57.000 φορές «ευχαριστώ»: Προχωράμε μαζί!

Ο μετρητής στην άκρη της σελίδας μας έγραψε έναν αριθμό που μας γεμίζει βαθιά συγκίνηση και ευγνωμοσύνη: ξεπεράσαμε τις 57.000 επισκέψεις από μοναδικές διευθύνσεις IP!
Πίσω από κάθε μία από αυτές τις ψηφιακές επισκέψεις κρύβεται ένας δικός μας άνθρωπος. Κάποιος που στάθηκε για λίγο να διαβάσει μια σκέψη, να ταξιδέψει με μια εικόνα, να θυμηθεί ή να ανακαλύψει κάτι καινούργιο. Σας ευχαριστούμε από καρδιάς που κάνατε τον «ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ» δικό σας στέκι, που του δίνετε ζωή και τον αγκαλιάζετε με τόση αγάπη.
Όπως το παραδοσιακό πιθάρι του Θραψανού στο λογότυπό μας, έτσι κι αυτός ο ιστότοπος δημιουργήθηκε για να φυλάσσει πράγματα αληθινά και διαtemporal: μνήμες, στιγμές, ιστορίες και συναισθήματα. Η πίστη μας πως «τίποτα δεν πάει χαμένο» παραμένει η πυξίδα μας. Στο ψηφιακό μας αρχείο καταγράφουμε την καθημερινότητα, την ομορφιά της φύσης, την ιστορία αλλά και τις προσωπικές χαρές που μας ενώνουν.
Κοιτάζοντας τις πρόσφατες αναρτήσεις μας, βλέπει κανείς όλο το εύρος αυτής της διαδρομής:
- Ταξιδεύουμε στους ουρανούς, περιμένοντας τη φωτεινή Πανσέληνο του Ιουλίου —το ατμοσφαιρικό «Φεγγάρι του Ελαφιού» (Buck Moon)— που θα ανατείλει αύριο, Τετάρτη 29 Ιουλίου, λούζοντας με φως τα αρχαία μάρμαρα και τις νύχτες μας.
- Περπατάμε στις γειτονιές της πόλης, καταγράφοντας τις ήσυχες πρωινές διαδρομές του Ιουλίου, από τον Κολωνό μέχρι το Γαλάτσι, αναζητώντας την ομορφιά στις απλές, καθημερινές γωνιές.
- Μοιραζόμαστε την απόλυτη ευτυχία, γιορτάζοντας τη ζωή και την αγάπη σε στιγμές γεμάτες φως, όπως στον γάμο του Ηλία και της Γκρεσίλντα.
Όσο ο χρόνος κυλά, ο «Θραψανιώτης» μεγαλώνει και ωριμάζει μαζί σας. Κατακτά μια σταθερή θέση στην καρδιά σας, όχι επειδή ακολουθεί εφήμερες τάσεις, αλλά επειδή φροντίζεται με μεράκι, σεβασμό και αυθεντικότητα.
Υποσχόμαστε να συνεχίσουμε να προσέχουμε ιδιαίτερα αυτή τη γωνιά του διαδικτύου, προσφέροντάς σας ποιοτικές αναρτήσεις, όμορφες εικόνες και θέματα που αγγίζουν την ψυχή.
Σας ευχαριστούμε θερμά που είστε συνοδοιπόροι σε αυτό το ταξίδι. Συνεχίζουμε μαζί!
Την Τετάρτη θα δούμε το «φεγγάρι του Ελαφιού»


Την Τετάρτη (29/7) αναμένεται να φωτίσει τον ουρανό μας η πανσέληνος του «Κόκκινου Ελαφιού» ή «Buck Moon», ένα από τα πιο εντυπωσιακά αστρονομικά φαινόμενα της χρονιάς. Η Πανσέληνος του Ιουλίου, θα ανέβει στον ουρανό την Τετάρτη, 29 Ιουλίου, φτάνοντας στο αποκορύφωμα της φωτεινότητάς της στις 03.30 τη νύχτα προς 30 Ιουλίου.
Η πανσέληνος του Ιουλίου, ονομάζεται φεγγάρι του κόκκινου ελαφιού, επειδή αυτή την εποχή τα αρσενικά ελάφια αναπτύσσουν τα νέα τους κέρατα, τα οποία καλύπτονται από ένα χνουδωτό, βελούδινο δέρμα. Κάθε χρόνο τα ελάφια ρίχνουν και αναγεννούν τα κέρατά τους, ώστε να είναι δυνατά στην περίοδο του ζευγαρώματος.
Στην αγγλική παράδοση, η Πανσέληνος αυτή αποκαλείται Buck Moon, από τη λέξη buck που σημαίνει αρσενικό ελάφι, ενώ συχνά αναφέρεται και ως Red Deer Full Moon.
Πού οφείλεται το μέγεθος και η πορτοκαλί της απόχρωση;
Η Πανσέληνος φαίνεται συχνά μεγαλύτερη κατά την ανατολή, απ’ ό,τι όταν βρίσκεται ψηλότερα στον ουρανό, χάρη σε ένα οπτικό φαινόμενο που σχετίζεται με τον τρόπο που ο ανθρώπινος εγκέφαλος αντιλαμβάνεται τα μεγέθη κοντά στον ορίζοντα. Ένα σώμα μοιάζει μεγαλύτερο όταν αυτό πλαισιώνονται από κτίρια ή φυσικά τοπία. Στην πραγματικότητα ωστόσο, ο σεληνιακός δίσκος δεν αλλάζει μέγεθος.
Η χαρακτηριστική κιτρινωπή ή πορτοκαλί απόχρωση προκύπτει επειδή, όταν η Σελήνη βρίσκεται χαμηλά, το φως της διασχίζει μεγαλύτερη απόσταση μέσα στην ατμόσφαιρα. Οι μπλε ακτίνες διασκορπίζονται περισσότερο, ενώ οι κόκκινες και πορτοκαλί φτάνουν ευκολότερα στα μάτια μας, δημιουργώντας την εντυπωσιακή καλοκαιρινή εικόνα που συνοδεύει κάθε θερινή Πανσέληνο.

Πρωινές διαδρομές Ιουλίου, από Κολωνό σε Γαλάτσι

Παλαιότερα, στα χρόνια της δουλειάς, διάλεγα πάντα τον Ιούλιο για τις καλοκαιρινές μου διακοπές. Ήταν μια συνειδητή επιλογή, καθώς οι περισσότεροι συνάδελφοι κυνηγούσαν τον Αύγουστο — είτε από συνήθεια είτε γιατί η επιχείρησή τους στην Αθήνα έκλεινε εντελώς. Μια ελληνική ιδιομορφία, φυσικά, αφού τα παιδιά μας στον Καναδά ακόμα γελούν όταν ακούν πως ολόκληρες επιχειρήσεις κατεβάζουν ρολά για έναν μήνα. Όμως, το να παραμένεις ενεργός στην Αθήνα τις πρώτες δεκαπέντε ημέρες του Ιουλίου έχει τη δική του, αναπάντεχη ομορφιά. Ειδικά όταν το πρόγραμμα απαιτεί πρωινό ξύπνημα και αναχώρηση ανάμεσα στις 6:30 και τις 7:30 το πρωί.

Πρόσφατα, έκανα ξανά αυτή τη γνώριμη διαδρομή από τον Κολωνό προς το Γαλάτσι. Ήταν μια ευκαιρία να παρατηρήσω την πόλη με μια άλλη ματιά και να καταγράψω μερικές στιγμές από αυτό το ήσυχο, πρωινό ξεκίνημα. Η Αθήνα εκείνη την ώρα βρίσκεται σε μια γλυκιά μετάβαση. Ο ουρανός παίρνει απαλές, χρυσές και ρόδινες αποχρώσεις καθώς ο ήλιος μόλις προβάλλει πάνω από τις πολυκατοικίες. Στους δρόμους γύρω από τις γραμμές του τρένου και στα στενά του Κολωνού, η ησυχία είναι σχεδόν απόκοσμη.

Οι ελάχιστοι πεζοί βαδίζουν βιαστικά προς τη δουλειά τους, ενώ τα αυτοκίνητα κινούνται χωρίς τη συνήθη νευρικότητα και την αποπνικτική κίνηση των υπόλοιπων μηνών. Ανεβαίνοντας προς το Γαλάτσι, το τοπίο αλλάζει αλκυονίδες πινελιές. Οι δρόμοι είναι ανοιχτοί, τα φανάρια διαδέχονται το ένα το άλλο χωρίς καθυστερήσεις, ενώ η μπλε πινακίδα που καλωσορίζει τον ταξιδιώτη στο Γαλάτσι στέκει ανάμεσα σε ανθισμένα παρτέρια και πρασινάδες. Ακόμη και οι στάσεις των λεωφορείων, άδειες και σκιερές κάτω από τα δέντρα, εκπέμπουν μια πρωτόγνωρη γαλήνη.

Το μικρό δημοτικό λεωφορείο περιμένει υπομονετικά, έτοιμο να ξεκινήσει το δρομολόγιό του χωρίς το άγχος της αιχμής.Αυτές οι πρωινές διαδρομές έχουν μια μοναδική γοητεία. Η πρωινή δροσιά, η ηρεμία της πόλης που μόλις ξυπνά και το καθαρό φως του Ιουλίου σου χαρίζουν μια σπάνια αίσθηση ελευθερίας. Προσωπικά, απόλαυσα κάθε λεπτό αυτής της εμπειρίας — αν και, για να είμαι ειλικρινής, δεν θα άντεχα να το κάνω για πολύ ακόμα. Η συνταξιοδότηση και η ραστώνη του καλοκαιριού έχουν τη δική τους, ακαταμάχητη χάρη!























Ο Ιεχωβά να τους εύλογη