Αρχική » Κρήτη (Σελίδα 17)
Αρχείο κατηγορίας Κρήτη
Μια όμορφη δράση καθαριότητας στο δασάκι στη Λιβάδα

Το δημοσίευμα το είδαμε στο site της ΝΕΑΣ ΚΡΗΤΗΣ, της καθημερινής εφημερίδας του Ηρακλείου αν και μας είχε προϊδεάσει και ο Πολιτιστικός Σύλλογος Θραψανού μέσα από τη σελίδα του στο Facebook. Και χαρήκαμε που οι άνθρωποι στο χωριό μας ένωσαν τις δυνάμεις τους για να καθαρίσουν έναν χώρο όμορφο: Το δασάκι που είναι δίπλα στη λίμνη της Λιβάδας!

Αξίζουν πολλά μπράβο που συμμετείχαν εθελοντικά σ’ αυτή την προσπάθεια, την Κυριακή που μας πέρασε. Το έχουν κάνει κι άλλες φορές κι αυτό δείχνει ότι αγαπούν πραγματικά τον τόπο που ζουν. Εδώ παραθέτουμε μερικά στοιχεία τα πήραμε από αυτό το δημοσίευμα. Όπως και τις φωτογραφίες που βλέπετε στο σημερινό δημοσίευμα, αλλά και από τον Πολιτιστικό Σύλλογο. Γιατί μας αρέσει να βλέπουμε το χωριό μας να προβάλλεται για καλό!

Λέει εκεί, ότι μικροί και μεγάλοι ένωσαν τις δυνάμεις τους και κατάφεραν να «μεταμορφώσουν» το δασάκι δίπλα από τη λίμνη Λιβάδα στο Θραψανό, σε ένα καθαρό και καλαίσθητο χώρο που μπορούν να απολαύσουν τόσο οι δημότες όσο και οι ξένοι επισκέπτες! Δείτε ΕΔΩ ολόκληρο το δημοσίευμα, μέσα από το site της ΝΕΑΣ ΚΡΗΤΗΣ… Κι ΕΔΩ άλλο ένα δημοσίευμα που τιμάει το χωριό μας και τους ανθρώπους του…

Πώς είναι στο χωριό, αυτή την όμορφη εποχή της άνοιξης;

Το Θραψανό είναι πάντα μέσα στη σκέψη μας και την καρδιά μας. Το παρακολουθούμε, έστω κι από μακριά. Κι ευτυχώς που έχουμε ανθρώπους με καλή καρδιά που ανταποκρίνονται αμέσως στην όποια έκκλησή μας, Ας δούμε λοιπόν πως είναι αυτή την εποχή, καθώς οι μαντιλίδες (μαργαρίτες) γεμίζουν τον κόσμο με τα λουλούδια τους.

Θα πάμε λίγο στου Γρέγο στην κεντρική εμπασιά του χωριού. Δεν ξέρω αν φταίνε οι λίγες βροχές, αλλά αναλογικά με άλλες χρονιές δεν έχει πολύ χορτάρι. Ίσως δεν ήταν και το φετινό χειμώνα πολλές οι βροχές. Και ίσως το έχουμε μπροστά μας, να αντιμετωπίσουν οι άνθρωποι αυτή την ανομβρία στην παραγωγή τους.

Οι μαργαρίτες έχουν περικυκλώσει τα πάντα. Βγαίνουν, από μόνες τους, κάθε χρόνο στα ίδια μέρη και γεμίζουν τον τόπο. Θα τις δεις παντού. Και το χαίρεσαι αυτό το θέαμα. Είναι η άνοιξη που βιώνουμε με τα σκαπανεβάσματα της, που άλλοτε γίνεται… χειμώνας και άλλοτε… καλοκαίρι. Μ’ αυτά τα σκαμπανεβάσματα θα πορευτούμε.
Το Θραψανό 60 χρόνια πίσω! Μια φωτογραφία στην εφημερίδα ΠΑΤΡΙΔΑ του Ηρακλείου Κρήτης

Είναι ωραίο να βλέπεις το χωριό σου σου ή ένα στιγμιότυπο του, σε μια μεγάλη και ιστορική κρητική εφημερίδα του Ηρακλείου, την ΠΑΤΡΙΔΑ… Δημοσιεύτηκε την Τρίτη 16/4/2024 με τη λεζάντα: “Κρήτη, στο Θραψανό 1958-1962, φωτογράφος Roland Hampe”. Ευχαριστούμε για την προβολή!
Το Θραψανό, όπως το ζει ο ξάδελφος μου Γιάννης…

Ανθισμένα δέντρα στο κήπο του Γιάννη Θεοδωράκη του ξαδέλφου μου, έξω από το σπίτι του. Απρίλης είναι και είναι πάνω στον ανθό τους, τα δέντρα. Ντυμένες νυφούλες! Αλλά εμείς τα έχουμε δει αυτά τα δέντρα και Ιούλιο μήνα. Δείτε δύο δημοσιεύματα ΕΔΩ κι ΕΔΩ, που έχουμε κάνει από εκεί, καθώς μας έκανε το τραπέζι. Από το αρχείο μας.

Η τεχνητή λίμνη της Λειβάδας είναι πάντα ένας όμορφος προορισμός για βόλτα στο χωριό. Αυτή η φωτογραφία είναι της Κατερίνα Χ. Και την προσθέτει ως σχόλιο στην ανάρτηση του Γιάννη, ο οποίος κάνει αναφορά και στη λίμνη επικεντρώνοντας όμως στις πάπιες που… κυκλοφορούν αμέριμνες. Δεν την γνωρίζουμε τη συγχωριανή, αλλά σίγουρα έχουμε ένα κοινό σημείο: Αγαπά κι αυτή το χωριό μας!

Η άνοιξη με τα μάτια του Γιάννη Θεοδωράκη, του ξαδέλφου μου, που αποτύπωσε σε φωτογραφίες όλα αυτά που ζει από κοντά αυτή την περίοδο. Και αναδεικνύει τη δύναμη των μέσων κοινωνικής δικτύωσης που είναι για καλό, αντί να αναλώνονται σε αυτοπροβολή και περιαυτολογίες. Ευχαριστούμε φίλε που μας έκανε μάρτυρες, αυτής της ομορφιάς.
Μια παραλία του Νοτίου Ρεθύμνου, αυτή της Πρέβελης

Υπάρχει μέρος στην Ελλάδα που να συνδυάζει το φαράγγι, με το ποτάμι, με τη λιμνοθάλασσα, με μια υπέροχη αμμουδερή παραλία και ένα φοινικόδασος; Η απάντηση είναι θετική. Στην έξοδο του φαραγγιού Κουρταλιώτης, εκεί όπου καταλήγει και το ομώνυμο ποτάμι δημιουργείται ένα δέλτα μέσα στο οποίο ξεδιπλώνεται η Πρέβελη.

Πάμε λοιπόν σ’ αυτή τη μοναδική Πρέβελη, η οποία βρίσκεται 38 χλμ. νότια του Ρεθύμνου και 10 χλμ. ανατολικά του Πλακιά κάτω από το μοναστήρι της Πρέβελης. Η παραλία είναι αλλιώς γνωστή ως Λίμνη Πρέβελης ή Φοίνικας. Πρόκειται για μία από τις διασημότερες και ομορφότερες παραλίες του νησιού, με ανοιχτόχρωμη άμμο, βοτσαλωτό βυθό και κρυστάλλινα νερά.

Για την επίσκεψή σας σε αυτό το μαγευτικό σημείο, χρειάζεται να της αφιερώσετε μια ολόκληρη μέρα αν θέλετε να κολυμπήσετε και στην παραλία που «κοιτάζει» ευθεία στο Λιβυκό Πέλαγος και στη λιμνοθάλασσα αλλά και στον ποταμό Κουρταλιώτη. Πίσω από την αμμουδερή εντυπωσιακή παραλία ξεκινάει ένα παραποτάμιο φοινικόδασος έκτασης 40 στρεμμάτων.
Η άνοιξη μέσα από τα φυτά του γεωπόνου κ. Γαβριλάκη Τέλη

Εντάξει, αν μένετε Αθήνα, ασφαλώς και δεν θα σας λέει τίποτα το όνομα, Γαβριλάκης Αριστοτέλης. Στο Αρκαλοχώρι όμως και τη γύρω περιοχή, τον ξέρουν καλά αυτόν τον άνθρωπο. Και τον εμπιστεύονται για τα φυτά τους, τα δέντρα τους και οτιδήποτε αφορά τον κήπο τους ή την αγροτική περιουσία τους.

Μου έκανε εντύπωση την πρώτη φορά που τον γνώρισα, μέσω τηλεφώνου. Όταν ο άνθρωπος που πήρε σεμισακές τις ελιές μου, μήπως και καταφέρουμε και πάρουμε λίγο καρπό από αυτές, πήγε και τον βρήκε και στη συνέχεια εκείνος είδε τα χωράφια, πήρε χώμα, του έκανε ανάλυση και έδωσε ακριβώς τα λιπάσματα που χρειάζονταν τα δέντρα, για να σηκώσουν κεφάλι.

Τον γνώρισα από κοντά, το Νοέμβρη του περασμένου χρόνου, όταν κατεβήκαμε για δυο βδομάδες στο χωριό, να κάνουμε μερικές δουλειές και χρειάστηκαν λίγη φροντίδα η λεμονιά και η μανταρινιά στην εξωτερική αυλή μας… Εδώ, όμως, σας έχουμε τα λουλούδια αυτής της εποχής, όπως τα διαφημίζει ο ίδιος, μέσα από τη σελίδα του στο Facebook “Γαβριλάκης Αριστοτέλης Γεωπονικό Κατάστημα”.
Έχουμε ζωντανή την αίσθηση, ότι η άνοιξη έρχεται…

Τη φωτογραφία αυτή μου την έστειλε η αδελφή μου, Στασούλα. Πρόκειται για παπαρούνες στο ανθοδοχείο πάνω στο τραπέζι του σπιτιού της, στην κουζίνα. Παπαρούνες που μάζεψε η ίδια, άγριες, από τα χωράφια του χωριού μου Θραψανού.
Μ’ αρέσει αυτό! Δείχνει καθαρά πως η άνοιξη έχει βρει το δρόμο της και σε λίγο θα είναι κοντά μας. Για πόσο; Δεν ξέρουμε. Οι εποχές είναι πια δυσδιάκριτες και ότι νομίζεις ότι το ξέρεις σήμερα, αύριο μάλλον θα είναι κάτι άγνωστο.
Ας κρατήσουμε αυτή την ομορφιά και ας ελπίσουμε, αυτές τις στιγμές που αγαπούμε, ότι θα τις κρατήσουμε στην καρδιά μας, ακριβά φυλαγμένες στις μέρες που έρχονται…























Νίκο χαίρομαι που η ελπίδα σας κρατάει όρθιους, δραστήριους και δημιουργικούς. Συνεχίστε να κρατάτε γερά αυτήν την άγκυρα με την…