Πόσο όμορφη και αισιόδοξη υπενθύμιση! Οι φωτογραφίες αποτυπώνουν ακριβώς αυτή την “ήσυχη” δύναμη της φύσης. Οι μαργαρίτες (συγκεκριμένα η Bellis perennis, η κοινή αγριομαργαρίτα) είναι από τους πιο ανθεκτικούς προάγγελους της άνοιξης. Είναι εντυπωσιακό το πώς ξεπροβάλλουν ανάμεσα στα καφέ, ξερά φύλλα του χειμώνα, δημιουργώντας αυτή την έντονη αντίθεση του λευκού και του κίτρινου με το μουντό έδαφος.
Είναι το πρώτο σημάδι πως ο κύκλος αλλάζει. Αν και φαίνονται λεπτές, οι μαργαρίτες είναι “σκληρά καρύδια”. Αντέχουν ακόμα και σε χαμηλές θερμοκρασίες, περιμένοντας απλώς λίγο φως για να ανοίξουν τα πέταλά τους. Μαζί με τις αμυγδαλιές, συνθέτουν το σκηνικό της “προ-άνοιξης”.
Είναι η στιγμή που η φύση παίρνει μια βαθιά ανάσα πριν εκραγεί το χρώμα παντού. “Η άνοιξη είναι η απόδειξη πως μετά από κάθε χειμώνα, όσο δύσκολος κι αν είναι, η ζωή βρίσκει πάντα τον τρόπο να ανθίσει ξανά.”
Η υπόσχεση του Μαρτίου (κι είναι ακόμα Φλεβάρης!)
Σε μια γωνιά ξεχασμένη, κάτω απ’ το γκρίζο το κρύο,
εκεί που τα φύλλα τα πέτρινα κοιμούνται σε σιωπή,
ξεπρόβαλε ένα λευκό, μικρό, τρελό θηρίο,
μια μαργαρίτα βιαστική, μια ζωντανή πνοή.
Δεν φoβήθηκε το χώμα το πικρό και το στεγνό,
ούτε τον άνεμο που ακόμα στα κλαδιά γυρνάει,
κοίταξε κατάματα τον ήλιο τον χλωμό,
και είπε στον χειμώνα πως ο χρόνος του περνάει.
Μαζί με την αμυγδαλιά που ντύνεται στα λευκά,
στήνουν χορό κρυφό, πριν ο Μάρτης να πατήσει,
είναι τα πρώτα σήματα, μηνύματα γλυκά,
πως η ζωή ετοιμάζεται και πάλι να ανθίσει.