Με το βλέμμα στη ΔΕΘ το νέο φύλλο του ΤΥΠΟΥ

Με την ολοκλήρωση και την αποστολή στο πιεστήριο του 449ου φύλλου της εφημερίδας «Ο ΤΥΠΟΣ των Συνταξιούχων Σιδηροδρομικών», κλείνει ένας ακόμη έντονος κύκλος ενημέρωσης, αγώνα και καταγραφής των διεκδικήσεων του κλάδου για το προηγούμενο τρίμηνο. Οι άνθρωποι της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Συνταξιούχων Σιδηροδρομικών (ΠΟΣΣ) μπορούν πλέον να πάρουν μια μικρή ανάσα για τις καλοκαιρινές τους διακοπές, γνωρίζοντας όμως καλά ότι η επιστροφή του Σεπτεμβρίου θα σημάνει την έναρξη μιας νέας, κρίσιμης περιόδου ενόψει και των πρωθυπουργικών εξαγγελιών στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης.
Το κεντρικό ερώτημα του νέου φύλλου αποτυπώνει με σαφήνεια την αγωνία χιλιάδων απόμαχων της δουλειάς: «Θα αποκαταστήσει ο πρωθυπουργός την αξιοπρέπεια των συνταξιούχων;» Η ΠΟΣΣ, με υπευθυνότητα και τεκμηρίωση, θέτει προ των ευθυνών της την κυβέρνηση, καλώντας τα Σωματεία – μέλη της σε δυναμική συμμετοχή στην απεργιακή συγκέντρωση διαμαρτυρίας που διοργανώνει η ΓΣΕΕ τις ημέρες της ΔΕΘ.
Οι διεκδικήσεις των συνταξιούχων δεν είναι υπερβολικές, αλλά δίκαιες και επιβεβλημένες από την πραγματικότητα της ακρίβειας που εξανεμίζει το εισόδημα. Μεταξύ των βασικών αιτημάτων ξεχωρίζουν η ανάγκη για πραγματικές και ουσιαστικές αυξήσεις στις συντάξεις (που να καλύπτουν τον πληθωρισμό), η πλήρης κατάργηση της προσωπικής διαφοράς και της Εισφοράς Αλληλεγγύης Συνταξιούχων (ΕΑΣ), καθώς και η άμεση λήψη μέτρων κατά της ακρίβειας στα τρόφιμα και τα είδη πρώτης ανάγκης.
Παράλληλα, το πρωτοσέλιδο φέρνει στο προσκήνιο το μείζον ζήτημα οριστικής ρύθμισης των συντάξεων χηρείας, στηρίζοντας τις διαχρονικές διεκδικήσεις της ΑΓΣΣΕ για τη μη εφαρμογή των περικοπών του «νόμου Κατρούγκαλου» και τη διασφάλιση αξιοπρεπούς διαβίωσης για τις πληγείσες οικογένειες.
Διαβάστε πατώντας ΕΔΩ, ολόκληρη την εφημερίδα όπως θα κυκλοφορήσει σε λίγο μέσω των ΕΛΤΑ σε όλους τους συνταξιούχους Σιδηροδρομικούς, μέλη των Σωματείων της δύναμης της ΠΟΣΣ…
Μεσημεριανή όαση γεμάτη μουσική και θάλασσα…

Υπάρχουν κάποιες καλοκαιρινές στιγμές που δεν τις σχεδιάζεις, αλλά έρχονται από το πουθενά για να σου χαρίσουν τις πιο όμορφες, ζεστές αναμνήσεις. Μια τέτοια αυθόρμητη στιγμή ζήσαμε τις ημέρες που μέναμε κοντά στην αγαπημένη μας φίλη, τη Νίτσα, στην Άνω Αλμυρή Κορινθίας. Ήταν ένα μεσημέρι που επιστρέφαμε από τη δουλειά στην Κόρινθο. Η κούραση της ημέρας ήταν αισθητή, οπότε η απόφαση να κάνουμε μια στάση για φαγητό στα Λουτρά της Ωραίας Ελένης αποδείχθηκε η καλύτερη δυνατή επιλογή. Κατευθυνθήκαμε προς την παραδοσιακή ταβέρνα «Αλκυονίδες», η οποία βρίσκεται κυριολεκτικά εκεί που σκάει το κύμα.

Καθίσαμε κάτω από τη δροσερή σκιά της τέντας, με το βλέμμα μας να χάνεται στο απέραντο, πεντακάθαρο γαλάζιο της θάλασσας. Η παρέα ήταν ζεστή, οι συζητήσεις γύρω από το τραπέζι έδιναν και έπαιρναν, και το καλό φαγητό άρχισε να καταφθάνει. Εκεί που χαλαρώναμε και απολαμβάναμε τις γεύσεις, μια υπέροχη έκπληξη ήρθε να ομορφύνει ακόμα περισσότερο την ατμόσφαιρα. Ξαφνικά, εμφανίστηκε ανάμεσα στα τραπέζια ένας πλανόδιος μουσικός. Φορώντας το καπέλο και τα γυαλιά ηλίου του, αγκάλιασε το μπουζούκι του και άρχισε να γεμίζει τον αέρα με τις πενιές του, ερμηνεύοντας γνωστές και αγαπημένες λαϊκές επιτυχίες που όλοι έχουμε σιγοτραγουδήσει στο παρελθόν.

Αυτό που μας κέρδισε αμέσως, πέρα από τη μελωδική του παρουσία, ήταν ο απόλυτα διακριτικός και αξιοπρεπής τρόπος του. Στο μπράτσο του οργάνου του είχε κρεμάσει ένα μικρό μεταλλικό κουβαδάκι για το φιλοδώρημα. Χωρίς την παραμικρή πίεση, ενόχληση ή υποχρέωση, άφηνε τον κάθε θαμώνα να συνεισφέρει ό,τι επιθυμούσε στο «καπέλο» του. Η εικόνα αυτή —ο αυθεντικός ήχος του μπουζουκιού να μπερδεύεται με τον ήχο του κυματισμού, οι παρέες να χαμογελούν και το απέραντο μπλε στο φόντο— ήταν η απόλυτη επιτομή του ελληνικού καλοκαιριού. Φυσικά, ήταν αδύνατο να αντισταθεί κανείς σε κάτι τόσο όμορφο και συνεισφέραμε με μεγάλη μας χαρά.

Η μέρα μας ολοκληρώθηκε λίγο αργότερα με μια χαλαρωτική βόλτα στην παραλία. Καθώς το σούρουπο άρχισε σιγά-σιγά να απλώνεται, η ηρεμία της ακτής με τα λευκά βότσαλα και τα ήσυχα νερά μάς πρόσφερε τον τέλειο, γαλήνιο επίλογο. Αυτές οι απρόσμενες, γεμάτες απλότητα στιγμές δίπλα στη θάλασσα είναι που κάνουν τις καλοκαιρινές μας αποδράσεις πραγματικά αξέχαστες.























Δυστυχώς αυτή είναι η κατάντια του κράτους (όχι της Χώρας) και της τωρινής αδιάφορης τοπικής αυτοδιοίκησης!! Κρίμα....! Δεν υπάρχουν άνθρωποι…