Αρχική » 2026 » Σεπτέμβριος (Σελίδα 2)

Αρχείο μηνός Σεπτέμβριος 2026

Το αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ

Τίποτα δεν πάει χαμένο. Δείτε ΕΔΩ το αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ με όλα τα δημοσιεύματα από τη δημιουργία του μέχρι σήμερα…

Τελευταίες Αναρτήσεις:
Οι επισκέπτες μας

0 7 1 7 2 4

Μπορείτε να σχολιάσετε τα θέματα μας...
Το να εκφράζεται κανείς εδώ στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ είναι πολύ σπουδαίο για
μας που το διαχειριζόμαστε, μας κάνει να χαιρόμαστε όταν διαβάζουμε τις απόψεις σας, τις θέσεις σας, για ζητήματα που το site "σκαλίζει".
Μπορείτε λοιπόν να μας γράφετε. Μόνο που, για να τα δείτε δημοσιευμένα εδώ, θα περιμένετε λιγάκι προκειμένου να… εγκριθούν.

Ακραία καιρικά φαινόμενα χειμώνα - καλοκαίρι...

Η ζωή μας ανάμεσα στις εποχές. Η φύση γύρω μας αλλάζει, αναγεννιέται από το χειμώνα. Κι εμείς το ίδιο! Το χρειαζόμαστε αυτό. Κάποτε, τα πράγματα ήταν πιο ευδιάκριτα ανάμεσα στις εποχές. Τώρα όχι πια...
Το καλοκαίρι του 2025 που ζούμε ήδη είναι ίσως το πιο θερμό των τελευταίων δεκαετιών. Μοιάζει με αυτό του 2024... Γεμάτο καύσωνες. Αυτό κάνει πολύ δύσκολη τη ζωή μας... Οι μετεωρολόγοι μας προετοίμασαν από νωρίς και το ζούμε στο έπακρο. Και ο χειμώνας ήταν γεμάτος ακραία καιρικά φαινόμενα. Κρύο, άνυδρος καιρός, επικίνδυνος... Εμείς, που έχουμε επιλέξει να γνωρίζουμε, τι μας επιφυλάσσει το μέλλον, είμαστε σε πολύ πιο πλεονεκτική θέση από την υπόλοιπη ανθρωπότητα. Υπομονή λοιπόν και δύναμη. Όλα εξελίσσονται όπως έχει προβλεφθεί!
Σεπτέμβριος 2026
Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930  

Ένα site που φτιάχτηκε μέσα στην πανδημία, όταν η Σούλα αποφάσισε να ασχοληθεί με κάτι που αγαπάει και λατρεύει να φτιάχνει. Τα χειροποίητα κοσμήματα! Μπορείτε να το δείτε ΕΔΩ…

Η αγγειοπλαστική παράδοση του Θραψανού Ηρακλείου Κρήτης

Η πλούσια και μακραίωνη παράδοση της αγγειοπλαστικής τέχνης στο χωριό Θραψανό Ηρακλείου το έχει αναδείξει ως το μεγαλύτερο κέντρο αγγειοπλαστικής στην Κρήτη, σταθμό για την ιστορία της νεότερης ελληνικής κεραμικής τέχνης. Σήμερα, στο χωριό εξακολουθούν να λειτουργούν εργαστήρια που κατασκευάζουν ακόμα μικρά και μεγάλα αποθηκευτικά αγγεία, γνωστά ως «θραψανιώτικα πιθάρια», τα οποία διακινούνται τόσο στην Ελλάδα, όσο και το εξωτερικό. Δείτε ΕΔΩ κι ένα υπέροχο ντοκιμαντέρ για την αγγειοπλαστική στο Θραψανό από την ΕΡΤ 3 που παίχτηκε τον Φλεβάρη του 2024. Κι ΕΔΩ ένα δημοσίευμα της εφημερίδας ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ για το χωριό μου. Δείτε ΕΔΩ ένα δημοσίευμα από τη ΦΩΝΗ του Μαλεβιζίου που δημοσιεύτηκε το 2026.

Ένας Θραψανιώτης Αγγειοπλάστης μιλά στην T.V.

Η ώρα του δειλινού...

Αναμφισβήτητα είναι η πιο όμορφη ώρα! Η ώρα του δειλινού. Φτάνει να είσαι εκεί. Την κατάλληλη ώρα, στο κατάλληλο μέρος και να απολαμβάνεις, λεπτό το λεπτό όλη αυτή την εξαιρετική εικόνα που δεν διαρκεί και πολύ.
Αυτό είναι. Να ζεις το κάθε λεπτό, να ανασαίνεις τον αέρα και να ευχαριστείς Εκείνον που έδωσε αυτό το δώρο για μας. Και να το εκτιμάμε!
Μερικοί άνθρωποι δεν ξέρουν ή δεν μπορούν, δεν είναι σε θέση να απολαύσουν τίποτα. Ψάχνουν να βρουν τι κρύβεται πίσω από το καθετί και χάνουν την ουσία, τη ζωή. Μην το κάνετε αυτό στον εαυτό σας.

Μια ανάσα καλοκαιρινή στην Τζιά

Δυο μέρες μόλις, στα τελειώματα του Αυγούστου του 2022, καταφέραμε να πάμε στη Τζιά, καλεσμένοι φίλων μας προκειμένου να μας φιλοξενήσουν. Και περάσαμε τόσο όμορφα που θα το κουβεντιάζουμε για καιρό.
Τι είναι αυτό που κάνει δεκτικούς τους ανθρώπους στο καλό, σε μια όμορφη κουβέντα, σε μια παρέα που αξίζει να τη ζήσεις και να την απολαύσεις παρά τις δυσκολίες; Το γεγονός ότι είμαστε άνθρωποι με αδυναμίες, αλλά προσπαθούμε να κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε. Αυτό είναι το μυστικό!

Ραδιόφωνα

Πατήστε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ  κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ για να ακούσετε επιλεγμένα, μουσικά, διαδικτυακα ραδιόφωνα που εκπέμπουν και στα FM... Άρα, μπορείτε να τα ακούσετε και από ένα συμβατικό ραδιόφωνο ή από το κινητό σας...

Πρωτοσέλιδα εφημερίδων:

Στήλες για τα media:

Οι εφημερίδες της Κρήτης:

Αξιόλογα Site:

Στο Πήλιο, Μάιος του 2022

Ήταν ένα ταξίδι μέσα στον Μάη… Έκανε ακόμα την ψυχρούλα του, αλλά το απολαύσαμε. Είχαμε ένα απωθημένο και το ικανοποιήσαμε. Πριν μερικά χρόνια που είχαμε πάει ένα Παρασκευο Σαββατο Κύριακο δεν το χαρήκαμε, δεν το περπατήσαμε επειδή το πρώτο πρωινό που σηκωθήκαμε βρήκαμε ένα χιόνι, καμιά 20ριά πόντους στρωμένο.
Στην κεντρική σελίδα του αρχείου του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ θα δείτε  αρκετά δημοσιεύματα. Αλλά μπορείτε να τα δείτε και από ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Αγγειοπλάστες του σήμερα

Από γενιά σε γενιά περνάει αυτή η τέχνη, του αγγειοπλάστη. Κι αν την αγκάλιαζε λίγο η Πολιτεία, όλα θα ήταν καλύτερα. Στη φωτογραφία είναι ο πατέρας μου, Λευτέρης του Κουμαλή, ως αγγειοπλάστης. Τον ακολούθησε ο γιός του, ο Κωστής Θεοδωράκης και ο εγγονός του, ο Μανώλης Βολυράκης και δίπλα του ο γιος του, ο Αγησίλαος. Δείτε ΕΔΩ ένα πολύ όμορφο δημοσίευμα από το το περιοδικό "Κ" που συνοδεύει, κάθε Κυριακή, την έκδοση της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ. Για να καταλάβετε τι λέω…

Οι γονείς μου, Λευτέρης και Παπαδιώ

Ο πατέρας μου και η μάνα μου, ο Λευτέρης και η Παπαδιώ, σε μια φωτογραφία από το γάμο της Ελένης, της κόρης της Γεωργίας μας. Ήταν σε ένα κέντρο στα Πεζά, όπου έκαναν το γλέντι. Για πάντα στην καρδιά μου, ως ότι πιο ακριβό έχω. Ανυπομονώ να τους ξαναδώ στο νέο κόσμο!

Το σπίτι μας στο χωριό

Σχεδόν τα κατάφερα να φτιάξω το σπίτι στο χωριό, κληρονομιά από τους γονείς μου, αν και μου κόστισε πολύ. Έχει ακόμα κάποιες δουλειές που πρέπει να γίνουν, αλλά σιγά - σιγά.
Μακάρι να φτιάξουν τα πράγματα και να περνάμε κάνα δυο μήνες το καλοκαίρι, εκεί. Θα μας έκανε καλό, από πολλές απόψεις... Εδώ σε έναν πίνακα ζωγραφικής μιας Γερμανίδας που φιλοξενήσαμε κάποτε και μας τον έκανε δώρο. Είναι το σπίτι μας όπως ήταν τότε! Η υπογραφή λέει, 1992!
Τα αδέλφια μου. Λιγοστεύουμε!

Μια οικογενειακή φωτογραφία που έβγαλα με τα αδέλφια μου στο γάμο τη Πόπης, της κόρης του Κωστή μας. Επάνω από αριστερά η Γεωργία μας, δεν ζει πια. Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για αυτήν. Κάτω, από αριστερά, η Στασούλα μας, δείτε για αυτήν ΕΔΩ, δίπλα της η Μαλάμω, δείτε γι’ αυτήν ΕΔΩ και δίπλα της ο Κωστής μας, που και εκείνος δεν ζει πια, δείτε ΕΔΩ.

ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ Σιδηρόδρομος τ. 183

Αυτή είναι η εφημερίδα των συνταξιούχων των ΗΣΑΠ "ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ Σιδηρόδρομος" τ. 184 που κυκλοφορεί τώρα. Για να τη δείτε πατήστε ΕΔΩ Κι ΕΔΩ το τ.183, ΕΔΩ το τ. 182, ΕΔΩ το τ.181 ΕΔΩ το τ. 180, ΕΔΩ το τ. 179, ΕΔΩ το τ.178, ΕΔΩ το τ. 177, ΕΔΩτο τ. 176, ΕΔΩ τ. 175, ΕΔΩ το τ. 174, ΕΔΩ το τ. 173, ΕΔΩ το τ. 172, ΕΔΩ το τ. 171, ΕΔΩ το τ. 170, ΕΔΩ το τ. 169, ΕΔΩ το τ.168, ΕΔΩ το τ.167 ΕΔΩ το τ.166, ΕΔΩ το τ. 165, ΕΔΩ το τ.164, ΕΔΩ το τ. 163, ΕΔΩ το τ.162. Τριάντα χρόνια αδιάλειπτης έκδοσης από τη γέννηση της, είναι μια μεγάλη επιτυχία. Παλιότερα τεύχη μπορείτε να τα δείτε σε PDF αρχείο, πηγαίνοντας στο Αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Δείτε κι ΕΔΩτο site του Σωματείου που επιμελούμαστε δημοσιογραφικά...

“Τύπος των συνταξιούχων σιδηροδρομικών” τ. 450

Έτοιμο και το 450 φύλλο... Δείτε το ΕΔΩ. Κι ΕΔΩ το τ. 449, ΕΔΩ το τ. 448, ΕΔΩ το τ. 447, ΕΔΩ το τ. 466, ΕΔΩ το τ. 445, ΕΔΩ το τ. 444, ΕΔΩ, το τ. 443, ΕΔΩ το τ. 442, ΕΔΩ το τ. 441, ΕΔΩ το τ. 440, ΕΔΩ το τ. 439, ΕΔΩ το τ. 438, ΕΔΩτο τ. 437, ΕΔΩ το τ. 436, ΕΔΩ το τ. 435, ΕΔΩ το τ. 434,  ΕΔΩ το τ. 433, ΕΔΩ το τ. 432, ΕΔΩ το τ. 431,  ΕΔΩ το τ. 430, ΕΔΩ το τ. 429, ΕΔΩ το τ. 428, ΕΔΩ το τ. 427, ΕΔΩ το τ. 426, ΕΔΩ το τ. 425, ΕΔΩ το τ. 424, ΕΔΩ το τ. 423, ΕΔΩ το τ. 422, ΕΔΩ το τ. 421, ΕΔΩ το τ. 420, ΕΔΩ το τ. 419, ΕΔΩ το τ. 418, ΕΔΩ το τ. 417, ΕΔΩ το τ. 416, ΕΔΩ το τ. 415, ΕΔΩ το τ. 414, ΕΔΩ το τ. 413, ΕΔΩ το τ. 412, ΕΔΩ το τ. 411, ΕΔΩ το τ. 410, ΕΔΩ το τ. 409, ΕΔΩ το τ. 408, ΕΔΩ το τ. 407, ΕΔΩ το τ. 406, ΕΔΩ το τ. 405 ΕΔΩ το τ. 404 ΕΔΩ το τ. 403 ΕΔΩ το τ. 402, ΕΔΩ το τ. 401, ΕΔΩ το τ.400, ΕΔΩ το τ.399, ΕΔΩ το τ.398, ΕΔΩ το τ.397, ΕΔΩ το τ.396, ΕΔΩ το τ.395 ΕΔΩ το τ.394  ΕΔΩ το τ.393 ΕΔΩ το τ. 392, ΕΔΩ το τ. 391, ΕΔΩ το τ. 390, ΕΔΩ το τ. 389, ΕΔΩ το τ. 388, ΕΔΩ το τ. 387, ΕΔΩ τ. 386 και το 385 ΕΔΩ. Σε συνάρτηση μάλιστα με το Blog, δείτε το ΕΔΩ, είναι αυτό που λειτουργεί τώρα, με πιο συχνή ενημέρωση...

Ο τόπος που αγαπώ

Αγαπώ την Κρήτη και το χωριό μου, το Θραψανό… Γράφω γι' αυτά με μια νοσταλγία. Είχα κάποτε σχέδια. Δεν είμαι βέβαιος πια, αν μπορώ να τα πραγματοποιήσω. Όταν όμως αλλάξουν τα πράγματα θα ήθελα να περνάω εδώ μερικούς μήνες, κυρίως καλοκαιρινούς. Είναι ο τόπος μου. Οι ρίζες μου. Οι αναμνήσεις μου…

Χρηστικά Site:

Γνωρίζοντας την Αθήνα!

Ένα από τα πράγματα που θα δείτε να κάνουμε σ' αυτό το site είναι ότι προσπαθούμε να γνωρίσουμε την Αθήνα. Τους τόπους που κινούμαστε, που περπατάμε, που πορευόμαστε.
Έτσι, συχνά - πυκνά, θα δείτε τέτοιες παρουσιάσεις με δρόμους, πλατείες, γειτονιές, είτε του ιστορικού κέντρου, είτε της περιφέρειας.
Μας αρέσει και το κάνουμε αυτό με χαρά, όπως εδώ που βλέπετε κάτι από την πλατεία Κοραή με τον Λυκαβηττό στο βάθος, από το κέντρο της Αθήνας, το πανεπιστήμιο.
Νίκος Ελ. Θεοδωράκης

Θα χαρώ πολύ να δω εκτεταμένα τις απόψεις σας. Γράψτε μου εδώ: [email protected]

Για την επικοινωνία μας στείλτε μου SMS στο τηλέφωνο 6932212755 που εξυπηρετείται από την VODAFON. 

Είμαστε στον 23ο χρόνο! Και είστε στον ανανεωμένο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ

Ποιος είναι ο δημοσιογράφος, Νίκος Ελ. Θεοδωράκης, που έχει την ευθύνη της ενημέρωσης και διαχείρισης αυτoύ του Site σε καθημερινή βάση; Δείτε ΕΔΩ. Κι ΕΔΩ δείτε επίσης λίγα πράγματα για την ιστορία αυτού του ιστότοπου.

Περάσαμε υπέροχα στην Τέμενη Αιγίου

Τελικά τα καταφέραμε και περάσαμε όμορφα, τη μια βδομάδα, από 10-17 Σεπτέμβρη του 2022 που πήγαμε στο παραθεριστικό κέντρο του ΟΠΑΚΕ ΟΤΕ στην Τέμενη Αιγίου. Πετύχαμε αυτό που θέλαμε. Να ξεκουραστούμε, να αλλάξουμε παραστάσεις, να φορτώσουμε τις μπαταρίες μας για το χειμώνα που έρχεται και που όλα δείχνουν ότι θα έχει ένα μεγάλο βαθμό δυσκολίας, καθώς όλα γύρω μας, ακριβαίνουν και η ανασφάλεια τα κάνει όλα χειρότερα. Ευτυχώς η ελπίδα μας για κάτι καλύτερο έχει πολύ ισχυρή βάση.

Δείτε μερικά δημοσιεύματα που κάναμε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ

Αναζωογονητική ημέρα πνευματικής ενίσχυσης

Η σημερινή ημέρα στην αίθουσα Συνελεύσεων της Μαλακάσας αποτελεί ολόκληρη μια ξεχωριστή πνευματική εμπειρία. Από το πρωί έως το απόγευμα, έχουμε τη χαρά και την ευλογία να παρακολουθήσουμε τη Συνέλευση Περιοχής των Μαρτύρων του Ιεχωβά για το έτος 2026-2027 με τον Επίσκοπο Περιοχής. Το κεντρικό θέμα της συνέλευσης, «Όποιος Εμπιστεύεται στον Ιεχωβά Είναι Ευτυχισμένος», βασισμένο στο εδάφιο Παροιμίες 16:20, είναι βέβαιο ότι θα αγγίξει τις καρδιές όλων των παρευρισκόμενων και θα μας προσφέρει πολύτιμα εφόδια για την καθημερινή μας ζωή.

Το πρόγραμμα είναι εξαιρετικά αναζωογονητικό, πλούσιο σε διδαχές και απόλυτα προσαρμοσμένο στις ανάγκες των καιρών μας. Από τις πρώτες πρωινές ομιλίες και τη μουσική εισαγωγή, η ατμόσφαιρα θα γεμίσει με αισθήματα ειρήνης, ενότητας και αδελφικής αγάπης. Η θεματική ανάλυση του εδαφίου Παροιμίες 16:20 μας υπενθυμίζει ότι η αληθινή ευτυχία δεν εξαρτάται από τις μεταβαλλόμενες συνθήκες του κόσμου γύρω μας, αλλά από το βάθος της εμπιστοσύνης και της πεποίθησης που δείχνουμε στον Δημιουργό μας, τον Ιεχωβά.

Κατά τη διάρκεια της ημέρας, αναμένεται να παρακολουθήσουμε εμπεριστατωμένες ομιλίες, πρακτικά συμπόσια και συγκινητικές εμπειρίες που θέλουν να τονίσουν πώς μπορούμε να εφαρμόζουμε τις Βιβλικές αρχές στις δοκιμασίες, στην οικογενειακή ζωή και στη διακονία μας. Ιδιαίτερη έμπνευση μας δίδουν τα παραδείγματα πιστών υπηρετών του Θεού, τόσο από την Αγία Γραφή όσο και από τη σύγχρονη εποχή, που παρέμειναν ακλόνητοι εμπιστευόμενοι την κατεύθυνση και τις υποσχέσεις Του. Παράλληλα, οι στιγμές του βαφτίσματος των δύο νέων αδελφών και η αδελφική συναναστροφή στα διαλείμματα θα ενισχύσουν ακόμα περισσότερο τους δεσμούς της ενότητάς μας.

Οι διδαχές και οι παροτρύνσεις του Επισκόπου Περιοχής θα μας δώσουν νέα ώθηση και πνευματική δύναμη. Φεύγοντας από την αίθουσα Συνελεύσεων της Μαλακάσας, θα νιώθουμε στην καρδιά μας γεμάτη από ευγνωμοσύνη, ανανεωμένη πίστη και αποφασιστικότητα προκειμένου να συνεχίσουμε τον «καλό αγώνα της πίστης».

Η πεποίθησή μας είναι πλέον πιο ισχυρή από ποτέ: Όταν θέτουμε την εμπιστοσύνη μας στον Ιεχωβά, βρίσκουμε όχι μόνο πραγματική ειρήνη αλλά και την αυθεντική, διαρκή ευτυχία που μόνο Εκείνος μπορεί να προσφέρει. Ανυπομονούμε να εφαρμόσουμε όλα όσα μάθαμε και να μοιραστούμε αυτό το ελπιδοφόρο μήνυμα με τους συνανθρώπους μας!

Χαλκοκονδύλη, το παρελθόν συναντά το σήμερα

Η Αθήνα είναι μια πόλη που την καταλαβαίνεις πραγματικά μόνο όταν την περπατάς. Αυτή τη φορά, τα βήματα με έφεραν στην οδό Χαλκοκονδύλη, στο ύψος της 3ης Σεπτεμβρίου. Γνώριμα μέρη, γεμάτα αναμνήσεις, που έζησα από κοντά για περισσότερες από τρεις δεκαετίες. Η καθημερινή πρωινή μου εργασία βρισκόταν μόλις λίγα μέτρα πιο δίπλα, στη Βερανζέρου 34. Για μένα, αυτό το κομμάτι του κέντρου δεν είναι απλώς ένας δρόμος στο χάρτη, αλλά ένας ζωντανός οργανισμός που τον παρακολουθώ να μεταλλάσσεται στο πέρασμα του χρόνου.  Καθώς κατηφορίζεις ή ανηφορίζεις τη Χαλκοκονδύλη με κατεύθυνση προς την πλατεία Κάνιγγος, η αίσθηση του αστικού τοπίου είναι επιβλητική.

Υπερμεγέθη τσιμεντένια κτίρια και πολυκατοικίες ορθώνονται εκατέρωθεν του δρόμου. Πολλά από αυτά τα παλιά επαγγελματικά κτίρια και γραφεία έχουν πλέον ανακαινιστεί ριζικά. Φήμες και συζητήσεις της γειτονιάς αναφέρουν πως αρκετά έχουν περάσει στα χέρια ξένων επενδυτών —με συχνή αναφορά σε Κινέζους αγοραστές— προκειμένου να μετατραπούν σε διαμερίσματα βραχυχρόνιας μίσθωσης. Το real estate αλλάζει το πρόσωπο της περιοχής, δίνοντας μια νέα, πιο τουριστική και παροδική όψη σε κτίρια που κάποτε στέγαζαν παραδοσιακές αθηναϊκές επιχειρήσεις.  Σήμα κατατεθέν της οδού παραμένει το τεράστιο, χαρακτηριστικό κίτρινο κτίριο στάθμευσης.

Ένας πολυώροφος “γίγαντας” από μπετόν με κίτρινες λεπτομέρειες, που συνεχίζει να καλύπτει τις καθημερινές ανάγκες των εκατοντάδων εργαζομένων και επισκεπτών που κατακλύζουν το κέντρο και αναζητούν μια θέση για το Ι.Χ. τους. Παράλληλα, η Χαλκοκονδύλη διατηρεί τον κομβικό της χαρακτήρα στις αστικές μετακινήσεις. Η αφετηρία των λεωφορείων με τις μπλε στάσεις και τις πινακίδες δίνει έναν συνεχή ρυθμό κίνησης. Άνθρωποι κάθε ηλικίας περιμένουν στα πεζοδρόμια, κοιτάζοντας το ρολόι ή τα τηλέφωνά τους, ενώ τα αστικά λεωφορεία περνούν διαρκώς.  Στα ισόγεια των ψηλών κτιρίων, η ζωή συνεχίζεται με μαγαζιά μικρής κλίμακας, μικρομαγαζάκια παροχής υπηρεσιών, καταστήματα χρηματικών μεταφορών και συνοικιακά καφέ.

Εκεί, ο κόσμος κάνει μια σύντομη στάση για έναν γρήγορο καφέ στο χέρι, μια σύντομη συνομιλία ή τις καθημερινές του δουλειές. Ο ήλιος που πέφτει ανάμεσα στα ψηλά κτίρια δημιουργεί έντονες αντιθέσεις φωτός και σκιών στην άσφαλτο και τα πεζοδρόμια. Η Χαλκοκονδύλη συμπυκνώνει όλη την αντιφατική γοητεία της Αθήνας: την παλιά βιομηχανική και επαγγελματική της αύρα, την καθημερινή βοή των συγκοινωνιών και την ταχεία μετάβαση στη νέα εποχή του τουρισμού και της αστικής ανάπλασης. Ένας περίπατος εδώ είναι πάντα μια υπενθύμιση του πως η πόλη αλλάζει, διατηρώντας όμως πάντα τις σταθερές της γωνίες.

Απόγευμα Πέμπτης: Η άλλη πλευρά του Πέτρου

Στο site μας, έχουμε συνηθίσει να σας μεταφέρουμε σε κόσμους μακρινούς και άγνωστους, συχνά μέσα από τις ιστορίες ανθρώπων που ακολουθούν μονοπάτια διαφορετικά. Σήμερα, όμως, η πυξίδα μας στρέφεται κάπου πιο κοντά, κάπου που η ομορφιά κρύβεται στην απλότητα και την καθημερινότητα. Ο λόγος για τον Πέτρο Πατσαλαρίδη, τον καλό μας φίλο από τη Χαλκίδα, τον ρητινοσυλλέκτη που με κάθε του ανάρτηση μας ταξιδεύει στα βουνά της Εύβοιας. Σας έχουμε μιλήσει ξανά για τη δουλειά του, για τον ιδρώτα που κυλά κάτω από τον ήλιο, για τη σχέση του με τη φύση, για το πώς η ζωή του ξεδιπλώνεται ανάμεσα στα δέντρα και τα βράχια. Αυτή τη φορά, όμως, θέλουμε να σας δείξουμε μια άλλη πλευρά του Πέτρου. Μια πλευρά που δεν έχει να κάνει με τη δουλειά του, αλλά με την ίδια του την ανθρώπινη υπόσταση. Την πλευρά που αναζητά την ηρεμία και την ομορφιά, την πλευρά που ξέρει να εκτιμά τις μικρές στιγμές που κάνουν τη ζωή όμορφη.

Η ανάρτησή του ήταν απλή, σχεδόν λιτή: “Απόγευμα Πέμπτης”. Αλλά πίσω από αυτές τις δύο λέξεις κρύβεται ένας ολόκληρος κόσμος. Κρύβεται η επιστροφή στο σπίτι, μετά από μια κουραστική μέρα. Κρύβεται η ανάγκη για χαλάρωση, για αποσυμπίεση, για σύνδεση με τον εαυτό του και με το περιβάλλον. Ο Πέτρος δεν επέλεξε να πάει κατευθείαν σπίτι του. Σταμάτησε κάπου δίπλα στη θάλασσα, κάπου που ο ορίζοντας απλώνεται μπροστά του και ο ήλιος αρχίζει να δύει, βάφοντας τον ουρανό με χρώματα μαγικά. Και εκεί, σε εκείνη την γωνιά της παραλίας, βρήκε την γαλήνη που χρειαζόταν. Οι φωτογραφίες που συνοδεύουν την ανάρτησή του είναι μια απόδειξη της ικανότητάς του να βλέπει την ομορφιά εκεί που οι άλλοι βλέπουν απλά ένα τοπίο. Ένα παγκάκι, μια ομπρέλα, ένα δέντρο που σκιάζει την αμμουδιά, τα κύματα που σκάνε στην ακτή… όλα αυτά αποκτούν μια άλλη διάσταση μέσα από το φακό του.

Στην πρώτη φωτογραφία, βλέπουμε ένα παγκάκι, κενό, να περιμένει. Περιμένει κάποιον να καθίσει, να ξεκουραστεί, να απολαύσει τη θέα. Είναι ένα σύμβολο της μοναξιάς, αλλά και της ελπίδας. Ένας χώρος που μπορεί να γεμίσει με σκέψεις, με όνειρα, με αναμνήσεις. Στη δεύτερη φωτογραφία, βλέπουμε μια ομπρέλα, να στέκεται όρθια στην αμμουδιά, σαν ένας φύλακας. Προστατεύει από τον ήλιο, αλλά και από τις έγνοιες της καθημερινότητας. Είναι ένας τόπος καταφυγίου, ένας χώρος που μπορείς να βρεις την ησυχία που ζητάς. Στην τρίτη φωτογραφία, βλέπουμε ένα δέντρο, να απλώνει τα κλαδιά του πάνω από την άμμο, σαν μια αγκαλιά. Προσφέρει σκιά, αλλά και μια αίσθηση ασφάλειας. Είναι ένα σύμβολο της ζωής, της αντοχής, της δύναμης. Στην τέταρτη φωτογραφία, βλέπουμε τα κύματα, να σκάνε στην ακτή, με ένα ρυθμικό, σχεδόν υπνωτιστικό ήχο. Είναι η φωνή της θάλασσας, μια φωνή που σε καλεί να την ακούσεις, να την νιώσεις, να την αφήσεις να σε ταξιδέψει.

Αυτές οι τέσσερις φωτογραφίες, μαζί με τις δύο λέξεις του Πέτρου, αποτελούν μια ιστορία. Μια ιστορία για έναν άνθρωπο που, παρά τις δυσκολίες της δουλειάς του, ξέρει να εκτιμά τις όμορφες στιγμές. Μια ιστορία για έναν άνθρωπο που, παρά το γεγονός ότι ζει σε μια μικρή πόλη, ξέρει να βρίσκει την γαλήνη και την ηρεμία στην ίδια του την καθημερινότητα. Είναι μια ιστορία που μας υπενθυμίζει ότι η ομορφιά δεν βρίσκεται μόνο στα μεγάλα και τα εντυπωσιακά, αλλά και στα μικρά και τα απλά. Ότι η ζωή είναι γεμάτη με στιγμές που, αν τις προσέξουμε, μπορούν να μας γεμίσουν με χαρά, με ελπίδα, με αγάπη. Σε ένα κόσμο που τρέχει με γρήγορους ρυθμούς, σε ένα κόσμο που η καθημερινότητα μας πνίγει, ο Πέτρος μας δείχνει ότι υπάρχει και ένας άλλος τρόπος ζωής. Ένας τρόπος που μας επιτρέπει να σταματήσουμε, να πάρουμε μια ανάσα, να εκτιμήσουμε αυτά που έχουμε.

Ανθρώπινη φροντίδα. «Σώμα & Υγεία», Γλυφάδα

Στη Λεωφόρο Βουλιαγμένης 9, στην καρδιά της Γλυφάδας, στεγάζεται ένα κατάστημα που ξεπερνά τα όρια ενός απλού εμπορικού σημείου. Το «Σώμα & Υγεία» αποτελεί έναν εξειδικευμένο χώρο ορθοπεδικών και ιατρικών ειδών, προσανατολισμένο στην κάλυψη ουσιαστικών αναγκών της καθημερινότητας. Πρόκειται για προϊόντα και εξοπλισμό που προσφέρουν υποστήριξη, αυτονομία και τη δυνατότητα σε πολλούς ανθρώπους να συνεχίζουν να πορεύονται με αξιοπρέπεια, άνεση και ασφάλεια στη ζωή τους.  Ασφαλώς, καταστήματα ορθοπεδικών ειδών υπάρχουν αρκετά, τόσο στην Αθήνα όσο και στην ευρύτερη περιοχή της Αττικής. Τι είναι όμως αυτό που κάνει το συγκεκριμένο κατάστημα στη Γλυφάδα να ξεχωρίζει πραγματικά;  

Η απάντηση βρίσκεται στον μοναδικό συνδυασμό δύο παραγόντων: την πληρότητα των λύσεων που προσφέρει και την εξαιρετική, βαθιά ανθρώπινη προσέγγιση του προσωπικού του. Όπως αποτυπώνεται καθαρά και στον εξωτερικό χώρο του καταστήματος, το «Σώμα & Υγεία» προσφέρει μια ευρύτατη γκάμα εξοπλισμού και εξειδικευμένων υπηρεσιών για κάθε στάδιο αποκατάστασης ή καθημερινής φροντίδας: Πλήρης Νοσοκομειακός Εξοπλισμός & Ιατρικό Οξυγόνο: Λύσεις νοσηλείας για το σπίτι, συσκευές οξυγονοθεραπείας, CPAP και BiPAP. Κινητικότητα & Αυτονομία: Μεγάλη ποικιλία σε αναπηρικά αμαξίδια και ειδικά ηλεκτρικά scooters.

Δωρεάν 3D Πελματογράφηση: Σύγχρονες μέθοδοι διάγνωσης για την κατασκευή εξατομικευμένων ειδικών πελμάτων, ανατομικών και διαβητικών υποδημάτων. Εξειδικευμένα Είδη: Προϊόντα μαστεκτομής (στηθόδεσμοι, μαγιό), βοηθήματα ακράτειας και ορθοπεδικά βοηθήματα κάθε τύπου. Ευελιξία Αγορών: Δυνατότητα πωλήσεων αλλά και ενοικιάσεων εξοπλισμού, με κάλυψη και συμβάσεις από όλα τα ασφαλιστικά ταμεία (Δεκτά όλα τα ταμεία). Άνετη Πρόσβαση: Διαθέτει άνετο χώρο στάθμευσης (Parking Πελατών) πάνω στη Λεωφόρο Βουλιαγμένης, διευκολύνοντας σημαντικά την επίσκεψη ατόμων με κινητικές δυσκολίες. Πέρα όμως από την τεχνολογία, τα προϊόντα και τις εγκαταστάσεις, η πραγματική αξία ενός τέτοιου χώρου κρίνεται από τους ανθρώπους του.

Στο «Σώμα & Υγεία», η εξυπηρέτηση ξεπερνά τα τυπικά όρια του επαγγελματισμού. Είναι σπάνιο στις μέρες μας να συναντά κανείς εξειδικευμένους υπαλλήλους που δεν αντιμετωπίζουν τον επισκέπτη απλώς ως πελάτη, αλλά στέκονται με ιδιαίτερη προσοχή, υπομονή και ενσυναίσθηση πάνω από το πρόβλημα που αντιμετωπίζει. Ακούγοντας προσεκτικά τις ανάγκες του καθενός, προτείνουν εξατομικευμένες λύσεις που βοηθούν ουσιαστικά στην επίτευξη του καλύτερου δυνατού αποτελέσματος. Όταν η γνώση συνδυάζεται με το ειλικρινές ενδιαφέρον για τον συνάνθρωπο, το αποτέλεσμα προσφέρει σιγουριά και ανακούφιση. Ένα μεγάλο «μπράβο» στην ομάδα του «Σώμα & Υγεία» για το ήθος, την ποιότητα και την ουσιαστική προσφορά τους!

68.000+ Η κοινότητα του «ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ»

Τα ψηφιακά νούμερα έχουν τη δική τους ξεχωριστή σημασία, αλλά πίσω από κάθε αριθμό κρύβεται η εμπιστοσύνη των αναγνωστών. Η κατάρριψη του φράγματος των 68.000+ μοναδικών επισκεπτών (διαφορετικών διευθύνσεων IP) στο site μας αποτελεί έναν ουσιαστικό σταθμό στη διαδρομή μας. Δεν πρόκειται απλώς για μια στατιστική καταγραφή, αλλά για τη ζωντανή επιβεβαίωση μιας σταθερής, καθημερινής ανόδου. Όταν σχεδόν κάθε δέκα ημέρες η παρέα μας διευρύνεται κατά μία χιλιάδα, το συναίσθημα της ευθύνης και της ικανοποίησης γίνεται ακόμα πιο ισχυρό.

Αυτή η δυναμική πορεία αντικατοπτρίζει την προσπάθεια που καταβάλλεται καθημερινά στη νέα μορφή του «ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ». Με 2.230 φρέσκες αναρτήσεις στο νέο μας περιβάλλον, συνεχίζουμε να προσφέρουμε έγκυρη, άμεση και πολυδιάστατη ενημέρωση. Η νέα εποχή του site σχεδιάστηκε για να είναι φιλική, γρήγορη και λειτουργική, ανταποκρινόμενη στις απαιτήσεις του σύγχρονου αναγνώστη που αναζητά ουσία και ποιότητα στην πληροφορία.

Παράλληλα, η ισχύς του παρόντος μας στηρίζεται στα στερεά θεμέλια του παρελθόντος. Το πλούσιο αρχείο του site, το οποίο παραμένει πλήρως ενεργό και ενημερώνεται συνεχώς, φιλοξενεί 6.515 αναρτήσεις από την πρώτη μέρα της δημιουργίας του. Μια διαδρομή που αγγίζει πλέον περίπου το ένα τέταρτο του αιώνα συνεχούς παρουσίας στο διαδίκτυο! Πρόκειται για μια ζωντανή κιβωτό μνήμης, καταγραφών και άρθρων που καλύπτει πάνω από 25 χρόνια ιστορίας, γεγονότων και τοπικής επικαιρότητας.

Η συνέπεια, ο σεβασμός στον αναγνώστη και η αγάπη για τον τόπο μας είναι οι κινητήριες δυνάμεις πίσω από κάθε δημοσίευση. Η παράλληλη άψογη λειτουργία της νέας πλατφόρμας και του ιστορικού αρχείου αποδεικνύει ότι η παράδοση και ο εκσυγχρονισμός μπορούν να συμβαδίζουν απόλυτα.

Σας ευχαριστούμε θερμά για την εμπιστοσύνη, την αλληλεπίδραση και την καθημερινή σας παρουσία. Κάθε κλικ, κάθε ανάγνωση και κάθε κοινοποίηση είναι το καύσιμο για να συνεχίσουμε με ακόμα μεγαλύτερο μεράκι. Ο «ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ» συνεχίζει την ανοδική του πορεία, πάντα δίπλα σας, έτοιμος για τα επόμενα μεγάλα ορόσημα!

Σήμερα η φθινοπωρινή ισημερία. Ας τη ζήσουμε!

Η φθινοπωρινή ισημερία σηματοδοτεί επίσημα τη μετάβαση σε μια νέα εποχή. Για εμάς τους ανθρώπους της πόλης, η μέρα αυτή δεν είναι απλώς μια αστρονομική παρατήρηση, αλλά ένας αθόρυβος, εσωτερικός βηματισμός που αλλάζει τους ρυθμούς της καθημερινότητάς μας. Στο αστικό τοπίο, η αλλαγή δεν αποτυπώνεται πάντα με την πρώτη ματιά. Ωστόσο, η ισορροπία ημέρας και νύχτας φέρνει μια σταδιακή υποχώρηση του φωτός.

Οι μετακινήσεις μας το απόγευμα γίνονται πλέον με το ηλιοβασίλεμα να καταφθάνει νωρίτερα, οι γωνιές των δρόμων γεμίζουν με τις πρώτες μακριές σκιές και η ατμόσφαιρα αποκτά μια γλυκιά, φθινοπωρινή μελαγχολία. Η ζωή στην πόλη μεταφέρεται σταδιακά από τις ανοιχτές πλατείες και τα μπαλκόνια στους εσωτερικούς χώρους. Αναζητούμε πιο ζεστά ροφήματα, αλλάζουμε τη γκαρνταρόμπα μας και επαναπροσδιορίζουμε τις συνήθειές μας, αναζητώντας μια αίσθηση θαλπωρής.

Παράλληλα, οι σκέψεις για τη φύση και τον καιρό γίνονται πιο έντονες από ποτέ. Ισχύουν πράγματι όσα γνωρίζαμε κάποτε για τις εποχές; Η αλήθεια είναι πως οι παραδοσιακοί κύκλοι έχουν διαταραχθεί. Η αμετροέπεια, η αλόγιστη εκμετάλλευση των φυσικών πόρων και η στείρα κερδοσκοπία έχουν αφήσει ισχυρό το αποτύπωμά τους, επιταχύνοντας την κλιματική αλλαγή. Τα «σταθερά» καιρικά μοτίβα που μάθαμε από τους μεγαλύτερους –οι ήπιες μεταβάσεις, οι προβλέψιμες βροχές του φθινοπώρου– δίνουν συχνά τη θέση τους σε ακραία φαινόμενα, παρατεταμένα θερμά καλοκαίρια ή αιφνίδιες καταιγίδες. Η φύση φαίνεται να αντιδρά στην ανθρώπινη παρέμβαση, υπενθυμίζοντάς μας ότι τα όρια έχουν ξεπεραστεί.

Αυτές οι σκέψεις δεν πρέπει να μας οδηγούν στην παραίτηση, αλλά στην αφύπνιση. Η φθινοπωρινή ισημερία είναι μια υπενθύμιση ισορροπίας. Μας καλεί να αναλογιστούμε τη σχέση μας με το περιβάλλον, ακόμη κι αν ζούμε ανάμεσα στο τσιμέντο. Ακόμη κι αν ο καιρός δεν ακολουθεί πια πιστά τους παλιούς του κανόνες, η ανάγκη μας να συντονιστούμε με τους φυσικούς ρυθμούς παραμένει επιτακτική. Είναι μια ευκαιρία να επαναξιολογήσουμε τις καθημερινές μας επιλογές, να επιδιώξουμε μια πιο βιώσιμη στάση ζωής και να εκτιμήσουμε την ομορφιά κάθε εποχής, προστατεύοντας ό,τι έχει απομείνει.

Μια απρόσμενη φθινοπωρινή σκηνή στην Αθήνα

Η χθεσινή ημέρα στην Αθήνα, αν και ξεκίνησε με τον συνηθισμένο ηλιόλουστο καιρό, μας επιφύλασσε μια απροσδόκητη ανατροπή. Λίγο μετά τη μία το μεσημέρι, ο ουρανός άλλαξε γρήγορα πρόσωπο, κινούμενος από ένα λαμπερό γαλάζιο σε ένα βαθύ, απειλητικό γκρι. Βρισκόμασταν στη Γλυφάδα για δουλειά, απολαμβάνοντας τη θέα της θάλασσας κάτω από τον μεσημεριανό ήλιο. Αλλά καθώς ολοκληρώσαμε τις υποχρεώσεις μας και πήραμε τον δρόμο της επιστροφής, ο καιρός άρχισε να δείχνει τα δόντια του.

Η Βουλιαγμένης, μια από τις κεντρικότερες οδικές αρτηρίες της πόλης, βρέθηκε γρήγορα υπό την κυριαρχία του απειλητικού μαύρου ουρανού.  Οι πρώτες ψιχάλες άρχισαν να πέφτουν, κάνοντας την άσφαλτο να γλιστράει και τους οδηγούς να γίνονται πιο προσεκτικοί. Αλλά όσο πλησιάζαμε προς το κέντρο της Αθήνας, τόσο η βροχή γινόταν πιο έντονη. Δεν επρόκειτο για μια από τις συνηθισμένες καλοκαιρινές καταιγίδες που έρχονται και φεύγουν γρήγορα. Ήταν μια σταθερή, συνεχή βροχή, που πότιζε τη γη με μια ηρεμία και μια αποφασιστικότητα.

Η γη, διψασμένη από τις ζεστές μέρες του καλοκαιριού, φαινόταν να απορροφά το νερό με ανακούφιση, προτού προλάβει να σχηματίσει χειμάρρους και να πλημμυρίσει τους δρόμους.  Φτάνοντας στο κέντρο της πόλης, η βροχή είχε γίνει πια δυνατή. Οι άνθρωποι έτρεχαν να βρουν καταφύγιο κάτω από τις ομπρέλες τους, ενώ οι δρόμοι είχαν γεμίσει με νερό. Παρόλο που η βροχή ήταν έντονη, δεν φαινόταν να προκαλεί προβλήματα στην κίνηση των οχημάτων ή στην καθημερινότητα των πολιτών.

Εμείς, έχοντας ολοκληρώσει τις υποχρεώσεις μας, επιστρέψαμε στο σπίτι μας, όπου η βροχή συνεχιζόταν με την ίδια ένταση. Αποφασίσαμε να ξεκουραστούμε και να παρακολουθήσουμε την εξέλιξη της βροχής από τα ειδησεογραφικά sites. Αυτή η απρόσμενη φθινοπωρινή σκηνή στην Αθήνα μας θύμισε ότι η φύση είναι πάντα γεμάτη εκπλήξεις. Και παρόλο που η βροχή μπορεί να μας προκαλέσει κάποια ταλαιπωρία, είναι επίσης μια ευκαιρία να απολαύσουμε την ομορφιά της φύσης και να εκτιμήσουμε την αξία του νερού.