Αρχείο ημέρας 25 Σεπτεμβρίου 2026

Το αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ

Τίποτα δεν πάει χαμένο. Δείτε ΕΔΩ το αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ με όλα τα δημοσιεύματα από τη δημιουργία του μέχρι σήμερα…

Τελευταίες Αναρτήσεις:
Οι επισκέπτες μας

0 6 8 2 8 9

Μπορείτε να σχολιάσετε τα θέματα μας...
Το να εκφράζεται κανείς εδώ στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ είναι πολύ σπουδαίο για
μας που το διαχειριζόμαστε, μας κάνει να χαιρόμαστε όταν διαβάζουμε τις απόψεις σας, τις θέσεις σας, για ζητήματα που το site "σκαλίζει".
Μπορείτε λοιπόν να μας γράφετε. Μόνο που, για να τα δείτε δημοσιευμένα εδώ, θα περιμένετε λιγάκι προκειμένου να… εγκριθούν.

Ακραία καιρικά φαινόμενα χειμώνα - καλοκαίρι...

Η ζωή μας ανάμεσα στις εποχές. Η φύση γύρω μας αλλάζει, αναγεννιέται από το χειμώνα. Κι εμείς το ίδιο! Το χρειαζόμαστε αυτό. Κάποτε, τα πράγματα ήταν πιο ευδιάκριτα ανάμεσα στις εποχές. Τώρα όχι πια...
Το καλοκαίρι του 2025 που ζούμε ήδη είναι ίσως το πιο θερμό των τελευταίων δεκαετιών. Μοιάζει με αυτό του 2024... Γεμάτο καύσωνες. Αυτό κάνει πολύ δύσκολη τη ζωή μας... Οι μετεωρολόγοι μας προετοίμασαν από νωρίς και το ζούμε στο έπακρο. Και ο χειμώνας ήταν γεμάτος ακραία καιρικά φαινόμενα. Κρύο, άνυδρος καιρός, επικίνδυνος... Εμείς, που έχουμε επιλέξει να γνωρίζουμε, τι μας επιφυλάσσει το μέλλον, είμαστε σε πολύ πιο πλεονεκτική θέση από την υπόλοιπη ανθρωπότητα. Υπομονή λοιπόν και δύναμη. Όλα εξελίσσονται όπως έχει προβλεφθεί!
Σεπτέμβριος 2026
Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930  

Ένα site που φτιάχτηκε μέσα στην πανδημία, όταν η Σούλα αποφάσισε να ασχοληθεί με κάτι που αγαπάει και λατρεύει να φτιάχνει. Τα χειροποίητα κοσμήματα! Μπορείτε να το δείτε ΕΔΩ…

Η αγγειοπλαστική παράδοση του Θραψανού Ηρακλείου Κρήτης

Η πλούσια και μακραίωνη παράδοση της αγγειοπλαστικής τέχνης στο χωριό Θραψανό Ηρακλείου το έχει αναδείξει ως το μεγαλύτερο κέντρο αγγειοπλαστικής στην Κρήτη, σταθμό για την ιστορία της νεότερης ελληνικής κεραμικής τέχνης. Σήμερα, στο χωριό εξακολουθούν να λειτουργούν εργαστήρια που κατασκευάζουν ακόμα μικρά και μεγάλα αποθηκευτικά αγγεία, γνωστά ως «θραψανιώτικα πιθάρια», τα οποία διακινούνται τόσο στην Ελλάδα, όσο και το εξωτερικό. Δείτε ΕΔΩ κι ένα υπέροχο ντοκιμαντέρ για την αγγειοπλαστική στο Θραψανό από την ΕΡΤ 3 που παίχτηκε τον Φλεβάρη του 2024. Κι ΕΔΩ ένα δημοσίευμα της εφημερίδας ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ για το χωριό μου. Δείτε ΕΔΩ ένα δημοσίευμα από τη ΦΩΝΗ του Μαλεβιζίου που δημοσιεύτηκε το 2026.

Ένας Θραψανιώτης Αγγειοπλάστης μιλά στην T.V.

Η ώρα του δειλινού...

Αναμφισβήτητα είναι η πιο όμορφη ώρα! Η ώρα του δειλινού. Φτάνει να είσαι εκεί. Την κατάλληλη ώρα, στο κατάλληλο μέρος και να απολαμβάνεις, λεπτό το λεπτό όλη αυτή την εξαιρετική εικόνα που δεν διαρκεί και πολύ.
Αυτό είναι. Να ζεις το κάθε λεπτό, να ανασαίνεις τον αέρα και να ευχαριστείς Εκείνον που έδωσε αυτό το δώρο για μας. Και να το εκτιμάμε!
Μερικοί άνθρωποι δεν ξέρουν ή δεν μπορούν, δεν είναι σε θέση να απολαύσουν τίποτα. Ψάχνουν να βρουν τι κρύβεται πίσω από το καθετί και χάνουν την ουσία, τη ζωή. Μην το κάνετε αυτό στον εαυτό σας.

Μια ανάσα καλοκαιρινή στην Τζιά

Δυο μέρες μόλις, στα τελειώματα του Αυγούστου του 2022, καταφέραμε να πάμε στη Τζιά, καλεσμένοι φίλων μας προκειμένου να μας φιλοξενήσουν. Και περάσαμε τόσο όμορφα που θα το κουβεντιάζουμε για καιρό.
Τι είναι αυτό που κάνει δεκτικούς τους ανθρώπους στο καλό, σε μια όμορφη κουβέντα, σε μια παρέα που αξίζει να τη ζήσεις και να την απολαύσεις παρά τις δυσκολίες; Το γεγονός ότι είμαστε άνθρωποι με αδυναμίες, αλλά προσπαθούμε να κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε. Αυτό είναι το μυστικό!

Ραδιόφωνα

Πατήστε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ  κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ για να ακούσετε επιλεγμένα, μουσικά, διαδικτυακα ραδιόφωνα που εκπέμπουν και στα FM... Άρα, μπορείτε να τα ακούσετε και από ένα συμβατικό ραδιόφωνο ή από το κινητό σας...

Πρωτοσέλιδα εφημερίδων:

Στήλες για τα media:

Οι εφημερίδες της Κρήτης:

Αξιόλογα Site:

Στο Πήλιο, Μάιος του 2022

Ήταν ένα ταξίδι μέσα στον Μάη… Έκανε ακόμα την ψυχρούλα του, αλλά το απολαύσαμε. Είχαμε ένα απωθημένο και το ικανοποιήσαμε. Πριν μερικά χρόνια που είχαμε πάει ένα Παρασκευο Σαββατο Κύριακο δεν το χαρήκαμε, δεν το περπατήσαμε επειδή το πρώτο πρωινό που σηκωθήκαμε βρήκαμε ένα χιόνι, καμιά 20ριά πόντους στρωμένο.
Στην κεντρική σελίδα του αρχείου του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ θα δείτε  αρκετά δημοσιεύματα. Αλλά μπορείτε να τα δείτε και από ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Αγγειοπλάστες του σήμερα

Από γενιά σε γενιά περνάει αυτή η τέχνη, του αγγειοπλάστη. Κι αν την αγκάλιαζε λίγο η Πολιτεία, όλα θα ήταν καλύτερα. Στη φωτογραφία είναι ο πατέρας μου, Λευτέρης του Κουμαλή, ως αγγειοπλάστης. Τον ακολούθησε ο γιός του, ο Κωστής Θεοδωράκης και ο εγγονός του, ο Μανώλης Βολυράκης και δίπλα του ο γιος του, ο Αγησίλαος. Δείτε ΕΔΩ ένα πολύ όμορφο δημοσίευμα από το το περιοδικό "Κ" που συνοδεύει, κάθε Κυριακή, την έκδοση της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ. Για να καταλάβετε τι λέω…

Οι γονείς μου, Λευτέρης και Παπαδιώ

Ο πατέρας μου και η μάνα μου, ο Λευτέρης και η Παπαδιώ, σε μια φωτογραφία από το γάμο της Ελένης, της κόρης της Γεωργίας μας. Ήταν σε ένα κέντρο στα Πεζά, όπου έκαναν το γλέντι. Για πάντα στην καρδιά μου, ως ότι πιο ακριβό έχω. Ανυπομονώ να τους ξαναδώ στο νέο κόσμο!

Το σπίτι μας στο χωριό

Σχεδόν τα κατάφερα να φτιάξω το σπίτι στο χωριό, κληρονομιά από τους γονείς μου, αν και μου κόστισε πολύ. Έχει ακόμα κάποιες δουλειές που πρέπει να γίνουν, αλλά σιγά - σιγά.
Μακάρι να φτιάξουν τα πράγματα και να περνάμε κάνα δυο μήνες το καλοκαίρι, εκεί. Θα μας έκανε καλό, από πολλές απόψεις... Εδώ σε έναν πίνακα ζωγραφικής μιας Γερμανίδας που φιλοξενήσαμε κάποτε και μας τον έκανε δώρο. Είναι το σπίτι μας όπως ήταν τότε! Η υπογραφή λέει, 1992!
Τα αδέλφια μου. Λιγοστεύουμε!

Μια οικογενειακή φωτογραφία που έβγαλα με τα αδέλφια μου στο γάμο τη Πόπης, της κόρης του Κωστή μας. Επάνω από αριστερά η Γεωργία μας, δεν ζει πια. Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για αυτήν. Κάτω, από αριστερά, η Στασούλα μας, δείτε για αυτήν ΕΔΩ, δίπλα της η Μαλάμω, δείτε γι’ αυτήν ΕΔΩ και δίπλα της ο Κωστής μας, που και εκείνος δεν ζει πια, δείτε ΕΔΩ.

ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ Σιδηρόδρομος τ. 183

Αυτή είναι η εφημερίδα των συνταξιούχων των ΗΣΑΠ "ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ Σιδηρόδρομος" τ. 183 που κυκλοφορεί τώρα. Για να τη δείτε πατήστε ΕΔΩ. Κι ΕΔΩ το τ. 182, ΕΔΩ το τ.181 ΕΔΩ το τ. 180, ΕΔΩ το τ. 179, ΕΔΩ το τ.178, ΕΔΩ το τ. 177, ΕΔΩτο τ. 176, ΕΔΩ τ. 175, ΕΔΩ το τ. 174, ΕΔΩ το τ. 173, ΕΔΩ το τ. 172, ΕΔΩ το τ. 171, ΕΔΩ το τ. 170, ΕΔΩ το τ. 169, ΕΔΩ το τ.168, ΕΔΩ το τ.167 ΕΔΩ το τ.166, ΕΔΩ το τ. 165, ΕΔΩ το τ.164, ΕΔΩ το τ. 163, ΕΔΩ το τ.162. Τριάντα χρόνια αδιάλειπτης έκδοσης από τη γέννηση της, είναι μια μεγάλη επιτυχία. Παλιότερα τεύχη μπορείτε να τα δείτε σε PDF αρχείο, πηγαίνοντας στο Αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Δείτε κι ΕΔΩτο site του Σωματείου που επιμελούμαστε δημοσιογραφικά...

“Τύπος των συνταξιούχων σιδηροδρομικών” τ. 449

Έτοιμο και το 449 φύλλο... Δείτε το ΕΔΩ, Κι ΕΔΩ το τ.448, ΕΔΩ το τ.447, ΕΔΩ το τ.466, ΕΔΩ το τ.445, ΕΔΩ το τ.444, ΕΔΩ, το τ. 443, ΕΔΩ το τ. 442, ΕΔΩ το τ. 441, ΕΔΩ το τ. 440, ΕΔΩ το τ. 439, ΕΔΩ το τ. 438, ΕΔΩτο τ. 437, ΕΔΩ το τ. 436, ΕΔΩ το τ. 435, ΕΔΩ το τ. 434,  ΕΔΩ το τ. 433, ΕΔΩ το τ. 432, ΕΔΩ το τ. 431,  ΕΔΩ το τ. 430, ΕΔΩ το τ. 429, ΕΔΩ το τ. 428, ΕΔΩ το τ. 427, ΕΔΩ το τ. 426, ΕΔΩ το τ. 425, ΕΔΩ το τ. 424, ΕΔΩ το τ. 423, ΕΔΩ το τ. 422, ΕΔΩ το τ. 421, ΕΔΩ το τ. 420, ΕΔΩ το τ. 419, ΕΔΩ το τ. 418, ΕΔΩ το τ. 417, ΕΔΩ το τ. 416, ΕΔΩ το τ. 415, ΕΔΩ το τ. 414, ΕΔΩ το τ. 413, ΕΔΩ το τ. 412, ΕΔΩ το τ. 411, ΕΔΩ το τ. 410, ΕΔΩ το τ. 409, ΕΔΩ το τ. 408, ΕΔΩ το τ. 407, ΕΔΩ το τ. 406, ΕΔΩ το τ. 405 ΕΔΩ το τ. 404 ΕΔΩ το τ. 403 ΕΔΩ το τ. 402, ΕΔΩ το τ. 401, ΕΔΩ το τ.400, ΕΔΩ το τ.399, ΕΔΩ το τ.398, ΕΔΩ το τ.397, ΕΔΩ το τ.396, ΕΔΩ το τ.395 ΕΔΩ το τ.394  ΕΔΩ το τ.393 ΕΔΩ το τ. 392, ΕΔΩ το τ. 391, ΕΔΩ το τ. 390, ΕΔΩ το τ. 389, ΕΔΩ το τ. 388, ΕΔΩ το τ. 387, ΕΔΩ τ. 386 και το 385 ΕΔΩ. Σε συνάρτηση μάλιστα με το Blog, δείτε το ΕΔΩ, είναι αυτό που λειτουργεί τώρα, με πιο συχνή ενημέρωση...

Ο τόπος που αγαπώ

Αγαπώ την Κρήτη και το χωριό μου, το Θραψανό… Γράφω γι' αυτά με μια νοσταλγία. Είχα κάποτε σχέδια. Δεν είμαι βέβαιος πια, αν μπορώ να τα πραγματοποιήσω. Όταν όμως αλλάξουν τα πράγματα θα ήθελα να περνάω εδώ μερικούς μήνες, κυρίως καλοκαιρινούς. Είναι ο τόπος μου. Οι ρίζες μου. Οι αναμνήσεις μου…

Χρηστικά Site:

Γνωρίζοντας την Αθήνα!

Ένα από τα πράγματα που θα δείτε να κάνουμε σ' αυτό το site είναι ότι προσπαθούμε να γνωρίσουμε την Αθήνα. Τους τόπους που κινούμαστε, που περπατάμε, που πορευόμαστε.
Έτσι, συχνά - πυκνά, θα δείτε τέτοιες παρουσιάσεις με δρόμους, πλατείες, γειτονιές, είτε του ιστορικού κέντρου, είτε της περιφέρειας.
Μας αρέσει και το κάνουμε αυτό με χαρά, όπως εδώ που βλέπετε κάτι από την πλατεία Κοραή με τον Λυκαβηττό στο βάθος, από το κέντρο της Αθήνας, το πανεπιστήμιο.
Νίκος Ελ. Θεοδωράκης

Θα χαρώ πολύ να δω εκτεταμένα τις απόψεις σας. Γράψτε μου εδώ: [email protected]

Για την επικοινωνία μας στείλτε μου SMS στο τηλέφωνο 6932212755 που εξυπηρετείται από την VODAFON. 

Είμαστε στον 23ο χρόνο! Και είστε στον ανανεωμένο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ

Ποιος είναι ο δημοσιογράφος, Νίκος Ελ. Θεοδωράκης, που έχει την ευθύνη της ενημέρωσης και διαχείρισης αυτoύ του Site σε καθημερινή βάση; Δείτε ΕΔΩ. Κι ΕΔΩ δείτε επίσης λίγα πράγματα για την ιστορία αυτού του ιστότοπου.

Περάσαμε υπέροχα στην Τέμενη Αιγίου

Τελικά τα καταφέραμε και περάσαμε όμορφα, τη μια βδομάδα, από 10-17 Σεπτέμβρη του 2022 που πήγαμε στο παραθεριστικό κέντρο του ΟΠΑΚΕ ΟΤΕ στην Τέμενη Αιγίου. Πετύχαμε αυτό που θέλαμε. Να ξεκουραστούμε, να αλλάξουμε παραστάσεις, να φορτώσουμε τις μπαταρίες μας για το χειμώνα που έρχεται και που όλα δείχνουν ότι θα έχει ένα μεγάλο βαθμό δυσκολίας, καθώς όλα γύρω μας, ακριβαίνουν και η ανασφάλεια τα κάνει όλα χειρότερα. Ευτυχώς η ελπίδα μας για κάτι καλύτερο έχει πολύ ισχυρή βάση.

Δείτε μερικά δημοσιεύματα που κάναμε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ

Τη Δευτέρα 28 Σεπτεμβρίου θα είναι Πανσέληνος

Η πανσέληνος του Σεπτεμβρίου αποτελεί παραδοσιακά ένα από τα πιο ατμοσφαιρικά και αγαπημένα αστρονομικά φαινόμενα του φθινοπώρου. Για το 2026, το ολόγιομο φεγγάρι θα στολίσει τον αττικό ουρανό τη Δευτέρα 28 Σεπτεμβρίου (με την πληρότητά του να παρατηρείται τις πρώτες πρωινές ώρες, προσφέροντας παράλληλα ένα εντυπωσιακό θέαμα κατά την ανατολή του τόσο το βράδυ της Κυριακής 27 όσο και της Δευτέρας).

Η πανσέληνος του Σεπτεμβρίου είναι ευρύτερα γνωστή ως το «Φεγγάρι της Σοδειάς» (Harvest Moon). Η ονομασία αυτή έχει τις ρίζες της στις παραδόσεις των ιθαγενών αμερικανικών φυλών, αλλά και των αγροτικών πληθυσμών της Ευρώπης.

Ο λόγος που πήρε αυτό το όνομα είναι καθαρά πρακτικός και συνδέεται με τη γεωργία:

  • Η Φθινοπωρινή Ισημερία: Πρόκειται για την πανσέληνο που βρίσκεται πλησιέστερα χρονικά στη φθινοπωρινή ισημερία.
  • Το Φως της Νύχτας: Εκείνες τις ημέρες, το φεγγάρι ανατέλλει πολύ πιο γρήγορα μετά τη δύση του ηλίου σε σχέση με τις υπόλοιπες περιόδους του έτους.
  • Η Βοήθεια στους Αγρότες: Το έντονο, παρατεταμένο φως του φεγγαριού αμέσως μόλις έπεφτε το σκοτάδι επέτρεπε στους αγρότες να συνεχίζουν τη συγκομιδή των καρπών (όπως τα καλαμπόκια και τα φρούτα) αργά μέσα στη νύχτα, πριν ξεκινήσουν οι πρώτες βροχές και τα κρύα του φθινοπώρου.

Εκδηλώσεις στον Αττικό Ουρανό

Όπως κάθε χρόνο, η φθινοπωρινή πανσέληνος προσφέρει μια μοναδική ευκαιρία για νυχτερινές εξορμήσεις κάτω από το αττικό φως. Αν και το Υπουργείο Πολιτισμού διοργανώνει κατά κύριο λόγο το μεγάλο πρόγραμμα δωρεάν εισόδου σε αρχαιολογικούς χώρους και μουσείο για την Πανσέληνο του Αυγούστου, η πανσέληνος του Σεπτεμβρίου συνοδεύεται επίσης από σημαντικές πρωτοβουλίες:

  • Αρχαιολογικοί Χώροι & Μουσεία: Επιλεγμένα αττικά τοπόσημα και μουσεία συνηθίζουν να παρατείνουν το ωράριό τους ή να φιλοξενούν μουσικές βραδιές.
  • Αστρονομικές Παρατηρήσεις: Ερασιτεχνικοί αστρονομικοί σύλλογοι και φορείς (όπως στο Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών) διοργανώνουν συχνά βραδιές παρατήρησης με τηλεσκόπια για το κοινό.
  • Πολιτιστικά Φεστιβάλ: Στο πλαίσιο των φθινοπωρινών φεστιβάλ των δήμων της Αττικής (όπως στους λόφους της Αθήνας, στο Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος ή στην παραλιακή ζώνη), προγραμματίζονται συναυλίες και προβολές υπό το φως του φεγγαριού.

Για όσους αγαπούν να στρέφουν το βλέμμα ψηλά, η 28η Σεπτεμβρίου 2026 προσφέρει την τέλεια αφορμή για μια βόλτα στον Λόφο του Φιλοπάππου, το Σούνιο ή την ακτογραμμή της Αττικής, απολαμβάνοντας τη μοναδική λάμψη του «Φεγγαριού της Σοδειάς».

Απόγευμα Πέμπτης: Η άλλη πλευρά του Πέτρου

25 Σεπτεμβρίου 2026 / Σχολιάστε

Στο site μας, έχουμε συνηθίσει να σας μεταφέρουμε σε κόσμους μακρινούς και άγνωστους, συχνά μέσα από τις ιστορίες ανθρώπων που ακολουθούν μονοπάτια διαφορετικά. Σήμερα, όμως, η πυξίδα μας στρέφεται κάπου πιο κοντά, κάπου που η ομορφιά κρύβεται στην απλότητα και την καθημερινότητα. Ο λόγος για τον Πέτρο Πατσαλαρίδη, τον καλό μας φίλο από τη Χαλκίδα, τον ρητινοσυλλέκτη που με κάθε του ανάρτηση μας ταξιδεύει στα βουνά της Εύβοιας. Σας έχουμε μιλήσει ξανά για τη δουλειά του, για τον ιδρώτα που κυλά κάτω από τον ήλιο, για τη σχέση του με τη φύση, για το πώς η ζωή του ξεδιπλώνεται ανάμεσα στα δέντρα και τα βράχια. Αυτή τη φορά, όμως, θέλουμε να σας δείξουμε μια άλλη πλευρά του Πέτρου. Μια πλευρά που δεν έχει να κάνει με τη δουλειά του, αλλά με την ίδια του την ανθρώπινη υπόσταση. Την πλευρά που αναζητά την ηρεμία και την ομορφιά, την πλευρά που ξέρει να εκτιμά τις μικρές στιγμές που κάνουν τη ζωή όμορφη.

Η ανάρτησή του ήταν απλή, σχεδόν λιτή: “Απόγευμα Πέμπτης”. Αλλά πίσω από αυτές τις δύο λέξεις κρύβεται ένας ολόκληρος κόσμος. Κρύβεται η επιστροφή στο σπίτι, μετά από μια κουραστική μέρα. Κρύβεται η ανάγκη για χαλάρωση, για αποσυμπίεση, για σύνδεση με τον εαυτό του και με το περιβάλλον. Ο Πέτρος δεν επέλεξε να πάει κατευθείαν σπίτι του. Σταμάτησε κάπου δίπλα στη θάλασσα, κάπου που ο ορίζοντας απλώνεται μπροστά του και ο ήλιος αρχίζει να δύει, βάφοντας τον ουρανό με χρώματα μαγικά. Και εκεί, σε εκείνη την γωνιά της παραλίας, βρήκε την γαλήνη που χρειαζόταν. Οι φωτογραφίες που συνοδεύουν την ανάρτησή του είναι μια απόδειξη της ικανότητάς του να βλέπει την ομορφιά εκεί που οι άλλοι βλέπουν απλά ένα τοπίο. Ένα παγκάκι, μια ομπρέλα, ένα δέντρο που σκιάζει την αμμουδιά, τα κύματα που σκάνε στην ακτή… όλα αυτά αποκτούν μια άλλη διάσταση μέσα από το φακό του.

Στην πρώτη φωτογραφία, βλέπουμε ένα παγκάκι, κενό, να περιμένει. Περιμένει κάποιον να καθίσει, να ξεκουραστεί, να απολαύσει τη θέα. Είναι ένα σύμβολο της μοναξιάς, αλλά και της ελπίδας. Ένας χώρος που μπορεί να γεμίσει με σκέψεις, με όνειρα, με αναμνήσεις. Στη δεύτερη φωτογραφία, βλέπουμε μια ομπρέλα, να στέκεται όρθια στην αμμουδιά, σαν ένας φύλακας. Προστατεύει από τον ήλιο, αλλά και από τις έγνοιες της καθημερινότητας. Είναι ένας τόπος καταφυγίου, ένας χώρος που μπορείς να βρεις την ησυχία που ζητάς. Στην τρίτη φωτογραφία, βλέπουμε ένα δέντρο, να απλώνει τα κλαδιά του πάνω από την άμμο, σαν μια αγκαλιά. Προσφέρει σκιά, αλλά και μια αίσθηση ασφάλειας. Είναι ένα σύμβολο της ζωής, της αντοχής, της δύναμης. Στην τέταρτη φωτογραφία, βλέπουμε τα κύματα, να σκάνε στην ακτή, με ένα ρυθμικό, σχεδόν υπνωτιστικό ήχο. Είναι η φωνή της θάλασσας, μια φωνή που σε καλεί να την ακούσεις, να την νιώσεις, να την αφήσεις να σε ταξιδέψει.

Αυτές οι τέσσερις φωτογραφίες, μαζί με τις δύο λέξεις του Πέτρου, αποτελούν μια ιστορία. Μια ιστορία για έναν άνθρωπο που, παρά τις δυσκολίες της δουλειάς του, ξέρει να εκτιμά τις όμορφες στιγμές. Μια ιστορία για έναν άνθρωπο που, παρά το γεγονός ότι ζει σε μια μικρή πόλη, ξέρει να βρίσκει την γαλήνη και την ηρεμία στην ίδια του την καθημερινότητα. Είναι μια ιστορία που μας υπενθυμίζει ότι η ομορφιά δεν βρίσκεται μόνο στα μεγάλα και τα εντυπωσιακά, αλλά και στα μικρά και τα απλά. Ότι η ζωή είναι γεμάτη με στιγμές που, αν τις προσέξουμε, μπορούν να μας γεμίσουν με χαρά, με ελπίδα, με αγάπη. Σε ένα κόσμο που τρέχει με γρήγορους ρυθμούς, σε ένα κόσμο που η καθημερινότητα μας πνίγει, ο Πέτρος μας δείχνει ότι υπάρχει και ένας άλλος τρόπος ζωής. Ένας τρόπος που μας επιτρέπει να σταματήσουμε, να πάρουμε μια ανάσα, να εκτιμήσουμε αυτά που έχουμε.