Γεύσεις και αρώματα χειμώνα στη Λαϊκή Αγορά


Η ατμόσφαιρα στους δρόμους έχει ήδη αρχίσει να αλλάζει, καθώς ο χειμώνας ανοίγει διακριτικά το πορτάκι του και ετοιμάζεται να μπει για τα καλά στη ζωή μας. Σε μια εποχή μεταβατική, όπου το φθινόπωρο παραδίδει τη σκυτάλη του, η Λαϊκή Αγορά Σεπολίων προσφέρει το ιδανικό σκηνικό για να νιώσει κανείς τους παλμούς της γειτονιάς και τις αλλαγές της φύσης.
Καθώς οι υποχρεώσεις και το καθημερινό «τρέξιμο» δεν επέτρεψαν την επίσκεψη στη συνήθη λαϊκή του Κολωνού την περασμένη Τετάρτη, η Πέμπτη αποδείχθηκε η ιδανική ευκαιρία για μια βόλτα στους πάγκους των Σεπολίων. Εκεί, η εικόνα που ξετυλίγεται μπροστά στον επισκέπτη είναι μια πανδαισία χρωμάτων και αρωμάτων, χαρακτηριστική της εποχικής αφθονίας.
Πάγκοι γεμάτοι θησαυρούς της εποχής
Οι πάγκοι κατακλύζονται από φρούτα και καρπούς που ενισχύουν τον οργανισμό ενόψει των κρύων ημερών. Τα ολόφρεσκα, γυαλιστερά πορτοκάλια και τα αρωματικά μανταρίνια δεσπόζουν παντού, υποσχόμενα βιταμίνες και ζωντάνια. Δίπλα τους, τα ζουμερά μήλα σε κάθε απόχρωση και τα αχλάδια προσφέρουν τη γλυκιά γεύση του φθινοπώρου, ενώ τα εντυπωσιακά ρόδια τραβούν τα βλέμματα.
Ιδιαίτερη θέση στα τραπέζια μας έχουν πλέον και οι κλασικοί χειμωνιάτικοι ξηροί καρποί. Τα κάστανα, έτοιμα για ψήσιμο ή βράσιμο δίπλα στο τζάκι, μαζί με τα θρεπτικά καρύδια, γεμίζουν τις γωνίες των πάγκων και μας υπενθυμίζουν ότι οι πιο ζεστές στιγμές στο σπίτι είναι αυτές που πλησιάζουν.
Η ζωντάνια της γειτονιάς
Πέρα από τα ψώνια, η λαϊκή αγορά παραμένει ένας ζωντανός πυρήνας κοινωνικοποίησης. Κάτοικοι της περιοχής, οπλισμένοι με τα καρότσια και τις πάνινες τσάντες τους, κινούνται ανάμεσα στους πάγκους, συγκρίνουν τιμές, πιάνουν την κουβέντα με τους παραγωγούς ή τυς εμπόρους και διαλέγουν προσεκτικά τα καλύτερα προϊόντα για το οικογενειακό τραπέζι.
Η επίσκεψη στη λαϊκή των Σεπολίων δεν είναι απλώς μια τυπική υποχρέωση εφοδιασμού του σπιτιού. Είναι μια μικρή, καθημερινή ιεροτελεστία που μας συνδέει με τον κύκλο της φύσης, προσφέροντας απλόχερα αγνά, ελληνικά προϊόντα και μια αίσθηση ζεστασιάς, ακριβώς τη στιγμή που ο χειμώνας κάνει αισθητή την παρουσία του.

Παρασκευή πήγαμε στο “Κάθε Τρίτη με τον Μόρι”

Μια από τις πιο αγαπημένες παραστάσεις της τελευταίας δεκαετίας επέτρεψε από 3 Οκτωβρίου στο θέατρο Ιλίσια Βολανάκης. Ο Γρηγόρης Βαλτινός επανήλθε με το “Κάθε Τρίτη με τον Μόρι”, το έργο που το 2019 τιμήθηκε με Βραβείο Αθηνοράματος και κέρδισε επάξια μια ξεχωριστή θέση στην καρδιά των θεατών. Στο πλευρό του βρίσκεται ο Γιάννης Σαρακατσάνης, ένας ηθοποιός με ευαισθησία, που ξέρει να ισορροπεί ανάμεσα στην τρυφερότητα, το χιούμορ και τη σκληρή αλήθεια της ανθρώπινης ύπαρξης.

Το έργο των Jeffrey Hatcher και Mitch Albom, βασισμένο στο παγκόσμιο best seller “Tuesdays with Morrie”, έχει ταξιδέψει σε δεκάδες χώρες και έχει συγκινήσει εκατομμύρια αναγνώστες και θεατές. Η πλοκή ξεκινά όταν ο Μιτς, ένας πρώην φοιτητής που έχει βυθιστεί στη φρενίτιδα της καριέρας και της καθημερινότητας, ξανασυναντά τον παλιό του καθηγητή κοινωνιολογίας, τον χαρισματικό Μόρι Σουόρτς. Ο Μόρι, που βρίσκεται αντιμέτωπος με το τέλος της ζωής του, δεν χάνει το πάθος του για διδασκαλία και μετατρέπει τις εβδομαδιαίες συναντήσεις τους σε ένα μάθημα ζωής.

Κάθε Τρίτη, οι δυο τους μιλούν για τον έρωτα, την οικογένεια, την απώλεια, την ευτυχία, αφήνοντας στο κοινό μια παρακαταθήκη σοφίας που αγγίζει τον καθένα ξεχωριστά. “Σκέψεις πάνω στο θέμα της ανάγκης για επικοινωνία και της καθαρής αγάπης γεννά το έργο αναβαπτίζοντας το δράμα στην κολυμπήθρα του χιούμορ. Και είναι εντυπωσιακό με πόσο πάθος και συγκίνηση το μεταφέρει στη σκηνή ο Γρηγόρης Βαλτινός, μην παραλείποντας τις σωστά στοχευμένες κωμικές πινελιές κάποιες στιγμές” έγραφε η Μαρία Κρύου στην κριτική του “α” για την παράσταση, το 2019

Η σκηνοθετική προσέγγιση του Γρηγόρη Βαλτινού εστιάζει στην αλήθεια των διαλόγων και την αμεσότητα της ανθρώπινης επαφής. Χωρίς περιττούς εντυπωσιασμούς, η παράσταση δίνει χώρο στους ηθοποιούς να αναδείξουν τον συναισθηματικό πυρήνα του έργου. Ο Βαλτινός, με τη βαθιά του εμπειρία, αποτυπώνει με συγκινητική απλότητα τον σοφό και τρυφερό Μόρι, ενώ ο Σαρακατσάνης δίνει δυναμισμό και ευαισθησία στον Μιτς, συνθέτοντας ένα συγκλονιστικό θεατρικό δίδυμο. Δεν είναι δικό μου. Είναι αντιγραφή από το ΑΘΗΝΟΡΑΜΑ.























Συμφωνώ και επαυξάνω. Λίγο ακόμη!!!!!