
Η Βουδαπέστη, η «Βασίλισσα του Δούναβη», είναι κάτι περισσότερο από μια πόλη — είναι ένα ταξίδι στον χρόνο, όπου το μεγαλείο της Αυστροουγγρικής Αυτοκρατορίας συναντά τον σύγχρονο παλμό. Αυτή η μητρόπολη, που γεννήθηκε από την ένωση της Βούδας, της Πέστης και της Όμπουντα, προσφέρει έναν μαγευτικό συνδυασμό χαλάρωσης, πολιτισμού και αρχιτεκτονικής αίγλης. Η περιήγησή μας ξεκινά στην καρδιά της Πέστης, στον χώρο που το καλοκαίρι φιλοξενεί τη Λίμνη του Πάρκου της Πόλης και τον χειμώνα μεταμορφώνεται σε ένα από τα μεγαλύτερα και ομορφότερα Παγοδρόμια της Ευρώπης.

Ακόμη και όταν η λίμνη είναι άδεια, η ατμόσφαιρα είναι επιβλητική. Στο βάθος, το κτίριο που βλέπετε είναι το Παλάτι του Παγοδρομίου, με την κομψή νεο – μπαρόκ αρχιτεκτονική του και τους χαρακτηριστικούς του τρούλους. Είναι ένα αρχιτεκτονικό στολίδι που αντικατοπτρίζεται στα λιμνάζοντα νερά, υποσχόμενο ατελείωτες ώρες διασκέδασης όταν ο πάγος καλύψει την επιφάνεια. Είναι ένα σημείο όπου οι ντόπιοι και οι επισκέπτες ζουν την εποχιακή μαγεία της πόλης. Στην κεντρική Πέστη, η πλατεία μπροστά από το Δημαρχείο της Βουδαπέστης προσφέρει ένα θέαμα που κόβει την ανάσα.

Το επιβλητικό κτίριο, με την περίτεχνη λευκή πρόσοψη, είναι ένα αριστούργημα του εκλεκτικισμού, με στοιχεία που παραπέμπουν στον ιστορικό ουγγρικό ρυθμό. Στο πλάι του κτιρίου μπορεί κανείς να δει ένα έργο τέχνης, ένα κλασικό δείγμα μνημείου, κοινό σε πολλές πόλεις της Κεντρικής Ευρώπης. Η ζωντανή κίνηση στην πλατεία, με τα χαρακτηριστικά κίτρινα ταξί, αναδεικνύει τον ρόλο της Βουδαπέστης ως σύγχρονου πολιτιστικού και διοικητικού κέντρου.

Κρυμμένη σε έναν από τους πολλούς ιστορικούς δρόμους, αυτή η γωνιά αποκαλύπτει τον πλούτο της κεντροευρωπαϊκής αρχιτεκτονικής. Η εικόνα πιθανότατα απεικονίζει μέρος του περίφημου Anker Köz ή κάποια άλλη ιστορική στοά. Το κτίριο στα δεξιά, με την χαρακτηριστική του κοκκινωπή τοιχοποιία και τις πλούσιες χρυσές λεπτομέρειες γύρω από τα παράθυρα, φέρνει στο νου την εκλεπτυσμένη τεχνοτροπία που συναντά κανείς και στη Βιέννη. Αντίθετα, το κτίριο στα αριστερά, καλυμμένο με πυκνό κισσό, προσδίδει μια ρουστίκ, ρομαντική νότα, και ίσως φιλοξενεί κάποιο από τα θρυλικά ruin bars ή παραδοσιακά ουγγρικά εστιατόρια. Αυτή η αντιπαράθεση στυλ είναι η πεμπτουσία της αρχιτεκτονικής ποικιλίας της Βουδαπέστης.