Αρχική » 2026 » Ιούλιος (Σελίδα 4)

Αρχείο μηνός Ιούλιος 2026

Το αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ

Τίποτα δεν πάει χαμένο. Δείτε ΕΔΩ το αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ με όλα τα δημοσιεύματα από τη δημιουργία του μέχρι σήμερα…

Τελευταίες Αναρτήσεις:
Οι επισκέπτες μας

0 6 2 4 6 2

Μπορείτε να σχολιάσετε τα θέματα μας...
Το να εκφράζεται κανείς εδώ στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ είναι πολύ σπουδαίο για
μας που το διαχειριζόμαστε, μας κάνει να χαιρόμαστε όταν διαβάζουμε τις απόψεις σας, τις θέσεις σας, για ζητήματα που το site "σκαλίζει".
Μπορείτε λοιπόν να μας γράφετε. Μόνο που, για να τα δείτε δημοσιευμένα εδώ, θα περιμένετε λιγάκι προκειμένου να… εγκριθούν.

Ακραία καιρικά φαινόμενα χειμώνα - καλοκαίρι...

Η ζωή μας ανάμεσα στις εποχές. Η φύση γύρω μας αλλάζει, αναγεννιέται από το χειμώνα. Κι εμείς το ίδιο! Το χρειαζόμαστε αυτό. Κάποτε, τα πράγματα ήταν πιο ευδιάκριτα ανάμεσα στις εποχές. Τώρα όχι πια...
Το καλοκαίρι του 2025 που ζούμε ήδη είναι ίσως το πιο θερμό των τελευταίων δεκαετιών. Μοιάζει με αυτό του 2024... Γεμάτο καύσωνες. Αυτό κάνει πολύ δύσκολη τη ζωή μας... Οι μετεωρολόγοι μας προετοίμασαν από νωρίς και το ζούμε στο έπακρο. Και ο χειμώνας ήταν γεμάτος ακραία καιρικά φαινόμενα. Κρύο, άνυδρος καιρός, επικίνδυνος... Εμείς, που έχουμε επιλέξει να γνωρίζουμε, τι μας επιφυλάσσει το μέλλον, είμαστε σε πολύ πιο πλεονεκτική θέση από την υπόλοιπη ανθρωπότητα. Υπομονή λοιπόν και δύναμη. Όλα εξελίσσονται όπως έχει προβλεφθεί!
Ιούλιος 2026
Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031  

Ένα site που φτιάχτηκε μέσα στην πανδημία, όταν η Σούλα αποφάσισε να ασχοληθεί με κάτι που αγαπάει και λατρεύει να φτιάχνει. Τα χειροποίητα κοσμήματα! Μπορείτε να το δείτε ΕΔΩ…

Η αγγειοπλαστική παράδοση του Θραψανού Ηρακλείου Κρήτης

Η πλούσια και μακραίωνη παράδοση της αγγειοπλαστικής τέχνης στο χωριό Θραψανό Ηρακλείου το έχει αναδείξει ως το μεγαλύτερο κέντρο αγγειοπλαστικής στην Κρήτη, σταθμό για την ιστορία της νεότερης ελληνικής κεραμικής τέχνης. Σήμερα, στο χωριό εξακολουθούν να λειτουργούν εργαστήρια που κατασκευάζουν ακόμα μικρά και μεγάλα αποθηκευτικά αγγεία, γνωστά ως «θραψανιώτικα πιθάρια», τα οποία διακινούνται τόσο στην Ελλάδα, όσο και το εξωτερικό. Δείτε ΕΔΩ κι ένα υπέροχο ντοκιμαντέρ για την αγγειοπλαστική στο Θραψανό από την ΕΡΤ 3 που παίχτηκε τον Φλεβάρη του 2024. Κι ΕΔΩ ένα δημοσίευμα της εφημερίδας ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ για το χωριό μου. Δείτε ΕΔΩ ένα δημοσίευμα από τη ΦΩΝΗ του Μαλεβιζίου που δημοσιεύτηκε το 2026.

Ένας Θραψανιώτης Αγγειοπλάστης μιλά στην T.V.

Η ώρα του δειλινού...

Αναμφισβήτητα είναι η πιο όμορφη ώρα! Η ώρα του δειλινού. Φτάνει να είσαι εκεί. Την κατάλληλη ώρα, στο κατάλληλο μέρος και να απολαμβάνεις, λεπτό το λεπτό όλη αυτή την εξαιρετική εικόνα που δεν διαρκεί και πολύ.
Αυτό είναι. Να ζεις το κάθε λεπτό, να ανασαίνεις τον αέρα και να ευχαριστείς Εκείνον που έδωσε αυτό το δώρο για μας. Και να το εκτιμάμε!
Μερικοί άνθρωποι δεν ξέρουν ή δεν μπορούν, δεν είναι σε θέση να απολαύσουν τίποτα. Ψάχνουν να βρουν τι κρύβεται πίσω από το καθετί και χάνουν την ουσία, τη ζωή. Μην το κάνετε αυτό στον εαυτό σας.

Μια ανάσα καλοκαιρινή στην Τζιά

Δυο μέρες μόλις, στα τελειώματα του Αυγούστου του 2022, καταφέραμε να πάμε στη Τζιά, καλεσμένοι φίλων μας προκειμένου να μας φιλοξενήσουν. Και περάσαμε τόσο όμορφα που θα το κουβεντιάζουμε για καιρό.
Τι είναι αυτό που κάνει δεκτικούς τους ανθρώπους στο καλό, σε μια όμορφη κουβέντα, σε μια παρέα που αξίζει να τη ζήσεις και να την απολαύσεις παρά τις δυσκολίες; Το γεγονός ότι είμαστε άνθρωποι με αδυναμίες, αλλά προσπαθούμε να κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε. Αυτό είναι το μυστικό!

Ραδιόφωνα

Πατήστε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ  κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ για να ακούσετε επιλεγμένα, μουσικά, διαδικτυακα ραδιόφωνα που εκπέμπουν και στα FM... Άρα, μπορείτε να τα ακούσετε και από ένα συμβατικό ραδιόφωνο ή από το κινητό σας...

Πρωτοσέλιδα εφημερίδων:

Στήλες για τα media:

Οι εφημερίδες της Κρήτης:

Αξιόλογα Site:

Στο Πήλιο, Μάιος του 2022

Ήταν ένα ταξίδι μέσα στον Μάη… Έκανε ακόμα την ψυχρούλα του, αλλά το απολαύσαμε. Είχαμε ένα απωθημένο και το ικανοποιήσαμε. Πριν μερικά χρόνια που είχαμε πάει ένα Παρασκευο Σαββατο Κύριακο δεν το χαρήκαμε, δεν το περπατήσαμε επειδή το πρώτο πρωινό που σηκωθήκαμε βρήκαμε ένα χιόνι, καμιά 20ριά πόντους στρωμένο.
Στην κεντρική σελίδα του αρχείου του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ θα δείτε  αρκετά δημοσιεύματα. Αλλά μπορείτε να τα δείτε και από ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Αγγειοπλάστες του σήμερα

Από γενιά σε γενιά περνάει αυτή η τέχνη, του αγγειοπλάστη. Κι αν την αγκάλιαζε λίγο η Πολιτεία, όλα θα ήταν καλύτερα. Στη φωτογραφία είναι ο πατέρας μου, Λευτέρης του Κουμαλή, ως αγγειοπλάστης. Τον ακολούθησε ο γιός του, ο Κωστής Θεοδωράκης και ο εγγονός του, ο Μανώλης Βολυράκης και δίπλα του ο γιος του, ο Αγησίλαος. Δείτε ΕΔΩ ένα πολύ όμορφο δημοσίευμα από το το περιοδικό "Κ" που συνοδεύει, κάθε Κυριακή, την έκδοση της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ. Για να καταλάβετε τι λέω…

Οι γονείς μου, Λευτέρης και Παπαδιώ

Ο πατέρας μου και η μάνα μου, ο Λευτέρης και η Παπαδιώ, σε μια φωτογραφία από το γάμο της Ελένης, της κόρης της Γεωργίας μας. Ήταν σε ένα κέντρο στα Πεζά, όπου έκαναν το γλέντι. Για πάντα στην καρδιά μου, ως ότι πιο ακριβό έχω. Ανυπομονώ να τους ξαναδώ στο νέο κόσμο!

Το σπίτι μας στο χωριό

Σχεδόν τα κατάφερα να φτιάξω το σπίτι στο χωριό, κληρονομιά από τους γονείς μου, αν και μου κόστισε πολύ. Έχει ακόμα κάποιες δουλειές που πρέπει να γίνουν, αλλά σιγά - σιγά.
Μακάρι να φτιάξουν τα πράγματα και να περνάμε κάνα δυο μήνες το καλοκαίρι, εκεί. Θα μας έκανε καλό, από πολλές απόψεις... Εδώ σε έναν πίνακα ζωγραφικής μιας Γερμανίδας που φιλοξενήσαμε κάποτε και μας τον έκανε δώρο. Είναι το σπίτι μας όπως ήταν τότε! Η υπογραφή λέει, 1992!
Τα αδέλφια μου. Λιγοστεύουμε!

Μια οικογενειακή φωτογραφία που έβγαλα με τα αδέλφια μου στο γάμο τη Πόπης, της κόρης του Κωστή μας. Επάνω από αριστερά η Γεωργία μας, δεν ζει πια. Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για αυτήν. Κάτω, από αριστερά, η Στασούλα μας, δείτε για αυτήν ΕΔΩ, δίπλα της η Μαλάμω, δείτε γι’ αυτήν ΕΔΩ και δίπλα της ο Κωστής μας, που και εκείνος δεν ζει πια, δείτε ΕΔΩ.

ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ Σιδηρόδρομος τ. 183

Αυτή είναι η εφημερίδα των συνταξιούχων των ΗΣΑΠ "ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ Σιδηρόδρομος" τ. 183 που κυκλοφορεί τώρα. Για να τη δείτε πατήστε ΕΔΩ. Κι ΕΔΩ το τ. 182, ΕΔΩ το τ.181 ΕΔΩ το τ. 180, ΕΔΩ το τ. 179, ΕΔΩ το τ.178, ΕΔΩ το τ. 177, ΕΔΩτο τ. 176, ΕΔΩ τ. 175, ΕΔΩ το τ. 174, ΕΔΩ το τ. 173, ΕΔΩ το τ. 172, ΕΔΩ το τ. 171, ΕΔΩ το τ. 170, ΕΔΩ το τ. 169, ΕΔΩ το τ.168, ΕΔΩ το τ.167 ΕΔΩ το τ.166, ΕΔΩ το τ. 165, ΕΔΩ το τ.164, ΕΔΩ το τ. 163, ΕΔΩ το τ.162. Τριάντα χρόνια αδιάλειπτης έκδοσης από τη γέννηση της, είναι μια μεγάλη επιτυχία. Παλιότερα τεύχη μπορείτε να τα δείτε σε PDF αρχείο, πηγαίνοντας στο Αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Δείτε κι ΕΔΩτο site του Σωματείου που επιμελούμαστε δημοσιογραφικά...

“Τύπος των συνταξιούχων σιδηροδρομικών” τ. 449

Έτοιμο και το 449 φύλλο... Δείτε το ΕΔΩ, Κι ΕΔΩ το τ.448, ΕΔΩ το τ.447, ΕΔΩ το τ.466, ΕΔΩ το τ.445, ΕΔΩ το τ.444, ΕΔΩ, το τ. 443, ΕΔΩ το τ. 442, ΕΔΩ το τ. 441, ΕΔΩ το τ. 440, ΕΔΩ το τ. 439, ΕΔΩ το τ. 438, ΕΔΩτο τ. 437, ΕΔΩ το τ. 436, ΕΔΩ το τ. 435, ΕΔΩ το τ. 434,  ΕΔΩ το τ. 433, ΕΔΩ το τ. 432, ΕΔΩ το τ. 431,  ΕΔΩ το τ. 430, ΕΔΩ το τ. 429, ΕΔΩ το τ. 428, ΕΔΩ το τ. 427, ΕΔΩ το τ. 426, ΕΔΩ το τ. 425, ΕΔΩ το τ. 424, ΕΔΩ το τ. 423, ΕΔΩ το τ. 422, ΕΔΩ το τ. 421, ΕΔΩ το τ. 420, ΕΔΩ το τ. 419, ΕΔΩ το τ. 418, ΕΔΩ το τ. 417, ΕΔΩ το τ. 416, ΕΔΩ το τ. 415, ΕΔΩ το τ. 414, ΕΔΩ το τ. 413, ΕΔΩ το τ. 412, ΕΔΩ το τ. 411, ΕΔΩ το τ. 410, ΕΔΩ το τ. 409, ΕΔΩ το τ. 408, ΕΔΩ το τ. 407, ΕΔΩ το τ. 406, ΕΔΩ το τ. 405 ΕΔΩ το τ. 404 ΕΔΩ το τ. 403 ΕΔΩ το τ. 402, ΕΔΩ το τ. 401, ΕΔΩ το τ.400, ΕΔΩ το τ.399, ΕΔΩ το τ.398, ΕΔΩ το τ.397, ΕΔΩ το τ.396, ΕΔΩ το τ.395 ΕΔΩ το τ.394  ΕΔΩ το τ.393 ΕΔΩ το τ. 392, ΕΔΩ το τ. 391, ΕΔΩ το τ. 390, ΕΔΩ το τ. 389, ΕΔΩ το τ. 388, ΕΔΩ το τ. 387, ΕΔΩ τ. 386 και το 385 ΕΔΩ. Σε συνάρτηση μάλιστα με το Blog, δείτε το ΕΔΩ, είναι αυτό που λειτουργεί τώρα, με πιο συχνή ενημέρωση...

Ο τόπος που αγαπώ

Αγαπώ την Κρήτη και το χωριό μου, το Θραψανό… Γράφω γι' αυτά με μια νοσταλγία. Είχα κάποτε σχέδια. Δεν είμαι βέβαιος πια, αν μπορώ να τα πραγματοποιήσω. Όταν όμως αλλάξουν τα πράγματα θα ήθελα να περνάω εδώ μερικούς μήνες, κυρίως καλοκαιρινούς. Είναι ο τόπος μου. Οι ρίζες μου. Οι αναμνήσεις μου…

Χρηστικά Site:

Γνωρίζοντας την Αθήνα!

Ένα από τα πράγματα που θα δείτε να κάνουμε σ' αυτό το site είναι ότι προσπαθούμε να γνωρίσουμε την Αθήνα. Τους τόπους που κινούμαστε, που περπατάμε, που πορευόμαστε.
Έτσι, συχνά - πυκνά, θα δείτε τέτοιες παρουσιάσεις με δρόμους, πλατείες, γειτονιές, είτε του ιστορικού κέντρου, είτε της περιφέρειας.
Μας αρέσει και το κάνουμε αυτό με χαρά, όπως εδώ που βλέπετε κάτι από την πλατεία Κοραή με τον Λυκαβηττό στο βάθος, από το κέντρο της Αθήνας, το πανεπιστήμιο.
Νίκος Ελ. Θεοδωράκης

Θα χαρώ πολύ να δω εκτεταμένα τις απόψεις σας. Γράψτε μου εδώ: [email protected]

Για την επικοινωνία μας στείλτε μου SMS στο τηλέφωνο 6932212755 που εξυπηρετείται από την VODAFON. 

Είμαστε στον 23ο χρόνο! Και είστε στον ανανεωμένο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ

Ποιος είναι ο δημοσιογράφος, Νίκος Ελ. Θεοδωράκης, που έχει την ευθύνη της ενημέρωσης και διαχείρισης αυτoύ του Site σε καθημερινή βάση; Δείτε ΕΔΩ. Κι ΕΔΩ δείτε επίσης λίγα πράγματα για την ιστορία αυτού του ιστότοπου.

Περάσαμε υπέροχα στην Τέμενη Αιγίου

Τελικά τα καταφέραμε και περάσαμε όμορφα, τη μια βδομάδα, από 10-17 Σεπτέμβρη του 2022 που πήγαμε στο παραθεριστικό κέντρο του ΟΠΑΚΕ ΟΤΕ στην Τέμενη Αιγίου. Πετύχαμε αυτό που θέλαμε. Να ξεκουραστούμε, να αλλάξουμε παραστάσεις, να φορτώσουμε τις μπαταρίες μας για το χειμώνα που έρχεται και που όλα δείχνουν ότι θα έχει ένα μεγάλο βαθμό δυσκολίας, καθώς όλα γύρω μας, ακριβαίνουν και η ανασφάλεια τα κάνει όλα χειρότερα. Ευτυχώς η ελπίδα μας για κάτι καλύτερο έχει πολύ ισχυρή βάση.

Δείτε μερικά δημοσιεύματα που κάναμε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ

Η Αθήνα του καύσωνα, θυμίζει Δεκαπενταύγουστο

21 Ιουλίου 2026 / Σχολιάστε

Ο καύσωνας που πλήττει αυτές τις ημέρες τη χώρα έχει αλλάξει εντελώς τον ρυθμό της καθημερινότητας. Οι ειδικοί συνιστούν στους πολίτες να αποφεύγουν τις άσκοπες μετακινήσεις, ιδιαίτερα τις μεσημεριανές ώρες, και οι περισσότεροι φαίνεται πως ακολουθούν τις οδηγίες. Το αποτέλεσμα είναι μια εικόνα που δύσκολα συναντά κανείς στην καρδιά του καλοκαιριού, εκτός ίσως από τις ημέρες του Δεκαπενταύγουστου: μια Αθήνα σχεδόν άδεια. Χθες χρειάστηκε να μετακινηθώ δύο φορές, μία το πρωί και μία το απόγευμα, με τη μοτοσικλέτα μου, από τον Κολωνό προς το Γαλάτσι.

Οι εικόνες που αντίκρισα ήταν πραγματικά εντυπωσιακές και οι φωτογραφίες που συνοδεύουν αυτό το κείμενο αποτυπώνουν με τον καλύτερο τρόπο την πραγματικότητα. Δρόμοι που συνήθως «βουλιάζουν» από αυτοκίνητα ήταν σχεδόν έρημοι, οι μεγάλες λεωφόροι είχαν ελάχιστη κυκλοφορία και σε αρκετά σημεία έδιναν την αίσθηση ότι η πόλη είχε… πατήσει παύση. Η διαδρομή ολοκληρώθηκε μέσα σε μόλις 25 λεπτά, χωρίς την παραμικρή καθυστέρηση. Όποιος γνωρίζει την κίνηση της Αθήνας αντιλαμβάνεται πόσο σπάνιο είναι αυτό. Η απουσία μποτιλιαρίσματος έκανε τη μετακίνηση εύκολη και ξεκούραστη, κάτι που υπό άλλες συνθήκες θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ακόμη και ιδανικό.

Υπήρχε όμως ένας παράγοντας που δεν άφηνε κανένα περιθώριο να απολαύσει κανείς αυτή την ασυνήθιστη εικόνα. Η θερμοκρασία ήταν εξαιρετικά υψηλή, η ατμόσφαιρα αποπνικτική και η ζέστη γινόταν αισθητή σε κάθε στιγμή της διαδρομής. Σε αρκετές περιοχές ο υδράργυρος ξεπέρασε τους 41 βαθμούς Κελσίου, μετατρέποντας ακόμη και μια σύντομη μετακίνηση σε δοκιμασία. Η άδεια πόλη δεν ήταν αποτέλεσμα μιας γιορτής ή μιας αργίας, αλλά της ανάγκης των ανθρώπων να προστατευθούν από τις ακραίες καιρικές συνθήκες. Οι φωτογραφίες αποκτούν έτσι ιδιαίτερη αξία. Δεν δείχνουν απλώς άδειους δρόμους και μειωμένη κυκλοφορία.

Καταγράφουν μια ξεχωριστή στιγμή στην καθημερινότητα της πρωτεύουσας, μια εικόνα που δεν βλέπουμε συχνά και που αποτυπώνει πώς ένα έντονο φυσικό φαινόμενο μπορεί να αλλάξει τη ζωή εκατομμυρίων ανθρώπων. Είναι ευχάριστο να βλέπει κανείς μια Αθήνα χωρίς θόρυβο, χωρίς κορναρίσματα και χωρίς το συνηθισμένο κυκλοφοριακό χάος. Μακάρι, όμως, αυτό να οφειλόταν σε καλύτερο σχεδιασμό και όχι σε έναν επικίνδυνο καύσωνα που δοκιμάζει τις αντοχές όλων. Μέχρι να περάσει αυτό το δύσκολο κύμα ζέστης, η προσοχή, η ψυχραιμία και η τήρηση των οδηγιών προστασίας παραμένουν η καλύτερη επιλογή για όλους μας.

Παγκάκι, ίσκιος και η απόλυτη θερινή ραστώνη

20 Ιουλίου 2026 / Σχολιάστε

Το είδαμε κι αυτό στους δρόμους της πόλης, σε μια από εκείνες τις ημέρες που ο υδράργυρος χτυπάει κόκκινο και η άσφαλτος μοιάζει να λιώνει κάτω από τα πόδια σου. Όταν η ζέστη γίνεται ανυπόφορη, ο άνθρωπος ψάχνει ενστικτωδώς να πιαστεί από κάπου, να βρει μια μικρή ανάσα δροσιάς, μια υποτυπώδη διέξοδο από το αστικό καμίνι. Και πού αλλού θα τη βρει; Εκεί όπου η φύση επιμένει ακόμα να προσφέρει το δικό της φυσικό κλιματιστικό: κάτω από τον παχύ ίσκιο των δέντρων ενός πάρκου.

Ο φακός κατέγραψε μια σκηνή γεμάτη απόλυτη θερινή ραστώνη. Ένας άνδρας, εξουθενωμένος προφανώς από το λιοπύρι, βρήκε το δικό του προσωπικό καταφύγιο. Ξαπλωμένος νωχελικά σε ένα πράσινο ξύλινο παγκάκι, με το χέρι να κρέμεται χαλαρά και το κεφάλι ακουμπισμένο σε μια αυτοσχέδια μαξιλαροθήκη, παραδόθηκε στη θαλπωρή της σκιάς. Δείχνει να κοιμάται βαθιά, αποκομμένος από τη βοή της πόλης, αλλά μπορεί και όχι – ίσως απλώς να απολαμβάνει με κλειστά μάτια τις λιγοστές σταγόνες δροσιάς που αφήνουν τα φυλλώματα να περάσουν.

Το εντυπωσιακό είναι πως ο «πρωταγωνιστής» μας δεν ενοχλήθηκε καθόλου από τα διαδοχικά «κλικ» της φωτογραφικής μηχανής. Όταν το σώμα ζητά επίμονα ξεκούραση και η θερμοκρασία σε εξαντλεί, οι γύρω θόρυβοι χάνουν τη σημασία τους. Γύρω του, το σκηνικό συμπληρώνουν μερικά περιστέρια που κόβουν βόλτες στο χώμα αναζητώντας τροφή, ενώ στο βάθος, πίσω από τα κάγκελα του πάρκου, η κίνηση των αυτοκινήτων συνεχίζεται κανονικά.

Λίγο πιο πέρα, οι μεγάλες πέτρες και τα δέντρα στέκονται σαν αιώνιοι φρουροί αυτής της μικρής πράσινης όασης. Και σιγά τώρα που τα τζιτζίκια, με το ασταμάτητο, μονότονο τραγούδι τους, θα του δημιουργούσαν πρόβλημα… Αντίθετα, μοιάζουν να λειτουργούν σαν το ιδανικό λευκό θόρυβο, ένα νανούρισμα που σε μεταφέρει μακριά από το τσιμέντο. Σε μια πόλη που φλέγεται, αυτό το παγκάκι μετατράπηκε στο πιο πολυτελές κρεβάτι του κόσμου.

Αναζητώντας λίγη δροσιά στην Ακαδημία Πλάτωνα

20 Ιουλίου 2026 / Σχολιάστε

Είχαμε καιρό να περπατήσουμε στο ανοιχτό αρχαιολογικό πάρκο της Ακαδημίας Πλάτωνα. Οι έντονοι ρυθμοί της καθημερινότητας και, κυρίως, οι υψηλές θερμοκρασίες της εποχής μάς είχαν κρατήσει μακριά από μια από τις πιο αγαπημένες μας συνήθειες. Χθες, Κυριακή, πήραμε επιτέλους τη μεγάλη απόφαση. Κοιτάζοντας το ρολόι, ξεκινήσαμε γύρω στις 11:00 το πρωί, ελπίζοντας ότι η ζέστη θα ήταν ακόμη κάπως υποφερτή. Η βόλτα μας αποδείχθηκε μια σύντομη, «εξπρές» απόδραση, αφού πριν τις 12 το μεσημέρι είχαμε ήδη επιστρέψει στην ασφαλή θαλπωρή και τη δροσιά του κλιματιστικού στο σπίτι.

Παρά τη σύντομη διάρκειά της, όμως, αυτή η εξόρμηση ήταν υπέροχη. Μας ξύπνησε όμορφες αναμνήσεις από παλαιότερες εποχές, τότε που οι συνθήκες ήταν σαφώς καλύτερες και πιο ήπιες, επιτρέποντάς μας να απολαμβάνουμε αυτόν τον περίπατο πολύ συχνά, κυρίως τα απογεύματα. Η χθεσινή εμπειρία είχε μια πολύ ιδιαίτερη, σχεδόν απόκοσμη γοητεία. Το πάρκο ήταν εντελώς άδειο από κόσμο. Φυσικά, ποιος θα ρίσκαρε  να βγει για περπάτημα κάτω από τον καυτό ήλιο, όταν το θερμόμετρο στην Αθήνα άγγιζε και φλέρταρε επίμονα με τους 40°C; Αυτή η απόλυτη ησυχία, ωστόσο, μας έδωσε την ευκαιρία να παρατηρήσουμε το τοπίο με άλλη ματιά και να βγάλουμε μερικές όμορφες φωτογραφίες.

Περνώντας την ανοιχτή σιδερένια πύλη με τη γνωστή καφέ πινακίδα που καλωσορίζει τους επισκέπτες στο «Γυμνάσιο της Ακαδημίας», βρεθήκαμε μπροστά σε γνώριμα αλλά ερημικά μονοπάτια. Το πάρκο, παρά το λιοπύρι, διατηρεί την πυκνή του βλάστηση. Τα χωμάτινα δρομάκια, πλαισιωμένα από ψηλά, καταπράσινα δέντρα, ελιές και πυκνούς θάμνους, δημιουργούσαν μικρές οάσεις σκιάς. Ο ήλιος προσπαθούσε να διαπεράσει τα φυλλώματα, δημιουργώντας πανέμορφες αντιθέσεις φωτός και σκιάς στο έδαφος.

Οι όρθιοι φανοστάτες έστεκαν σιωπηλοί ανάμεσα στα δέντρα, περιμένοντας τη νύχτα, ενώ στο βάθος, πίσω από τις πράσινες φυλλωσιές, μπορούσε κανείς να διακρίνει τις άκρες των πολυκατοικιών, μια υπενθύμιση του πόσο κοντά βρίσκεται αυτός ο ιστορικός πνεύμονας πρασίνου στον αστικό ιστό. Ήταν μια σύντομη αλλά πολύτιμη υπενθύμιση της ομορφιάς που κρύβει η γειτονιά μας, ακόμη και τις πιο καυτές ημέρες του καλοκαιριού. Μπορεί να επιστρέψαμε γρήγορα στο air condition, αλλά η ηρεμία της Ακαδημίας Πλάτωνα μας συντρόφευσε για όλη την υπόλοιπη ημέρα.

Σύκο: Έρχεται το απόλυτο καλοκαιρινό φρούτο

19 Ιουλίου 2026 / Σχολιάστε

Το καλοκαίρι στην Ελλάδα έχει άρωμα θάλασσας, γεύση καρπουζιού και… το γλυκό άρωμα του σύκου. Αυτό το “ταπεινό” φρούτο, που ευδοκιμεί στις μεσογειακές χώρες των Βαλκανίων και ιδιαίτερα στην Ελλάδα, είναι ο απόλυτος σύντροφός μας στις καλοκαιρινές διακοπές. Είτε το απολαμβάνουμε δροσερό στην παραλία μετά τις βουτιές, είτε το βρίσκουμε στους πάγκους των λαϊκών αγορών, το σύκο είναι το σήμα κατατεθέν του καλοκαιριού. Η γλυκιά “καρδιά” του μας ταξιδεύει σε αναμνήσεις από παιδικά καλοκαίρια.

Οι φωτογραφίες που συνοδεύουν αυτό το κείμενο, αποτυπώνουν με τον καλύτερο τρόπο την ποικιλία και τη φρεσκάδα αυτού του μοναδικού φρούτου.

Πέρα από την υπέροχη γεύση του, το σύκο είναι ένας διατροφικός “θησαυρός”. Είναι πλούσιο σε θρεπτικά συστατικά, όπως βιταμίνες Α, Β1 και Β2, οι οποίες συμβάλλουν στην καλή λειτουργία του οργανισμού. Επιπλέον, περιέχει μέταλλα όπως ασβέστιο, σίδηρο, φώσφορο, μαγγάνιο, νάτριο και κάλιο.

Μάλιστα, τα σύκα αποτελούν πλούσιες πηγές καλίου, το οποίο βοηθάει στη ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης. Η υψηλή περιεκτικότητά τους σε φυτικές ίνες τα καθιστά εξαιρετικά για την πέψη, ενώ οι αντιοξειδωτικές τους ιδιότητες προστατεύουν τον οργανισμό από τις ελεύθερες ρίζες.

Αν και το φρέσκο σύκο είναι ο “βασιλιάς” του καλοκαιριού, οι πραγματικοί λάτρεις του, δεν το αποχωρίζονται ούτε τον χειμώνα. Τα αποξηραμένα σύκα είναι μια εξαιρετική εναλλακτική λύση, που μας επιτρέπει να απολαμβάνουμε τα οφέλη τους όλο τη χρονιά. Είναι ιδανικά για σνακ, προστίθενται σε σαλάτες, γιαούρτι ή ακόμα και σε γλυκά.

Το σύκο είναι ένα δώρο της μεσογειακής φύσης που μας χαρίζει υγεία και απόλαυση. Αυτό το καλοκαίρι, ας αφεθούμε στη γλυκιά του αγκαλιά και ας απολαύσουμε κάθε του μπουκιά.

Οι φωτογραφίες είναι της Vasiliki Ayfanti παρμένες από το διαδίκτυο και την ομάδα “Κάθε Εικόνα Και Μια Ιστορία” στο Facebook.

Το βλέμμα ενώνει Κεντρική Ελλάδα και Εύβοια

19 Ιουλίου 2026 / Σχολιάστε

Στο σημερινό μας δημοσίευμα εδώ στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ, αποφασίσαμε να κάνουμε ένα ιδιαίτερο, αυθαίρετο «πάντρεμα». Συγκεντρώσαμε τέσσερα φωτογραφικά στιγμιότυπα που αποτύπωσαν δύο καλοί μας φίλοι, ο Γιώργος και ο Πέτρος. Δύο άνθρωποι που δεν ζουν κοντά, που κινούνται σε διαφορετικούς γεωγραφικούς χώρους και που, πολύ πιθανόν, δεν έχουν γνωριστεί ποτέ προσωπικά. Ο Γιώργος μάς στέλνει τις εικόνες του από την Κεντρική Ελλάδα, ενώ ο Πέτρος μάς μεταφέρει στην Εύβοια, στην ευρύτερη περιοχή της Χαλκίδας.

Κι όμως, παρά τη χιλιομετρική απόσταση, κοιτάξτε προσεκτικά τη βαθιά συναισθηματική συγγένεια που αποπνέουν οι λήψεις τους. Οι φωτογραφίες μάς μεταφέρουν σε εκείνες τις μεταβατικές, μαγικές ώρες της ημέρας —στο γλυκό ξημέρωμα ή στο μελαγχολικό δειλινό, εκεί όπου τα όρια του χρόνου θολώνουν και δεν είναι εύκολα ευδιάκριτα. Στις δύο εικόνες, η ματιά κινείται πάνω στην άσφαλτο, σε έναν άδειο αυτοκινητόδρομο που στρίβει απαλά. Ο ουρανός πάνω από τα βουνά έχει πάρει ένα δραματικό, χρυσαφένιο χρώμα, καθώς οι ηττημένες ακτίνες του ήλιου παλεύουν με τα βαριά, γκρίζα σύννεφα της βροχής.

Είναι η αίσθηση της κίνησης, του ταξιδιού και της αναζήτησης. Στις άλλες δύο φωτογραφίες, το σκηνικό γίνεται πιο στατικό, σχεδόν τελετουργικό. Βρισκόμαστε πάνω από το καπό ενός αυτοκινήτου, όπου ένας μωβ θερμός καφέ και ένα μικρό φορητό ραδιόφωνο γίνονται οι σιωπηλοί σύντροφοι της στιγμής. Στο φόντο, η κορυφογραμμή ενός γυμνού, πέτρινου λόφου στεφανώνεται από ένα εκρηκτικό, πορτοκαλί και κόκκινο ουρανό, που μοιάζει να έχει πάρει φωτιά. Μια κεραία στο βάθος υψώνεται σαν μοναχικός φάρος. Εδώ κυριαρχεί η ηρεμία, η στάση για ανάσα, η απόλαυση της μοναξιάς.

Στην πραγματικότητα, δεν έχει και τόσο μεγάλη σημασία ποιος από τους δύο τράβηξε ποιες φωτογραφίες, ούτε το αν το φως ανήκει στην ανατολή ή στη δύση. Το πιο σημαντικό, το αληθινά πολύτιμο, είναι ότι και οι δύο, την ίδια σχεδόν στιγμή, ένιωσαν την ανάγκη να σταματήσουν τον χρόνο. Είδαν κάτι ομολογουμένως ωραίο, κάτι που τους άγγιξε την ψυχή, και θέλησαν να το κρατήσουν ζωντανό. Το βλέπετε κι εσείς; Αυτή είναι η δύναμη της εικόνας: να γεφυρώνει τις αποστάσεις και να αποδεικνύει ότι, όσο μακριά κι αν βρισκόμαστε, κάτω από τον ίδιο ουρανό μοιραζόμαστε πάντα τα ίδια συναισθήματα.

Τρίτη μέρα κρητικού γλεντιού, στο Θραψανό

18 Ιουλίου 2026 / Σχολιάστε

Η συζήτηση γύρω από τα κρητικά γλέντια, έτσι όπως αυτά έχουν εξελιχθεί τα τελευταία χρόνια, είναι μεγάλη. Προσωπικά, έχω μια διαφορετική άποψη για τον τρόπο με τον οποίο στήνονται και διεξάγονται πλέον αυτές οι βραδιές, όμως επιλέγω να την κρατήσω για μένα. Είναι απόλυτα σεβαστό ότι για πολλούς ανθρώπους αυτές οι εκδηλώσεις αποτελούν μια βαθιά ανάγκη για «εκτόνωση» και ψυχαγωγία, γι’ αυτό και τις έχουν αγκαλιάσει, εντάσσοντάς τις ως αναπόσπαστο έθιμο στα καλοκαιρινά πανηγύρια συγκεκριμένων ημερών. Δικαίωμά τους.

Στον «ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ» επιλέγουμε απλώς να δίνουμε χώρο στην ενημέρωση. Αντιμετωπίζουμε αυτές τις διοργανώσεις ως κάτι διαφορετικό, μια αφορμή που προσφέρει γνήσια χαρά και διέξοδο σε εκείνους που τις περιμένουν πώς και πώς κάθε καλοκαίρι.

Με αυτή τη διάθεση, μοιραζόμαστε μαζί σας το πρόγραμμα για ένα δυνατό παραδοσιακό τριήμερο στα μέσα Ιουλίου, γεμάτο με μερικά από τα πιο γνωστά ονόματα της κρητικής μουσικής σκηνής. Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Θραψανού διοργανώνει τρεις συνεχόμενες βραδιές με ελεύθερη είσοδο για το κοινό, δίνοντας την ευκαιρία για γνήσια κρητική διασκέδαση:

Την Πέμπτη 16 Ιουλίου: Η αρχή έγινε με τον Χρύσανθο Μακράκη και τον Νίκο Γ. Μανιουδάκη, οι οποίοι άνοιξαν το τριήμερο με έντονο παραδοσιακό χρώμα.

Την Παρασκευή 17 Ιουλίου: Τη σκυτάλη πήρε ο Κωστής Νοδαράκης, έτοιμος να ξεσηκώσει το κοινό με τη λύρα και τα τραγούδια του.

Σήμερα Σάββατο 18 Ιουλίου, το τριήμερο κορυφώνεται με τον Αντώνη Μαρτσάκη, έναν από τους πιο αγαπητούς καλλιτέχνες της νέας γενιάς που ξέρει καλά πώς να κρατά αμείωτο το κέφι μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες.

Οι εκδηλώσεις πραγματοποιούνται με ελεύθερη είσοδο, ενώ για όσους επιθυμούν να εξασφαλίσουν τη θέση τους, το τηλέφωνο κρατήσεων είναι το 6986835811.

Είτε συμφωνεί κανείς με τη σύγχρονη μορφή αυτών των εκδηλώσεων, είτε όχι, η μουσική παράδοση της Κρήτης παραμένει ένας ζωντανός πυρήνας συνάντησης των ανθρώπων. Κι εμείς είμαστε εδώ για να καταγράφουμε και να δίνουμε βήμα σε ό,τι δίνει χαρά και ζωντάνια στον τόπο μας.

Βόλτα πριν την επιστροφή στο λιοπύρι της Αθήνας

18 Ιουλίου 2026 / Σχολιάστε

Το ταξίδι μας στη βρετανική πρωτεύουσα φτάνει σήμερα στο τέλος του. Μέσα από τις φωτογραφίες που μοιραστήκαμε μαζί σας αυτές τις μέρες, προσπαθήσαμε να αποτυπώσουμε τον παλμό μιας πόλης που δεν κοιμάται ποτέ, που συνδυάζει την ιστορία με την απόλυτη νεωτερικότητα. Όπως φαίνεται και στα στιγμιότυπα, οι δρόμοι του Λονδίνου είναι ένα ζωντανό μωσαϊκό. Άνθρωποι κάθε εθνικότητας, ντόπιοι που βιάζονται να πάνε στις δουλειές τους με έναν καφέ στο χέρι και τουρίστες με τα μάτια στραμμένα ψηλά, γεμίζουν τα πεζοδρόμια.

Από το κοσμοπολίτικο Soho και την Oxford Street μέχρι τις ήρεμες γωνιές κατά μήκος του Τάμεση, το Λονδίνο προσφέρει εικόνες γεμάτες κίνηση, χρώμα και ζωντάνια. Οι φωτογραφίες μας «κλείδωσαν» αυτήν ακριβώς την ατμόσφαιρα: τη συνύπαρξη του κλασικού κόκκινου λεωφορείου με τους σύγχρονους ουρανοξύστες και την ενέργεια ενός πλήθους που γίνεται ένα με το αστικό τοπίο. Από αύριο, όμως, επιστρέφουμε στα δικά μας. Η επιστροφή στην πραγματικότητα της Αθήνας μάς επιφυλάσσει μια γνώριμη, αλλά δύσκολη υποδοχή.

Οι μετεωρολόγοι έχουν ήδη σημάνει συναγερμό για τον επερχόμενο καύσωνα και η πρωτεύουσα ετοιμάζεται να ψηθεί. Στο κέντρο της Αθήνας, το μπετόν και η άσφαλτος λειτουργούν σαν θερμοσυσσωρευτές, πολλαπλασιάζοντας την αίσθηση της ζέστης και κάνοντας την καθημερινότητα αποπνικτική. Η αντίθεση με τη δροσιά και τη βροχερή αύρα του Λονδίνου, που βλέπουμε στις εικόνες, δεν θα μπορούσε να είναι μεγαλύτερη. Ωστόσο, για όποιον αγαπάει πραγματικά τα ταξίδια, κάθε τέλος είναι απλώς η αφορμή για μια νέα αρχή. Μπορεί τώρα να κλεινόμαστε για λίγο στα κλιματιζόμενα δωμάτια, αλλά το μυαλό είναι ήδη έτοιμο για τις επόμενες εξορμήσεις.

Με την πρώτη ευκαιρία, θα επιστρέψουμε στη Βρετανία για να εξερευνήσουμε τις κρυφές της γωνιές ή θα «πετάξουμε» για μια άλλη ευρωπαϊκή χώρα, έτοιμοι να γνωρίσουμε νέες κουλτούρες, γεύσεις και αρχιτεκτονική. Μέχρι τότε, κρατάμε τις αναμνήσεις και τις εικόνες από τις λονδρέζικες βόλτες ως «αντίδοτο» στις υψηλές θερμοκρασίες που έρχονται. Καλό καλοκαίρι, προστατευτείτε από τη ζέστη και μείνετε συντονισμένοι, γιατί τα ταξίδια αυτού του site δεν σταματούν ποτέ!

Πλοήγηση άρθρων

← Προηγούμενα άρθρα Επόμενα άρθρα →