Αρχείο ημέρας 8 Οκτωβρίου 2026

Το αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ

Τίποτα δεν πάει χαμένο. Δείτε ΕΔΩ το αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ με όλα τα δημοσιεύματα από τη δημιουργία του μέχρι σήμερα…

Τελευταίες Αναρτήσεις:
Οι επισκέπτες μας

0 7 0 5 5 3

Μπορείτε να σχολιάσετε τα θέματα μας...
Το να εκφράζεται κανείς εδώ στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ είναι πολύ σπουδαίο για
μας που το διαχειριζόμαστε, μας κάνει να χαιρόμαστε όταν διαβάζουμε τις απόψεις σας, τις θέσεις σας, για ζητήματα που το site "σκαλίζει".
Μπορείτε λοιπόν να μας γράφετε. Μόνο που, για να τα δείτε δημοσιευμένα εδώ, θα περιμένετε λιγάκι προκειμένου να… εγκριθούν.

Ακραία καιρικά φαινόμενα χειμώνα - καλοκαίρι...

Η ζωή μας ανάμεσα στις εποχές. Η φύση γύρω μας αλλάζει, αναγεννιέται από το χειμώνα. Κι εμείς το ίδιο! Το χρειαζόμαστε αυτό. Κάποτε, τα πράγματα ήταν πιο ευδιάκριτα ανάμεσα στις εποχές. Τώρα όχι πια...
Το καλοκαίρι του 2025 που ζούμε ήδη είναι ίσως το πιο θερμό των τελευταίων δεκαετιών. Μοιάζει με αυτό του 2024... Γεμάτο καύσωνες. Αυτό κάνει πολύ δύσκολη τη ζωή μας... Οι μετεωρολόγοι μας προετοίμασαν από νωρίς και το ζούμε στο έπακρο. Και ο χειμώνας ήταν γεμάτος ακραία καιρικά φαινόμενα. Κρύο, άνυδρος καιρός, επικίνδυνος... Εμείς, που έχουμε επιλέξει να γνωρίζουμε, τι μας επιφυλάσσει το μέλλον, είμαστε σε πολύ πιο πλεονεκτική θέση από την υπόλοιπη ανθρωπότητα. Υπομονή λοιπόν και δύναμη. Όλα εξελίσσονται όπως έχει προβλεφθεί!
Οκτώβριος 2026
Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031

Ένα site που φτιάχτηκε μέσα στην πανδημία, όταν η Σούλα αποφάσισε να ασχοληθεί με κάτι που αγαπάει και λατρεύει να φτιάχνει. Τα χειροποίητα κοσμήματα! Μπορείτε να το δείτε ΕΔΩ…

Η αγγειοπλαστική παράδοση του Θραψανού Ηρακλείου Κρήτης

Η πλούσια και μακραίωνη παράδοση της αγγειοπλαστικής τέχνης στο χωριό Θραψανό Ηρακλείου το έχει αναδείξει ως το μεγαλύτερο κέντρο αγγειοπλαστικής στην Κρήτη, σταθμό για την ιστορία της νεότερης ελληνικής κεραμικής τέχνης. Σήμερα, στο χωριό εξακολουθούν να λειτουργούν εργαστήρια που κατασκευάζουν ακόμα μικρά και μεγάλα αποθηκευτικά αγγεία, γνωστά ως «θραψανιώτικα πιθάρια», τα οποία διακινούνται τόσο στην Ελλάδα, όσο και το εξωτερικό. Δείτε ΕΔΩ κι ένα υπέροχο ντοκιμαντέρ για την αγγειοπλαστική στο Θραψανό από την ΕΡΤ 3 που παίχτηκε τον Φλεβάρη του 2024. Κι ΕΔΩ ένα δημοσίευμα της εφημερίδας ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ για το χωριό μου. Δείτε ΕΔΩ ένα δημοσίευμα από τη ΦΩΝΗ του Μαλεβιζίου που δημοσιεύτηκε το 2026.

Ένας Θραψανιώτης Αγγειοπλάστης μιλά στην T.V.

Η ώρα του δειλινού...

Αναμφισβήτητα είναι η πιο όμορφη ώρα! Η ώρα του δειλινού. Φτάνει να είσαι εκεί. Την κατάλληλη ώρα, στο κατάλληλο μέρος και να απολαμβάνεις, λεπτό το λεπτό όλη αυτή την εξαιρετική εικόνα που δεν διαρκεί και πολύ.
Αυτό είναι. Να ζεις το κάθε λεπτό, να ανασαίνεις τον αέρα και να ευχαριστείς Εκείνον που έδωσε αυτό το δώρο για μας. Και να το εκτιμάμε!
Μερικοί άνθρωποι δεν ξέρουν ή δεν μπορούν, δεν είναι σε θέση να απολαύσουν τίποτα. Ψάχνουν να βρουν τι κρύβεται πίσω από το καθετί και χάνουν την ουσία, τη ζωή. Μην το κάνετε αυτό στον εαυτό σας.

Μια ανάσα καλοκαιρινή στην Τζιά

Δυο μέρες μόλις, στα τελειώματα του Αυγούστου του 2022, καταφέραμε να πάμε στη Τζιά, καλεσμένοι φίλων μας προκειμένου να μας φιλοξενήσουν. Και περάσαμε τόσο όμορφα που θα το κουβεντιάζουμε για καιρό.
Τι είναι αυτό που κάνει δεκτικούς τους ανθρώπους στο καλό, σε μια όμορφη κουβέντα, σε μια παρέα που αξίζει να τη ζήσεις και να την απολαύσεις παρά τις δυσκολίες; Το γεγονός ότι είμαστε άνθρωποι με αδυναμίες, αλλά προσπαθούμε να κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε. Αυτό είναι το μυστικό!

Ραδιόφωνα

Πατήστε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ  κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ για να ακούσετε επιλεγμένα, μουσικά, διαδικτυακα ραδιόφωνα που εκπέμπουν και στα FM... Άρα, μπορείτε να τα ακούσετε και από ένα συμβατικό ραδιόφωνο ή από το κινητό σας...

Πρωτοσέλιδα εφημερίδων:

Στήλες για τα media:

Οι εφημερίδες της Κρήτης:

Αξιόλογα Site:

Στο Πήλιο, Μάιος του 2022

Ήταν ένα ταξίδι μέσα στον Μάη… Έκανε ακόμα την ψυχρούλα του, αλλά το απολαύσαμε. Είχαμε ένα απωθημένο και το ικανοποιήσαμε. Πριν μερικά χρόνια που είχαμε πάει ένα Παρασκευο Σαββατο Κύριακο δεν το χαρήκαμε, δεν το περπατήσαμε επειδή το πρώτο πρωινό που σηκωθήκαμε βρήκαμε ένα χιόνι, καμιά 20ριά πόντους στρωμένο.
Στην κεντρική σελίδα του αρχείου του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ θα δείτε  αρκετά δημοσιεύματα. Αλλά μπορείτε να τα δείτε και από ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Αγγειοπλάστες του σήμερα

Από γενιά σε γενιά περνάει αυτή η τέχνη, του αγγειοπλάστη. Κι αν την αγκάλιαζε λίγο η Πολιτεία, όλα θα ήταν καλύτερα. Στη φωτογραφία είναι ο πατέρας μου, Λευτέρης του Κουμαλή, ως αγγειοπλάστης. Τον ακολούθησε ο γιός του, ο Κωστής Θεοδωράκης και ο εγγονός του, ο Μανώλης Βολυράκης και δίπλα του ο γιος του, ο Αγησίλαος. Δείτε ΕΔΩ ένα πολύ όμορφο δημοσίευμα από το το περιοδικό "Κ" που συνοδεύει, κάθε Κυριακή, την έκδοση της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ. Για να καταλάβετε τι λέω…

Οι γονείς μου, Λευτέρης και Παπαδιώ

Ο πατέρας μου και η μάνα μου, ο Λευτέρης και η Παπαδιώ, σε μια φωτογραφία από το γάμο της Ελένης, της κόρης της Γεωργίας μας. Ήταν σε ένα κέντρο στα Πεζά, όπου έκαναν το γλέντι. Για πάντα στην καρδιά μου, ως ότι πιο ακριβό έχω. Ανυπομονώ να τους ξαναδώ στο νέο κόσμο!

Το σπίτι μας στο χωριό

Σχεδόν τα κατάφερα να φτιάξω το σπίτι στο χωριό, κληρονομιά από τους γονείς μου, αν και μου κόστισε πολύ. Έχει ακόμα κάποιες δουλειές που πρέπει να γίνουν, αλλά σιγά - σιγά.
Μακάρι να φτιάξουν τα πράγματα και να περνάμε κάνα δυο μήνες το καλοκαίρι, εκεί. Θα μας έκανε καλό, από πολλές απόψεις... Εδώ σε έναν πίνακα ζωγραφικής μιας Γερμανίδας που φιλοξενήσαμε κάποτε και μας τον έκανε δώρο. Είναι το σπίτι μας όπως ήταν τότε! Η υπογραφή λέει, 1992!
Τα αδέλφια μου. Λιγοστεύουμε!

Μια οικογενειακή φωτογραφία που έβγαλα με τα αδέλφια μου στο γάμο τη Πόπης, της κόρης του Κωστή μας. Επάνω από αριστερά η Γεωργία μας, δεν ζει πια. Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για αυτήν. Κάτω, από αριστερά, η Στασούλα μας, δείτε για αυτήν ΕΔΩ, δίπλα της η Μαλάμω, δείτε γι’ αυτήν ΕΔΩ και δίπλα της ο Κωστής μας, που και εκείνος δεν ζει πια, δείτε ΕΔΩ.

ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ Σιδηρόδρομος τ. 183

Αυτή είναι η εφημερίδα των συνταξιούχων των ΗΣΑΠ "ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ Σιδηρόδρομος" τ. 183 που κυκλοφορεί τώρα. Για να τη δείτε πατήστε ΕΔΩ. Κι ΕΔΩ το τ. 182, ΕΔΩ το τ.181 ΕΔΩ το τ. 180, ΕΔΩ το τ. 179, ΕΔΩ το τ.178, ΕΔΩ το τ. 177, ΕΔΩτο τ. 176, ΕΔΩ τ. 175, ΕΔΩ το τ. 174, ΕΔΩ το τ. 173, ΕΔΩ το τ. 172, ΕΔΩ το τ. 171, ΕΔΩ το τ. 170, ΕΔΩ το τ. 169, ΕΔΩ το τ.168, ΕΔΩ το τ.167 ΕΔΩ το τ.166, ΕΔΩ το τ. 165, ΕΔΩ το τ.164, ΕΔΩ το τ. 163, ΕΔΩ το τ.162. Τριάντα χρόνια αδιάλειπτης έκδοσης από τη γέννηση της, είναι μια μεγάλη επιτυχία. Παλιότερα τεύχη μπορείτε να τα δείτε σε PDF αρχείο, πηγαίνοντας στο Αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Δείτε κι ΕΔΩτο site του Σωματείου που επιμελούμαστε δημοσιογραφικά...

“Τύπος των συνταξιούχων σιδηροδρομικών” τ. 449

Έτοιμο και το 449 φύλλο... Δείτε το ΕΔΩ, Κι ΕΔΩ το τ.448, ΕΔΩ το τ.447, ΕΔΩ το τ.466, ΕΔΩ το τ.445, ΕΔΩ το τ.444, ΕΔΩ, το τ. 443, ΕΔΩ το τ. 442, ΕΔΩ το τ. 441, ΕΔΩ το τ. 440, ΕΔΩ το τ. 439, ΕΔΩ το τ. 438, ΕΔΩτο τ. 437, ΕΔΩ το τ. 436, ΕΔΩ το τ. 435, ΕΔΩ το τ. 434,  ΕΔΩ το τ. 433, ΕΔΩ το τ. 432, ΕΔΩ το τ. 431,  ΕΔΩ το τ. 430, ΕΔΩ το τ. 429, ΕΔΩ το τ. 428, ΕΔΩ το τ. 427, ΕΔΩ το τ. 426, ΕΔΩ το τ. 425, ΕΔΩ το τ. 424, ΕΔΩ το τ. 423, ΕΔΩ το τ. 422, ΕΔΩ το τ. 421, ΕΔΩ το τ. 420, ΕΔΩ το τ. 419, ΕΔΩ το τ. 418, ΕΔΩ το τ. 417, ΕΔΩ το τ. 416, ΕΔΩ το τ. 415, ΕΔΩ το τ. 414, ΕΔΩ το τ. 413, ΕΔΩ το τ. 412, ΕΔΩ το τ. 411, ΕΔΩ το τ. 410, ΕΔΩ το τ. 409, ΕΔΩ το τ. 408, ΕΔΩ το τ. 407, ΕΔΩ το τ. 406, ΕΔΩ το τ. 405 ΕΔΩ το τ. 404 ΕΔΩ το τ. 403 ΕΔΩ το τ. 402, ΕΔΩ το τ. 401, ΕΔΩ το τ.400, ΕΔΩ το τ.399, ΕΔΩ το τ.398, ΕΔΩ το τ.397, ΕΔΩ το τ.396, ΕΔΩ το τ.395 ΕΔΩ το τ.394  ΕΔΩ το τ.393 ΕΔΩ το τ. 392, ΕΔΩ το τ. 391, ΕΔΩ το τ. 390, ΕΔΩ το τ. 389, ΕΔΩ το τ. 388, ΕΔΩ το τ. 387, ΕΔΩ τ. 386 και το 385 ΕΔΩ. Σε συνάρτηση μάλιστα με το Blog, δείτε το ΕΔΩ, είναι αυτό που λειτουργεί τώρα, με πιο συχνή ενημέρωση...

Ο τόπος που αγαπώ

Αγαπώ την Κρήτη και το χωριό μου, το Θραψανό… Γράφω γι' αυτά με μια νοσταλγία. Είχα κάποτε σχέδια. Δεν είμαι βέβαιος πια, αν μπορώ να τα πραγματοποιήσω. Όταν όμως αλλάξουν τα πράγματα θα ήθελα να περνάω εδώ μερικούς μήνες, κυρίως καλοκαιρινούς. Είναι ο τόπος μου. Οι ρίζες μου. Οι αναμνήσεις μου…

Χρηστικά Site:

Γνωρίζοντας την Αθήνα!

Ένα από τα πράγματα που θα δείτε να κάνουμε σ' αυτό το site είναι ότι προσπαθούμε να γνωρίσουμε την Αθήνα. Τους τόπους που κινούμαστε, που περπατάμε, που πορευόμαστε.
Έτσι, συχνά - πυκνά, θα δείτε τέτοιες παρουσιάσεις με δρόμους, πλατείες, γειτονιές, είτε του ιστορικού κέντρου, είτε της περιφέρειας.
Μας αρέσει και το κάνουμε αυτό με χαρά, όπως εδώ που βλέπετε κάτι από την πλατεία Κοραή με τον Λυκαβηττό στο βάθος, από το κέντρο της Αθήνας, το πανεπιστήμιο.
Νίκος Ελ. Θεοδωράκης

Θα χαρώ πολύ να δω εκτεταμένα τις απόψεις σας. Γράψτε μου εδώ: [email protected]

Για την επικοινωνία μας στείλτε μου SMS στο τηλέφωνο 6932212755 που εξυπηρετείται από την VODAFON. 

Είμαστε στον 23ο χρόνο! Και είστε στον ανανεωμένο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ

Ποιος είναι ο δημοσιογράφος, Νίκος Ελ. Θεοδωράκης, που έχει την ευθύνη της ενημέρωσης και διαχείρισης αυτoύ του Site σε καθημερινή βάση; Δείτε ΕΔΩ. Κι ΕΔΩ δείτε επίσης λίγα πράγματα για την ιστορία αυτού του ιστότοπου.

Περάσαμε υπέροχα στην Τέμενη Αιγίου

Τελικά τα καταφέραμε και περάσαμε όμορφα, τη μια βδομάδα, από 10-17 Σεπτέμβρη του 2022 που πήγαμε στο παραθεριστικό κέντρο του ΟΠΑΚΕ ΟΤΕ στην Τέμενη Αιγίου. Πετύχαμε αυτό που θέλαμε. Να ξεκουραστούμε, να αλλάξουμε παραστάσεις, να φορτώσουμε τις μπαταρίες μας για το χειμώνα που έρχεται και που όλα δείχνουν ότι θα έχει ένα μεγάλο βαθμό δυσκολίας, καθώς όλα γύρω μας, ακριβαίνουν και η ανασφάλεια τα κάνει όλα χειρότερα. Ευτυχώς η ελπίδα μας για κάτι καλύτερο έχει πολύ ισχυρή βάση.

Δείτε μερικά δημοσιεύματα που κάναμε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ

Ο εμπαιγμός συνεχίζεται στην οδό Κλειούς

Ο τοίχος εκεί, στέκει ακόμα. Αντιστέκεται. Όχι στη φθορά του χρόνου, αλλά στην κοινή λογική και τις επανειλημμένες οχλήσεις. Την ιστορία του τη γνωρίζετε. Την έχω γράψει πολλές φορές μέχρι τώρα, εξαντλώντας μελάνι και πληκτρολόγια, χωρίς κανένα, απολύτως, αποτέλεσμα. Είναι μια ιστορία αδιαφορίας, γραφειοκρατίας και ενός κινδύνου που ελλοχεύει πάνω από τα κεφάλια των περαστικών.

Οι φωτογραφίες είναι αδιάψευστοι μάρτυρες της κατάστασης. Ο τοίχος, ετοιμόρροπος, με εμφανή τα σημάδια της αποσάθρωσης, «συγκρατείται» από μια κόκκινη-άσπρη κορδέλα σήμανσης, η οποία περισσότερο μοιάζει με διακόσμηση παρά με ουσιαστικό μέτρο ασφαλείας. Πίσω από τον τοίχο, η συκιά, φουντωτή και ανενόχλητη, απλώνει τα κλαδιά της, προσθέτοντας βάρος και πίεση σε μια ήδη καταπονημένη κατασκευή.

Η συνηθισμένη, μέχρι τώρα, «λύση» του Δήμου Αθηναίων; Έρχεται το γερανοφόρο όχημα, κλαδεύει λίγο τη συκιά, αποδυναμώνει κάπως το βάρος και φεύγει. Μια κίνηση εντυπωσιασμού, που δεν αγγίζει την ουσία του προβλήματος. Γιατί, όπως όλοι γνωρίζουμε, η πραγματική ζημιά δεν γίνεται από τα κλαδιά, αλλά από τις ρίζες. Ρίζες που εισχωρούν στα θεμέλια του τοίχου, τον αποσαθρώνουν και τον απομακρύνουν από τη σταθερότητά του.

Αυτή τη φορά, όμως, ο Δήμος αποφάσισε να αλλάξει τακτική. Και η νέα του κίνηση είναι, αν μη τι άλλο, προκλητική. Τοποθέτησε μια ανακοίνωση, την οποία βλέπετε στη δεύτερη φωτογραφία, δίνοντας 10ήμερη διορία στους ιδιοκτήτες να κόψουν μόνοι τους τα κλαδιά. «Παρακαλούμε όπως προβείτε εντός 10 ημερών στην κλάδευση του δένδρου ιδιοκτησίας σας…», αναφέρει το κείμενο.

Σιγά μη το κάνουν! Γιατί να μπει σε κόπο και έξοδα ο ιδιοκτήτης, όταν ο ίδιος ο Δήμος, στην ίδια ανακοίνωση, του προσφέρει τη λύση; «Σε διαφορετική περίπτωση, η Υπηρεσία Πρασίνου θα προβεί στην κλάδευση, για λόγους ασφαλείας». Είναι σαν να τους λέει: «Έχετε 10 μέρες να το κάνετε εσείς, αλλιώς, μην ανησυχείτε, θα το κάνουμε εμείς για εσάς». Ποιος, λογικός, ιδιοκτήτης θα ξόδευε χρήματα και χρόνο, όταν ξέρει ότι η «δουλειά» θα γίνει, τελικά, από τον Δήμο;

Αυτή η διορία των 10 ημερών δεν είναι τίποτα άλλο παρά ένας εμπαιγμός. Μια επικοινωνιακή κίνηση για να φανεί ότι ο Δήμος «κάνει κάτι», ενώ στην πραγματικότητα απλώς παρατείνει την κατάσταση. Οι ρίζες θα συνεχίσουν να κάνουν τη ζημιά τους. Ο τοίχος θα συνεχίσει να αποδυναμώνεται. Και ο κίνδυνος να πέσει πάνω σε ανθρώπους θα παραμένει.

Περιμένουμε τη συνέχεια… Και, δυστυχώς, φοβόμαστε ότι θα είναι η ίδια: ένα ακόμα κλάδεμα, μια ακόμα προσωρινή ανακούφιση, και η επιστροφή στην αβεβαιότητα. Μέχρι πότε, όμως, θα παίζουν με την ασφάλειά μας; Μέχρι πότε ο τοίχος θα αντιστέκεται, και η κοινή λογική θα υποχωρεί;

Η εμπειρία πίσω από τα λουλούδια της Δυρραχίου

8 Οκτωβρίου 2026 / Σχολιάστε

Αρκεί, άραγε, μια προσεγμένη, μοντέρνα βιτρίνα για να δώσει πραγματική δυναμική σε ένα ανθοπωλείο ή σε οποιοδήποτε εμπορικό κατάστημα; Η απάντηση είναι ξεκάθαρα: όχι απαραίτητα! Σίγουρα, η εξωτερική εμφάνιση είναι το πρώτο «δόλωμα». Μια όμορφη πρόσοψη τραβάει το βλέμμα, προκαλεί την περιέργεια και προσκαλεί τον περαστικό να κάνει μια στάση. Ύστερα όμως, η πρώτη εντύπωση υποχωρεί και τα πράγματα μπαίνουν στη θέση τους. Η ουσία της επιχείρησης κρύβεται πίσω από το τζάμι, στον τρόπο με τον οποίο ο επαγγελματίας επικοινωνεί με τον πελάτη.

Όταν ξεκινάει η συζήτηση με τον άνθρωπο που διαχειρίζεται το κατάστημα, εκεί είναι που αλλάζουν όλα: ο τόνος της φωνής, το πραγματικό ενδιαφέρον για τις ανάγκες σου, οι εναλλακτικές λύσεις που σου προτείνει και η διάθεση εξυπηρέτησης είναι οι παράγοντες που τελικά σε κάνουν είτε να επιλέξεις το κατάστημα είτε να προσπεράσεις.  Προσπερνώντας τη Δυρραχίου στα Σεπόλια, το συγκεκριμένο ανθοπωλείο τραβά αμέσως την προσοχή. Η αισθητική του εξωτερικού χώρου είναι αναμφισβήτητα προσεγμένη: η ζεστή επένδυση από φυσικό ξύλο στους τοίχους, οι μαύρες μεταλλικές λεπτομέρειες και ο μοντέρνος φωτισμός δημιουργούν ένα πολύ σύγχρονο, φιλόξενο περιβάλλον.

Στο πεζοδρόμιο, η εικόνα συμπληρώνεται από μια πλούσια έκθεση φυτών — από προσεκτικά τοποθετημένες γλάστρες με ανθισμένες αζαλέες, κυκλάμινα, γαριφαλιές και begonia σε έντονα χρώματα, μέχρι καταπράσινα δενδρύλλια, εσπεριδοειδή και κωνοφόρα. Η ταμπέλα υπόσχεται ολοκληρωμένες υπηρεσίες για «Γάμο, Βάπτιση, Διακόσμηση», ενώ οι διακριτικές κάρτες τιμών πάνω στα γλαστράκια δείχνουν μια προσπάθεια οργάνωσης.  Κι όμως, παρά την προσεγμένη εικόνα, η ιστορία αποδεικνύει διαχρονικά ότι καμία καλή βιτρίνα δεν αρκεί από μόνη της. Ο σύγχρονος πελάτης ζητάει πολύ περισσότερα από μια όμορφη σκηνοθεσία.

Αναζητά την αυθεντική ανθρώπινη επαφή, την ουσιαστική συμβουλή για τη φροντίδα ενός φυτού, την ευελιξία στις τιμές και πάνω απ’ όλα την αίσθηση ότι ο επαγγελματίας απέναντί του νοιάζεται πραγματικά να καλύψει τις ανάγκες του. Σε μια αγορά όπου ο ανταγωνισμός είναι έντονος και οι επιλογές αμέτρητες, η βιτρίνα μπορεί να ανοίξει την πόρτα, αλλά είναι η ανθρώπινη εξυπηρέτηση που κρατάει τον πελάτη και τον μετατρέπει σε πιστό φίλο του καταστήματος. Η ομορφιά των λουλουδιών προσελκύει το μάτι, αλλά η ζεστασιά του ανθρώπου είναι αυτή που κερδίζει την καρδιά.