Αρχική » 2026 (Σελίδα 49)

Αρχείο έτους 2026

Το αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ

Τίποτα δεν πάει χαμένο. Δείτε ΕΔΩ το αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ με όλα τα δημοσιεύματα από τη δημιουργία του μέχρι σήμερα…

Τελευταίες Αναρτήσεις:
Οι επισκέπτες μας

0 5 4 3 9 6

Μπορείτε να σχολιάσετε τα θέματα μας...
Το να εκφράζεται κανείς εδώ στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ είναι πολύ σπουδαίο για
μας που το διαχειριζόμαστε, μας κάνει να χαιρόμαστε όταν διαβάζουμε τις απόψεις σας, τις θέσεις σας, για ζητήματα που το site "σκαλίζει".
Μπορείτε λοιπόν να μας γράφετε. Μόνο που, για να τα δείτε δημοσιευμένα εδώ, θα περιμένετε λιγάκι προκειμένου να… εγκριθούν.

Ακραία καιρικά φαινόμενα χειμώνα - καλοκαίρι...

Η ζωή μας ανάμεσα στις εποχές. Η φύση γύρω μας αλλάζει, αναγεννιέται από το χειμώνα. Κι εμείς το ίδιο! Το χρειαζόμαστε αυτό. Κάποτε, τα πράγματα ήταν πιο ευδιάκριτα ανάμεσα στις εποχές. Τώρα όχι πια...
Το καλοκαίρι του 2025 που ζούμε ήδη είναι ίσως το πιο θερμό των τελευταίων δεκαετιών. Μοιάζει με αυτό του 2024... Γεμάτο καύσωνες. Αυτό κάνει πολύ δύσκολη τη ζωή μας... Οι μετεωρολόγοι μας προετοίμασαν από νωρίς και το ζούμε στο έπακρο. Και ο χειμώνας ήταν γεμάτος ακραία καιρικά φαινόμενα. Κρύο, άνυδρος καιρός, επικίνδυνος... Εμείς, που έχουμε επιλέξει να γνωρίζουμε, τι μας επιφυλάσσει το μέλλον, είμαστε σε πολύ πιο πλεονεκτική θέση από την υπόλοιπη ανθρωπότητα. Υπομονή λοιπόν και δύναμη. Όλα εξελίσσονται όπως έχει προβλεφθεί!
Ιανουάριος 2026
Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031

Ένα site που φτιάχτηκε μέσα στην πανδημία, όταν η Σούλα αποφάσισε να ασχοληθεί με κάτι που αγαπάει και λατρεύει να φτιάχνει. Τα χειροποίητα κοσμήματα! Μπορείτε να το δείτε ΕΔΩ…

Η αγγειοπλαστική παράδοση του Θραψανού Ηρακλείου Κρήτης

Η πλούσια και μακραίωνη παράδοση της αγγειοπλαστικής τέχνης στο χωριό Θραψανό Ηρακλείου το έχει αναδείξει ως το μεγαλύτερο κέντρο αγγειοπλαστικής στην Κρήτη, σταθμό για την ιστορία της νεότερης ελληνικής κεραμικής τέχνης. Σήμερα, στο χωριό εξακολουθούν να λειτουργούν εργαστήρια που κατασκευάζουν ακόμα μικρά και μεγάλα αποθηκευτικά αγγεία, γνωστά ως «θραψανιώτικα πιθάρια», τα οποία διακινούνται τόσο στην Ελλάδα, όσο και το εξωτερικό. Δείτε ΕΔΩ κι ένα υπέροχο ντοκιμαντέρ για την αγγειοπλαστική στο Θραψανό από την ΕΡΤ 3 που παίχτηκε τον Φλεβάρη του 2024. Κι ΕΔΩ ένα δημοσίευμα της εφημερίδας ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ για το χωριό μου. Δείτε ΕΔΩ ένα δημοσίευμα από τη ΦΩΝΗ του Μαλεβιζίου που δημοσιεύτηκε το 2026.

Ένας Θραψανιώτης Αγγειοπλάστης μιλά στην T.V.

Η ώρα του δειλινού...

Αναμφισβήτητα είναι η πιο όμορφη ώρα! Η ώρα του δειλινού. Φτάνει να είσαι εκεί. Την κατάλληλη ώρα, στο κατάλληλο μέρος και να απολαμβάνεις, λεπτό το λεπτό όλη αυτή την εξαιρετική εικόνα που δεν διαρκεί και πολύ.
Αυτό είναι. Να ζεις το κάθε λεπτό, να ανασαίνεις τον αέρα και να ευχαριστείς Εκείνον που έδωσε αυτό το δώρο για μας. Και να το εκτιμάμε!
Μερικοί άνθρωποι δεν ξέρουν ή δεν μπορούν, δεν είναι σε θέση να απολαύσουν τίποτα. Ψάχνουν να βρουν τι κρύβεται πίσω από το καθετί και χάνουν την ουσία, τη ζωή. Μην το κάνετε αυτό στον εαυτό σας.

Μια ανάσα καλοκαιρινή στην Τζιά

Δυο μέρες μόλις, στα τελειώματα του Αυγούστου του 2022, καταφέραμε να πάμε στη Τζιά, καλεσμένοι φίλων μας προκειμένου να μας φιλοξενήσουν. Και περάσαμε τόσο όμορφα που θα το κουβεντιάζουμε για καιρό.
Τι είναι αυτό που κάνει δεκτικούς τους ανθρώπους στο καλό, σε μια όμορφη κουβέντα, σε μια παρέα που αξίζει να τη ζήσεις και να την απολαύσεις παρά τις δυσκολίες; Το γεγονός ότι είμαστε άνθρωποι με αδυναμίες, αλλά προσπαθούμε να κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε. Αυτό είναι το μυστικό!

Ραδιόφωνα

Πατήστε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ  κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ για να ακούσετε επιλεγμένα, μουσικά, διαδικτυακα ραδιόφωνα που εκπέμπουν και στα FM... Άρα, μπορείτε να τα ακούσετε και από ένα συμβατικό ραδιόφωνο ή από το κινητό σας...

Πρωτοσέλιδα εφημερίδων:

Στήλες για τα media:

Οι εφημερίδες της Κρήτης:

Αξιόλογα Site:

Στο Πήλιο, Μάιος του 2022

Ήταν ένα ταξίδι μέσα στον Μάη… Έκανε ακόμα την ψυχρούλα του, αλλά το απολαύσαμε. Είχαμε ένα απωθημένο και το ικανοποιήσαμε. Πριν μερικά χρόνια που είχαμε πάει ένα Παρασκευο Σαββατο Κύριακο δεν το χαρήκαμε, δεν το περπατήσαμε επειδή το πρώτο πρωινό που σηκωθήκαμε βρήκαμε ένα χιόνι, καμιά 20ριά πόντους στρωμένο.
Στην κεντρική σελίδα του αρχείου του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ θα δείτε  αρκετά δημοσιεύματα. Αλλά μπορείτε να τα δείτε και από ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Αγγειοπλάστες του σήμερα

Από γενιά σε γενιά περνάει αυτή η τέχνη, του αγγειοπλάστη. Κι αν την αγκάλιαζε λίγο η Πολιτεία, όλα θα ήταν καλύτερα. Στη φωτογραφία είναι ο πατέρας μου, Λευτέρης του Κουμαλή, ως αγγειοπλάστης. Τον ακολούθησε ο γιός του, ο Κωστής Θεοδωράκης και ο εγγονός του, ο Μανώλης Βολυράκης και δίπλα του ο γιος του, ο Αγησίλαος. Δείτε ΕΔΩ ένα πολύ όμορφο δημοσίευμα από το το περιοδικό "Κ" που συνοδεύει, κάθε Κυριακή, την έκδοση της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ. Για να καταλάβετε τι λέω…

Οι γονείς μου, Λευτέρης και Παπαδιώ

Ο πατέρας μου και η μάνα μου, ο Λευτέρης και η Παπαδιώ, σε μια φωτογραφία από το γάμο της Ελένης, της κόρης της Γεωργίας μας. Ήταν σε ένα κέντρο στα Πεζά, όπου έκαναν το γλέντι. Για πάντα στην καρδιά μου, ως ότι πιο ακριβό έχω. Ανυπομονώ να τους ξαναδώ στο νέο κόσμο!

Το σπίτι μας στο χωριό

Σχεδόν τα κατάφερα να φτιάξω το σπίτι στο χωριό, κληρονομιά από τους γονείς μου, αν και μου κόστισε πολύ. Έχει ακόμα κάποιες δουλειές που πρέπει να γίνουν, αλλά σιγά - σιγά.
Μακάρι να φτιάξουν τα πράγματα και να περνάμε κάνα δυο μήνες το καλοκαίρι, εκεί. Θα μας έκανε καλό, από πολλές απόψεις... Εδώ σε έναν πίνακα ζωγραφικής μιας Γερμανίδας που φιλοξενήσαμε κάποτε και μας τον έκανε δώρο. Είναι το σπίτι μας όπως ήταν τότε! Η υπογραφή λέει, 1992!
Τα αδέλφια μου. Λιγοστεύουμε!

Μια οικογενειακή φωτογραφία που έβγαλα με τα αδέλφια μου στο γάμο τη Πόπης, της κόρης του Κωστή μας. Επάνω από αριστερά η Γεωργία μας, δεν ζει πια. Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για αυτήν. Κάτω, από αριστερά, η Στασούλα μας, δείτε για αυτήν ΕΔΩ, δίπλα της η Μαλάμω, δείτε γι’ αυτήν ΕΔΩ και δίπλα της ο Κωστής μας, που και εκείνος δεν ζει πια, δείτε ΕΔΩ.

ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ Σιδηρόδρομος τ. 183

Αυτή είναι η εφημερίδα των συνταξιούχων των ΗΣΑΠ "ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ Σιδηρόδρομος" τ. 183 που κυκλοφορεί τώρα. Για να τη δείτε πατήστε ΕΔΩ. Κι ΕΔΩ το τ. 182, ΕΔΩ το τ.181 ΕΔΩ το τ. 180, ΕΔΩ το τ. 179, ΕΔΩ το τ.178, ΕΔΩ το τ. 177, ΕΔΩτο τ. 176, ΕΔΩ τ. 175, ΕΔΩ το τ. 174, ΕΔΩ το τ. 173, ΕΔΩ το τ. 172, ΕΔΩ το τ. 171, ΕΔΩ το τ. 170, ΕΔΩ το τ. 169, ΕΔΩ το τ.168, ΕΔΩ το τ.167 ΕΔΩ το τ.166, ΕΔΩ το τ. 165, ΕΔΩ το τ.164, ΕΔΩ το τ. 163, ΕΔΩ το τ.162. Τριάντα χρόνια αδιάλειπτης έκδοσης από τη γέννηση της, είναι μια μεγάλη επιτυχία. Παλιότερα τεύχη μπορείτε να τα δείτε σε PDF αρχείο, πηγαίνοντας στο Αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Δείτε κι ΕΔΩτο site του Σωματείου που επιμελούμαστε δημοσιογραφικά...

“Τύπος των συνταξιούχων σιδηροδρομικών” τ. 447

Έτοιμο και το και το 448 φύλλο... Δείτε το ΕΔΩ Κι ΕΔΩ το τ.447, ΕΔΩ το τ.466, ΕΔΩ το τ.445, ΕΔΩ το τ.444, ΕΔΩ, το τ. 443, ΕΔΩ το τ. 442, ΕΔΩ το τ. 441, ΕΔΩ το τ. 440, ΕΔΩ το τ. 439, ΕΔΩ το τ. 438, ΕΔΩτο τ. 437, ΕΔΩ το τ. 436, ΕΔΩ το τ. 435, ΕΔΩ το τ. 434,  ΕΔΩ το τ. 433, ΕΔΩ το τ. 432, ΕΔΩ το τ. 431,  ΕΔΩ το τ. 430, ΕΔΩ το τ. 429, ΕΔΩ το τ. 428, ΕΔΩ το τ. 427, ΕΔΩ το τ. 426, ΕΔΩ το τ. 425, ΕΔΩ το τ. 424, ΕΔΩ το τ. 423, ΕΔΩ το τ. 422, ΕΔΩ το τ. 421, ΕΔΩ το τ. 420, ΕΔΩ το τ. 419, ΕΔΩ το τ. 418, ΕΔΩ το τ. 417, ΕΔΩ το τ. 416, ΕΔΩ το τ. 415, ΕΔΩ το τ. 414, ΕΔΩ το τ. 413, ΕΔΩ το τ. 412, ΕΔΩ το τ. 411, ΕΔΩ το τ. 410, ΕΔΩ το τ. 409, ΕΔΩ το τ. 408, ΕΔΩ το τ. 407, ΕΔΩ το τ. 406, ΕΔΩ το τ. 405 ΕΔΩ το τ. 404 ΕΔΩ το τ. 403 ΕΔΩ το τ. 402, ΕΔΩ το τ. 401, ΕΔΩ το τ.400, ΕΔΩ το τ.399, ΕΔΩ το τ.398, ΕΔΩ το τ.397, ΕΔΩ το τ.396, ΕΔΩ το τ.395 ΕΔΩ το τ.394  ΕΔΩ το τ.393 ΕΔΩ το τ. 392, ΕΔΩ το τ. 391, ΕΔΩ το τ. 390, ΕΔΩ το τ. 389, ΕΔΩ το τ. 388, ΕΔΩ το τ. 387, ΕΔΩ τ. 386 και το 385 ΕΔΩ. Σε συνάρτηση μάλιστα με το Blog, δείτε το ΕΔΩ, είναι αυτό που λειτουργεί τώρα, με πιο συχνή ενημέρωση...

Ο τόπος που αγαπώ

Αγαπώ την Κρήτη και το χωριό μου, το Θραψανό… Γράφω γι' αυτά με μια νοσταλγία. Είχα κάποτε σχέδια. Δεν είμαι βέβαιος πια, αν μπορώ να τα πραγματοποιήσω. Όταν όμως αλλάξουν τα πράγματα θα ήθελα να περνάω εδώ μερικούς μήνες, κυρίως καλοκαιρινούς. Είναι ο τόπος μου. Οι ρίζες μου. Οι αναμνήσεις μου…

Χρηστικά Site:

Γνωρίζοντας την Αθήνα!

Ένα από τα πράγματα που θα δείτε να κάνουμε σ' αυτό το site είναι ότι προσπαθούμε να γνωρίσουμε την Αθήνα. Τους τόπους που κινούμαστε, που περπατάμε, που πορευόμαστε.
Έτσι, συχνά - πυκνά, θα δείτε τέτοιες παρουσιάσεις με δρόμους, πλατείες, γειτονιές, είτε του ιστορικού κέντρου, είτε της περιφέρειας.
Μας αρέσει και το κάνουμε αυτό με χαρά, όπως εδώ που βλέπετε κάτι από την πλατεία Κοραή με τον Λυκαβηττό στο βάθος, από το κέντρο της Αθήνας, το πανεπιστήμιο.
Νίκος Ελ. Θεοδωράκης

Θα χαρώ πολύ να δω εκτεταμένα τις απόψεις σας. Γράψτε μου εδώ: [email protected]

Για την επικοινωνία μας στείλτε μου SMS στο τηλέφωνο 6932212755 που εξυπηρετείται από την VODAFON. 

Είμαστε στον 23ο χρόνο! Και είστε στον ανανεωμένο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ

Ποιος είναι ο δημοσιογράφος, Νίκος Ελ. Θεοδωράκης, που έχει την ευθύνη της ενημέρωσης και διαχείρισης αυτoύ του Site σε καθημερινή βάση; Δείτε ΕΔΩ. Κι ΕΔΩ δείτε επίσης λίγα πράγματα για την ιστορία αυτού του ιστότοπου.

Περάσαμε υπέροχα στην Τέμενη Αιγίου

Τελικά τα καταφέραμε και περάσαμε όμορφα, τη μια βδομάδα, από 10-17 Σεπτέμβρη του 2022 που πήγαμε στο παραθεριστικό κέντρο του ΟΠΑΚΕ ΟΤΕ στην Τέμενη Αιγίου. Πετύχαμε αυτό που θέλαμε. Να ξεκουραστούμε, να αλλάξουμε παραστάσεις, να φορτώσουμε τις μπαταρίες μας για το χειμώνα που έρχεται και που όλα δείχνουν ότι θα έχει ένα μεγάλο βαθμό δυσκολίας, καθώς όλα γύρω μας, ακριβαίνουν και η ανασφάλεια τα κάνει όλα χειρότερα. Ευτυχώς η ελπίδα μας για κάτι καλύτερο έχει πολύ ισχυρή βάση.

Δείτε μερικά δημοσιεύματα που κάναμε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ

Μια Κυριακάτικη βόλτα στον Κολωνό, περιμένοντας

11 Ιανουαρίου 2026 / Σχολιάστε

Υπάρχει μια παράξενη γοητεία στην Αθήνα λίγο πριν το χιόνι. Είναι μια στιγμή που η πόλη μοιάζει να κρατά την ανάσα της. Αυτή την Κυριακή, με τα αυτιά στραμμένα στις προβλέψεις των μετεωρολόγων και την ελπίδα για μια “άσπρη μέρα” να σιγοβράζει, αφήσαμε το σπίτι και βγήκαμε έξω. Προορισμός μας; Η οδός Λεάνδρου στον Κολωνό. Ο Κολωνός δεν χρειάζεται φίλτρα για να σου διηγηθεί την ιστορία του.

Στη Λεάνδρου, τα δέντρα είναι οι πιο πιστοί μάρτυρες των εποχών. Σταματάμε μπροστά στις νεραντζιές. Φορτωμένες με εκείνο το βαθύ, πεισματάρικο πορτοκαλί, μοιάζουν με μικρά φαναράκια που αρνούνται να σβήσουν μέσα στο γκρίζο του χειμώνα. Είναι το “σήμα κατατεθέν” της αθηναϊκής γειτονιάς, μια υπόσχεση ζωντάνιας ακόμα και όταν το κρύο αρχίζει να τσιμπάει τα μάγουλα.

Λίγο πιο πέρα, οι μουριές και τα πλατάνια της γειτονιάς παίζουν το δικό τους παιχνίδι. Άλλα δέντρα έχουν κρατήσει τα τελευταία τους κίτρινα φύλλα – εκείνο το χρυσό της παρακμής που ομορφαίνει τα πεζοδρόμια – και άλλα στέκουν ήδη γυμνά, σαν λεπτές σιλουέτες που περιμένουν το χιόνι να τους φορέσει το λευκό του παλτό. Καθώς ανηφορίζουμε, η μυρωδιά του φρέσκου καφέ και του ζεστού ψωμιού μας οδηγεί.

Στη γωνία, ο φούρνος της γειτονιάς είναι ο “φάρος” της Κυριακής. Μια κυρία με το παλτό της παίρνει τις τελευταίες προμήθειες, μια γρήγορη καλημέρα ανταλλάσσεται, και η κόκκινη στάμνα στην είσοδο δίνει μια απρόσμενη πινελιά χρώματος στο πέτρινο δάπεδο. Είναι αυτή η οικειότητα που κάνει τον Κολωνό να μοιάζει με χωριό μέσα στην καρδιά της πόλης.

Ας είμαστε ιδιαίτερα προσεκτικοί, σήμερα…

10 Ιανουαρίου 2026 / Σχολιάστε

Η Κυριακή αναμένεται πιο δύσκολη, με χιονοπτώσεις σε χαμηλά υψόμετρα στη Μακεδονία. Ειδικά στην Ανατολική Μακεδονία και τη Θράκη, τα φαινόμενα θα είναι τοπικά έντονα ακόμη και σε πεδινές περιοχές, ενώ στο Βόρειο Αιγαίο θα χιονίσει σε αρκετά χαμηλά υψόμετρα. Στη Θεσσαλία, το απόγευμα της Κυριακής το χιόνι θα φτάσει έως τα 500 μέτρα, στην Εύβοια το βράδυ στα 700 μέτρα, ενώ στην Πελοπόννησο θα εντοπίζεται πάνω από τα 1000 μέτρα.

Ήπειρο από τα 700-1000 μέτρα υψόμετρο.

Δυτική Στερεά από τα 700-1000 μέτρα υψόμετρο.

Δυτική και Βόρεια Πελοπόννησο από τα 1000-1200 μέτρα υψόμετρο.

Ανατολική Μακεδονία από τα 1000-1200 μέτρα υψόμετρο.

Οι πληροφορίες είναι από την Ομάδα  “Όλα για τον Καιρό 🇬🇷 (All About Weather)“

Αγάπη και συνέπεια για τον «Ηλεκτρικό» μας

9 Ιανουαρίου 2026 / Σχολιάστε

Υπάρχουν κάποιες δουλειές που δεν τελειώνουν ποτέ με τη συνταξιοδότηση… Είναι εκείνες που γίνονται από μεράκι, από εκείνη την εσωτερική ανάγκη να παραμείνεις δημιουργικός και να προσφέρεις σε μια κοινότητα που σε αγκάλιασε για δεκαετίες. Χθες, ολοκληρώθηκε το τεύχος 181 της τριμηνιαίας έκδοσης «ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ Σιδηρόδρομος». Για εμάς, δεν είναι απλώς άλλος ένας αριθμός στη σειρά. Είναι η συνέχεια μιας παράδοσης 31 ετών, μια σταθερή γέφυρα επικοινωνίας για τους συνταξιούχους των ΗΣΑΠ που μας εμπιστεύονται για την ενημέρωσή τους. 

Σε μια εποχή που η ψηφιακή ταχύτητα συχνά θυσιάζει την ουσία και τα αυθεντικά συνδικαλιστικά έντυπα τείνουν να εκλείψουν, το Σωματείο Συνταξιούχων ΗΣΑΠ επιμένει να επενδύει σε αυτό το προνόμιο. Μετά τη συνταξιοδότηση, επιλέξαμε να κρατήσουμε ελάχιστες, συγκεκριμένες δουλειές. Αυτή η έκδοση είναι η κορυφαία ανάμεσά τους. Της βάλαμε «πολλή αγάπη» – αυτή την αγάπη που νιώθεις όταν ξέρεις ότι το κείμενο σου θα διαβαστεί στο δικό του χρόνο, με τη δική του νοσταλγία. Μια αναμνηστική φωτογραφία στο τυπογραφία. Διαβάστε την πρώτοι από ΕΔΩ…

Όταν η φύση «ντύνεται» στα λευκά, είναι ωραία

9 Ιανουαρίου 2026 / Σχολιάστε

Ο χειμώνας στην Ελλάδα έχει μια δική του, μοναδική ιεροτελεστία. Ξεκινά πάντα από εκεί, ψηλά, εκεί που οι κορυφές των βουνών αγγίζουν τα σύννεφα και οι πρώτες νιφάδες αρχίζουν να διηγούνται ιστορίες. Φέτος, ο «λευκός επισκέπτης» μας χτύπησε την πόρτα από τα βόρεια, χαρίζοντάς μας εικόνες που μοιάζουν με καρτ-ποστάλ από έναν κόσμο πιο ήσυχο, πιο καθαρό. Η διαδρομή ξεκινά από το Αχλαδοχώρι Σερρών. Εκεί, η πινακίδα στην είσοδο του χωριού σε καλωσορίζει σε ένα σκηνικό όπου το καφέ της γης δίνει σιγά-σιγά τη θέση του στο επιβλητικό λευκό των γύρω ορεινών όγκων. Μια ηρεμία που σε προετοιμάζει για τη συνέχεια.

Ανηφορίζοντας προς την Ήπειρο, η Ελάτη Ζαγορίου μας υποδέχεται μέσα σε μια «χορογραφία» από πυκνές νιφάδες. Οι πέτρινοι τοίχοι, ο εμβληματικός πλάτανος και οι δρόμοι που στρώνονται με το λευκό πέπλο δημιουργούν μια αίσθηση απόλυτης θαλπωρής. Είναι εκείνη η στιγμή που ο χρόνος σταματά και η μόνη σου επιθυμία είναι η ζεστασιά ενός τζακιού. Οι φωτογραφίες είναι παρμένες από την Ομάδα Meteo Hellas  στο Facebook. Τέτοιες καιρικές ομάδες ειναι χάρμα οφθαλμών μερικές φορές…

Και φυσικά, το Μέτσοβο. Η αρχοντική ομορφιά του, μας θυμίζει γιατί αυτή η γωνιά της Ελλάδας είναι η «πρωτεύουσα» του χειμώνα. Το χιόνι δεν φέρνει μόνο κρύο· φέρνει μαζί του μια ευκαιρία για ανασύνταξη. Μας αναγκάζει να χαμηλώσουμε τους ρυθμούς μας, να κοιτάξουμε γύρω μας και να εκτιμήσουμε την άγρια ομορφιά του τόπου μας. Κι επειδή όλοι μέσα μας κρύβουμε ένα παιδί, λαχταρούμε να το δούμε κι εδώ στην Αθήνα, Λένε… Για να δούμε, θα το δούμε;

Ριζάρη: Λίγο πριν τη μεγάλη αλλαγή του καιρού

9 Ιανουαρίου 2026 / Σχολιάστε

Είναι εκείνες οι λίγες στιγμές στην καρδιά της Αθήνας που ο χρόνος μοιάζει να επιβραδύνει. Χθες το απόγευμα, γύρω στις 5:00, το Πάρκο Ριζάρη στον Ευαγγελισμό «λούστηκε» από το τελευταίο φως της ημέρας, προσφέροντας ένα σκηνικό απαράμιλλης ομορφιάς, λίγο πριν η χειμωνιάτικη φύση δείξει το πιο σκληρό της πρόσωπο σύμφωνα με τις προγνώσεις των μετεωρολόγων.

Παρά το τσουχτερό κρύο που έχει αρχίσει να τυλίγει την πόλη, το φως ήταν ο μεγάλος πρωταγωνιστής. Οι χαμηλές ακτίνες του ήλιου δημιούργησαν μακριές, δραματικές σκιές πάνω στα πλακόστρωτα μονοπάτια, ενώ οι κορυφές των δέντρων κρατούσαν ακόμα κάτι από τις πορτοκαλί ανταύγειες του δειλινού. Είναι μια ώρα που μου αρέσει να την απολαμβάνω…

Οι λιγοστοί περαστικοί και όσοι επέλεξαν τα παγκάκια του πάρκου για μια σύντομη ανάσα, έμοιαζαν να απολαμβάνουν αυτή τη σιωπηλή προσμονή. Κάποιοι βυθισμένοι στις σκέψεις τους, άλλοι με το βλέμμα στην οθόνη του κινητού ή σε μια γρήγορη βόλτα, όλοι έγιναν μέρος ενός ζωντανού κάδρου που θύμιζε καρτ ποστάλ. Όπως και να το κάνεις η Αθήνα έχει ζωή…

Θησαυρός στο τραπέζι από «xορτοσυλλεκτική»

8 Ιανουαρίου 2026 / Σχολιάστε

Υπάρχει μια ιδιαίτερη ιεροτελεστία που ξεκινά πολύ πριν ανάψει το μάτι της κουζίνας. Ξεκινά με ένα ζευγάρι άνετα παπούτσια, ένα κοφτερό μαχαιράκι και μια βαθιά γνώση που μεταφέρεται από γενιά σε γενιά. Η φύση δεν είναι απλά ένα τοπίο· είναι ένας ζωντανός οργανισμός που, αν ξέρεις να τον ακούσεις, σου προσφέρει τα καλύτερα δώρα του. Στη φωτογραφία, δεν υπάρχουν απλά «χόρτα». Υπάρχει ο κόπος μιας ολόκληρης ημέρας στο βουνό ή στον κάμπο. Υπάρχει η καθαρή μυρωδιά του μάραθου που κυριαρχεί στον χώρο, η σπιρτάδα των άγριων πράσων και η γήινη γεύση από τους ζωχούς, τις παπαρούνες και τα ραδίκια. Η γη δίνει τα καλύτερά της σε εκείνους που ξέρουν πού να ψάξουν, αλλά κυρίως, σε εκείνους που σέβονται τον χρόνο της. Το να μαζεύεις άγρια χόρτα είναι μια μορφή διαλογισμού. Είναι η στιγμή που το μυαλό αδειάζει και η προσοχή εστιάζει στο πράσινο της πλαγιάς, αναζητώντας το σωστό φύλλο, την τρυφερή κορυφή. Όταν επιστρέφεις στο σπίτι με αυτά η κουζίνα μεταμορφώνεται. Το καθάρισμα των χόρτων είναι ο χρόνος της παρέας και της κουβέντας.

Από την Ομάδα “ΑΓΡΙΑ ΧΟΡΤΑ ΘΑΜΝΟΙ ΚΑΙ ΛΟΥΛΟΎΔΙΑ ΤΟΥ ΤΟΠΟΥ ΜΑΣ” στο FACEBOOK. Η φωτογραφία είναι του Mixhalis Markodemetrakes

Ένας μικρός περίπατος στις γεύσεις της υπαίθρου

8 Ιανουαρίου 2026 / Σχολιάστε

Υπάρχει κάτι το σχεδόν μαγικό στην εικόνα ενός ανθρώπου που σκύβει πάνω από το νωπό χώμα, ανάμεσα σε θάμνους και αγριολούλουδα, αναζητώντας τους θησαυρούς της ελληνικής γης. Για πολλούς από εμάς, η τέχνη του “μαζεύω χόρτα” φαντάζει σαν μια ξεχασμένη γλώσσα, ένα μυστικό που κατείχαν οι γιαγιάδες μας και που εμείς σήμερα κοιτάζουμε με δέος και μια γλυκιά νοσταλγία. Τα Ραδίκια: Με την ευγενή τους πίκρα, που καθαρίζει το σώμα και ξυπνά τις αισθήσεις. Είναι η δύναμη της γης σε μια μπουκιά.

Φανταστείτε ένα πρωινό με καθαρό αέρα, όπου η μόνη σας έννοια είναι να ξεχωρίσετε το σωστό πράσινο ανάμεσα στις φυλλωσιές. Δεν είναι απλώς τροφή· είναι η σύνδεση με τον κύκλο της ζωής. Το να κρατάς στα χέρια σου χόρτα που μαζεύτηκαν πριν από λίγη ώρα είναι μια μικρή ευλογία. Η διαδρομή από το λιβάδι στην κουζίνα είναι σύντομη, αλλά γεμάτη ουσία. Καθώς τα χόρτα πλένονται με κρύο νερό και μπαίνουν στο τσουκάλι, η κουζίνα γεμίζει με τις μυρωδιές του βουνού και του κάμπου. Οι Καυκαλήθρες: Με το τόσο ιδιαίτερο, σχεδόν πιπεράτο άρωμά τους, που αν τις μυρίσεις μια φορά, δεν τις ξεχνάς ποτέ.

Το Λάπαθο: Με τα πλατιά του φύλλα, έτοιμα να δώσουν αυτή τη μοναδική οξύτητα που μεταμορφώνει κάθε πίτα. Λίγο καλό ελαιόλαδο, φρέσκο λεμόνι και ένα παξιμάδι είναι το μόνο που χρειάζεται για να στηθεί η μεγαλύτερη γιορτή στο τραπέζι μας. To Μάραθο: Το “άρωμα της άνοιξης”. Λίγα κλωνάρια αρκούν για να μοσχοβολήσει όλη η γειτονιά καθώς το τσουκάλι σιγοβράζει.

Πλοήγηση άρθρων

← Προηγούμενα άρθρα Επόμενα άρθρα →