Υπάρχουν κάποιοι τόποι που χαράσσονται στη μνήμη όχι μόνο για την ομορφιά τους, αλλά για το συναίσθημα που σου γέννησαν την πρώτη φορά που τους αντίκρισες. Για εμάς, το Χορευτό Πηλίου είναι ένας τέτοιος τόπος. Η τελευταία φορά που περάσαμε από εδώ, ήταν το 2022. Είχαμε μείνει, ως βάση, δέκα μέρες στα διαμερίσματα της Βικτώριας στη Ζαγορά, υλοποιώντας ένα παλιό μας όνειρο: να γνωρίσουμε το “Βουνό των Κενταύρων” σε όλο του το μεγαλείο. Ήταν η εποχή που μόλις είχαμε βγει από την καραντίνα του COVID-19 και η ανάγκη μας να αναπνεύσουμε τον καθαρό αέρα του Πηλίου και να χαθούμε στο πράσινο ήταν σχεδόν βιολογική.
Πώς είναι τα πράγματα σήμερα;
Επιστρέφοντας στο Χορευτό αυτές τις μέρες, η εικόνα που αντικρίσαμε ήταν διαφορετική, αλλά εξίσου γοητευτική. Η σεζόν δεν έχει ξεκινήσει ακόμα επίσημα. Τα περισσότερα μαγαζιά παραμένουν κλειστά, προετοιμάζοντας τις δυνάμεις τους για το καλοκαίρι, και η τουριστική βαβούρα απουσιάζει παντελώς.
Ωστόσο, αυτή η «σιωπή» του μικρού οικισμού είναι που αναδεικνύει την αληθινή του ομορφιά. Η απέραντη αμμουδιά, απαλλαγμένη από ομπρέλες και ξαπλώστρες, μοιάζει πιο επιβλητική από ποτέ. Το κύμα του Αιγαίου σκάει νωχελικά στην ακτή και το πράσινο του βουνού κατηφορίζει μέχρι εκεί που σκάει το νερό, δημιουργώντας μια αντίθεση που μόνο το Πήλιο μπορεί να προσφέρει.
Παρά την ησυχία και την έλλειψη κίνησης, η ατμόσφαιρα ήταν μαγική. Ήταν μια ευκαιρία να δούμε το Χορευτό στην πιο αυθεντική του μορφή – έναν τόπο γαλήνης που σε προσκαλεί να ηρεμήσεις και να ανασυγκροτηθείς.
Φύγαμε με την ίδια γλυκιά υπόσχεση που δώσαμε και το 2022: ότι αυτό το βουνό και αυτές οι θάλασσες θα μας βλέπουν ξανά και ξανά, όσα χρόνια κι αν περάσουν.
