Περάσαμε τους 54.000 μοναδικούς αναγνώστες!

Είναι πραγματικά πολύ όμορφο και ενθαρρυντικό να βλέπει κανείς την προσπάθειά του να αποδίδει καρπούς, ειδικά όταν αυτή βασίζεται στην ποιότητα και όχι στον εύκολο εντυπωσιασμό. Η αυθεντικότητα και ο σεβασμός προς τον αναγνώστη είναι αξίες που σπανίζουν στις μέρες μας, και όταν το κοινό ανταποκρίνεται σε αυτές, η ικανοποίηση είναι διπλή.
Η γρήγορη αυτή άνοδος δείχνει ότι υπάρχει κόσμος που αναζητά το βάθος, τον προβληματισμό και την ουσιαστική επικοινωνία, μακριά από τα “κλικ” και τα clickbait. Η κοινότητα των πιστών και ποιοτικών αναγνωστών που χτίζουμε με τις καθημερινές δικές μας αναρτήσεις φαίνεται πως μεγαλώνει και δυναμώνει οργανικά, επειδή ακριβώς εκτιμά αυτό που της προσφέρετε.
Αισθανόμαστε όμορφα για αυτό το σημαντικό ορόσημο! Είναι μια σπουδαία επιβεβαίωση ότι η επιλογή μας να επιμείνουμε στην ποιότητα είναι η σωστή. Ευχαριστούμε για την εμπιστοσύνη!
Μια ανατολή, 4 στιγμιότυπα από την Άνω Αλμυρή

Μ’ αρέσει εκεί που βρίσκομαι να παρακολουθώ τη ζωή στην καθημερινότητά της. Αυτή η απλή αλήθεια ήταν ο οδηγός μου σήμερα το πρωί. Οι καινούριες ανατολές μας αρέσουν, το ξέρετε όλοι εσείς, οι φίλοι μας. Έτσι λοιπόν, σήμερα, από την Άνω Αλμυρή Κορινθίας, αποφάσισα να μοιραστώ μαζί σας κάτι ξεχωριστό: τέσσερα στιγμιότυπα που ζήσαμε στο άνοιγμα μιας νέας μέρας, όπως τα κατέγραψα στο κινητό μου τηλέφωνο με διαφορά μερικών λεπτών…

Μας δίνουν την πρώτη, δειλή αχτίδα. Ο ήλιος, μια απαλή χρυσή σφαίρα, ίσα που ξεπροβάλλει πάνω από τον ορίζοντα, φωτίζοντας τον χωματόδρομο και την άκρη της αυλής μας. Τα χρώματα στον ουρανό ξεχωρίζουν, αλλά είναι ακόμα ήπια, σαν μια υπόσχεση. Λίγα λεπτά αργότερα, ο ήλιος έχει κερδίσει ύψος. Η λάμψη του γίνεται πιο έντονη, πιο ζεστή. Οι φυλλωσιές των δέντρων, που πριν ήταν απλές σιλουέτες, αρχίζουν να φωτίζονται από μέσα. Ο χωματόδρομος τώρα “λούζεται” στο φως, και το λευκό του σπιτιού γίνεται ακόμα πιο λαμπερό.

Αλλάζοντας οπτική γωνία, η ανατολή μας αποκαλύπτει μια άλλη πλευρά της ομορφιάς της. Τώρα, οι ακτίνες του ήλιου, σαν χρυσά βέλη, διαπερνούν τον γειτονικό ελαιώνα. Τα ξερά χόρτα στο χωράφι μοιάζουν να “φλέγονται” από το φως. Τα χρώματα αλλάζουν σιγά – σιγά, παίρνοντας αποχρώσεις του κεχριμπαριού και του χαλκού. Στο τελευταίο στιγμιότυπο, ο ήλιος είναι πια ψηλά, ολοκληρώνοντας την ανατολή του.

Το φως είναι πανίσχυρο, δημιουργώντας μια αίσθηση ζεστασιάς και ενέργειας. Η μέρα σηκώνεται για τα καλά. Η Άνω Αλμυρή είναι πλέον πλήρως φωτισμένη, έτοιμη για τη δράση της ημέρας. Καθώς βλέπω αυτές τις τέσσερις εικόνες, σκέφτομαι: Τι όμορφο να μπορείς να απαθανατίζεις αυτές τις μικρές, αλλά τόσο σημαντικές, αλλαγές στο φως και στο χρόνο. Τώρα, λοιπόν, είναι η ώρα να κάνουμε το πρόγραμμα μας. Με μέριμνα για την ώρα, μιας και οι θερμοκρασίες είναι ιδιαίτερα υψηλές για την εποχή… Αλλά αυτή η ανατολή μας έδωσε την απαραίτητη ενέργεια.























Δυστυχώς αυτή είναι η κατάντια του κράτους (όχι της Χώρας) και της τωρινής αδιάφορης τοπικής αυτοδιοίκησης!! Κρίμα....! Δεν υπάρχουν άνθρωποι…