Αρχείο ημέρας 20 Σεπτεμβρίου 2026

Το αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ

Τίποτα δεν πάει χαμένο. Δείτε ΕΔΩ το αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ με όλα τα δημοσιεύματα από τη δημιουργία του μέχρι σήμερα…

Τελευταίες Αναρτήσεις:
Οι επισκέπτες μας

0 6 7 5 2 0

Μπορείτε να σχολιάσετε τα θέματα μας...
Το να εκφράζεται κανείς εδώ στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ είναι πολύ σπουδαίο για
μας που το διαχειριζόμαστε, μας κάνει να χαιρόμαστε όταν διαβάζουμε τις απόψεις σας, τις θέσεις σας, για ζητήματα που το site "σκαλίζει".
Μπορείτε λοιπόν να μας γράφετε. Μόνο που, για να τα δείτε δημοσιευμένα εδώ, θα περιμένετε λιγάκι προκειμένου να… εγκριθούν.

Ακραία καιρικά φαινόμενα χειμώνα - καλοκαίρι...

Η ζωή μας ανάμεσα στις εποχές. Η φύση γύρω μας αλλάζει, αναγεννιέται από το χειμώνα. Κι εμείς το ίδιο! Το χρειαζόμαστε αυτό. Κάποτε, τα πράγματα ήταν πιο ευδιάκριτα ανάμεσα στις εποχές. Τώρα όχι πια...
Το καλοκαίρι του 2025 που ζούμε ήδη είναι ίσως το πιο θερμό των τελευταίων δεκαετιών. Μοιάζει με αυτό του 2024... Γεμάτο καύσωνες. Αυτό κάνει πολύ δύσκολη τη ζωή μας... Οι μετεωρολόγοι μας προετοίμασαν από νωρίς και το ζούμε στο έπακρο. Και ο χειμώνας ήταν γεμάτος ακραία καιρικά φαινόμενα. Κρύο, άνυδρος καιρός, επικίνδυνος... Εμείς, που έχουμε επιλέξει να γνωρίζουμε, τι μας επιφυλάσσει το μέλλον, είμαστε σε πολύ πιο πλεονεκτική θέση από την υπόλοιπη ανθρωπότητα. Υπομονή λοιπόν και δύναμη. Όλα εξελίσσονται όπως έχει προβλεφθεί!
Σεπτέμβριος 2026
Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930  

Ένα site που φτιάχτηκε μέσα στην πανδημία, όταν η Σούλα αποφάσισε να ασχοληθεί με κάτι που αγαπάει και λατρεύει να φτιάχνει. Τα χειροποίητα κοσμήματα! Μπορείτε να το δείτε ΕΔΩ

Η αγγειοπλαστική παράδοση του Θραψανού Ηρακλείου Κρήτης

Η πλούσια και μακραίωνη παράδοση της αγγειοπλαστικής τέχνης στο χωριό Θραψανό Ηρακλείου το έχει αναδείξει ως το μεγαλύτερο κέντρο αγγειοπλαστικής στην Κρήτη, σταθμό για την ιστορία της νεότερης ελληνικής κεραμικής τέχνης. Σήμερα, στο χωριό εξακολουθούν να λειτουργούν εργαστήρια που κατασκευάζουν ακόμα μικρά και μεγάλα αποθηκευτικά αγγεία, γνωστά ως «θραψανιώτικα πιθάρια», τα οποία διακινούνται τόσο στην Ελλάδα, όσο και το εξωτερικό. Δείτε ΕΔΩ κι ένα υπέροχο ντοκιμαντέρ για την αγγειοπλαστική στο Θραψανό από την ΕΡΤ 3 που παίχτηκε τον Φλεβάρη του 2024. Κι ΕΔΩ ένα δημοσίευμα της εφημερίδας ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ για το χωριό μου. Δείτε ΕΔΩ ένα δημοσίευμα από τη ΦΩΝΗ του Μαλεβιζίου που δημοσιεύτηκε το 2026.

Ένας Θραψανιώτης Αγγειοπλάστης μιλά στην T.V.

Η ώρα του δειλινού...

Αναμφισβήτητα είναι η πιο όμορφη ώρα! Η ώρα του δειλινού. Φτάνει να είσαι εκεί. Την κατάλληλη ώρα, στο κατάλληλο μέρος και να απολαμβάνεις, λεπτό το λεπτό όλη αυτή την εξαιρετική εικόνα που δεν διαρκεί και πολύ.
Αυτό είναι. Να ζεις το κάθε λεπτό, να ανασαίνεις τον αέρα και να ευχαριστείς Εκείνον που έδωσε αυτό το δώρο για μας. Και να το εκτιμάμε!
Μερικοί άνθρωποι δεν ξέρουν ή δεν μπορούν, δεν είναι σε θέση να απολαύσουν τίποτα. Ψάχνουν να βρουν τι κρύβεται πίσω από το καθετί και χάνουν την ουσία, τη ζωή. Μην το κάνετε αυτό στον εαυτό σας.

Μια ανάσα καλοκαιρινή στην Τζιά

Δυο μέρες μόλις, στα τελειώματα του Αυγούστου του 2022, καταφέραμε να πάμε στη Τζιά, καλεσμένοι φίλων μας προκειμένου να μας φιλοξενήσουν. Και περάσαμε τόσο όμορφα που θα το κουβεντιάζουμε για καιρό.
Τι είναι αυτό που κάνει δεκτικούς τους ανθρώπους στο καλό, σε μια όμορφη κουβέντα, σε μια παρέα που αξίζει να τη ζήσεις και να την απολαύσεις παρά τις δυσκολίες; Το γεγονός ότι είμαστε άνθρωποι με αδυναμίες, αλλά προσπαθούμε να κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε. Αυτό είναι το μυστικό!

Ραδιόφωνα

Πατήστε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ  κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ για να ακούσετε επιλεγμένα, μουσικά, διαδικτυακα ραδιόφωνα που εκπέμπουν και στα FM... Άρα, μπορείτε να τα ακούσετε και από ένα συμβατικό ραδιόφωνο ή από το κινητό σας...

Πρωτοσέλιδα εφημερίδων:

Στήλες για τα media:

Οι εφημερίδες της Κρήτης:

Αξιόλογα Site:

Στο Πήλιο, Μάιος του 2022

Ήταν ένα ταξίδι μέσα στον Μάη… Έκανε ακόμα την ψυχρούλα του, αλλά το απολαύσαμε. Είχαμε ένα απωθημένο και το ικανοποιήσαμε. Πριν μερικά χρόνια που είχαμε πάει ένα Παρασκευο Σαββατο Κύριακο δεν το χαρήκαμε, δεν το περπατήσαμε επειδή το πρώτο πρωινό που σηκωθήκαμε βρήκαμε ένα χιόνι, καμιά 20ριά πόντους στρωμένο.
Στην κεντρική σελίδα του αρχείου του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ θα δείτε  αρκετά δημοσιεύματα. Αλλά μπορείτε να τα δείτε και από ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Αγγειοπλάστες του σήμερα

Από γενιά σε γενιά περνάει αυτή η τέχνη, του αγγειοπλάστη. Κι αν την αγκάλιαζε λίγο η Πολιτεία, όλα θα ήταν καλύτερα. Στη φωτογραφία είναι ο πατέρας μου, Λευτέρης του Κουμαλή, ως αγγειοπλάστης. Τον ακολούθησε ο γιός του, ο Κωστής Θεοδωράκης και ο εγγονός του, ο Μανώλης Βολυράκης και δίπλα του ο γιος του, ο Αγησίλαος. Δείτε ΕΔΩ ένα πολύ όμορφο δημοσίευμα από το το περιοδικό "Κ" που συνοδεύει, κάθε Κυριακή, την έκδοση της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ. Για να καταλάβετε τι λέω…

Οι γονείς μου, Λευτέρης και Παπαδιώ

Ο πατέρας μου και η μάνα μου, ο Λευτέρης και η Παπαδιώ, σε μια φωτογραφία από το γάμο της Ελένης, της κόρης της Γεωργίας μας. Ήταν σε ένα κέντρο στα Πεζά, όπου έκαναν το γλέντι. Για πάντα στην καρδιά μου, ως ότι πιο ακριβό έχω. Ανυπομονώ να τους ξαναδώ στο νέο κόσμο!

Το σπίτι μας στο χωριό

Σχεδόν τα κατάφερα να φτιάξω το σπίτι στο χωριό, κληρονομιά από τους γονείς μου, αν και μου κόστισε πολύ. Έχει ακόμα κάποιες δουλειές που πρέπει να γίνουν, αλλά σιγά - σιγά.
Μακάρι να φτιάξουν τα πράγματα και να περνάμε κάνα δυο μήνες το καλοκαίρι, εκεί. Θα μας έκανε καλό, από πολλές απόψεις... Εδώ σε έναν πίνακα ζωγραφικής μιας Γερμανίδας που φιλοξενήσαμε κάποτε και μας τον έκανε δώρο. Είναι το σπίτι μας όπως ήταν τότε! Η υπογραφή λέει, 1992!
Τα αδέλφια μου. Λιγοστεύουμε!

Μια οικογενειακή φωτογραφία που έβγαλα με τα αδέλφια μου στο γάμο τη Πόπης, της κόρης του Κωστή μας. Επάνω από αριστερά η Γεωργία μας, δεν ζει πια. Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για αυτήν. Κάτω, από αριστερά, η Στασούλα μας, δείτε για αυτήν ΕΔΩ, δίπλα της η Μαλάμω, δείτε γι’ αυτήν ΕΔΩ και δίπλα της ο Κωστής μας, που και εκείνος δεν ζει πια, δείτε ΕΔΩ.

ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ Σιδηρόδρομος τ. 183

Αυτή είναι η εφημερίδα των συνταξιούχων των ΗΣΑΠ "ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ Σιδηρόδρομος" τ. 183 που κυκλοφορεί τώρα. Για να τη δείτε πατήστε ΕΔΩ. Κι ΕΔΩ το τ. 182, ΕΔΩ το τ.181 ΕΔΩ το τ. 180, ΕΔΩ το τ. 179, ΕΔΩ το τ.178, ΕΔΩ το τ. 177, ΕΔΩτο τ. 176, ΕΔΩ τ. 175, ΕΔΩ το τ. 174, ΕΔΩ το τ. 173, ΕΔΩ το τ. 172, ΕΔΩ το τ. 171, ΕΔΩ το τ. 170, ΕΔΩ το τ. 169, ΕΔΩ το τ.168, ΕΔΩ το τ.167 ΕΔΩ το τ.166, ΕΔΩ το τ. 165, ΕΔΩ το τ.164, ΕΔΩ το τ. 163, ΕΔΩ το τ.162. Τριάντα χρόνια αδιάλειπτης έκδοσης από τη γέννηση της, είναι μια μεγάλη επιτυχία. Παλιότερα τεύχη μπορείτε να τα δείτε σε PDF αρχείο, πηγαίνοντας στο Αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Δείτε κι ΕΔΩτο site του Σωματείου που επιμελούμαστε δημοσιογραφικά...

“Τύπος των συνταξιούχων σιδηροδρομικών” τ. 449

Έτοιμο και το 449 φύλλο... Δείτε το ΕΔΩ, Κι ΕΔΩ το τ.448, ΕΔΩ το τ.447, ΕΔΩ το τ.466, ΕΔΩ το τ.445, ΕΔΩ το τ.444, ΕΔΩ, το τ. 443, ΕΔΩ το τ. 442, ΕΔΩ το τ. 441, ΕΔΩ το τ. 440, ΕΔΩ το τ. 439, ΕΔΩ το τ. 438, ΕΔΩτο τ. 437, ΕΔΩ το τ. 436, ΕΔΩ το τ. 435, ΕΔΩ το τ. 434,  ΕΔΩ το τ. 433, ΕΔΩ το τ. 432, ΕΔΩ το τ. 431,  ΕΔΩ το τ. 430, ΕΔΩ το τ. 429, ΕΔΩ το τ. 428, ΕΔΩ το τ. 427, ΕΔΩ το τ. 426, ΕΔΩ το τ. 425, ΕΔΩ το τ. 424, ΕΔΩ το τ. 423, ΕΔΩ το τ. 422, ΕΔΩ το τ. 421, ΕΔΩ το τ. 420, ΕΔΩ το τ. 419, ΕΔΩ το τ. 418, ΕΔΩ το τ. 417, ΕΔΩ το τ. 416, ΕΔΩ το τ. 415, ΕΔΩ το τ. 414, ΕΔΩ το τ. 413, ΕΔΩ το τ. 412, ΕΔΩ το τ. 411, ΕΔΩ το τ. 410, ΕΔΩ το τ. 409, ΕΔΩ το τ. 408, ΕΔΩ το τ. 407, ΕΔΩ το τ. 406, ΕΔΩ το τ. 405 ΕΔΩ το τ. 404 ΕΔΩ το τ. 403 ΕΔΩ το τ. 402, ΕΔΩ το τ. 401, ΕΔΩ το τ.400, ΕΔΩ το τ.399, ΕΔΩ το τ.398, ΕΔΩ το τ.397, ΕΔΩ το τ.396, ΕΔΩ το τ.395 ΕΔΩ το τ.394  ΕΔΩ το τ.393 ΕΔΩ το τ. 392, ΕΔΩ το τ. 391, ΕΔΩ το τ. 390, ΕΔΩ το τ. 389, ΕΔΩ το τ. 388, ΕΔΩ το τ. 387, ΕΔΩ τ. 386 και το 385 ΕΔΩ. Σε συνάρτηση μάλιστα με το Blog, δείτε το ΕΔΩ, είναι αυτό που λειτουργεί τώρα, με πιο συχνή ενημέρωση...

Ο τόπος που αγαπώ

Αγαπώ την Κρήτη και το χωριό μου, το Θραψανό… Γράφω γι' αυτά με μια νοσταλγία. Είχα κάποτε σχέδια. Δεν είμαι βέβαιος πια, αν μπορώ να τα πραγματοποιήσω. Όταν όμως αλλάξουν τα πράγματα θα ήθελα να περνάω εδώ μερικούς μήνες, κυρίως καλοκαιρινούς. Είναι ο τόπος μου. Οι ρίζες μου. Οι αναμνήσεις μου…

Χρηστικά Site:

Γνωρίζοντας την Αθήνα!

Ένα από τα πράγματα που θα δείτε να κάνουμε σ' αυτό το site είναι ότι προσπαθούμε να γνωρίσουμε την Αθήνα. Τους τόπους που κινούμαστε, που περπατάμε, που πορευόμαστε.
Έτσι, συχνά - πυκνά, θα δείτε τέτοιες παρουσιάσεις με δρόμους, πλατείες, γειτονιές, είτε του ιστορικού κέντρου, είτε της περιφέρειας.
Μας αρέσει και το κάνουμε αυτό με χαρά, όπως εδώ που βλέπετε κάτι από την πλατεία Κοραή με τον Λυκαβηττό στο βάθος, από το κέντρο της Αθήνας, το πανεπιστήμιο.
Νίκος Ελ. Θεοδωράκης

Θα χαρώ πολύ να δω εκτεταμένα τις απόψεις σας. Γράψτε μου εδώ: [email protected]

Για την επικοινωνία μας στείλτε μου SMS στο τηλέφωνο 6932212755 που εξυπηρετείται από την VODAFON. 

Είμαστε στον 23ο χρόνο! Και είστε στον ανανεωμένο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ

Ποιος είναι ο δημοσιογράφος, Νίκος Ελ. Θεοδωράκης, που έχει την ευθύνη της ενημέρωσης και διαχείρισης αυτoύ του Site σε καθημερινή βάση; Δείτε ΕΔΩ. Κι ΕΔΩ δείτε επίσης λίγα πράγματα για την ιστορία αυτού του ιστότοπου.

Περάσαμε υπέροχα στην Τέμενη Αιγίου

Τελικά τα καταφέραμε και περάσαμε όμορφα, τη μια βδομάδα, από 10-17 Σεπτέμβρη του 2022 που πήγαμε στο παραθεριστικό κέντρο του ΟΠΑΚΕ ΟΤΕ στην Τέμενη Αιγίου. Πετύχαμε αυτό που θέλαμε. Να ξεκουραστούμε, να αλλάξουμε παραστάσεις, να φορτώσουμε τις μπαταρίες μας για το χειμώνα που έρχεται και που όλα δείχνουν ότι θα έχει ένα μεγάλο βαθμό δυσκολίας, καθώς όλα γύρω μας, ακριβαίνουν και η ανασφάλεια τα κάνει όλα χειρότερα. Ευτυχώς η ελπίδα μας για κάτι καλύτερο έχει πολύ ισχυρή βάση.

Δείτε μερικά δημοσιεύματα που κάναμε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ

Αντίο στο Καλοκαίρι, αγκαλιά στο Φθινοπώρο

Καθώς οι πρώτες ψιχάλες της βροχής αρχίζουν να χορεύουν στα τζάμια και ο αέρας αποκτά μια ελαφριά ψύχρα, ξέρουμε πως ο κύκλος του καλοκαιριού κλείνει. Είναι μια στιγμή γεμάτη με μια γλυκιά μελαγχολία, μια στιγμή που η φύση ετοιμάζεται να αλλάξει σελίδα. Και, δυστυχώς, αυτή η αλλαγή φέρνει μαζί της και τον αποχαιρετισμό σε μερικά από τα πιο αγαπημένα μας φρούτα, όπως αυτά που βλέπουμε στην όμορφη φωτογραφία που συνοδεύει αυτό το άρθρο: τα σύκα και τα σταφύλια.

Κοιτάζοντας αυτή την εικόνα, νιώθουμε τη ζεστασιά των τελευταίων ηλιαχτίδων που ωρίμασαν αυτά τα φρούτα. Τα σύκα, με το βαθύ μοβ και το απαλό πράσινο χρώμα τους, φαίνονται γεμάτα γλύκα και άρωμα. Τα σταφύλια, τόσο τα χρυσαφένια όσο και τα σκούρα μοβ, μοιάζουν με κοσμήματα της φύσης, έτοιμα να προσφέρουν τις αντιοξειδωτικές τους ιδιότητες και την αναζωογονητική τους γεύση. Είναι μια εικόνα που αποπνέει φρεσκάδα και αφθονία, μια εικόνα που μας θυμίζει τις ανέμελες στιγμές του καλοκαιριού.

Δυστυχώς, οι βροχές είναι ο “εχθρός” αυτών των ευαίσθητων καρπών. Τα σύκα, με την λεπτή τους φλούδα, είναι ιδιαίτερα ευάλωτα στην υγρασία, που τα κάνει να σαπίζουν γρήγορα. Τα σταφύλια, αν και λίγο πιο ανθεκτικά, δεν αντέχουν ούτε αυτά για πολύ μετά από έντονες βροχοπτώσεις. Έχουν κι αυτά τις “ιδιοτροπίες” τους και εμείς, σεβόμενοι τον ρυθμό της φύσης, ξέρουμε πως πρέπει να τα απολαύσουμε όσο είναι ακόμα εδώ.

Αλλά μην ανησυχείτε! Η φύση είναι σοφή και δεν μας αφήνει χωρίς “δώρα”. Όπως η μελωδία ενός τραγουδιού τελειώνει για να δώσει τη θέση της σε μια άλλη, έτσι και η εποχή των σύκων και των σταφυλιών τελειώνει για να υποδεχτεί την εποχή άλλων, εξίσου υπέροχων φρούτων.

Σύντομα, τα δέντρα θα γεμίσουν με τα ζουμερά, κόκκινα και πράσινα μήλα, που θα μας προσφέρουν την τραγανή τους υφή και τις βιταμίνες τους. Θα έρθουν τα καρύδια και τα κάστανα, οι “θησαυροί” του φθινοπώρου, τέλεια για να τα απολαύσουμε ψητά ή σε γλυκά. Και λίγο αργότερα, τα εσπεριδοειδή θα κάνουν την εμφάνισή τους: τα αρωματικά μανταρίνια και τα ζουμερά πορτοκάλια, γεμάτα βιταμίνη C για να μας προστατεύσουν από τα κρυολογήματα του χειμώνα.

Η αλλαγή των εποχών είναι ένας συνεχής κύκλος, γεμάτος με νέες γεύσεις, αρώματα και εμπειρίες. Ας αποχαιρετήσουμε, λοιπόν, τα καλοκαιρινά φρούτα με ευγνωμοσύνη για τη γλύκα που μας πρόσφεραν και ας υποδεχτούμε τα φθινοπωρινά με ανυπομονησία για τις νέες απολαύσεις που μας επιφυλάσσουν. Η φύση έχει πάντα κάτι υπέροχο να μας προσφέρει, αρκεί να είμαστε έτοιμοι να το δεχτούμε.

Ένα μεσημέρι στη Διονυσίου Αρεοπαγίτου…

Υπάρχουν δρόμοι σε όλο τον κόσμο που φέρουν ένα ιδιαίτερο βάρος, μια ξεχωριστή αύρα που σε συνεπαίρνει από το πρώτο κιόλας βήμα. Ο πεζόδρομος της Διονυσίου Αρεοπαγίτου, ακριβώς κάτω από τον ιερό βράχο της Ακρόπολης, είναι αναμφισβήτητα ένας από αυτούς. Ένα ηλιόλουστο μεσημέρι, η εικόνα του είναι γεμάτη ζωντάνια, χρώματα και μια συνεχή κίνηση που δεν σταματά ποτέ. Οι περισσότεροι από τους περιπατητές είναι επισκέπτες από κάθε γωνιά του πλανήτη. Άνθρωποι που ταξίδεψαν χιλιάδες χιλιόμετρα για να γνωρίσουν από κοντά την Ελλάδα — τη χώρα που κάποτε υπήρξε η πολιτισμική υπερδύναμη του τότε γνωστού κόσμου και η παγκόσμια κοιτίδα της δημοκρατίας, της φιλοσοφίας και των τεχνών.

Στέκεσαι στη μέση του πλακόστρωτου κι ακούς μια πολυχρωμία γλωσσών, βλέπεις χαμόγελα, φωτογραφικές μηχανές και μάτια γεμάτα θαυμασμό στραμμένα προς τον Παρθενώνα. Ο δρόμος αυτός, διαμορφωμένος ως ένας υποδειγματικός πεζόδρομος, προσφέρει μια μοναδική αίσθηση ηρεμίας από την όχληση των τροχοφόρων. Τα μόνα οχήματα που θα δει κανείς να κινούνται περιστασιακά είναι της αστυνομίας, της πυροσβεστικής ή τα ειδικά οχήματα καθαριότητας του Δήμου Αθηναίων που φροντίζουν για την ευταξία του χώρου. Αντί για τους ήχους των μηχανών, τη θέση των «τροχών» παίρνουν παραδοσιακές γραφικές άμαξες με άλογα.

Ο ήχος από τα πέταλά τους στο λιθόστρωτο, ανάμεσα στη σκιά των καταπράσινων πλατανιών, χαρίζει μια νοσταλγική νότα, ταξιδεύοντας τον επισκέπτη σε μια άλλη εποχή. Παρά τη μεγάλη προσέλευση του κόσμου, η Διονυσίου Αρεοπαγίτου καταφέρνει να διατηρεί γωνιές εκπληκτικής οικειότητας. Κάτω από τις πυκνές φυλλωσιές των δέντρων, θα διακρίνεις κάπου ένα ζευγάρι να απολαμβάνει ήρεμα τον καφέ του σε ένα τραπεζάκι. Αμέριμνοι, μοιάζουν λες και βρίσκονται μόνοι τους στον κόσμο, προστατευμένοι από τη δροσερή σκιά των δέντρων, ενώ γύρω τους η πόλη σφύζει από ζωή.  Αυτή την εποχή, ακόμη και τις μεσημεριανές ώρες, η κίνηση παραμένει υπερβολικά μεγάλη.

Ο δρόμος ενδείκνυται για μια χαλαρή βόλτα ή μια μεγαλύτερη πεζοπορία περιμετρικά της Ακρόπολης, συνδέοντας το Μουσείο της Ακρόπολης με το Θέατρο του Διονύσου, το Ηρώδειο και στη συνέχεια τον λόφο του Φιλοπάππου. Για πολλούς, ο περίπατος δεν σταματά εδώ. Συνεχίζοντας την πορεία τους, χάνονται στα σοκάκια της Πλάκας. Εκεί, ανάμεσα στα νεοκλασικά, τις ανθισμένες βουκαμβίλιες και τα παραδοσιακά μαγαζάκια, κρατούν στα χέρια τους την παλιά Αθήνα. Την πιο αυθεντική, τη γοητευτική και ίσως ό,τι πιο όμορφο έχει να επιδείξει η σύγχρονη πρωτεύουσα της Ελλάδας.