Αρχείο ημέρας 12 Σεπτεμβρίου 2026

Το αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ

Τίποτα δεν πάει χαμένο. Δείτε ΕΔΩ το αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ με όλα τα δημοσιεύματα από τη δημιουργία του μέχρι σήμερα…

Τελευταίες Αναρτήσεις:
Οι επισκέπτες μας

0 6 6 4 8 3

Μπορείτε να σχολιάσετε τα θέματα μας...
Το να εκφράζεται κανείς εδώ στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ είναι πολύ σπουδαίο για
μας που το διαχειριζόμαστε, μας κάνει να χαιρόμαστε όταν διαβάζουμε τις απόψεις σας, τις θέσεις σας, για ζητήματα που το site "σκαλίζει".
Μπορείτε λοιπόν να μας γράφετε. Μόνο που, για να τα δείτε δημοσιευμένα εδώ, θα περιμένετε λιγάκι προκειμένου να… εγκριθούν.

Ακραία καιρικά φαινόμενα χειμώνα - καλοκαίρι...

Η ζωή μας ανάμεσα στις εποχές. Η φύση γύρω μας αλλάζει, αναγεννιέται από το χειμώνα. Κι εμείς το ίδιο! Το χρειαζόμαστε αυτό. Κάποτε, τα πράγματα ήταν πιο ευδιάκριτα ανάμεσα στις εποχές. Τώρα όχι πια...
Το καλοκαίρι του 2025 που ζούμε ήδη είναι ίσως το πιο θερμό των τελευταίων δεκαετιών. Μοιάζει με αυτό του 2024... Γεμάτο καύσωνες. Αυτό κάνει πολύ δύσκολη τη ζωή μας... Οι μετεωρολόγοι μας προετοίμασαν από νωρίς και το ζούμε στο έπακρο. Και ο χειμώνας ήταν γεμάτος ακραία καιρικά φαινόμενα. Κρύο, άνυδρος καιρός, επικίνδυνος... Εμείς, που έχουμε επιλέξει να γνωρίζουμε, τι μας επιφυλάσσει το μέλλον, είμαστε σε πολύ πιο πλεονεκτική θέση από την υπόλοιπη ανθρωπότητα. Υπομονή λοιπόν και δύναμη. Όλα εξελίσσονται όπως έχει προβλεφθεί!
Σεπτέμβριος 2026
Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930  

Ένα site που φτιάχτηκε μέσα στην πανδημία, όταν η Σούλα αποφάσισε να ασχοληθεί με κάτι που αγαπάει και λατρεύει να φτιάχνει. Τα χειροποίητα κοσμήματα! Μπορείτε να το δείτε ΕΔΩ…

Η αγγειοπλαστική παράδοση του Θραψανού Ηρακλείου Κρήτης

Η πλούσια και μακραίωνη παράδοση της αγγειοπλαστικής τέχνης στο χωριό Θραψανό Ηρακλείου το έχει αναδείξει ως το μεγαλύτερο κέντρο αγγειοπλαστικής στην Κρήτη, σταθμό για την ιστορία της νεότερης ελληνικής κεραμικής τέχνης. Σήμερα, στο χωριό εξακολουθούν να λειτουργούν εργαστήρια που κατασκευάζουν ακόμα μικρά και μεγάλα αποθηκευτικά αγγεία, γνωστά ως «θραψανιώτικα πιθάρια», τα οποία διακινούνται τόσο στην Ελλάδα, όσο και το εξωτερικό. Δείτε ΕΔΩ κι ένα υπέροχο ντοκιμαντέρ για την αγγειοπλαστική στο Θραψανό από την ΕΡΤ 3 που παίχτηκε τον Φλεβάρη του 2024. Κι ΕΔΩ ένα δημοσίευμα της εφημερίδας ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ για το χωριό μου. Δείτε ΕΔΩ ένα δημοσίευμα από τη ΦΩΝΗ του Μαλεβιζίου που δημοσιεύτηκε το 2026.

Ένας Θραψανιώτης Αγγειοπλάστης μιλά στην T.V.

Η ώρα του δειλινού...

Αναμφισβήτητα είναι η πιο όμορφη ώρα! Η ώρα του δειλινού. Φτάνει να είσαι εκεί. Την κατάλληλη ώρα, στο κατάλληλο μέρος και να απολαμβάνεις, λεπτό το λεπτό όλη αυτή την εξαιρετική εικόνα που δεν διαρκεί και πολύ.
Αυτό είναι. Να ζεις το κάθε λεπτό, να ανασαίνεις τον αέρα και να ευχαριστείς Εκείνον που έδωσε αυτό το δώρο για μας. Και να το εκτιμάμε!
Μερικοί άνθρωποι δεν ξέρουν ή δεν μπορούν, δεν είναι σε θέση να απολαύσουν τίποτα. Ψάχνουν να βρουν τι κρύβεται πίσω από το καθετί και χάνουν την ουσία, τη ζωή. Μην το κάνετε αυτό στον εαυτό σας.

Μια ανάσα καλοκαιρινή στην Τζιά

Δυο μέρες μόλις, στα τελειώματα του Αυγούστου του 2022, καταφέραμε να πάμε στη Τζιά, καλεσμένοι φίλων μας προκειμένου να μας φιλοξενήσουν. Και περάσαμε τόσο όμορφα που θα το κουβεντιάζουμε για καιρό.
Τι είναι αυτό που κάνει δεκτικούς τους ανθρώπους στο καλό, σε μια όμορφη κουβέντα, σε μια παρέα που αξίζει να τη ζήσεις και να την απολαύσεις παρά τις δυσκολίες; Το γεγονός ότι είμαστε άνθρωποι με αδυναμίες, αλλά προσπαθούμε να κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε. Αυτό είναι το μυστικό!

Ραδιόφωνα

Πατήστε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ  κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ για να ακούσετε επιλεγμένα, μουσικά, διαδικτυακα ραδιόφωνα που εκπέμπουν και στα FM... Άρα, μπορείτε να τα ακούσετε και από ένα συμβατικό ραδιόφωνο ή από το κινητό σας...

Πρωτοσέλιδα εφημερίδων:

Στήλες για τα media:

Οι εφημερίδες της Κρήτης:

Αξιόλογα Site:

Στο Πήλιο, Μάιος του 2022

Ήταν ένα ταξίδι μέσα στον Μάη… Έκανε ακόμα την ψυχρούλα του, αλλά το απολαύσαμε. Είχαμε ένα απωθημένο και το ικανοποιήσαμε. Πριν μερικά χρόνια που είχαμε πάει ένα Παρασκευο Σαββατο Κύριακο δεν το χαρήκαμε, δεν το περπατήσαμε επειδή το πρώτο πρωινό που σηκωθήκαμε βρήκαμε ένα χιόνι, καμιά 20ριά πόντους στρωμένο.
Στην κεντρική σελίδα του αρχείου του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ θα δείτε  αρκετά δημοσιεύματα. Αλλά μπορείτε να τα δείτε και από ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Αγγειοπλάστες του σήμερα

Από γενιά σε γενιά περνάει αυτή η τέχνη, του αγγειοπλάστη. Κι αν την αγκάλιαζε λίγο η Πολιτεία, όλα θα ήταν καλύτερα. Στη φωτογραφία είναι ο πατέρας μου, Λευτέρης του Κουμαλή, ως αγγειοπλάστης. Τον ακολούθησε ο γιός του, ο Κωστής Θεοδωράκης και ο εγγονός του, ο Μανώλης Βολυράκης και δίπλα του ο γιος του, ο Αγησίλαος. Δείτε ΕΔΩ ένα πολύ όμορφο δημοσίευμα από το το περιοδικό "Κ" που συνοδεύει, κάθε Κυριακή, την έκδοση της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ. Για να καταλάβετε τι λέω…

Οι γονείς μου, Λευτέρης και Παπαδιώ

Ο πατέρας μου και η μάνα μου, ο Λευτέρης και η Παπαδιώ, σε μια φωτογραφία από το γάμο της Ελένης, της κόρης της Γεωργίας μας. Ήταν σε ένα κέντρο στα Πεζά, όπου έκαναν το γλέντι. Για πάντα στην καρδιά μου, ως ότι πιο ακριβό έχω. Ανυπομονώ να τους ξαναδώ στο νέο κόσμο!

Το σπίτι μας στο χωριό

Σχεδόν τα κατάφερα να φτιάξω το σπίτι στο χωριό, κληρονομιά από τους γονείς μου, αν και μου κόστισε πολύ. Έχει ακόμα κάποιες δουλειές που πρέπει να γίνουν, αλλά σιγά - σιγά.
Μακάρι να φτιάξουν τα πράγματα και να περνάμε κάνα δυο μήνες το καλοκαίρι, εκεί. Θα μας έκανε καλό, από πολλές απόψεις... Εδώ σε έναν πίνακα ζωγραφικής μιας Γερμανίδας που φιλοξενήσαμε κάποτε και μας τον έκανε δώρο. Είναι το σπίτι μας όπως ήταν τότε! Η υπογραφή λέει, 1992!
Τα αδέλφια μου. Λιγοστεύουμε!

Μια οικογενειακή φωτογραφία που έβγαλα με τα αδέλφια μου στο γάμο τη Πόπης, της κόρης του Κωστή μας. Επάνω από αριστερά η Γεωργία μας, δεν ζει πια. Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για αυτήν. Κάτω, από αριστερά, η Στασούλα μας, δείτε για αυτήν ΕΔΩ, δίπλα της η Μαλάμω, δείτε γι’ αυτήν ΕΔΩ και δίπλα της ο Κωστής μας, που και εκείνος δεν ζει πια, δείτε ΕΔΩ.

ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ Σιδηρόδρομος τ. 183

Αυτή είναι η εφημερίδα των συνταξιούχων των ΗΣΑΠ "ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ Σιδηρόδρομος" τ. 183 που κυκλοφορεί τώρα. Για να τη δείτε πατήστε ΕΔΩ. Κι ΕΔΩ το τ. 182, ΕΔΩ το τ.181 ΕΔΩ το τ. 180, ΕΔΩ το τ. 179, ΕΔΩ το τ.178, ΕΔΩ το τ. 177, ΕΔΩτο τ. 176, ΕΔΩ τ. 175, ΕΔΩ το τ. 174, ΕΔΩ το τ. 173, ΕΔΩ το τ. 172, ΕΔΩ το τ. 171, ΕΔΩ το τ. 170, ΕΔΩ το τ. 169, ΕΔΩ το τ.168, ΕΔΩ το τ.167 ΕΔΩ το τ.166, ΕΔΩ το τ. 165, ΕΔΩ το τ.164, ΕΔΩ το τ. 163, ΕΔΩ το τ.162. Τριάντα χρόνια αδιάλειπτης έκδοσης από τη γέννηση της, είναι μια μεγάλη επιτυχία. Παλιότερα τεύχη μπορείτε να τα δείτε σε PDF αρχείο, πηγαίνοντας στο Αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Δείτε κι ΕΔΩτο site του Σωματείου που επιμελούμαστε δημοσιογραφικά...

“Τύπος των συνταξιούχων σιδηροδρομικών” τ. 449

Έτοιμο και το 449 φύλλο... Δείτε το ΕΔΩ, Κι ΕΔΩ το τ.448, ΕΔΩ το τ.447, ΕΔΩ το τ.466, ΕΔΩ το τ.445, ΕΔΩ το τ.444, ΕΔΩ, το τ. 443, ΕΔΩ το τ. 442, ΕΔΩ το τ. 441, ΕΔΩ το τ. 440, ΕΔΩ το τ. 439, ΕΔΩ το τ. 438, ΕΔΩτο τ. 437, ΕΔΩ το τ. 436, ΕΔΩ το τ. 435, ΕΔΩ το τ. 434,  ΕΔΩ το τ. 433, ΕΔΩ το τ. 432, ΕΔΩ το τ. 431,  ΕΔΩ το τ. 430, ΕΔΩ το τ. 429, ΕΔΩ το τ. 428, ΕΔΩ το τ. 427, ΕΔΩ το τ. 426, ΕΔΩ το τ. 425, ΕΔΩ το τ. 424, ΕΔΩ το τ. 423, ΕΔΩ το τ. 422, ΕΔΩ το τ. 421, ΕΔΩ το τ. 420, ΕΔΩ το τ. 419, ΕΔΩ το τ. 418, ΕΔΩ το τ. 417, ΕΔΩ το τ. 416, ΕΔΩ το τ. 415, ΕΔΩ το τ. 414, ΕΔΩ το τ. 413, ΕΔΩ το τ. 412, ΕΔΩ το τ. 411, ΕΔΩ το τ. 410, ΕΔΩ το τ. 409, ΕΔΩ το τ. 408, ΕΔΩ το τ. 407, ΕΔΩ το τ. 406, ΕΔΩ το τ. 405 ΕΔΩ το τ. 404 ΕΔΩ το τ. 403 ΕΔΩ το τ. 402, ΕΔΩ το τ. 401, ΕΔΩ το τ.400, ΕΔΩ το τ.399, ΕΔΩ το τ.398, ΕΔΩ το τ.397, ΕΔΩ το τ.396, ΕΔΩ το τ.395 ΕΔΩ το τ.394  ΕΔΩ το τ.393 ΕΔΩ το τ. 392, ΕΔΩ το τ. 391, ΕΔΩ το τ. 390, ΕΔΩ το τ. 389, ΕΔΩ το τ. 388, ΕΔΩ το τ. 387, ΕΔΩ τ. 386 και το 385 ΕΔΩ. Σε συνάρτηση μάλιστα με το Blog, δείτε το ΕΔΩ, είναι αυτό που λειτουργεί τώρα, με πιο συχνή ενημέρωση...

Ο τόπος που αγαπώ

Αγαπώ την Κρήτη και το χωριό μου, το Θραψανό… Γράφω γι' αυτά με μια νοσταλγία. Είχα κάποτε σχέδια. Δεν είμαι βέβαιος πια, αν μπορώ να τα πραγματοποιήσω. Όταν όμως αλλάξουν τα πράγματα θα ήθελα να περνάω εδώ μερικούς μήνες, κυρίως καλοκαιρινούς. Είναι ο τόπος μου. Οι ρίζες μου. Οι αναμνήσεις μου…

Χρηστικά Site:

Γνωρίζοντας την Αθήνα!

Ένα από τα πράγματα που θα δείτε να κάνουμε σ' αυτό το site είναι ότι προσπαθούμε να γνωρίσουμε την Αθήνα. Τους τόπους που κινούμαστε, που περπατάμε, που πορευόμαστε.
Έτσι, συχνά - πυκνά, θα δείτε τέτοιες παρουσιάσεις με δρόμους, πλατείες, γειτονιές, είτε του ιστορικού κέντρου, είτε της περιφέρειας.
Μας αρέσει και το κάνουμε αυτό με χαρά, όπως εδώ που βλέπετε κάτι από την πλατεία Κοραή με τον Λυκαβηττό στο βάθος, από το κέντρο της Αθήνας, το πανεπιστήμιο.
Νίκος Ελ. Θεοδωράκης

Θα χαρώ πολύ να δω εκτεταμένα τις απόψεις σας. Γράψτε μου εδώ: [email protected]

Για την επικοινωνία μας στείλτε μου SMS στο τηλέφωνο 6932212755 που εξυπηρετείται από την VODAFON. 

Είμαστε στον 23ο χρόνο! Και είστε στον ανανεωμένο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ

Ποιος είναι ο δημοσιογράφος, Νίκος Ελ. Θεοδωράκης, που έχει την ευθύνη της ενημέρωσης και διαχείρισης αυτoύ του Site σε καθημερινή βάση; Δείτε ΕΔΩ. Κι ΕΔΩ δείτε επίσης λίγα πράγματα για την ιστορία αυτού του ιστότοπου.

Περάσαμε υπέροχα στην Τέμενη Αιγίου

Τελικά τα καταφέραμε και περάσαμε όμορφα, τη μια βδομάδα, από 10-17 Σεπτέμβρη του 2022 που πήγαμε στο παραθεριστικό κέντρο του ΟΠΑΚΕ ΟΤΕ στην Τέμενη Αιγίου. Πετύχαμε αυτό που θέλαμε. Να ξεκουραστούμε, να αλλάξουμε παραστάσεις, να φορτώσουμε τις μπαταρίες μας για το χειμώνα που έρχεται και που όλα δείχνουν ότι θα έχει ένα μεγάλο βαθμό δυσκολίας, καθώς όλα γύρω μας, ακριβαίνουν και η ανασφάλεια τα κάνει όλα χειρότερα. Ευτυχώς η ελπίδα μας για κάτι καλύτερο έχει πολύ ισχυρή βάση.

Δείτε μερικά δημοσιεύματα που κάναμε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ

Η αλήθεια, ανθίζει στις αυλές των φίλων μας

Σε έναν κόσμο που κατακλύζεται από ψηφιακές εικόνες, τεχνητές τελειότητες και «άοσμες» ομορφιές της οθόνης, έχουμε όλοι ανάγκη να επιστρέψουμε στα απλά, στα αληθινά. Σήμερα δεν θα μιλήσουμε για λουλούδια αγοραστά ή φροντισμένα από ξένα χέρια, αλλά για εκείνους τους μικρούς, ζωντανούς θησαυρούς που ανθίζουν στις αυλές και στα μπαλκόνια των αγαπημένων μας ανθρώπων.

Πίσω από κάθε πέταλο που ανοίγει στον ήλιο, δεν υπάρχει απλώς τύχη. Υπάρχει μεράκι. Υπάρχει ο χρόνος που δαπανήθηκε με αγάπη, το καθημερινό πότισμα, το καθάρισμα των ξερών φύλλων, το νοιάξιμο τις κρύες νύχτες του χειμώνα και η προσμονή της άνοιξης και του καλοκαιριού. Αυτά τα λουλούδια έχουν ταυτότητα, έχουν ψυχή και φέρουν τη σφραγίδα των ανθρώπων που τα φρόντισαν.

Κοιτάζοντας τις φωτογραφίες από τους κήπους των φίλων μας, η αλήθεια αυτή γίνεται ολοφάνερη:

  • Τα κατακόκκινα, φλογερά γεράνια (πελαργόνια): Γεμάτα ζωντάνια και ένταση, στέκονται περήφανα δίπλα στο ξύλο και την πέτρα. Κάθε τους πέταλο μαρτυρά τη φροντίδα και τη σταθερή αγάπη που δέχονται καθημερινά για να προσφέρουν απλόχερα αυτό το βαθύ, ζεστό κόκκινο χρώμα.
  • Η κρεμαστή ροζ βερβένα: Μια ανάλαφρη, φουντωτή γλάστρα γεμάτη μικρά ροζ και μωβ άνθη που κρέμονται σαν γιορτινή κουρτίνα. Στο βάθος, η παρουσία των κατοικίδιων της αυλής και των φυτών του κήπου θυμίζει πως η ομορφιά βρίσκεται στην αυθεντική, καθημερινή ζωή της υπαίθρου.
  • Οι λευκές, φωτεινές μαργαρίτες: Απλές, αλλά καθηλωτικές. Σαν αστερισμός από λευκά πέταλα και κίτρινες καρδιές, φέρνουν στο μυαλό την αθωότητα, την ηρεμία και την ειλικρίνεια που τόσο συχνά αναζητάμε.

Αυτά τα λουλούδια δεν είναι άψυχα διακοσμητικά. Είναι το αποτέλεσμα μιας σιωπηλής συμφωνίας ανάμεσα στον άνθρωπο και τη φύση. Ο χρόνος που αφιερώνει κανείς για να δει έναν σπόρο να γίνεται βλαστός και μια γλάστρα να γεμίζει χρώμα, δεν είναι χαμένος χρόνος· είναι θεραπεία ψυχής.

Ας κρατήσουμε λοιπόν αυτή την αυθεντικότητα. Ας εκτιμήσουμε τη δουλειά, την υπομονή και την αγάπη που κρύβεται πίσω από κάθε ανθισμένο κλαδί στην αυλή των φίλων μας. Γιατί τελικά, οι πιο όμορφες αλήθειες στη ζωή δεν χρειάζονται φίλτρα — ανθίζουν απλά, με λίγο νερό, φως και πολλή καρδιά.

Η ζωή συναντά την αρχαία αύρα στη Θεσσαλονίκη

12 Σεπτεμβρίου 2026 / Σχολιάστε

Η Ελλάδα έχει αυτό το μοναδικό χάρισμα: σε όποια γωνιά της κι αν σταθείς, κάτω από τα πόδια σου χτυπά η καρδιά αιώνων ιστορίας. Όπως ακριβώς συμβαίνει στην Αθήνα, έτσι και στη Θεσσαλονίκη και παντού, η νέα πόλη πατά πάνω σε μια παλιά, γεμάτη μυστικά, θησαυρούς και μνήμες που περιμένουν υπομονετικά να έρθουν στο φως. Αυτή τη ζωντανή συνάντηση του παρελθόντος με το παρόν, είχαν την ευκαιρία να ζήσουν ο Κώστας με την Άννυ κατά τη διάρκεια της πρόσφατης επίσκεψής τους στη νύμφη του Θερμαϊκού. Μια από τις πιο ξεχωριστές μέρες του ταξιδιού τους αφιερώθηκε στα αρχαιολογικά ευρήματα που ήρθαν στο φως κατά τις εργασίες ανασκαφής των στοών για τις ανάγκες του Μετρό της Θεσσαλονίκης.

Πρόκειται για μια τεράστια αρχαιολογική προσπάθεια, όπου η τεχνολογία και οι σύγχρονες υποδομές προχώρησαν χέρι-χέρι με τη φροντίδα και την καθοδήγηση των αρχαιολόγων, προσφέροντάς μας εκθέματα απαράμιλλης ομορφιάς και ιστορικής αξίας. Όπως διακρίνεται και στις φωτογραφίες που μας έστειλαν τα παιδιά, τα εκθέματα προκαλούν πραγματικό δέος. Η Άννυ ποζάρει δίπλα σε επιβλητικές, περίτεχνα σκαλισμένες μαρμάρινες σαρκοφάγους. Οι ανάγλυφες παραστάσεις πάνω στο μάρμαρο, με τις ανθρώπινες μορφές, τις κινήσεις και τις λεπτομέρειες των ενδυμάτων, αποδεικνύουν το υψηλό επίπεδο τεχνοτροπίας και αισθητικής της εποχής.

Στην κορυφή των σαρκοφάγων, οι ξαπλωμένες μορφές μοιάζουν σαν να αναπαύονται αιώνια, διατηρώντας μια αριστοκρατική ηρεμία. Παράλληλα, τα αγάλματα και οι ανάγλυφες πεσσοί με τις θεϊκές και ανθρώπινες φιγούρες στέκονται αγέρωχα, θυμίζοντας τις ένδοξες μέρες της αρχαίας και ρωμαϊκής Θεσσαλονίκης. Η λεπτότητα με την οποία έχει λαξευτεί το μάρμαρο, οι αναλογίες των σωμάτων και η εκφραστικότητά τους τα κάνουν να μοιάζουν σχεδόν ζωντανά κάτω από τον απαλό φωτισμό του χώρου. Αυτό που κάνει αυτά τα ευρήματα να ξεχωρίζουν είναι η αίσθηση ότι η ιστορία δεν είναι κάτι στατικό, κλεισμένο σε βιβλία, αλλά μια ζωντανή πραγματικότητα που μας περιβάλλει.

 Οι άνθρωποι του σήμερα, με σεβασμό στην κληρονομιά τους, δημιούργησαν νέες υποδομές για να καλύψουν τις καθημερινές τους ανάγκες, φροντίζοντας όμως παράλληλα να αναδείξουν τους θησαυρούς που έκρυβε η γη. Η επίσκεψη του Κώστα και της Άννυς μας θυμίζει πόσο τυχεροί είμαστε που ζούμε σε μια χώρα όπου η κάθε πέτρα έχει να διηγηθεί μια ιστορία. Η ανακάλυψη του παρελθόντος είναι πάντα μια εμπειρία μαγική — και οι εικόνες που μοιράστηκαν μαζί μας είναι η καλύτερη απόδειξη!