Έπιασαν τους κλέφτες της 87χρονης στο χωριό


Από παθόντες σε Ηράκλειο, Θραψανό, Ασίτες (δύο περιπτώσεις) και Αγίους Δέκα είχαν πάρει χρήματα και κοσμήματα στο πλαίσιο απάτης με πρόσχημα τη ΔΕΗ οι τρεις που συνελήφθησαν τη νύχτα της Τρίτης στη λεωφόρο 62 Μαρτύρων. Πρόκειται, όπως έγραψε νωρίτερα το Cretalive.gr, για έναν 21χρονο και δύο γυναίκες, 31 και 36 ετών αντίστοιχα, Ρομά, οι οποίοι φέρονται να είχαν ρόλο εισπράκτορα στην οργάνωση.
Σε αυτές τις περιπτώσεις περιλαμβάνεται και η απάτη με λεία 15.000 ευρώ σε μετρητά από την περιοχή του Θραψανού.
Οι τρεις εντοπίστηκαν από αστυνομικούς της ΔΙ.ΑΣ. στην λεωφόρο 62 Μαρτύρων τη νύχτα της Τρίτης καθώς είχε δοθεί σήμα αναζήτησης του αυτοκινήτου στο οποίο επέβαιναν, ένα μπλε Yaris, το οποίο ήταν “σταμπαρισμένο” ως ύποπτο. Οδηγήθηκαν στην Υποδιεύθυνση Δίωξης και Εξιχνίασης Εγκλημάτων Ηρακλείου που έχει την ευθύνη της προανάκρισης.
Δημοσιογραφικές πηγές αναφέρουν ότι εκτός από το αυτοκίνητο, παθούσα φέρεται να έχει αναγνωρίσει με βεβαιότητα και τον 21χρονο.
Για πολλοστή φορά χρειάζεται μεγάλη προσοχή καθώς οι συμμορίες έχουν “στρατούς” από …αναλώσιμους εισπράκτορες τους οποίους εξαπολύουν στην περιφέρεια για να παίρνουν τα χρήματα και τα κοσμήματα του κόσμου.
Για το θέμα αυτό σας είχαμε ενημερώσει έγκαιρα στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Δείτε ΕΔΩ…
Η είδηση είναι από το GRETALIVE NEWS
Η ίδια είδηση δημοσιευμένη και στο site POLITIKA.GR και από τη FONIMALEVIZIOU.GR. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ

Οι ελιές, οι αναμονές και οι δικοί μας άνθρωποι


Υπάρχει μια γλυκιά αίσθηση ανυπομονησίας αυτή την εποχή του χρόνου. Ο φθινοπωρινός αέρας αρχίζει να φορτώνεται με τη μυρωδιά του βρεγμένου χώματος, και τα λιοστάσια παίρνουν ξανά πρωταγωνιστικό ρόλο στη ζωή μας. Η ελιά, αυτό το αιωνόβιο σύμβολο της ελληνικής γης, φτάνει στην πιο κρίσιμη, αλλά και ομορφότερη στιγμή της: την ωρίμανση του καρπού.
Βλέποντας τις φωτογραφίες από την ευρύτερη περιοχή της Χαλκίδας, που μοιράστηκε μαζί μας ο φίλος μας ο Πέτρος, δεν μπορείς παρά να θαυμάσεις την ομορφιά της φύσης. Τα κλαδιά είναι φορτωμένα με μεστούς, καταπράσινους καρπούς, ορισμένοι από τους οποίους αρχίζουν ήδη να παίρνουν εκείνη την ασημο-μωβ απόχρωση που προαναγγέλλει τη συγκομιδή. Είναι η ανταμοιβή του κόπου, της φροντίδας και της υπομονής μιας ολόκληρης χρονιάς. Ο Πέτρος καλλιεργεί τα δέντρα του, τα χαίρεται, παρακολουθεί τη διαδρομή τους μέρα με τη μέρα και περιμένει πώς και πώς τη στιγμή που ο καρπός θα διαβεί την πόρτα του ελαιοτριβείου.
Αυτή η εικόνα, όμως, φέρνει μοιραία στο μυαλό και τις δικές μας εκκρεμότητες. Τους δικούς μας ελαιώνες στο Θραψανό, που βρίσκονται χιλιόμετρα μακριά. Έχουν άραγε φέτος καρπό; Θα είναι η χρονιά τους ευλογημένη; Θα καταφέρουμε να γεμίσουμε τα δοχεία μας με το πολύτιμο, φρέσκο λάδι της χρονιάς; Οι απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα δεν έρχονται πάντα με το πάτημα ενός κουμπιού. Η επικοινωνία με τους ανθρώπους στην επαρχία έχει τους δικούς της, αυθεντικούς και συχνά ασύγχρονους ρυθμούς.
Ο φίλος μου ο Μιχάλης, που έχει αναλάβει τη φροντίδα των δέντρων στο Θραψανό, είναι πάντα εκπλήξεις. Ίσως η ενημέρωση να αργεί, αλλά η γη έχει το δικό της ημερολόγιο, μακριά από τη βιασύνη της καθημερινότητας. Κι ας είναι έτσι. Στο τέλος, η σχέση μας με την ελιά δεν είναι μόνο ζήτημα παραγωγής, αλλά κυρίως σχέση εμπιστοσύνης: με τη φύση, με τον χρόνο και με τους ανθρώπους που γίνονται οι φύλακες των ριζών μας.
Είτε στη Χαλκίδα είτε στην Κρήτη, η ιεροτελεστία παραμένει η ίδια. Καλή σοδειά σε όλους τους καλλιεργητές και είθε το φετινό λάδι να είναι όσο γλυκό και ευλογημένο υπόσχονται οι εικόνες του φθινοπώρου!

Όταν ο Χειμώνας έρχεται απροειδοποίητα, ξαφνικά

Ο χειμώνας αποφάσισε φέτος να μην χτυπήσει απαλά την πόρτα, αλλά να εισβάλει σχεδόν ξαφνικά. Στα ορεινά της Αναστασιάς των Σερρών, το κρύο έκανε αισθητή την παρουσία του απότομα, αλλάζοντας το σκηνικό της καθημερινότητας μέσα σε λίγες μόλις ώρες. Εκεί που μέχρι χθες απολάμβαναν τις τελευταίες γλυκές αχτίδες του φθινοπώρου, τώρα η ανάγκη για ζεστασιά τους οδήγησε πίσω στο παλιό, αγαπημένο καταφύγιο. Η σόμπα άναψε. Οι πρώτες φλόγες άρχισαν να χορεύουν πίσω από το τζάμι, αγκαλιάζοντας τα ξύλα και γεμίζοντας το δωμάτιο με εκείνη τη γνώριμη, γλυκιά θαλπωρή που μόνο η πραγματική φωτιά μπορεί να προσφέρει.

Ο ήχος του ξύλου που τρίζει έγινε αμέσως η μουσική επένδυση του απογεύματος, καλώντας να επιβραδύνουμε τους ρυθμούς. Γύρω από το τραπέζι, η φύση και η ντόπια παραγωγή είχαν ήδη στήσει το δικό τους μικρό γλέντι. Ένα κατακόκκινο, ανοιγμένο ρόδι, γεμάτο ζουμερούς και λαμπερούς σπόρους σαν μικρά διαμάντια, δεσπόζει στο κέντρο. Δίπλα του, ολόκληρα φουντούκια και κάστανα, έτοιμα να συνοδεύσουν τη συζήτηση. Κι εκεί που νομίζεις ότι το καλοκαίρι έχει πια σβήσει εντελώς, εμφανίζονται οι τελευταίες ντομάτες της χρονιάς — σφριγηλές, κατακόκκινες, γεμάτες αρώματα από το μποστάνι.

Όλα αυτά είναι καρποί, γέννημα-θρέμμα της τοπικής γης. Σε λίγο, οι πρώτες δυνατές βροχές και τα χιόνια που θα καλύψουν τις πλαγιές θα καταστρέψουν ό,τι απέμεινε στους αγρούς. Όμως, οι άνθρωποι εδώ ξέρουν από βουνό. Έκαναν εγκαίρως το «κουμάντο» τους, μάζεψαν τους καρπούς, προνόησαν για τα ξύλα και προετοιμάστηκαν για τη μεγάλη παγωνιά. Είναι αλήθεια πως ο καιρός άλλαξε απότομα. Αλλά, αλήθεια, τι γίνεται πλέον «φυσιολογικά» στις μέρες μας;

Οι εποχές μοιάζουν να μπερδεύονται, οι μεταβάσεις γίνονται βίαιες και η απρόβλεπτη φύση μας υπενθυμίζει διαρκώς τη δύναμη της. Κάποτε, η φυσιολογική και ομαλή εναλλαγή των τεσσάρων εποχών ήταν κάτι που περιμέναμε με ανυπομονησία, μια γλυκιά τελετουργία που άρεσε σε όλους μας. Κάποτε… Όπως κι αν έχει όμως, ήρθε η ώρα να περάσουμε σε μια άλλη εποχή. Με τη ζεστή γωνιά της σόμπας, τους αυθεντικούς μεζέδες της γης μας, την καλή παρέα και την ελπίδα ότι ο φετινός χειμώνας, όσο απρόσμενος κι αν ήρθε, θα μας χαρίσει όμορφες, ζεστές στιγμές.























Νίκο χαίρομαι που η ελπίδα σας κρατάει όρθιους, δραστήριους και δημιουργικούς. Συνεχίστε να κρατάτε γερά αυτήν την άγκυρα με την…