Αρχική » Ταξίδια (Σελίδα 5)
Αρχείο κατηγορίας Ταξίδια
Μια ξενάγηση στη γοητεία της Νέας Ορλεάνης

Η Νέα Ορλεάνη δεν είναι απλώς μια πόλη· είναι μια εμπειρία αισθήσεων. Για τα παιδιά μας, αυτό το ταξίδι είχε από την αρχή έναν ιδιαίτερο σκοπό: τη συμμετοχή του Κώστα και της Άννυς στη μεγάλη έκθεση ενεργειακών συστημάτων, όπου η εταιρεία που εργάζεται ο Κώστας με τα ενεργειακά τζάκια όχι μόνο έκλεψε τις εντυπώσεις, αλλά και βραβεύτηκε για την καινοτομία και την ποιότητά της!

Μετά τη χαρά της διάκρισης, αποφασίσαν να αφήσουν πίσω τους ουρανοξύστες και τη σύγχρονη βοή, αναζητώντας την «ψυχή» της πόλης εκεί που χτυπά πραγματικά: στις γειτονιές με τα παραδοσιακά σπίτια. Η Άννυ, με τη διεισδυτική της ματιά, ξεχώρισε τρεις τύπους κατοικιών που μοιάζουν να έχουν βγει από σκηνικό ταινίας: Τα Shotgun Houses: Τα στενά, επιμήκη σπίτια με τις πανέμορφες ξύλινες λεπτομέρειες και τα έντονα χρώματα. Λέγεται πως αν ανοίξεις την μπροστινή και την πίσω πόρτα, μια σφαίρα μπορεί να περάσει από μέσα χωρίς να ακουμπήσει τίποτα!

Creole Cottages: Με τις χαρακτηριστικές τους στέγες και τις μεγάλες βεράντες, αυτά τα σπίτια θυμίζουν την εποχή που η γαλλική και η ισπανική κουλτούρα συναντήθηκαν στον Μισισιπή. Grand Antebellum Mansions: Επιβλητικά αρχοντικά με κίονες και ολάνθιστους κήπους, που στέκουν αγέρωχα στο χρόνο, θυμίζοντας την αριστοκρατική πλευρά του αμερικανικού Νότου.

Δεν θα μπορούσαν να φύγουν χωρίς το απαραίτητο φωτογραφικό κλικ. Η Άννυ είχε την ευκαιρία να ποζάρει σε μια από τις χαρακτηριστικές διαφημιστικές βιτρίνες της πόλης, τη βλέπετε στην πρώτη φωτογραφία) εκεί που το vintage στυλ συναντά την καθημερινότητα των ντόπιων, δημιουργώντας το τέλειο κάδρο για τις αναμνήσεις μας. Η Νέα Ορλεάνη δίδαξε πως η ζεστασιά δεν έρχεται μόνο από ένα καλό τζάκι, αλλά και από την ιστορία που κουβαλάει κάθε γωνιά ενός σπιτιού.
Διεθνής διάκριση για τον Κώστα στη Νέα Ορλεάνη

Μια ξεχωριστή εμπειρία στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού έζησαν πρόσφατα ο Κώστας Λάζος (γιός της Σούλας) και η σύζυγός του, Άννυ, με αφορμή τη συμμετοχή του Κώστα σε μια από τις σημαντικότερες εκθέσεις του κλάδου που εργάζεται στη Νέα Ορλεάνη. Η έκθεση αποτέλεσε το ιδανικό σκηνικό για να λάμψει η δουλειά του Κώστα. Η εταιρεία του κέρδισε τις εντυπώσεις, αποσπώντας τιμητική βράβευση για τα υπερσύγχρονα και καλαίσθητα τζάκια της, τα οποία συνδυάζουν την υψηλή τεχνολογία με το design.

Στις φωτογραφίες που δημοσιεύει σήμερα ο «Θραψανιώτης», μπορείτε να πάρετε μια γεύση από την είσοδο της έκθεσης, όπου το ζευγάρι ποζάρει χαμογελαστό, αλλά και από τα εντυπωσιακά εκθέματα που μαγνήτισαν τα βλέμματα των επισκεπτών. Τα σύγχρονα τζάκια, πραγματικά «κοσμήματα» για κάθε χώρο, απέδειξαν ότι η ελληνική επιχειρηματικότητα δεν έχει σύνορα. Πέρα από το επαγγελματικό σκέλος, ο Κώστας και η Άννυ, είχαν την ευκαιρία να γνωρίσουν την ιστορική πόλη της Νέας Ορλεάνης.

Κατά τη διάρκεια της παραμονής τους, που κράτησε περίπου μία εβδομάδα, απόλαυσαν τη μοναδική ατμόσφαιρα της πόλης και πραγματοποίησαν μια αξέχαστη κρουαζιέρα στον θρυλικό ποταμό Μισισιπή. Αν και το ζευγάρι έχει πλέον επιστρέψει στη βάση του, οι αναμνήσεις και η ικανοποίηση από τη διεθνή αναγνώριση παραμένουν ζωντανές. Θα δείτε και στις επόμενες δημοσιεύσεις μας τι όμορφα πέρασαν και θα γνωρίσουμε κι εμείς μαζί τους την πόλη.

Τέτοιες πρωτοβουλίες μας γεμίζουν περηφάνια, δείχνοντας πως με μεράκι και σκληρή δουλειά, οι άνθρωποι του τόπου μας, οι δικοί μας άνθρωποι, διακρίνονται στις μεγαλύτερες διεθνείς διοργανώσεις σε όλο τον κόσμο. Και δεν είναι καθόλου τυχαίο που τον Κώστα τον εμπιστεύονται απόλυτα στη δουλειά του και είναι σε θέση να εκπαιδεύει και άλλους στις πωλήσεις. Συγχαρητήρια στον Κώστα, για τη βράβευση και πάντα επιτυχίες στη δουλειά του!
Ας δουμε τη Νέα Ορλεάνη και τις ομορφιές της…

Από σήμερα στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ θα δούμε μερικά δημοσιεύματα για τη Νέα Ολεάνη των ΗΠΑ. Η Νέα Ορλεάνη (New Orleans) είναι η μεγαλύτερη πόλη της πολιτείας Λουιζιάνα των ΗΠΑ και αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα λιμάνια του κόσμου, καθώς βρίσκεται στις εκβολές του ποταμού Μισισιπή στον Κόλπο του Μεξικού. Είναι μια πόλη με μοναδική προσωπικότητα, γνωστή με τα παρωνύμια “NOLA” και “The Big Easy”, που αντικατοπτρίζουν τη χαλαρή και ζωντανή της ατμόσφαιρα.
Γιατί αξίζει να το κάνουμε αυτό; Η Νέα Ορλεάνη είναι η γενέτειρα της τζαζ μουσικής. Η μουσική πλημμυρίζει κάθε γωνιά, από τους πλανόδιους μουσικούς στον δρόμο μέχρι τα θρυλικά κλαμπ της Frenchmen Street και της Bourbon Street. Ιδρύθηκε από Γάλλους το 1718 και αργότερα πέρασε υπό ισπανική κυριαρχία πριν ενταχθεί στις ΗΠΑ. Αυτό το μείγμα γαλλικών, ισπανικών, αφρικανικών και καραϊβικών επιρροών είναι εμφανές παντού. Η ιστορική καρδιά της πόλης με τα εμβληματικά κτίρια με τα σιδερένια μπαλκόνια και την πλατεία Jackson Square όπου δεσπόζει ο Καθεδρικός Ναός του Αγίου Λουδοβίκου. Μια περιοχή με πανέμορφα παλιά αρχοντικά και εντυπωσιακούς κήπους.
Η κουζίνα της (Cajun και Creole) είναι παγκοσμίως διάσημη. Μην παραλείψετε να δοκιμάσετε beignets στο Café Du Monde, jambalaya, gumbo και φρέσκα στρείδια.
Ήταν εκεί κοντά μια εβδομάδα ο Κώστας με την Άννυ. Ο Κώστας συμμετείχε σε μια έκθεση πάνω στη δουλειά του και η Άννυ, όπως συμβαίνει συχνά, ήταν μαζί του. Με τον φακό της θα δούμε μερικές όψεις της πόλης, το ξενοδοχείο που έμειναν, αλλά και μια βόλτα στον Μισισιπή με το αυθεντικό ποταμόπλοιο Steamboat NATCHEZ, απολαμβάνοντας ζωντανή τζαζ..
Ευχαριστούμε την Άννυ γι’ αυτό το υπέροχο υλικό. Ξεκινάμε λοιπόν με πρώτο δημοσίευμα, την αιτία για την οποία τα παιδιά μας βρέθηκαν εκεί…

Ηλιοβασίλεμα στα ΚΤΕΛ, μια αναμονή… Τέχνη

Είναι τότε που η ομορφιά σε προλαβαίνει εκεί που δεν την περιμένεις. Ανάμεσα στις αποβάθρες, τον ήχο των κινητήρων και τις βαλίτσες που σέρνονται στην άσφαλτο, το ηλιοβασίλεμα της Θεσσαλονίκης αποφάσισε να μας χαρίσει ένα μοναδικό σόου. Περιμένοντας το λεωφορείο της επιστροφής στα ΚΤΕΛ Μακεδονία, το βλέμμα συναντά τον ορίζοντα.

Εκεί που η πόλη τελειώνει και αρχίζει το ταξίδι, ο ήλιος βυθίζεται αργά, βάφοντας τον ουρανό με αποχρώσεις του πορτοκαλί, του ροζ και του βαθύ χρυσού. Γιατί είναι αυτή η ώρα τόσο μαγική; Ίσως γιατί είναι το μεταίχμιο. Το τέλος μιας ημέρας γεμάτης τρέξιμο και η αρχή μιας διαδρομής προς το σπίτι. Είναι η στιγμή που η κούραση υποχωρεί μπροστά στη γαλήνη του δειλινού.

Σε τέτοιες στιγμές, δεν χρειάζονται εξηγήσεις ούτε βαθυστόχαστες αναλύσεις. Δεν αναρωτιέσαι «γιατί». Απλώς στέκεσαι, αναπνέεις τον δροσερό αέρα και αφήνεις τα χρώματα να σε ταξιδέψουν πριν καν ξεκινήσει το λεωφορείο. Γιατί τελικά, κάποιες ώρες δεν είναι για να τις περιγράφεις… είναι μόνο για να τις ζεις.
Ένας παραμυθένιος κόσμος στη Βαρκελώνη…

Αν υπάρχει ένα μέρος στον κόσμο όπου η φαντασία συναντά την αρχιτεκτονική και το χρώμα «εκρήγνυται» σε κάθε γωνιά, αυτό είναι αναμφίβολα το Πάρκο Γκουέλ στη Βαρκελώνη. Το δημιούργημα του Antoni Gaudí δεν είναι απλώς ένα πάρκο· είναι ένας ζωντανός οργανισμός, ένα μνημείο στην ανθρώπινη δημιουργικότητα που μοιάζει να έχει βγει από τις σελίδες κάποιου παραμυθιού.
Μια βόλτα στο όνειρο. Μπαίνοντας από την κεντρική είσοδο, σε υποδέχονται δύο κτίρια που μοιάζουν με ζαχαρόσπιτα. Λίγο πιο πάνω, η εμβληματική σαλαμάνδρα, στολισμένη με την τεχνική του trencadís (πολύχρωμα θραύσματα κεραμικών), σε καλωσορίζει στην εντυπωσιακή σκάλα.
Περπατώντας προς την πλατεία «Plaça de la Natura», θα βρείτε το περίφημο κυματιστό παγκάκι. Καθίστε και αφήστε το βλέμμα σας να πλανηθεί πάνω από τις στέγες της Βαρκελώνης, με το γαλάζιο της Μεσογείου να αστράφτει στο βάθος. Είναι το ιδανικό σημείο για τις πιο «Instagrammable» φωτογραφίες του ταξιδιού σας.
Γιατί να το επισκεφθείτε; Το Πάρκο Γκουέλ προσφέρει κάτι παραπάνω από αξιοθέατα. Είναι μια εμπειρία αισθήσεων. Οι καμπυλωτές στοές από φυσική πέτρα, οι κήποι με τα μεσογειακά φυτά και η απόλυτη αρμονία των κτισμάτων με το περιβάλλον, σας κάνουν να νιώθετε ότι βρίσκεστε σε έναν άλλο κόσμο, μακριά από τον θόρυβο της πόλης.
Tips για τον ταξιδιώτη:
- Κλείστε εισιτήρια νωρίς: Μην περιμένετε να τα βγάλετε στην είσοδο, καθώς οι θέσεις είναι περιορισμένες και η ζήτηση τεράστια.
- Άνετα παπούτσια: Το πάρκο έχει αρκετές ανηφόρες και μονοπάτια, οπότε η άνεση είναι απαραίτητη.
- Η ώρα του δειλινού: Αν μπορείτε, επισκεφθείτε το αργά το απόγευμα. Το φως του ήλιου πάνω στα μωσαϊκά δημιουργεί μια μαγική ατμόσφαιρα που θα σας μείνει αξέχαστη.
Το Πάρκο Γκουέλ δεν είναι απλώς μια στάση στη Βαρκελώνη· είναι η καρδιά και η ψυχή του καταλανού μοντερνισμού. Μια επίσκεψη που θα σας γεμίσει εικόνες, χρώματα και έμπνευση. · Γενική είσοδος: 10€. · Παιδιά (7-12 ετών) και Άνω των 65: 7€. · Παιδιά έως 6 ετών: Δωρεάν.

Ο άγνωστος γαλάζιος «θησαυρός» της Καρδίτσας

Αν αναζητάτε έναν προορισμό που συνδυάζει την ηρεμία του νερού με την ομορφιά της φύσης, μακριά από τα πολυσύχναστα τουριστικά σημεία, η Μικρή Λίμνη (ή αλλιώς Αναρρυθμιστική) σας περιμένει. Λίγα μόλις χιλιόμετρα έξω από την Καρδίτσα, ανάμεσα στη Μητρόπολη και το Μοσχάτο, αυτός ο τεχνητός υδροβιότοπος αποτελεί μια μικρή όαση δροσιάς και αναζωογόνησης. Η ιστορία της είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τη μεγάλη «αδερφή» της, τη Λίμνη Πλαστήρα.

Τα νερά που χρησιμοποιεί η ΔΕΗ για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας καταλήγουν εδώ, δημιουργώντας έναν γαλήνιο υδάτινο καθρέφτη. Η Μικρή Λίμνη δεν είναι μόνο όμορφη, αλλά και πολύτιμη, καθώς από εδώ υδρεύεται η ευρύτερη περιοχή. Για τους λάτρεις της πεζοπορίας, η περιοχή προσφέρει μια πανέμορφη διαδρομή συνολικού μήκους 4,1 χιλιομέτρων. Ξεκινώντας από την αφετηρία (υψόμετρο 185μ.), ο δρόμος σας περνά μέσα από καταπράσινα λιβάδια και απέραντους αμπελώνες. Πυκνά δάση βελανιδιάς. Το ρέμα «Σοφούδια» με τα τρεχούμενα νερά του.

Μετά από περίπου 1 ώρα και 40 λεπτά άνετης πορείας (και μια ανάβαση 266 μέτρων), θα βρεθείτε στην πλατεία του Μοσχάτου, έχοντας γεμίσει τα πνευμόνια σας με καθαρό αέρα και τα μάτια σας με εικόνες από τα γύρω βουνά που αγκαλιάζουν τον ορίζοντα. Αυτή την εποχή, η Μικρή Λίμνη είναι στα καλύτερά της! Οι πρόσφατες φωτογραφίες των φίλων μας δείχνουν τα νερά της να αστράφτουν κάτω από τον καταγάλανο ουρανό και τη φύση να ξυπνά, δημιουργώντας ένα σκηνικό ιδανικό για φωτογραφίες και χαλάρωση.

Μια βόλτα στη Μικρή Λίμνη δεν θεωρείται ολοκληρωμένη αν δεν συνδυαστεί με μια στάση στο γειτονικό χωριό Μητρόπολη. Εκεί βρίσκεται το φημισμένο ζαχαροπλαστείο της περιοχής, που φτιάχνει ίσως τα καλύτερα κωκ που έχετε δοκιμάσει ποτέ. Είναι η επιβράβευση που σας αξίζει μετά το περπάτημα! Είτε είστε ορειβάτης, είτε απλά αναζητάτε μια κυριακάτικη βόλτα, η Μικρή Λίμνη είναι ένας προορισμός που θα σας εκπλήξει ευχάριστα.
Το «Αγγούρι» της Βαρκελώνης που ξεχωρίζει

Περπατώντας στους δρόμους της Βαρκελώνης, ανάμεσα στα ιστορικά κτίρια και τα παγκόσμιας εμβέλειας αριστουργήματα του Γκαουντί, είναι αδύνατον να μην προσέξετε ένα ιδιαίτερο κατασκευαστικό επίτευγμα που υψώνεται στον ουρανό της πόλης. Ο Πύργος Agbar (Torre Glòries), με το ασυνήθιστο σχήμα του και την εντυπωσιακή πρόσοψή του, αποτελεί πλέον ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα σύγχρονα τοπόσημα της Καταλονίας.
Το τουριστικό αυτό αξιοθέατο γεννήθηκε το φθινόπωρο του 2005, με τα εγκαίνιά του να πραγματοποιούνται παρουσία του βασιλιά της Ισπανίας. Σχεδιάστηκε από τον διάσημο Γάλλο αρχιτέκτονα Jean Nouvel, ενώ την υλοποίηση του έργου ανέλαβε η εταιρεία Dragados.
Το όνομά του, “Agbar”, είναι σύντμηση των ισπανικών λέξεων “Aguas de Barcelona” (Vodocanal de Barcelona), καθώς αρχικά στέγαζε την εταιρεία ύδρευσης της πόλης.
Ο πύργος ακολουθεί το στυλ του αφηρημένου συμβολικού εξπρεσιονισμού. Αν και πολλοί κάτοικοι του έχουν δώσει το χιουμοριστικό παρατσούκλι «αγγούρι» λόγω του σχήματός του, η πηγή έμπνευσης του Nouvel ήταν πολύ πιο βαθιά:
- Τα ορμητικά στοιχεία του νερού.
- Τα θρυλικά καμπαναριά της Sagrada Familia.
- Οι χαρακτηριστικοί κωνικοί βράχοι του όρους Montserrat.
Ωστόσο, δεν λείπουν και οι κριτικές, καθώς πολλοί ειδικοί θεωρούν ότι το κτίριο αποτελεί «αντίγραφο» του διάσημου ουρανοξύστη 30 St Mary Axe (The Gherkin) του Norman Foster στο Λονδίνο. Ύψος: Λίγο πάνω από 142 μέτρα, γεγονός που τον κατατάσσει ως την τρίτη ψηλότερη κατασκευή στη Βαρκελώνη (πίσω από το Arts Hotel και τον Πύργο Mapfre). Όροφοι: Διαθέτει συνολικά 38 ορόφους, εκ των οποίων οι 34 βρίσκονται πάνω από το έδαφος και οι 4 είναι υπόγειοι. Βρίσκεται κοντά στην Plaza de los Glòries Catalanes.
Παρά το γεγονός ότι πρόκειται για ένα υπερσύγχρονο κτίριο που έρχεται σε αντίθεση με την παλιά αρχιτεκτονική της πόλης, ο Πύργος Agbar έχει καταφέρει να κερδίσει μια θέση στην καρδιά των ντόπιων και να αποτελεί σημείο υπερηφάνειας, προσφέροντας ένα μοναδικό οπτικό θέαμα, ειδικά όταν φωτίζεται κατά τις βραδινές ώρες.
























Δυστυχώς αυτή είναι η κατάντια του κράτους (όχι της Χώρας) και της τωρινής αδιάφορης τοπικής αυτοδιοίκησης!! Κρίμα....! Δεν υπάρχουν άνθρωποι…