψε νωρίτερα το Cretalive.gr, για έναν 21χρονο και δύο γυναίκες, 31 και 36 ετών αντίστοιχα, Ρομά, οι οποίοι φέρονται να είχαν ρόλο εισπράκτορα στην οργάνωση.

Σε αυτές τις περιπτώσεις περιλαμβάνεται και η απάτη με λεία 15.000 ευρώ σε μετρητά από την περιοχή του Θραψανού.

Οι τρεις εντοπίστηκαν από αστυνομικούς της ΔΙ.ΑΣ. στην λεωφόρο 62 Μαρτύρων τη νύχτα της Τρίτης καθώς είχε δοθεί σήμα αναζήτησης του αυτοκινήτου στο οποίο επέβαιναν, ένα μπλε Yaris, το οποίο ήταν “σταμπαρισμένο” ως ύποπτο. Οδηγήθηκαν στην Υποδιεύθυνση Δίωξης και Εξιχνίασης Εγκλημάτων Ηρακλείου που έχει την ευθύνη της προανάκρισης.

Δημοσιογραφικές πηγές αναφέρουν ότι εκτός από το αυτοκίνητο, παθούσα φέρεται να έχει αναγνωρίσει με βεβαιότητα και τον 21χρονο.

Για πολλοστή φορά χρειάζεται μεγάλη προσοχή καθώς οι συμμορίες έχουν “στρατούς” από …αναλώσιμους εισπράκτορες τους οποίους εξαπολύουν στην περιφέρεια για να παίρνουν τα χρήματα και τα κοσμήματα του κόσμου.

Για το θέμα αυτό σας είχαμε ενημερώσει έγκαιρα στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Δείτε ΕΔΩ…

Οι ελιές, οι αναμονές και οι δικοί μας άνθρωποι

Υπάρχει μια γλυκιά αίσθηση ανυπομονησίας αυτή την εποχή του χρόνου. Ο φθινοπωρινός αέρας αρχίζει να φορτώνεται με τη μυρωδιά του βρεγμένου χώματος, και τα λιοστάσια παίρνουν ξανά πρωταγωνιστικό ρόλο στη ζωή μας. Η ελιά, αυτό το αιωνόβιο σύμβολο της ελληνικής γης, φτάνει στην πιο κρίσιμη, αλλά και ομορφότερη στιγμή της: την ωρίμανση του καρπού.

Βλέποντας τις φωτογραφίες από την ευρύτερη περιοχή της Χαλκίδας, που μοιράστηκε μαζί μας ο φίλος μας ο Πέτρος, δεν μπορείς παρά να θαυμάσεις την ομορφιά της φύσης. Τα κλαδιά είναι φορτωμένα με μεστούς, καταπράσινους καρπούς, ορισμένοι από τους οποίους αρχίζουν ήδη να παίρνουν εκείνη την ασημο-μωβ απόχρωση που προαναγγέλλει τη συγκομιδή. Είναι η ανταμοιβή του κόπου, της φροντίδας και της υπομονής μιας ολόκληρης χρονιάς. Ο Πέτρος καλλιεργεί τα δέντρα του, τα χαίρεται, παρακολουθεί τη διαδρομή τους μέρα με τη μέρα και περιμένει πώς και πώς τη στιγμή που ο καρπός θα διαβεί την πόρτα του ελαιοτριβείου.

Αυτή η εικόνα, όμως, φέρνει μοιραία στο μυαλό και τις δικές μας εκκρεμότητες. Τους δικούς μας ελαιώνες στο Θραψανό, που βρίσκονται χιλιόμετρα μακριά. Έχουν άραγε φέτος καρπό; Θα είναι η χρονιά τους ευλογημένη; Θα καταφέρουμε να γεμίσουμε τα δοχεία μας με το πολύτιμο, φρέσκο λάδι της χρονιάς; Οι απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα δεν έρχονται πάντα με το πάτημα ενός κουμπιού. Η επικοινωνία με τους ανθρώπους στην επαρχία έχει τους δικούς της, αυθεντικούς και συχνά ασύγχρονους ρυθμούς.

Ο φίλος μου ο Μιχάλης, που έχει αναλάβει τη φροντίδα των δέντρων στο Θραψανό, είναι πάντα εκπλήξεις. Ίσως η ενημέρωση να αργεί, αλλά η γη έχει το δικό της ημερολόγιο, μακριά από τη βιασύνη της καθημερινότητας. Κι ας είναι έτσι. Στο τέλος, η σχέση μας με την ελιά δεν είναι μόνο ζήτημα παραγωγής, αλλά κυρίως σχέση εμπιστοσύνης: με τη φύση, με τον χρόνο και με τους ανθρώπους που γίνονται οι φύλακες των ριζών μας.

Είτε στη Χαλκίδα είτε στην Κρήτη, η ιεροτελεστία παραμένει η ίδια. Καλή σοδειά σε όλους τους καλλιεργητές και είθε το φετινό λάδι να είναι όσο γλυκό και ευλογημένο υπόσχονται οι εικόνες του φθινοπώρου!

Όταν ο Χειμώνας έρχεται απροειδοποίητα, ξαφνικά

Ο χειμώνας αποφάσισε φέτος να μην χτυπήσει απαλά την πόρτα, αλλά να εισβάλει σχεδόν ξαφνικά. Στα ορεινά της Αναστασιάς των Σερρών, το κρύο έκανε αισθητή την παρουσία του απότομα, αλλάζοντας το σκηνικό της καθημερινότητας μέσα σε λίγες μόλις ώρες. Εκεί που μέχρι χθες απολάμβαναν τις τελευταίες γλυκές αχτίδες του φθινοπώρου, τώρα η ανάγκη για ζεστασιά τους οδήγησε πίσω στο παλιό, αγαπημένο καταφύγιο. Η σόμπα άναψε. Οι πρώτες φλόγες άρχισαν να χορεύουν πίσω από το τζάμι, αγκαλιάζοντας τα ξύλα και γεμίζοντας το δωμάτιο με εκείνη τη γνώριμη, γλυκιά θαλπωρή που μόνο η πραγματική φωτιά μπορεί να προσφέρει.

Ο ήχος του ξύλου που τρίζει έγινε αμέσως η μουσική επένδυση του απογεύματος, καλώντας να επιβραδύνουμε τους ρυθμούς. Γύρω από το τραπέζι, η φύση και η ντόπια παραγωγή είχαν ήδη στήσει το δικό τους μικρό γλέντι. Ένα κατακόκκινο, ανοιγμένο ρόδι, γεμάτο ζουμερούς και λαμπερούς σπόρους σαν μικρά διαμάντια, δεσπόζει στο κέντρο. Δίπλα του, ολόκληρα φουντούκια και κάστανα, έτοιμα να συνοδεύσουν τη συζήτηση. Κι εκεί που νομίζεις ότι το καλοκαίρι έχει πια σβήσει εντελώς, εμφανίζονται οι τελευταίες ντομάτες της χρονιάς — σφριγηλές, κατακόκκινες, γεμάτες αρώματα από το μποστάνι.

Όλα αυτά είναι καρποί, γέννημα-θρέμμα της τοπικής γης. Σε λίγο, οι πρώτες δυνατές βροχές και τα χιόνια που θα καλύψουν τις πλαγιές θα καταστρέψουν ό,τι απέμεινε στους αγρούς. Όμως, οι άνθρωποι εδώ ξέρουν από βουνό. Έκαναν εγκαίρως το «κουμάντο» τους, μάζεψαν τους καρπούς, προνόησαν για τα ξύλα και προετοιμάστηκαν για τη μεγάλη παγωνιά. Είναι αλήθεια πως ο καιρός άλλαξε απότομα. Αλλά, αλήθεια, τι γίνεται πλέον «φυσιολογικά» στις μέρες μας;

Οι εποχές μοιάζουν να μπερδεύονται, οι μεταβάσεις γίνονται βίαιες και η απρόβλεπτη φύση μας υπενθυμίζει διαρκώς τη δύναμη της. Κάποτε, η φυσιολογική και ομαλή εναλλαγή των τεσσάρων εποχών ήταν κάτι που περιμέναμε με ανυπομονησία, μια γλυκιά τελετουργία που άρεσε σε όλους μας. Κάποτε… Όπως κι αν έχει όμως, ήρθε η ώρα να περάσουμε σε μια άλλη εποχή. Με τη ζεστή γωνιά της σόμπας, τους αυθεντικούς μεζέδες της γης μας, την καλή παρέα και την ελπίδα ότι ο φετινός χειμώνας, όσο απρόσμενος κι αν ήρθε, θα μας χαρίσει όμορφες, ζεστές στιγμές.