Αρχική » Ζωή (Σελίδα 4)

Αρχείο κατηγορίας Ζωή

Το αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ

Τίποτα δεν πάει χαμένο. Δείτε ΕΔΩ το αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ με όλα τα δημοσιεύματα από τη δημιουργία του μέχρι σήμερα…

Τελευταίες Αναρτήσεις:
Οι επισκέπτες μας

0 5 9 4 3 9

Μπορείτε να σχολιάσετε τα θέματα μας...
Το να εκφράζεται κανείς εδώ στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ είναι πολύ σπουδαίο για
μας που το διαχειριζόμαστε, μας κάνει να χαιρόμαστε όταν διαβάζουμε τις απόψεις σας, τις θέσεις σας, για ζητήματα που το site "σκαλίζει".
Μπορείτε λοιπόν να μας γράφετε. Μόνο που, για να τα δείτε δημοσιευμένα εδώ, θα περιμένετε λιγάκι προκειμένου να… εγκριθούν.

Ακραία καιρικά φαινόμενα χειμώνα - καλοκαίρι...

Η ζωή μας ανάμεσα στις εποχές. Η φύση γύρω μας αλλάζει, αναγεννιέται από το χειμώνα. Κι εμείς το ίδιο! Το χρειαζόμαστε αυτό. Κάποτε, τα πράγματα ήταν πιο ευδιάκριτα ανάμεσα στις εποχές. Τώρα όχι πια...
Το καλοκαίρι του 2025 που ζούμε ήδη είναι ίσως το πιο θερμό των τελευταίων δεκαετιών. Μοιάζει με αυτό του 2024... Γεμάτο καύσωνες. Αυτό κάνει πολύ δύσκολη τη ζωή μας... Οι μετεωρολόγοι μας προετοίμασαν από νωρίς και το ζούμε στο έπακρο. Και ο χειμώνας ήταν γεμάτος ακραία καιρικά φαινόμενα. Κρύο, άνυδρος καιρός, επικίνδυνος... Εμείς, που έχουμε επιλέξει να γνωρίζουμε, τι μας επιφυλάσσει το μέλλον, είμαστε σε πολύ πιο πλεονεκτική θέση από την υπόλοιπη ανθρωπότητα. Υπομονή λοιπόν και δύναμη. Όλα εξελίσσονται όπως έχει προβλεφθεί!
Ιούλιος 2026
Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031  

Ένα site που φτιάχτηκε μέσα στην πανδημία, όταν η Σούλα αποφάσισε να ασχοληθεί με κάτι που αγαπάει και λατρεύει να φτιάχνει. Τα χειροποίητα κοσμήματα! Μπορείτε να το δείτε ΕΔΩ…

Η αγγειοπλαστική παράδοση του Θραψανού Ηρακλείου Κρήτης

Η πλούσια και μακραίωνη παράδοση της αγγειοπλαστικής τέχνης στο χωριό Θραψανό Ηρακλείου το έχει αναδείξει ως το μεγαλύτερο κέντρο αγγειοπλαστικής στην Κρήτη, σταθμό για την ιστορία της νεότερης ελληνικής κεραμικής τέχνης. Σήμερα, στο χωριό εξακολουθούν να λειτουργούν εργαστήρια που κατασκευάζουν ακόμα μικρά και μεγάλα αποθηκευτικά αγγεία, γνωστά ως «θραψανιώτικα πιθάρια», τα οποία διακινούνται τόσο στην Ελλάδα, όσο και το εξωτερικό. Δείτε ΕΔΩ κι ένα υπέροχο ντοκιμαντέρ για την αγγειοπλαστική στο Θραψανό από την ΕΡΤ 3 που παίχτηκε τον Φλεβάρη του 2024. Κι ΕΔΩ ένα δημοσίευμα της εφημερίδας ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ για το χωριό μου. Δείτε ΕΔΩ ένα δημοσίευμα από τη ΦΩΝΗ του Μαλεβιζίου που δημοσιεύτηκε το 2026.

Ένας Θραψανιώτης Αγγειοπλάστης μιλά στην T.V.

Η ώρα του δειλινού...

Αναμφισβήτητα είναι η πιο όμορφη ώρα! Η ώρα του δειλινού. Φτάνει να είσαι εκεί. Την κατάλληλη ώρα, στο κατάλληλο μέρος και να απολαμβάνεις, λεπτό το λεπτό όλη αυτή την εξαιρετική εικόνα που δεν διαρκεί και πολύ.
Αυτό είναι. Να ζεις το κάθε λεπτό, να ανασαίνεις τον αέρα και να ευχαριστείς Εκείνον που έδωσε αυτό το δώρο για μας. Και να το εκτιμάμε!
Μερικοί άνθρωποι δεν ξέρουν ή δεν μπορούν, δεν είναι σε θέση να απολαύσουν τίποτα. Ψάχνουν να βρουν τι κρύβεται πίσω από το καθετί και χάνουν την ουσία, τη ζωή. Μην το κάνετε αυτό στον εαυτό σας.

Μια ανάσα καλοκαιρινή στην Τζιά

Δυο μέρες μόλις, στα τελειώματα του Αυγούστου του 2022, καταφέραμε να πάμε στη Τζιά, καλεσμένοι φίλων μας προκειμένου να μας φιλοξενήσουν. Και περάσαμε τόσο όμορφα που θα το κουβεντιάζουμε για καιρό.
Τι είναι αυτό που κάνει δεκτικούς τους ανθρώπους στο καλό, σε μια όμορφη κουβέντα, σε μια παρέα που αξίζει να τη ζήσεις και να την απολαύσεις παρά τις δυσκολίες; Το γεγονός ότι είμαστε άνθρωποι με αδυναμίες, αλλά προσπαθούμε να κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε. Αυτό είναι το μυστικό!

Ραδιόφωνα

Πατήστε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ  κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ για να ακούσετε επιλεγμένα, μουσικά, διαδικτυακα ραδιόφωνα που εκπέμπουν και στα FM... Άρα, μπορείτε να τα ακούσετε και από ένα συμβατικό ραδιόφωνο ή από το κινητό σας...

Πρωτοσέλιδα εφημερίδων:

Στήλες για τα media:

Οι εφημερίδες της Κρήτης:

Αξιόλογα Site:

Στο Πήλιο, Μάιος του 2022

Ήταν ένα ταξίδι μέσα στον Μάη… Έκανε ακόμα την ψυχρούλα του, αλλά το απολαύσαμε. Είχαμε ένα απωθημένο και το ικανοποιήσαμε. Πριν μερικά χρόνια που είχαμε πάει ένα Παρασκευο Σαββατο Κύριακο δεν το χαρήκαμε, δεν το περπατήσαμε επειδή το πρώτο πρωινό που σηκωθήκαμε βρήκαμε ένα χιόνι, καμιά 20ριά πόντους στρωμένο.
Στην κεντρική σελίδα του αρχείου του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ θα δείτε  αρκετά δημοσιεύματα. Αλλά μπορείτε να τα δείτε και από ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Αγγειοπλάστες του σήμερα

Από γενιά σε γενιά περνάει αυτή η τέχνη, του αγγειοπλάστη. Κι αν την αγκάλιαζε λίγο η Πολιτεία, όλα θα ήταν καλύτερα. Στη φωτογραφία είναι ο πατέρας μου, Λευτέρης του Κουμαλή, ως αγγειοπλάστης. Τον ακολούθησε ο γιός του, ο Κωστής Θεοδωράκης και ο εγγονός του, ο Μανώλης Βολυράκης και δίπλα του ο γιος του, ο Αγησίλαος. Δείτε ΕΔΩ ένα πολύ όμορφο δημοσίευμα από το το περιοδικό "Κ" που συνοδεύει, κάθε Κυριακή, την έκδοση της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ. Για να καταλάβετε τι λέω…

Οι γονείς μου, Λευτέρης και Παπαδιώ

Ο πατέρας μου και η μάνα μου, ο Λευτέρης και η Παπαδιώ, σε μια φωτογραφία από το γάμο της Ελένης, της κόρης της Γεωργίας μας. Ήταν σε ένα κέντρο στα Πεζά, όπου έκαναν το γλέντι. Για πάντα στην καρδιά μου, ως ότι πιο ακριβό έχω. Ανυπομονώ να τους ξαναδώ στο νέο κόσμο!

Το σπίτι μας στο χωριό

Σχεδόν τα κατάφερα να φτιάξω το σπίτι στο χωριό, κληρονομιά από τους γονείς μου, αν και μου κόστισε πολύ. Έχει ακόμα κάποιες δουλειές που πρέπει να γίνουν, αλλά σιγά - σιγά.
Μακάρι να φτιάξουν τα πράγματα και να περνάμε κάνα δυο μήνες το καλοκαίρι, εκεί. Θα μας έκανε καλό, από πολλές απόψεις... Εδώ σε έναν πίνακα ζωγραφικής μιας Γερμανίδας που φιλοξενήσαμε κάποτε και μας τον έκανε δώρο. Είναι το σπίτι μας όπως ήταν τότε! Η υπογραφή λέει, 1992!
Τα αδέλφια μου. Λιγοστεύουμε!

Μια οικογενειακή φωτογραφία που έβγαλα με τα αδέλφια μου στο γάμο τη Πόπης, της κόρης του Κωστή μας. Επάνω από αριστερά η Γεωργία μας, δεν ζει πια. Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για αυτήν. Κάτω, από αριστερά, η Στασούλα μας, δείτε για αυτήν ΕΔΩ, δίπλα της η Μαλάμω, δείτε γι’ αυτήν ΕΔΩ και δίπλα της ο Κωστής μας, που και εκείνος δεν ζει πια, δείτε ΕΔΩ.

ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ Σιδηρόδρομος τ. 183

Αυτή είναι η εφημερίδα των συνταξιούχων των ΗΣΑΠ "ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ Σιδηρόδρομος" τ. 183 που κυκλοφορεί τώρα. Για να τη δείτε πατήστε ΕΔΩ. Κι ΕΔΩ το τ. 182, ΕΔΩ το τ.181 ΕΔΩ το τ. 180, ΕΔΩ το τ. 179, ΕΔΩ το τ.178, ΕΔΩ το τ. 177, ΕΔΩτο τ. 176, ΕΔΩ τ. 175, ΕΔΩ το τ. 174, ΕΔΩ το τ. 173, ΕΔΩ το τ. 172, ΕΔΩ το τ. 171, ΕΔΩ το τ. 170, ΕΔΩ το τ. 169, ΕΔΩ το τ.168, ΕΔΩ το τ.167 ΕΔΩ το τ.166, ΕΔΩ το τ. 165, ΕΔΩ το τ.164, ΕΔΩ το τ. 163, ΕΔΩ το τ.162. Τριάντα χρόνια αδιάλειπτης έκδοσης από τη γέννηση της, είναι μια μεγάλη επιτυχία. Παλιότερα τεύχη μπορείτε να τα δείτε σε PDF αρχείο, πηγαίνοντας στο Αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Δείτε κι ΕΔΩτο site του Σωματείου που επιμελούμαστε δημοσιογραφικά...

“Τύπος των συνταξιούχων σιδηροδρομικών” τ. 449

Έτοιμο και το 449 φύλλο... Δείτε το ΕΔΩ, Κι ΕΔΩ το τ.448, ΕΔΩ το τ.447, ΕΔΩ το τ.466, ΕΔΩ το τ.445, ΕΔΩ το τ.444, ΕΔΩ, το τ. 443, ΕΔΩ το τ. 442, ΕΔΩ το τ. 441, ΕΔΩ το τ. 440, ΕΔΩ το τ. 439, ΕΔΩ το τ. 438, ΕΔΩτο τ. 437, ΕΔΩ το τ. 436, ΕΔΩ το τ. 435, ΕΔΩ το τ. 434,  ΕΔΩ το τ. 433, ΕΔΩ το τ. 432, ΕΔΩ το τ. 431,  ΕΔΩ το τ. 430, ΕΔΩ το τ. 429, ΕΔΩ το τ. 428, ΕΔΩ το τ. 427, ΕΔΩ το τ. 426, ΕΔΩ το τ. 425, ΕΔΩ το τ. 424, ΕΔΩ το τ. 423, ΕΔΩ το τ. 422, ΕΔΩ το τ. 421, ΕΔΩ το τ. 420, ΕΔΩ το τ. 419, ΕΔΩ το τ. 418, ΕΔΩ το τ. 417, ΕΔΩ το τ. 416, ΕΔΩ το τ. 415, ΕΔΩ το τ. 414, ΕΔΩ το τ. 413, ΕΔΩ το τ. 412, ΕΔΩ το τ. 411, ΕΔΩ το τ. 410, ΕΔΩ το τ. 409, ΕΔΩ το τ. 408, ΕΔΩ το τ. 407, ΕΔΩ το τ. 406, ΕΔΩ το τ. 405 ΕΔΩ το τ. 404 ΕΔΩ το τ. 403 ΕΔΩ το τ. 402, ΕΔΩ το τ. 401, ΕΔΩ το τ.400, ΕΔΩ το τ.399, ΕΔΩ το τ.398, ΕΔΩ το τ.397, ΕΔΩ το τ.396, ΕΔΩ το τ.395 ΕΔΩ το τ.394  ΕΔΩ το τ.393 ΕΔΩ το τ. 392, ΕΔΩ το τ. 391, ΕΔΩ το τ. 390, ΕΔΩ το τ. 389, ΕΔΩ το τ. 388, ΕΔΩ το τ. 387, ΕΔΩ τ. 386 και το 385 ΕΔΩ. Σε συνάρτηση μάλιστα με το Blog, δείτε το ΕΔΩ, είναι αυτό που λειτουργεί τώρα, με πιο συχνή ενημέρωση...

Ο τόπος που αγαπώ

Αγαπώ την Κρήτη και το χωριό μου, το Θραψανό… Γράφω γι' αυτά με μια νοσταλγία. Είχα κάποτε σχέδια. Δεν είμαι βέβαιος πια, αν μπορώ να τα πραγματοποιήσω. Όταν όμως αλλάξουν τα πράγματα θα ήθελα να περνάω εδώ μερικούς μήνες, κυρίως καλοκαιρινούς. Είναι ο τόπος μου. Οι ρίζες μου. Οι αναμνήσεις μου…

Χρηστικά Site:

Γνωρίζοντας την Αθήνα!

Ένα από τα πράγματα που θα δείτε να κάνουμε σ' αυτό το site είναι ότι προσπαθούμε να γνωρίσουμε την Αθήνα. Τους τόπους που κινούμαστε, που περπατάμε, που πορευόμαστε.
Έτσι, συχνά - πυκνά, θα δείτε τέτοιες παρουσιάσεις με δρόμους, πλατείες, γειτονιές, είτε του ιστορικού κέντρου, είτε της περιφέρειας.
Μας αρέσει και το κάνουμε αυτό με χαρά, όπως εδώ που βλέπετε κάτι από την πλατεία Κοραή με τον Λυκαβηττό στο βάθος, από το κέντρο της Αθήνας, το πανεπιστήμιο.
Νίκος Ελ. Θεοδωράκης

Θα χαρώ πολύ να δω εκτεταμένα τις απόψεις σας. Γράψτε μου εδώ: [email protected]

Για την επικοινωνία μας στείλτε μου SMS στο τηλέφωνο 6932212755 που εξυπηρετείται από την VODAFON. 

Είμαστε στον 23ο χρόνο! Και είστε στον ανανεωμένο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ

Ποιος είναι ο δημοσιογράφος, Νίκος Ελ. Θεοδωράκης, που έχει την ευθύνη της ενημέρωσης και διαχείρισης αυτoύ του Site σε καθημερινή βάση; Δείτε ΕΔΩ. Κι ΕΔΩ δείτε επίσης λίγα πράγματα για την ιστορία αυτού του ιστότοπου.

Περάσαμε υπέροχα στην Τέμενη Αιγίου

Τελικά τα καταφέραμε και περάσαμε όμορφα, τη μια βδομάδα, από 10-17 Σεπτέμβρη του 2022 που πήγαμε στο παραθεριστικό κέντρο του ΟΠΑΚΕ ΟΤΕ στην Τέμενη Αιγίου. Πετύχαμε αυτό που θέλαμε. Να ξεκουραστούμε, να αλλάξουμε παραστάσεις, να φορτώσουμε τις μπαταρίες μας για το χειμώνα που έρχεται και που όλα δείχνουν ότι θα έχει ένα μεγάλο βαθμό δυσκολίας, καθώς όλα γύρω μας, ακριβαίνουν και η ανασφάλεια τα κάνει όλα χειρότερα. Ευτυχώς η ελπίδα μας για κάτι καλύτερο έχει πολύ ισχυρή βάση.

Δείτε μερικά δημοσιεύματα που κάναμε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ

Το «καθρεφτάκι του καιρού» στο δρόμο μας

13 Απριλίου 2026 / Σχολιάστε

Συχνά, η ομορφιά της φύσης δεν κρύβεται στα επιβλητικά δέντρα ή στα μεγάλα άνθη, αλλά στα μικροσκοπικά «θαύματα» που φυτρώνουν δίπλα στα πόδια μας. Χάρη στον φίλο μας τον Πέτρο, που παρά τον φόρτο της δουλειάς του στο δάσος, έχει πάντα τα μάτια του ανοιχτά για το ωραίο, σήμερα γνωρίζουμε την Αναγαλλίδα. Αυτό το έντονο μπλε λουλούδι με τη μωβ-ροζ καρδιά δεν είναι απλώς ένα όμορφο φυτό. Οι παλιοί το ονόμαζαν «το βαρόμετρο του φτωχού» ή «το καθρεφτάκι του καιρού».

Γιατί; Επειδή η Αναγαλλίδα είναι εξαιρετικά ευαίσθητη στο φως και την υγρασία. Τα πέταλά της ανοίγουν διάπλατα μόνο όταν ο ήλιος λάμπει, ενώ κλείνουν ερμητικά αν πρόκειται να βρέξει ή μόλις αρχίσει να σουρουπώνει. Είναι ο τρόπος της φύσης να προστατεύει τη γύρη της! Η Αναγαλλίδα είναι ετήσιο φυτό. Αυτό σημαίνει ότι ο κύκλος της ζωής της ολοκληρώνεται μέσα σε μια χρονιά: Ανθίζει κυρίως την άνοιξη (από τον Μάρτιο έως τον Μάιο), αν και σε δροσερά μέρη μπορεί να τη δούμε μέχρι τις αρχές του καλοκαιριού.

Κάθε μεμονωμένο λουλουδάκι ζει για λίγες ημέρες, αλλά το φυτό παράγει συνεχώς νέα μπουμπούκια. Μόλις το λουλούδι μαραθεί, αφήνει πίσω του σπόρους που θα πέσουν στο χώμα και θα περιμένουν υπομονετικά τις βροχές του επόμενου φθινοπώρου για να ξαναγεννηθούν. Είναι συγκινητικό να σκέφτεται κανείς πως μια τόσο μικρή ύπαρξη έχει τη δύναμη να «προβλέπει» τον καιρό και να ομορφαίνει τις διαδρομές μας στο δάσος. Ευχαριστούμε Πέτρο που μας έκανες να κοντοσταθούμε κι εμείς μαζί σου!

Μια βόλτα στο ξέφωτο με τις μαργαρίτες

10 Απριλίου 2026 / Σχολιάστε

Υπάρχουν κάποιες διαδρομές που τις κάνουμε καθημερινά, σχεδόν μηχανικά. Κι όμως, αν έχουμε τα μάτια της ψυχής μας ανοιχτά, η φύση φροντίζει να μας εκπλήσσει κάθε φορά σαν να είναι η πρώτη.

Ο φίλος μας ο Πέτρος, στις περιπλανήσεις του στα μονοπάτια του δάσους, λόγω δουλειάς, στάθηκε τυχερός. Συνάντησε ένα ξέφωτο πλημμυρισμένο από μαργαρίτες. Αυτά τα απλά, λευκά λουλούδια με την «ηλιαχτίδα» στην καρδιά τους, που μοιάζουν να χαμογελούν στον ουρανό.

Τα τσαλιμάκια του καιρού
και η νίκη της ζωής

Όσα σκαμπανεβάσματα κι αν κάνει ο καιρός —πότε με κρύες πνοές και πότε με συννεφιές— η Άνοιξη είναι πλέον εδώ. Δεν ζητά την άδεια, απλώς συμβαίνει. Ξεπροβάλλει ανάμεσα στα χόρτα, στολίζει τα ξέφωτα και μας προσκαλεί να αφήσουμε για λίγο τις έγνοιες μας στην άκρη.

Γιατί να αγαπάμε αυτές τις στιγμές;

  • Είναι το δώρο της απλότητας: Μια μαργαρίτα δεν προσπαθεί να εντυπωσιάσει, κι όμως είναι πανέμορφη.
  • Είναι η υπόσχεση της αναγέννησης: Μετά τον χειμώνα, όλα ανθίζουν ξανά.
  • Είναι η σύνδεση: Μέσα από το φακό του Πέτρου, γινόμαστε όλοι κοινωνοί αυτής της γαλήνης.

“Η Άνοιξη, όσα τσαλιμάκια κι αν κάνει ο καιρός, είναι εδώ… Ας τη ζήσουμε όπως μας προσφέρεται.”

Ας πάρουμε παράδειγμα από αυτές τις μικρές «ήλιους» του δάσους. Ας ανθίσουμε εκεί που βρισκόμαστε, κόντρα στις δυσκολίες, και ας απολαύσουμε το φως της εποχής.

Σε ευχαριστούμε, Πέτρο, που μοιράστηκες μαζί μας αυτή την ομορφιά!

Η μουριά, το αθόρυβο θαύμα της Άνοιξης

10 Απριλίου 2026 / Σχολιάστε

Λίγο νερό, λίγος ήλιος και η πρώτη γλυκιά ζέστη. Δεν χρειάζεται τίποτα παραπάνω η φύση για να ξεκινήσει το ετήσιο ρεσιτάλ της. Καθώς η Άνοιξη προχωρά, το βλέμμα μου σταματά επίμονα πάνω στη μουριά. Είναι συγκλονιστικό να παρατηρείς αυτή τη μεταμόρφωση. Μέσα σε λίγες μόνο μέρες, τα μέχρι πρότινος γυμνά και ροζιασμένα κλαδιά της αρχίζουν να «σκάνε» και να γεμίζουν με αυτό το μοναδικό, δροσερό πράσινο.  Πώς γίνεται, αναρωτιέμαι, από το απόλυτο μηδέν, η δημιουργία να γεννοβολά με τέτοια ορμή;

Χωρίς καμία ανθρώπινη παρέμβαση, χωρίς οδηγίες, το δέντρο ξέρει ακριβώς τι πρέπει να κάνει. Η μουριά δεν χάνει χρόνο. Μέσα σε ένα μόλις μήνα, το πυκνό της φύλλωμα θα φιλοξενήσει τους πρώτους καρπούς. Τα μούρα, ταπεινά αλλά πεντανόστιμα, είναι για μένα η γεύση της αυθεντικής άνοιξης. Έχω ήδη εντοπίσει τις «δικές μου» μουριές στο πάρκο της Ακαδημίας Πλάτωνος. Είναι ένας ετήσιος προορισμός, μια ιεροτελεστία που δεν θέλω να χάνω.

Το να κόβεις τον καρπό απευθείας από το δέντρο, εκεί στην καρδιά της πόλης, είναι μια μικρή πράξη ελευθερίας. Ο Μάης πλησιάζει και είναι ο μήνας ορόσημο. Τότε που το πράσινο θα έχει πια κυριαρχήσει και η γλύκα του καρπού θα μας θυμίσει πως η ομορφιά βρίσκεται στα απλά, στα καθημερινά, σε αυτά που συμβαίνουν δίπλα μας όσο εμείς βιαζόμαστε να προσπεράσουμε.

Πολύ δύσκολο το “φευγιό” αγαπημένων φίλων…

8 Απριλίου 2026 / Σχολιάστε

Ζούμε μακριά από την Άνδρο, στην Αθήνα, αλλά οι άνθρωποι της μας κάνανε να αγαπήσουμε το νησί. Δυο από αυτούς τους ανθρώπους, ήταν η Ευαγγελία και ο Μανώλης. Χθες τον χάσαμε. Και το χειρότερο είναι ότι το μάθαμε από το διαδίκτυο. Από την εικόνα που βλέπετε πιο κάτω και που ο καλός μας φίλος Λούης Τριανταφυλλάκης είχε την καλωσύνη να ανεβάσει στο προφίλ μας. Ήταν τότε που είχαμε πάει σπίτι τους μια μέρα και μας φιλοξένησαν.
Φυσικά κρατήσαμε μια όμορφη επικοινωνία. Για μας, ήταν και παρέμειναν αληθινοί φίλοι. Ο Ιεχωβά να τον Θυμηθεί και να στηρίζει την Ευαγγελία, μέχρι να τελειώνουμε με τα βάσανα αυτού του κόσμου και να κάνει νέα τα πάντα!
Από αγάπη γι’ αυτόν τον άνθρωπο, έκανα μια μικρή αναδρομή και βρήκα μερικά δημοσιεύματα που είχαμε κάνει πριν δέκα χρόνια στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Δείτε τα ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ

Τη φωτογραφία αυτή ανέβασε στο προφίλ μου ο Λούης. Κι έτσι έμαθα για τον Μανώλη…

47.000+ «ευχαριστώ», ορόσημο εμπιστοσύνης

2 Απριλίου 2026 / Σχολιάστε

Κάθε αριθμός κρύβει πίσω του μια ιστορία, και ο αριθμός 47.000 είναι για εμάς η πιο όμορφη ιστορία που γράφουμε παρέα.

Με μεγάλη χαρά και συγκίνηση, είδαμε την παρέα μας να μεγαλώνει και να ξεπερνά τους 47.000 μοναδικούς επισκέπτες (Unique IPs). Αυτό το «μικρό αλλά σημαντικό βήμα» δεν είναι απλώς ένα στατιστικό στοιχείο· είναι η έμπρακτη επιβεβαίωση ότι η προσπάθειά μας για ποιοτικό περιεχόμενο βρίσκει ανταπόκριση στις δικές σας ανάγκες και αναζητήσεις.

Γιατί αυτός ο αριθμός είναι σημαντικός για εμάς:

  • Εμπιστοσύνη: Κάθε νέα επίσκεψη είναι μια ψήφος εμπιστοσύνης στην εγκυρότητα και την ποιότητα του ιστότοπού μας.
  • Κίνητρο: Η δική σας καθημερινή παρουσία μας ωθεί να γινόμαστε καλύτεροι, πιο άμεσοι και πιο ουσιαστικοί.
  • Συνέπεια: Μας αποδεικνύει ότι το περιεχόμενό μας παραμένει επίκαιρο και χρήσιμο σε έναν κόσμο γεμάτο πληροφορία.

«Η υπόσχεσή μας; Το μέλλον θα είναι ακόμα καλύτερο, με περισσότερη ενημέρωση, νέες ιδέες και την ίδια αδιαπραγμάτευτη αγάπη για αυτό που κάνουμε.»

Σας ευχαριστούμε από καρδιάς που είστε μέρος αυτής της διαδρομής. Συνεχίζουμε μαζί, με το βλέμμα στραμμένο στην επόμενη κορυφή!

Ξημερώματα αύριο, η Πανσέληνος του Απριλίου

1 Απριλίου 2026 / Σχολιάστε

Αφού η πανσέληνος είναι σήμερα, 1η Απριλίου 2026 (και κορυφώνεται ουσιαστικά το ξημέρωμα της 2ας Απριλίου), η προσοχή μας στρέφεται αποκλειστικά στον ουρανό. Ας ελπίσουμε οι ανοιξιάτικες αστάθειες θα μας κάνουν τη χάρη! Ένας καθαρός ουρανός μετά από μια ελαφριά βροχή είναι ο ιδανικός, καθώς η ατμόσφαιρα καθαρίζει από τη σκόνη.

Μας αρέσει να παρακολουθούμε τέτοια φαινόμενα, οπότε ας λάβουμε υπόψη μας ορισμένα στοιχεία για να την απολαύσουμε καλύτερα:

  1. Το “Ροζ Φεγγάρι”: Αν και το όνομα παραπέμπει σε χρώμα, το φεγγάρι θα έχει το κλασικό λαμπερό λευκό/ασημί χρώμα. Η ονομασία προέρχεται από την παράδοση των ιθαγενών της Αμερικής για τα πρώτα ανοιξιάτικα λουλούδια.
  2. Η Ανατολή: Η πιο μαγική στιγμή για να την προσέξετε είναι την ώρα που “βγαίνει” από τον ορίζοντα (λίγο μετά τη δύση του ηλίου). Εκεί το φεγγάρι φαίνεται δυσανάλογα μεγάλο λόγω της γειτνίασής του με δέντρα ή κτίρια, προσφέροντας τις καλύτερες ευκαιρίες για παρατήρηση και φωτογραφία.
  3. Καιρικές Συνθήκες: Για αύριο το βράδυ, οι προβλέψεις δείχνουν γενικά καλό καιρό για το μεγαλύτερο μέρος της Ελλάδας, οπότε οι ελπίδες μας για καθαρό ουρανό χωρίς σύννεφα είναι πολύ αυξημένες!
  4. Σύνοδος με Πλανήτες: Συχνά κοντά στην πανσέληνο φαίνονται έντονα και κάποιοι πλανήτες (όπως ο Δίας ή η Αφροδίτη). Αν δείτε ένα πολύ λαμπερό “αστέρι” που δεν τρεμοπαίζει κοντά στη Σελήνη, είναι πιθανότατα πλανήτης.

Ελπίζω ο καιρός να μας κάνει τη χάρη και να απολαύσουμε μια υπέροχη, φωτεινή βραδιά! Είτε χρησιμοποιήσουμε κάποιο βοήθημα (κιάλια/τηλεσκόπιο) ή θα την απολαύσουμε με γυμνό μάτι

Ένας «χρυσός» φυσικός φράκτης που μου άρεσε

31 Μαρτίου 2026 / Σχολιάστε

Συχνά προσπερνάμε τους δρόμους της γειτονιάς μας βιαστικά, με τη σκέψη στον επόμενο προορισμό. Κι όμως, αν σταθείς για μια στιγμή, η φύση έχει τον τρόπο να σε «σταματήσει». Αυτή η συνάντηση έγινε μπροστά από έναν φράκτη. Ένα φυτό πλημμυρισμένο στο πράσινο, που έχει αγκαλιάσει το σύρμα του περιβόλου με τέτοια ορμή, δημιουργώντας ένα ζωντανό τείχος.

Είναι το Κίτρινο Γιασεμί. Μπορεί να μην έχει το μεθυστικό άρωμα που έχουμε συνδέσει με το όνομά του, αλλά η οπτική του παρουσία είναι αφοπλιστική. Γιατί αξίζει να το προσέξεις: Το έντονο κίτρινο πάνω στο βαθύ πράσινο είναι μια ένεση αισιοδοξίας, ειδικά κάτω από το γαλανό ουρανό. Στέκεται εκεί, «φρουρός» του σπιτιού, προσφέροντας ιδιωτικότητα και ομορφιά χωρίς να ζητάει πολλά.

Μας υπενθυμίζει ότι η ομορφιά δεν χρειάζεται πάντα να είναι «θορυβώδης» ή μυρωδάτη. Μερικές φορές, αρκεί η απλότητα ενός ανθισμένου κλαδιού που γέρνει πάνω από το πεζοδρόμιο. Την επόμενη φορά που θα βγείτε για περπάτημα, αφήστε το κινητό στην τσέπη. Παρατηρήστε γύρω σας. Ίσως η επόμενη φωτογραφία που θα σας φτιάξει τη μέρα να βρίσκεται στον φράκτη του γείτονα.

Πλοήγηση άρθρων

← Προηγούμενα άρθρα Επόμενα άρθρα →