Υπάρχουν πόλεις που τις επισκέπτεσαι και πόλεις που τις αισθάνεσαι. Τα Ιωάννινα, με την αύρα της λίμνης και το βάρος της ιστορίας τους, ανήκουν αναμφίβολα στη δεύτερη κατηγορία. Σήμερα, μέσα από τον φακό του Γιώργου, αφήνουμε για λίγο τους κεντρικούς δρόμους και χανόμαστε στα στενά της παλιάς πόλης. Περπατώντας στα λιθόστρωτα σοκάκια, το βλέμμα σταματά αυθόρμητα στις προσόψεις των σπιτιών.
Η πατίνα του χρόνου συναντά το “τώρα”. Το παλιό κίτρινο αρχοντικό με τους πεσμένους σοβάδες και τα γκράφιτι (όπως το χαρακτηριστικό “2025”) μας υπενθυμίζει ότι η πόλη αυτή δεν σταματά ποτέ να εξελίσσεται και να διεκδικείται από τους νέους της κατοίκους. Σοκάκια στολισμένα με προσεγμένες γλάστρες και ομοιόμορφη πέτρα, εκεί που η ησυχία διακόπτεται μόνο από τον ήχο των βημάτων σου πάνω στο καλντερίμι.
Τα Γιάννενα είναι ένας προορισμός που απαιτεί “αργό” περπάτημα. Κάθε γωνιά, από το νούμερο 21 ενός αναπαλαιωμένου πέτρινου σπιτιού μέχρι το μπαλκόνι που κρέμεται πάνω από τον δρόμο, είναι μια πρόσκληση να ανακαλύψεις την ηπειρώτικη μαστοριά. Είναι αυτή η μοναδική ικανότητα της πόλης να σε ταξιδεύει στο παρελθόν, παραμένοντας ταυτόχρονα αυθεντική, ζεστή και απόλυτα σημερινή.
