Υπάρχει μια ιδιαίτερη μαγεία στις στιγμές που ακολουθούν τη βροχή. Είναι η στιγμή που ο ήλιος ξεπροβάλλει δειλά, κάνοντας το πράσινο της γης να φαντάζει πιο έντονο, πιο αληθινό. Μέσα στην καρδιά του αστικού τοπίου, ο «μικρός πνεύμονας» της πόλης, το Παυσίλυπο, μεταμορφώνεται και μας καλεί. Σε έναν κόσμο που τρέχει με εξαντλητικούς ρυθμούς, συχνά προσπερνάμε την ομορφιά που βρίσκεται, ακριβώς δίπλα μας.
Όμως, η πραγματική πληρότητα κρύβεται στην ικανότητα να παρατηρείς: Τα μοβ και λευκά καλλωπιστικά φυτά που στολίζουν τα παρτέρια σαν φυσικά έργα τέχνης. Τους κατακόκκινους καρπούς των θάμνων που σπάνε τη μονοτονία του χειμώνα. Τον ανοιχτό ορίζοντα και τα παιχνιδίσματα των σύννεφων στον γαλανό ουρανό. Αυτές οι φωτογραφίες δεν είναι απλώς λήψεις ενός πάρκου· είναι μια υπενθύμιση.
Μια υπενθύμιση πως έχουμε ανάγκη να περπατήσουμε, να αναπνεύσουμε και να αφήσουμε για λίγο πίσω μας την πίεση της καθημερινότητας. Εμείς επιλέγουμε να προσέχουμε αυτά τα «μικρά». Τα κάνουμε μέρος της ζωής μας, τα εκτιμάμε και, μέσα από αυτά, παραμένουμε γεμάτοι και χαρούμενοι. Γιατί, τελικά, η ευτυχία είναι θέμα ματιάς.
