Αρχείο κατηγορίας Επικαιρότητα

Η ελαιοκαλλιέργεια στην Άνδρο έχει μεγάλη ιστορία και το νησί διατηρεί μια σημαντική παράδοση γύρω από την ελιά και το λάδι. Μας το θύμισε ο φίλος μας Λούης με τις φωτογραφίες αυτές που ανάβασε στη σελίδα του στο Facebook. Η ελιά είναι ένα από τα πιο παραδοσιακά και σημαντικά προϊόντα του νησιού. Στην Άνδρο, όπως και σε πολλές περιοχές του Αιγαίου, καλλιεργούνται ποικιλίες που είναι ανθεκτικές στις κλιματικές συνθήκες και στον άνεμο των Κυκλάδων.

Παρόλο που δεν υπάρχει μία αποκλειστικά “ανδριώτικη” ποικιλία, οι πιο διαδεδομένες είναι: Κορωνέικη: H “βασίλισσα” των ελληνικών ποικιλιών, γνωστή για την ανθεκτικότητά της στην ξηρασία και τον άνεμο. Δίνει ένα εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο με χαμηλή οξύτητα και φρουτώδη γεύση. Θρουμπολιά (ή Θασίτικη): Ποικιλία που ευδοκιμεί στα νησιά του Αιγαίου και είναι γνωστή για τους βρώσιμους καρπούς της, αλλά παράγει και ποιοτικό ελαιόλαδο. Αδραμυττινή (Μυτιληνιά/Αϊβαλιώτικη): Αν και κυρίως στη Λέσβο, καλλιεργείται και στην Άνδρο, δίνοντας λάδι καλής ποιότητας.

Όπως φαίνεται και από τις φωτογραφίες του φίλου μας Λούη, το λιομάζωμα στην Άνδρο ξεκινάει συνήθως τους φθινοπωρινούς μήνες. Ο Λούης το ξεκίνησε ήδη… Ανάλογα με την ποικιλία και το πόσο “πράσινο” ή “μαύρο” θέλουν τον καρπό. Ξεκινούν συνήθως από τα τέλη Οκτωβρίου και καθ’ όλη τη διάρκεια του Νοεμβρίου. Η συγκομιδή μπορεί να συνεχιστεί μέχρι τον Δεκέμβριο ή και τον Ιανουάριο για όψιμες ποικιλίες.

Είχα την ευκαιρία, χθες, να περάσω από ΚΤΕΟ το αυτοκίνητο και τη μηχανή μου. Μια υποχρέωση που επαναλαμβάνεται κάθε δύο χρόνια στην Ελλάδα, αλλά συχνά την αντιμετωπίζουμε ως “αγγαρεία” ή ως μια απλή γραφειοκρατική διαδικασία. Εδώ θα γίνει ο έλεγχος για σοβαρές οξειδώσεις, ρωγμές ή φθορές που επηρεάζουν τη δομική ακεραιότητα του αυτοκινήτου ή της μηχανής. Πόσοι όμως αναρωτιόμαστε γιατί είναι τόσο σημαντική και γιατί το κράτος επιβάλλει τσουχτερά πρόστιμα σε όσους καθυστερούν;

Ο κύριος και αδιαπραγμάτευτος στόχος του Κέντρου Τεχνικού Ελέγχου Οχημάτων (ΚΤΕΟ) είναι η ασφάλεια στο δρόμο. Ένα όχημα που κυκλοφορεί στους δρόμους, πρέπει να είναι σε τέτοια κατάσταση ώστε να προστατεύει τον οδηγό, τους επιβάτες, αλλά και τους υπόλοιπους χρήστες του οδικού δικτύου. Το ΚΤΕΟ διασφαλίζει ότι τα κρίσιμα συστήματα του οχήματος λειτουργούν σωστά. Το ΚΤΕΟ είναι επίσης υπεύθυνο για τον έλεγχο των εκπομπών καυσαερίων του οχήματος. Μετρώντας τους εκπεμπόμενους ρύπους, διασφαλίζεται ότι το όχημα τηρεί τα νόμιμα περιβαλλοντικά πρότυπα, συμβάλλοντας στη μείωση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης.

Τι ελέγχεται (ενδεικτικά): Σύστημα Πέδησης (Φρένα). Η ικανότητα του οχήματος να επιβραδύνει και να σταματά αποτελεσματικά. Είναι ίσως το πιο σημαντικό σύστημα για την αποφυγή ατυχημάτων. Σύστημα Διεύθυνσης (Τιμόνι). Η σωστή λειτουργία του συστήματος για ακριβή και ασφαλή οδήγηση. Ανάρτηση. Η μέτρηση της απόδοσης των αμορτισέρ, τα οποία επηρεάζουν τη σταθερότητα και την πρόσφυση του οχήματος. Φώτα. Η σωστή λειτουργία, ένταση και ρύθμιση όλων των φώτων (πορείας, διασταύρωσης, φλας, φρένων). Ελαστικά. Κατάσταση, φθορά και σωστές διαστάσεις.

Σήμερα τα ξημερώματα, Κυριακή 26 Οκτωβρίου 2025, στις 4:00 π.μ., οι δείκτες των ρολογιών γύρισαν μία ώρα πίσω, δηλαδή στις 3:00 π.μ., προσφέροντάς μας μια επιπλέον ώρα ύπνου. Γιατί γίνεται η αλλαγή ώρας πάντα Κυριακή; Η Κυριακή επιλέγεται για την ελάχιστη δυνατή αναστάτωση στην καθημερινότητα, καθώς λιγότεροι άνθρωποι εργάζονται ή μετακινούνται. Η αλλαγή ώρας επηρεάζει τον βιολογικό ρυθμό, οπότε η ήσυχη Κυριακή λειτουργεί ως “μαξιλάρι προσαρμογής”.

Σάββατο μεσημέρι, η καρδιά της αρχαίας Ελλάδας χτυπά δυνατά στην οδό Πατησίων. Έξω από το επιβλητικό νεοκλασικό κτίριο του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου στην Αθήνα, η εικόνα είναι ίδια: μια ζωντανή, ατελείωτη ουρά ανθρώπων από κάθε γωνιά του πλανήτη, που περιμένουν υπομονετικά να κάνουν το δικό τους ταξίδι στον χρόνο. Οι φωτογραφίες αποτυπώνουν ακριβώς αυτή την ατμόσφαιρα..

Οι επισκέπτες, με την ανυπομονησία ζωγραφισμένη στα πρόσωπά τους, σκαρφαλώνουν αργά τα σκαλοπάτια. Άνθρωποι όλων των ηλικιών, φοιτητές, οικογένειες και μεμονωμένοι ταξιδιώτες, στέκονται στην ουρά με έναν κοινό σκοπό: να θαυμάσουν από κοντά τους θησαυρούς που άλλαξαν τον ρου της ιστορίας και της τέχνης. Από τον Χάλκινο Ποσειδώνα του Αρτεμισίου και τη Χρυσή Νεκρική Μάσκα του Αγαμέμνονα, μέχρι τους εκπληκτικούς θησαυρούς του Ακρωτηρίου.

Το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο δεν είναι απλά ένα μουσείο. Είναι το μεγαλύτερο μουσείο της Ελλάδας και ένα από τα σημαντικότερα του κόσμου. Η ιστορία του ξεκινά ουσιαστικά από το 1829, αμέσως μετά την ίδρυση του ελληνικού κράτους, με τη θεμελίωση του σημερινού κτιρίου να γίνεται το 1866. Κάθε λίθος του είναι ποτισμένος με την αγάπη και τον σεβασμό για την αρχαία κληρονομιά. Εδώ κάθε έκθεμα αφηγείται τη δική του συναρπαστική ιστορία για τους πολιτισμούς που άνθισαν στον ελλαδικό χώρο, από την Προϊστορία μέχρι τη Ρωμαϊκή εποχή,

Χολαργός. Ένα όνομα συνυφασμένο με τη γαλήνη των βορείων προαστίων της Αθήνας. Ωστόσο, η χθεσινή μας επίσκεψη δεν είχε τον χαρακτήρα μιας χαλαρής βόλτας, αλλά μιας… ανάγκης. Και, παραδόξως, μετατράπηκε σε μια απρόσμενα ευχάριστη εμπειρία. Η αφορμή ήταν το METROPOLITAN GENERAL. Η επιβλητική του είσοδος, με τις ελληνικές και άλλες σημαίες να ανεμίζουν στον φθινοπωρινό αέρα, υποδηλώνει την σοβαρότητα του χώρου.

Παρόλο που το περιβάλλον ενός νοσοκομείου από μόνο του δεν είναι ευχάριστο, ο χώρος γύρω από αυτό αποπνέει ηρεμία. Τα περιποιημένα δέντρα προσφέρουν μια πινελιά πράσινου, κάνοντας την “ανάγκη” λιγότερο πιεστική. Ας ρίξουμε λίγο μια ματιά στην περιοχή. Στους γύρω δρόμους, μακριά από τη φασαρία της Μεσογείων. Εκεί, ο Χολαργός αποκαλύπτει το γνώριμο, οικείο του πρόσωπο. Ένα πυκνόφυλλο πεύκο ρίχνει τη σκιά του στον πεζόδρομο, ενώ ακριβώς δίπλα, η ελληνική πραγματικότητα: μια πινακίδα απαγόρευσης στάθμευσης, κάτω από την πινακίδα για το “Amphibious”.

Οι πολυκατοικίες παρατάσσονται δεξιά, με τα αυτοκίνητα να έχουν καταλάβει το πεζοδρόμιο, μια εικόνα τόσο χαρακτηριστική της Αθήνας. Όμως, η φωτεινότητα και η βλάστηση απαλύνουν το τοπίο.Προχωρώντας, το μάτι μου σταμάτησε σε ένα τυπικό δείγμα της αθηναϊκής αρχιτεκτονικής του ’70 ή ’80. Ένα κτίριο με τα χαρακτηριστικά, φαρδιά μπαλκόνια και τις τέντες σε αποχρώσεις του κίτρινου. Ακόμη και οι φθαρμένες τέντες έχουν μια νοσταλγική γοητεία. Η πυκνή, ζωηρή βλάστηση μπροστά του, σχεδόν “καταπίνει” το κάτω μέρος του κτιρίου, δημιουργώντας μια πράσινη ασπίδα.

Το «Φεγγάρι της Συγκομιδής» είναι το όνομα που δίνεται στην πανσέληνο που ανατέλλει πιο κοντά στην φθινοπωρινή ισημερία, που παραδοσιακά είναι η εποχή της συγκομιδής. Η πρώτη υπερπανσέληνος του 2025, έκανε την εμφάνιση της χθες Τρίτη 7 Οκτωβρίου και ήταν, λένε, η μεγαλύτερη και πιο φωτεινή του έτους, καθώς η Σελήνη βρέθηκε στο πλησιέστερο σημείο της τροχιάς της γύρω από τη Γη. Λέω λένε, γιατί εμείς στην Αθήνα λόγω συννεφιασμένου, βροχερού ουρανού, δεν μπορέσαμε να τη δούμε.

Ήταν η πρώτη μετά τον Νοέμβριο του 2024 και εγκαινίασε μια τριάδα υπερπανσελήνων που θα συνεχιστούν έως τον Δεκέμβριο, σηματοδοτώντας την αρχή ενός μαγευτικού φθινοπωρινού ουράνιου θεάματος. Αν η Σελήνη είναι πανσέληνος στο πλησιέστερο σημείο της από τη Γη – που ονομάζεται περίγειο – ή σε απόσταση 90% από το πλησιέστερο σημείο της, μπορεί να αναφέρεται ως «υπερπανσέληνος». Ελπίζω την επόμενη φορά να είμαστε πιο τυχεροί από πλευράς καιρού…

Πολλοί σκύλοι που έχουν αυτόν τον σωματότυπο και χρωματισμό, ειδικά αν έχουν καταγωγή από ποιμενικούς ή τοπικούς σκύλους (όπως ο Ελληνικός Ιχνηλάτης ή γενικότερα διασταυρώσεις με Ποιμενικούς), έχουν έντονο ένστικτο προστασίας του χώρου τους και της «αγέλης» τους (δηλαδή της οικογένειάς τους). Και είναι αλήθεια πως ένας σκύλος μεσαίου προς μεγάλου μεγέθους και σκούρο χρωματισμό, κάτι που από μόνο του λειτουργεί ως αποτρεπτικό μέσο για κάποιον εισβολέα. Εδώ ο Ράμπο.

Ο ρόλος του φύλακα εξαρτάται πάντα περισσότερο από την προσωπικότητα του ίδιου του σκύλου και την κοινωνικοποίηση/εκπαίδευση που έχει λάβει, παρά μόνο από τη ράτσα. Είναι σε θέση να ειδοποιεί με γαύγισμα για οτιδήποτε ασυνήθιστο ή ξένο άτομο πλησιάζει στον χώρο. Αυτό είναι κάτι που τα περισσότερα σκυλιά αυτού του τύπου κάνουν εξαιρετικά. Και φυσικά θα υπερασπιστεί ενεργά τον χώρο ή τον ιδιοκτήτη του αν νιώσει απειλή. Αυτό είναι πιο έντονο σε σκύλους με ένστικτα φύλακα. Κι εδώ η Βαλεντίνα.