Μια λευκή «Καλημέρα» από τον φίλο μας Ηλία

Χθες μοιραστήκαμε μαζί σας τη συνταγή της θαλπωρής: εκείνο το ευωδιαστό τσάι του βουνού με τα φύλλα δάφνης που ετοίμασε ο φίλος μας ο Ηλίας, για να νικήσει το κρύο (Δείτε ΕΔΩ). Όμως, όπως φαίνεται, η ζεστασιά για τον Ηλία δεν σταματά στους τέσσερις τοίχους του σπιτιού του, αλλά πηγάζει από μέσα του. Μόλις το πρώτο φως της ημέρας αποκάλυψε το χωριό ντυμένο στα λευκά, ο Ηλίας δεν έχασε χρόνο. Φόρεσε το χαρακτηριστικό, ζεστό του σκουφί και βγήκε έξω, όχι μόνο για να θαυμάσει το τοπίο, αλλά για να επιτελέσει ένα μικρό, καθημερινό καθήκον αγάπης.

Πριν από κάθε δική του βόλτα, προτεραιότητα είχαν οι τετράποδοι φίλοι του. Στην καθαρισμένη από το χιόνι γωνιά της αυλής, στήθηκε ένα μικρό γιορτινό τραπέζι. Ο πιστός του σκύλος και οι γάτες του, σε μια στιγμή απόλυτης αρμονίας, απόλαυσαν το γεύμα τους πάνω στα πλακάκια, με φόντο τις φορτωμένες από χιόνι γλάστρες και τα δέντρα. Είναι αυτή η σιωπηλή συμφωνία ανάμεσα στον άνθρωπο και τα ζώα που κάνει τις κρύες μέρες να μοιάζουν πιο γλυκές.
Ο «παραδεισένιος» κήπος των φίλων μας με χιόνι

Υπάρχουν κάποιες στιγμές που η φύση αποφασίζει να ζωγραφίσει, και η Αναστασιά Σερρών προσφέρεται για τους καλύτερους καμβάδες της. Για τον φίλο μας τον Ηλία, η προχθεσινή νύχτα δεν ήταν μια συνηθισμένη χειμωνιάτικη νύχτα. Ήταν η αρχή ενός λευκού παραμυθιού. Από την ώρα που οι πρώτες χοντρές νιφάδες άρχισαν να πέφτουν πυκνά, ο Ηλίας ήταν εκεί, κολλημένος στο παράθυρο.

Με το χαμόγελο ενός παιδιού που περιμένει το δώρο του, έβλεπε το σκοτάδι να υποχωρεί μπροστά στο εκτυφλωτικό λευκό. Δεν ήταν απλά χιόνι· ήταν η μεταμόρφωση του δικού του κόσμου. Μόλις ξημέρωσε, η εικόνα που αντίκρισε στον κήπο του ήταν καθηλωτική. Ο Ηλίας πήρε το κινητό του και άρχισε να «αιχμαλωτίζει» τη μαγεία.

Οι μεγάλες κερασιές και τα δέντρα του κήπου λύγισαν ελαφρά από το βάρος του χιονιού, θυμίζοντας δαντελωτά έργα τέχνης πάνω στο γαλάζιο του ουρανού. Τα ίχνη στο φρέσκο χιόνι μαρτυρούσαν τις πρώτες πρωινές διαδρομές, ανάμεσα σε χιονισμένες γλάστρες που έμοιαζαν με μικρά λευκά «μανιτάρια». Παρά το τσουχτερό κρύο, ο κήπος παρέμενε ζωντανός.

Οι τετράποδοι φίλοι του, αν και λίγο σκεπτικοί με τη νέα «διακόσμηση», βγήκαν να εξερευνήσουν, δίνοντας μια νότα ζεστασιάς στο παγωμένο σκηνικό. Οι φωτογραφίες του Ηλία δεν δείχνουν απλά ένα χιονισμένο τοπίο· μεταφέρουν την απόλυτη γαλήνη που επικρατεί στην Αναστασιά, όταν όλα σκεπάζονται από το χιόνι. Είναι εκείνη η σπάνια ηρεμία που σε κάνει να σταματάς για λίγο τον χρόνο και να εκτιμάς την ομορφιά που υπάρχει γύρω μας.
Τσάι του βουνού, με φύλλα δάφνης και μέλι!

Η Αναστασιά Σερρών φημίζεται για την ομορφιά της, ειδικά τον χειμώνα και ο φίλος μου ο Ηλίας, φαίνεται πως ξέρει το μυστικό για την απόλυτη θαλπωρή. Ο συνδυασμός τσάι του βουνού (σιδηρίτης) με φύλλα δάφνης είναι εξαιρετικός, όχι μόνο για τη γεύση αλλά και για τις ευεργετικές τους ιδιότητες, ειδικά όταν οι θερμοκρασίες πέφτουν. Τσάι του βουνού: Το κλασικό ελληνικό γιατροσόφι. Είναι πλούσιο σε αντιοξειδωτικά και βοηθάει απίστευτα στην τόνωση του οργανισμού.

Φύλλα Δάφνης: Πέρα από το υπέροχο, γήινο άρωμά τους, η δάφνη βοηθά στην πέψη και έχει αντισηπτικές ιδιότητες που “μαλακώνουν” τον λαιμό. Μέλι και Λεμόνι: Τα βάζα με το μέλι και τις φέτες λεμονιού στα φλιτζάνια. Είναι η “χρυσή ομάδα” για τη θωράκιση του ανοσοποιητικού. Είναι κάτι παραπάνω από ένα ρόφημα· είναι μια ιεροτελεστία φιλοξενίας. Η χρήση του παραδοσιακού μπρικιού κάνει τη διαφορά στη γεύση, καθώς τα βότανα σιγοβράζουν σωστά. Στην υγειά σας και καλή απόλαυση! Με τέτοια περιποίηση, το χιόνι έξω μοιάζει απλώς με το τέλειο σκηνικό.

“Ανάσα”, ανάμεσα σε Βουστάσιο και Κολυμβητήριο

Υπάρχουν κάποιες γωνιές στην πόλη που, αν και μικρές σε μέγεθος, έχουν τη δύναμη να αλλάζουν τη διάθεσή σου. Μια τέτοια «όαση» συναντήσαμε χθες στον Κολωνό, στον ανοιχτό χώρο που μεσολαβεί ανάμεσα στο Βουστάσιο και το Κολυμβητήριο. Η βόλτα μας ξεκίνησε με τον ήλιο να παίζει ανάμεσα στα φυλλώματα. Παρά την αστική πύκνωση τριγύρω, εδώ ο χρόνος μοιάζει να κυλά λίγο πιο αργά.

Τα δέντρα, ντυμένα με τα χρώματα της εποχής —άλλοτε με το βαθύ πράσινο της ακακίας και άλλοτε με τα χρυσαφένια, ξηρά φύλλα του πλατάνου— δημιουργούν ένα φυσικό καταφύγιο από τον θόρυβο της πόλης. Στα κόκκινα και πράσινα παγκάκια της πλατείας, η καθημερινότητα παίρνει μια ανάσα: Ένας περαστικός απολαμβάνει τη σιωπή κάτω από τη σκιά. Οι φυλλωσιές που γυμνώνονται σιγά-σιγά προμηνύουν τον χειμώνα, αλλά η λιακάδα θυμίζει πως στην Αθήνα το φως δεν λείπει ποτέ.

Οι κάτοικοι που διασχίζουν τα πλακόστρωτα μονοπάτια, δίνοντας ζωή σε αυτόν τον μικρό πνεύμονα πρασίνου. Αυτοί οι μικροί χώροι ανάμεσα στα κτίρια δεν είναι απλώς τετραγωνικά μέτρα πρασίνου· είναι οι «ενδιάμεσοι» σταθμοί μας. Είναι το μέρος όπου θα σταματήσεις για να σκεφτείς, να μιλήσεις στο τηλέφωνο ή απλώς να παρατηρήσεις τις φυλλωσιές των δέντρων να χορεύουν στον αέρα.

Μια Κυριακάτικη βόλτα στον Κολωνό, περιμένοντας

Υπάρχει μια παράξενη γοητεία στην Αθήνα λίγο πριν το χιόνι. Είναι μια στιγμή που η πόλη μοιάζει να κρατά την ανάσα της. Αυτή την Κυριακή, με τα αυτιά στραμμένα στις προβλέψεις των μετεωρολόγων και την ελπίδα για μια “άσπρη μέρα” να σιγοβράζει, αφήσαμε το σπίτι και βγήκαμε έξω. Προορισμός μας; Η οδός Λεάνδρου στον Κολωνό. Ο Κολωνός δεν χρειάζεται φίλτρα για να σου διηγηθεί την ιστορία του.

Στη Λεάνδρου, τα δέντρα είναι οι πιο πιστοί μάρτυρες των εποχών. Σταματάμε μπροστά στις νεραντζιές. Φορτωμένες με εκείνο το βαθύ, πεισματάρικο πορτοκαλί, μοιάζουν με μικρά φαναράκια που αρνούνται να σβήσουν μέσα στο γκρίζο του χειμώνα. Είναι το “σήμα κατατεθέν” της αθηναϊκής γειτονιάς, μια υπόσχεση ζωντάνιας ακόμα και όταν το κρύο αρχίζει να τσιμπάει τα μάγουλα.

Λίγο πιο πέρα, οι μουριές και τα πλατάνια της γειτονιάς παίζουν το δικό τους παιχνίδι. Άλλα δέντρα έχουν κρατήσει τα τελευταία τους κίτρινα φύλλα – εκείνο το χρυσό της παρακμής που ομορφαίνει τα πεζοδρόμια – και άλλα στέκουν ήδη γυμνά, σαν λεπτές σιλουέτες που περιμένουν το χιόνι να τους φορέσει το λευκό του παλτό. Καθώς ανηφορίζουμε, η μυρωδιά του φρέσκου καφέ και του ζεστού ψωμιού μας οδηγεί.

Στη γωνία, ο φούρνος της γειτονιάς είναι ο “φάρος” της Κυριακής. Μια κυρία με το παλτό της παίρνει τις τελευταίες προμήθειες, μια γρήγορη καλημέρα ανταλλάσσεται, και η κόκκινη στάμνα στην είσοδο δίνει μια απρόσμενη πινελιά χρώματος στο πέτρινο δάπεδο. Είναι αυτή η οικειότητα που κάνει τον Κολωνό να μοιάζει με χωριό μέσα στην καρδιά της πόλης.
Ας είμαστε ιδιαίτερα προσεκτικοί, σήμερα…

Η Κυριακή αναμένεται πιο δύσκολη, με χιονοπτώσεις σε χαμηλά υψόμετρα στη Μακεδονία. Ειδικά στην Ανατολική Μακεδονία και τη Θράκη, τα φαινόμενα θα είναι τοπικά έντονα ακόμη και σε πεδινές περιοχές, ενώ στο Βόρειο Αιγαίο θα χιονίσει σε αρκετά χαμηλά υψόμετρα. Στη Θεσσαλία, το απόγευμα της Κυριακής το χιόνι θα φτάσει έως τα 500 μέτρα, στην Εύβοια το βράδυ στα 700 μέτρα, ενώ στην Πελοπόννησο θα εντοπίζεται πάνω από τα 1000 μέτρα.
Ήπειρο από τα 700-1000 μέτρα υψόμετρο.
Δυτική Στερεά από τα 700-1000 μέτρα υψόμετρο.
Δυτική και Βόρεια Πελοπόννησο από τα 1000-1200 μέτρα υψόμετρο.
Ανατολική Μακεδονία από τα 1000-1200 μέτρα υψόμετρο.
Οι πληροφορίες είναι από την Ομάδα “Όλα για τον Καιρό 🇬🇷 (All About Weather)“
Αγάπη και συνέπεια για τον «Ηλεκτρικό» μας

Υπάρχουν κάποιες δουλειές που δεν τελειώνουν ποτέ με τη συνταξιοδότηση… Είναι εκείνες που γίνονται από μεράκι, από εκείνη την εσωτερική ανάγκη να παραμείνεις δημιουργικός και να προσφέρεις σε μια κοινότητα που σε αγκάλιασε για δεκαετίες. Χθες, ολοκληρώθηκε το τεύχος 181 της τριμηνιαίας έκδοσης «ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ Σιδηρόδρομος». Για εμάς, δεν είναι απλώς άλλος ένας αριθμός στη σειρά. Είναι η συνέχεια μιας παράδοσης 31 ετών, μια σταθερή γέφυρα επικοινωνίας για τους συνταξιούχους των ΗΣΑΠ που μας εμπιστεύονται για την ενημέρωσή τους.

Σε μια εποχή που η ψηφιακή ταχύτητα συχνά θυσιάζει την ουσία και τα αυθεντικά συνδικαλιστικά έντυπα τείνουν να εκλείψουν, το Σωματείο Συνταξιούχων ΗΣΑΠ επιμένει να επενδύει σε αυτό το προνόμιο. Μετά τη συνταξιοδότηση, επιλέξαμε να κρατήσουμε ελάχιστες, συγκεκριμένες δουλειές. Αυτή η έκδοση είναι η κορυφαία ανάμεσά τους. Της βάλαμε «πολλή αγάπη» – αυτή την αγάπη που νιώθεις όταν ξέρεις ότι το κείμενο σου θα διαβαστεί στο δικό του χρόνο, με τη δική του νοσταλγία. Μια αναμνηστική φωτογραφία στο τυπογραφία. Διαβάστε την πρώτοι από ΕΔΩ…