Όταν ο πρώτος ζεστός ήλιος του Μάρτη αρχίζει να λιώνει την παγωνιά του χειμώνα, η φύση δεν χάνει χρόνο. Σαν να δόθηκε ένα σύνθημα, τα δέντρα και οι αυλές ξεκινούν τη δική τους γιορτή, υπενθυμίζοντάς μας πως, όσα κρύα κι αν πέρασαν, η αναγέννηση είναι πάντα καθ’ οδόν. Πρώτη και καλύτερη, η αμυγδαλιά. Στέκεται στην άκρη του δρόμου, φορτωμένη με λευκά άνθη, σαν μια νύφη που περιμένει την άνοιξη.
Λίγο πιο πέρα, η κρανιά κάνει τη δική της επανάσταση. Ντυμένη στα κίτρινα, τραβάει το βλέμμα από μακριά, αποδεικνύοντας πως το χρώμα είναι ο καλύτερος τρόπος για να αποχαιρετήσουμε το γκρίζο του χειμώνα. Η ομορφιά όμως δεν βρίσκεται μόνο στους αγρούς, αλλά και στις φροντισμένες γωνιές των χωριών μας. Στην Αναστασιά Σερρών, η αυλή του Ηλία έχει ήδη αρχίσει να «φωτίζει».
Με τα γλαστράκια στη σειρά, τα πρώτα λουλούδια να ξεπροβάλλουν και τις σκιές των δέντρων να μακραίνουν κάτω από τον λαμπερό ήλιο, η ηρεμία του τοπίου σε προσκαλεί να σταματήσεις για μια ανάσα. Αυτές οι εικόνες δεν είναι απλώς φωτογραφίες· είναι η ίδια η ελπίδα. Από το λευκό της αμυγδαλιάς μέχρι το κίτρινο της κρανιάς και το πράσινο που πλημμυρίζει την Αναστασιά, όλα «φωνάζουν» το ίδιο πράγμα: Η άνοιξη ήρθε και μας καλεί να την απολαύσουμε.