Αρχείο ημέρας 10 Σεπτεμβρίου 2026

Το αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ

Τίποτα δεν πάει χαμένο. Δείτε ΕΔΩ το αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ με όλα τα δημοσιεύματα από τη δημιουργία του μέχρι σήμερα…

Τελευταίες Αναρτήσεις:
Οι επισκέπτες μας

0 6 6 2 1 0

Μπορείτε να σχολιάσετε τα θέματα μας...
Το να εκφράζεται κανείς εδώ στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ είναι πολύ σπουδαίο για
μας που το διαχειριζόμαστε, μας κάνει να χαιρόμαστε όταν διαβάζουμε τις απόψεις σας, τις θέσεις σας, για ζητήματα που το site "σκαλίζει".
Μπορείτε λοιπόν να μας γράφετε. Μόνο που, για να τα δείτε δημοσιευμένα εδώ, θα περιμένετε λιγάκι προκειμένου να… εγκριθούν.

Ακραία καιρικά φαινόμενα χειμώνα - καλοκαίρι...

Η ζωή μας ανάμεσα στις εποχές. Η φύση γύρω μας αλλάζει, αναγεννιέται από το χειμώνα. Κι εμείς το ίδιο! Το χρειαζόμαστε αυτό. Κάποτε, τα πράγματα ήταν πιο ευδιάκριτα ανάμεσα στις εποχές. Τώρα όχι πια...
Το καλοκαίρι του 2025 που ζούμε ήδη είναι ίσως το πιο θερμό των τελευταίων δεκαετιών. Μοιάζει με αυτό του 2024... Γεμάτο καύσωνες. Αυτό κάνει πολύ δύσκολη τη ζωή μας... Οι μετεωρολόγοι μας προετοίμασαν από νωρίς και το ζούμε στο έπακρο. Και ο χειμώνας ήταν γεμάτος ακραία καιρικά φαινόμενα. Κρύο, άνυδρος καιρός, επικίνδυνος... Εμείς, που έχουμε επιλέξει να γνωρίζουμε, τι μας επιφυλάσσει το μέλλον, είμαστε σε πολύ πιο πλεονεκτική θέση από την υπόλοιπη ανθρωπότητα. Υπομονή λοιπόν και δύναμη. Όλα εξελίσσονται όπως έχει προβλεφθεί!
Σεπτέμβριος 2026
Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930  

Ένα site που φτιάχτηκε μέσα στην πανδημία, όταν η Σούλα αποφάσισε να ασχοληθεί με κάτι που αγαπάει και λατρεύει να φτιάχνει. Τα χειροποίητα κοσμήματα! Μπορείτε να το δείτε ΕΔΩ

Η αγγειοπλαστική παράδοση του Θραψανού Ηρακλείου Κρήτης

Η πλούσια και μακραίωνη παράδοση της αγγειοπλαστικής τέχνης στο χωριό Θραψανό Ηρακλείου το έχει αναδείξει ως το μεγαλύτερο κέντρο αγγειοπλαστικής στην Κρήτη, σταθμό για την ιστορία της νεότερης ελληνικής κεραμικής τέχνης. Σήμερα, στο χωριό εξακολουθούν να λειτουργούν εργαστήρια που κατασκευάζουν ακόμα μικρά και μεγάλα αποθηκευτικά αγγεία, γνωστά ως «θραψανιώτικα πιθάρια», τα οποία διακινούνται τόσο στην Ελλάδα, όσο και το εξωτερικό. Δείτε ΕΔΩ κι ένα υπέροχο ντοκιμαντέρ για την αγγειοπλαστική στο Θραψανό από την ΕΡΤ 3 που παίχτηκε τον Φλεβάρη του 2024. Κι ΕΔΩ ένα δημοσίευμα της εφημερίδας ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ για το χωριό μου. Δείτε ΕΔΩ ένα δημοσίευμα από τη ΦΩΝΗ του Μαλεβιζίου που δημοσιεύτηκε το 2026.

Ένας Θραψανιώτης Αγγειοπλάστης μιλά στην T.V.

Η ώρα του δειλινού...

Αναμφισβήτητα είναι η πιο όμορφη ώρα! Η ώρα του δειλινού. Φτάνει να είσαι εκεί. Την κατάλληλη ώρα, στο κατάλληλο μέρος και να απολαμβάνεις, λεπτό το λεπτό όλη αυτή την εξαιρετική εικόνα που δεν διαρκεί και πολύ.
Αυτό είναι. Να ζεις το κάθε λεπτό, να ανασαίνεις τον αέρα και να ευχαριστείς Εκείνον που έδωσε αυτό το δώρο για μας. Και να το εκτιμάμε!
Μερικοί άνθρωποι δεν ξέρουν ή δεν μπορούν, δεν είναι σε θέση να απολαύσουν τίποτα. Ψάχνουν να βρουν τι κρύβεται πίσω από το καθετί και χάνουν την ουσία, τη ζωή. Μην το κάνετε αυτό στον εαυτό σας.

Μια ανάσα καλοκαιρινή στην Τζιά

Δυο μέρες μόλις, στα τελειώματα του Αυγούστου του 2022, καταφέραμε να πάμε στη Τζιά, καλεσμένοι φίλων μας προκειμένου να μας φιλοξενήσουν. Και περάσαμε τόσο όμορφα που θα το κουβεντιάζουμε για καιρό.
Τι είναι αυτό που κάνει δεκτικούς τους ανθρώπους στο καλό, σε μια όμορφη κουβέντα, σε μια παρέα που αξίζει να τη ζήσεις και να την απολαύσεις παρά τις δυσκολίες; Το γεγονός ότι είμαστε άνθρωποι με αδυναμίες, αλλά προσπαθούμε να κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε. Αυτό είναι το μυστικό!

Ραδιόφωνα

Πατήστε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ  κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ για να ακούσετε επιλεγμένα, μουσικά, διαδικτυακα ραδιόφωνα που εκπέμπουν και στα FM... Άρα, μπορείτε να τα ακούσετε και από ένα συμβατικό ραδιόφωνο ή από το κινητό σας...

Πρωτοσέλιδα εφημερίδων:

Στήλες για τα media:

Οι εφημερίδες της Κρήτης:

Αξιόλογα Site:

Στο Πήλιο, Μάιος του 2022

Ήταν ένα ταξίδι μέσα στον Μάη… Έκανε ακόμα την ψυχρούλα του, αλλά το απολαύσαμε. Είχαμε ένα απωθημένο και το ικανοποιήσαμε. Πριν μερικά χρόνια που είχαμε πάει ένα Παρασκευο Σαββατο Κύριακο δεν το χαρήκαμε, δεν το περπατήσαμε επειδή το πρώτο πρωινό που σηκωθήκαμε βρήκαμε ένα χιόνι, καμιά 20ριά πόντους στρωμένο.
Στην κεντρική σελίδα του αρχείου του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ θα δείτε  αρκετά δημοσιεύματα. Αλλά μπορείτε να τα δείτε και από ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Αγγειοπλάστες του σήμερα

Από γενιά σε γενιά περνάει αυτή η τέχνη, του αγγειοπλάστη. Κι αν την αγκάλιαζε λίγο η Πολιτεία, όλα θα ήταν καλύτερα. Στη φωτογραφία είναι ο πατέρας μου, Λευτέρης του Κουμαλή, ως αγγειοπλάστης. Τον ακολούθησε ο γιός του, ο Κωστής Θεοδωράκης και ο εγγονός του, ο Μανώλης Βολυράκης και δίπλα του ο γιος του, ο Αγησίλαος. Δείτε ΕΔΩ ένα πολύ όμορφο δημοσίευμα από το το περιοδικό "Κ" που συνοδεύει, κάθε Κυριακή, την έκδοση της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ. Για να καταλάβετε τι λέω…

Οι γονείς μου, Λευτέρης και Παπαδιώ

Ο πατέρας μου και η μάνα μου, ο Λευτέρης και η Παπαδιώ, σε μια φωτογραφία από το γάμο της Ελένης, της κόρης της Γεωργίας μας. Ήταν σε ένα κέντρο στα Πεζά, όπου έκαναν το γλέντι. Για πάντα στην καρδιά μου, ως ότι πιο ακριβό έχω. Ανυπομονώ να τους ξαναδώ στο νέο κόσμο!

Το σπίτι μας στο χωριό

Σχεδόν τα κατάφερα να φτιάξω το σπίτι στο χωριό, κληρονομιά από τους γονείς μου, αν και μου κόστισε πολύ. Έχει ακόμα κάποιες δουλειές που πρέπει να γίνουν, αλλά σιγά - σιγά.
Μακάρι να φτιάξουν τα πράγματα και να περνάμε κάνα δυο μήνες το καλοκαίρι, εκεί. Θα μας έκανε καλό, από πολλές απόψεις... Εδώ σε έναν πίνακα ζωγραφικής μιας Γερμανίδας που φιλοξενήσαμε κάποτε και μας τον έκανε δώρο. Είναι το σπίτι μας όπως ήταν τότε! Η υπογραφή λέει, 1992!
Τα αδέλφια μου. Λιγοστεύουμε!

Μια οικογενειακή φωτογραφία που έβγαλα με τα αδέλφια μου στο γάμο τη Πόπης, της κόρης του Κωστή μας. Επάνω από αριστερά η Γεωργία μας, δεν ζει πια. Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για αυτήν. Κάτω, από αριστερά, η Στασούλα μας, δείτε για αυτήν ΕΔΩ, δίπλα της η Μαλάμω, δείτε γι’ αυτήν ΕΔΩ και δίπλα της ο Κωστής μας, που και εκείνος δεν ζει πια, δείτε ΕΔΩ.

ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ Σιδηρόδρομος τ. 183

Αυτή είναι η εφημερίδα των συνταξιούχων των ΗΣΑΠ "ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ Σιδηρόδρομος" τ. 183 που κυκλοφορεί τώρα. Για να τη δείτε πατήστε ΕΔΩ. Κι ΕΔΩ το τ. 182, ΕΔΩ το τ.181 ΕΔΩ το τ. 180, ΕΔΩ το τ. 179, ΕΔΩ το τ.178, ΕΔΩ το τ. 177, ΕΔΩτο τ. 176, ΕΔΩ τ. 175, ΕΔΩ το τ. 174, ΕΔΩ το τ. 173, ΕΔΩ το τ. 172, ΕΔΩ το τ. 171, ΕΔΩ το τ. 170, ΕΔΩ το τ. 169, ΕΔΩ το τ.168, ΕΔΩ το τ.167 ΕΔΩ το τ.166, ΕΔΩ το τ. 165, ΕΔΩ το τ.164, ΕΔΩ το τ. 163, ΕΔΩ το τ.162. Τριάντα χρόνια αδιάλειπτης έκδοσης από τη γέννηση της, είναι μια μεγάλη επιτυχία. Παλιότερα τεύχη μπορείτε να τα δείτε σε PDF αρχείο, πηγαίνοντας στο Αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Δείτε κι ΕΔΩτο site του Σωματείου που επιμελούμαστε δημοσιογραφικά...

“Τύπος των συνταξιούχων σιδηροδρομικών” τ. 449

Έτοιμο και το 449 φύλλο... Δείτε το ΕΔΩ, Κι ΕΔΩ το τ.448, ΕΔΩ το τ.447, ΕΔΩ το τ.466, ΕΔΩ το τ.445, ΕΔΩ το τ.444, ΕΔΩ, το τ. 443, ΕΔΩ το τ. 442, ΕΔΩ το τ. 441, ΕΔΩ το τ. 440, ΕΔΩ το τ. 439, ΕΔΩ το τ. 438, ΕΔΩτο τ. 437, ΕΔΩ το τ. 436, ΕΔΩ το τ. 435, ΕΔΩ το τ. 434,  ΕΔΩ το τ. 433, ΕΔΩ το τ. 432, ΕΔΩ το τ. 431,  ΕΔΩ το τ. 430, ΕΔΩ το τ. 429, ΕΔΩ το τ. 428, ΕΔΩ το τ. 427, ΕΔΩ το τ. 426, ΕΔΩ το τ. 425, ΕΔΩ το τ. 424, ΕΔΩ το τ. 423, ΕΔΩ το τ. 422, ΕΔΩ το τ. 421, ΕΔΩ το τ. 420, ΕΔΩ το τ. 419, ΕΔΩ το τ. 418, ΕΔΩ το τ. 417, ΕΔΩ το τ. 416, ΕΔΩ το τ. 415, ΕΔΩ το τ. 414, ΕΔΩ το τ. 413, ΕΔΩ το τ. 412, ΕΔΩ το τ. 411, ΕΔΩ το τ. 410, ΕΔΩ το τ. 409, ΕΔΩ το τ. 408, ΕΔΩ το τ. 407, ΕΔΩ το τ. 406, ΕΔΩ το τ. 405 ΕΔΩ το τ. 404 ΕΔΩ το τ. 403 ΕΔΩ το τ. 402, ΕΔΩ το τ. 401, ΕΔΩ το τ.400, ΕΔΩ το τ.399, ΕΔΩ το τ.398, ΕΔΩ το τ.397, ΕΔΩ το τ.396, ΕΔΩ το τ.395 ΕΔΩ το τ.394  ΕΔΩ το τ.393 ΕΔΩ το τ. 392, ΕΔΩ το τ. 391, ΕΔΩ το τ. 390, ΕΔΩ το τ. 389, ΕΔΩ το τ. 388, ΕΔΩ το τ. 387, ΕΔΩ τ. 386 και το 385 ΕΔΩ. Σε συνάρτηση μάλιστα με το Blog, δείτε το ΕΔΩ, είναι αυτό που λειτουργεί τώρα, με πιο συχνή ενημέρωση...

Ο τόπος που αγαπώ

Αγαπώ την Κρήτη και το χωριό μου, το Θραψανό… Γράφω γι' αυτά με μια νοσταλγία. Είχα κάποτε σχέδια. Δεν είμαι βέβαιος πια, αν μπορώ να τα πραγματοποιήσω. Όταν όμως αλλάξουν τα πράγματα θα ήθελα να περνάω εδώ μερικούς μήνες, κυρίως καλοκαιρινούς. Είναι ο τόπος μου. Οι ρίζες μου. Οι αναμνήσεις μου…

Χρηστικά Site:

Γνωρίζοντας την Αθήνα!

Ένα από τα πράγματα που θα δείτε να κάνουμε σ' αυτό το site είναι ότι προσπαθούμε να γνωρίσουμε την Αθήνα. Τους τόπους που κινούμαστε, που περπατάμε, που πορευόμαστε.
Έτσι, συχνά - πυκνά, θα δείτε τέτοιες παρουσιάσεις με δρόμους, πλατείες, γειτονιές, είτε του ιστορικού κέντρου, είτε της περιφέρειας.
Μας αρέσει και το κάνουμε αυτό με χαρά, όπως εδώ που βλέπετε κάτι από την πλατεία Κοραή με τον Λυκαβηττό στο βάθος, από το κέντρο της Αθήνας, το πανεπιστήμιο.
Νίκος Ελ. Θεοδωράκης

Θα χαρώ πολύ να δω εκτεταμένα τις απόψεις σας. Γράψτε μου εδώ: [email protected]

Για την επικοινωνία μας στείλτε μου SMS στο τηλέφωνο 6932212755 που εξυπηρετείται από την VODAFON. 

Είμαστε στον 23ο χρόνο! Και είστε στον ανανεωμένο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ

Ποιος είναι ο δημοσιογράφος, Νίκος Ελ. Θεοδωράκης, που έχει την ευθύνη της ενημέρωσης και διαχείρισης αυτoύ του Site σε καθημερινή βάση; Δείτε ΕΔΩ. Κι ΕΔΩ δείτε επίσης λίγα πράγματα για την ιστορία αυτού του ιστότοπου.

Περάσαμε υπέροχα στην Τέμενη Αιγίου

Τελικά τα καταφέραμε και περάσαμε όμορφα, τη μια βδομάδα, από 10-17 Σεπτέμβρη του 2022 που πήγαμε στο παραθεριστικό κέντρο του ΟΠΑΚΕ ΟΤΕ στην Τέμενη Αιγίου. Πετύχαμε αυτό που θέλαμε. Να ξεκουραστούμε, να αλλάξουμε παραστάσεις, να φορτώσουμε τις μπαταρίες μας για το χειμώνα που έρχεται και που όλα δείχνουν ότι θα έχει ένα μεγάλο βαθμό δυσκολίας, καθώς όλα γύρω μας, ακριβαίνουν και η ανασφάλεια τα κάνει όλα χειρότερα. Ευτυχώς η ελπίδα μας για κάτι καλύτερο έχει πολύ ισχυρή βάση.

Δείτε μερικά δημοσιεύματα που κάναμε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ

Το ελληνικό καλοκαίρι του Κώστα και της Άννυς

Κάθε ελληνικό καλοκαίρι αφήνει πίσω του μια γλυκόπικρη γεύση, ειδικά όταν η ώρα της επιστροφής ζυγώνει. Για τον Κώστα και την Άννυ, οι φετινές διακοπές στην πατρίδα ήταν γεμάτες με τις γνώριμες, αγαπημένες στιγμές που μόνο η Ελλάδα μπορεί να προσφέρει —στιγμές που τώρα αποτυπώνονται σε αναμνηστικές φωτογραφίες, λίγο πριν κλείσουν τις βαλίτσες τους για το ταξίδι της επιστροφής στον Καναδά.

Η διαδρομή τους ξεκίνησε από την πρωτεύουσα. Ο Κώστας, απόλυτα χαλαρός και προσαρμοσμένος στους νωχελικούς ρυθμούς της πόλης, απολαμβάνει τον πρωινό του καφέ στο συνοικιακό στέκι κοντά στο σπίτι τους. Με το καπελάκι του και ένα ζεστό, αυθεντικό χαμόγελο στη selfie του, περιμένει υπομονετικά την Άννυ να ολοκληρώσει τις υποχρεώσεις της. Η Αθήνα το καλοκαίρι έχει μια δική της, ιδιαίτερη γοητεία: ο ήλιος που διαπερνά τις τέντες των καφέ, το βουητό της πόλης στο υπόβαθρο και αυτή η αίσθηση ότι ο χρόνος κυλά λίγο πιο αργά όταν βρίσκεσαι με τους δικούς σου ανθρώπους.

Από το αστικό τοπίο, η διαδρομή τους οδήγησε, μετά την Πράγα, βόρεια, στη λατρεμένη Χαλκιδική, όπου πέρασαν μια γεμάτη εβδομάδα δίπλα σε αγαπημένους συγγενείς. Εκεί, το σκηνικό άλλαξε εντελώς. Η χρυσή αμμουδιά, οι ψάθινες ομπρέλες και οι ξύλινες ξαπλώστρες έτοιμες να υποδεχτούν τις ώρες χαλάρωσης μετά τις βουτιές στα πεντακάθαρα νερά. Το ελαφρύ κύμα που σκάει στην ακτή και ο απέραντος ορίζοντας υπενθυμίζουν γιατί σαν τη Χαλκιδική δεν έχει. Ήταν ημέρες γεμάτες γέλια, οικογενειακά τραπέζια και την αλμύρα της θάλασσας να μένει στο δέρμα.

Η εμπειρία τους στη Βόρεια Ελλάδα ολοκληρώθηκε με τον πιο ατμοσφαιρικό τρόπο στη Θεσσαλονίκη. Μια βραδινή βόλτα με το τουριστικό (πειρατικό) καραβάκι στον Θερμαϊκό αποκάλυψε τη μαγεία της πόλης υπό το φως των αστικών προβολέων. Μέσα από τα σχοινιά και τα κατάρτια του πλοιαρίου, ο φωτισμένος Λευκός Πύργος και η παραλιακή λεωφόρος καθρεφτίζονταν στα σκούρα, ήρεμα νερά του κόλπου, προσφέροντας μια ανάσα δροσιάς και μια ανεξίτηλη εικόνα για το αρχείο των αναμνήσεων τους.

Τώρα, οι αναμνήσεις αυτές παίρνουν τη θέση τους ανάμεσα στα ρούχα και τα ενθύμια στις βαλίτσες τους. Ο Καναδάς τους περιμένει, αλλά ένα κομμάτι της καρδιάς τους μένει πάντα εδώ—στη ζεστή γωνιά του καφέ, στην αλμύρα της Χαλκιδικής και στα φώτα του Θερμαϊκού.

Εμείς τους ευχόμαστε ολόψυχα καλό ταξίδι και καλή επάνοδο, με την προσμονή του επόμενου καλοκαιριού!

Το αιώνιο σταυροδρόμι της Αθήνας που αγαπάμε

Η Πλατεία Ομονοίας υπήρξε ανέκαθεν, το απόλυτο σταυροδρόμι της Αθήνας όπου διασταυρώνονται καθημερινά χιλιάδες διαφορετικές ιστορίες. Αν αφήσει κανείς για λίγο στην άκρη την κλασική εικόνα του κεντρικού σιντριβανιού και εστιάσει στις υπόγειες και υπέργειες διαδρομές της, αποκαλύπτεται μια εντελώς διαφορετική, αλλά εξίσου γοητευτική οπτική της πόλης. Η Ομόνοια ζει και αναπνέει μέσα από τις εισόδους και τις εξόδους του υπόγειου δικτύου της. Οι κυλιόμενες σκάλες και οι γυάλινοι ανελκυστήρες του Μετρό αποτελούν τις πύλες εισόδου σε έναν υπόγειο κόσμο που συνδέει ολόκληρη την Αττική.

Από εδώ, οι ταξιδιώτες επιλέγουν τη διαδρομή τους προς τους συρμούς του ΗΣΑΠ και του Μετρό με κατεύθυνση τον Πειραιά ή την Κηφισιά, την Ανθούπολη ή το Ελληνικό. Για όσους ανεβαίνουν στην επιφάνεια, κάθε έξοδος προσφέρει μια διαφορετική οπτική γωνία στους μεγάλους κεντρικούς δρόμους που ακτινοβολούν γύρω από την πλατεία: τη Σταδίου, την Πανεπιστημίου, την 3ης Σεπτεμβρίου, την Αθηνάς, την Πειραιώς και την Αγίου Κωνσταντίνου. Το πέρασμα αυτό υπήρξε ιστορικά το πρώτο σημείο επαφής με την πρωτεύουσα για τους ανθρώπους της επαρχίας που έφταναν στην Αθήνα, καθιστώντας την πλατεία το σταθερό σημείο συνάντησης και αφετηρία νέων διαδρομών.

Στο πέρασμα των δεκαετιών, η φυσιογνωμία της Ομόνοιας έχει αλλάξει ριζικά. Η ιστορική γωνία της Αγίου Κωνσταντίνου, όπου κάποτε δέσποζε το εμβληματικό φαρμακείο του Μπακάκου —ένα διαχρονικό τοπόσημο και σημείο ραντεβού— έχει πλέον προσαρμοστεί στη νέα εποχή, με τον χώρο να έχει συρρικνωθεί και να παραδίδει τη σκυτάλη σε γνωστές αλυσίδες αρτοποιίας και ζαχαροπλαστικής. Παράλληλα, παραδοσιακά στέκια όπως το ιστορικό καφενείο «Μέγας Αλέξανδρος» έδωσαν τη θέση τους σε σύγχρονα καταστήματα και νέες εμπορικές δραστηριότητες. Η σημερινή εικόνα της Ομόνοιας παντρεύει τη νεοκλασική αρχιτεκτονική κληρονομιά με τις απαιτήσεις της σύγχρονης αστικής μετακίνησης.

Δίπλα στις μαρμάρινες σκάλες και τις γυάλινες δομές των σταθμών, οι ψηλοί φοίνικες, τα μικρά δέντρα σε γλάστρες και τα ηλεκτρικά πατίνια που βρίσκονται διαθέσιμα στους πεζούς συνθέτουν το σκηνικό μιας πόλης σε διαρκή κίνηση. Παρά τις αλλαγές, τη μεταβολή των χρήσεων γης και τις αισθητικές μεταμορφώσεις των γύρω κτιρίων, η Ομόνοια δεν έχασε ποτέ τη ζωντάνια της. Συνεχίζει να προσελκύει κοσμοσυρροή —ντόπιους που βιάζονται να πάνε στην εργασία τους, πλανόδιους, καθώς και τουρίστες που ανακαλύπτουν το κέντρο της Αθήνας. Παραμένει ένας ζωντανός οργανισμός, ένα πέρασμα γεμάτο ενέργεια και μια πλατεία που, όσες δεκαετίες κι αν περάσουν, διατηρεί πάντα τη δική της αυθεντική γοητεία.