Μ’ αρέσει εκεί που βρίσκομαι να παρακολουθώ τη ζωή στην καθημερινότητά της. Αυτή η απλή αλήθεια ήταν ο οδηγός μου σήμερα το πρωί. Οι καινούριες ανατολές μας αρέσουν, το ξέρετε όλοι εσείς, οι φίλοι μας. Έτσι λοιπόν, σήμερα, από την Άνω Αλμυρή Κορινθίας, αποφάσισα να μοιραστώ μαζί σας κάτι ξεχωριστό: τέσσερα στιγμιότυπα που ζήσαμε στο άνοιγμα μιας νέας μέρας, όπως τα κατέγραψα στο κινητό μου τηλέφωνο με διαφορά μερικών λεπτών…
Μας δίνουν την πρώτη, δειλή αχτίδα. Ο ήλιος, μια απαλή χρυσή σφαίρα, ίσα που ξεπροβάλλει πάνω από τον ορίζοντα, φωτίζοντας τον χωματόδρομο και την άκρη της αυλής μας. Τα χρώματα στον ουρανό ξεχωρίζουν, αλλά είναι ακόμα ήπια, σαν μια υπόσχεση. Λίγα λεπτά αργότερα, ο ήλιος έχει κερδίσει ύψος. Η λάμψη του γίνεται πιο έντονη, πιο ζεστή. Οι φυλλωσιές των δέντρων, που πριν ήταν απλές σιλουέτες, αρχίζουν να φωτίζονται από μέσα. Ο χωματόδρομος τώρα “λούζεται” στο φως, και το λευκό του σπιτιού γίνεται ακόμα πιο λαμπερό.
Αλλάζοντας οπτική γωνία, η ανατολή μας αποκαλύπτει μια άλλη πλευρά της ομορφιάς της. Τώρα, οι ακτίνες του ήλιου, σαν χρυσά βέλη, διαπερνούν τον γειτονικό ελαιώνα. Τα ξερά χόρτα στο χωράφι μοιάζουν να “φλέγονται” από το φως. Τα χρώματα αλλάζουν σιγά – σιγά, παίρνοντας αποχρώσεις του κεχριμπαριού και του χαλκού. Στο τελευταίο στιγμιότυπο, ο ήλιος είναι πια ψηλά, ολοκληρώνοντας την ανατολή του.
Το φως είναι πανίσχυρο, δημιουργώντας μια αίσθηση ζεστασιάς και ενέργειας. Η μέρα σηκώνεται για τα καλά. Η Άνω Αλμυρή είναι πλέον πλήρως φωτισμένη, έτοιμη για τη δράση της ημέρας. Καθώς βλέπω αυτές τις τέσσερις εικόνες, σκέφτομαι: Τι όμορφο να μπορείς να απαθανατίζεις αυτές τις μικρές, αλλά τόσο σημαντικές, αλλαγές στο φως και στο χρόνο. Τώρα, λοιπόν, είναι η ώρα να κάνουμε το πρόγραμμα μας. Με μέριμνα για την ώρα, μιας και οι θερμοκρασίες είναι ιδιαίτερα υψηλές για την εποχή… Αλλά αυτή η ανατολή μας έδωσε την απαραίτητη ενέργεια.